email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Look Like 21

คำค้น : Look Like รักเราใกล้กัน nana nanaกะหอยทาก ลุงอิน อินทร น้องพู่ พู่กัน เบาสมอง น่ารัก หวานมุ้งมิ้ง อบอุ่น เป็นผู้ใหญ่ ไร่ส้มไร่องุ่น ใส่ใจ ดูแล ดราม่านิดหน่อย ฟิน หวานละมุน นิยาย ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2560 21:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Look Like 21
แบบอักษร

Look Like 21​




“เป็นไงบ้างลูก เห็นน้องบอกว่าไม่สบาย” ทันทีที่กลับมาถึงบ้านพี่อินและก้าวลงจากรถแม่พี่อินก็ปรี่เข้ามาโอบประคองฉันไว้

“แม่ครับ แม่ถามผมแต่ทำไมถึงได้เดินเข้าไปกอดน้องล่ะ” พี่อินถามกลับขำๆ ก่อนจะยื่นกระเป๋าเสื้อผ้าเราทั้งสองไปให้แม่บ้านที่เดินออกมารับของ

“แกโตแล้วดูแลตัวเองได้ แต่น้องยังเด็กไม่ป่วยก็ต้องดูแล” แม่พี่อินตอบกลับไปอย่างอารมณ์ดีเช่นกัน

“แม่พูดเหมือนผมกำลังพรากผู้เยาว์เลยนะครับ” พี่อินขำออกมาก่อนจะเดินเข้ามาประคองฉันออกห่างจากแม่เขา

“ชิ กับแม่ก็ยังหวง ปะๆไปทานของว่างกันเดี๋ยวตอนเย็นมีงานเลี้ยงด้วย”

“แม่เดินนำสิครับ”

“นี่ฉันเป็นแม่แกนะตาอิน”

“ก็รู้ครับ” พี่อินย้อนกลับเสียงกวนๆทำเอาคุณแม่ท่านสะบัดหน้างอนหนีไปเรียบร้อย พี่อินหัวเราะตามหลังอย่างอารมณ์ดี ฉันยกมือตีที่แขนคนอารมณ์ดีอย่างหมั่นไส้ทันที

“โอ๊ย! ฮาๆๆ ไม่เอาน่าไม่เครียดสิ”

“ก็เป็นซะแบบนี้”

“พู่กันอ่า อย่างอนพี่สิเมื่อกี้บ่นว่าหิวไม่ใช่เหรอปะๆไปหาอะไรทานรองท้องกันก่อน”

ตลอดเลยเขาน่ะ ชอบเปลี่ยนเรื่อง ชิ!

“ทำไมทำหน้าหงิกแบบนั้นล่ะลูก” เสียงแม่ฉันแซ็วมาทันทีที่เดินเข้าไปในห้องรับแขก นอกจากพ่อกับแม่ทั้งสองบ้านแล้วยังมีพี่อาทิตย์นั่งทานขนมอยู่ด้วย

“เปล่าค่ะ แม่คะหนูหิวจังเลยอยากทานกับข้าวฝีมือแม่จัง” ฉันเดินเข้าไปกอดแม่พร้อมกับอ้อนอย่างเมื่อก่อน แม่หัวเราะแล้วกระซิบถามเสียงเบาว่าอยากทานอะไร

“อยากทานเนื้อย่าง กะเพราะทะเล ต้มยำกุ้ง ยำวุ้นเส้น อยากทาน...”

“ฮาๆๆ หิวอะไรขนาดนั้นลูก ปะเดี๋ยวแม่ไปทำให้”

“เดี๋ยวฉันไปด้วย ปล่อยพวกผู้ชายนั่งคุยกันไป” แม่พี่อินเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปในครัวพร้อมๆกับฉันและแม่

“หนูพู่” จู่ๆแม่พี่อินก็เอ่ยเรียกเสียงนุ่ม พร้อมกับสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวังจับจ้องมาที่ฉัน

“คะ?”

“เมื่อไหร่จะมีหลานให้แม่อุ้มบ้างล่ะ” เอ่อ ก็พอจะรู้อยู่หรอกว่าพวกท่านอยากอุ้มหลานแต่พอโดนถามตรงๆแบบนี้มันก็อดที่ตกใจไม่ได้

“เอ่อ คือ...”

“เดี๋ยวคงมาครับแม่ เราไม่ได้คุมแล้ว” พี่อินที่ยืนพิงกรอบประตูห้องครัวอยู่ตอบอย่างสบายอารมณ์ ต่างจากพี่อินคนเมื่อเช้าลิบลับ

“งั้นเหรอ ว่าแต่เมื่อเช้าเป็นอะไรทำไมน้องบอกว่าไม่สบาย” คราวนี้คุณแม่หันไปคุยกับพี่อินฉันเลยถือโอกาสอ้อนแม่ให้ใส่กุ้งใส่หมึกในอาหารเยอะๆ

“แม่คะ ใส่กุ้งเยอะๆเลย”

“อะไรกันลูกคนนี้นี่ ก็เดี๋ยวแม่จะทำอย่างอื่นด้วยไง ไปนั่งรอเลยเดี๋ยวแม่ทำเอง”

“แม่อ่ะ”

“ไม่ต้องมางอนแม่เลย ไปนั่งรอเลยค่ะคนสวย” แม่บอกเสียงนุ่ม พร้อมกับรอยยิ้ม ท่านไม่ค่อยดุอะไรฉันหรอกออกจะตามใจด้วยซ้ำ เพราะแบบนี้ไงล่ะฉันเลยติดแม่ยิ่งกว่าตังเม

“หนูพู่ มีมะม่วงอยู่ในตู้เย็นนะอยากทานไหม”

“คะ? ทานค่ะ” ฉันยิ้มกว้างทันทีเมื่อได้ยินว่ามะม่วง แค่ได้ยินก็น้ำลายสอแล้ว ฉันเดินไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบมะม่วงในตู้เย็นมาหนึ่งลูก

“คุณพู่คะ เดี๋ยวป้าทำให้ค่ะ” ป้าแม่บ้านเดินเข้ามาดึงมะม่วงออกจากมือฉันไปเบาๆแล้วจัดการทุกอย่างให้ ด้วยความที่แย้งอะไรไม่ได้เลยต้องกลับไปนั่งที่เก้าอี้ พี่อินเดินเข้ามายืนซ้อนหลังยกมือลูบผมเบาๆแต่ไม่ได้พูดอะไรราวกับว่าเขากำลังใช้ความคิด ส่วนแม่ฉันกับแม่พี่อินกำลังซุบซิบอะไรกันสักอย่างจากนั้นก็กรี๊ดออกมาเบาๆ

“มีอะไรคะแม่ ทำไมกรี๊ดกันล่ะ”

“เปล่าลูก วันนี้อยากทานอะไรอีกไหมเดี๋ยวแม่ทำให้”

“อืม นึกไม่ออกค่ะแค่นี้ก็ได้ค่ะแม่”

“ก็ได้ ถ้าอยากทานอะไรเพิ่มบอกเลยนะเดี๋ยวแม่จะทำให้” เริ่มจะแปลกๆกันแล้วล่ะ

“นี่ค่ะคุณพู่”

“ขอบคุณค่ะป้า” ฉันนั่งทานอย่างไม่เร่งรีบ พี่อินก็ยังยืนซ้อนหลังวางมือบนไหล่ฉันอยู่ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องทำตัวติดกันมากขนาดนี้

“พรุ่งนี้พี่เข้าไร่ไหมคะ” ฉันถามพี่อิน มือก็หยิบมะม่วงป้อนเขา

“พี่ว่าจะไม่เข้าอ่ะ มีธุระในเมืองเราไปกับพี่นะ”

“แม่ไปด้วย”

“แม่ไปด้วย” ฉันสะดุ้งตกใจเมื่อแม่ทั้งสองพูดออกมาพร้อมกันอย่างตื่นเต้น

“อะไรกันครับ รออยู่บ้านก็ได้นี่นา” พี่อินว่าพร้อมกับส่ายหน้าไปมากับท่าทางดีใจแปลกๆของแม่ๆทั้งสอง

“แต่แม่อยากไปด้วยนี่นา” คราวนี้แม่พี่อินบอกเสียงอ้อน ซึ่งพอท่านทำแล้วดูน่ารักดีเหมือนกันเพราะท่านกับพี่อินมีใบหน้าคล้ายกันเวลาท่าทำแบบนี้เลยเหมือนพี่อินทำหน้าอ้อนๆไปด้วย

“ไม่ได้ครับ ผมจะไปกับน้องสองคนแม่ๆรออยู่นี่แหละครับ”

“แต่แม่...”

“แม่ครับ” พี่อินบอกเสียงเข้ม ท่านเลยทำหน้างอนๆก่อนจะหันกลับไปทำกับข้าวต่อ ส่วนฉันก็นั่งทานมะม่วงสลับกับป้อนพี่อิน

“ไปอาบน้ำก่อนไหมค่อยลงมาทานข้าว” พี่อินกระซิบข้างหูเบาๆก่อนจะกดจมูกลงบนแก้มฉันหนักๆ

“เราไม่ทานก่อนเหรอ?”

“พี่กลัวเราเหนียวตัวแต่ถ้าจะทานก่อนพี่ก็ไม่ว่า” พี่อินบอกเสียงหวานฉันเลยยิ้มเอาใจเขาบ้าง

“น่ารักจังเลย”

“หึหึ ไม่ต้องมาอ้อนเอาใจเลย อย่าทานเยอะล่ะเดี๋ยวทานข้าวไม่ได้”

“รู้แล้วค่า เออใช่ พี่อินมาอึมล่ะคะ” ตั้งแต่กลับมายังไม่เจอมาอึมเลยไม่รู้จะโตขึ้นมาหรือยัง”

“นอนให้พี่อาทิตย์เกาพุงอยู่ห้องนั่งเล่นนู่น ถ้าจะไปเล่นกับมาอึมให้ทานข้าวก่อน”

“ทำไมอ่ะ?” ฉันถามกลับอย่างไม่เข้าใจ ปกติก็ให้เล่นด้วยเลยนี่ไม่ต้องให้รอทานข้าวก่อน

“เดี๋ยวต้องล้างมือหลายรอบไง เอาเป็นว่ารอทานข้าวให้เสร็จก่อนแล้วเราค่อยไปเล่นกับมาอึม”

“พี่บังคับพู่” ฉันเม้มปากแน่นมองเขางอนๆ

“พี่ไม่ได้บังคับนะครับ เอาเป็นว่าตกลงตามที่พี่บอกนะโอเคไหม” พี่อินจูบที่หน้าผากเบาๆและผละออกไม่รอฟังคำตอบจากฉันเลยสักนิดว่าตกลงหรือเปล่า

“ปะลูกออกไปรอข้างนอกกันเดี๋ยวให้ป้าเขาจัดโต๊ะ”

“ครับแม่ พู่ไปรอด้านนอกกัน”

“เฮ้อ เบื่อคนติดเมีย” เสียงแม่พี่อินพูดขึ้นทำเอาคนที่ถูกแซ็วหน้าบึ้งขึ้นมาทันทีแต่ก็ยังดึงมือฉันออกจากห้องครัว แต่ฉันยังทานมะม่วงอยู่เลยนะ

“อิน ทำไมแกต้องทำตัวติดกับน้องด้วยฉันไม่เข้าใจเลย” พี่อาทิตย์เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าฉันกับพี่อินเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นอีกครั้ง

“นั่นสิ พ่อก็สงสัย” พ่อพี่อินกล่าวเสริม 

 “ก็ ก็แบบ เวลาอยู่ห่างน้องแล้วมันเวียนหัวจะอ้วกอ่ะ” 


================--------------==============


มาแล้วววววว พี่อินน่ารักน่าหลมากจริงๆๆๆ 

แจ้งข่าว อีบุ๊คพี่อินเข้าแล้วนะคะ วางทำหน่ายในapple แล้วนะคะ


ความคิดเห็น