email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Look Like 19

คำค้น : Look Like รักเราใกล้กัน nana nanaกะหอยทาก ลุงอิน อินทร น้องพู่ พู่กัน เบาสมอง น่ารัก หวานมุ้งมิ้ง อบอุ่น เป็นผู้ใหญ่ ไร่ส้มไร่องุ่น ใส่ใจ ดูแล ดราม่านิดหน่อย ฟิน หวานละมุน นิยาย ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ต.ค. 2560 23:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Look Like 19
แบบอักษร


Look Like 19​ ​


“โอเคๆ เอาไว้พรุ่งนี้พี่จะพาไปแล้วกันแต่ตอนนี้นอนพักได้แล้วนะ ถ้าไม่ไหวก็บอกพี่จะนั่งอยู่ข้างๆนี่แหละ นอนพักได้แล้วฝันดีครับที่รัก”

“ค่ะ”

ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ฉันสะดุ้งตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นข้างๆตัว พอพยุงตัวนั่งได้เป็นจังหวะเดียวกับที่พี่อินออกมาจากห้องน้ำ ดูจากหยดน้ำบนร่างกายเขาทำให้รู้ว่าเขาเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ

“ตื่นแล้วเหรอ” ร่างสูงเดินเช็ดผมเข้ามาใกล้ๆโน้มเข้ามาใกล้แล้วกดจูบลงบนหน้าผากฉันเบาๆ

“ยังเวียนหัวอยู่ไหม”

“ไม่ค่ะ เมื่อกี้โทรศัพท์พี่ดัง” ฉันบอกมือก็รั้งชายผ้าห่มขึ้นมากอดแนบอก

“หือ? ทำไมไม่รับล่ะ” พี่อินถามอย่างไม่ชอบใจ

“ก็ไม่ใช่ของพู่”

“ของๆพี่คือของๆเราจำไว้ด้วยคนสวย ดูให้หน่อยใครโทรมา”  พี่อินจูบลงบนริมฝีปากฉันเร็วๆก่อนจะเดินกลับเข้าไปแต่งตัวในห้องน้ำ กลิ่นหอมเย็นๆจากลมหายใจเขาทำเอาฉันใจเต้นแรงอีกครั้ง จังหวะที่หยิบโทรศัพท์เขาขึ้นมาดูก็เห็นว่ามีสายเรียกเข้าอีกครั้ง

“พี่อินเพื่อนพี่โทรมา”

“รับเลย”

“สวัสดีค่ะ” ฉันเลื่อนหน้าจอรับสายที่โทรเข้ามาแล้วกรอกเสียงทักทายลงไป

(พู่เหรอ สามีเราอยู่ไหมอ่ะ)

“อยู่ค่ะ แต่ว่าแต่งตัวอยู่เดี๋ยวพู่ให้พี่อินโทรกลับนะคะ”

(ไม่เป็นไรๆ งั้นฝากบอกมันหน่อยนะว่าวันนี้พวกพี่ดื่มกันที่ผับประจำบอกมันมาด้วย เออใช่เราก็มากับมันด้วยล่ะ)

“เดี๋ยวพู่บอกพี่อินให้นะคะ”

(ครับ เราต้องมาด้วยนะเข้าใจไหม พี่วางแล้วนะ)

“สวัสดีค่ะ”

(สวัสดีครับ)

“พี่คิมโทรมาบอกว่าตอนเย็นพี่ๆเขาจะไปเที่ยวกันแล้วบอกให้พี่ไปด้วย” ฉันบอกพี่อินเมื่อเขาหันมามอง

“แล้วเราตอบว่าไง”

“ก็บอกแค่ว่าเดี๋ยวบอกพี่อินให้”

“พี่ไม่อยากไป พี่จะไปกับเราส่ง ส่งข้อความไปบอกมันให้พี่หน่อย”

“ไม่เอา โทรเองสิ พู่จะไปอาบน้ำแล้ว” ฉันก้าวลงจากเตียงแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำไม่ได้สนใจท่าทีของเขาเลยสักนิด อ้อ ที่นี่คือคอนโดฉันเองแหละ คิดแล้วหงุดหงิดไม่รู้แม่คิดอะไรอยู่ถึงเอากุญแจกับคีย์การ์ดห้องฉันให้พี่อิน แล้วก็ไม่รู้อีกว่าฉันหายโกรธเขาแล้วหรือยังแค่เขาพูดด้วยอ้อนนิดๆหน่อยก็ยอมแล้ว ฮื่อ! ยัยพู่กันใจง่าย แกมันง่ายที่สุดเลย!!

“พู่เพื่อนโทรมาให้พี่รับให้ไหม” เสียงเคาะประตูห้องน้ำเบาๆดังขึ้นพร้อมกับเสียงเรียก

“รับเลยค่ะ”  ฉันตะโกนกลับไป

เกือบยี่สินาทีถึงได้ออกจากห้องน้ำ พี่อินนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์

“เพื่อนบอกว่ารอที่ร้านแล้วนะ พี่เลยบอกให้สั่งอาหารแล้วทานก่อนเลย”

“ค่ะ”

ฉันรับคำสั้นๆจากนั้นก็รีบแต่งตัวใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็เสร็จ ฉันไม่ชอบแต่งหน้าน่ะเลยเสร็จเร็วจากนั้นเราก็ออกจากคอนโดเพื่อไปยังร้านอาหารที่นัดอาร์ตไว้ พี่อินชวนคุยตลอดทางทั้งเวียนหัวไหมอยากอาเจียนหรือเปล่า ฉันขี้เกียจตอบเขาเลยแกล้งเอนเบาะแล้วหลับตา คนที่คอยเพียรถามก็เงียบเสียงเช่นกันเมื่อเห็นฉันหลับตา ภายในรถคลอไปด้วยเสียงเพลงเบาๆ พอมาถึงร้านฉันก็เอาแต่ทานสลับกับคุยกับเพื่อนกับน้องไม่ได้คุยกับพี่อินเลย

อีกอย่าง ช่วงนี้ฉันรู้สึกแปลกๆด้วยแต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร มันคอยจะหงุดหงิดทุกอย่างที่เกี่ยวกับพี่อิน บางอารมณ์นะอย่างตอนที่อยู่คอนโดฉันอยากจะกัดแขนล่ำของเขาแรงๆ ยิ่งเห็นเขายิ้มฉันก็ยิ่งหงุดหงิด มันหงุดหงิดไปหมดทุกอย่างจริงๆ

“พู่เดี๋ยวพี่ออกไปรอข้างนอกนะ” พี่อินหันมากระซิบข้างหูเบาๆ ใบหน้าหล่อซีดเผือดมีเหงื่อผุดซึมออกมา

“พี่เป็นอะไรหรือเปล่า” ฉันวางช้อนในมือก่อนจะหันไปมองเขาทั้งตัวอย่างเป็นห่วง

 “ไม่ๆ เดี๋ยวพี่ออกไปรอข้างนอกนะ เอ่อ ขอตังค์ร้อยหนึ่งดิ


---------------====------------------------


แหมพ่อคู๊น เมียให้ใช้วันละเท่าไหร่ล่ะถึงต้องขอเมียเพิ่มตั้งร้อยนึงน่ะ ^^  เอ็นดูลุงในความกลัวเมีย 555555


ใครที่รออีบุ๊คอยู่ เจอกันเร็วๆนี้นะคะ

ความคิดเห็น