ยุติการอัพต่ออย่างไม่มีกำหนด (เนื่องจากเนื้อหาและขอบเขตของเรื่องนั้นเกินความสามารถที่ไรท์จะทำได้ ขอยอมรับผิดทุกประการ...ต้องขออภัยนักอ่านทุกท่านที่ติดตามด้วยค่ะ)

12.แค่เริ่มก็อกหักซะแล้ว...

ชื่อตอน : 12.แค่เริ่มก็อกหักซะแล้ว...

คำค้น : Sex addiction ภาค 4 รักเสพติด NC (25+) , SM , ดราม่า , NC แรงๆ4

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ต.ค. 2560 12:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12.แค่เริ่มก็อกหักซะแล้ว...
แบบอักษร

​ตอนที่ 12



ผ่านมาหลายอาทิตย์สำหรับการติวพิเศษของมิกซ์ยังคงเป็นไปได้ด้วยดี แม้ว่าสมองของคนตัวเล็กดูเหมือนจะช้าสำหรับการเรียน แต่ก็พัฒนาขึ้นกว่าตอนที่ยูเจอมิกซ์ในช่วงแรกๆเยอะ เหล่าพี่ๆก็ยังคงโดนเรียกตัวไปเรียนรู้งานที่บริษัทตลอดหลังเลิกเรียน จนไม่มีใครมีเวลามานั่งจับตาน้องชายคนเล็กเลยสักคน ทำให้มิกซ์นั้นไม่จำเป็นต้องมาคอยระแวงเหล่าพี่ๆอยู่พักหนึ่ง

"เสร็จแล้วครับ" มิกซ์ส่งชีสแบบฝึกหัดให้ยูได้ดู ร่างสูงก็รับมาตรวจ ใช้ปากกาติ๊กในส่วนที่ผิดเอาไว้

"ดีขึ้นเยอะนะ ถ้าพยายามขึ้นอีกหน่อย เรื่องสอบเข้ามหาลัยก็คงอยู่ไม่ไกลหรอก" ยูบอกออกมาพร้อมกับวางชีสคืนให้มิกซ์เพื่อให้คนตัวเล็กได้ดูคะแนนของตัวเอง แม้จะยังมีผิดอยู่แต่ก็ถือว่ามิกซ์ทำได้และดีกว่าเก่าค่อนข้างมาก

"ว้าาาา ยังผิดอยู่อีกหรอ ผมนึกว่าผมทำถูกแล้วซะอีก" มิกซ์บอกออกมา ยูหัวเราะขำ

"มันเป็นเรื่องธรรมดา ที่จะต้องมีผิดบ้าง ถ้าถูกหมดก็ไม่ต้องมาติวแล้วล่ะ ถือว่าเก่งแล้ว" ยูบอกออกมา มิกซ์เลยพยักหน้าทำเป็นเข้าใจ ทั้งๆที่ไม่เข้าใจ

"เอาเป็นว่า พรุ่งนี้จะหยุดการติวให้หนึ่งวัน และพาไปเลี้ยงไอติมถือว่าเป็นรางวัลสำหรับเด็กน้อยผู้มีความพยายามก็แล้วกัน โอเคมั้ย?" ยูถามออกมา มิกซ์ตาโตทันทีเมื่อนึกถึงของหวาน

"จริงหรอครับ? เย้ๆ ไอติมๆ" มิกซ์ร้องเย้ออกมาดีใจเหมือนเด็กๆ ยูหัวเราะขำกับท่าทางที่ไม่รู้จักโตของมิกซ์ ก็ถือว่าน่าเอ็นดูอยู่นะ

"งั้นพรุ่งนี้ก็รออยู่ที่ร้านแล้วกัน เดี๋ยวจะไปรับ" ยูบอกออกมา และให้มิกซ์เก็บของได้เพื่อที่เขาจะได้ไปส่งคนตัวเล็กกลับที่ร้าน ใช้เวลาไม่นานนักยูก็ขับรถมาจอดที่หน้าร้านเปา มิกซ์หยิบกระเป๋าขึ้นมาเตรียมจะลงโดยที่เหมือนจะลืมอะไรไปบางอย่างเพราะมัวแต่นึกถึงไอติม

"เดี๋ยว...." ยูจับแขนของมิกซ์ที่กำลังจะเปิดประตูเอาไว้ มิกซ์หันมามองหน้ายูแบบงงๆ

"ลืมอะไรหรือเปล่า?" ยูถามออกมา มิกซ์ทำหน้าคิดอยู่พักนึงก็อ๋อขึ้นมาทันที

จุ๊บ!

"ขอบคุณที่มาส่งครับ" มิกซ์บอกแล้วเปิดประตูรถลงไป ยูกระตุกยิ้มที่มุมปาก เขาเองยังรู้สึกแปลกใจตัวเองเหมือนกันที่ทวงคำขอบคุณจากมิกซ์ ในตอนแรกเขาก็ไม่เคยชิน แต่หลังจากมิกซ์ทำทุกครั้งเมื่อต้องการขอบคุณมันก็ทำให้เขาติดใจ เวลาคนตัวเล็กลืม สมองของเขาก็เอ่ยทวงถามขึ้นมาเองซะงั้น

"มึงกำลังคิดอะไรอยู่ยู??" ยูพึมพำออกมากับตัวเอง ก่อนจะเหยียบรถออกไปเมื่อเห็นมิกซ์เดินเข้าไปในร้านเรียบร้อยแล้ว

.

.

.

เช้าวันใหม่ ณ โรงเรียน

"วันนี้หิมะจะตกประเทศไทยหรือไง มึงถึงได้ยิ้มหน้าบานเป็นดอกไม้ตั้งแต่เช้า?" เจทักเพื่อนรัก เมื่อมิกซ์ยิ้มร่าไม่ยอมหุบ ขนาดเดินสะดุดแล้วล้ม มันก็ยังยิ้มร่าออกมาทั้งๆที่มันเจ็บ มีเด็กเดินชนมันก็ยังยิ้มร่าออกมาทั้งที่มันแทบจะกลิ้งไปกับพื้น นี่เพื่อนของเขาเป็นบ้าไปแล้วใช่มั้ย?

"คนกำลังมีความสุข มึงขัดกูทำไม?" มิกซ์ว่าใส่เพื่อนไปไม่จริงจังนัก เจเพยิดคิ้วขึ้นนิดๆ

"มึงเนี่ยนะมีความสุข? ไปทำอะไรมาถึงได้มีความสุข? มึงได้ผัวแล้วหรอ?"

พลั๊วะ!

"ผัวมึงสิไอ้เจ กูแค่อารมณ์ดีเพราะเย็นนี้กูจะไปกินไอติมแค่นั้นเอง" มิกซ์บอกกลับ เจลูบหัวตัวเองป้อยๆ //ทีอย่างนี้ล่ะเสือกรู้ทันกู

"แค่จะไปแดกไอติม? มึงต้องทำหน้ามีความสุขขนาดนั้น?"

"มึงก็รู้ว่ากูชอบของหวาน แค่นึกถึงมันก็อดยิ้มไม่ได้นี่หว่า" มิกซ์ยังคงทำหน้าเคลิ้มออกมา เจส่ายหัวเอือมๆกับเพื่อนคนนี้

"แล้วมึงจะไปกับใคร? นัดสาวไว้หรอวะ?" เจถามออกมาอีก มิกซ์ส่ายหน้าดิ๊ก

"เปล่า พี่ที่เค้าติวให้กูอ่ะ เค้าให้รางวัลความพยายามโดยการที่จะพาไปเลี้ยงไอติม" มิกซ์บอกกลับไปตรงๆ เจหลี่ตาจับผิดเพื่อนนิดๆ

"ทีกูเลี้ยง มึงไม่เห็นจะทำหน้าดีใจขนาดนี้เลย พี่คนนั้นเขาเป็นคนพิเศษหรอวะ?" เจว่าออกมา มิกซ์ชะงักไปนิด

"พิเศษอะไรของมึง เขาเป็นรุ่นพี่ที่ช่วยติวให้กูเฉยๆ" มิกซ์บอกออกมา แต่ตากลมกับไม่กล้าสบตากับเจในตอนที่พูดซะงั้น

"ฮ่าๆ ไอ้มิกซ์เอ้ย....กูดีใจนะที่เพื่อนกูกำลังจะมีผัวเป็นตัวเป็นตนกับเขาซะที" เจบอกพร้อมกับตบไหล่เพื่อนเบาๆเหมือนกับยินดีด้วย มิกซ์ปัดมือของเพื่อนออก

"ผัวเผออะไรของมึงอีกห๊ะ!? กูบอกว่าพี่ไงพี่" มิกซ์ว่าออกมา

"ก็มึงกำลังชอบเค้าอยู่ใช่มั้ยล่ะ? ถ้าไม่ใช่คนพิเศษมึงจะมานั่งมีความสุขแบบนี้ทำไม ก็แค่ไปกินไอติม" เจว่ากลับ มิกซ์ชะงักไปอีก

"มึงกำลังชอบเค้าใช่มั้ย?" เจถามออกมาอย่างกดดันเพื่อน มิกซ์อึ่กอั่กนิดๆ

"กะ...กู......."

พลั๊วะ!

ไม่ทันให้มิกซ์ได้ตอบอะไร เจก็ถูกตบหัวจากด้านหลังอย่างแรง เพราะเขามัวแต่กดดันคาดคั้นคำตอบจากเพื่อนตัวเล็กทำให้ไม่ทันได้สังเกตถึงคนที่เดินเข้ามาหาพวกเขา

""WTF!!?" เจสบถออกมาเสียงดัง หันไปมองเหล่าพี่ๆของมิกซ์ที่มองมาทางเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ 

"WTF? แปลว่าอะไร? กูไม่เคยเห็นมึงพูดคำนี้เลย" มิกซ์ถามออกมาเมื่อได้ยินคำสบถของเพื่อน เหล่าพี่ๆของมิกซ์มองหน้าเจอย่างกดดัน เพราะพวกเขาอนุญาตแค่ให้มิกซ์พูดมึงกูกับเพื่อนเท่านั้น พวกคำหยาบนี่เขาแทบจะไม่ให้มิกซ์รู้หรือได้ยินเลย

"เอ่อ....มันแปลว่า what flower ไง มันเป็นคำอุทานไม่สุภาพ มึงอย่าไปจำมันเลย" เจบอกมิกซ์ไปอย่างแถๆ เพราะสายตาที่กดดันจากเหล่าพี่ๆของมิกซ์ทำให้เขาไม่สามารถจะบอกความจริงได้

"งั้นหรอ....แล้วพี่ๆมาทำไมกันครับ?" มิกซ์คุยกับเจก่อนจะหันไปถามเหล่าพี่ๆที่มาหาเขาถึงห้องเรียนในช่วงพักกลางวันนี้

"พี่มารับไปกินข้าว" ซาวบอกออกมา มิกซ์เองก็นั่งเพลินจนลืมไปเลยว่าเขานั้นยังไม่ได้กินอะไร

"นั่นสิ ถึงว่าทำไมท้องร้อง คึคึ" มิกซ์บอกออกมา 

"เจไปกินกับกูเปล่า?" มิกซ์ถามเพื่อน เจส่ายหน้าทันที

"ไม่อ่ะ มึงไปเหอะ กูแดกหนมปังไปและ ว่าจะลงไปเล่นบอลที่สนามกับกลุ่มไอ้กอล์ฟซะหน่อย" เจบอกออกมา มิกซ์ทำหน้าตาแพรวพราว

"เล่นบอลหรอ? กูไปเล่นด้วยได้ป่ะ?" มิกซ์รีบถามกลับ เจเหล่ตาไปมองเหล่าพี่ๆมิกซ์นิดๆ

"กูว่าอย่าเลย เอาไว้แดดร่มๆแล้วค่อยไปเล่นด้วยกันทีหลัง มึงต้องไปกินข้าวก่อนนี่ กินเสร็จแล้วไปเล่นจะจุกนะมึง" เจบอกอย่างปฏิเสธ มิกซ์ทำหน้าคิดตาม

"นั่นสินะ งั้นเอาไว้เจอกันคาบบ่ายละกัน" มิกซ์บอกเพื่อนสนิทและแยกตัวออกไปกับเหล่าพี่ชายตัวเอง

"ช่วงนี้ไปทำอะไรร้านม๊าทุกเย็นเลยมิกซ์?" ลิปเปอร์ถามน้องอย่างสงสัย 

"เอ่อ....ไปช่วยม๊าดูร้านน่ะครับ มิกซ์ว่างก็เลยไปช่วยอะไรเล็กๆน้อยๆ" มิกซ์โกหกออกมาอีกครั้ง เหล่าพี่ชายหลี่ตาใส่น้องอย่างจับผิด แต่ก็ยอมที่จะไม่คาดคั้นอะไร ช่วงเวลาแห่งการกินข้าวมิกซ์ก็ยังคงได้รับการดูแลจากเหล่าพี่ชายเป็นอย่างดี

"ช่วงนี้ป๊าสอนงานหนักมากเลยหรอครับ? ดูเหมือนพวกพี่ๆไม่ค่อยว่างกันเลย" มิกซ์ถามในขณะที่นั่งกินข้าวไปด้วย

"นิดหน่อยน่ะ ค่อยๆเรียนรู้งานกันไป มันมีอะไรมากมายให้ต้องทำ จะสอนแบบรวดรัดก็คงไม่ได้ ก็เลยไม่ค่อยมีเวลาว่างอย่างที่เราเห็นนี่ล่ะ" วินตอบน้อง มิกซ์พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

"มีเรื่องอะไรอยู่ในใจหรือเปล่ามิกซ์?" ซาวถามออกมาเมื่อเห็นน้องทำหน้าเหมือนคิดบางอย่างอยู่ มิกซ์ชะงักช้อนที่กำลังจะตักข้าวเข้าปาก เขากำลังคิดบางอย่างอยู่จริงๆ

"ผมถามอะไรพวกพี่หน่อยได้มั้ย? เอ่อ...พอดีเจมาเล่าอะไรให้ผมฟังบางอย่างน่ะ มันบอกว่ามันสนิทกับคนๆหนึ่งมาก แต่มันไม่มั่นใจว่าความรู้สึกของมันตอนนี้มันคืออะไร มันไม่รู้ว่ามันกำลังชอบเขาอยู่หรือเปล่า?" มิกซ์พูดออกมา เขากำลังคิดตามคำพูดของเจที่บอกว่าเขากำลังให้ความสำคัญกับยู แสดงว่าชอบและเห็นเป็นคนสำคัญ

"ก็ให้มันทดสอบความรู้สึกของตัวเองสิ ถ้าจับมือแล้วหัวใจเต้นแรงก็แปลว่ากำลังหวั่นไหว ถ้าเวลาเขาอยู่ใกล้ๆแล้วรู้สึกเหมือนเราหายใจไม่ปกติ ก็แปลว่าเรากำลังชอบเขา แค่ชอบนะ...ยังไม่ถึงกับรัก ความรู้สึกมันมีอะไรที่ซับซ้อนกว่านั้นเยอะ" วินพูดสอนน้องออกมาเพราะมิกซ์บอกว่ามันเป็นเรื่องของเพื่อน ทำให้พี่ๆไม่คิดจะสนใจอะไรมาก แต่ถัาได้รู้ความจริงคงมีคาดคั้นกันบ้างว่ามิกซ์ไปรู้สึกกับใคร

"อย่างนั้นหรอครับ?" มิกซ์บอกเสียงอ่อย เขาไม่เคยสังเกตตัวเองเลยเหมือนกัน

"มีอะไรหรือเปล่า?" เซนถามน้องอย่างสงสัย มิกซ์ส่ายหน้าดิ๊ก 

"เปล่าหรอกครับ ผมแค่ไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่เจมันพูดน่ะ เลยมาถามพวกพี่ๆไง" มิกซ์บอกออกมา เหล่าพี่ๆก็เลยไม่ถามอะไรต่อ ผ่านไปจนถึงช่วงเย็น มิกซ์ก็ให้คนขับรถพามาส่งที่ร้านของเปาเช่นเดิม มิกซ์นั่งรอเวลาใช้เวลาไม่นานมาก ยูก็มารับเขาที่หน้าร้านดั่งเดิม

"ม๊า ผมไปแล้วนะครับ" มิกซ์บอกเปาที่กำลังรับออเดอร์ลูกค้าอยู่

"ตั้งใจเรียนนะ" เปาบอกกับลูกชายตนเองก่อนจะเดินไปส่งออเดอร์ให้พนักงาน มิกซ์เปิดประตูขึ้นรถมานั่งข้างยู ก่อนจะยกมือไหว้อย่างรู้มารยาทเพราะเปาสอนเอาไว้

"พี่ยูสวัสดีครับ"

"สวัสดีครับ อยากกินร้านไหนล่ะ?" ยูถามออกมา พร้อมกับขับรถออกจากหน้าร้านของเปา

"แล้วแต่พี่ยูเลยครับ มิกซ์กินได้หมด" มิกซ์บอกออกมา ยูยิ้มอย่างเอ็นดู พามิกซ์ไปยังห้างใกล้ๆ เพราะจะได้ไม่ต้องเสียเวลาขับรถนาน มิกซ์ลงจากรถและเดินตามยูเข้ามาในห้าง ร่างเล็กมองมือของยูที่แกว่งไปมา เขาอยากจะลองจับดูสักครั้งเพราะอยากรู้ว่าใจตัวเองจะเต้นแรงมั้ย?

"..................." มิกซ์ไม่ได้พูดอะไร แต่เร่งฝีเท้าเพื่อเดินให้ทันยูก่อนจะสอดมือเข้าไปจับมือของยูเอาไว้ ยูหันมามองคนตัวเล็กนิ่งๆ ไม่ได้คิดจะสะบัดออกหรืออย่างใด

"กลัวหลงหรือไง?" ยูถามออกมาขำๆ เมื่อคนตัวเล็กเดินมาจับมือเขาไว้ มิกซ์เงียบไม่ได้ตอบอะไร แต่ตากลมก็มองมือที่จับกัน มือเล็กที่สอดเข้ากับช่องว่างของมือยูได้พอดี มันทำให้มิกซ์กำลังรู้สึกแปลกๆ มิกซ์เงยหน้าสบตาคมที่มองมา และนั่นคือสิ่งที่ทำให้มิกซ์ใจเต้นแรง

ตึ่กตั่ก ตึ่กตั่ก ตึ่กตั่ก

"เอ่อ.....ผม....ผมแค่อยากให้พี่เดินช้าลงหน่อย เพราะผมเดินไม่ทัน" มิกซ์บอกออกมาพร้อมกับปล่อยมือจากยูเพราะรู้สึกเหมือนหัวใจของตนเองจะเต้นแรงเกินไปแล้ว ยูกระตุกยิ้มยกมือขึ้นขยี้หัวมิกซ์เบาๆ

"งั้นก็จับไว้แล้วกัน จะได้เดินตามทัน" ยูบอกแล้วเป็นฝ่ายจับมือของมิกซ์ไว้ ร่างเล็กจึงพยักหน้ารับก้มหน้าอยู่แบบนั้นไม่กล้าเงยขึ้นมาเพราะกลัวว่ายูจะเห็นว่าตัวเองหน้าแดงแค่ไหน.. เมื่อถึงร้านไอศกรีม ยูก็นั่งลงตรงข้ามกับมิกซ์และส่งเมนูให้คนตัวเล็กได้เลือก

"อยากกินอันไหนก็สั่งเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ" ยูบอกออกมา มิกซ์ยิ้มร่าสั่งไปถ้วยใหญ่ ยูสั่งแค่กาแฟร้อนเพราะเขาไม่ชอบของหวานสักเท่าไหร่ แต่ที่มาเพราะอยากให้รางวัลกับคนตัวเล็กบ้างแค่นั้นเอง

"อ้าว...ยู!" เสียงทักจากด้านหลังทำให้ยูและมิกซ์หันไปมองตาม นักศึกษาสาวสุดสวยกำลังเดินมาเข้ามาหาพวกเขา ชุดที่รัดทำให้เห็นหน้าอกที่กลมโต มิกซ์แอบก้มลงมองหน้าอกตัวเองนิดๆ (มันไม่เหมือนกันนะลูก =_=') ไหนจะกระโปรงที่สั้นจู๋จนแทบจะเห็นอะไรต่อมิอะไรนั่นอีก

"หวาน มาทำอะไรแถวนี้?" ยูถามหญิงสาวที่เดินเข้ามาหาตนอย่างแปลกใจ เพื่อนๆของหญิงสาวก็แยกตัวไปหาโต๊ะนั่งกันก่อน ปล่อยให้หวานได้คุยกับยู

"หวานมาซื้อของกับเพื่อนน่ะค่ะ แล้วยูมาทำอะไรคะ? ไม่เห็นบอกหวานเลยว่าจะมาแถวนี้" หญิงสาวแอบตัดพ้อออกมา 

"นั่งลงก่อนสิ" ยูบอกแล้วขยับให้หญิงสาวได้นั่งลงข้างๆ หวานมองมิกซ์นิดๆ แต่ก็เลือกที่จะไม่สนใจ

"พอดีพาน้องมาเลี้ยงน่ะ ไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้นเลยไม่ได้บอก" คำพูดของยูทำให้มิกซ์รู้สึกเจ็บแปล๊บที่หน้าอกด้านซ้าย //ไม่ได้สำคัญหรอ?

"น้องหรอคะ? หวานไม่เห็นรู้เลยว่ายูมีน้องด้วย?" หวานพูดออกมา พร้อมกับมองมิกซ์นิ่งๆ มิกซ์ก็นั่งเงียบไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวการสนทนาของคนทั้งคู่

"รุ่นน้องน่ะ" ยูบอกออกมาแค่นั้น หญิงสาวกระตุกยิ้ม

"แล้วทำไมยูไม่แนะนำหวานให้น้องรู้จักบ้างละคะ" หญิงสาวเรียกร้องสิทธิของตัวเองทันที

"อ่า...นั่นสินะ มิกซ์นี่หวานเรียนอยู่ที่เดียวกับพี่" ยูแนะนำออกมาแค่นั้น มิกซ์ก็พยักหน้าพอเป็นมารยาทก่อนจะชะงักกับประโยคหลังที่หญิงสาวเพิ่มให้

"และเป็นแฟนของยูด้วยค่ะ..."

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

"แฟนหรอครับ?" มิกซ์ทวนประโยคที่หญิงสาวบอก หวานยิ้มร่าออกมา ก่อนจะหันไปพูดคุยกับยูต่อ ทำเหมือนมิกซ์เป็นอากาศธาตุไปเลย ไม่นานนักไอศกรีมถ้วยใหญ่พร้อมกับกาแฟร้อนก็มาเสิร์ฟ

"กินสิมิกซ์ ชอบไม่ใช่หรอไอติมน่ะ?" ยูถามออกมาเมื่อเห็นมิกซ์ยังนั่งจ้องถ้วยไอติมตรงหน้านิ่งๆ มิกซ์เงยหน้าขึ้นมามองยูนิดๆ ก่อนจะหยิบช้อนแล้วตักไอติมเข้าปาก ไม่รู้ทำไมของที่เคยกินแล้วอร่อยในเวลานี้มันกลับไม่อร่อยขึ้นมาซะงั้น น้ำตาไหลลงมาแบบไม่มีสาเหตุ มิกซ์รีบยกหลังมือขึ้นเช็ดทันที

"มันอร่อยถึงขนาดน้ำตาไหลเลยหรอ?" ยูถามออกมาเมื่อเห็นมิกซ์ร้องไห้ไปด้วยกินไปด้วย มิกซ์ส่ายหน้านิดๆ ก่อนจะตักไอติมเข้าปากต่อ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองทั้งคู่เพราะกลัวว่าตัวเองจะร้องไห้ฟูมฟายไปมากกว่านี้

"ตอนกลับยูไปส่งหวานหน่อยได้มั้ยคะ?" หญิงสาวถามออกมา มิกซ์ได้ยินทุกอย่างและนั่งเงียบอยู่แบบนั้น

"มากับเพื่อนไม่ใช่หรือไง?" ยูถามกลับ หญิงสาวเกาะแขนยูเอาไว้อย่างเป็นเจ้าของ

"ก็อยากให้ยูไปส่งไม่ได้หรือไง?" หวานถามกลับเสียงงอน ความจริงยูไม่ได้คิดจะใส่ใจอะไรเธอขนาดนั้น ใช่...เธอคือแฟนเขา แต่อายุเท่าเขาก็มีแฟนกันทั้งนั้น และเขาก็เปลี่ยนแฟนมาค่อนข้างเยอะ ไม่ได้เจ้าชู้ แค่ไม่ค่อยแคร์ใครเท่าไหร่ เวลาผู้หญิงเขาไม่พอใจ เขาก็ตีตัวออกห่างไปเอง

"ต้องไปส่งน้อง" ยูว่าออกมา หวานเหล่ตาไปมองมิกซ์นิดๆ

"น้องมิกซ์คะ ให้พี่ยูเค้าไปส่งพี่ด้วยได้มั้ย? หรือว่าน้องสะดวกจะกลับเองก็ได้นะ" หวานว่าออกมา

"เอ่อ....ผม......." มิกซ์ไม่รู้จะตอบอะไรออกไปดี

"หวาน...." ยูเรียกหญิงสาวเสียงเข้ม เขาไม่อยากให้มิกซ์รู้สึกไม่ดี ซึ่งความจริงมันไม่ทันแล้ว

"อะไรล่ะคะ ก็อยากให้แฟนไปส่ง หวานผิดหรือไง?" หญิงสาวทำท่างอนใส่ยู ทำให้ร่างสูงต้องถอนหายใจออกมาทันที

"ก็ได้ เดี๋ยวแวะไปส่งเธอด้วยก็แล้วกัน ไม่เป็นไรใช่มั้ยมิกซ์?" ยูถามเพื่อตัดปัญหา มิกซ์ส่ายหน้าไปมา 

"ไม่เป็นไรครับ ความจริงพี่ยูไปส่งพี่หวานเลยก็ได้นะ ผมกลับเองได้" มิกซ์บอกออกมาเสียงอ่อย

"ไม่ได้ พี่ไปรับเรามาจะปล่อยให้กลับเองได้ยังไง" ยูบอกออกมาอีก มิกซ์เลยเลือกที่จะไม่พูดอะไร จนกระทั่งออกจากร้าน หวานก็เกาะติดยูตลอดเวลา มิกซ์ได้แต่เดินตามหลัง มองแผ่นหลังของยูอยู่ห่างๆ เพิ่งจะรู้สึกว่าชอบ ก็อกหักซะแล้วหรอเนี่ย?? ยูขับรถแวะมาส่งหญิงสาวก่อน ซึ่งมิกซ์ก็นั่งอยู่ด้านหลังนั่งมองหวานคุยกระหนุงกระหนิงกับยูไปตลอดทาง

"ขอบคุณที่มาส่งนะคะ จุ๊บ!" หวานบอกพร้อมกับขยับหน้าเข้าไปจุ๊บที่แก้มของยู มิกซ์รู้สึกเจ็บแปล๊บขึ้นมาอีกแล้ว

"ทำอะไรของเธอ น้องอยู่ด้วยนะ" ยูดุออกมา หวานเชิดหน้าไม่สนใจเปิดประตูลงจากรถและเดินเข้าบ้านไป

"ขึ้นมานั่งข้างหน้าสิมิกซ์" ยูบอกออกมา มิกซ์ยังคงนั่งนิ่งเหมือนไม่ได้ยินในสิ่งที่ยูพูด

"มิกซ์....พี่บอกให้ขึ้นมานั่งข้างหน้า" ยูพูดเสียงดังขึ้นอีกจนมิกซ์สะดุ้ง รีบเปิดประตูรถจากด้านหลังเปลี่ยนที่มานั่งคู่กับยูอย่างรวดเร็ว ยูก็ขับรถต่อเพื่อไปส่งมิกซ์ที่ร้าน

"เป็นอะไร? เมื่อวานยังเห็นทำท่าดีใจที่จะได้กินไอติมอยู่เลย พอวันนี้ได้กินจริงๆ หน้าตาไม่เห็นมีความสุขเลยนะ" ยูถามออกมา เหลือบตาไปมองมิกซ์เป็นพักๆ

"เปล่าครับ" มิกซ์ตอบเสียงเบา ยูหักรถเข้าข้างทางกระทัน จนมิกซ์ตกใจกำสายเบลไว้แน่น ยูจอดรถนิ่งและปลดเข็มขัดของตัวเองออกจากตัวเพื่อจะได้ขยับเข้าไปหามิกซ์ได้ง่ายขึ้น ร่างสูงรั้งหน้าของมิกซ์ให้หันมาเผชิญหน้ากันตรงๆ มิกซ์นิ่งค้างหนักขึ้นไปอีกเมื่อได้สบตากับยู

"เราเป็นอะไรกันแน่? ไหนบอกพี่มาสิ" ยูถามออกมา เขารู้ว่ามิกซ์อาจจะรู้สึกไม่ดีเพราะหวานเองก็ไม่ได้รักษามารยาทเลย

"ผม.......ฮึ่ก........." แล้วน้ำตาเม็ดใสก็ไหลออกมาจากเบ้าตา ยูใช้นิ้วเกลี่ยออกไปให้แม้จะไม่เข้าใจว่าคนตัวเล็กร้องไห้ทำไม แต่เขาก็ไม่ชอบที่มิกซ์ร้องไห้อยู่ดี

"อย่าร้อง...." ยูบอกออกมา มิกซ์กลั้นสะอึกเอาไว้ มองหน้ายูผ่านม่านน้ำตาของตัวเอง และตัดสินใจพูดบางอย่างออกไป

"ผมชอบพี่...."

"....................!!"

กลายเป็นยูเองที่นิ่งอึ้งเมื่อเจอคำสารภาพออกมาจากปากของมิกซ์ มิกซ์ปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมาเรื่อยๆ ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไรกับยูอีกแล้ว เค้าจะบอกและพูดออกไปให้หมด

"รู้หรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา?" ยูถามกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ มิกซ์รู้ตัวเองดี...

"ฮึ่ก...ผมรู้ว่าพี่มีแฟนแล้ว....แต่คนมันชอบไปแล้วจะให้ทำยังไง...." มิกซ์บอกออกมาเสียงสั่น ร

น้ำตาไหลพรากๆ 

"เรายังเด็กเกินไปมิกซ์...." ยูบอกออกมา มิกซ์มองหน้ายูอย่างไม่เข้าใจ

"ผมโตแล้ว...ผมรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร...พี่อย่ามาใช้เหตุผลนี้กับผม...ฮึ่ก ถ้าพี่บอกว่าไม่ ผมก็จะตัดใจ แต่อย่ามาบอกว่าผมยังเด็กเกินไ....อื้ออออ!!" เสียงของมิกซ์หลุบหายไปเมื่อยูคว้าเข้าที่ท้ายทอยของร่างเล็กและดึงเข้าหาตัวก่อนจะประกบปากจูบอย่างรุนแรง มิกซ์เองก็ไม่ได้ตั้งตัวทำให้ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาโดยง่าย ยูสูบเรี่ยวแรงไปจากมิกซ์จนหมด มือเล็กกำเสื้อตรงหน้าอกของยูไว้แน่น รู้สึกวูบหวามไปทั่วอกด้านซ้าย หัวใจเต้นแรงจนเหมือนมันจะทะลุออกมา ยูผละหน้าออกไปช้าๆ เมื่อมิกซ์กำลังจะหายใจไม่ทัน ใบหน้าหวานแดงก่ำ ตากลมยังคลอไปด้วยน้ำตา

"มันไม่ใช่แค่จูบหรอกนะ ที่คนรักเค้าทำกัน... อย่าพูดอะไรออกมาทั้งๆที่ตัวเองยังไม่พร้อมสิ" ยูบอกมิกซ์เสียงพร่า ก่อนจะหันไปขับรถต่อ ตลอดทางมิกซ์ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกเลย มีเพียงเสียงสะอื้นให้ได้ยินเป็นระยะ ทันทีที่รถจอดหน้าร้านมิกซ์ก็ไม่คิดจะพูดอะไร ร่างบางเปิดประตูและลงจากรถไปทันที ยูได้แต่มองตามหลังมิกซ์ไปอย่างเครียดๆ นี่เค้ากำลังทำร้ายจิตใจเด็กคนหนึ่งหรือเปล่า...

"อ้าว มิกซ์กลับมาแล้วหรอ....? อ่ะ! เป็นอะไร?" เปาถามออกมาเมื่อลูกชายคนเล็กวิ่งเข้ามากอดโดยที่ไม่พูดไม่จา มิกซ์ปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่จนเปาเองยังตกใจ แต่มิกซ์ก็ไม่ยอมบอกอะไรกอดเปาไว้แบบนั้นและร้องไห้ออกมาเป็นชั่วโมง จนกระทั่งร่างเล็กเพลียและหลับไป เปาถึงได้ผละตัวออกมาเพื่อโทรไปถามเรื่องราวกับยู

(ครับคุณน้า)

"ยู มีเรื่องอะไรกับน้องหรือเปล่า?" เปาถามออกมาทันทีเมื่อยูรับสาย ยูเงียบไปพักหนึ่ง

(มิกซ์เป็นอะไรหรอครับ?)

"ตั้งแต่กลับมาถึงก็ร้องไห้หนักเลย นี่ก็ร้องจนหลับไป ไม่ยอมบอกอะไรกับน้าเลย น้าถึงต้องโทรมาถามเรานี่ไง ทะเลาะกับน้องหรอ?" เปาถามออกมา ยูเองก็ไม่รู้จะบอกเปาในรูปแบบไหนเหมือนกัน

(ดุหนักไปนิดหน่อยน่ะครับ ผมต้องขอโทษคุณน้าด้วยที่ทำให้มิกซ์ต้องร้องไห้) ยูโกหกออกมา เปายิ้มบางนิดๆ

"ไม่หรอก ถ้าไม่ใช่เรื่องใหญ่มากน้าก็ค่อยเบาใจ น้าไม่เคยเห็นมิกซ์ร้องไห้หนักขนาดนี้มาก่อนเลยอดเป็นห่วงไม่ได้ ต้องขอบคุณเรามากเลยนะที่ดูแลน้องให้น้า" เปาบอกออกมา

(ไม่หรอกครับ ผมต่างหากต้องขอโทษคุณน้าที่ทำให้น้องต้องร้องไห้) ยูบอกออกมาอย่างรู้สึกผิดจริงๆ เปาไม่ได้คิดจะโกรธอะไรยูอยู่แล้ว เปาวางสาวลงเมื่อเห็นท่าทางของมิกซ์เหมือนจะตื่น 

"กลับบ้านกันเถอะ ร้องไห้จนตาบวมหมดแล้ว" เปาบอกออกมา มิกซ์ขยี้ตาตัวเองน้อยๆ และก็รู้สึกปวดตาจริงๆ

"พรุ่งนี้ผมไม่ไปเรียนพิเศษกับพี่ยูแล้วนะครับม๊า ผมจะเรียนด้วยตัวเอง แม้ว่ามันอาจจะไม่ประสบความสำเร็จ แต่ผมขอทำด้วยตัวเองหลังจากนี้นะครับ" มิกซ์บอกเปาออกมา เปายิ้มและลูบหัวมิกซ์อย่างเอ็นดู ความจริงมิกซ์แค่ไม่อยากเจอหน้ายูแค่นั้นเอง

"อย่ากดดันตัวเองมากเกินไปนะมิกซ์ ม๊าไม่อยากให้เราเครียด ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง ม๊าก็ภูมิใจในตัวเรา" เปาบอกออกมา มิกซ์โผเข้ากอดเปาไว้อย่างหาที่พึ่ง และค่ำคืนนั้นเหล่าพี่ๆก็ถูกเนรเทศออกมานอนนอกห้อง เมื่อน้องชายสุดที่รักไม่ให้เข้าห้องด้วยการล็อคประตู โดยใช้ข้ออ้างที่ว่าจะอ่านหนังสือและทบทวนบทเรียนด้วยตัวเอง เหล่าพี่ชายถึงกับเฟลไปตามๆกัน ผ่านมาวันใหม่ ยูก็ยังคงมารับมิกซ์ตามเคย เปาเองก็ตกใจนิดๆ เพราะคิดว่ามิกซ์คงจะคุยกับยูเรียบร้อยแล้ว เปาจึงได้บอกเหตุผลที่มิกซ์ไม่มาในวันนี้ไป ยูรู้สึกวูบโหวงในใจนิดๆ ที่คนตัวเล็กเลือกที่จะหลบหน้าเขา 

"มิกซ์ มึงเป็นอะไรของมึงวะ?" เจถามออกมาเมื่อเพื่อนสนิทของเขาแทบจะไม่พูดคุยกับใครเลย ว่างคืออ่านหนังสือ มีเวลาเมื่อไหรก็อ่านหนังสือ

"เปล่านี่ กูสบายดี" มิกซ์บอกแค่นั้นพร้อมกับอ่านหนังสือต่อ ตั้งหน้าตั้งตาอ่านอย่างเดียว กลับบ้านก็ไม่ทำอะไรนอกจากทบทวนบทเรียน เพราะมิกซ์ไม่อยากจะปล่อยให้สมองตัวเองว่างจนคิดฟุ้งซ่าน มิกซ์ขอป๊าโซ่เพื่อดัดฟัน ซึ่งป๊าโซ่ก็ตามใจลูกคนเล็กจนโดนเปาดุไปบ้างที่ยอมให้ลูกทำ ทั้งๆที่มิกซ์ก็ฟันสวยอยู่แล้ว เหล่าพี่ชายค่อนข้างเป็นห่วงน้องหนักขึ้นเพราะมิกซ์ผอมลง แม้ว่าพวกเขาจะประเคนหาของอร่อยทุกอย่างมาให้ แต่มิกซ์ก็กินน้อยลงกว่าเก่า ของที่เคยชอบก็ไม่ชอบอีกต่อไป แต่นั่นก็อาจจะเป็นผลดีเพราะร่างกายของมิกซ์นั้นดูบอบบางขึ้น เอวขอดเห็นชัด เพราะความไม่ออกจากบ้านยิ่งทำให้ผิวของมิกซ์ขาวมากกว่าเดิม ไหนจะรอยยิ้มที่น่ารักเมื่อใส่เหล็กดัดอีก พวกพี่ๆหวงคูณสองเลยสำหรับงานนี้

และวันที่เฝ้ารอในการประกาศผลก็มาถึง หลังจากที่มิกซ์นั้นได้ไปสอบคัดเลือกมาแล้ว มิกซ์นั่งจ้องอยู่หน้าจอคอมเพื่อรอเวลา เปาก็นั่งลุ้นอยู่กับลูกชายด้วย มือบางเลื่อนเมาท์ไปที่ดูผลประกาศรายชื่อผู้มีสิทธิ์เข้าศึกษาต่อในคณะบริหารธุรกิจ ม.ดังแห่งหนึ่ง เพียงแค่หน้าจอที่ปรากฏขึ้นมาก็ทำให้มิกซ์กับเปาตาโตเมื่อชื่อของมิกซ์ปรากฏขึ้นมาเป็นคนแรก

"เย้!!! ติดแล้ว!!!" มิกซ์โดดกอดผู้เป็นแม่อย่างดีใจ สำหรับมิกซ์ต้องใช้ความพยายาม แต่สำหรับเหล่าพี่ๆ นั้นแค่ใช้เกรดก็เข้าศึกษาต่อได้เลย ซึ่งมิกซ์เองก็ไม่ได้รู้ว่าคณะที่ตัวเองเลือกลงไปนั้น เป็นคณะเดียวกับยู...

อ่านแล้วไม่เม้น งอน!!!

ความคิดเห็น