ยุติการอัพต่ออย่างไม่มีกำหนด (เนื่องจากเนื้อหาและขอบเขตของเรื่องนั้นเกินความสามารถที่ไรท์จะทำได้ ขอยอมรับผิดทุกประการ...ต้องขออภัยนักอ่านทุกท่านที่ติดตามด้วยค่ะ)

14.เพราะความหวง... nc 100%

ชื่อตอน : 14.เพราะความหวง... nc 100%

คำค้น : Sex addiction ภาค 4 รักเสพติด NC (25+) , SM , ดราม่า , NC แรงๆ4

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.5k

ความคิดเห็น : 76

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2560 17:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
14.เพราะความหวง... nc 100%
แบบอักษร

​ตอนที่ 14



คอนโดของเหล่าสี่หนุ่ม


"มาคุยกันให้รู้เรื่องเลยนะพี่วิน" มิกซ์จูงมือพี่ชายคนโตเข้ามาในห้อง เหล่าพี่ชายอีกสามคนก็เดินตามเข้ามาด้วย


"ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะครับ?" มิกซ์ถามออกมา จับวินให้นั่งลงเหมือนตัวเองกำลังเค้นคำตอบจากปากของผู้เป็นพี่อยู่


"พี่เปล่า" วินตอบหน้าตาย ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ มิกซ์ถอนหายใจออกมาหนักๆ


"ไม่ต้องมาไม่รู้เลย ผมโตแล้วนะ พี่ๆเลิกหวงผมได้แล้ว" มิกซ์บอกออกมา ใช้สองมือประครองหน้าพี่ชายให้จ้องหน้าตนเอง วินมองหน้ามิกซ์นิ่งๆ ก่อนจะดึงน้องชายให้ลงมานั่งตักแล้วกอดเอวเอาไว้ อีกสามคนก็นั่งมองความเจ้าเล่ห์ของวินอยู่คนละมุมห้อง


"ปล่อยผมนะ" มิกซ์ดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอด ตัวโตขนาดนี้แล้วยังจะมาทำเหมือนผมเป็นเด็กอีก


"ไม่ปล่อย ทำไมถึงไม่หวงเนื้อหวงตัวบ้าง รู้มั้ยว่าพวกพี่ประคบประหงมเรามาขนาดไหน แล้วเรื่องอะไรพี่จะต้องยอมให้คนอื่นมาจับต้องเนื้อตัวเราได้ง่ายๆด้วย?" วินกระซิบบอกข้างหูนิ่ม มิกซ์ชะงักไปนิด ก่อนจะยอมนั่งอยู่เฉยๆ ยิ่งอยู่นิ่งๆ แบบนี้ยิ่งดูเหมือนแมวน้อยในสายตาของพวกพี่มากขึ้นไปอีก (ก็หน้าโดนเขียนให้เป็นแมวไง =_=')


"ผมรู้ แต่บางทีผมก็ต้องเข้าสังคมบ้างไง มีใครมาโดนตัวนิดหน่อย จะให้ผมปัดออกมันก็เสียมารยาทนะครับ" มิกซ์ว่าออกมา นั่งหน้ายู่อยู่แบบนั้น 


"พี่ไม่สน อย่าให้ได้เห็นอีก ไม่งั้นพี่จะกักเราอยู่แต่ในห้องแน่" วินบอกออกมา กอดเอวน้องไว้แบบนั้น แถมยังเอาหน้าซุกกับแผ่นหลังบางไว้อีก


"หิวแล้วหรือยัง?" ซาวถามขึ้นเพราะนี่ก็เย็นมากแล้ว มิกซ์รีบพยักหน้ารับหงึกหงักทันที 


"จะออกไปกินข้างนอก หรือจะกินที่นี่?" ซาวถามต่อ มิกซ์ก้มลงมองสภาพตัวเองนิดๆ


"กินนี่ล่ะครับ ไม่อยากออกไป หน้าเป็นแมวแบบนี้ ผมอายเค้า" มิกซ์บอกกลับ ทำท่าจะลุกขึ้นจากตักของวิน แต่ร่างสูงกลับไม่ปล่อยซะงั้น


"ไอ้วิน ปล่อยน้อง" ลิปเปอร์ว่าออกมา เมื่อเห็นมิกซ์จะลุกแต่ลุกไม่ได้ วินกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะยอมปล่อยมิกซ์ให้ลุกขึ้น 


"อยากกินอะไรล่ะ?" ซาวถามต่อ เพราะจะได้โทรสั่งถูก


"อยากกินพิซซ่า" มิกซ์บอกเสียงใส


"หึหึ ชอบจริงๆเลยนะพิซซ่าเนี่ย" ซาวเดินเข้ามาขยี้หัวน้อง เดินไปหาโทรศัพท์เพื่อโทรสั่งพิซซ่า มิกซ์หยิบมือถือขึ้นมากดวีดีโอคลอไปหาผู้เป็นแม่ตนเอง


.

.

(ว่ายังไงเจ้าตัวแสบ โอ๊ะ! ทำไมหน้าถึงกลายเป็นแมวแบบนั้นล่ะ?) เปารับสายลูกก็ต้องถามออกมาอย่างตกใจปนขำไปด้วย มิกซ์ทำแก้มป่องใส่กล้องนิดๆ


"ม๊าอ่ะ วันนี้มีรับน้องนี่ครับ ลูกม๊าเลยกลายเป็นแมวเลย" มิกซ์บอกอย่างอ้อนๆ เปาหัวเราะขำ


(แล้วนี่อยู่ไหน สภาพห้องไม่เหมือนที่หอเรา?)


"อยู่กับพวกพี่ครับ" มิกซ์บอกพร้อมกับเปิดกล้องหลังเพื่อให้เปาได้เห็นลูกชายแต่ละคนที่นั่งอยู่กันคนละมุมห้อง


(หืม? ยังไม่สุดสัปดาห์เลย พวกพี่ชายเราขาดน้องไม่ได้กันแล้วหรือไง?) เปาถามออกมา 


"ใช่แล้วม๊า ม๊ารู้มั้ยว่าวันนี้....อุ๊บ!" มิกซ์กำลังจะฟ้องผู้เป็นแม่แต่ก็ต้องชะงักเมื่อวินรีบเข้ามาตะครุบปากของน้องชายเอาไว้ก่อน และเซนก็เข้ามาแย่งมือถือมิกซ์ไปคุยกับเปาเอง


"ม๊า เดี๋ยวพวกผมพาน้องไปกินข้าวก่อนนะ ไว้จะโทรไปหาใหม่นะครับ" เซนพูดตัดบทแล้วกดวางทันที สร้างความงงให้กับเปาเป็นอย่างมาก


"อื้อออ ง่ำ!" มิกซ์งับเข้าที่มือของวินไม่แรงมาก แต่ก็ทำเอาร่างสูงสะดุ้งเฮือกและยอมปล่อยมือออกจากปากของน้อง


"งับมาได้นะไอ้ตัวแสบ" วินว่าออกมา ยกมือที่ถูกงับไปดูดตรงที่โดนกัดเพื่อบรรเทาความเจ็บ


"แล้วพี่มาปิดปากผมทำไมเล่า กลัวผมจะฟ้องม๊าใช่มั้ยล่ะ?" มิกซ์ว่าออกมา ทำปากยู่ใส่วิน


"พี่ว่าเราไปอาบน้ำก่อนดีกว่า จะได้ออกมากินข้าวกัน" ซาวบอกน้อง มิกซ์เลยเดินหายเข้าไปในห้องนอนของพี่ชาย เหล่าพี่ชายนั่งมองหน้ากันนิ่งๆ


"มึงว่ามิกซ์จะรู้ตัวเองเมื่อไหร่วะ?" เซนถามออกมา


"อย่าเพิ่งให้รู้ไม่ดีกว่าหรือไง? เดี๋ยวจะเป็นปัญหานะ ถ้าม๊ารู้เรื่องนี้เข้า" ซาวบอกกลับ เพราะถ้าเปารู้เข้ามว่าพวกเขาคิดยังไง มีหวังโดนจับแยกกับน้องแน่


"อีกไม่นานหรอก กูไม่ใช่พวกมีความอดทนสูงสักเท่าไหร่" วินบอกออกมา สักวันหนึ่งเขาคงจะหมดความอดทนจนจับน้องชายตัวเองกดในไม่ช้า ยิ่งโตยิ่งน่ารักขนาดนี้ ใครจะไปห้ามใจไหว


"อย่าทำให้น้องกลัว" ลิปเปอร์พูดเตือนขึ้น พวกเขาทั้งสี่คนต่างก็เงียบ ถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ มิกซ์จะรังเกียจเขาไหม แล้วจะกลัวเหล่าพี่ชายตัวเองหรือเปล่า


.

.

"มีใครอยู่ข้างนอกมั้ย!!" เสียงตะโกนดังขึ้นมาจากห้องน้ำ ทำให้ซาวเดินเข้ามาไปดูน้อง


"จะเอาอะไรมิกซ์?" ซาวตะโกนถามผ่านประตูกลับไป


"ผมลืมหยิบผ้าขนหนูเข้ามาอ่ะพี่ซาว หยิบให้ผมหน่อย" มิกซ์บอกกลับ ซาวเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนใหม่ออกมาจากตูแล้วเคาะประตูห้องน้ำเพื่อให้มิกซ์ยื่นมือออกมาเอา แต่มันกลับไม่เป็นแบบนั้นเมื่อมิกซ์เปิดประตูออกอ้าซ่า จนเผยให้เห็นร่างกายที่เปลือยเปล่าของมิกซ์อย่างเต็มตา ร่างกายขาวเนียน เอวขอดน่าจับกระแทก แก่นกายเล็กน่ารักน่าฟัดนั่นอีก


"ขอบคุณครับ" มิกซ์รับผ้าขนหนูแล้วจัดการพันเอวตัวเอวไว้จนเรียบร้อย โดยไม่ได้ดูท่าทางของพี่ชายเลยว่าตอนนี้ค้างหนักแค่ไหน


พรวด!!


"เห้ย! พี่ซาว!!" มิกซ์ตะโกนลั่นเมื่อซาวเลือดกำเดาพุ่งออกมา แถมยังหงายหลังล้มไปนอนกับพื้น ใบหน้าดูเคลิ้มสุดๆ มิกซ์ตกใจขึ้นคร่อมตัวของซาวเอาไว้ พร้อมกับประครองหน้าของซาวเพื่อดูเลือดที่ไหลออกมา


"ทำไมเลือดพี่ออกแบบนี้ล่ะ?" มิกซ์ว่าออกมาอย่างตกใจ ยิ่งยอดอกสีชมพูของมิกซ์ขยับมาใกล้หน้าของซาวมากขึ้น ก็ทำเอาเลือดไหลออกมาหนักกว่าเดิมอีก


"พี่เปอร์!! พี่วิน!! พี่เซน!! ช่วยพี่ซาวหน่อยครับ!! พี่ซาวเป็นอะไรไม่รู้เลือดออกเต็มเลย!!" มิกซ์ตะโกนเรียกพี่ๆอีกสามคน เซน วิน ลิปเปอร์รีบวิ่งเข้ามาหาน้องทันที


"ใครเป็นอะไร? อึ่ก!!" ทั้งสามคนถามพร้อมกัน ก่อนชะงักเมื่อเห็นท่าทางของมิกซ์ที่นั่งคร่อมตัวซาวเอาไว้ (ความจริงไม่ได้สื่อหรอก แต่พี่ๆอ่ะคิดกันเอง =_=') แถมร่างบางยังนุ่งแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวด้วย น้ำยังคงเกาะพราวอยู่บนตัว น่าสัมผัสและลูบไล้จนอีกสามคนถึงกับเลือดกำเดาพุ่งออกมาอย่างไม่รู้ตัว


พรวด!


"เห้ย!! นี่พวกพี่เป็นอะไรกันเนี่ย?!!" มิกซ์ว่าออกมาลั่น ลุกจากตัวของซาวจะเข้าไปดูอาการพี่ชายอีกสามคนที่ยืนเลือดกำเดาไหล แต่เพราะความที่ผ้าขนหนูมันไม่ได้เกาะติดตัวได้ดีขนาดนั้น ทำให้ตอนลุกมันหลุดล่วงลงมากองกับขามิกซ์ อะไรต่อมิอะไรเผยให้เห็นจนเต็มตา และนั่นก็ทำให้เหล่าพี่ชายถึงกับบรรลุเลยทันที (ก็เขาไม่ได้เห็นอะไรมาตั้งแต่มิกซ์ปิดกลั้นตัวเองเพื่อตั้งใจอ่านหนังสือแล้วนี่ พอมาเจอแบบนี้ใครมันจะไปห้ามใจไหวเล่า) 


"พะ..พวกพี่ไม่เป็นไร มิกซ์ ไปใส่เสื้อผ้าก่อน" ซาวว่าออกมา เหมือนเพิ่งจะได้สติที่สุดในตอนนี้ มิกซ์ก้มมองตัวเองนิดๆ ก่อนจะเดินล่อนจ้อนไปที่ตู้เสื้อผ้า เพราะมิกซ์คิดว่าก็เคยเห็นกันมาตั้งแต่เด็กเลยไม่ได้มีความอายใดๆ แต่สำหรับเหล่าพี่ๆ ของน้องคือสิ่งที่ทำให้อารมณ์ปั่นป่วนมากที่สุด เหล่าพี่ชายพยุงสังขารตัวเองออกจากห้องนอนไป เพื่อซับเลือดที่ออกจากจมูก ทันทีที่มิกซ์แต่งตัวเสร็จก็เดินออกมาดูเหล่าพี่ชายที่เอาเช็ดชู่ยัดจมูกกันเอาไว้ นั่งเรียวเป็นหน้ากระดานกันเลยทีเดียว


"พวกพี่ป่วยหรอครับ?" มิกซ์ถามออกมา เพราะไม่เคยเจอเหล่าพี่ชายตัวเองเป็นแบบนี้มาก่อน แล้วมิกซ์ก็ไม่เคยเป็นด้วยเลยไม่รู้ว่าสิ่งที่เป็นอยู่นี่มันคืออะไร


"เอ่อ...นิดหน่อยน่ะ เราอย่าเป็นห่วงเลย" เซนบอกน้อง พร้อมกับเปลี่ยนเท็ดชู่อันใหม่มายัดใส่จมูกอีกครั้ง มิกซ์มองเหล่าพี่ชายตัวเองอย่างงงๆ ไม่ทันให้ได้ถามอะไรต่อพิซซ่าก็มาส่งที่ห้อง นั่นทำให้มิกซ์ลืมเรื่องทั้งหมดไปทันที เพราะตอนนี้ท้องของเขาสำคัญที่สุด


.

.

"เดี๋ยวพี่ไปส่งที่หอ" วินบอกออกมา เมื่อมิกซ์กินจนอิ่มแล้ว ความจริงก็ไม่ได้อยากให้กลับ แต่มันจะมีการเช็คชื่อภายในหอ เพราะฉะนั้นเขาจะไม่ไปส่งน้องไม่ได้ เหล่าพี่ชายทั้งสามคนก็ช่วยกันเก็บของแล้วให้วินเป็นคนไปส่งมิกซ์ที่หอ 


"มิกซ์ ผู้ชายคนนั้น ที่เรานั่งคุยด้วยตอนจับสาย จำได้หรือเปล่าว่ามันเป็นใคร?" วินถามขึ้นระหว่างทางที่วินขับรถพาน้องไปส่งหอ​


"ครับ? พี่ยูน่ะหรอครับ? จำได้สิ" มิกซ์บอกอย่างไม่คิดอะไร แต่นั่นก็ทำให้วินรู้สึกเหมือนอารมณ์ความหวงน้องจะเริ่มครุกกรุ่นขึ้นมาอีกครั้ง


"เราชอบมันหรอ?" วินยิงประเด็นออกมาทันที มิกซ์อึ่กอั่กไปนิด ไม่รู้จะตอบวินว่ายังไงดี


"ผะ...ผม....." แค่ความลังเลของมิกซ์ก็ทำให้วินรู้ได้ทันที ว่าน้องชายของพวกเขากำลังรู้สึกยังไง วินหักรถเข้าข้างทาง ก่อนจะปลดเข็มขัดของตัวเอง แล้วยื่นหน้าเข้าไปประกบจูบน้องอย่างรุนแรง มิกซ์ที่กำลังอยู่ในช่วงมึนงงทำให้เปิดปากออกโดยง่าย ลิ้นร้อนแทรกเข้ามากวาดต้อนลิ้นของมิกซ์ไปทั่วโพรงปาก มิกซ์รู้สึกแปลกๆ ใจมันเต้นตึ่กตั่กขึ้นซะงั้น เขาไม่เคยทำแบบนี้กับเหล่าพี่เลยสักครั้ง อย่างมากก็แค่จุ๊บเท่านั้น แต่นี่มัน.....



"อื้อออออ"


จุ๊บ จุ๊บ


วินไม่ยอมเปิดโอกาสให้มิกซ์ได้ถอนปากออกไปเลยสักนิด ร่างสูงรั้งหัวทุยของน้องชายเอาไว้ แล้วบดขยี้ริมฝีปากบางนั่นอย่างรุนแรง มิกซ์จิกกำต้นแขนของวินไว้แน่น รู้สึกเหมือนกำลังจะหมดลมหายใจ


"อื้ออออ แฮ่กๆ พี่วิน" มิกซ์หายใจหอบ ใบหน้าหวานแดงก่ำ วินถอนปากออก แต่ยังคงจูบซับที่มุมปากของมิกซ์เหมือนโคตรรักโคตรหวง 


"ไม่มีใครรักเราเท่าพวกพี่หรอก เชื่อสิ" วินพูดกระซิบข้างหูนิ่ม มิกซ์ตอนนี้เริ่มรู้สึกสับสนขึ้นมาเป็นอย่างมาก ร่างสูงหันกลับไปขับรถต่อ ใช้เวลาไม่นานนักก็มาถึงหอพัก มิกซ์เปิดประตูลงจากรถไปทันทีโดยไม่พูดอะไรกับวินทั้งสิ้น วินมองตามหลังน้องชายที่เดินเข้าไปในหอพักจนสุดสายตา มิกซ์กำลังเกิดความสับสนภายในใจ บางทีเขาอาจจะต้องให้เวลามิกซ์ได้คิดสักพัก


"เลิกโทรมาก่อกวนกันได้มั้ย!! ไอ้รุ่นพี่หน้าม่อเอ้ย!!!" เสียงด่าดังออกมาเมื่อมิกซ์เปิดประตูเข้ามาในห้อง เจก็เพิ่งจะกดวางสายพอดี


"อ้าว เป็นไงบ้างวะ? กินข้าวมาหรือยัง?" เจถามขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนสนิทกลับเข้าห้องมา มิกซ์ไม่ตอบแถมยังเดินเหม่ออีกด้วย


"มิกซ์..."


"มิกซ์...!"


"ไอ้มิกซ์!!!"  เจเรียกเสียงดังขึ้นจนมิกซ์สะดุ้งหันมามองหน้าเพื่อน


"อะไรของมึง?" มิกซ์ว่าออกมาเหมือนเพิ่งได้สติ


"กูเรียกมึงหลายรอบแล้วเหอะ เป็นอะไรวะ? เหม่อๆนะมึง" เจถามกลับ มิกซ์ถอนหายใจนิดๆ


"เปล่า กูแค่มีเรื่องอะไรให้คิดนิดหน่อยน่ะ" มิกซ์ตอบกลับ เจมองเพื่อนอย่างงงๆ


"แล้วนั่นมึงกำลังจะทำอะไร?" เจถามออกมาเมื่อเห็นมิกซ์กำลังหิ้วตระกร้าผ้าเหมือนจะเอาไปทำอะไรสักอย่าง


"กูจะเอาผ้าไปซัก" มิกซ์บอกกลับ


"แต่นั่นมึงเพิ่งไปเก็บมาจากราวตากผ้า มึงจะเอาไปซักใหม่อีกแล้วหรอ?" เจว่าขึ้นเพราะเขาเห็นเพื่อนถือตระกร้าผ้าออกไปเก็บผ้ามา หลังจากนั้นมิกซ์ก็มาหยิบผงซักฟอก แถมยังทำท่าจะเดินลงไปด้านล่างเพื่อสักผ้าอีก มิกซ์ชะงักไปนิด วางตระกร้าผ้าและเกาหัวอย่างงงๆ


"มึงเครียดอะไรเปล่าเนี่ย?" เจว่ากลับ ปกติมิกซ์ไม่ได้ป้ำๆเป๋อๆแบบนี้


"นิดหน่อย แล้วเมื่อกี้มึงทะเลาะกับใครวะ?" มิกซ์ถามเพื่อนกลับเพื่อไม่ให้เจซักไซร้เรื่องของตน 


"ทะเลาะกับสายรหัสกูเอง" เจว่าออกมาพร้อมกับล้มตัวลงนอน


"สายรหัสมึง? ใครวะ?" มิกซ์ถามอย่างไม่รู้ เพราะตอนเดินเข้าไปบอกเจว่าจะไปกับพี่ เขาไม่ทันได้สังเกตอะไร


"ไอ้พี่เอสไง" เจบอกอย่างไม่ใส่ใจ มิกซ์ทำหน้าครุ่นคิดนิดๆ


"พี่เอส?" เหมือนมิกซ์จะได้ยินรุ่นพี่ปีสองเรียกผ่านๆหูอยู่เหมือนกัน ถ้าจำไม่ผิดคงจะเป็นเพื่อนพี่ยู


"นั่นพี่รหัสมึงหรอ?" มิกซ์ถามออกมาอีก


"เปล่าอ่ะ พี่รหัสกูป่วยเลยไม่ได้มา เลยให้พี่ในสายมาแทน" เจว่าแค่นั้น บอกตรงๆเขาก็ไม่ได้อยากจะสนใจสักเท่าไหร่ เพราะเอสค่อนข้างจะกวนประสาทเขาเหลือเกิน มิกซ์เลยไม่ได้ถามอะไรต่อ เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนและเตรียมเข้านอนในทันทีเพราะอาบน้ำจากห้องพี่ชายมาแล้ว มิกซ์หยิบมือถือขึ้นมากดูไลน์ของยู คำพูดของวินก็ลอยเข้ามาในหัวเขาทันที


//ไม่มีใครรักเราเท่าพวกพี่หรอก เชื่อสิ

"แต่มิกซ์ชอบเค้าไปแล้วนี่ครับ...." มิกซ์พึมพำออกมา ก่อนจะชะงักเมื่อคนที่กำลังคิดถึงอยู่ส่งไลน์เข้าเครื่องเขา


U --> ฝันดีนะ...


แค่ประโยคเดียวก็ทำเอาความคิดที่ลังเลอยู่ในตอนนี้เอนเอียงไปหายูในทันที มิกซ์กดตอบข้อความกลับหายู


ฝันดีเช่นกันครับ.... <-- มิกซ์


แล้วร่างบางก็นอนบิดตัวเขินอยู่แบบนั้น จนเจหันมามองเพื่อนตัวเองอย่างงงๆ //เป็นบ้าอะไรของมัน??


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++


หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป


"มึงงงงง กูไม่เข้าใจอ่ะ?" เจโอดครวญในช่วงพักเที่ยงหลังจากพวกเขาเพิ่งจะเลิกเรียนมาได้แค่แป๊บเดียว สภาพของเพื่อนสนิทมิกซ์ในตอนนี้ดูเหมือนวิญญาณใกล้จะออกจากร่างเต็มที แหง๋ล่ะ เขาเองก็เช่นกัน


"ทำไงดีล่ะ กูเรียนไม่เข้าใจเลย" มิกซ์บ่นอุบอิบ นั่งหน้าเครียดกับเจสองคนอยู่ใต้ตึกคณะ สอบเข้าเรียนว่ายากแล้ว พอเข้ามาเรียนมันยากกว่าอีก มิกซ์กับเจจะไปรอดมั้ยเนี่ย?


"โอ๊ะโอ น้องรหัสสุดน่ารักของพี่ ทำไมคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปมแบบนั้นล่ะ?" โต้งเดินเข้ามาหาน้องทั้งสองคนเพราะตนก็เพิ่งเลิกเรียนมาเหมือนกัน


"พี่โต้งสวัสดีครับ เพิ่งเลิกเรียนหรอพี่?" มิกซ์ถามออกมา โต้งพยักหน้ารับ ลงนั่งข้างๆมิกซ์โดยที่ไม่คิดจะขออนุญาติ


"กินข้าวกันหรือยัง? ไปกินข้าวกับพี่มั้ย พี่เลี้ยงเอง" โต้งบอกมิกซ์อย่างเอาใจ เจมองพี่รหัสของมิกซ์นิดๆ


"เอ่อ....คือผม...." มิกซ์ไม่รู้ว่าสมควรจะปฏิเสธดีมั้ย ก่อนที่จะทันได้พูดอะไรก็มีเพื่อนของโต้งเดินเข้ามาอีกคน


"ไอ้เบิร์ด นี่ไงน้องรหัสมึงอ่ะ" โต้งพูดขึ้นเมื่อเพื่อนของเขาเดินเข้ามา เจเงยหน้าขึ้นมองคนที่เดินเข้ามาใหม่


"อ่า....น้องเจหรอ? พี่เบิร์ดนะ พี่รหัสเราเอง โทษทีที่วันรับสายไม่ได้มา พอดีพี่ป่วยน่ะ" เบิร์ดบอกออกมา แนะนำตัวเพื่อทำความรู้จักกับเจทันที


"ไม่เป็นไรหรอกครับ ความจริงถ้าพี่ไม่มาไม่ต้องส่งตัวแทนมาก็ได้นะครับ ไอ้พี่เอสมันกวนประสาทจนผมจะเป็นบ้าอยู่แล้ว" เจบอกอย่างไม่เกรงใจ เบิร์ดหัวเราะขำเพราะเขาก็พอจะรู้นิสัยสายรหัสตัวเองดีอยู่เหมือนกัน


"กินข้าวหรือยัง? ไปกินข้าวข้างนอกกัน พี่เลี้ยงเอง ถือซะว่าต้อนรับสายรหัสด้วยไง" เบิร์ดบอกขึ้น โต้งก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย มิกซ์และเจจึงไม่ได้ปฏิเสธเพราะตอนบ่ายพวกเขาไม่มีเรียน จึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องเวลา


.

.

"โอ๊ะ! พี่เอส!! พี่ยู!!" โต้งเข้ามาในร้านอาหารใกล้มอ.แห่งหนึ่งได้ก็ต้องร้องโอ๊ะอย่างตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะเจอสายรหัสตัวเองพอดีเลย


"อ้าว ไอ้โต้ง มาๆนั่งๆ" เอสรีบชวนโต้งมานั่งร่วมโต๊ะกับตัวเองทันที เพราะเห็นว่าเจและมิกซ์มาด้วย


"สวัสดีครับ" รุ่นน้องยกมือไหว้รุ่นพี่ไปพร้อมๆกัน มิกซ์และเจก็ไหว้ตามมารยาท ยูมองหน้ามิกซ์นิดๆ แต่มิกซ์กลับไม่กล้าที่จะหันไปมองหน้ายูขึ้นมาซะงั้น


"อยากกินอะไรสั่งเลย งานนี้พี่ได้เจ้ามือแล้ว" เบิร์ดว่าออกมา เอสรู้ได้ทันทีว่าไอ้น้องของเขามันเล่นซะแล้ว เจและมิกซ์สั่งอาหารมาคนละสองสามอย่างเพียงแค่นั้น มิกซ์นั่งก้มหน้างุดไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมา ก็ไม่รู้ทำไมเขาจะต้องหลบสายตายูด้วย แต่ก็รู้ดีว่ายูก็กำลังจ้องเขาอยู่แน่ๆ


"แล้วสรุปเราสองคนมีปัญหาในเรื่องเรียนมั้ย?" เบิร์ดถามน้องอย่างเป็นห่วง เพราะส่วนมากเข้ามามักจะปรับตัวไม่ค่อยได้


"มีครับ มีหนักมาก ไม่เข้าใจในสิ่งที่เรียนมาเลยสักนิด" เจบอกออกมาอย่างไม่อ้อมค้อม เหล่าพี่ๆหัวเราะกันพอขำ


"ไม่ต่างกันหรอกไอ้น้อง พี่นี่เกรดไม่เคยตกเลยด้วยซ้ำ" โต้งว่าแล้วกอดคอเจเหมือนเป็นกันเอง เอสแอบผลักมือรุ่นน้องให้ออกจากคอของเจนิดๆ โต้งหัวเราะขำเมื่อเห็นอาการหวงออกนอกหน้าของรุ่นพี่ตัวเอง


"พี่เรียนเก่งหรอ? ติวให้ผมหน่อยสิ" เจว่าออกมาทันที ตอนนี้พวกเขาต้องหาคนช่วยแล้ว


"เดี๋ยวๆ เกรดไอ้โต้งมันไม่เคยตกก็จริง เพราะเกรดมันน่ะต่ำสุดแล้ว ถ้าตกไปมากกว่านี้ก็เอฟแล้วล่ะ" เบิร์ดรีบว่าออกมาเมื่อรุ่นน้องตัวเองกำลังจะเข้าใจผิด เจทำหน้าเซ็งอารมณ์ไปทันที


"ให้พี่เอสกับพี่ยูช่วยสิ พวกพี่เก่งนี่ ตอนนั้นผมไม่เข้าใจพี่ยังสอนผมได้เลย" โต้งว่าออกมาเพราะเขาก็เคยไปขอให้รุ่นพี่ทั้งสองช่วยติวให้เช่นกัน


"มึงถามพวกกูบ้างยังว่าว่างหรือเปล่า?" เอสพูดขึ้น โต้งยิ้มแห้งๆให้ทันที


"งั้นไม่เป็นไร เราไปหาพี่ที่หอตอนเย็นก็ได้ แม้ว่าพี่จะเรียนไม่ค่อยเก่ง แต่ก็ไม่ถึงกับแย่เหมือนใครบางคนแถวนี้" เบิร์ดบอกน้องพร้อมกับแอบแขวะไปทางเพื่อนสนิทด้วย โต้งเลิกคิ้วนิดๆ


"เห้ยๆ ไม่ต้อง พี่ว่างๆ เริ่มตั้งแต่วันนี้เลยละกัน กินข้าวเสร็จแล้วก็ไปติวเลย เรามาติวกับพี่ ส่วนมิกซ์ไปติวกับไอ้ยู" เอสว่าออกมา จัดแจงให้เสร็จสับ เจขมวดคิ้วนิดๆ


"แล้วทำไมมิกซ์ไม่ไปกับผมอ่ะ?" เจถามต่อ


"การติวมันต้องตัวต่อตัวมันถึงจะเข้าใจอย่างลึกซึ้ง" เอสแถออกมาอีก เจหันไปมองหน้ามิกซ์อย่างขอความคิดเห็น


"นั่นสิ ติวแบบตัวต่อตัวมันทำให้เข้าใจง่ายกว่านะ" โต้งก็บอกอย่างเห็นด้วย


"มึงว่ายังไงวะ?" เจหันไปขอความคิดเห็นจากมิกซ์ มิกซ์เงยหน้าขึ้นมานิดๆ พร้อมกับเหล่ตามองไปทางยู ยูก็ยังคงจ้องหน้ามิกซ์ไม่วางตา


"เอ่อ....กูไม่อยากกวนพี่เค้าว่ะ" มิกซ์บอกอย่างเกรงใจ


"ทำไมต้องเกรงใจ? เมื่อก่อนก็ไปติวด้วยกันออกจะบ่อย ไม่เห็นจำเป็นต้องเกรงใจ" ยูว่าเสียงเรียบแอบแฝงไปด้วยความไม่พอใจนิดๆ ที่คนตัวเล็กทำเหมือนไม่อยากจะอยู่ใกล้เขาสักเท่าไหร่


"คือ......งะ...งั้นก็ได้ครับ" มิกซ์บอกออกมา สรุปว่าหลังจากกินข้าวเสร็จเรียบร้อย เอสก็ลากเจไปที่รถของตนเองทันที โต้งกับเบิร์ดก็ขอตัวแยกไปเรียนต่อเพราะยังมีคาบอีกในตอนบ่ายสาม จึงเหลือแค่ยูกับมิกซ์แค่สองคน


"จะไปกันเลยมั้ย?" ยูถามขึ้นมา เมื่อเห็นคนตัวเล็กเอาแต่เงียบ


"คะ...ครับ" มิกซ์บอกออกมา เดินตามร่างสูงไปที่รถ ใช้เวลาสักพักยูก็พามิกซ์มาถึงห้องของตัวเอง ห้องที่ไม่ได้มาเหยียบเกือบปีแล้วตั้งแต่ที่มิกซ์ขอพยายามด้วยตัวเอง


"นั่งสิ ไม่เข้าใจตรงไหนก็เอาชีทขึ้นมา" ยูบอกไว้แล้วเดินหายไปในครัวเพื่อเอาน้ำมาให้มิกซ์ มิกซ์ก็นั่งลงที่โซฟา หยิบชีทออกจากกระเป๋า ตากลมก็แอบสำรวจห้องของยูไปด้วย //ยังเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยสักนิด


.

.

.

"มีปัญหาอะไรนอกจากเรื่องเรียนอีกมั้ย?" ยูถามออกมาหลังจากติวให้มิกซ์ไปได้สักพัก มิกซ์ส่ายหน้าไปมา


"คิดว่าไม่มีครับ" มิกซ์บอกออกมา ตอนนี้เขาเข้าใจบทเรียนมากขึ้นแล้ว โชคดีที่ได้ยูช่วยอธิบายให้ฟังเพิ่มเติม


"แล้วพวกพี่นายล่ะ?" ยูถามขึ้น มิกซ์เลิกคิ้วนิดๆ


"พวกพี่ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างครับ เห็นว่าโดนมหาลัยเรียกตัวตลอดเลย"


"ก็ดีแล้ว" ยูบอกออกมา ก่อนจะชะงักกับคำพูดตัวเอง นี่เขากำลังเป็นหวงมิกซ์อยู่หรือไง?


"แล้ว.....ไม่มีอะไรอยากจะบอกพี่บ้างหรือไง?" ยูถามต่อ มิกซ์หันมามองหน้ายูอย่างงงๆ ตอนนี้มิกซ์เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าเขากับยูนั่งใกล้กันแค่ไหน ใบหน้าห่างกันไม่เท่าไหร่เอง


"บอก....บอกอะไรครับ" มิกซ์หลบตายูแล้วเสมองไปทางอื่นแทน ยูกระตุกยิ้มนิดๆ รั้งใบหน้าหวานให้มองกันตรงๆ มิกซ์อึ่กอั่กทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาทันที


"หลบตากันทำไม?" ยูถามออกมา มิกซ์ก็ยังคงหลบตามองไปทางอื่นอยู่ดี


"ผมเปล่า"


"เปล่าอะไร ก็เห็นอยู่ว่าหลบตา" ยูบอกออกมา มิกซ์เลยสบตากับยูตรงๆ นั่นยิ่งทำให้ใจดวงน้อยเต้นแรงหนักขึ้นไปอีก ยูมองตากลมที่จ้องตาเขากลับ ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะเลื่อนเข้าไปหามิกซ์ช้าๆ ปากหยักประกบลงที่ปากเล็กอย่างอ่อนโยน มิกซ์ค้างนิ่งอยู่แบบนั้น ก่อนจะได้สติขึ้นมาเมื่อลิ้นร้อนของยูแทรกเข้ามาในโพรงปากของเขา


"อึ่ก! อื้อออ" มิกซ์ยกมือขึ้นมาดันหน้าอกของยูไว้ แต่ไม่ได้ผลักออกเพราะเหมือนเรี่ยวแรงของเขากำลังโดนสูบ ยูกวาดต้อนลิ้นไปทั่วโพรงปากของมิกซ์ ไล่ไปตามไรฟันที่ใส่เหล็กดัด น้ำลายของมิกซ์ซึมออกมาตามมุมปาก (คนดัดฟันเท่านั้นถึงจะเข้าใจ =_=') 


"อื้อออ แฮ่กๆ" มิกซ์หายใจหอบเมื่อยูผละหน้าออกไป แต่ยูยังไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอยไปง่ายๆ บดจูบลงไปอีกครั้ง ขยี้ริมฝีปากแรงขึ้นจนมิกซ์รู้สึกเจ็บเพราะมันกระแทกกับเหล็กดัดของเขา


พรึ่บ!


"ฮึ่ก!" ตัวของมิกซ์ลอยวื๊ดขึ้นมานั่งคร่อมทับตักของยูเพราะร่างสูงอุ้มขึ้นมา ส่งผลทำให้มิกซ์เกาะไหล่ยูไว้แน่นเพราะกลัวตก ปากร้อนก็ไม่ยอมปล่อยให้มิกซ์ได้เป็นอิสระสักที มิกซ์เริ่มดิ้นขลุกขลักจนสะโพกนิ่มบดกับกลางกายของยูอย่างไม่ตั้งใจ


"อ่าาาา พี่ยู แฮ่กๆ มิกซ์หายใจไม่ทัน" มิกซ์ว่าออกมาหน้าแดงก่ำเมื่อยูผละปากออกไป น้ำลายยืดตามเป็นสาย ใบหน้าของยูเต็มไปด้วยความต้องการ


"พี่อย่าทำแบบนี้ได้มั้ย ถ้าพี่ไม่ชอบผม ผมเจ็บนะครับ" มิกซ์ขึ้นมาหลังจากตั้งสติได้ดีแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ได้ลงจากตักของยู ยังคงนั่งทับอยู่แบบนั้น


"แล้วรู้ได้ไงว่าพี่ไม่ชอบเรา? พี่บอกไปตอนไหน?" ยูว่าขึ้น มิกซ์หน้าแดงหนักกว่าเดิม ใบหน้าก็แดง หูก็แดงด้วย จนยูอดไม่ได้ที่จะงับหูนิ่ม จนมิกซ์สะดุ้งเฮือก


"ถ้าเรายังไม่เปลี่ยนใจ ตอนนี้พี่ก็พร้อมจะตอบรับความรู้สึกเราเหมือนกัน" ยูบอกออกมา ตอนนี้เขาไม่มีใครแล้ว และคิดว่าตัวเองก็พร้อมที่เปิดรับมิกซ์เข้ามาเป็นคนรักเหมือนกัน มิกซ์มองหน้ายูด้วยสายตาที่สั่นไหว


"พี่อย่าโกหกผมนะ"


"เห็นเป็นคนชอบโกหกหรือยังไง?"


"ก็พี่เคยบอกว่าผมยังเด็ก ผมกลัวโดนพี่หลอก" มิกซ์บอกอุบอิบ ยูกระตุกยิ้มร้าย


"งั้นจะทำให้เป็นผู้ใหญ่เอง" ยูกระซิบบอกข้างหู ก่อนจะเริ่มบดขยี้ริมฝีปากของมิกซ์อีกครั้ง ซึ่งคราวนี้มิกซ์ก็เริ่มตอบสนองกลับเช่นกัน หัวใจพองโตเหมือนมันมีความสุขจนแทบจะเอ่อล้นออกมา 

.

.

.

"อื้อออ พี่ยู ผม...อาย" มิกซ์บอกออกมา เมื่อเสื้อผ้าของเขากำลังถูกปลดออก ยูขึ้นคร่อมมิกซ์แล้วในตอนนี้และอารมณ์ก็กำลังพุ่งพล่านแบบสุดๆ มิกซ์มองยูด้วยสายตาฉ่ำปรือ ยกมือขึ้นมาปิดกางกายของตัวเองเอาไว้ เพราะยูถอดกางเกงเขาออกไปแล้ว ยูจับมือเล็กให้เอาออกพร้อมกับมองแก่นกายเล็กน่ารักที่กำลังตอบสนองสัมผัสจากเขา ร่างสูงก้มลงใช้ลิ้นร้อนของตัวเองเลียที่ปลายของมัน แต่นั่นก็ทำให้มิกซ์ถึงกับสะดุ้งเฮือก จิกพื้นโซฟาเหมือนจะดึงให้ขาด ยูสาวรูดแก่นกายเล็กด้วยปากของตัวเองเพราะอยากให้มิกซ์รู้สึกดี


"อ่ะ อึ่ก อื้ออออ" มิกซ์ครางหวิว เพราะรู้สึกเสียวเป็นอย่างมาก มันรู้สึกมากกว่าตอนที่เหล่าพี่ชายใช้มือทำให้กับเขาอีก ไม่ต้องมีภาพให้หรือวิดีโอใดๆให้ดู เขาก็ใกล้จะเสร็จแล้วในตอนนี้


"จุ๊บๆ" ยูดูดแรงๆที่ปลายแก่นกายเหมือนต้องการจะดึงน้ำเชื้อให้ออกมา มิกซ์ร่อนสะโพกด้วยความเสียววูบเมื่อรู้สึกเหมือนอีกนิดตัวเองกำลังจะถึงจุดสูงสุด ยูใช้มือสาวรูดช่วยไปด้วยเร็วๆ จนน้ำรักของมิกซ์ทะลักออกมามากมาย มิกซ์หายใจหอบเหมือนกำลังจะหมดแรงแต่เรื่องอะไรที่ยูจะปล่อยให้โอกาสผ่านไปได้ง่ายๆ ร่างสูงใช้น้ำรักของมิกซ์สอดเข้าไปเปิดทางที่ช่องทางด้านหลังสีชมพู ดูแล้วยังไม่เคยถูกใครล่วงล้ำมาก่อน


สวบ!


"โอ๊ย!!! เจ็บ....ฮึ่ก" มิกซ์เบะปากทันทีที่ยูเบิกนำด้วยนิ้ว ร่างกายเล็กเกร็งจนยูยังรู้สึกได้ ยูขยับหน้าขึ้นไปจูบซับที่ใบหน้าหวานเหมือนปลอบประโลม


"อย่าเกร็งมิกซ์ ยิ่งเกร็งจะยิ่งเจ็บ ปล่อยร่างกายให้เป็นไปตามธรรมชาติ แล้วมองหน้าพี่" ยูกระซิบบอกร่างเล็กที่หลับตาปี๋ด้วยความเจ็บ ตากลมค่อยๆลืมขึ้นมา จ้องหน้ายูเอาไว้ 


"ฮึ่ก มะ...มันแปลกๆ" มิกซ์บอกเสียงสั่นเมื่อยูเริ่มขยับนิ้ว มือเล็กยกขึ้นมาจิกต้นแขนแกร่งเอาไว้ ยูก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวและฝากรอยเอาไว้เพื่อบ่งบอกความเป็นเจ้าของ มิกซ์เชิดหน้าครางลั่นเมื่อยูส่งนิ้วเข้ามาเพิ่ม


"อ่ะ อ๊า!!!" มิกซ์ครางหวานจนยูกัดฟันกรอด ตอนนี้อารมณ์ของเขากำลังจะทนไม่ไหวแล้ว ยูถอนนิ้วของตัวเองออก หยัดตัวขึ้นไปนั่ง ปลดกระดุมเสื้อตัวเองลวกๆ และควักเอาแท่งร้อนที่แข็งขื่นเต็มที่แล้วออกมา 


"มองหน้าพี่มิกซ์ มองเอาไว้นะ อย่าหันไปมองทางอื่น" ยูบอกคนตัวเล็กที่นอนหอบให้จ้องหน้าตน มิกซ์ก็มองตาปรือ ขาเรียวถูกจับแยกออกจากกัน ยูค่อยๆกดสวนหัวแทรกเข้าไป แต่นั่นก็ทำให้มิกซ์รู้สึกเจ็บจนเกร็งตัวอัตโนมัติ หูรูดบีบรัดส่วนหัวจนยูแทบกระอั่ก ตัดสินใจดันเข้าไปทีเดียวจนมิดลำ เพราะยิ่งช้าก็ยิ่งมีแต่ความเจ็บ


กึด! สวบ!


"โอ๊ย!! พี่ยู ฮึ่ก มิกซ์เจ็บ มันเจ็บ ฮือออ ไม่เอาแล้ว" มิกซ์ร้องไห้ฟูมฟายออกมายกใหญ่ ยูก้มตัวลงไปแนบชิด รั้งใบหน้าหวานให้หันมารับจูบของตน มือหนาสะกิดที่ยอดอกเล็กเบาๆ เพื่อช่วยทำให้มิกซ์เกิดความผ่อนคลาย


"อือออออ" มิกซ์ครางอื้อในลำคอ ยูเริ่มขยับทันทีที่มิกซ์ผ่อนคลายตัวเอง และนั่นก็สร้างความเสียวให้มิกซ์ไม่น้อย


"อ่ะ อ๊า!" มิกซ์รีบยกมือขึ้นตะครุบปากตัวเองไว้แทบไม่ทัน เพราะเผลอปล่อยเสียงออกไปเต็มที่ ยูยิ้มหื่มจับมือของคนตัวเล็กให้ออกจากปาก


"ครางออกมา" ยูบอกเหมือนเป็นคำสั่ง เริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนตัวของมิกซ์โยกคลอน มิกซ์ปล่อยเสียงครางให้เป็นไปตามธรรมชาติ มันกระตุ้นอารมณ์ดิบของยูได้ไม่น้อย


สวบ! สวบ! สวบ!


"อ่ะ อ่ะ อื้อออ พี่ยู ฮึ่ก อ๊า" มิกซ์ส่ายหน้าเร่าๆด้วยความเสียว ยูกระหน่ำใส่ไม่ยั้ง ช่องทางเล็กบีบรัดจนเขาแทบกระอั่ก มิกซ์เองก็เริ่มแปรเปลี่ยนจากความเจ็บเป็นเสียวในทันที ยูก้มตัวกอดรัดร่างเล็กเอาไว้แน่น กระแทกเข้าสุดออกสุดจนมิกซ์งับเข้าที่ไหล่แกร่งเพื่อระบายความเสียว


"อื้ออออ อึ่ก อื่อ" มิกซ์งับจนเลือดตรงไหล่ของยูซิบออกมา แต่ร่างสูงก็ไม่สนใจยิ่งเพิ่มอารมณ์ให้กับเขาด้วยซ้ำ ยูรั้งตัวของมิกซ์ให้ลุกขึ้นมาและตัวเองเป็นฝ่ายนอนลง ทำให้มิกซ์นั่งคร่อมเขาไว้โดยที่ส่วนนั้นก็ยังคงเชื่อมต่อกันอยู่


“อ่ะ  อ่ะ  อ่ะ  อื้อออออ”

ยูยกสะโพกบางขึ้นนิดๆ และเป็นฝ่ายเด้งสวนขึ้นไปโดยที่มิกซ์ไม่ต้องทำอะไรเลย  มือหนาจับรั้งท้ายทอยของมิกซ์ให้ก้มลงมารับจูบของตนไปด้วย  

ปั่บ  ปั่บ  ปั่บบ

“อื้อ  อา  อา  อา  ...มะ...มันลึก อึ่ก”

“ฮึ่มมมม รัดดีไปแล้วนะ.......อา........”

 มิกซ์จิกเล็บลงบนอกแกร่งของคนใต้ร่างที่กระแทกสะโพกใส่ตนไม่ยั้งไปด้วย  มิกซ์ก้มหน้าอยู่ที่คอแกร่ง มันน่าทำรอยไว้เหมือนกัน แต่มิกซ์ทำไม่เป็นฝากรอยฟันเอาไว้เท่านั้น ทันทีที่ปากเล็กงับเข้าที่คอแกร่งและออกแรงกัด  ยูก็รัวสะโพกสวนขึ้นมาไม่ยั้ง ทำให้ปากเล็กต้องผละออกมาคราง

“อา..........กัดคอกันเลยหรอ?.........ซี๊ดดดดด  อา   ฮึ่มมมมม”

“อ่ะ  อ่ะ อื้อออออออ”

พั่บ  พั่บ  พั่บ............

มิกซ์เผลอร่อนสะโพกควบแท่งร้อนของยูโดยที่ไม่รู้ตัว ยูยิ้มหื่นอย่างพอใจ ที่ร่างเล็กเรียนรู้ได้เร็ว ช่องทางรักขอมิกซ์ตอดรัดแท่งร้อนของเขาตุ้บๆ จนยูทนไม่ไหวต้องผลักตัวของมิกซ์ให้นอนหงายลงไป จับขาเรียวพาดบ่าและกระหน่ำซอยไม่ยั้ง มิกซ์ครางไม่เป็นภาษา แก่นกายเล็กสั่นระริกและมีน้ำขุ่นซึมออกมาที่ส่วนปลาย มิกซ์จิกพนักพิงโซฟาบนหัวไว้แน่น เขาไม่คิดว่ายูจะมีบทรักที่ร้อนแรงขนาดนี้ มิกซ์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะละลายให้ได้

"อ่ะ  อ่ะ  อา  อา  อา"

"ซี๊ดดด มิกซ์....เสียงหวานชิบส์" ยูสบถออกมา รู้สึกชอบน้ำเสียงของมิกซ์ในตอนนี้ซะเหลือเกิน 

ปั่บ  ปั่บ  ปั่บ


"อ่า อ่า มะ...ไม่ไหวแล้ว...ฮึ่ก จะแตกแล้ว อ๊า!!" 


ยูกระแทกสะโพกใส่มิกซ์ถี่ยิบ เหมือนกับว่าจะทำให้มิกซ์ลืมหายใจไปชั่วขณะ แก่นกายเล็กปล่อยทะลักน้ำขุ่นสีขาวออกมาอีกครั้ง แต่ยูนั้นยังไม่เสร็จก็ไม่ยอมลดจังหวะลงให้มิกซ์ได้พักเลยสักนิด

“อึ่ก.......แฮ่กๆ    ”

ยูแยกขาของมิกซ์ออกจากกันแล้วเอาเกี่ยวเอวตัวเองเอาไว้ ดันแก่นกายเข้ามาลึกสุดๆ แล้วเข้าออกเพียงสั้นๆ แต่จังหวะยังคงไม่จก  ทำให้ร่างบางอ้าปากค้างไร้เสียงเพราะร้องไม่ออก

สวบ สวบ สวบ

"ใกล้แล้วววววว  ซี๊ดอา  แม่งเอ้ยยยยย"

พั่บๆๆๆๆๆ

“อ๊า  อ๊า  อ๊า  อึ่ก   อื้อออออออออ”

ยูกระแทกเข้าไปแบบเน้นๆ ครั้งสุดท้ายและกดแช่ค้างไว้แบบนั้น มิกซ์รู้สึกถึงความอุ่นวาบในช่องท้องเป็นอย่างมาก ยูไม่ได้คิดจะถอนแก่นกายออก ร่างสูงนอนทับมิกซ์ไว้อย่างนั้น พรมจูบไปทั่วหน้าผากมนเหมือนโคตรรักโคตรหวง


"เราเป็นของพี่แล้ว ต่อไปนี้อย่าให้ใครแตะเนื้อต้องตัวอีก ถ้าไม่จำเป็น โดยเฉพาะเหล่าพี่ๆของเรา" ยูบอกดักทางไว้ก่อน มิกซ์มองหน้ายูด้วยแก้มที่แดงซ่าน


"พี่ๆก็ไม่ได้หรอ?"


"ไม่ได้"  //เพราะพี่เราจ้องจะงาบเราอยู่น่ะสิ ประโยคหลังยูได้แต่คิดในใจ มิกซ์ไม่ได้ตอบอะไรเพราะรู้สึกเหนื่อยมาก แต่ไม่ทันให้ร่างเล็กได้พักหายใจนานเท่าไหร่ ยูก็อุ้มมิกซ์ขึ้นและไปต่อที่เตียงต่อในรอบที่สองและสาม ทำให้คืนนั้นมิกซ์ไม่ได้กลับหอในที่สุด


แจ้งข่าว ไรท์จะขอเขียนให้จบเวอร์ชั่น 2P ก่อน แล้วค่อยมาเขียน 6P ต่อนะ

เหตุผลเพราะไรท์คิดว่าการเขียนพร้อมๆกันมันทำให้ประสิทธิภาพดูลดลง

และยังมีงานส่วนตัวของไรท์ที่ต้องทำด้วย (อันนี้สำคัญมาก)

จึงหวังว่ารีดจะเข้าใจ หลังจากจบ 2P จะรีบกลับมาต่อ 6P ให้จบนะ

ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่ต่อ ไรท์ไม่เคยทิ้งเรื่องนี้อยู่แล้ว

อ่านแล้ว เม้นๆให้ด้วยนะคะ

(ยังไม่แก้คำผิด เดี๋ยวจะตามแก้ให้ทีหลังนะ)

**​ **


ความคิดเห็น