email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Look Like 20

คำค้น : Look Like รักเราใกล้กัน nana nanaกะหอยทาก ลุงอิน อินทร น้องพู่ พู่กัน เบาสมอง น่ารัก หวานมุ้งมิ้ง อบอุ่น เป็นผู้ใหญ่ ไร่ส้มไร่องุ่น ใส่ใจ ดูแล ดราม่านิดหน่อย ฟิน หวานละมุน นิยาย ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2560 21:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Look Like 20
แบบอักษร

Look Like 20​


ช่วงนี้ฉันรู้สึกแปลกๆด้วยแต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร มันคอยจะหงุดหงิดทุกอย่างที่เกี่ยวกับพี่อิน บางอารมณ์นะอย่างตอนที่อยู่คอนโดฉันอยากจะกัดแขนล่ำของเขาแรงๆ ยิ่งเห็นเขายิ้มฉันก็ยิ่งหงุดหงิด มันหงุดหงิดไปหมดทุกอย่างจริงๆ

“พู่เดี๋ยวพี่ออกไปรอข้างนอกนะ” พี่อินหันมากระซิบข้างหูเบาๆ ใบหน้าหล่อซีดเผือดมีเหงื่อผุดซึมออกมา

“พี่เป็นอะไรหรือเปล่า” ฉันวางช้อนในมือก่อนจะหันไปมองเขาทั้งตัวอย่างเป็นห่วง

“ไม่ๆ เดี๋ยวพี่ออกไปรอข้างนอกนะ เอ่อ ขอตังค์ร้อยหนึ่งดิ” ฉันมองคนตรงหน้างงๆมือก็ค้นกระเป๋าสตางค์ของเขาที่ฝากไว้ให้ไป พี่อินรับไปแล้วหยิบเงินไปหนึ่งร้อยจากนั้นก็ยื่นกระเป๋าคืนมาให้ คนตัวสูงหอมแก้มฉันเร็วๆแล้วเดินออกไปทันที ฉันนั่งมองตามเขาอย่างสงสัย

“พี่อินเป็นอะไรพู่” อาร์ตถามอย่างสงสัย

“ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ บอกแค่ว่าจะไปรอข้างนอก ทานต่อเถอะ”

“อือ แต่ถ้าพี่เขาไม่สบายให้บอกนะเว้ยเดี๋ยวดูน้องๆให้ไม่ต้องเป็นห่วง”

“อือ ถ้างั้นฝากดูน้องหน่อยนะ เด็กๆ พี่ขอกลับก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะพาไปแก้ตัวอย่าลืมนัดเรานะ”

“ไม่ลืมค่ะเจ๊ ขอบคุณนะคะ”

“จ้า พี่ไปก่อนนะ”

“สวัสดีค่ะ” รุ่นน้องไหว้ฉันอย่างขอบคุณ ฉันหันไปโบกมือลาเพื่อนตัวเองก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกจากร้านอาหาร ฉันโทรหาพี่อินเพราะไม่เจอเขาที่รถไม่รู้ว่าเดินไปไหน

“อยู่ไหนคะ”

(อยู่คาเฟ่ข้างๆอ่ะ มาซื้อน้ำเอาอะไรไหมเดี๋ยวซื้อไปให้)

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวพู่เดินไปหา”

(เอ่อครับ)

หลังจากวางสายฉันก็เดินไปยังคาเฟ่ข้างๆร้านอาหารทันที พอเข้าไปในร้านกลิ่นหอมอ่อนๆของขนมก็ลอยมาปะทะจมูกทันที อยากทานขนมพวกนี้จัง

“รับอะไรดีคะ” พนักงานของร้านเอ่ยถามพร้อมกับรอยยิ้มเป็นมิตร

“เอ่อเอาเค้กส้ม เครปเค้กแล้วก็ซูครีมค่ะ กลับบ้านนะคะแล้วก็ขอน้ำส้มอีกแก้วค่ะ”

“ค่ะ รอสักครู่นะคะ”

“ค่ะ” ฉันยิ้มให้พนักงานก่อนจะสอดส่องสายตาหาพี่อิน แอบหลุดขำเมื่อเห็นคนตัวสูงนั่งอยู่มุมร้านมองฉันตาละห้อย ฉันยิ้มขำก่อนจะเดินเข้าไปหาเขา ตรงหน้าพี่อินมีแก้วน้ำส้มอยู่หนึ่งแก้ว ปกติเขาไม่ชอบดื่มอะไรแบบนี้แต่ทำไมวันนี้ถึงได้ดื่มล่ะ

“ไม่สบายเหรอ” ก้าวไปหยุดตรงหน้าคนตัวโตเงยหน้ามองอ้อนๆ

“เป็นอะไรคะ?” ฉันยกมือเช็ดเหงื่อตามกรอบหน้าของเขาออกให้เบาๆ

“เวียนหัว จะอ้วก อยากกอด”

“หือ? งั้นเดี๋ยวพู่ไปจ่ายค่าเค้กก่อนนะ เครื่องดื่มพี่จ่ายยัง”

“จ่ายแล้วครับ เดี๋ยวพี่ไปด้วยเลย”

พี่อินลุกยืนแล้วหยิบแก้วเครื่องดื่มเขาติดมือมาจากนั้นก็คอยเดินตามเมื่อฉันเดินไปเพื่อจ่ายค่าเครื่องดื่มและเค้ก พี่อินถือถุงขนมให้ ส่วนฉันก็รับเงินทอนพร้อมกับรับแก้วน้ำส้มมา แต่ไม่เข้าใจตรงที่คนตัวสูงเดินไหล่ชนไหล่กับฉันแล้วยังมองอย่างอ้อนๆอีก

“อะไรเนี่ย อ้อนอะไรคะ”

“น้ำส้ม อยากดื่มด้วย”

“ฮาๆๆๆ เป็นอะไรเนี่ยปกติไม่เห็นจะชอบทำไมอยู่ๆอยากดื่มล่ะ” แม้จะถามมือก็ยกแก้วเครื่องดื่มไปให้เขาดื่ม

“ไม่รู้อ่ะ มันอยากจะอ้วกพอได้ดื่มแล้วมันดีขึ้น”

“งั้นเหรอ?  ถ้าพรุ่งนี้ไม่หายไปหาหมอนะ”

“ครับ ป่ะเรากลับกันได้แล้ว” พี่อินเปิดประตูรถให้พอขึ้นมานั่งเสร็จเขาก็ปิดประตูแล้วเดินอ้อมไปอีกฝั่งจากนั้นก็ออกรถจากร้านอาหาร

“พี่อินพรุ่งนี้พู่นัดน้องไปทานเค้กนะคะ พี่จะไปด้วยไหม”

“ไปสิ กี่โมง”

“สิบเอ็ดโมงค่ะ”

“โอเคครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไป”


=======----------------===========


มาแล้วๆๆ แจ้งข่าวนะคะ ตอนนี้อีบุ๊คของลุงอินวางจำหน่ายในเม็บแล้วนะคะ แปะลิงค์ในตอนไม่ได้ค่ะแต่หน้าเรื่องนิยายแปะให้แล้วนะคะ หรือจะเซิร์ซในเม็บได้เลยค่ะ Look Like รักเราใกล้กัน หรือ nanaกะหอยทาก

จะลงอีกประมาณสามถึงสี่ตอนนะคะ


คำแนะนำสำหรับผู้ที่ซื้ออีบุ๊ค ;; ควรอ่านใหม่ตั้งแต่เริ่มต้นเพราะในแต่ละตอนจะมีส่วนที่ไม่ได้เอาลงเว็บประมาณ 5-8 หน้า A4 แล้วแต่ตอน ถ้าอ่านต่อเนื้อเรื่องจะไม่ขาดค่ะ แล้วจะมีส่วนที่ไม่ลงเว็บประมาณ45-50 หน้า A4 ในช่วงท้ายเรื่อง

ความคิดเห็น