ยุติการอัพต่ออย่างไม่มีกำหนด (เนื่องจากเนื้อหาและขอบเขตของเรื่องนั้นเกินความสามารถที่ไรท์จะทำได้ ขอยอมรับผิดทุกประการ...ต้องขออภัยนักอ่านทุกท่านที่ติดตามด้วยค่ะ)

ชื่อตอน : 2.ลักพาตัว... nc

คำค้น : Sex addiction ภาค 4 รักเสพติด Just Loveaholic , SM , ดราม่า , NC แรงๆ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2560 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
2.ลักพาตัว... nc
แบบอักษร

​ตอนที่ 2


เปาอุ้มเด็กๆ ขึ้นไปนอนบนห้อง โซ่ ซัน มาสก็อุ้มขึ้นมาเช่นเดียวกัน เปาก้มลงจูบซับที่หน้าผากเหล่าแฝดทั้งห้าเพื่อส่งเข้านอน ซึ่งเด็กๆ ก็ไม่ได้ตื่นขึ้นมาแต่อย่างใด

"เปาไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวคืนนี้พี่นอนกับเด็กๆเอง" โซ่บอกคนรัก เปาพยักหน้ารับ ก่อนจะห่มผ้าให้เจ้าตัวแสบทั้งหลายและเดินออกจากห้องไป

เปาเดินเหม่อลอยไปยังห้องของตัวเอง ภายในหัวคิดเรื่องที่เวย์บอกเอาไว้จนเริ่มเครียด ตอนนี้อะไรก็ไม่สำคัญเท่าลูกของเขา ร่างบางเปลือยกายและเดินเข้าห้องน้ำไป ซึ่งเพราะความใจลอยทำให้ไม่สังเกตว่ามีคนใช้ห้องน้ำอยู่

"เห้ย! พี่เปา" มาสร้องออกมาอย่างตกใจ เปาเองก็สะดุ้งนิดๆเพราะลืมดูให้ดีๆว่ามีคนใช้ห้องน้ำ 

"เอ่อ...โทษที ไม่ทันได้ดูอ่ะ" เปาว่าออกมา มาสยิ้มให้คนรัก ก่อนจะยื่นมือไปหา ร่างกายของมาสเองก็เปลือยเปล่าแต่ก็ไม่ได้รู้สึกอายอะไร

"มาสิ อาบน้ำด้วยกัน" มาสว่าออกมา เปายื่นมือไปจับตอบ ก่อนจะถูกดึงเข้าไปยืนใต้ฝักบัวด้วยกัน สายน้ำไหลผ่านร่างกายของทั้งคู่จนเปียก มาสก้มลงคลอเคลียข้างหูนิ่ม มือแกร่งเริ่มลูบไล้สัมผัสที่สะโพกบาง

"อื้อออ มาส...." เปาเรียกเสียงเบา ไม่ได้ปัดออกแต่อย่างใด

"คิดอะไรอยู่ ถึงได้ใจลอยขนาดนั้นได้?" มาสถามออกมา จมูกยังคลอเคลียไม่ห่าง เปานิ่งไปนิดก่อนจะถอนหายใจออกมาหนักๆ

"คิดเรื่องที่พี่เวย์บอก ช่วงนี้มีผู้ไม่ประสงค์ดี พี่เวย์บอกให้ดูแลเด็กๆไม่ให้ห่าง" เปาว่าออกมา มาสเลื้อยมือผ่านเอวบางลงไปกอบกุมแก่นกายเล็กและออกแรงเค้นคลึงมันเบาๆ เปาสะดุ้งเฮือกเริ่มดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดของมาส

"ไม่ต้องคิดมากหรอก เดี๋ยวไอ้พี่ลีก็ส่งคนมาคุ้มกันเด็กๆเพิ่ม" มาสว่าออกมา ไม่ใช่ว่าเขาไม่ห่วง แต่จะให้เก็บมาเครียดมากเหมือนเปาก็คงไม่ดี

"อือออออ ไม่เอา" เปาบอกออกมาเมื่อมือมาสเริ่มอยู่ไม่สุข จมูกโด่งซุกไซ้ที่ท้ายทอยคนรัก มาสจับตัวคนรักให้พลิกตัวหันหน้ามาหา แล้วประกบปากจูบอย่างรุนแรง เปาไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้เปิดปากได้โดยง่าย ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาเกี่ยวพันอย่างดูดดื่ม ขายาวแทรกกลางแล้วใช้หน้าขาเค้นคลึงที่แก่นกายเล็กจนมันเริ่มตอบสนอง เปาจิกเล็บลงบนไหล่แกร่ง รู้สึกเสียววูบไปทั่วท้องน้อยเมื่อถูกสัมผัส แผ่นหลังบางถูกดันจนติดกับผนัง หมดหนทางหนี มาสผละปากออกแล้วซุกไซ้ซอกคอขาว ดูดเม้มลงต่ำไปจนถึงยอดอก ใช้ลิ้นหยอกล้อมันทั้งสองข้างอย่างเท่าเทียม ครอบปากร้อนดูดกลืนราวกับจะรีดให้มีน้ำนมออกมา เปาเสียววูบจนต้องขยุ้มหัวมาสไปด้วย ร่างกายโอนเอนตามแรงกระตุ้น

"อึ่ก มาส...อื้ออออ พอเถอะ" เปาว่าออกมา ปากบอกไม่แต่ร่างกายกลับตอบสนองเมื่อแก่นกายเล็กแข็งขื่นสู้มือของมาส ร่างสูงเลื้อยลงต่ำจนลงไปนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าของเปา มาสอ้าปากรับแก่นกายเล็กเข้าไป ลิ้นร้อนดุนดันจนเปาต้องร้องซี๊ด

"อ่ะ ซี๊ดดด มาส อื้ออออ" เปาเผลอตัวเด้งสะโพกสวนแก่นกายเข้าไปในปากร้อน มาสสาวรูดแก่นกายเล็กด้วยปากระรัว มือทั้งสองข้างจับขาเรียวให้แยกออกจากกันเล็กน้อย ก่อนจะส่งนิ้วเข้าไปลูบร่องบั้นท้ายและแทรกนิ้วเข้าไปเปิดทางก่อนหนึ่งนิ้ว

"เฮือก! อ่ะ อื้อออ!" เปาสะดุ้งเฮือก ขยุ้มผมมาสด้วยความเสียว มาสเร่งปากระรัว มืออีกข้างก็ชักนิ้วเข้าออกเรื่อยๆ จากช้าๆเป็นเร่งจังหวะเร็วขึ้น 

"อุ่กๆ" มาสเลียแก่นกายเล็กตั้งแต่โคนจรดปลาย ก่อนจะครอบปากร้อนกลืนกินมันทั้งอัน เปาขาสั่นระริกแทบจะยืนไม่อยู่ สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ มาสสอดนิ้วเข้าไปทางช่องทางด้านหลังเพิ่มเป็นสองนิ้วแล้วชักเข้าออกระรัว เร่งจังหวะเร็วขึ้นจนเปาแทบจะยืนไม่อยู่

"อ่ะ อ่ะ มาส อื้ออออ จะแตก อ่ะ อ๊าง" เปาบอกเสียงกระเส่า รู้สึกเสียวที่ปลายแก่นกาย มาสเร่งจังหวะที่ช่องทางด้านหลังของเปา ปากก็ดูดปลายแก่นกายเหมือนต้องการให้เปาปล่อยน้ำรักออกมา ร่างบางเด้งสะโพกสวนเข้าไปในปากร้อนด้วยตัวเอง แค่เสียงครางของเปาก็ทำให้มาสมีอารมณ์ได้เช่นกัน

"อ่ะ ไม่ไหว อื้อออออ" เปาปลดปล่อยเข้าไปในโพรงปากร้อน มาสไม่ได้กลืนน้ำรักของเปา แต่คาดออกมาใส่มือของตัวเอง ถอนนิ้วออกจากช่องทางรักแล้วประกบปากหยักสีแดงสดนั่นอีกครั้งแบ่งปันรสชาติของน้ำหวานให้เปาได้ชิมบ้าง มาสใช้น้ำรักของเปาทาทั่วแท่งร้อนของตัวเอง ก่อนจะช้อนเข้าที่ข้อพับขาของเปาข้างหนึ่งแล้วยกขึ้นสูง ทำให้หลังของเปาต้องเอนไปด้านหลังเพื่อทรงตัว มือทั้งสองข้างเกาะไหล่แกร่งเอาไว้ มาสยังคงไม่ผละปากออก จูบราวกับจะกลืนกินเปาทั้งตัว

สวบ!!

“อึ่กกก! อ๊า!!” เปาเบือนหน้าหนีมาสแล้วครางลั่นเมื่อมาสสอดเข้ามาแบบที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว  มาสกัดฟันกรอดช่องทางรักตอดรัดแท่งร้อนของเขาระรัว  ขาที่ถูกยกขึ้นนั้นไม่ได้อ้าออกกว้างยิ่งทำให้ก้นมนของเปาบีบอัดแท่งร้อนของมาสจนแทบกระอั่ก

“อา  มาส.......อึ่ก!”

“ซี๊ดดดด อา.....พี่เปา......ฮึ่มมมมมม”

มาสครางต่ำเริ่มขยับสะโพกช้าๆ เนิบๆ เปาจิกเล็บลงบนต้นแขนแกร่งแน่น มาสโน้มตัวลงไปซุกไซ้ที่ซอกคอขาวพร้อมกับขยับสะโพกเร็วขึ้น

สวบ! สวบ!  สวบ!

“อื้อ!  อื้อ!  อ่ะ อ๊า!!”  เปาครางออกมาเต็มเสียงเพราะแท่งเนื้อร้อนของมาสมันกระแทกใส่ช่องทางรักของเขาเน้นๆ  มาสดูดเม้มคอขาวจนขึ้นรอย แม้ว่าบนตัวของเปาจะมีร่องรอยอยู่บ้างเล็กน้อย แต่มาสก็ไม่ได้สนใจเพราะรู้ดีว่าคนทำก็คงไม่ใช่ใครอื่นไกล

 ปึ่ก! ปึ่ก!  ปึ่ก!

“อ่ะ  อ่ะ มาส มะ...อึ่ก  มันจุก อา อา  อา”

“ซี๊ดดดดอา......แน่นชะมัดเลย ฮึ่ม...” มาสเร่งสะโพกเร็วขึ้นแรงขึ้น หน้าหวานเหยเกทุกครั้งที่มาสสอดใส่แรงๆ

พั่บๆๆๆ

“อา อา  อื้ออ  เสียว  อา  อึ่ก  อ๊า”

“อืมมมม พี่เปา.......ซี๊ดดด”

สะโพกสอบอัดใส่ไม่ยั้ง ตัวของเปาโยกคลอนจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ มาสลดจังหวะลงช้าๆ ก่อนจะดึงแท่งร้อนออกจนมันหลุดออกจากช่องทางรัก และกระแทกใส่เข้ามาใหม่ จากนั้นก็ดึงออกใหม่ แล้วกระแทกเข้ามาอีก จนช่องทางรักขมิบระรัวเหมือนรอการเติมเต็มของมาส

“มาส ฮึ่ก! เบา อื้อ เบาหน่อย อ่ะ อ่ะ จุกนะ! อ่ะ อ่า ” เปาครางบอกเสียงกระเส่า มาสอุ้มเปาขึ้นทั้งสองขา จนเปาต้องรีบยกมือโอบรอบคอแกร่งเอาไว้ มาสเดินอุ้มเปาออกมาจากห้องน้ำและตรงไปที่เตียงนอนโดยไม่สนใจเลยสักนิดว่าตัวของพวกเขาจะเปียกแค่ไหน เมื่อแผ่นหลังของเปาถึงที่นอน มาสก็เริ่มขยับสะโพกต่อทันที

“อ่ะ อ่ะ อ๊า อ๊า  อึ่ก อื้อออออ”

“ฮึ่ก  อา.......อย่าตอดแบบนี้สิ  ฮึ่ม”

สะโพกสอบรัวแท่งร้อนใส่ช่องทางรัก ตัวของเปาโยกตามแรงกระแทก แท่งเนื้อร้อนที่กระแทกเข้ามาโดนจุดกระสันภายในอย่างแรง เปารู้สึกเสียวที่แก่นกายขึ้นมาอีกครั้ง

“อา  มาส  อื้อ   ซี๊ดดดดด”

“ฮึ่มมมมมม”

“อา อืม อื้อ อืม” เปาครางเสียงสั่น มาสก้มหน้าลงใช้ลิ้นบดขยี้ยอดอกของเปาทั้งสองข้างพร้อมกันไปด้วย เปาเสียวจนต้องแอ่นอกรับสัมผัส มือบางจิกผ้าปูที่นอนแทบขาด

“อืม........ตอดดีไปแล้ว ซี๊ดดดพี่เปา อึ่ก  อืมมมมมม   อา............”

“อา......อืมมมม  จะไป  อ๊า!!”

มาสจับขาเรียวเข้าหากันก่อนจะกดให้มันแนบไปกับอกของเปา ท่านี้ทำให้ช่องทางรักสามารถรับแท่งร้อนได้มากยิ่งขึ้นและบีบอัดจนมาสแทบกระอั่กด้วยเช่นกัน มาสกระแทกใส่ช่องทางรักของเปาแรงขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าหล่อเริ่มมีเหงื่อผุดออกมาผสมปนกับหยดน้ำที่ยังเกาะพราว

“ซี๊ดดดด    อา.......”

“มาส อึ่ก ไม่ไหวแล้ว อา อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ  อืมมม” 

ปึ่ก  ปึ่ก  ปึ่ก!

“อา.......พี่เปา ซี๊ดดดด”

“อา......อืมมมม  อ่ะ  อึ่ก   อ่า”

เปารู้สึกเหมือนตัวเองลอยขึ้นที่สูงและกำลังจะตกลงมา ปลายแก่นกายเล็กเริ่มมีน้ำสีขุ่นปริ่มๆบ่งบอกว่าใกล้จะเสร็จเต็มที่แล้ว

“อา อา  แรง อึ่กๆ แรงๆ  ซี๊ดดดด   อ่ะ   อื้อ.........”

“อา  แฮ่กๆ  ซี๊ดดดดด”

เปาครางสั่น ร่างกายเกร็งกระตุกเมื่อโดนมาสกระแทกใส่จุดเดิมซ้ำๆ จนในที่สุดก็ปลดปล่อยออกมา มาสจับขาเรียวให้แยกออกกว้างแล้วกระหน่ำใส่ไม่ยั้งจนเปารู้สึกจุกและเสียววูบ ก่อนจะดึงแท่งร้อนออกมาแบบเฉียดฉิว สาวรูดน้ำรักใส่หน้าท้องของคนรักที่มีคราบน้ำรักของเปาติดอยู่แล้ว

“แฮ่กๆ” เปากับมาสหอบแข่งกันอีกรอบ มาสผงกหัวขึ้นมามองหน้าคนรัก

"อาบน้ำอีกรอบละกันนะ" มาสว่าออกมาพร้อมกับยิ้มหื่น

"อาบอย่างเดียวนะ ห้าม.........เด็ดขาด" เปาบอกหน้ามุ่ย 

"คร้าบๆ"

.

.

.

ซันอาบน้ำจนเสร็จและเดินลงมาข้างล่างเพื่อตรวจดูความเรียบร้อย ตาคมเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มๆบางอย่างจากรั้วบ้าน เงาคล้ายคน 

"นั่นใคร?" ซันเดินออกจากบ้านแล้วตรงไปยังจุดนั้น เงาที่เห็นก็รีบหลบหายไป ซันวิ่งตรงไปเปิดรั้วบ้านออก แล้วมองไปยังรอบๆ ซึ่งมันไม่ใคร

"ใครวะ?" ซันสบถออกมาอย่างสงสัย ในเวลานี้ถ้าไม่ใช่ขโมยก็คงจะเป็นพวกโรคจิตแล้วล่ะที่มาแอบถ้ำมองบ้านชาวบ้านแบบนี้ ซันมองไปรอบๆหน้าบ้านอีกครั้ง ก่อนจะเดินกลับเข้ามาและปิดประตูรั้วล็อคอย่างแน่นหนา ซันเข้าบ้านแล้วปิดประตูปิดไฟ จากนั้นก็เดินขึ้นไปยังชั้นบน ทันทีที่แง้มเข้าไปในห้องก็ต้องชะงัก เมื่อไอ้น้องเล็กของบ้านกำลังฟัดคนรักของเขาแบบกระหน่ำเลยทีเดียว ซันไม่อยากขัดอะไรจึงปิดประตูลงเบาๆ และเดินไปนอนยังห้องแฝดแสบทั้งห้าของเขาแทน แม้ว่าจะมีโซ่นอนด้วย แต่เตียงที่เขาสั่งทำมันกว้างพออยู่แล้ว และเด็กๆก็ตัวเล็ก ดีกว่าเข้าไปร่วมวงกับมาส เดี๋ยวคนรักของเขาจะไม่ได้นอนซะก่อน

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เช้า

"ป๊ามาสฮับ ม๊าไปไหนเหย๋อ?" มิกซ์ถามขึ้นเมื่อลงมาข้างล่างพร้อมกับกระเป๋าหมีพูใบเล็กเป้หลังเตรียมพร้อมจะไปโรงเรียน ซึ่งปกติเปาจะต้องตื่นขึ้นมาดูความเรียบร้อยของเด็กๆ

"ม๊าไม่ค่อยสบายครับ ป๊าเลยไม่ได้ปลุก" มาสก้มลงนั่งยองๆพร้อมกับลูบหัวมิกซ์อย่างแผ่วเบา

"ม๊าไม่สบายเหย๋อ? ต้องฉีดยา ป๊าโซ่บอกว่าถ้าไม่สบายต้องฉีดยา..." มิกซ์พูดเจื้อยแจ้ว เด็กๆที่เหลือก็ทยอยลงมาจากชั้นบนแล้วเช่นกัน

"ฉีดไปแล้วครับ เมื่อคืนป๊าฉีดให้แล้ว เข็มใหญ่ด้วย" มาสว่าออกมา ก่อนจะเจอฝ่ามือของซันที่ฟาดใส่หัวของเขาโดยไม่ทันตั้งตัว

"พูดเรื่องอะไรของมึง ไปทำงานได้แล้ว เดี๋ยวกูไปส่งลูกเอง" ซันว่าออกมา มาสลูบหัวป้อยๆ เดินออกจากบ้านไปเพราะวันนี้ต้องไปถ่ายนอกสถานที่ ทำให้ต้องออกจากบ้านเช้ากว่าปกติ ซึ่งโซ่ก็ไปเข้าเวรตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นดีแล้วเช่นกัน

"วันนี้ป๊าซันจะไปส่งหรอฮับ?" ซาวถามขึ้น ซันพยักหน้ารับและพาเด็กๆไปขึ้นรถ

"พี่ซัน...." เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้ซันชะงักไปนิด

"เปา ไม่ค่อยสบายไม่ใช่หรือไง?" ซันถามขึ้นเมื่อคนรักเดินมาหาเขาที่หน้าบ้าน เด็กๆขึ้นนั่งประจำที่เรียบร้อย ปกติจะมีรถรับส่งของลีโอที่ส่งมาให้ แต่ช่วงนี้ซันไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นจึงจะขอไปรับส่งเด็กๆเอง

"ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกครับ แค่รู้สึกร้าวๆที่สะโพกนิดหน่อย" เปาพูดอุบอิบ ซันเข้ามาลูบหัวคนรัก

"อย่าฝืนมากรู้มั้ย พี่รู้ว่าเราห่วงลูก แต่ถ้าไม่ไหวก็ควรจะนอนพักอยู่บ้าน เดี๋ยวพี่ไปส่งเสร็จแล้วจะรีบกลับมาดูแล" ซันบอกคนรักเพราะวันนี้เขาไม่มีสอนจึงไม่ต้องเข้ามหาลัย เปาส่ายหน้าไปมา

"ไม่เอาครับ ผมจะไปส่งลูกด้วย ถ้าไม่ส่งด้วยมือตัวเองผมก็ยังรู้สึกเป็นห่วงอยู่ดี" เปาว่าออกมา เด็กๆมองหน้าแม่ตนเองอย่างงงๆ เพราะยังคงไม่รู้เรื่องอะไร

"ดื้อจริงๆเลยนะเรา งั้นไปขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวเด็กๆจะไปโรงเรียนสาย" ซันพูดบอก เปาพยักหน้ารับและขึ้นไปนั่งคู่กับซัน เด็กๆก็นั่งข้างหลังกันไป โดยที่มิกซ์นั้นป่วนพี่ๆโดยการโดดนั่งบนตักของซาวบ้าง เลื้อยไปนั่งตักเซนบ้าง ดีไม่ดีโดดคร่อมทับตักวินบ้างเลยก็มี ซึ่งเหล่าพี่ๆก็ไม่ได้ว่าอะไรก็เล่นกันไปตามประสาเด็ก

"หมีๆ" มิกซ์พูดขึ้นพร้อมกับชี้ไปที่ข้างทางในขณะที่ซันจอดติดไฟแดง ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ถูกวางไว้หน้าร้านเป็นร้านกาแฟเล็กๆ

"ป๊ามาสบอกว่าถ้าเห็นหมีให้แกล้งตายด้วย" มิกซ์บอกเสียงเจื้อยแจ้ว โดดข้ามไปนั่งทับตักลิปเปอร์แล้วเกาะหน้าติดกับกระจกรถ ซึ่งลิปเปอร์ก็ประครองเอวน้องชายเอาไว้

"ใครบอกว่าถ้าเจอหมีให้แกล้งตายนะมิกซ์?" ซันถามอีกครั้ง เพราะคิดว่าตัวเองฟังผิด

"ป๊ามาสครับ ป๊ามาสบอกผมไว้" มิกซ์ตอบเสียงใส มองหมีตัวโตตรงนั้นอย่างชอบใจ ซันหัวเราะลั่น ส่วนเปาส่ายหน้าไปมากับสิ่งที่มาสสอนลูกแต่ละอย่าง ใช้เวลาไม่นานมากนักรถคันหรูก็ขับเคลื่อนมาจอดหน้าโรงเรียน ซึ่งจะมีครูเวรประจำวันคอยรับเด็กๆอยู่ เปาลงจากรถพร้อมกับเดินไปเปิดประตูหลังให้เด็กๆได้ลง ลิปเปอร์ลงจากรถก่อน พร้อมกับส่งมือให้มิกซ์ได้จับ 

"คุณครูสวัสดีฮับ!" ทั้งห้าคนยืนสวัสดีคุณครูหน้าประตูตามมารยาทที่ถูกสอนเอาไว้ ครูหนุ่มยิ้มรับเด็กๆ

"ฝากเด็กๆด้วยนะครับ ถ้าเกิดมีคนแปลกหน้ามารับนอกเหนือจากผมหรือพ่อของพวกเขา อย่าให้เด็กๆไปนะครับ" เปาบอกครูหนุ่มอย่างฝากฝัง ครูหนุ่มยิ้มรับ

"แน่นอนอยู่แล้วครับ ถ้าไม่ใช่ผู้ปกครองผมไม่ส่งเด็กๆไปกับคนแปลกหน้าอยู่แล้ว ทางเราจะดูแลเด็กๆให้อย่างดีครับ" ครูหนุ่มพูดบอก เปายิ้มหวานออกมา ซันที่นั่งอยู่ในรถเริ่มรู้สึกหงุดหงิดนิดๆกับท่าทางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ของครูหนุ่ม ทั้งๆที่เขาก็มาส่งเด็กๆบ้างนานครั้ง แต่ไม่เคยเห็นครูคนนี้จะยิ้มให้เขาสักที ทีกับเปาที่เพิ่งจะมาส่งเด็กๆครั้งแรก กลับยิ้มให้อย่างกับคิดอะไรอยู่

"ตั้งใจเรียนนะครับเด็กๆ เดี๋ยวเย็นนี้ป๊าซันจะมารับนะครับ อย่าไปไหนกับคนแปลกหน้าเข้าใจมั้ย?" เปาก้มตัวลงบอกลูกๆ เด็กๆพยักหน้ารับหงึกหงักและวิ่งเข้าไปในตัวโรงเรียน ครูหนุ่มยังคงจ้องหน้าเปาไม่วางตา

"เป็นพ่อของพวกเขาหรอครับ?" ครูหนุ่มถามออกมา เพราะปกติ แฝดทั้งห้าจะมีคนขับรถมาส่งที่โรงเรียน ไม่ค่อยได้เห็นผู้ปกครองตัวจริงมาส่งสักเท่าไหร่

"เอ่อ....ผมเป็นแม่เค้าน่ะครับ" เปาบอกออกมาเสียงเบา ครูหนุ่มทำหน้าตกใจนิดๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มหวาน

"อา...ผมต้องขอโทษด้วยครับ ที่เผลอถามเรื่องส่วนตัว" ครูหนุ่มว่าออกมาเพราะไม่รู้อะไร เปาส่ายหน้าไปมา

"ไม่หรอกครับ ตอนแรกผมนึกว่าครูจะตกใจซะอีก อาจจะคิดว่าผมแปลก" เปาบอกอุบอิบ

"ไม่มีทางคิดแบบนั้นหรอกครับ มันไม่ใช่เรื่องผิดอะไรสักหน่อย" ครูหนุ่มบอกอย่างเข้าใจ เปายิ้มรับบาง ก่อนจะเซนิดๆ เพราะรู้สึกหน้ามึดขึ้นมากะทันหัน ครูหนุ่มรีบเข้ามารับประครองตัวเปาไว้ทันทีเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายจะล้ม

"คุณครับ!?" 

"ขะ...ขอโทษครับ พอดีผมหน้ามืด" เปาว่าออกมา ก่อนจะถูกมือหนาจากใครบางคนกระชากออกจากครูหนุ่ม 

"เปาไหวมั้ย?" ซันถามคนรักอย่างเป็นห่วง เปาหน้าซีดขึ้นกว่าเก่ามาก คงจะเป็นเพราะพักผ่อนน้อยจนเกินไป ซันอุ้มคนรักไปที่รถ หางตาเหล่มองใส่ครูหนุ่มอย่างไม่พอใจ ครูหนุ่มได้แต่ยืนมองอยู่แบบนั้นเพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายคงไม่พอใจเขา ซันอุ้มเปาไว้บนรถและเดินอ้อมมาฝั่งคนขับก่อนจะเหยียบรถออกไปอย่างรวดเร็ว และไม่ได้ตรงกลับบ้านแต่อย่างใด แต่เลือกที่จะพาเปาไปหาโซ่ที่โรงพยาบาลแทน

.

.

.

"มิกซ์อย่าวิ่ง!" เสียงดุของวินพูดดังขึ้น เมื่อตอนนี้เป็นช่วงพักกลางวัน มิกซ์ก็วิ่งไปตามทางเดินอย่างสนุกสนาน ซึ่งมิกซ์มักจะโดนม๊าเปาดุอยู่บ่อยครั้งเรื่องวิ่ง ทำให้วินจำมาพูดกับน้องทุกครั้งเมื่อเห็นมิกซ์วิ่งแบบไม่ค่อยระวัง

"ฮ่าๆ พี่วินจับมิกซ์สิ จับมิกซ์" นอกจากจะไม่ฟังพี่ชายแล้ว ยังวิ่งต่อด้วยความเร็ว เท้าเล็กๆนั้นก้าวไปข้างหน้า แต่ตากลับหันมามองแต่พี่ชายทั้งสี่ของตนเอง ที่นี่เป็นโรงเรียนประถม มีตั้งแต่อนุบาลจนถึงป.6 และมิกซ์ก็เพิ่งจะอนุบาล 2 เอง จึงเป็นวัยกำลังซนเลยในตอนนี้

พลั่ก!

"อ่ะ!!" มิกซ์วิ่งชนกับคนข้างหน้าเข้าเต็มเปาจนหงายหลังล้มก้นจ้ำเบ้ากับพื้น อีกฝ่ายหันมามองด้วยหางตานิดๆ แม้ว่าจะเป็นเด็กเหมือนกันแต่ดูก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายอายุมากกว่า

"ฮึ่กๆ" มิกซ์เบะปากทำท่าจะร้องไห้ออกมา

"อย่าร้อง..." เสียงคำสั่งของคนตรงหน้า พร้อมกับมือที่ยื่นมาเพื่อให้มิกซ์จับและลุกขึ้น มิกซ์มองคนตัวโตกว่าด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า เหล่าพี่ๆรีบเข้ามาหาน้องตนเองทันที

"มิกซ์เจ็บมั้ย?" ลิปเปอร์ถามน้องอย่างเป็นห่วง มิกซ์ตอนแรกที่เหมือนจะร้องไห้ เมื่อเจอคำพูดของคนตรงหน้าเข้าไป น้ำตาก็กลืนหายไปหมดซะงั้น มิกซ์ส่ายหน้าไปมา วินปัดมือคนตัวโตกว่าอย่างไม่ใยดีและไม่คิดจะกลัว เพื่อน้องเขาปกป้องได้

"อย่าเอามือนั่นมาแตะมิกซ์นะ!!" วินโวยใส่เสียงดัง คนโตกว่าไม่ได้สนใจเลยสักนิด ก่อนจะเดินหันหลังจากไป มิกซ์มองคนที่เดินจากไปอย่างแปลกใจ ไม่เคยมีใครบอกกับตนแบบนั้น มีแต่คนเข้ามาโอ๋มิกซ์ทุกครั้งที่สะดุดล้มหรือทำท่าจะร้องไห้ แต่ไม่มีใครพูดสั่งออกมา

"ไปกินไอติมกันนะ" เซนประครองมิกซ์ขึ้นพร้อมกับกอดปลอบและล่อหลอกน้องคนเล็กด้วยของหวานที่มิกซ์ชอบ เพียงแค่คำว่าไอติมเข้าหู มิกซ์ก็ลืมเรื่องเมื่อกี้ไปหมด พยักหน้ารับหงึกหงักทันที จนผ่านมาถึงช่วงเย็น... เด็กก็สะพายกระเป๋ามานั่งรอป๊าของตนที่หน้าโรงเรียน ซึ่งทุกอย่างอยู่ในสายตาของครูที่คอยส่งเด็กให้ผู้ปกครองตลอด

"หมี....." มิกซ์พูดขึ้น เมื่อเห็นหมีตัวโตกำลังเดินเข้ามาหาเขา 

"ลูกโป่งเหย๋อ? ให้มิกซ์เหย๋อ? พี่หมีใจดีจังเยย" มิกซ์ว่าออกมาเมื่อคนในชุดหมีตัวใหญ่ส่งลูกโป่งให้มิกซ์ ลิปเปอร์จับมือของน้องเอาไว้ไม่ให้รับของของคนแปลกหน้า 

"พี่เปอร์? มิกซ์อยากได้ อยากได้โป่ง" มิกซ์เรียกลิปเปอร์สั้นๆ ตากลมมองลูกโป่งไม่วางตา

"ไม่เอามิกซ์ ม๊าไม่ให้รับของจากคนแปลกหน้านะ" ลิปเปอร์บอกน้องชายตนเอง วิน เซน ซาวเริ่มหันมามองน้องตนเองเช่นกัน มิกซ์เบะปากอีกครั้งน้ำตาคลอด้วยความอยากได้ มือเล็กกำแน่นอย่างหักห้ามใจ หมีตัวใหญ่ก็เดินจากไป เซนเข้ามากอดปลอบน้องทันที

"เดี๋ยวพี่ซื้อหมีให้นะ ไม่ร้องๆ" เซนว่าออกมากอดน้องเอาไว้ มิกซ์น้ำตาหยดเหมะๆอย่างน่าสงสาร ใบหน้าหวานยิ่งร้องก็ยิ่งแดงก่ำ

"................" มิกซ์ไม่ตอบอะไรออกมา จนคนเป็นพี่มองหน้ากัน ก่อนที่เซน ซาวและวินจะลุกขึ้นแล้วเดินหายไป เพราะต้องการจะหาลูกโป่งมาให้น้องใหม่ ลิปเปอร์จึงนั่งอยู่กับน้องแทน

"พี่เปอร์ มิกซ์หิวน้ำ...." มิกซ์พูดขึ้นเสียงอู้อี้ เมื่อเสียน้ำในร่างกายไปกับน้ำตา ลิปเปอร์มองไปรอบๆ

"รออยู่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวไปหาน้ำมาให้" ลิปเปอร์ว่าออกมา ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหาน้ำให้น้องกิน มิกซ์นั่งเช็ดน้ำตาด้วยมือเล็กๆของตนเอง ก่อนจะชะงักเมื่อพี่หมีตัวโตเมื่อครู่นั้นเดินกลับมาหาเขาอีกครั้ง

"พี่หมี....." มิกซ์เรียกออกมาอย่างดีใจ

"อยากได้ลูกโป่งมั้ย?" เสียงขึมที่ถามออกมาจากชุดของหมี มิกซ์มองมือของหมีที่เคยถือลูกโป่ง ซึ่งตอนนี้มันไม่มีแล้ว มิกซ์รีบพยักหน้ารับหงึกหงัก

"ไปสิ ไปเอาลูกโป่งกัน" หมีพูดขึ้นอย่างล่อหลอก มิกซ์ทำหน้าลังเลนิดๆ

"ไปเถอะ ไปเอาลูกโป่งมาฝากพี่ๆไง" เพราะประโยคที่บอกว่าจะฝากพี่ ทำให้มิกซ์ตัดสินใจได้ทันที มิกซ์จูงมือหมีตัวโตออกไป โดยที่ครูนั้นกำลังส่งเด็กคนอื่นให้กับผู้ปกครองท่านอื่นอยู่ จนไม่ทันได้สังเกตถึงเด็กที่นั่งรอผู้ปกครองอยู่อีกด้าน ว่าตอนนี้ถูกพาเดินออกไปไกลแล้ว ยู ที่มิกซ์วิ่งชนเมื่อกลางวันกำลังเดินออกมาหน้าโรงเรียนเพื่อไปรอให้โยตะมารับ แต่ตาคมก็เหลือบไปเห็นมิกซ์กำลังเดินจูงมือหมีไปนอกเขตโรงเรียนอีกด้านหนึ่ง ซึ่งดูแล้วทางนั้นมันเปลี่ยวและไม่มีคนเลยสักนิด ยูจึงเลือกที่จะเดินตามหลังไปแบบเงียบๆด้วยความสงสัย

"ไหนลูกโป่งหรอฮับ?" มิกซ์ถามออกมาเมื่อพาเดินออกจากหน้าโรงเรียนค่อนข้างไกลแล้ว หมีตัวโตเงียบ ไม่มีเสียงใดๆตอบออกมา กำมือมิกซ์ผ่านชุดหมีหนักขึ้นเรื่อยๆจนมิกซ์เบ้หน้าด้วยความเจ็บ เด็กน้อยเริ่มหวาดกลัวทันที ก่อนที่รถตู้สีดำคันโตจะมาจอดตรงหน้าของมิกซ์ เบรกเสียงดังจนมิกซ์ก้าวถอยหลังด้วยความตกใจ เด็กน้อยทำท่าจะวิ่งหนี แต่ก็ถูกคนในชุดหมีจับอุ้มตัวเอาไว้ ยูที่เห็นท่าไม่ดีวิ่งเข้าไปทุบตีหมีให้ปล่อยมิกซ์ทันที เด็กประถมกับแรงผู้ใหญ่ แค่โดนสะบัดยูก็ล้มลงไปกองกับพื้นแล้ว ประตูรถเปิดออกพร้อมกับชายชุดดำอีกสองคนที่ออกมารับตัวมิกซ์แล้วเอาผ้าปิดปากเล็กที่ส่งเสียงโวยวายไม่หยุดเอาไว้

"ปล่อยนะ! อื้อออ!! อ่อยอิก!!" 

"ช่วยด้วยครับ!!!" ยูร้องขอความช่วยเหลือทันที ก่อนจะโดนฝ่ามือหนาของชายชุดดำตบใส่ใบหน้าจนร่างเล็กสลบคาพื้น

"เอาไงวะ?" ชายชุดดำหันไปถามอีกคน

"เอามันขึ้นรถมาด้วยเลย ถึงขนาดนี้แล้วปล่อยไปไม่ได้ ไปถึงที่ก่อนแล้วค่อยฆ่ามันทิ้ง" อีกคนพูดบอก ยูถูกอุ้มขึ้นรถไปด้วยแล้วรถตู้คันใหญ่ก็ขับเคลื่อนออกไป มิกซ์ร้องไห้น้ำตานองหน้า พยายามส่งเสียงจนอีกฝ่ายทนไม่ไหว ใส่หมัดไปไม่แรงมากช่วงท้องของมิกซ์ เด็กน้อยตัวเล็กแสนอ่อนแอเมื่อโดนไปแค่นั้นก็หมดแรงจะส่งเสียงใดๆ และหมดสติลงไป

เซน ซาว วินเดินกลับมาที่นั่งดั่งเดิมเมื่อพวกเขาพยายามวิ่งตามเจ้าหมีตัวนั้นแล้วแต่กลับพลัดกันจนไม่เจอใคร พอรู้ว่าหาลูกโป่งมาให้น้องชายไม่ได้ก็เดินหน้าหง๋อยกลับมา

"มิกซ์?" เหล่าพี่ๆเรียกน้องชายตัวเอง ซึ่งตอนนี้มันมีแต่กระเป๋าหมีพูใบเล็กวางไว้ตรงเก้าอี้ แต่เจ้าตัวหายไป ลิปเปอร์ที่เพิ่งเดินกลับมาพร้อมกับแก้วน้ำในมือก็ต้องชะงักเมื่อเห็นอีกสามคนยืนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

"มิกซ์?" ลิปเปอร์เรียกน้องชายตัวเอง ซึ่งตอนนี้ไม่มีใครรู้เลยว่าหายไปไหน และไปกับใคร...

"เด็กๆ ผู้ปกครองมารับแล้วค่ะ" ครูสาวที่เป็นเวรส่งในช่วงเย็นพูดบอก ซันเดินเข้ามาหาเด็กๆ 

"เดี๋ยวนะ? หนึ่ง สอง สาม สี่? ทำไมมีแค่สี่ มิกซ์หายไปไหน?" ซันถามขึ้น ครูสาวก็ทำหน้าตกใจขึ้นมาทันที เซน ซาว วิน ลิปเปอร์ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เพราะตนก็ไม่รู้เช่นกันว่าน้องไปไหน

"เดี๋ยวจะให้ครูช่วยกันหาในโรงเรียนก่อนนะคะ บางทีอาจจะไปเล่นแถวๆนี้" ครูสาวรีบพูดขึ้น เพราะเธอก็รับภาระนักเรียนเยอะเช่นกัน เมื่อเกิดปัญหาก็ต้องรับผิดชอบ

"แม่งเอ้ย!!" ซันเผลอสบถออกมา ก่อนจะให้เด็กๆ ไปรอในรถ ส่วนตัวเองและครูออกตามหามิกซ์ไปทั่วโรงเรียน แต่กลับไม่เจอแม้แต่เงา ในใจเริ่มกระวนกระวาย กลัวว่าเรื่องที่เวย์เตือนมาจะเกิดขึ้นจริง เปาก็ป่วยอยู่ด้วย ถ้ารู้เรื่องนี้เข้า โลกแตกแน่....

อ่านแล้วไม่เม้น งอน....

ความคิดเห็น