ยุติการอัพต่ออย่างไม่มีกำหนด (เนื่องจากเนื้อหาและขอบเขตของเรื่องนั้นเกินความสามารถที่ไรท์จะทำได้ ขอยอมรับผิดทุกประการ...ต้องขออภัยนักอ่านทุกท่านที่ติดตามด้วยค่ะ)

1.เมื่อเวลามีจำกัด... nc

ชื่อตอน : 1.เมื่อเวลามีจำกัด... nc

คำค้น : Sex addiction ภาค 4 รักเสพติด , SM , ดราม่า , NC แรงๆ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2560 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
1.เมื่อเวลามีจำกัด... nc
แบบอักษร

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18+

ไม่มีสาระใดๆ ไม่อ้างอิงความเป็นจริง อะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้าคนเขียนอยากให้เป็น

โอเคนะตัวเอง... ^^

ตอนที่ 1


"อื้อออ อืมมมม" จูบบดขยี้ที่หนักหน่วงของโซ่กำลังจะทำให้เปาละลายในอ้อมกอดในไม่ช้า ร่างสูงโดดใส่เปาตั้งแต่ก้าวเข้ามาในบ้าน เขาเข้าเวรตั้งหลายวันจะคิดถึงคนรักก็เป็นธรรมดาเลยคิดว่าจะจัดให้ชุดใหญ่ เปาถูกโซ่ดันจนหลังชนผนังห้องนั่งเล่น เปายกมือขึ้นดันอกร่างสูงไว้แต่กลับถูกมือหนาจับออกตรึงกับกำแพงทั้งสองข้าง ริมฝีปากหนาเน้นย้ำจนปากบางเริ่มแดงเจ่อ


"อึ่ก! พี่โซ่ แฮ่กๆ เดี๋ยวครับ...อื้อออ" เปาไม่ทันได้หายใจคล่อง โซ่ก็ประกบจูบใหม่ ขายาวแทรกกลางกดเน้นย้ำใช้เข่านวดคลึงที่กางกายของเปา จนร่างบางถึงกับขาสั่น


"อื้ออ หยุด....พี่โซ่ ลูกจะกลับจากโรงเรียนแล้ว...อ่ะ!" เปาบอกออกมาเมื่อร่างสูงยังเอาแต่ใจไม่หยุด ซุกไซ้ดูดเม้มซอกคอขาวจนเปารู้สึกเจ็บ //ไปหื่นจากไหนมาห๊ะ?


"อืมมมม พี่จะทำเวลา ขอหน่อย...." โซ่บอกเสียงพร่า มือหนาปล่อยมือทั้งสองข้างของเปาออก เลื้อยเข้าไปในเสื้อตัวบาง บดขยี้ยอดอกจนเปาต้องแอ่นอกรับสัมผัส ร่างสูงรุกเร้าอย่างหนัก เปารู้สึกเหมือนส่วนกลางกายของโซ่มันแข็งขื่นดุนดันเสียดสีกับแก่นกายของเขาผ่านเนื้อผ้า ทุกอย่างก็เต็มใจซะด้วยเมื่อตอนนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเลยสักคน ลีโอไปบริษัท เวย์ไปตรวจสินค้าเพราะเหมือนจะมีปัญหาการนำเข้า ซันไปสอน มาสไปร้านของตัวเอง เพราะตั้งแต่เรียนจบมาสก็เปิดสตูดิโอของตัวเองเพราะไม่ชอบไปเป็นลูกน้องของใคร ส่วนโซ่ก็เพิ่งจะกลับมา เจอหน้ากันก็โดดเข้าใส่จนเปาแทบจะตั้งตัวไม่ทัน


"พี่โซ่ เดี๋ยวครับ ถุงยางล่ะ?" เปาถามขึ้นเมื่อโซ่จับเปาหันหน้าเข้าหากำแพง ปลดกางเกงของเปาออกแล้วล่นให้ต่ำกว่าสะโพก โซ่เองก็ควักเอาแท่งร้อนที่แข็งขื่นเต็มที่แล้วออกมา โซ่ชะงักไปนิด


"พี่จะปล่อยนอกละกัน..." โซ่กระซิบบอก ชะโลมน้ำลายตัวเองเต็มนิ้วแล้วสอดใส่เข้าไปเพื่อเบิกทางก่อน เปาสะดุ้งเฮือกมือที่ยันกำแพงเผลอกำเข้าหากันด้วยความเสียด โซ่งอนิ้วครูดกับผนังภายในแล้วเริ่มชักเข้าออกอย่างรุนแรง แค่นิ้วก็ทำให้เปาตัวลอยได้ โซ่ถอนนิ้วออกแล้วชะโลมน้ำลายใหม่ เขาไม่มีเวลามากพอที่จะขึ้นไปบนห้องเพื่อหยิบตัวช่วย เพราะเดี๋ยวเหล่าอนุบาลหมีน้อยก็จะกลับมาถึงบ้านกันแล้ว


"ทนหน่อยนะ..." โซ่บอกเสียงพร่าอย่างเอาแต่ใจ ถอนนิ้วออกแล้วแทรกแท่งร้อนเข้าไปแทน เปาตัวแทบลอยจากแรงกระแทกของโซ่ที่อัดใส่เข้ามา ก้นกลมกลึงที่ดูเหมือนจะใหญ่ขึ้นนิดหน่อยหลังจากมีลูกยิ่งทำให้โซ่หมั่นเขี้ยวจนเผลอฟาดมือใส่


เพียะ!


"อ่ะ อย่าตีสิ อื้อออ เจ็บนะ" เปาบอกงอแงก่อนจะครางเสียงสั่นเมื่อโซ่ล็อคเอวเขาไว้แล้วเริ่มเร่งจังหวะ เสื้อผ้าแทบจะไม่ได้ถอดออกจากตัวเลยสักชิ้น


“อึ่กกก!  อ๊า!”  เปาครางลั่นเพราะสารหล่อลื่นมันไม่เพียงพอ แต่ก็ไม่ได้ถึงขนาดรับไม่ไหว  โซ่กัดฟันกรอดเมื่อช่องทางรักของเปาตอดรัดแท่งร้อนของเขาระรัว โซ่เอื้อมมือไฟสาวรูดแก่นกายเล็กของเปาเพื่อให้คลายตัวมากกว่านี้อีกนิด


“อา  พี่โซ่.......อึ่ก!”


“ซี๊ด อา........เปา......ฮึ่มม”


เสียงครางต่ำของโซ่พร้อมกับการขยับสะโพกถี่ยิบ มันเสียวจนเปาจิกกำมือตัวเองไว้แน่น ขาลอยตามการกระแทกของโซ่ ยังดีที่ร่างสูงรั้งเอวบางเอาไว้ทำให้ตัวของเปาไม่ได้ลอยจากพื้นมากจนถึงขนาดทรงตัวไม่อยู่แต่อย่างใด โซ่โน้มตัวลงไปประกบจูบที่ปากของเปาพร้อมกับขยับสะโพกไปเรื่อยๆ


 สวบ! สวบ!  สวบ!


“อื้อ!  อื้อ!  อ่ะ อ๊า!”  เปาผละปากออกจากปากของโซ่แล้วครางออกมาเต็มเสียงเพราะแท่งเนื้อร้อนมันกระแทกใส่ช่องทางรักขอเปาแบบเน้นทุกจังหวะเลยทีเดียว   โซ่รู้สึกขัดใจกับกางเกงของเปานิดๆ แต่ถ้าเขาถอดแล้วพวกตัวแสบกลับมาก็กลัวว่าจะใส่กลับไม่ทัน เดี๋ยวเด็กๆจะเห็นอะไรไม่ดีเอาได้


ปึ่ก! ปึ่ก!  ปึ่ก!


“อ่ะ  อ่ะ พี่โซ่  มะ...อึ่ก  มันจุก อา อา  อา”


“เสียวโคตร......ซี๊ดดดดอา......โอวววว” โซ่บอกเสียงสั่น เร่งสะโพกเร็วขึ้นแรงขึ้น  ยิ่งกระแทกแรงมากช่องทางรักของเปาก็ตอดรัดจนเขาแทบกระอักในตอนนี้ โซ่รู้สึกเหมือนหัวสมองขาวโพลนไปชั่วขณะ ความเหนื่อยล้าจากการทำงานของเขาหายไปหมดเมื่อได้พลังงานเพิ่มเติมจากคนรัก แท่งร้อนสั่นกระตุกในช่องทางรักจนเปารู้สึกได้ว่าโซ่ใกล้จะถึงเต็มที เพียงแต่....


"ม่ะม๊า!! มิกซ์กลับมาแล้ววววว!!" เสียงใสแจ๋วของลูกชายคนเล็กดังมาแต่ไกล เปารีบยกมือหันมาดันสะโพกของโซ่ให้เอาออก แต่ร่างสูงกลับไม่ยอม ทำให้เปาต้องจำใจโผล่แค่ช่วงหน้าออกไปให้พ้นบานประตู


"กลับมาแล้วหรอ หิวมั้ย?" เปาถามออกมาด้วยรอยยิ้ม มิกซ์ยิ้มร่าถอดรองเท้าอย่างไม่สนใจแล้วเดินเข้าบ้าน ข้างหลังตามมาด้วย เซน ซาว วิน และลิปเปอร์ เหล่าพี่ๆจำเป็นต้องก้มเก็บรองเท้าของน้องชายให้เอาไว้บนชั้นอย่างเป็นระเบียบ


"หิวมากๆเลยครับ ม๊า...มิกซ์อยากกินกุ้ง" เด็กน้อยตาใสพูดบอกอย่างอ้อนๆ มิกซ์ยืนจังก้าอยู่หน้าประตูห้องนั่งเล่นไม่ได้เดินเข้าไป 


"อยากกินกุ้งหรอ? แล้วเซน ซาว วิน ลิปเปอร์ล่ะ? อยากกินอะไร?"​ เปาถามลูกชายทั้งหลาย จะให้ตามใจคนเดียวไม่ได้หรอก เขารักลูกอย่างเท่าเทียม


"ผมยังไงก็ได้ฮะ" ลิปเปอร์ว่าออกมา เดินขึ้นชั้นบนคนแรก 


"ผมก็แล้วแต่ม๊าเลยฮะ" ซาวว่าออกมาพร้อมยิ้มใส


"พวกผมสองคนก็หม่ำเหมือนมิกซ์ได้ฮะ" วินพูดบอกเซนก็พยักหน้ารับ 


"โอเคจ้ะ งั้นขึ้นไปอาบน้ำกันก่อนนะ เดี๋ยวม๊าจะพาออกไปกินข้าวข้างนอกกับป๊าโซ่" เปาว่าออกมา ก่อนจะสะดุ้งนิดๆเมื่อโซ่เริ่มขยับเอวราวกับกำลังกลั่นแกล้งเขา


"ฮับป๋ม! แล้วม่ะม๊าทำไมไม่ออกมาล่ะฮะ? เล่นซ่อนแอบอยู่เหย๋อ?" มิกซ์ถามอย่างสงสัย เซนเข้ามาดึงแขนน้องชายของตัวเองให้ขึ้นไปชั้นบน เปายังไม่ทันได้ตอบมิกซ์เพราะสติตอนนี้ไม่อยู่กับตัวแล้ว แท่งร้อนเสียดเข้าออกจนเขาหน้าแดง


"เซน ม๊าฝากพาน้องไปอาบน้ำด้วยนะ" เปาว่าออกมา เซนพยักหน้ารับลากน้องชายคนเล็กขึ้นห้องไป วินและซาวก็เดินตามขึ้นไปเช่นกัน ทันทีที่เด็กๆลับสายตา โซ่ก็เริ่มขยับสะโพกทันที เปาหันหน้ามามองค้อนใส่คนด้านหลังก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากแทบไม่ทันเมื่อเอวสอบรัวแท่งร้อนใส่ช่องทางรักของเขาถี่ยิบ


 ปั่บๆๆๆๆๆๆ


“อื้ออ  เสียว  อา  อึ่ก  อ๊า” เปาครางออกมาเบาๆ 


“แฮ่กๆ อืมมมม เปา.......ฮึ่มมมมม”


สะโพกสอบอัดใส่ไม่ยั้ง เพราะใกล้จะถึงปลายทางเต็มที แต่เจ้าตัวเล็กทั้งหลายเข้ามาขัดจังหวะทำให้ต้องหยุดแค่กลางทาง โซ่เร่งจังหวะถี่ยิบเพราะรู้ว่าถ้ายังช้า เหล่าตัวแสบต้องลงมาขัดอีกแน่


“พี่โซ่  ฮึ่ก!   เบาหน่อย ผมจะ..อื้อ เก็บเสียงไม่อยู่...” เปาบอกเสียงกระท่อนกระแท่น โซ่ยกมือขึ้นปิดปากของเปาด้วยมือของตัวเอง แผ่นหลังบางแนบชิดกับอกแกร่ง สะโพกสอบอัดใส่ไม่ยั้งเมื่อใกล้ถึงปลายทาง แก่นกายเล็กของเปาก็สั่นคลอนตีหน้าท้องน้อยของตัวเอง ขาเรียวสั่นระริกเต็มที


 “อุ่ก อึ่ก!  อื้อออออ”


“แฮ่กๆ เปา อืมมมม”


สะโพกสอบเร่งจังหวะไม่ยั้ง  ตัวของเปาก็โยกตามแรงกระแทก แท่งเนื้อร้อนที่กระแทกเข้าไปมันโดนจุดกระสันภายในอย่างแรง จนเปาส่ายหน้าไปมาเมื่อรู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว


 “อื้ออออ!”


“ฮึ่มมมมมม”


“อื้อ......อืม.....” เสียงของเปาครางเล็ดรอดออกมาจากนิ้วมือยาวของโซ่เมื่อแก่นกายเล็กปลดปล่อยน้ำขุ่นสีขาวออกจนเลือดติดผนังห้อง โซ่ยิ่งเร่งเอวถี่ยิบเพราะเมื่อเปาเสร็จช่องทางรักของเปาก็ตอดแก่นกายของเขาถี่เหลือเกิน


ปึ่ก  ปึ่ก  ปึ่ก!


“อา........เสียวสุดๆ.........ซี๊ดดดด เปา”


“อา อา  แรงไปแล้ว  อ่ะ   อื้อ.........” โซ่ปล่อยมือออกจากปากบาง แล้วล็อคเอวกระหน่ำใส่ไม่ยั้ง จนตัวเปาแทบจะลอยได้


“แฮ่กๆ  โอ๊ยยย  เปา  ซี๊ดดดดด อา......”


โซ่จับเปากระแทกแรงๆอีกสองสามครั้งก็ถอนแก่นกายออกแล้วสาวรูดแท่งร้อนระรัว เปาหันหน้ามาหาโซ่ ก้มลงครอบริมฝีปากร้อนที่แท่งร้อนของโซ่ มือเล็กทำหน้าที่สาวรูดให้ด้วยจนร่างสูงเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในโพรงปากร้อนของเปา โซ่ขยับเอวดันแก่นกายเข้าออกโพรงปากบางเพื่อรีดน้ำเชื้อจนหมดและถอนออกมา น้ำรักบางส่วนไหลย้อยที่มุมปากของเปาจนโซ่อดไม่ได้ที่จะดึงคนตัวเล็กขึ้นมาแล้วประกบปากอีกครั้ง แลกเปลี่ยนรสชาติความหวานให้กัน


จุ๊บ!


“แฮ่กๆ ” โซ่จุ๊บที่ปากของคนรักอีกที เปาเหนื่อยหอบใบหน้าหวานแดงก่ำ โซ่เก็บแท่งร้อนเข้าที่เดิมพร้อมกับดึงกางเกงขึ้นมาใส่ให้เปาด้วย


"ไหวหรือเปล่า?" โซ่ถามขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ เปาหน้ามุ่ยนิดๆ


"เพราะพี่โซ่นั่นล่ะ ปล่อยผมครับ จะไปดูลูก" เปาบอกออกมา เมื่อวงแขนแกร่งยังคงพันรอบเอวเขาไว้อย่างกับปลาหมึก


"ไม่ต้องหรอก ลูกดูแลตัวเองกันได้" โซ่ว่าออกมาพร้อมกับกดจมูกลงบนแก้มใสที่ขึ้นสีระเรื่อ เห็นแล้วอยากจะฟัดอีกรอบแต่คงไม่ได้...


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


"ม๊า ป๊าเวย์ ป๊าซัน ป๊าลี ป๊ามาสไปไหนฮับ?" เสียงเด็กน้อยเจื้อยแจ้วมาจากเบาะด้านหลัง เด็กๆกำลังเดินทางไปยังร้านอาหาร โดยมีโซ่เป็นคนขับ และเปานั่งคู่ มิกซ์นั่งตักเปาไป ส่วนวิน เซน ซาว ลิปเปอร์ก็นั่งเบาะด้านหลัง


"เดี๋ยวป๊าๆ ทั้งหลายจะตามไปที่ร้านเลยครับ วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง มีใครมาแกล้งเราอีกมั้ยมิกซ์?" เปาถามลูกชายตัวเล็ก มิกซ์แหงนหน้ามองแม่ตนเองก่อนจะส่ายหัวไปมา


"ไม่มีฮับ พี่วินจัดการให้มิกซ์หมดเลย ไม่มีใครกล้ามาแกล้งมิกซ์ เพราะเพื่อนๆบอกว่าพี่ๆของมิกซ์น่ากลัว และมิกซ์ก็ไม่มีเพื่อนเล่นด้วย..." เด็กน้อยบอกเสียงจ๋อย เปาหันไปมองหน้าเหล่าลูกชายคนโตที่นั่งหันหน้าไปคนละทาง ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ในสิ่งที่น้องพูด


"วินครับ ไปทำอะไรเพื่อนร้ายแรงหรือเปล่า?" เปาถามอย่างเป็นห่วง 


"เปล่าฮะ ไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ผมมอง พวกนั้นก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้กันเอง ผมเปล่าซะหน่อย" วินบอกด้วยใบหน้ามุ่ย โซ่ยิ้มขำ


"ขำอะไรล่ะครับพี่โซ่ ลูกเราจะกลายเป็นนักเลงแล้วนะ" เปาหันไปว่าคนรัก โซ่ก็ยังยิ้มขำไม่หยุด


"เชื้อป๊ามันแรง ต้องทำใจนะครับที่รัก" โซ่ว่าออกมา เปาหน้ามุ่ยยิ่งกว่าลูกอีกคราวนี้ โซ่ขับรถพามาร้านอาหารแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ติดกับริมแม่น้ำ เขาได้โทรมาจองโต๊ะก่อนล่วงหน้าแล้ว เพราะร้านนี้คนค่อนข้างเยอะ เพราะอาหารอร่อย โซ่จูงมือเซนกับซาวเข้ามาในร้าน ส่วนเปานั้นจับมือมิกซ์และมิกซ์จับมือกับลิปเปอร์ มืออีกข้างของเปาก็จับวินเอาไว้ พาเด็กๆเดินเข้าไปยังโต๊ะที่จอง ครอบครัวของเขาใหญ่ขึ้นเพราะมีสมาชิกเพิ่มอีกห้าคน ยิ่งออกไปทานข้าวนอกบ้านแต่ละที โต๊ะจะยาวเพิ่มเป็นสิบตัว


"กุ้ง กุ้ง กุ้ง มิกซ์จะกินกุ้ง" มิกซ์พูดเจื้อยแจ้วออกมา จนเปาต้องยกนิ้วขึ้นจุ๊ที่ปากเพื่อบอกให้เบาเสียงลงหน่อย มิกซ์เป็นเด็กร่าเริง แตกต่างจากพี่ๆอีกสี่คน ถ้าให้นับความเงียบคงจะเป็นลิปเปอร์ที่เหมือนจะเป็นเด็กมีโลกส่วนตัวสูงกว่าคนอื่นๆ


"ขอโทษฮับ" มิกซ์บอกออกมาอย่างน่ารักเมื่อรู้ว่าตัวเองเสียงดังเกินไป เปายกมือขึ้นลูบหัวเบาๆ ก่อนจะให้โซ่สั่งอาหารให้ และตัวเองก็คอยดูแลเด็กๆ


เคร้ง! เคร้ง!


"วิน เซน อย่าเอาช้อนมาฟันกันสิครับ" เปาพูดดุลูกชายอีกสองคน ที่ยกช้อนยาวขึ้นมาฟันราวกับต่อสู้กัน พอโดนดุก็วางไว้ดั่งเดิม แต่พอเปาเผลอก็เริ่มตีกันใหม่ ซาวกับลิปเปอร์หันมาเล่นกับมิกซ์ ดูแลเหมือนกลัวว่าน้องคนเล็กจะหายตัวได้


"มาแล้วๆ" เสียงดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับมาสที่เดินเข้ามาในร้าน ซันเองก็มาพร้อมกัน


"ป๊ามาส! ป๊าซัน!" เด็กๆทั้งห้าเรียกพ่อของตัวเอง มาสยิ้มร่าเดินเข้ามาหอมแก้มลูกชายเป็นรายคนก่อนจะเดินไปนั่งประกบมิกซ์ เพราะต้องช่วยกันดูแล ซันก็เดินเข้ามาหอมแก้มเปา แล้วเดินไปนั่งข้างเซนเช่นกัน


"งานเหนื่อยมั้ย? ลูกค้าเยอะหรอ?" เปาถามมาสเมื่อเห็นว่าวันนี้ดูเหมือนจะกลับเย็นกว่าปกติ


"นิดนึงน่ะพี่เปา ช่วงนี้จัดโปรโมชั่นคู่รัก คู่ไหนที่ต้องการจะถ่ายรูปพรีเวดดิ้งก็จะมีราคาพิเศษให้ คิวงานเลยเยอะนิดนึง" มาสว่าออกมา 


"แล้วพี่ซันล่ะครับ ช่วงนี้จะทำเรื่องเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ถ้างานหนักมากจะนอนใกล้ๆมหาลัยก็ได้นะ ผมเป็นห่วง" เปาว่าออกมา ซันยิ้มให้คนรัก


"เอาไว้ถ้าพี่กลับไม่ไหว จะโทรมาบอกละกัน แต่ไม่อยากนอนไกลหรอก คิดถึงเจ้าตัวแสบ..." ซันว่าออกมาพร้อมกับยกมือขึ้นขยี้หัวเซนอย่างเอ็นดู


"ป๊าซันอ่ะ หัวผมฟูหมดแย้ว ไม่หล่อเลย" เซนทำหน้ามุ่ย เปาและเหล่าสามีหัวเราะลั่น


"พี่ลีกับพี่เวย์ล่ะ? จะไม่มาหรอ?" มาสถามขึ้นเพราะเห็นแค่โซ่ อีกสองคนไปไหน


"พี่เวย์ไม่มั่นใจครับ แต่พี่ลีมานู่นแล้ว...." เปาบอกพร้อมกับเพยิดหน้าไปทางด้านหลัง ลีโอกำลังเดินเข้ามาพร้อมซี เลขาคนใหม่ที่มาสเลือกให้ (ในเล่มสเปเชียล) 


"โทษที ไม่ได้มาช้าไปใช่มั้ย? ฟอด!" ลีโอถามขึ้นพร้อมกับเข้ามาหอมแก้มคนรัก มิกซ์เริ่มยู่หน้าทำท่าจะลงจากเก้าอี้ไปหาเปา


"จะไปไหนครับมิกซ์?" มาสถามอย่างสงสัย มิกซ์ชี้ไปทางเปา


"มิกซ์จะไปหาม๊า มิกซ์ไม่ให้ป่ะป๊าหอมแล้ว มิกซ์หอมได้คนเดียว" มิกซ์บอกเสียงเล็ก ทำหน้ามุ่ยอย่างไม่พอใจ ลีโอหัวเราะขำ ก่อนจะเดินไปหามิกซ์แล้วหอมแก้มใสไปฟอดใหญ่


"ตัวแค่นี้ ขี้หวงแล้วหรอ แบ่งม๊าให้ป่ะป๊าบ้างสิครับ ป่ะป๊าทำงานหนักต้องการพลังงานเหมือนกันนะ" ลีโอบอกเด็กน้อยตัวเล็ก หอมแก้มลูกชายคนเล็กไปหนึ่งฟอด ลูกชายคนโตทำหน้ามุ่ยกันเป็นแถบ ไม่ได้ไม่พอใจที่ลีโอไม่หอมตน แต่ไม่พอใจที่หอมน้องชายของพวกเขาต่างหาก พวกเขาหวงน้องกันตามประสาเด็ก


"มองแบบนั้นทำไม มาม๊ะ มาให้ป๊าหอมหน่อย" ลีโอพูดขึ้นเดินไปนั่งข้างลิปเปอร์ ทำท่าจะหอมลูกชายตัวเล็ก แต่ลิปเปอร์เอามือยันหน้าพ่อตัวเองไว้


"ไม่เอาฮับ ป๊าตัวเหม็น" ลิปเปอร์ว่าออกมา ทำเอาทั้งโต๊ะหัวเราะกันขึ้นมาทันที ลีโอก้มลงจับเสื้อตัวเองมาดมนิดๆ 


//เหม็นหรอวะ? ร่างสูงแอบคิดในใจ


"ซี มานั่งทานด้วยกันสิ มาด้วยแบบนี้แสดงว่าทานข้าวเสร็จต้องกลับไปบริษัทอีกใช่มั้ยครับ?" เปาพูดบอกซีพร้อมกับหันมาทางลีโอ ร่างสูงพยักหน้ารับ


"ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมยังไม่หิว" ซีบอกอย่างเกรงใจ


"ไม่เป็นหรอกน่า มาสิๆ" เปาบอกพร้อมกับลุกไปจับแขนเลขาหนุ่มให้มานั่งข้างตน เพราะเด็กๆก็มีเหล่าพ่อๆดูแลกันอยู่แล้ว ไม่นานนักอาหารก็ทยอยมาเสิร์ฟ กุ้งเผาถาดใหญ่ถูกนำมาเสิร์ฟไว้กางโต๊ะ มิกซ์ทำตาลุกวาว มาสมองหน้าลูกชายอย่างเอ็นดู ลงมือแกะกุ้งให้เจ้าจอมขี้หวงข้างๆทันที โซ่ ซัน ลีโอต่างก็ดูแลการกินของลูกคนอื่นด้วย แต่มิกซ์นั้นน่าเป็นห่วงมากเพราะซนสุดแค่นั้นเอง


Tru...Tru...Tru....


เสียงมือถือเครื่องบางของเปาดังขึ้น ร่างบางกำลังตักอาหารให้วินชะงักไปนิด ก่อนจะควักออกจากกระเป๋าและกดรับสายเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของคนรัก


"พี่เวย์ ไม่มาทานข้าวด้วยกันหรอครับ?" เปาถามขึ้นเมื่อกดรับสาย พร้อมกับหยิบเท็ดชู่มาเช็ดคราบเลอะที่มุมปากของวินด้วย วินนั่งกินที่เปาตักให้ สายตาก็มองหน้ามิกซ์ที่หม่ำด้วยความอร่อย


(พี่ไม่น่าจะกลับไปทัน ลูกล่ะ?) เวย์ถามออกมา เปาหันมามองหน้าวิน


"วินครับ ป๊าเวย์อยากคุยด้วย" เปาส่งมือถือให้วินได้จับเอง เด็กน้อยเอาโทรศัพท์แนบหู


"ป๊าเวย์ไม่มาหาวินเลยล่ะฮับ?" เด็กน้อยถามเสียงใส


(ป๊ายังทำงานไม่เสร็จเลยครับ แล้วน้องวินทานข้าวอร่อยมั้ยเอ่ย?) เวย์พูดถามลูกน้อยอย่างเอ็นดู 


"อร่อยฮับ ม๊าตักให้วินเยอะแยะเลย วินคิดถึงป๊าเวย์ ป๊าโซ่ ป๊ามาส ป๊าลี ป๊าซันก็มา แต่ป๊าเวย์ไม่มา..." วินบอกอย่างหง๋อยๆ เวย์แอบอมยิ้มกับเสียงพูดมาจากปลายสาย เปาก็ลูบหัวลูกน้อยอย่างเอ็นดู


(ขอโทษครับ ไว้ป๊าจะซื้อขนมไปฝากนะ เป็นเด็กดีนะครับ) เวย์บอกออกมา


"ฮับผม" วินตอบรับเสียงหนักแน่น สมกับเป็นลูกของเวย์จริงๆ


"ป๊าเวย์ มิกซ์คิดถึง....!" มิกซ์ตะโกนบอกข้ามโต๊ะ จนเสียงเข้ามาในสาย มาสรีบยกนิ้วจุ๊ที่ปากไม่ให้เสียงดังทันที


(ป๊าก็คิดถึงมิกซ์ครับ ฝากบอกน้องด้วยนะวิน) เวย์ว่าออกมา วินพยักหน้ารับ ก่อนจะส่งมือถือคืนให้เปา เปารับมายกขึ้นแนบหูอีกครั้ง


"แล้วจะกลับวันไหนครับพี่เวย์?" เปาถามอย่างสงสัย ปลายสายเงียบไปนิด


(เปา ช่วงนี้ดูแลลูกแบบใกล้ชิดหน่อยนะ เหมือนอีกแก๊งค์มันจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ที่พี่แย่งสินค้ามาจากมัน) เปานิ่งไปนิด ก่อนจะลุกออกจากโต๊ะไปคุยกับเวย์แบบส่วนตัว โซ่ ซัน มาส ลีโอมองตามคนรักทันที ดูก็รู้แล้วว่าต้องมีเรื่องอะไร


"หมายความว่ายังไงครับ คนพวกนั้นคงไม่มาทำอะไรเด็กๆใช่มั้ย?" เปาว่าออกมาน้ำเสียงเริ่มไม่สบายใจ


(พี่ไม่แน่ใจ แต่กันไว้ก่อนจะดีกว่า กลัวพวกมันคิดสกปรกมายุ่งกับพวกเด็กๆ พี่กลัวลูกจะเป็นอันตราย) เวย์ว่าออกมา เปาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ในใจเริ่มกังวลมากขึ้น


"พี่เวย์...ผมอยากให้พี่เลิกเป็นมาเฟีย..." เปาบอกปลายสายเสียงอ่อย เรื่องนี้เขาเคยคุยกันแล้วแต่ยังไม่ได้พูดแบบจริงจัง ยิ่งอยู่ในวงการมืดยิ่งมีแต่อันตราย


"ผมเป็นห่วงพี่ เป็นห่วงลูกด้วย เป็นห่วงทุกคนเลย" เปาบอกกลับอย่างจริงจัง 


(พี่จะพยายามถอนตัวนะเปา แต่จะให้ออกจากวงการนี้แบบปุ๊บปั๊บเลยพี่คงทำไม่ได้ เพราะถ้าทำแบบนั้นอันตรายแน่ๆ) เวย์ตอบกลับมา 


"ครับ ผมเข้าใจ รีบกลับมานะครับ ผมคิดถึง" เปาบอกกลับไป เวย์ที่อยู่อีกฝั่งก็ยิ้มออกมาทันทีเหมือนได้กำลังใจเพิ่ม


(พี่ก็คิดถึงเรา...) เปาคุยกับเวย์ได้สักพักก็ตัดสายไป ก่อนจะเดินกลับมาหาพวกเด็กๆ มิกซ์กินจนเลอะไปถึงแก้ม วินขยับไปนั่งข้างมิกซ์พร้อมกับคอยดูแลน้องด้วยการคอยเช็ดคราบเปื้อนให้ เป็นภาพที่น่ารักจริงๆ


"มีเรื่องอะไรหรือเปล่าเปา?" ซันถามขึ้น เปาทำหน้าลำบากใจนิดๆ


"ไว้ค่อยกลับไปคุยกันที่บ้านละกันนะครับ" เปาบอกออกมา และลงมือทานข้าวต่อ หลังจากทานข้าวเสร็จก็ต้องแยกย้าย เพราะลีโอต้องกลับไปทำงานต่อและคาดว่าคงไม่ได้เข้ามานอนบ้านในคืนนี้ จึงเหลือแค่มาส ซัน โซ่ที่กลับไปนอนกับลูกและคนรัก ซึ่งซันกับมาสก็เอาเด็กๆไปรถด้วยสองคน ซึ่งก็คือวินกับเซน ทำให้เหลือมิกซ์ ซาว และลิปเปอร์ที่มากับเปาและโซ่ สงสัยบางทีพวกเขาคงต้องออกเป็นรถตู้เพื่อใช้เป็นรถครอบครัวซะแล้ว ทันทีที่รถเคลื่อนตัวไปได้สักพัก เด็กๆก็นอนหัวพิงซบกันและหลับลง โดยที่มิกซ์นั่งตรงกลางและซาวกับลิปเปอร์พิงหัวใส่น้อง นอนกองรวมกัน จนเป็นภาพที่น่ารัก


"ไอ้เวย์โทรมามีเรื่องอะไรหรือเปล่าเปา?" โซ่ถามขึ้นถึงเรื่องตอนที่ทานอาหาร เปาหันมามองหน้าโซ่ด้วยสีหน้ากังวัล


"พี่เวย์บอกว่าช่วงนี้ให้ดูแลเด็กๆแบบใกล้ชิดน่ะครับ เหมือนจะมีผู้ไม่ประสงค์ดีจ้องจะเข้ามาทำร้าย พี่เวย์ก็เลยเป็นห่วง" เปาบอกออกมา น้ำเสียงก็บ่งบอกได้ดีว่าห่วงไม่แพ้เวย์เลย


"ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวพี่ให้ไอ้ลีจัดคนดูแลเด็กๆ ตอนไปรร. ระหว่างทางกลับบ้าน ทุกๆที่จะมีคนคอยดูแลอยู่ห่างๆ เด็กๆจะได้ไม่ตกใจกลัวกัน" โซ่ว่าออกมา เอื้อมมืออีกข้างไปจับมือคนรักเอาไว้ เปายิ้มออกมาอย่างไว้วางใจ หวังว่าจะไม่มีใครมาทำร้ายเด็กๆก็พอ เพราะถ้าเป็นแบบนั้น เปา black ได้ออกโรงแน่...


ไม่งงกันเนาะ ไม่รู้ว่ามั่วชื่อตัวละครไหนบ้างหรือเปล่า

ถ้ามันผิดเดี๋ยวยังไงชุนจะตามแก้ไขให้อีกทีนะ

จะทยอยมาเรื่อยๆ แต่ยังไม่ถี่เหมือนเดิมนะ

จะลงต่อเนื่องก็ต่อเมื่อเรื่อง Black screen จบนะคะ

อ่านแล้วไม่เม้น งอน!!

ความคิดเห็น