facebook-icon

ภาคลูกคือ 'ของเล่นในรังโจร' กับ 'สะใภ้เจ้า' นะคะ

ตอนที่ 9 : มีคนบอกว่าวีนัสกลับมาแล้ว [สการ์ + เจ๊ส้ม] 💛

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 : มีคนบอกว่าวีนัสกลับมาแล้ว [สการ์ + เจ๊ส้ม] 💛

คำค้น : ซีค, วีนัส, บ่วงรักเจ้าทะเลทราย, เจ้าชาย, ทะเลทราย, jungkook, bts, bts fic

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 35k

ความคิดเห็น : 54

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2561 14:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 : มีคนบอกว่าวีนัสกลับมาแล้ว [สการ์ + เจ๊ส้ม] 💛
แบบอักษร

สำคัญมาก

อยากรู้ว่ามีนัสไปทำอะไรที่ไทย ติดตามได้ที่ #รักสุดท้ายนายเพื่อนสนิท : ตอนที่ 40

------------------------------------------

สองวันต่อมา

เจ๊ส้ม Part.

สาบานว่านี่หลับหรือตาย เจ๊หลับไปหนึ่งวันเต็ม ๆ กว่าจะตื่นก็เข้าวันที่สามที่มาที่นี่ มันเป็นเวลาห้าโมงกว่าที่เจ๊รีบอาบน้ำแต่งตัวออกตามหาสการ์ทั่ววังเพราะอยากรู้ว่าวีนัสอยู่ไหน ก็วังออกจะใหญ่ ให้เจ๊ตามหายัยหนูคนเดียวมันไม่เจอหรอก แต่สุดท้ายก็ต้องล้มเลิกเมื่อตามเท่าไหร่ก็ไม่เจอเลยกลับมารอสการ์ที่ห้องอีกครั้ง และคำตอบที่ได้รับก็ทำเอาอยากยัดยาดมเข้าจมูกทีเดียวสองอันหลังจากสการ์บอกว่ายัยหนูไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว

“ห๊ะ! วีนัสกลับไทยไปแล้ว”

“ครับ”

“กลับไปตอนไหน นานรึยัง”

“เมื่อวานซืนครับ ท่านซีคไปส่ง”

“งั้นเจ๊กับยัยหนูก็สวนทางกันน่ะสิ !”

“ใช่ครับ พอคุณเป็นลม ขบวนม้าท่านซีคก็ผ่านถนนในเมืองพอดี ผมไม่รู้ว่าเป็นขบวนม้าของท่านซีคที่จัดให้ไปส่งคุณวีนัส ก็เลยสวนทางกัน”

หนอย เป็นทหารส่วนพระองค์ภาษาอะไรถึงไม่รู้ว่าวัน ๆ นายตัวเองทำอะไรบ้าง ช่างมันแล้ว หล่อแล้วไง หล่อแล้วปล่อยให้ยัยหนูกลับไทยทั้งที่เจ๊เพิ่งมาถึงเนี่ยนะ ถ้าคิดว่าเจ๊จะเอ็นดูสการ์เหมือนครั้งแรกที่เจอกันขอบอกว่าสการ์คิดผิด

เพียะ !!!

“ทหารบ้า !” เจ๊ฟาดมือลงแขนสการ์แล้วตามด้วยหยิกอีกที

“โอ๊ย !” สการ์นิ่วหน้า เขาลูบแขนตัวเองเพราะคงเจ็บไม่น้อย

“เจ็บหรอ เชอะ ! เจ็บไม่เท่าใจเจ๊หรอก เจ๊เจ็บที่หัวใจ เจ็บที่ไม่ได้เจอยัยหนูทหารบ้า ทหารโง่ โง่ที่สุด !” เจ๊ทั้งตบทั้งจิกทั้งกระชากเสื้อสการ์ซ้ำ ๆ เพราะแรงเหลือหลังจากคนที่นี่ยกแต่อาหารดี ๆ มาให้กิน ตอนนี้อะไรก็ดีไปหมด ยกเว้นสการ์ที่ทำให้ผิดหวังจนอยากตีตั๋วกลับไทยตอนนี้เลย

“เดี๋ยวก่อนครับ ฟังผมก่อน” สการ์ยกมือป้องแล้วเดินถอยหลังทำท่าจะหนีไปทางหน้าประตู คิดหรอว่าจะให้หนีไปง่าย ๆ

“ไม่ฟัง !” เจ๊รีบก้าวขาเดินตามมาอย่างไวแล้วดึงมือสการ์ไว้

“ช่วยฟังผมพูดก่อนเถอะครับ…”

“เจ๊ไม่ฟัง !” เชอะ คิดว่าทำคิ้วตกแล้วจะสงสารหรอ ไม่มีทาง เจ๊สะบัดสายตาน่าสงสารนั้นออกจากหัวแล้วดึงมือสการ์มากัดอย่างแรงยิ่งกว่าหมาพิทบูล

“อ๊าก ! เจ็บ ! โอ๊ย ๆ ปล่อย ปล่อยก่อนครับ” ใครจะปล่อยง่ายๆ งานนี้ทิ้งรอยฟันไว้สามวันแหละถึงจะหาย

“ไอ้อ่อย !”

“ปล่อยสการ์เถอะ ถ้าจะโกรธ โกรธเราดีกว่า” เสียงใคร เจ๊คิดในใจแล้วหันมองไปทางประตูห้องทั้งที่ยังงับมือสการ์อยู่

“มากัดมือเราสิ” เขาพูดยิ้มแล้วยื่นมือให้

“จะกัดได้ไง ก็คุณไม่ได้ทำอะไรผิด” เจ๊ยอมปล่อยสการ์ จะให้พูดไปกัดไปคงไม่ได้ เจ๊มองผู้ชายผมสีส้มสว่างสวมแว่นเลนส์หนาใส่เสื้อแขนยาวท่าทางใจดี คงอยู่แต่ในวังไม่ออกไปไหนสินะตัวถึงได้ขาวตั้งแต่หัวจรดเท้าแถมยังมีกระจาง ๆ บนแก้มสองข้างอีกต่างหาก ผอมบางร่างน้อย นี่มันนายเอกนิยายในอุดมคติชัด ๆ

เขาเดินเข้ามาใกล้อีกแล้วก็ยิ้ม แค่นั้นสการ์ก็รีบโค้งตัวทำความเคารพและก้าวขาถอยหลังออกไปเพื่อรักษาระยะห่าง

“สวัสดี เราโอรสที่หนึ่งขององค์ราชาที่สิบสองนามอควาห์ ควอนอร์ เราเองแหละที่เป็นคนส่งตัววีนัสกลับไทย”

‘เจ้าชายมาเอง… แถมยังเป็นคนส่งยัยหนูกลับไทยอีก โอย…จะเป็นลม’ ไม่ได้โกหกใช่มั้ย พอได้ยินก็ถึงกับขาพับเข่าอ่อนนั่งลงบนที่เตียง สมองเป็นเอ๋อชั่วคราวจนไม่รู้จะตอบกลับไปยังไงดี

“เป็นอะไรไป” ถามได้ว่าเป็นอะไรก็เกือบเป็นลมตายที่ได้เห็นท่านอควาห์ตัวเป็น ๆ ยังไงล่ะ

“ยังโกรธสการ์อยู่มั้ย” เขาถาม เจ๊พูดไม่ออกเลยส่ายหน้าตอบ

“ใช่ อย่าโกรธสการ์เลย เขาไม่ผิดหรอก เพราะเราส่งวีนัสกลับอย่างกะทันหัน พอขบวนม้าผ่านสการ์คงคิดว่าซีคมีเรื่องด่วนต้องทำในเมือง ไม่ได้คิดว่าจะส่งวีนัสกลับล่ะมั้ง”

“อ๋อ เจ๊ผิดเองที่ไม่ฟังสการ์พูดให้จบ เจ๊ขอโทษแล้วกันนะเจ้าชาย…” ความจริงอยากขอโทษสการ์ด้วย เจ๊แอบเห็นมือสการ์แดงช้ำเป็นรอยฟัน แต่พอจะหันไปขอโทษสการ์ ท่านอควาห์ก็แย้งถามเกี่ยวกับชื่อเจ๊

“ชื่อเจ๊รึ”

“เปล่าครับ เอ้ยเปล่าขอรับ ผม เอ้ย เจ๊ เอ้ย กระหม่อมชื่อส้มจี๊ด”

“ไม่ได้ชื่อเจ๊ แต่ชื่อส้มจี๊ด แล้วทำไมเรียกตัวเองว่าเจ๊ล่ะ”

“คือ…มันเป็นเหมือนคำแทนตัวเองครับ แบบๆ ท่านก็แทนตัวเองว่าเราส่วนเจ๊ เอ้ย ! ผม ก็แทนตัวเองว่าเจ๊” อย่าถามเยอะสิยิ่งใช้คำราชาศัพย์ไม่ค่อยจะถูกอยู่

“ยิ่งฟังยิ่งสับสน เอาเป็นว่าพูดอย่างที่ตัวเองเคยพูดเถอะ”

“จ้า…”

“หืม จ้า ? จ้านี่แทนคำว่าอะไรอีกล่ะ ความหมายเดียวกับเจ๊รึเปล่า”

“ไม่ใช่ ๆ คนละความหมาย จ้าก็เหมือนกับครับ แต่เจ๊ใช้คำนี้จนชินเลยใช้พูดแทนคำว่าครับไปเลย ฮ่า ๆ” เวรกรรมของส้มจี๊ดที่หลุดพูดไทยมาอีกคำจนคนในวังฟังไม่เข้าใจ ทีนี้อธิบายยังไงดีล่ะถึงจะเข้าใจ ก็พอพูดจบแทนที่ท่านอควาห์จะพยักหน้าดันกะพริบตาปริบ ๆ มองแบบงง ๆ เจ๊เลยใช้สการ์มายกตัวอย่างแทน

“ก็เหมือนที่สการ์ใช้คำว่าขอรับนั่นแหละจ้า”

“อ่อ… น่ารักดีนะ… ว่าง ๆ เราจะลองฝึกพูดดู”

“ฮ่า ๆ มีคำไหนที่เจ๊หลุดพูดแล้วท่านสงสัยก็ถามได้นะ” เฮ้อ…กว่าจะเข้าใจ

“ได้ งั้นเราไปล่ะ ว่าจะลงไปเมืองฝั่งเหนือสักหน่อย”

“จ้าไปดีมาดีนะเจ้าชาย” เจ๊ยิ้มยีฟันโบกมือหยอย ๆ

“จ้า…” ท่านอควาห์พูดตอบ เขาเพิ่งเคยพูดครั้งแรกเลยพูดไม่ชัด พอฟังแล้วมันก็น่ารักไปอีกแบบ และพอท่านอควาห์ออกไปตอนนี้เลยเหลือแต่สการ์กับเจ๊ที่อยู่ด้วยกันในห้องสองต่อสอง

สการ์ยืนบีบมือตัวเองให้ชาจะได้ไม่รู้สึกเจ็บ เห็นแบบนี้แล้วมันทำให้รู้สึกเจ็บมากกว่าหลายเท่า ใครกันมันใจร้ายกัดมือทหารเจ๊ได้ อย่าให้รู้นะไม่งั้นจะยืมมีดท่านซีคมาตัดคอมัน เอ่อ… เอาจริง ๆ ก็เจ๊เองนี่แหละที่เป็นคนกัด ว่าง ๆตอนอยู่คนเดียวเดี๋ยวจะตบปากตัวเองเป็นการไถ่โทษให้ละกัน

“เจ็บมากรึเปล่า” เจ๊ถามเพราะห่วงล้วน ๆ ไม่มีหื่นผสม

“ไม่เจ็บครับ” ปากแข็งจริง ๆ ก็เห็นอยู่ว่ากำมือตัวเองแน่นขนาดนั้น

“ถ้าไม่เจ็บกัดซ้ำนะ” คนอย่างส้มจี๊ดไม่เคยขู่ แต่พูดจริงทำจริง

“ไม่ดีกว่าครับ”

“งั้นก็แสดงว่าเจ็บ เอามือมา จะทายาให้”

“ไม่เป็นไรครับ” สการ์โค้งหัวเล็กน้อย ให้ตายเถอะ จะนอบน้อมไปไหน หน้าตาดีผิวเข้มตรงใจใช่เลยแต่ไม่เร่าร้อนบ้าอำนาจป่าเถื่อนเหมือนผัวแขกที่มโนไว้เอาซะเลย

“มาเถอะน่า” เจ๊ลุกไปฉุดมือสการ์ให้ลงมานั่งบนเตียง แต่สการ์ก็รีบลุกแล้วลงไปนั่งบนพื้นแทน

“ทำไมไปนั่งตรงนั้นล่ะ”

“คนต่ำต้อยอย่างกระผมมิอาจนั่งเทียบชั้นกับแขกที่ท่านอควาห์ต้อนรับครับ” สการ์พูดเสียงค่อยแถมยังไม่กล้าสบตามองเจ๊

“แหม คนกันเองทั้งนั้น ขึ้นมาเถอะ ท่านอควาห์ไม่เห็นหรอก” เป็นเด็กดีแบบนี้สงสัยวันหลังต้องให้รางวัลเยอะ ๆ เจ๊เลยหยิบยาหม่องแก้ปวดที่คนแก่อย่างเจ๊ใช้ดมก่อนนอนทุกคืนไม่งั้นจมูกมันไม่โล่งออกมาแล้วเปิดฝาก่อนดึงให้สการ์ขึ้นมานั่งข้างบนอีกครั้ง

“เอามือมา” สการ์ยอมยื่นมือมาอย่างว่าง่าย เจ๊เลยฉวยโอกาสลูบฝ่ามือเขาแล้วค่อยละเลงเนื้อยาหม่องอย่างเบา ๆ ตามด้วยนวดบริเวณรอยฟันที่กัด

“ขอบคุณครับ” แหม ยังทาไม่ทันทั่วเลย รีบชักมือออกซะแล้ว เจ๊ไม่ว่าอะไรเพราะดูก็รู้ว่าสการ์เขินจนทำอะไรไม่ถูก เขาก้มหน้าอย่างกับจะมุดลงดิน แถมหูก็แดงลามมายันอก อะไรกัน ทหารคนนี้ยังไม่เคยมีแฟนมาก่อนรึไง ถึงได้หวั่นไหวจนดูออกได้ง่ายขนาดนี้

“สการ์เขินเจ๊หรอ” เห็นว่าน่ารักดีเลยอยากแกล้งให้เขินหนัก ๆ

“ป่ะ เปล่าครับ กระหม่อม เอ้ย กระผมเปล่าเขินหรือรู้สึกอะไรแบบนั้นนะครับ” ปากบอกเปล่าแต่หน้าแดงยิ่งกว่าเก่าแถมลุกหนีกันแบบนี้มันคืออะไรเด็กน้อย

“แน่ใจนะ นี่ คนกันเอง มีอะไรก็บอกสิ เจ๊ไม่ว่าหรอก เจ๊น่ะใจดี แมน ๆ คุยกันตัวต่อตัวเสื้อผ้าไม่เกี่ยว ฮิ !” คุยคืนนี้เลยก็ได้นะ เอามั้ย

“ครับ ไม่มีอะไรแน่นอนครับ ผม กระผม ขอตัวไปหาท่านซีคก่อนนะครับ คุณส้มจี๊ดถ้ามีอะไรก็ ก็ เรียกผมได้ทุกเมื่อเลยนะครับ ไว้เสร็จงานจากท่านซีค ผมจะรีบมาหา” สการ์พูดกุกกักลิ้นแทบพันกัน มันคงสนุกมากถ้าเอามาพันกับลิ้นเจ๊ ว๊าย พูดอะไรออกไปเนี่ย ส้มจี๊ดคนบ้า เป็นกุลสตรีหน่อย

เจ๊รู้ว่าที่สการ์พูดมานั้นโกหกทั้งเพเลยแกล้งลุกไปล็อกประตูห้อง เห็นอย่างนั้นสการ์เลยลุกเดินมาหาแล้วถามเสียงสั่น ๆ ฮิ ! แน่จริงก็ออกไปให้ได้สิ

“คุณส้มจี๊ดล็อกประตูทำไมครับ”

“เป็นเด็กเป็นเล็กหัดโกหกคนแก่ เดี๊ยวปั๊ดจับแก้ผ้าตีก้นซะนี่ เจ๊รู้นะว่าท่านซีคไม่ได้มีงานให้เราทำ ไหน ๆ ไม่มีงานก็อยู่คุยกันก่อนสิ จะรีบไปไหนล่ะ”

“เอ่อ… คุยอะไรหรอครับคุณส้มจี๊ด”

“มาคงมาคุณ เจ๊แก่กว่าก็จริงแต่ก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้น ไม่ต้องเรียกคุณหรอก เรียกเจ๊ก็พอ เจ๊ส้มคนสวยไง” เจ๊จับมือสการ์ทั้งสองข้างมาจับแก้มเจ๊ แกเอ๋ย ฝ่ามือสการ์ร้อนมาก ร้อนจนอยากได้อยากโดนและอยากให้สการ์เอาน้ำแข็งมาถูหลังให้ ว๊ายให้ตายสิ ตอนนี้เจ๊รู้สึกมีทั้งพลังและความต้องการอย่างบอกไม่ถูก

สการ์เป็นคนเก็บอารมณ์ไม่อยู่ มือเขาเลยสั่นแถมยังชุ่มไปด้วยเหงื่อ

“สการ์เป็นอะไร กลัวเจ๊หรอ” เจ๊จับมือสการ์ไว้แน่นกว่าเก่าแล้วทำปากจู๋ใส่ แค่นี้สการ์ก็สำลักในคอแล้วเบือนหน้าหนีหันหน้าไปไอทางอื่น

“อ้าว เป็นอะไร ว๊าย ๆ เจ๊แกล้งแรงไปรึเปล่า โอ๋นะ โอ๋ ๆ”

“แค่ก ๆ ไม่ ไม่เป็นไรครับ ผมแค่ไม่สบายเลยไอนิดหน่อย”

“โอ๋ ๆ เจ๊ไม่แกล้งแล้วก็ได้” พอดีกว่า เดี๋ยวจะเขินหนักจนไม่กล้าสู้หน้า เจ๊ละมือมาลูบหลังให้สการื อืม… หลังกว้างจัง อยากสัมผัส อยากฝากรอยเล็บ อยากจิกให้เจ็บจนคำรามในคอ อ๋อย ! ไม่ไหวแล้ว

ถึงมีความอยากอย่างแรงกล้าแต่ก็ต้องอดใจไว้ เจ๊ท่องนะโมตัสสะในใจแล้วกลับมาเป็นคนใส ๆ ไม่ยุ่งในกามและตัญหาอีกครั้ง

“ไหวรึเปล่า ฮ่า ๆ ไอจนหน้าแดงหมดแล้ว”

“ไหวครับ แค่ก ๆ ๆ กระผมไม่เป็นอะไรแล้วครับ” สการ์หันหน้ามอง เด็กไม่ดีขี้โกหกแบบนี้ต้องเอาคืนบ้าง

“สการ์ไม่สบายใช่มั้ย เอางี้ เจ๊มีวิธีนะ”

“วิธีอะไรครับ”

“แบ่งไข้ไง” เอาอีกแล้ว ดีได้ไม่นานเริ่มกลับมาเป็นคนบาปตัญหากลับอีกแล้ว

“แบ่งยังไงครับ” นั่นไง ตามไม่ทันแบบนี้เสร็จแน่นอน

“สการ์หลับตานะ แล้วเผยอปากนิดนึง” เจ๊จีบนิ้วให้ดู สการ์เชื่อหมดใจเลยรีบหลับตาแล้วเผยอริมฝีปากออกนิดหน่อย

หวานปากแน่งานนี้ เจ๊ลูบปากตัวเองแล้วกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความรู้สึกที่เห็นเหยื่อผู้ใสซื่อกำลังตกหลุมพรางนี่มันพาน้ำลายแตกถึงกับต้องซี้ดฟันกันเลยทีเดียว สการ์ผู้น่ารักน่ากินกว่ามะม่วงจิ้มน้ำปลาหวานซะอีก ว่าแล้วก็ขอจิ้มหน่อยนะจ๊ะคนดี อย่าดิ้นล่ะน้ำจิ้มได้ไม่หก

สองมือเอื้อมขึ้นคล้องต้นคอหนาไว้แล้วเขย่งขาขึ้นยื่นหน้าเข้าใกล้ ยิ่งใกล้ก็ยิ่งเห็นผิวไหม้แดดชัดขึ้นทำเอาใจสั่นอยากรวบรัดขั้นตอนไปตอนถอดเสื้อผ้าแล้วผลักสการ์ลงเตียงเลยทีเดียว

ใบหน้าเราขยับเข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อย ๆ จนได้ยินเสียงหายใจหอบของสการ์และเสียงหัวใจที่มันเต้นดังว่า ‘เจ๊ส้มน่ารัก เจ๊ส้มน่ารัก’ ซ้ำ ๆ งานนี้ไม่ต้องมีพิธีอะไรมากเจ๊เลยเผยอปากเอียงหน้าเล็กน้อยก่อนเตรียมประกบปากจูบ

ก๊อกๆ ๆ

เสียงประตูดังซ้ำ ๆ ติดกัน

“คุณส้มจี๊ดคะ”

‘โอ๊ย!!! ใครยะ ใครมันขัดจังหวะราชสีห์ที่กำลังกินกระต่ายน้อยตัวใหญ่ แม่จะด่าให้แหกเลยเป็นไง มาคงมาคะ ไม่ว่างโว๊ย !’ คิดในใจจ้า ความจริงเจ๊เป็นคนเรียบร้อยพูดน้อยแล้วก็ด่าใครไม่เป็น

“อีกนิดเดียว อีกนิดเดียวเท่านั้น ขัดจังหวะจริง ๆ” เจ๊พูดพึมพำเป็นภาษาไทย หลังจากที่เราสองคนรีบผละตัวออกจากกัน สการ์เองก็ย้ายไปยืนตำแหน่งอื่นที่ห่างออกไปแล้วกุมมือมาข้างหน้า เขาก้มหัวเล็กน้อยเหมือนหุ่นขี้ผึ้งที่ถูกปั้นให้อยู่ท่านี้เป็นประจำ เห็นแล้วหมดอารมณ์ เพราะยัยชะนีหน้าห้องทำให้สการ์ขี้อายของเจ๊กลับมาเป็นทหารเคร่งขรึมซะได้

“มีอะไรเอ่ย” เจ๊เปิดประตูแล้วยิ้มตาปิดแบบที่ยัยหนูชอบทำ แต่ในใจกำลังสวดมนต์ไล่ให้มันไปไกล ๆ

“คุณวีนัสกลับมาแล้วค่ะ” แม่สาวชุดกระโปรงยาวพูด

“วีนัสกลับมาแล้ว !” โอ๊ยแจ๊กพอตแตกซะยิ่งกว่าเกือบได้จูบปากสการ์

“ใช่ค่ะ คุณวีนัสบอกว่าพอรู้ว่าคุณมาที่นี่ก็รีบกลับมาที่นี่อีกครั้งค่ะ”

“กรี๊ด ! แล้วยัยหนูอยู่ไหน” สการ์ช่างมันก่อนคืนนี้ค่อยแอบย่องไปหาที่ห้องก็ได้ ตอนนี้ขอเห็นหน้ายัยหนูให้ชื่นใจก่อน ยัยหนูของเจ๊ เจ๊คิดถึงปากหมา ๆ ของหนูเหลือเกิน ฮือ!!!

เจ๊ส้ม Part End.


​-------------------------------

สปอยตอนที่ 10

ติดตามเหตุการณ์เพิ่มเติมของตัวละครใน #ฟิคบ่วงรัก ได้ที่ Facebook Fanpage ; นิ้วกลาง****อ่านเนื้อหาเบาๆไปก่อน ตอนต่อไปจะเข้มข้นละ

1/11/17

💛​อย่าลืมคอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้น้องวีนัสด้วยนะ💛​​

ความคิดเห็น