ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.20]

ชื่อตอน : เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.20]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2560 00:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.20]
แบบอักษร

เหมือนว่าพระเจ้าจะไม่เข้าข้างเธอเลย ร่างชายสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้และย่างกายเข้ามาหาเธอใกล้ๆ มองเรือนร่างของเด็กสาวที่จมไปด้วยกองเลือดจากบาดแผลที่ถูกยิง สายตาเธอเลื่อนออกไปมองเกลที่โดนพวกผู้ชายนับสิบรุมข่มขืน เธอไม่อยากเป็นแบบนั้นเลย ถ้าเขาคนนี้จับเธอเหวี่ยงออกไปข้างนอกนั่น เธอต้องไม่รอดแน่ๆ ไม่มีแรงแม้แต่จะขยับตัวเลยด้วยซ้ำ


“โอ๊ะโอ มาหลบอะไรตรงนี้ละสาวน้อย หืออ แผลนี่น่ะ ท่าทางจะเจ็บน่าดูเลยสินะ”


เขากดหัวของเธอให้แนบชิดอยู่กับพื้นเย็นๆ และกระชากเสื้อของเด็กสาวออก เธอไม่มีแรงแม้จะขยับปากร้องออกมาด้วยซ้ำ เขามองบาดแผลที่เละไปด้วยรอยโดนทำร้ายต่างๆก่อนจะมองผู้หญิงอีกคนที่ตอนนี้กำลังเป็นที่ระบายอารมณ์ของลูกน้องนับสิบ


“อยากนอนตายตรงนี้ หรือ อยากไปรวมทีมกับพวกลูกน้องฉันดี”


ร่างเล็กมองหน้าเขาอย่างเลื่อนลอย แม้กระทั่งจะหายใจเธอยังแทบไม่มีแรงเหลืออยู่แล้ว ถ้าเธอไม่เจอผู้ชายที่ชื่อซิลเวอร์ ทุกอย่างก็จะไม่เป็นแบบนี้ใช่ไหม ดูเหมือนการหนีจากเขาจะเป็นเรื่องที่ยากมากสินะ โดนซิลเวอร์ทำร้าย และยังโดนเกลอีกหรอ และยังจะคนพวกนี้อีก ฉันจะต้องตายแบบนี้จริงๆใช่ไหม


“พาฉัน..หนีออกไปจากเขาที..จากผู้ชายคนนั้น..ขอร้อง”


“หืออออ..เอาความจริงไหมเด็กดี ที่จริงแล้วคนที่โง่ที่สุดก็คือผู้หญิงที่หลอกเธอมาที่นี้ยังไงล่ะ ยัยนั่นคิดว่าฉันคือคนที่จ้างมาเพื่อที่จะทำร้ายเธอแต่ว่า ที่จริงฉันแค่มาทำธุระนิดหน่อย ผ่านมาแถวนี้พอดี ยัยผู้หญิงบ้านั่น อยู่ๆก็เรียกฉันเข้ามาที่นี้แล้วก็ออกคำสั่งโน่นนี่นั่นจนน่ารำคาน ฉันล่ะเกลียดคนที่ชอบออกคำสั่งด้วยสิ แต่ว่าฉันชอบนะ การขอร้องน่ะ ขอร้องฉันอีกสิ”


“พาฉันออกไปจากโลกของผู้ชายคนนั้นที ขอร้อง”


“ด้วยความเต็มใจ”


มือหนาหยิบเข็มฉีดยาขึ้นมาจากกระเป๋าก่อนจะสะบัดปลอกเข็มออกและฉีดมันเข้าที่ข้อพับแขนของเธอ


“อย่าตกใจ แค่มอร์ฟีน มันจะทำให้หายปวด นอนไปเถอะ”




“เกิดเรื่องบ้าอะไรที่นี้ พวกมึงเข้าไปข้างในตามหาตัวเกลกับคายุ!”


ซิลเวอร์ เซโน่และมี่อิงวิ่งเข้าไปในโกดังที่ตอนนี้ไร้ซึ่งวี่แววของคน กลิ่นเลือดคละคลุ้งจนมี่อิงแทบจะอาเจียนออกมา


“นายครับ!!!”


เสียงตะโกนดังออกมาจากห้องห้องหนึ่ง ซิลเวอร์วิ่งเข้าไปก่อนเห็นร่างที่เปลือยเปล่าของเกลนอนฟรุบลงบนพื้น


“เกล!....”


“ซิล..ซิล..หรอ”


ซิลเวอร์ดึงเกลขึ้นมาในอ้อมแขนแกร่งของเขา รอบๆห้องมีแต่หยาดเลือดเต็มไปหมดแต่ไร้วี่แววของเด็กสาวที่เขาตามหา


“เกิดอะไรขึ้นเกล! คายุล่ะ!”


“หึ...ผู้หญิงคนนั้นอีกแล้วหรอ คุณดูเป็นห่วงเป็นใยผู้หญิงคนนั้นจังนะ”


“กะ..เกล”


“ฉันเป็นนัดมันมาเองแหละ ฉันเป็นคิดแผนเองแหละ หึ..ป่านนี้คงโดนพวกมาเฟียลากไปฆ่าแล้วล่ะมั้ง”


‘พรึบ!!! ผลัวะ!!!”


มี่อิงกระชากแขนปวกเปียกอ่อนแรงของเกลขึ้นมาก่อนจะบันดาลโทรสะใส่แก้มของเกลจนหน้าของเธอหันไปตามแรงตบ


“แกทำอะไรน้องฉัน!!! บอกมา! น้องสาวของฉันอยู่ที่ไหน”


“แกยังจะสนใจอีกหรอ ป่านนี้ตายไปแล้วล่ะมั้ง เสียเลือดขนาดนั้น”


“ละ..เลือด แกทำอะไร!!!!!”


‘ผลัวะ!! ผลัวะ!!”


มี่อิงกระชากหัวของเกลอย่างแรงก่อนจะต่อยหน้าของเกลจนเธอครางเจ็บด้วยความเจ็บปวด


“พอแล้วอิง”


เซโน่ดึงร่างของมี่อิงขึ้นมากอดแน่น หยาดน้ำตาใสๆไหลออกมาจากดวงตาที่มีแต่ความกังวล


“เธอทำอะไรลงไปเกล ทำร้ายคายุทำไม”


“...........”


เกลเม้มปากแน่นมองหน้าของซิลเวอร์ ใบหน้าที่แสดงออกทั้งความเจ็บปวดและกังวล


“ฉันถาม!!!!!!!”


“ฉันยิงมัน!!! พอใจรึยัง!!! ที่เรื่องทั้งหมดเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณไม่ใช่หรอ !! เพราะคุณเอานังแพศยานั่นมาทำลายชีวิตคู่ของเรา!! เพราะคุณเอง! ป่านนี้มาเฟียสวะนั่นคงข่มขืนและฆ่าทำลายศพทิ้งไปแล้ว !! มันไม่มีทางรอดหรอก !! เพราะแผลที่มันโดนยิง!! เพราะปืนที่ฉันยิงยังไงละ!!”


‘ผลัวะ!!!’


แรงตบนี้ไม่ใช่ของมี่อิงแต่เป็นของซิลเวอร์ ตัวของเขาสั่นเทิมเพราะความโกธรหนัก


“เหอะ ! ไม่ใช่เพราะเธอหรอ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้เรื่องเธอกับฟรานซ์นะ! ผู้หญิงสกปรกแบบเธอก็ต้องได้รับบทเรียนสกปรกแบบนี้แหละ!!!”


“กรี๊ดดดดดดด...นี่คุณกล้าว่าฉันหรอซิล เห็นนังแพศยานั่นดีกว่าฉันหรอ!”


“เออ! จำไว้ว่าอย่าโผล่หน้าโสโครกของเธอมาให้ฉันเห็นอีก! ถ้าฉันเห็นสาบานได้เลยว่าฉันจะฆ่าเธอให้ตายช้าที่สุด!!”



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว