ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.15]

ชื่อตอน : เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.15]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.4k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2560 00:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.15]
แบบอักษร

ผู้ชายอะไรทำไมหน้าสวยจัง เด็กสาวใช้มือบางลูบผมที่ปิดหน้าของเขาเบาๆ ขนาดหลับยังหล่อขนาดนี้เลยหรอ


“จะปล้ำผัวตั้งแต่เช้าเลยหรอ”


น้ำเสียงงัวเงียดึงขึ้น ซิลเวอร์ชันตัวขึ้นใช้หลังพิงผนังเตียงไว้ นี่สี่เดือนเดือนแล้วนี่คายุมาอยู่กับเขาที่บ้าน กว่าจะขออนุญาตจากมี่อิงได้แทบตายเหมือนกัน


‘ก็อก...ก็อก...’


“นายครับ”


เสียงจากลินด์ลูกน้องคนสนิทของเขาร้องเรียกซิลเวอร์ที่นั่งชันตัวอยู่


“อะไรของมันแต่เช้าวะ เออ!เข้ามา!!”


ลินด์บิดลูกบิดประตูเข้ามามองนายของเขาที่นั่งพิงผลังเตียงรออยู่


“คือ..ว่า.....”


ลินด์มองหน้าคายุที่นอนอยู่ข้างๆซิลเวอร์ไม่ห่างกาย


“มีอะไรก็รีบๆพูดสินะ วันนี้จะพาเมียไปกินข้าวนอกบ้าน”


“คือว่า..ผมพูดเรื่องนี้ได้เลยหรอครับ”


ลินด์พูดแบบติดๆขัดๆสายตายังก้มต่ำอยู่


“เออ มึงจะพูดหรือรอให้กูกระทืบมึงก่อน”


“ครับนาย คุณเกลมารอพบอยู่ข้างล่างครับ”


“ชิบเอ๊ย!!”


ซิลเวอร์สบถอย่างหัวเสีย เขามองหน้าเมียเด็กที่ไม่ค่อยจะเข้าใจอะไรนักอย่างโล่งอก


“คายุ เดี้ยวพี่มานะ ขอลงไปคุยธุระก่อน”


“ค่ะพี่ซิล”


ซิลเวอร์หยิบเสื้อเชิ๊ตในตู้ขึ้นมาสวมก่อนจะเดินไปหาลินด์อย่างเอาเรื่องและพูดด้วยเสียงเบาจนเด็กสาวแทบไม่ได้ยิน


“ดูเมียกูดีๆ อย่าให้ลงไปเผล่นผล่านข้างล่างเข้าใจไหม”


“ครับนาย”


ทันทีที่ซิลเวอร์เดินลงไป คำถามมากมายก็ผุดขึ้นมาในหัวของเด็กสาว


“พี่ลินด์”


“ครับนายหญิง”


“เรียกคายุก็ได้คะ”


เธอรู้สึกเกร็งเล็กๆที่ต้องให้คนอายุมากกว่ามาพูดอะไรแบบนี้กับเธอ


“ขอโทษครับ ผมเรียกแบบนั้นไม่ได้”


“พี่ลินด์ คุณเกลคือใครหรือคะ”


เหงื่อของลินด์ไหลออกมาอย่างอัตโนมัติ ใจนึงก็อยากจะตอบตามความจริง แต่อีกใจถ้าตอบไปก็กลัวจะโดนนายกระทืบเอา


“พี่ลินด์..หนูไม่บอกใครหรอกคะ บอกมาเถอะ”


“คือ...คือผม...คือผมมม”


“พี่ลินด์ค่ะ ถ้าพี่ไม่บอก คายุจะลงไปข้างล่างเดี้ยวนี้ อย่าคิดว่าคายุไม่ได้ยินที่พี่ซิลพูดเมื่อกี้นะคะ”


จริงๆเธอก็ไม่ได้ยินจริงๆนั่นแหละ แค่พูดเพื่อหลอกล่อเอาคำตอบแค่นั้นเอง


“นายหญิงครับ ถ้ารู้แล้ว อย่าไปบอกนายนะครับ ไม่งั้นผมตายแน่”


“ค่ะ ไม่บอกหรอก ไม่ทำให้พี่ลินด์ต้องเดือดร้อนแน่ๆ”


“ครับ คือว่าคุณเกลเป็น....เป็นเอ่ออ..เป็นภรรยาของนายครับ”


‘ผ่างงงงงงง!!!’


เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจเด็กสาว ทั้งสับสนทั้งเสียใจอย่างบอกไม่ถูก ภรรยางั้นหรอ แล้วเธอล่ะ เธอเป็นอะไร


“เมื่อกี้พี่ลินด์พูดว่าอะไรนะคะ..คายุคงได้ยินผิดไป ภรรยาอะไรก็พี่ซิลเขา......”


เสียงของเด็กสาวหายไปในลำคอเธอไม่กล้าพูดด้วยซ้ำว่าเขารักเธอ เพราะเขาไม่เคยพูดคำนั้น ผ่านไปสี่เดือนก็ยังไม่มีคำว่ารักหลุดออกมาจากปากของผู้ชายที่เธอรัก


“นายหญิงครับ ผมขอโทษครับ”


“พี่ลินด์เล่าต่อได้ไหมคะ คายุอยากจะฟัง”


ถึงแม้ลินด์เองก็ไม่อยากเล่าอะไรต่อแล้วแต่เมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว เขาก็จำเป็นต้องเล่าความจริง


“นายกับคุณเกลแต่งงานกันเมื่อสองปีก่อนครับ ตอนนั้นนายดูรักคุณเกลมากครับ จนกระทั่งเมื่อปีก่อนคุณเกลไปบริหารงานแทนคุณพ่อที่เมืองนอกครับ ก็เลยห่างๆจากนายไป...”


“แต่ก็ยังรักกันใช่ไหมค่ะ”


“ผมไม่ทราบครับ นายไม่ค่อยเล่าอะไรให้ผมฟังเรื่องของคุณเกล”


แตกต่างจากเรื่องของคายุที่ซิลเวอร์ชอบเล่าให้ลินด์ฟังตลอดว่าคายุชอบอะไรไม่ชอบอะไร


“พวกเขามีลูกด้วยกันไหมคะ”


“ไม่ครับ”


ยิ่งถามหยดน้ำตามากมายก็ไหลทะลักออกมาจากดวงตาของเธอ ทำไมเขาต้องปิดบังเรื่องนี้ ทำไมไม่บอกเธอ หรือเขาเก็บเธอไว้เป็นของเล่นเพื่อรอตัวจริงของเขากลับมาหรอ


“คุณเกลเป็นคนยังไงคะ?”


“คุณเกลเป็นคนสวยมากครับ เป็นคนใจดี นิสัยดีคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ครับ”


“แล้วตอนนี้คุณเกลกลับมาแล้วหรอคะ”


“ครับ ประมานนั้นครับ”


“แล้วคายุต้องไปไหมค่ะ”


“..............”


“คายุต้องกลับบ้านไหมพี่ลินด์”


“..............”


“จากนี้เขาสองคนก็ต้องกลับมารักกันเหมือนเดิมแล้ว แล้วคายุ ที่ของหนูไม่ใช่ที่นี้แล้วใช่ไหม”


เด็กสาวพยายามปาดน้ำตาออกจากแก้มลวกๆ


“ขอคายุออกไปดูคุณเกลได้ไหม”


“คือผม.....”


“คายุสัญญาว่าถ้าเห็นแล้วจะรีบเดินกลับเข้ามา... นะค่ะพี่ลินด์”


“เห้อ~ ก็ได้ครับ”


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว