ยุติการอัพต่ออย่างไม่มีกำหนด (เนื่องจากเนื้อหาและขอบเขตของเรื่องนั้นเกินความสามารถที่ไรท์จะทำได้ ขอยอมรับผิดทุกประการ...ต้องขออภัยนักอ่านทุกท่านที่ติดตามด้วยค่ะ)

5.คุณแม่ลูกห้า... nc

ชื่อตอน : 5.คุณแม่ลูกห้า... nc

คำค้น : Sex addiction ภาค 4 รักเสพติด NC (25+) , SM , ดราม่า , NC แรงๆ4

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ต.ค. 2560 12:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5.คุณแม่ลูกห้า... nc
แบบอักษร

​ตอนที่ 5


เช้าวันใหม่


"เด็กๆครับ ตื่นได้แล้ว......" เสียงปลุกของเปาดังขึ้นในช่วงเช้า หลังจากส่างไข้ได้ไม่นานก็กลับมาทำหน้าที่ดูแลลูกๆดั่งเดิม

"อื้ออออ ม๊า ง่วง....." มิกซ์พูดงอแงขึ้นมาคนแรก ขยับตัวหนีเสียงของเปาเข้าไปซุกอกของวิน วินก็ยกมือขึ้นกอดน้องเอาไว้

"ถ้าไม่ตื่น จะไปโรงเรียนสายนะ วิน เซน ซาว ลิปเปอร์ ลุกเดี๋ยวนี้เลยครับ อาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียนได้แล้ว" เปาปลุกลูกชายของตัวเองไปเรื่อยๆ จนเหล่าเด็กๆลุกขึ้นมา เว้นมิกซ์ที่ยังนอนหลับอุตุไม่ยอมลุก เปาเลยปล่อยให้เหล่าพี่ชายปลุกน้องต่อ เพราะตนจะลงไปเตรียมอาหารเช้าให้เด็กๆ

"มิกซ์ ตื่นได้แล้ว" ซาวพูดกระซิบข้างหูของมิกซ์หลังจากตัวเองเตรียมตัวเสร็จ มิกซ์เอามือปัดหูไปมาเหมือนการปลุกของซาวเป็นการรบกวนการนอนของตน

"ถ้าไม่ปลุกพี่จะหม่ำมิกซ์แล้วนะ" วินไม่พูดเปล่าปากเล็กงับเข้าที่นิ้วของมิกซ์เบาๆเหมือนหยอกล้อ มิกซ์ดึงนิ้วกลับอย่างรำคาญ

"จะไม่ลุกจริงหรอมิกซ์? ได้...." เหล่าพี่ๆประสานเสียงขึ้นพร้อมกัน ก่อนที่วินจะขึ้นคร่อมทับตัวมิกซ์เอาไว้ ตามด้วยเซน ซาว และลิปเปอร์อยู่บนสุด น้ำหนักที่ทับลงมาทำเอามิกซ์เริ่มดิ้นดุ๊กดิ๊กเพราะหนัก

"อื้อออ หนัก...มิกซ์หนัก" เด็กน้อยบอกงอแง เหล่าพี่ๆหัวเราะกันออกมา ไม่ยอมให้น้องได้ลุกอย่างที่ใจหวัง 

"พี่วิน มิกซ์หนักนร้า...." เด็กน้อยเริ่มงอแงหนัก คราวนี้ตื่นเต็มตาเลย

"เด็กๆ ลงไปทานอาหารเช้าได้แล้วครับ เซน ซาว วิน ลิปเปอร์!! ไปทับตัวน้องกันทำไมน่ะห๊ะ!?" เปาว่าขึ้นมา เหล่าพี่ๆรีบลุกออกจากตัวน้องทันที มิกซ์ร้องไห้จ้า

"แงๆ ม๊า พี่ๆเค้าบอกว่าจะหม่ำมิกซ์ด้วยอ่ะ" มิกซ์ลงจากเตียงได้ก็วิ่งไปฟ้องผู้เป็นแม่ เปาก้มตัวลงอุ้มลูกชายคนเล็กขึ้นมา

"เด็กๆ ลงไปทานข้าวได้แล้วครับ เดี๋ยวน้องม๊าดูเอง" เปาว่าขึ้น เหล่าพี่ๆจึงทยอยลงไปด้านล่าง เหลือแต่มิกซ์ที่ยังอยู่ในชุดนอน เปาจึงพาเด็กงอแงไปแต่งตัวเพื่อเตรียมตัวไปโรงเรียน เมื่อเสร็จแล้วก็อุ้มพาลงไปด้านล่างเพื่อให้ทานอาหารเช้า เหล่าสามีของเขายังไม่ตื่นขึ้นมาสักคน เห็นบอกว่าเหนื่อย ไม่รู้ว่าเหนื่อยอะไรกันแค่เลี้ยงลูกวันเดียวเอง

"เด็กๆ ไปขึ้นรถได้แล้วครับ" เปาพูดบอกเมื่อคนขับรถของลีโอนำรถมาจอดหน้าบ้านเรียบร้อยแล้ว เปาไปส่งเหล่าเด็กน้อยขึ้นรถ หอมแก้มกันไปคนละฟอด สำหรับเปาไม่มีใครคิดจะหวงแก้มสักคน

"ตั้งใจเรียนนะครับ" เปาพูดบอกพร้อมกับโบกมือส่งลูกๆ หลังจากรถแล่นออกไปแล้ว เปาก็ต้องถอนหายใจ หลังจากมีลูกชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปเยอะ ต้องเสียสละเวลาส่วนตัวเพื่อลูกๆ ที่น่ารักของเขา มันอาจจะดูเหนื่อยหน่อย แต่สำหรับเปารู้สึกมีความสุขมากกว่าที่ได้มีเด็กๆอยู่ด้วย แต่ถ้าถามว่าอยากจะมีเพิ่มอีกมั้ย? คงต้องขอเว้นไว้ก่อนนะ...

"กาแฟมั้ยครับพี่ลี?" เปาถามขึ้น เมื่อสามีคนแรกที่ตื่นขึ้นคือลีโอ ร่างสูงเดินลงมาชั้นล่างพร้อมกับข้าวของที่เตรียมตัวจะไปทำงานแล้ว

"สักแก้วก็ดี" ลีโอพูดขึ้น เปาจัดการชงกาแฟให้คนรักและเดินถือมาให้

"ช่วงนี้งานเยอะหรอครับ? ดูเครียดๆนะ" เปาถามขึ้นพร้อมกับนั่งลงข้างๆสามี

"นิดหน่อยน่ะ ช่วงนี้พี่กำลังขยายตลาดไปที่อเมริกา แบบไม่ใช้เส้น มันก็ดูยุ่งยากหน่อยเพราะเราต้องเริ่มหนึ่งใหม่ทั้งหมด และอีกฝ่ายที่จะร่วมธุรกิจกับเราก็ค่อนข้างจะเรื่องมาก ไม่ค่อยพอใจอะไรง่ายๆถ้าไม่ถูกใจตัวเอง" ลีโอพูดขึ้น เปาลุกจากเก้าอี้แทรกตัวเข้ามานั่งลงบนตักของลีโอ สองแขนยาวกอดคอของคนรักเอาไว้ ลีโอเลิกคิ้วขึ้นนิดๆกับการอ้อนของเปา แต่ก็ยังรั้งเอวบางเอาไว้ไม่ให้ตก

"ให้ผมไปช่วยมั้ย? เด็กๆก็เริ่มโตกันแล้ว ไม่ได้ต้องดูแลมากมายเหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้ผมก็ว่าง ถ้าพี่เหนื่อย ผมก็พร้อมที่จะช่วยนะ" เปาว่าออกมา ลีโอกระตุกยิ้ม มือหนาแอบบีบเค้นสะโพกกลมกลึงไปด้วย

"ช่วยเป็นกำลังใจให้ก็พอแล้ว พี่ไม่อยากให้เราเหนื่อย" ลีโอบอกเสียงนิ่ม เปาทำหน้ามุ่ย ลีโอแอบคิดในใจนิดๆ ไอ้หน้ามุ่ยๆแบบนี้มันเหมือนลูกชายคนเล็กของเขาไม่มีผิด มิกซ์ถอดแบบเปามาแปะเลยทีเดียว

"ใช่สิ ผมมันไม่มีประโยชน์นี่ ทำงานก็ไม่เก่งใช่มั้ยพี่ถึงไม่ไว้ใจให้ผมช่วย ผมก็เป็นคนหนึ่งที่จบด้านวิทยาศาสตร์เคมีมาโดยตรง แต่กลับไม่ได้นำมาใช้อะไรในชีวิตเลย ดูไร้ประโยชน์จริงๆ" เปาบอกอย่างประชด ทำหน้าบึ้งจนจมูกรั้นเชิดขึ้นอย่างน่าจับขยี้

"หึหึ พี่กลัวเมียพี่เหนื่อยพี่ผิดหรือไง?" ลีโอว่าขึ้น

"ผมบอกตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าผมเหนื่อยอ่ะ?" เปาว่ากลับ

"โอเคๆ งานนี้ยอมให้ช่วย แต่ไม่ให้ทำอะไรเกินแรง เข้าใจมั้ย?" ลีโอต้องยอมใจบอกออกมา เปายิ้มร่า

"งั้นให้ผมไปทำตำแหน่งไหนดีล่ะ?" เปาถามต่อ

"ที่ปรึกษาทางใจของพี่ไง" ลีโอตอบกลับ เปาทำปากยู่

"ไม่เอาหรอก ผมทำได้มากกว่านั้น" เปาว่าอย่างไม่ยอม ลีโอรั้งหัวทุยของเปาให้ก้มมาหาตน

"แค่นั้นก็พอแล้ว...." ลีโอประกบปากหยักและดูดเม้มปากบาง จนเปาเผยอปากรับจูบ ปากบางๆนิ่มๆนี่แหละที่เขาอยากจะขยี้ให้มันเจ่อ มือหนาเริ่มเลื้อยบีบเค้นไปทั่วร่างกายของเปา เปาเองก็จิกเข้ากับแผ่นหลังแกร่งของลีโออย่างได้อารมณ์เมื่อถูกลิ้นร้อนแทรกเข้ามาบดขยี้ลิ้นเล็กของตัวเอง

"อ่ะแฮ่ม!!" เสียงดังขัดจังหวะขึ้นทำให้ลีโอต้องผละปากออกจากเปาอย่างเสียดายแล้วหันไปมองเคืองๆใส่คนที่เดินลงมาใหม่ ซันเดินลงมาพร้อมกับบิดขี้เกียจ

"แต่เช้าเลยนะมึง" ซันแอบแขวะไป ลีโอทำหน้าไม่รู้สึกรู้สาอะไร เปายังคงนั่งอยู่บนตักของลีโออยู่แบบนั้น

"ไปแต่งตัวไป จะได้ออกไปพร้อมกัน วันนี้ลูกค้าคนสำคัญที่พี่จะทำธุรกิจร่วมด้วยจะมาที่บริษัท เดี๋ยวจะสาย" ลีโอบอกคนรัก เปาเลยลุกออกจากตักของลีโอไป แต่ก็ไม่วายเดินเข้าไปจุ๊บที่ปากของซันเพื่อเป็นการมอนิ่งคิส แล้วเดินขึ้นไปชั้นบน

"ทำไมมึงทำหน้าเหนื่อยขนาดนั้นวะ?" ซันถามขึ้นพร้อมกับเดินไปชงกาแฟ

"ทำหน้ายังไง?" ลีโอถามขึ้นอย่างสงสัย ซันถือแก้วกาแฟร้อนเดินมานั่งข้างๆ ลีโอ

"ก็ทำหน้าเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบ มีปัญหาอะไรหรือไง?" ซันถามขึ้นเพราะเขากับลีโอก็เหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันไปแล้ว

"เฮ้อ....เครียดสิ เมื่อวานเจ้าลูกชายตัวแสบไปเซ็นชื่อลงในเอกสารสำคัญตั้งหลายฉบับ ยังไม่ทันจะโตก็จ้องจะฮุบบริษัทของพ่อซะแล้ว" ลีโอว่ายิ้มๆ ซันหัวเราะขำออกมา ลูกชายของพวกเขาแสบๆ ทั้งนั้น

"ไม่ต่างกันเลย เมื่อวานก็ไม่เป็นอันสอนสักเท่าไหร่ พวกนักศึกษาเอาแต่นั่งเล่นกับเจ้าเซน ทั้งกอดทั้งฟัด แต่ดูแล้วสงสัยจะเดินตามรอยพ่อมันว่ะ ไม่ชอบผู้หญิง ฮ่าๆ" ซันหัวเราะออกมา ลีโอส่ายหน้าไปมากับพฤติกรรมของลูกชายแต่ละคน

"แล้วไอ้พวกที่เหลือล่ะ มันไม่ไปทำงานกันหรือไง?" ลีโอถามขึ้น

"ไอ้มาสหลับยังไม่ตื่น เห็นว่าวันนี้ไม่มีคิวถ่ายอะไร ไอ้โซ่ก็เข้าเวรบ่ายเลยไม่รีบ ไอ้เวย์นี่เหมือนจะปวดแผล กินยาแล้วหลับต่อไปแล้ว" ซันว่าออกมา ลีโอถอนหายใจนิดๆ สภาพแต่ละคนช่วงนี้ดูไม่ค่อยได้กันสักเท่าไหร่ และไม่นานนักเปาก็ลงมาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดใหม่พร้อมที่จะไปทำงานแล้ว ลีโอจึงพาเปาออกจากบ้านและตรงไปที่บริษัท

.

.

.

"คุณเปาจะรับกาแฟด้วยมั้ยครับ?" ซีถามขึ้นเมื่อวันนี้เจ้านายของเขาพาคนรักมาช่วยทำงานด้วย

"ไม่ล่ะ ผมทานมาเมื่อเช้าแล้ว ถ้าทานอีกคืนนี้คงไม่ต้องนอนกันพอดี" เปาว่าออกมาอย่างขำๆ ซีก้มหัวให้นิดๆ

"ดีออนจะเข้ามาเมื่อไหร่แซม?" ลีโอถามขึ้น ตาก็จ้องหน้าจอโน้ตบุ๊คไปด้วย

"คาดว่าจะเข้ามาช่วงเที่ยงครับ จะให้ผมสั่งอาหารมาดีมั้ยครับ?" ซีถามขึ้น ลีโอพยักหน้าให้

"ก็ดี กินไปคุยไปจะได้ลดความตึงเครียดลงได้บ้าง" ลีโอว่าออกมา ซีจึงขอตัวออกจากห้องเพื่อไปทำหน้าที่ของตนต่อ เปาก็ช่วยดูเอกสารต่างให้แทนลีโอ และแก้ในฉบับที่ลูกชายตัวแสบของเขาทำเละด้วย เหมือนลิปเปอร์ต้องการจะช่วยพ่อของเขานะ ช่วยให้เละกว่าเดิม... ทั้งคู่ใช้เวลาในช่วงเช้ากับการเคลียงานต่างๆ

"คุณดีออนมาถึงแล้วครับ" ซีเดินเข้ามารายงานเจ้านาย ลีโอลุกขึ้นแล้วเดินตามซีออกไป เปาก็เดินตามคนรักออกไปเช่นกัน ห้องรับแขกที่ถูกจัดเอาไว้เพื่อใช้รับแขกวีไอพีถูกเปิดออก

"สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่บริษัทของเรา" ลีโอพูดขึ้นเมื่อเดินเข้ามาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มรูปหล่อคนหนึ่ง สูงโปร่งดูดีสมกับเป็นผู้บริหาร 

"ยินดีเช่นกันที่คุณต้องการจะร่วมธุรกิจกับเรา"ดีออนพูดขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นจับมือกับลีโอเป็นการทักทาย เปาเดินไปยืนอยู่ด้านหลังของลีโอ ด้านหลังของดีออนก็มีเลขาติดตามมาด้วยเช่นกัน ดีออนมองเลยมาด้านหลังของลีโอเหมือนอยากจะทำความรู้จัก ลีโอจึงหันไปหาเปากอดเอวคนรักไว้หลวมๆ

"นี่ เปา เป็นคนรักของผม วันนี้มาช่วยงานชั่วคราว" ลีโอว่าออกมา ดีออนยื่นมือเข้ามาหาเปา เปาจึงเดินขยับไปจับมือเป็นการทักทายก่อนจะชะงัก เมื่ออีกฝ่ายดึงรั้งแขนของเปา จนเปาเสียหลักไปด้านหน้า แม้แต่ลีโอก็รั้งเอวคนรักไว้ไม่อยู่

จุ๊บ!

"ยินดีที่ได้รู้จักครับเปา"ปากหยักกดจูบลงบนแก้มขาวของเปาแบบไม่ทันตั้งตัวเหมือนการทักทายอย่างใกล้ชิดของฝั่งยุโรป แต่สำหรับตอนนี้ เวลานี้...มันไม่ใช่สิ่งที่สมควรทำเลยสักนิด!!

ลีโอ : มึง!!!!! (ได้แต่ตะโกนด่าในใจ)


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


"เอ่อ...ผมว่า แค่จับมือกันเฉยๆก็พอแล้วมั้งครับ ไม่ต้องทักทายสนิทขนาดนี้ก็ได้" เปาว่าออกมาและแอบเหล่ตาไปมองทางคนรักนิดๆ เพราะรู้ดีว่าลีโอต้องไม่พอใจแน่ๆ

"คุณไม่ชอบงั้นหรอ?" ดีออนถามขึ้นหน้าตาย เปาอยากจะตบกะบาลตัวเองจริงๆ //ใครมันจะไปชอบกันฟ่ะ?

"คนไทยเขานิยมแค่ไหว้ทักทายกันน่ะครับ" เปาว่าออกมายิ้มๆ เพราะยังไม่ทันได้คุยงานกันเลยจะให้เสียเพราะตัวเขาเองไม่ได้

"ผมว่าเชิญนั่งดีกว่านะครับ ผมสั่งอาหารไว้ เดี๋ยวทานไปคุยกันไปก็ได้" ลีโอพูดขึ้นอย่างเก็บอารมณ์ เดินเข้ามารั้งเอวบางให้กลับไปแนบชิดกับตนอีกครั้ง ส่งยิ้มให้ดีออน ปากยิ้มแต่ตาเขาไม่ได้ยิ้มเลยสักนิด มองอีกฝ่ายปานจะกินเลือกกินเนื้อเลยทีเดียว

"ก็ดีครับ จะได้ไม่เสียเวลา" ดีออนว่าออกมา ไม่ได้เกรงกลัวต่อสายตาของลีโอเลย แซมให้คนเข้ามาจัดโต๊ะอาหารให้ และพวกเขาก็เริ่มทานและคุยธุรกิจร่วมกันไปด้วย

.

.

.

"งั้นรบกวนส่งรายละเอียดมาให้ทางเลขาของผมอีกทีละกันนะครับ แล้วผมถึงให้คำตอบกับคุณได้" ดีออนพูดขึ้นเมื่อผลสรุปของการคุยครั้งนี้จบลง จะว่าจบลงด้วยดีก็คงไม่ใช่ เมื่อดีออนนั้นละเอียดและเรื่องมากอย่างที่ลีโอบอกกับเปาไว้จริงๆ

"ครับ ผมจะให้เลขาของผมส่งรายละเอียดตามไปอีกที" ลีโอว่าออกมาพร้อมกับลุกขึ้นและเดินไปส่งดีออน

"แต่ถ้าคุณอยากได้คำตอบเร็วๆ บางทีการส่งคุณเปาไปนำเสนอรายละเอียดด้วยตัวเอง มันอาจจะเป็นส่วนหนึ่งในการประกอบการตัดสินใจได้เร็วยิ่งขึ้นก็ได้นะครับ" ดีออนว่าออกมา ส่งยิ้มหว่านเสน่ห์ให้เปา ร่างบางหน้าซีดนิดๆ เมื่อเห็นคนรักยืนกำหมัดแน่น

"เอ่อ....ผมต้องกลับไปเลี้ยงลูกแล้วล่ะครับ คงไม่ได้อยู่ช่วยงานคนรักนานเท่าไหร่" เปาว่าออกมาอย่างเลี่ยงๆ เพราะเข้าใจสิ่งที่ดีออนต้องการจะสื่อดี

"เอ๋? มีลูกแล้วหรอครับ?" ดีออนว่าขึ้นอย่างตกใจ เปาส่งยิ้มบางๆ

"ครับ ผมลูกห้าแล้ว" เปาตอบกลับ ดีออนหัวเราะขำออกมาเพราะนึกว่าเปากำลังล้อเล่นกับเขา

"รับมาเลี้ยงงั้นหรอครับ?" ดีออนว่าขึ้นอย่างเสียมารยาท เปาส่ายหน้าไปมา

"เปล่าครับ ผมคลอดพวกเขาออกมาเอง ลูกของผมกับพี่ลีโอ" เปาบอกพร้อมกับยกมือขึ้นคล้องแขนลีโออย่างเอาใจ ลีโอกระตุกยิ้มนิดๆ

"อา....ดูเหมือนผมจะถามอะไรเสียมารยาทไปสินะครับ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็จะรอการได้พบกับคุณอีก" ดีออนพูดขึ้น คว้ามือของเปาข้างที่ไม่ได้คล้องแขนของลีโอขึ้นมา แล้วจูบซับไปที่หลังมือเบาๆ ลีโอทำท่าจะพุ่งตัวเข้าหาดีออน แต่เปากระตุกแขนของลีโอเป็นการเตือนว่าอย่า ดีออนยังส่งสายตาให้เปาอีกครั้งก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับเลขาหน้านิ่งของตน

"ซี!" ลีโอเรียกเลขาของตัวเองเสียงดัง เมื่อดีออนออกจากห้องไปแล้ว

"ครับบอส?" ซีรีบเข้ามาหาเพราะตกใจในน้ำเสียง

"ยกเลิกสัญญาที่จะทำกับดีออนซะ เอกสารอะไรก็ไม่ต้องส่งไปทั้งนั้น" ลีโอว่าขึ้นอย่างหงุดหงิด ซีหน้าเหว๋อไปนิด

"พี่ลี ไม่เอาสิครับ งานกำลังไปได้ดีนะ อย่ายกเลิกเลย" เปาว่าอย่างอ้อนๆ ลีโอก็ยังไม่หายหงุดหงิดอยู่ดี

"ผมก็คิดเหมือนคุณเปาครับ บอสอย่ายกเลิกโปรเจ็คนี้เลยครับ ถ้าทางคุณดีออนตอบรับข้อเสนอของเรา จะทำรายได้ให้บริษัทอีกมหาศาลเลยนะครับ และเปิดเส้นทางใหม่ให้สามารถก้าวเดินไปได้อีกไกลเลย" ซีว่าออกมา เปาก็ทำหน้าอ้อนคนรักไม่ห่าง

"ผมรู้นะว่าพี่ลีไม่พอใจเพราะผม อย่าทำให้การมาช่วยงานของผมครั้งนี้ทำให้งานของพี่ลีต้องเสียได้มั้ยครับ?" เปาบอกออกมา ลีโอถอนหายใจเฮือกใหญ่

"ออกไปซะซี จัดการงานต่อให้เสร็จ แล้วถ้าไม่อนุญาต อย่าให้ใครเข้ามาห้องนี้" ลีโอพูดบอก ซีก้มหัวให้นิดๆ และเดินออกไป หลังจากประตูห้องปิดลง ลีโอก็กระชากแขนคนรักจนเปาที่ไม่ทันตั้งตัวถลาตามแรงดึง ร่างสูงจับเปาเหวี่ยงไปบนโซฟาตัวยาวไม่แรงนัก

"อ่ะ ผมเจ็บนะ" เปาว่าออกมาเสียงขุ่น ลีโอขึ้นคร่อมทับตัวเปาไว้ทันที

"อย่าโปรยเสน่ห์ให้เยอะนักได้มั้ย หึงจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว" ลีโอว่าออกมาเสียงอ่อน นอนทับตเปาไว้ทั้งตัว หน้าหล่อซุกเข้าที่ซอกคอขาว เปายิ้มออกมานิดๆเมื่อเห็นอาการของคนรัก ดีที่ลีโอยังควบคุมอารมณ์ได้

"ผมรู้....." เปาว่าออกมาพร้อมกับยกมือขึ้นกอดคนรักเอาไว้

"ต้องพาไปฉีดยาให้ลดฟีโรโมนลงหน่อยล่ะมั้ง?" ลีโอว่าขึ้นอย่างขำๆ เปาหัวเราะออกมา

"บ้าหรอพี่ลี แล้วนี่ไม่ไปทำงานต่อหรือไงครับ?" เปาว่าออกมา เมื่อมือหนาของลีโอเริ่มเลื้อยต่ำลงไปบีบเค้นที่สะโพกของเขาแล้ว

"เดี๋ยวค่อยไปทำก็ได้ ขอพักก่อน" ลีโอตอบกลับ 

"พักอะไรของพี่เนี่ย? คิดจะเอาผมหรือไง? ผมเพิ่งหายไข้นะ" เปาว่าอย่างไม่อาย ลีโอผงกหัวขึ้นมามองหน้าคนรัก

"นิดหน่อยน่า เดี๋ยวดูแลเอง" ลีโอบอกกลับก่อนจะประกบใส่ปากหยักทันที​ ฟันซี่คมเริ่มขบกัดริมฝีปากบางอย่างหื่นกระหาย เปารู้สึกเจ็บนิดๆแต่ก็เสียวซ่านด้วยเช่นกัน ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาดูดดึงลิ้นของเปาอย่างหยอกล้อ มือหนาจับเสื้อสูทตัวนอกของเปาให้ถอดออก ก่อนจะไล่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบางของเปาจนแผ่งอกขาวเผยออกมา

“อื้อ พี่ลี  อ่ะ ประตูยังไม่ได้ล็อคนะครับ อื้อออ”

“ไม่มีคนเข้ามาหรอก.......  อืมมมมม”

“อื้ออออ  แต่เดี๋ยวต้องกลับไปรอรับลูกที่บ้านตอนบ่ายสองอีกนะครับ”

“ถ้าไปบ้านแล้วไม่เจอใคร เดี๋ยวคนขับรถก็พามาที่นี่เอง”

ลีโอบอกอย่างไม่สนใจข้ออ้างของเปาที่ยิบยกขึ้นมาใช้กันเขา ลีโอลุกออกจากตัวเปา แล้วถอดเสื้อสูทของตัวเองออก ปลดเข็มขัดออกจากกางเกงตามด้วยกระดุม ก่อนจะจับที่กางเกงของเปาแล้วปลดกระดุมออกจากนั้นก็ดึงมันออกทั้งนอกและใน โยนทิ้งไว้ตรงพื้นข้างๆโซฟา ร่างสูงขึ้นคร่อมเปาอีกครั้งใบหน้าหล่อของลีโอตอนนี้เต็มไปด้วยความต้องการ  เปาก็เป็นต้องใจอ่อนทุกทีเมื่อเจอหน้าอ้อนของสามี ลีโอก้มลงบดจูบอย่างหื่นกระหาย จนเปาอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นคล้องคอคนตรงหน้าเอาไว้  ปากหยักก้มลงไปซุกไซร้ซอกคอขาว ดูดเม้มทุกที่ลิ้นลากผ่าน ขาเรียวของเปาก็เผลอยกขึ้นเกี่ยวเอวเอาไว้อย่างยินยอม (ไหนว่าไม่เอาไงเปา? =_=" : ไรท์)

“อื้อ  พี่ลี......อ่ะ  อา...............” 

มือร้อนที่บีบเค้นคลึงไปทั่วร่างกาย ตอนนี้สถานที่อะไรก็ไม่ได้สนใจอีกต่อไป  ลีโอจับเปาให้พลิกนอนคว่ำในท่าที่เตรียมพร้อม แท่งเนื้อร้อนดุนดันอยู่ที่สะโพกของเปาไปมา เปารู้สึกได้ดีว่ามันแข็งขื่นอยู่ภายใต้เนื้อผ้ามากขนาดไหน ลีโอดูดเม้มสร้างรอยรักเอาไว้ตามหัวไหล่เนียนที่คอเสื้อมันตกลงมา  เปาเริ่มหาที่ยึดเหนี่ยวด้วยการจิกกำเนื้อโซฟา  แก่นกายเล็กของเปาเองก็เสียดสีไปกับพื้นผิวของโซฟาด้วยเช่นกัน

“พี่หวงทุกอย่างที่เป็นเรา ไม่ว่าจะเป็นไหล่ เอว สะโพก หรือตรงนี้....”  ลีโอกระซิบบอกเปาเสียงแหบพร่า  พร้อมกับไล่จูบซับต่ำลงไปจนถึงบั้นท้าย  มือหนาค่อยๆกรีดร่องสะโพกให้เสียวเล่น  ก่อนจะจับแก้มก้นของเปาทั้งสองข้างแยกออกจากกันและดุนดันลิ้นร้อนชื้นเข้าไป  เปาสะดุ้งนิดๆก่อนจะเผลอแอ่นสะโพกไปทางด้านหลังเพื่อรับสัมผัสอัตโนมัติ

 “อื้อ.........พี่ลีโอ  อ่ะ.....อึ่ก.......มะ....มันเสียวนะ.........อา..........”

แผล่บ  แผล่บ

เกิดเสียงน่าอายขึ้นเมื่อลิ้นร้อนที่สอดแทรกล่วงล้ำเข้าไปในช่องทางด้านหลังขยับระรัว แม้ว่าเปาจะผ่านอะไรต่ออะไรจากเหล่าสามีมาหนักพอสมควร แต่ช่องทางนี้ก็ยังคงทำให้พวกเขาคลั่งได้ตลอดเวลาที่แทรกเข้าไป

“อา........ฮื้ออออ........อืออออออ....พะ...พอแล้ว.......อ๊างงงง”

ลีโอปล่อยน้ำลายของเขาให้เยิ้มทั่วช่องทางรัก ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งมองภาพตรงหน้า ร่างบางนอนหายใจหอบ ขาแยกออกจากกันนิดๆ  เสี้ยวหน้าของเปาที่หันข้างนั้นขึ้นสีระเรื่อ ลีโอที่มองภาพตรงหน้าแล้วต้องเลียริมฝีปากด้วยความอยาก

“ยังเอ็กซ์เหมือนเดิมเลยเปา  อา.......... ”

สวบ!

“อึ่ก  อา.........พี่ลี....อ่ะ  อ่ะ  อ่ะ”

ลีโอใช้นิ้วแหวกบั้นท้ายของเปาและสอดนิ้วกลางนำเข้าไปก่อนจะขยับนิ้วเข้าออกอย่างรุนแรง เปารู้สึกเสียวซ่านจนตัวสั่นระริก

“อา......พี่ลี.....อึ่ก  ซี๊ดดดด......อือออออ”

สวบ สวบ สวบ

นิ้วยาวขยับเข้าออกอย่างรุนแรง เปาปัดเป่ามือไปมาอย่างหาที่ยึด จิกจนเนื้อโซฟาแทบจะขาดติดมือ

“เปาเป็นของพี่ ใครก็ห้ามแตะ”  ลีโอบอกเสียงแข็งพร้อมกับกระแทกนิ้วเข้าออกช่องทางรักของเปาอย่างแรง เปาเบ้หน้าด้วยความเสียวสุดๆ ลีโอถอนนิ้วออก พร้อมกับยึดจับสะโพกของเปาให้ลอยขึ้นทำให้เปาต้องตั้งชันเข่าในท่าคลานมือก็เกาะขอบที่วางแขนเอาไว้  ลีโองัดเอาแท่งร้อนออกมาจากกางเกงจับมันตีที่บั้นท้ายของเปาอย่างกวนอารมณ์ ก่อนจะจับส่วนหัวถูไถที่ปากทางเข้า เปาพยายามผ่อนคลายตัวเองไว้ทันที

สวบ!

“อ่ะ  อื้ออออ!!” เปาครางออกมาเสียงดัง ก่อนจะยกหลังมือขึ้นปิดปากตัวเองเพราะลืมไปว่าที่นี่ไม่ใช่บ้าน คนนอกอาจจะได้ยินแล้วเอาไปพูดกันได้

“ครางออกมาเถอะ ไม่มีใครได้ยินหรอก  ซี๊ดดดอา........”

พั่บ พั่บ พั่บ

“อ่ะ อ่ะ อ่ะ  พี่ลี...อื้อ..อ....อา...........”

“อา.......ตอดถี่ยิบเลยนะเปา อืมมมมม”

ลีโอกระแทกเข้าออกอย่างรุนแรง เข้าสุดออกสุดทุกครั้ง ตัวบางโยกคลอน ลีโอก็ยึดสะโพกของเปาเอาไว้เพื่อให้รับแรงกระแทกจากตนไปด้วย

“โอยยยย พี่ลี......มันเสียว  อา  อา  อา”

“เสียวสิถูกแล้ว  อา.........เปา.......อืมมมมม”

ปั่บ  ปั่บ ปั่บ

เสียงแท่งเนื้อร้อนที่กระทบกับผนังด้านในดังออกมาให้ได้ยิน ยิ่งดังมากลีโอก็ยิ่งชอบใจ กระหน่ำซอยถี่ๆ จนเปาเบ้หน้ากัดปากเหมือนแทบจะทนไม่ไหว 

“อา........เปา........อืมมมมมมม”

“อ๊า!  อ๊า!  อึ่ก....มันจุกนะ........อื้ออออ”

“ทนหน่อย ซี๊ดดดด อา.......อืม  โอวววว”

ตัวบางโยกคลอนอย่างรุนแรง แท่งร้อนกระแทกใส่จุดกระสันภายในแบบเน้นๆ  จนแก่นกายเล็กของเปาเริ่มตอบสนองมีน้ำใสๆปริ่มออกมา  เปาเอื้อมมือไปสาวรูดมันพร้อมๆกับแรงกระแทกของลีโอที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะลดจังหวะลงสักนิด

“อา...อึ่ก  อึ....อ......อืมมมมมม”

“อา  อา  อูวววว ตอดแรงๆเปา ซี๊ดดดด ฮึ่มมมมม”

“อา  พี่ลีโอ......อื้อ  อย่าพูดอะไรหน้าอายแบบนั้นสิ....ฮา.....อา”

เปาร้องครางจนเสียงมันดังระงมไปทั่วทั้งห้อง ลีโอกระแทกย้ำๆอย่างเดิมสักพักก็ผ่อนแรงลง ถอนแก่นกายออก  และรั้งตัวเปาให้ขึ้นมานั่งทับลงบนตักของเขาโดยที่ตัวเปาหันหน้าหาเขา ร่างบางจึงยกมือขึ้นจับไหล่แกร่งเอาไว้เพื่อทรงตัว

“ขยับสิ” ลีโอบอกเสียงหื่น เปาทำหน้ามุ่ยนิดๆ ก่อนจะจับไหล่คนรักเอาไว้พร้อมกับยกสะโพกขึ้นจนแท่งร้อนเกือบหลุดจากนั้นก็ทับลงมาใหม่

ปั่บ! ปั่บ! ปั่บ!

เสียงบั้นท้ายของเปากระทบกับหน้าขาของลีโอดังเป็นระยะ มือหนาก็ประครองสะโพกของเปาเอาไว้เพื่อเพิ่มแรงกดทับด้วย เปารู้สึกเหมือนมันเข้าไปได้ลึกจนแทบจะผลุบหายเข้าไปในท้องเขาด้วยซ้ำ หน้าหวานเบ้หน้าทุกครั้งที่แท่งร้อนแทรกเข้าไปจนสุด ลีโอยิ้มหื่นอย่างพอใจ ประกบปากบดขยี้จนปากบางของเปาเริ่มเจ่อแดง เปาชะงักไปนิดก่อนจะตอบสนองรสจูบของคนรักทำให้สะโพกไม่ได้ทำงาน ลีโอจึงใช้มือประครองสะโพกคนรักให้ลอยตัวจากนั้นก็กระแทกสวนขึ้นมาเอง

“อ่ะ อ๊า!  บะ  เบา ...อื้อ  เบาๆ  อา”

“ซี๊ดดด อา.......เปา.......อืมมมมม”

ลีโอเด้งสะโพกสวนแท่งร้อนใส่ช่องทางรักของเปาถี่ยิบชนิดที่ว่าลืมหายใจกันเลยทีเดียว  เปาอ้าปากค้างเพราะร้องตามไม่ทัน  ลีโอยกมือขึ้นลูบแผ่นหลังเนียนของเปาไปด้วย  เอวก็ยังทำงานได้ดีไม่มีตก 

“ซี๊ดดด อา.......พี่ลีโอ........อา......อื้อ...........”

“อา......ฮืมมมมมมม”

ลีโอครางต่ำเมื่อรู้สึกว่าใกล้จะถึงเต็มที  มือหนาเลื้อยมาด้านหน้าบดขยี้ยอดอกของเปาอย่างรุนแรง เปาตัวสั่นระริกเมื่อโดนรุกล้ำอย่างหนัก

“อา.......พี่ลี.......ฮา.......อ๊างงงงงง”

“อา...อืม.....แฮ่กๆ”

“อ่ะ  อ่ะ อ่ะ ......อ.....อื้อ............”

ปั่บ  ปั่บ ปั่บ

ร่างสูงเริ่มรู้สึกว่าไม่ไหวเต็มที ลีโอจับเปาลงนอนอีกครั้ง ทันทีที่หลังของร่างบางถึงโซฟา ลีโอก็กระหน่ำใส่ถี่ยิบแบบไม่เว้นจังหวะเลยทันที ตัวของเปาโยกคลอนจนน่ากลัว  เปารู้สึกจุกนิดๆ เพราะลีโอไม่ยั้งแรงเลย

“อา.......พี่ลีโอ.......ผมจุก.....อือ”

“แฮ่กๆ  ใกล้แล้วเปา   อา..........”

เปารู้สึกปวดหนึบที่แก่นกายเล็กจนต้องเอื้อมมือลงไปขยับ ลีโอจับขาเรียวของเปาพาดบ่าตัวเองเอาไว้ เสื้อผ้าบนตัวเขานั้นแทบจะไม่ได้ถอดออกเลย แต่ก็ไม่ใช่อุปสรรคใดๆ เปาเองก็มีถอดแค่กางเกงเท่านั้น

"พะ พี่ลี อย่า...อ๊า!  อ๊า!  อื้ออออ”

“แฮ่กๆ อย่าอะไร? อา....เปา....อืมมมม”

ปั่บ!  ปั่บ!

เปากำลังจะพูดบอกว่าอย่าปล่อยใน แต่ลีโอก็ไม่เว้นช่วงให้เขาได้พูดเลยสักนิด ร่างสูงกระแทกสะโพกแรงๆอยู่สองสามครั้งก็รัวถี่ยิบจนเปารู้สึกเสียวที่แก่นกายและปลดปล่อยออกมาในที่สุดจนบางส่วนมันเลอะเปื้อนเสื้อของเขา ลีโออัดสะโพกเข้าออกอยู่สักพักเปาก็รู้สึกถึงความอุ่นวาบในช่องท้องนั่นทำให้ร่างบางตาโตทันที

“อา  แฮ่กๆ  อืมมมมม" ลีโอครางต่ำออกมาอย่างพอใจ ร่างกายเบาหวิวกระตุกเกร็งรีดน้ำเชื้อออกมาจนหมด เปานิ่งค้างไปนิด

"พี่ลี....พี่ปล่อยในหรอ?" เปาถามออกมา ลีโอชะงักไปนิดเพราะเหมือนจะลืมอะไรไปบางอย่าง ร่างสูงถอนแก่นกายออกมาช้าๆ น้ำรักของเขาก็ไหลย้อนตามออกมาทันที

"เอ่อ....พี่......." ลีโอก็ไม่รู้จะพูดอะไรเช่นกันเพราะเขาปล่อยไปแล้ว เปาทำหน้าเครียดขึ้นมาทันที

"ไม่เป็นไรหรอก มีอีกสักคนจะเป็นไร" ลีโอว่าออกมา เปาหน้ามุ่ย

"พี่ไม่ใช่คนคลอดนี่ครับ มันเจ็บนะกว่าลูกจะออกมาได้อ่ะ" เปาบ่นอุบอิบ หน้างอนลีโอไปเต็มที่แล้ว ลีโอหยิบเท็ดชู่มาเช็ดน้ำรักให้คนรัก เปารู้สึกเสียดและร้าวที่สะโพกนิดๆ ก่อนจะคว้ากางเกงมาใส่ตามเดิม หน้าก็บึ้งตลอดเวลา ลีโอยิ้มออกมานิดๆเพราะรู้ว่าคนรักคงจะงอนเขาแน่ๆที่ปล่อยใน เมื่อเปาแต่งตัวเสร็จ ลีโอก็ดึงตัวคนรักให้ลงมานั่งทับบนตักของเขาอีกครั้ง

"ไม่เอาน่า อย่าทำหน้างอคอหักเป็นปลาทูสิ" ลีโอว่าออกมายิ้มๆ เปาหน้างอยิ่งกว่าเดิม

"ถ้ามีจริงๆ พี่เลี้ยงได้น่า คราวนี้จะดูแลเราอย่างดีเลย ยุงไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม ไม่งอนนะ" ลีโอพูดอ้อนคนรัก เปาแอบอมยิ้มนิดๆ เพราะปกติลีโอมักจะหน้านิ่งตลอด ไม่ค่อยมาพูดจาอะไรแบบนี้ใส่เขาสักเท่าไหร่

"บ้า ยุงเยิงอะไรของพี่เล่า" เปาว่าออกมายิ้มๆ ลีโอหอมแก้มคนรักไปอีกฟอดใหญ่

"ลูกพี่ๆก็อยากได้ ถ้าเราท้องพี่ก็ต้องดูแลเค้าอย่างดี แม่ของลูกพี่ก็จะดูแลอย่างดีเช่นกัน" ลีโอว่าออกมา ตากลมสบตากับลีโอนิ่งๆ ก่อนจะก้มหน้าลงมาหาลีโอ แล้วจูบซับบางค้างนิ่งไว้แบบนั้น

ปัง!

"คุณหนูอย่าเพิ่งเปิดครับ!!!" เสียงของซีทักขึ้นเมื่อประตูถูกเปิดออก

"ม๊า! ป๊า!" มิกซ์วิ่งเข้ามาเรียกเสียงดัง เพราะลุงคนขับรถพามาส่งที่บริษัทเนื่องจากไม่มีใครอยู่บ้านหลังจากไปรับพวกเขากลับมาจากโรงเรียน

"โอ๊ะ!" มิกซ์ร้องโอ๊ะออกมาทันทีเมื่อเข้ามาเห็นภาพบางอย่าง วินที่เดินตามน้องมายกมือขึ้นปิดตาน้องแล้วลากออกไปนอกห้อง เพราะรู้ดีว่ามันไม่เหมาะสมสำหรับเด็กที่อายุยังไม่ถึงสิบแปด ซีรีบเข้ามาก้มหัวขอโทษเจ้านายเป็นการใหญ่เพราะเขาพยายามจะห้ามมิกซ์แล้ว แต่เด็กน้อยไวกว่าที่เขาคิด เปาผละหน้าออกมาได้ก็ต้องเขินหนัก ลีโอหัวเราะขำเบาๆ

"พี่ลีอ่ะ!" เปาตีมือใส่อกแกร่งไปหนึ่งทีแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปหาลูก ลีโอก็ได้แต่ยิ้มขำและลุกเดินตามไปอย่างอารมณ์ดี ถ้ามีเพิ่มมาอีกสักคนบ้านเขาจะวุ่นวายขนาดไหนกันนะ?

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ดำเนินเรื่องกันไปเรื่อยๆ ต้นเรื่องก็ยังเป็นเหล่าสามีและเปาไปก่อนนะ

ผ่านไปได้ครึ่งทางเด็กๆก็จะโต ถึงตอนนั้นครอบครัวนี้จะวุ่นวายหนักมากเลยล่ะ

อ่านแล้วไม่เม้น งอน!!

ความคิดเห็น