ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.09]

ชื่อตอน : เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.09]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2560 00:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.09]
แบบอักษร

“อื้ออ~”


ดวงตากลมโตที่หนักอึ้งจนแทบจะลืมไม่ขึ้นพยายามลืมตาขึ้นมามองรอบๆ ชายร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆเตียงกำลังจ้องมองหน้าเด็กสาวแล้วยิ้มกว้างออกมา รึว่า..พี่ซิล


“พี่ซะ...”


“ตื่นแล้วหรอครับน้องคายุ”


“พี่เซโน่”


รอยยิ้มของเด็กสาวเลือนหายไปเหลือแต่รอยยิ้มลางๆ ไม่ใช่สินะ ไม่ใช่พี่ซิล อ๊ะ! พี่ซิลนั่งอยู่บนโซฟานี่นา แถมสายตาของเขาที่มองมามันยังทำให้เธอเจ็บใจซะดื้อๆ


“เจ็บแผลไหม”


“ค่ะ..ตอนนี้ไม่ค่อยเจ็บแล้วคะ”


“มากินข้าวกันนะครับ เดี้ยวพี่ป้อนนะ”


“เอ่อออ...”


เด็กสาวเหลือบมองซิลเวอร์ที่นั่งมองอยู่เงียบๆ เขาหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านอย่างไม่สนใจใยดีเธอเลยสักนิด


“อ้ามมม~”


เด็กสาวอ้าปากรับข้าวต้มที่เซโน่ป้อนให้เธอ คำมันอาจจะใหญ่ไปหน่อยทำให้เลอะปากเล็กๆของเธอไปหมด


“เลอะเทอะเชียวนะครับเด็กดี”


พี่เซโน่ใช้นิ้วโป้งปาดข้าวออกจากมุมปากก่อนจะเอาลิ้นเลียนิ้วของเขาเบาๆ คายุเบิกตาโพลงอย่าตกใจ แก้มใสแดงระเรื่อขึ้นอย่างเขินอาย


“หวานจัง ถ้าลิ้นไม่ได้เลียนิ้วก็ดีสิ”


“พี่...เซโน่พูดอะไร”


“ครับ อ้อเมื่อกี้น่ะหรอ พี่หมายความว่าถ้าได้เลียริมฝีปากน้องคายุแทนนิ้วคงรู้สึกดีกว่านี้แน่ๆ”


“อึก.....”


เสียงเต้นที่หัวใจแทบจะระเบิดออกมาให้ได้ หารู้ไม่ว่าซิลเวอร์กัดฟันกรอดๆด้วยความโมโห


“เฮ๊ยๆ คิดว่าอยู่กันแค่สองคนหรอไงวะ!!”


“พี่ก็ออกไปสิครับ ผมอยากจูบไม่ได้จูบสักที”


“ไอ้เซโน่!!”


“ว่าไงครับ”


รอยยิ้มยียวนปรากฏบนหน้าของน้องชายสุดหล่อของเขา เขาก็แค่รอว่าเมื่อไหร่นะพี่ชายเขาจะรู้ตัวสักทีว่าเริ่มรู้สึกตัวว่าชอบคายุสักที


“เอ่อ..พี่เซโน่ เลิกเล่นได้แล้วคะ”


คายุพูดขึ้นมาทำรายบรรยากาศอันอึมครึมของสองคนนี้


“พี่หรอ..พี่ไม่ได้เล่นนะคายุ พี่ชอบคายุจริงๆ คบกับพี่นะครับ”


พี่เซโน่ส่งยิ้มมาให้ ส่วนพี่ซิลได้แค่จ้องหน้าฉันนิ่งๆ


“นะครับ”


“คือ...”


ในใจซิลเวอร์ได้แต่บอกว่าอย่าให้เด็กนั่นตอบตกลงเด็ดขาด ถึงจะยังไม่รู้ว่าทำไมถึงคิดแบบนั้นก็เถอะ


“งั้นก็ได้...จูบละนะ”


เซโน่เห็นว่ายังไงพี่เขาก็คงไม่ยอมรับก็เลยแกล้งพูดแล้วก็ยื่นหน้าเข้าไปหาเด็กสาวที่มองเขาอย่างตกใจ ขาของซิลเวอร์วิ่งเข้ามาหาเซโน่อัตโนมัติ แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ


‘หมับ’


คายุผละตัวออกมาแล้ววิ่งมาหาซิลเวอร์แล้วกระโดดกอดชายหนุ่มเต็มแรงจนเขาเซไปข้างหลังเล็กน้อย


“หือออ..../อะไรวะเนี้ย”


สองพี่น้องอุทานขึ้นมาอย่างตกใจ เด็กสาวกอดซิลเวอร์แน่น ถ้าไม่ใช่พี่ซิลก็จะไม่ให้ใครจูบทั้งนั้น


“อะไรกันเนี้ย ทำไมปฏิเสธผมล่ะ ก็ได้ยอมแพ้แล้วครับ ผมก็แค่แกล้งเล่นแค่นั้นแหละ ผมไม่ได้ชอบคายุจริงๆหรอก อ่อนหวาน เชื่องเกินไปสำหรับผมน่ะ ฮ๊า~แพ้แล้วๆไปก็ได้ ไปโทรหาคนสวยหน่อยดีกว่า”


เซโน่ยอมออกไปจากห้องโดยดี เหลือแต่เพียงเขากับเด็กน้อยที่กอดเขาไว้เงียบๆ


“บ้าชิบ! โดนมันปั่นหัวซะได้”


คนตัวโตมองเด็กสาวที่กอดเขาแน่น ใบหน้าซุกอกของเขาอย่างออดอ้อน ร่างสูงใช้สองแขนโอบตัวของคนตัวเล็กเบาๆ เขาหย่อนตัวลงบนเตียงแล้วให้คนตัวเล็กนั่งตักของเขา


“นี่คายุ”


“ทำไมถึงยกหนูให้พี่เซโน่ง่ายๆละ”


คายุพูดทั้งๆที่หน้ายังซุกอกของเขาอยู่


“คือ..ฉัน....”


“ถ้าไม่รู้สึกอะไรกับหนู ปล่อยหนูไปก็ได้ อย่ายกให้คนอื่นเหมือนสิ่งของแบบนี้ได้ไหม”


“อือ...งั้นก็ไปเถอะ ไปซะ”


เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจของเด็กสาว น้ำตาแทบจะไหลออกมาให้ได้แต่เธอกลับต้องเก็บน้ำตาเอาไว้


“......”


“ขอโทษนะ แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรกับเธอ เพราะงั้นเธอก็ไปที่ที่เธออยากไปเถอะ ฉันจะปล่อยเธอไป...เพราะงั้นฉันจะให้ลูกน้องพาไปส่งให้ถึงที่ของเธอละกัน”


“งั้น...ละ..ลาก่อนนะคุณซิลเวอร์”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว