ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.24]

ชื่อตอน : เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.24]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.7k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2560 00:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.24]
แบบอักษร

“เรามาสู้กันเถอะ ถ้าใครแพ้เย็นนี้ต้องเป็นคนทำข้าวเย็น”


รอยยิ้มสดใสของคายุทำให้หัวใจของนักฆ่าเต้นอย่างบ้าคลั่ง เธอเดินออกมาด้วยเสื้อยืดตัวใหญ่ของเขา มือที่ถูกพันด้วยผ้าสีขาวดูเหมือนนักมวย


“คิดดีแล้วหรอที่ท้าทายฉันแบบนี้ ฝีมือเราสองคนมันต่างกันมากนะ”


“งั้นเอาแบบนี้ไหมคะ ถ้าคายุต่อยพี่แลนด์ได้ครั้งหนึ่ง พี่แลนด์ต้องเป็นคนทำข้าวเย็นนะ”


รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ฉายขึ้นบนใบหน้าของออร์แลนด์ เขาชันตัวลุกขึ้นก่อนจะเดินไปข้างหน้าอย่างไม่หวาดหวั่น


“เริ่มรึยังค่ะ งั้นเริ่มเลยนะ”


‘ควับ ๆๆๆๆ’


ร่างเล็กพุ่งตัวเข้าไปหาก่อนจะรัวหมัดใส่เขาแต่แลนด์ปัดมือออกก่อนจะหลบอย่างรวดเร็ว


“ทำอะไรน่ะคายุ ต่อยลมหรอ ฮ่าๆๆ”


ร่างสูงหัวเราะอย่างชอบใจ ยิ่งมองใบหน้าของเด็กสาวที่มุ่งมั่นเพื่อข้าวเย็นแล้วยิ่งทำให้เขาเกิดสนุกขึ้นมาซะงั้น


‘ผลัก!!’


มือหนาผลักหัวของคายุแรงๆเพื่อให้เธอล้ม แต่เธอกลับลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างรวดเร็วแล้วเตะตวัดขาให้อีกฝ่ายล้มตามเธอมา


‘ผลัวะ!!!’


คายุต่อยหมัดซ้ายเป้าหมายคือใบหน้าของแลนด์แต่เขาใช้มือข้างเดียวรับหมัดนั้นได้อย่างแม่นยำราวกับจับทางหมัดของคายุได้


‘โป๊ก!!’


แลนด์จับหัวของคายุดันให้โขกกับกำแพงเล่นๆ แต่ก็ทำให้คายุเจ็บเอาการเหมือนกัน


“ฮ่าๆๆ ดูทำหน้าเข้าสิ ยอมแพ้แล้วหรอ เราเป็นคนท้าเองนะ”


หน๊อยยยย! ไม่แพ้หรอก ไม่ยอมแพ้เด็ดขาด คายุปัดมือหนาให้ออกจากศีรษะแล้วใส่หมัดหนักๆไปที่เขาอีกครั้ง


“สอนไม่จำเลยเด็กดี”


‘ตุ๊บ!!!’


แลนด์กระชากแขนของคายุและเหวี่ยงให้เธอกระเด็นออกไปห่างๆเขา หึ..ทำได้แค่นี้จริงๆนั่นแหละ แค่เหวี่ยง กระชากและผลัก เพราะถ้าทำอะไรไปมากกว่านี้เกรงว่าคายุอาจจะเจ็บตัวหนักก็ได้


“โอ๊ยยย ! เจ็บบ นะ!!”


คายุโวยวายแล้วลุกขึ้นมานั่งมองหน้าชายหนุ่มที่พยายามกลั้นหัวเราะ อะไรกัน!! แค่หมัดเดียวทำไมมันยากเย็นแสนเข็ญนักห๊ะ! ดีละ...ถ้าอย่างงั้นก็...


“เตรียมตัวเตรียมใจไว้ได้เลย เพราะครั้งนี้พี่ไม่รอดแน่”


“หือออออ...”


ร่างเล็กวิ่งเข้ามา เงื้อมือต่อยแลนด์แต่ครั้งนี้แลนด์จับข้อมือของเธอไว้แน่น


“พลาดแล้วพี่แลนด์เอ๊ยยย!”


คายุกระโจนเข้าใส่ร่างสูงก่อนจะทำสิ่งที่ทำให้เขาชะงักค้างได้ในพริบตาเดียว


‘ฟอดดดดด’


ริมฝีปากเล็กๆกระทบเข้าที่แก้มนุ่มของแลนด์ เขาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ถึงจะเคยจูบกันแล้วแต่ก็ไม่ใช่ว่าเด็กนี่จะบ้าดีเดือดมาหอมแก้มเขาแบบนี้


‘ผลัวะ!!!’


มัดซ้ายของคายุต่อยเข้าที่หน้าแก้มของเขาเต็มแรง


“เยสสสส!! ต่อยได้แล้ว!!!”


มือหนาลูบแก้มตัวเองเบาๆ ไม่ใช่ข้างที่โดนต่อยแต่เป็นข้างที่โดนเธอขโมยแก้มไป


“ขี้โกงชะมัดเลย”


“ก็พี่ไม่มีกฎข้อห้ามว่าห้ามทำแบบนี้นี่นาแบบนี้เรียกว่าไม่โกงนะ เคยได้ยินไหม โตไปไม่โกง”


เขาส่ายหน้าให้กับความมึนของเธอแล้วลุกขึ้นมายืนพิงผนัง


“เอ้าาา!! วันนี้เราจะกินอะไรกันดีคะ”


ตู้เย็น..เขานึกภาพของตู้เย็นที่แทบจะไม่มีของสดอะไรเลย เพราะว่าปกติแม่บ้านจะซื้อของมาเพื่อที่จะทำในมื้อของหนึ่งวันเท่านั้น


“กินมาม่าไหม มีเต็มกล่องเลย เคยมีลูกศิษย์ซื้อมาตอนฝึก อร่อยดีนะ”


“ตอนคายุอยู่ไทยกินบ่อยจะตายไป อุตส่าห์ได้ต่อยตั้งหนึ่งที จะให้กินมาม่างั้นหรอ”


“หึ..ก็ได้ งั้นไปกินร้านชิวกันไหม”


“คืออะไรคะ”


“คือร้านนั่งพื้น มีโต๊ะเล็กๆ มีอาหาร มีเหล้าเกาหลี ไปไหม”


“ไปสิๆๆๆๆ”


#หลงรักแลนด์ อิอิ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว