ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.18]

ชื่อตอน : เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.18]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2560 00:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.18]
แบบอักษร

ฉันกลับมาอยู่บ้านได้สองสามวันแล้ว ตอนกลับมาถึงมี่อิงก็เอาแต่ถามโน่นถามนี่จนหัวใจฉันเหมือนจะจมดิ่งนรกอีกรอบ ความทรงจำที่ไม่อยากจำไหลหลากมาเหมือนสายน้ำ พี่เซโน่มาอยู่เป็นเพื่อนเหมือนกันถึงจะอยู่กับมี่อิงมากกว่าก็เถอะ


‘ติ้งง...’


เสียงข้อความในโทรศัพท์สีหวานที่มี่อิงอุตส่าห์ซื้อมาให้ใช้เพราะเห็นว่าการติดต่อคายุเป็นเรื่องที่ยากเหลือเกิน


‘สวัสดีครับ ผมชื่อฟรานซ์ เป็นลูกน้องของคุณเกลครับ และคุณเกลต้องการพบคุณเป็นการส่วนตัวครับ ตอนนี้คุณเกลกำลังลงเครื่องครับ อีกสองชั่วโมงคุณเกลขอนัดพบคุณที่โกดัง101 ที่ท่าเรือ หวังว่าคุณจะมาพบ ขอย้ำว่าเป็นการส่วนตัว’


“ฟรานซ์?”


เธอหลุดพึมพำออกมาเบาๆ คุณเกลงั้นหรือ ผู้หญิงคนสวยคนนั้นหรอ ที่ไปคุยคงไม่พ้นเรื่องของพี่ซิลแน่นอนเลยสินะ


“ใครส่งอะไรมาหรอคายุ”


หมอหนุ่มเห็นสีหน้าของคายุค่อนข้างวิตก เขาเองก็รู้สึกแปลกๆเหมือนกัน และยิ่งเมื่อกี้คายุพูดชื่อฟรานซ์ออกมาอีก ถ้าเขาจำไม่ผิดเกลเองก็มีลูกน้องชื่อฟรานซ์เหมือนกัน


“อ้อ ข้อความโฆษณาธรรมดาแหละค่ะ มี่อิงคายุจะไปหาเพื่อนหน่อยนะคะ อีกสักพักจะกลับค่ะ”


ขอให้เป็นแค่สักพักจริงๆเถอะนะ ‘คุณเกลเป็นคนสวยมากครับ เป็นคนใจดี นิสัยดีคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ครับ’ เธอนึกถึงคำพูดของลินด์ลูกน้องคนสนิทของซิลเวอร์ก็ชื้นใจขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยอาจจะเป็นผู้หญิงที่ดีอย่างที่ลินด์พูดก็ได้นะ


“คายุครับ เก็บนี่ไว้สิ”


ด้วยลางสังหรณ์แปลกๆของเซโน่ที่สะกิดใจบางอย่างกับเขา ก่อนจะควักกระเป๋ากางเกงหยิบมีดพกสั้นให้เธอ


“นี่มัน...มีดไม่ใช่หรอคะ”


“ครับ พี่อยากให้พกติดตัวเอาไว้ ใช้ง่ายครับแค่กดปุ่มเล็กๆนี่ สปริงมีดก็จะดีดออกมา ด้ามมีดก็จะถูกดึงออกมาด้วย”


“บ้าแล้วหรอไงทำไมเอาของอันตรายให้น้องฉันแบบนั้นห๊ะ!”


มี่อิงจะแย่งมีดพกมาแต่คายุกลับกำเอาไว้แน่น สายตาของเซโน่ที่มองเธอดูเงียบสงบเหมือนกำลังจะสื่อสารกับเธอว่าเขาซีเรียสนะที่จะให้เธอเก็บนี่ไว้


“ค่ะ พี่เซโน่ คายุจะเก็บไว้”


คายุเก็บมีดพกเอาไว้ในกระเป๋ากระเกงขาสั้น ก่อนจะเดินเข้ามาไปหยิบของในห้องนอนของเธอ สายตาเลื่อนไปมองโน๊ตสีชมพูที่วางอยู่บนหัวเตียง


“ความรู้สึกแบบนี้มันอะไรกันนะ”


เธอพึมพำเบาๆ ก่อนจะหยิบปากกาขึ้นมาเขียน ‘101 ท่าเรือ’ ไม่รู้ทำไมเธอถึงเขียนอะไรแบบนี้ คงเป็นความรู้สึกแปลกๆบางอย่างเหมือนที่พี่เซโน่รู้สึก เธอวางโน๊ตไว้ที่โต๊ะข้างเตียงก่อนจะเดินออกมา ภายในห้องมี่อิงที่มองเซโน่ที่ผิดปกติไป เขานิ่งเงียบ ราวกับคิดอะไรอยู่ในใจ ปกติแล้วเซโน่จะตลกเฮฮาตามประสาของเขาแต่คราวนี้กลับไม่


“นี่หมอ เป็นอะไรอ่ะ คายุไปหาเพื่อนนะ ไม่ได้ไปออกรบสักหน่อย”


“อืม เธอคิดว่าน้องสาวเธอมีเพื่อนงั้นหรอ ตั้งแต่พอรู้จักกันมา ผมยังไม่เคยได้ยินน้องสาวเธอพูดเรื่องเพื่อนเลยสักครั้ง”


“เห้ย! จริงด้วยสิ ฉันลืมไปซะสนิทเลย แต่ช่วงที่ฉันไม่อยู่บ้าน คายุอาจจะมีเพื่อนตอนนั้นก็ได้มั้ง นายอย่าคิดมากเลย”


“ผมแค่รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง เซ้นส์ของหมอละมั้งครับ ปกติเวลารู้สึกแบบนี้ผมรู้สึกไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่เลย”


“ทำไมหรอ รู้สึกแบบนี้มันเป็นยังไงหรอ”


“รู้สึกแบบนี้.....เหมือนกำลังมีคนตายน่ะครับ”


‘ตื๊ดดดดด...ตื๊ดดดด”


เซโน่มองโทรศัพท์ที่สั่นไปมาอยู่บนโต๊ะรับแขกก่อนจะคว้ามันขึ้นกดรับ


“เซโน่ครับ...”


[ไอ้เซโน่!!! มึงเอาเมียกูไปไว้ไหน]


เสียงของซิลเวอร์ดังเล็ดลอดออกมาจากลำโพงโทรศัพท์ มี่อิงขมวดคิ้วอย่างสงสัยก่อนจะกดเปิดสปีกเกอร์โฟน


“พี่ครับ เกลอยู่กับพี่หรือเปล่า”


[หือ..เปล่านี่ ฉันเพิ่งลงเครื่อง อยู่ไทย ทำไม]


“พี่คิดว่าเกลเป็นคนยังไงครับ”


[อะไรของแก เลิกบ่ายเบี่ยง แกเอาคายุไปไว้ไหน บ้านมี่อิงใช่ไหม]


“พี่ครับ!! อย่ามา! และฟังผมนะ ถ้าพี่มาพี่อาจจะเสียเวลามาก เพราะคายุไม่ได้อยู่ที่นี้”


[อะไรนะ แล้วอยู่ไหน กับใคร!]


“ตอนแรกก็อยู่ที่นี้แหละ แต่เมื่อกี้ออกไปข้างนอก และก็พูดถึงคนชื่อฟรานซ์ ผมไม่แน่ใจว่าใช่ลูกน้องของเกลหรือเปล่า”


[ฟรานซ์? อ้อ อืม ใช่ เกลมีลูกน้องชื่อฟรานซ์ ทำไมล่ะ เห้ยๆ เดี้ยวนะ คายุ พูดถึงคนชื่อฟรานซ์]


“เป็นไปได้ไหมครับ ว่าเขาสองคนนัดเจอกัน”


“เป็นไปไม่ได้หรอก คายุไม่เคยไปยุ่งอะไรกับคุณเกลนี่”


มี่อิงร้องทักท้วง


“จริง แต่ไม่ได้แปลว่า เกลจะนัดเจอคายุไม่ได้นี่นา”


[ฉันจะพยายามติดต่อเกลให้ได้ละกัน และก็จะสั่งให้คนตามหาคายุด้วย แกมีเบาะแสอะไรอีกก็ติดต่อมาละกัน]


“เดี้ยวพี่ครับ เตรียมใจไว้หน่อยละกัน”


[สำหรับเรื่องอะไร]


“เรื่องที่ว่า ต้องเลือกใครระหว่างภรรยากับเมียอ่ะ”



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว