email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Look Like 22

คำค้น : Look Like รักเราใกล้กัน nana nanaกะหอยทาก ลุงอิน อินทร น้องพู่ พู่กัน เบาสมอง น่ารัก หวานมุ้งมิ้ง อบอุ่น เป็นผู้ใหญ่ ไร่ส้มไร่องุ่น ใส่ใจ ดูแล ดราม่านิดหน่อย ฟิน หวานละมุน นิยาย ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2560 20:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Look Like 22
แบบอักษร

Look Like 22​



“อิน ทำไมแกต้องทำตัวติดกับน้องด้วยฉันไม่เข้าใจเลย” พี่อาทิตย์เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าฉันกับพี่อินเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นอีกครั้ง

“นั่นสิ พ่อก็สงสัย” พ่อพี่อินกล่าวเสริม

“ก็ ก็แบบ เวลาอยู่ห่างน้องแล้วมันเวียนหัวจะอ้วกอ่ะ” พี่อินยอมเฉลยเสียงแผ่ว แต่พอได้ยินคำตอบทุกคนก็ยิ้มออกมาแปลกๆทันที แต่ก็ไม่มีใครเอ่ยแซ็วอะไรต่อ

“ทำอย่างกับคนแพ้ท้อง” เสียงพ่อพี่อินเอ่ยขึ้น และความเงียบก็ปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง ฉันหันไปสบตาพี่อินอย่างตกใจ ท้องอย่างนั้นเหรอ ท้อง ท้องที่หมายถึงมีเด็กอยู่ในท้อง...

“ผมท้องไม่ได้พ่อก็รู้แต่เมียผมอ่ะไม่แน่”พี่อินจ้องลึกเข้ามาในดวงตาฉัน ด้วยความตกใจฉันเลยยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก

“พอๆ น้องช็อกไปแล้วมั้งนั่นผมว่าเราไปทานข้าวกันเถอะครับ ไอ้อินกับน้องพู่จะได้ไปพักเพิ่งกลับมาถึงเหนื่อยๆ”

“แม่ก็ว่าอย่างนั้นแหละ ป่ะไปทานข้าวกันลูก”

ตอนนี้มีเพียงฉันกับพี่อินที่ยังยืนมองหน้ากันอยู่ ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมพูดอะไรออกมา พี่อินขยับมากระทั่งร่างเราชิดกันแล้วรวบฉันเข้าไปกอดไว้แน่น

“ตกใจหรือเปล่า” พี่อินกระซิบถามเสียงนุ่ม

“ค่ะ ตกใจ มากด้วย”

“พี่ก็ยังไม่มั่นใจ แต่เราประจำเดือนไม่มาเกือบสองเดือนแล้วนะ ก่อนพี่ไปปารีสประจำเดือนเรายังมาอยู่เลยแต่หลังจากนั้นประจำเดือนเราไม่มานะ พี่เลยคิดว่า...” ถ้าท้องช่วงนั้น...ฉันดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ด้วยนะ

“พู่ดื่มเหล้าด้วยนะ”ฉันทำหน้าเครียดเมื่อนึกถึงข้อนี้

“พี่ให้อาร์ตดูเราวันนั้นน่ะแก้วแรกเหล้าแต่หลังจากนั้นน่าจะเป็นน้ำเปล่า วันนั้นเราน่าจะเพลียเหล้าเบาๆเลยหลับง่าย”

“ถ้าตรวจแล้วพู่ไม่ได้ท้องล่ะ”

“ถ้าไม่ท้องเราก็ต้องทำการบ้านทั้งวันและทั้งคืน...”

ค่ะแล้วนั่นก็คือคำตอบของคนหื่น หลังจากทานข้าวพี่อินก็กักตัวฉันไว้ไม่ยอมห่าง เรากลับขึ้นบนห้องนอนเกือบสองทุ่มส่วนพ่อทั้งสองแล้วก็พี่อาทิตย์เห็นบอกว่าจะนั่งดื่มกันต่อนิดหน่อยส่วนแม่ๆชวนกันไปดูละครเรียบร้อย

“อาบน้ำเลยนะจะได้กลับมานอน”

“พี่อาบก่อนสิ พู่ขอนั่งพักก่อน”

“ก็ได้ แต่อย่าแอบทานอะไรมันดึกแล้วเดี๋ยวไม่ย่อย”

“บ่นเป็นลุงเลยอ่ะ ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ”

“ก็เราเด็ก”

“ลุงอ่ะแก่”

“ฮึย ยอมก็ได้ เดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อนนะ”                       

พอพี่อินเข้าไปในห้องน้ำฉันก็เดินไปเตรียมชุดไว้ให้เขา ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันเดินไปเปิดประตูระเบียงห้อง อากาศเย็นๆบวกกับสายลมอ่อนๆทำให้ความรู้สึกฉันผ่อนคลายได้อย่างดี ฉันนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่เก้าอี้ ถ่ายรูปดอกไม้ที่อยู่มุมระเบียงแล้วอัพลงในโซเชียลเพียงไม่กี่นาทีคนรู้จักก็เข้ามาเม้นมากดไลค์

“เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก”

“อ้าว เสร็จแล้วเหรอคะ” ฉันหันกลับไปมองดูคนที่อยู่ด้านหลัง ร่างสูงมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันท่อนล่างอยู่เท่านั้น ไม่กลัวหลุดหรือยังไงกัน

“เสร็จแล้วครับ เข้าห้องมาได้แล้ว”

“อุ้มหน่อยสิ”

“หึหึ อ้อนแล้วน่ารัก” พี่อินยิ้มขำแต่ก็ยอมขยับมาอุ้มฉันแล้วพาเดินกลับเข้าไปในห้องนอน พอฉันก้าวเข้าไปในห้องน้ำก็แอบตกใจเพราะพี่อินเปิดน้ำอุ่นในอ่างอาบน้ำไว้ให้กลีบกุหลาบสีแดงสดลอยอยู่ในอ่างอาบน้ำรวมทั้งแสงเทียนสีส้มที่ถูกจุดวางไว้มุมห้อง หึหึ น่ารักอีกแล้วสิสามีฉัน...



In-Torn talk

“หือ? เสร็จแล้วเหรอ” ผมยิ้มพร้อมกับเอ่ยถามเจ้าของวงแขนที่โอบเอวผมอยู่ มือก็ยกลูบที่ท่อนแขนเนียนอย่างนุ่มนวล

“เสร็จแล้ว ขอบคุณนะคะ” พู่กันเอ่ยขอบคุณสียงหวาน แต่แค่เธอชอบผมก็ดีใจแล้วล่ะ เรื่องของเรื่องคือผมอาบน้ำก่อนเธอแล้วกลัวว่าเธอจะเหนื่อยแล้วอยากอาบน้ำอุ่นๆผมเลยเตรียมน้ำอุ่นใส่อ่างอาบน้ำให้เธอยังไงล่ะ

“ครับ เราง่วงหรือยัง วันนี้นั่งรถมาทั้งวันเลย”

“นิดหน่อยค่ะ พี่เมื่อยไหมพู่นวดให้หรือเปล่า” อ่า ไม่เมื่อยก็คงเมื่อยแล้วล่ะ

“ดีเลย พี่ปวดหลังมากเลย” ผมแกล้งอ้อนเธอไป จริงๆไม่ได้เมื่อยหรือปวดหลังอะไรหรอกเพียงแค่อยากให้เธอช่วยนวดให้เท่านั้นเอง

“ได้ค่ะ”

คนตัวเล็กรับเสียงหวาน จากนั้นผมก็เลือกที่จะนอนคว่ำกับเตียงนอนรอเมียรักนวดให้ ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อมือเย็นๆๆของพู่กันแตะลงไหล่จากนั้นก็บีบนวดให้อย่างนุ่มนวล สัมผัสอ่อนหวานจากพู่กันทำให้ผมเริ่มที่จะเคลิ้มหลับไปเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนแต่จังหวะที่พู่กันผละออกผมก็ฝืนลืมตามองอย่างไม่พอใจ แต่เมื่อเห็นว่าพู่กันเดินไปปิดไฟในห้องแล้วเดินกลับขึ้นมานอนบนเตียงข้างๆผมก็ทำให้อารมณ์คุกรุ่นก่อนหน้านี้หายไป

“หือ? ยังไม่หลับหรอกเหรอ” คนตัวเสียงถามเสียงเบา

“กำลังจะหลับ นอนเถอะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ฝันดีครับที่รัก”

“ฝันดีค่ะที่รัก”

ผมยิ้มก่อนจะกอดพู่กันให้เข้ามาซุกซบที่แผ่นอก ริมฝีปากกดจูบที่หน้าผากเนียนด้วยความรักที่เต็มเปี่ยม

หลายคนอาจจะมองว่าผมบ้าหรือโง่ที่ยอมแต่งงานผ่านการบังคับของพ่อแม่ ผมจะเล่าจะบอกทุกคนเองว่าที่จริงแล้วล่ะ ผมค้านและประชดพ่อกับแม่ทุกวิถีทางทั้งดื่มเหล้าไม่ยอมกลับบ้านไม่ยอมไปทำงานจนพ่อกับแม่เอือมระอากับสิ่งที่ผมทำ

กระทั่งตอนปลายปีพ่อกับแม่ยอมเอารูปว่าที่เจ้าสาวให้ผมดู ณ เวลานั้นเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างที่หมุนรอบตัวผมหยุดชะงักไป รูปน้องตัวเล็กที่เป็นรักแรกและรักเดียวของผมอยู่ในซองเอกสารสีน้ำตาล รูปใบถัดไปเป็นรูปของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีเค้าโครงเดียวกับน้องตัวเล็ก ผิดแต่ผู้หญิงในรูปอยู่ในวัยยี่สิบเอ็ดปี

“พู่กัน คนที่แกจะต้องแต่งงานด้วย”

“แกเคยเจอน้องแล้ว น้องเคยมาที่นี่ตอนเด็กๆ”

เพียงแค่ได้ยินแบบนั้นผมไม่ลังเลสักนิดที่จะตอบตกลงทั้งที่ก่อนหน้านี้คอยแต่จะปฏิเสธ ผมไม่รู้ว่าน้องจะจำสัญญาที่เคยพูดกับผมได้ไหม แต่ถ้าจำไม่ได้ผมก็ไม่โกรธหรอกเพราะตอนนั้นน้องยังเด็ก แต่ถ้าหากจะโกรธก็คงต้องโกรธกับความโง่เง่าของตัวเองที่หลงเชื่อคำสัญญานั้น

“ตัว ตัวมีแฟนยัง” น้องตัวเล็กแก้มป่องๆตาหวานๆกำลังยืนกอดตุ๊กตามองผมที่ปลูกดอกกุหลาบอย่างตั้งใจ เพราะเธอขอร้องให้ผมปลูกให้เธอซึ่งผมก็ยอมทำให้อย่างไม่เกี่ยงงอน

“ยัง ทำไมเหรอ” พอตอบกลับไปผมก็ออกอาการเขินเมื่อน้องตัวเล็กยื่นหน้าเข้ามาจูบแก้มผมเบาๆ

“งั้นตอนโตเรามาแต่งงานกันนะ”

“ทำไมต้องแต่งล่ะ”

“ก็พู่กันชอบตัว ตัวพูดเพราะ ตัวไม่ดุพู่กัน” น้องตัวเล็กบอกพร้อมกับรอยยิ้ม เวลาเธอยิ้มทุกอย่างรอบตัวเธอมันช่างดูสดใสไปหมด

“นะ”

“ก็ได้ถ้าโตแล้วเรามาแต่งงานกัน”

“...”

“ถ้างั้นแปลงดอกกุหลาบอันนี้พี่จะดูแลจนกว่าเราจะกลับมาดูแลมันต่อ เราต้องรีบกลับมาดูแลมันต่อจากพี่นะ”

“ค่ะ” น้องตัวเล็กยิ้ม ผมยิ้มตามอย่างง่าย

คำสัญญาแบบเด็กๆ ผมไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าตัวเองจะทำและเชื่อมาตลอดหลายปีว่าเธอจะกลับมาทำตามคำสัญญาของเรา

ถ้าหากเธอจำผมไม่ได้จริงๆ ผมก็ไม่โกรธหรอกนะแต่ผมจะทำให้เธอรักผมที่เป็นอยู่ ไม่ใช่รักเพราะคำสัญญา...



================--------------===============


ฮื่อออออ ถ้าเป็นลุงอินก็คงหลงน้องพู่กันเหมือนกันอะไรจะน่ารักแบบนั้น อ้อนแบบไม่ได้ตั้งใจอ้อนด้วย ลุงขอเมียลุงคืนได้ม้ายยยยย

ปล.เรื่องต่อไปอยากอ่านแนวไหนคะ?? ตอนนี้นึกไม่ออกจริงๆว่าจะแต่งแนวไหน แต่เริ่มรู้สึกชอบแนวโตขึ้นแล้วค่ะ ลีดเดอร์ว่าไงคะ เสนอและแนะนำนาได้เลยนะคะ ขอบคุณค่ะ

ปล.2 ฝากอีบุ๊คของลุงอินด้วยนะคะ นอกจากนี้ยังมีเรื่องก่อนๆด้วย ฝากเก็บไว้ในอ้อมกอดด้วยนะคะ


ความคิดเห็น