email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กุหลาบร้ายซ่อนปมหัวใจซาตานเถื่อน (Kidding you)

ชื่อตอน : กุหลาบร้ายซ่อนปมหัวใจซาตานเถื่อน (Kidding you)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.9k

ความคิดเห็น : 47

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ธ.ค. 2557 21:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กุหลาบร้ายซ่อนปมหัวใจซาตานเถื่อน (Kidding you)
แบบอักษร

 

 

01:00 AM

ณ.คฤหาสน์ แอนเทิร์นดอว

ร่างสูงของเอเธนส์ที่เดินลงมาจากชั้นบนพร้อมกันกับมือที่ใหญ่ที่พาดสูทธสีดำขึ้นพาดบ่า ราวกับว่าเมื่อชั่วโมงที่แล้วเขาเอาเวลาทั้งหมดพาเธอเข้านอนตามมาด้วยเสียงโครมครามเนื่องจากต้องใช้แรงและกำลังมากมายที่จะปราบพยศร้ายอย่างให้เธอให้จนมุม โดยที่ตอนนี้ก็หลับเข้าสู่ห้วงนิทราด้วยฝีมือของเขาไปเป็นที่เรียบร้อย

“เรียบร้อยไหม” น้ำเสียงทุ้มของเอเธนส์ที่เอ่ยถามหนุ่มหล่อฝาแฝดทั้งสองที่นอนเอกเขนกอยู่ที่โซฟาสีแดงกำมะหยี่ตัวยาว ควบคู่มากับอาร์โตที่แทบจะขึ้นไปนอนบนโต๊ะทานข้าว คำพูดนั้นส่งผลให้แมกซิมต้องชะเง้อคอขึ้นมา

“ไม่เคยทำงานพลาดมาตั้งแต่ไหนแต่ไรละ” ใบหน้าหล่อที่เลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินคำตอบของคนสนิทประจำตัว ก่อนที่จะเดินมานั่งที่เก้าอี้และถอนหายใจ

“เฮ้อ !! ทำไมถึงเป็นแบบนี้ พวกแกนี่นะ” เอเธนส์ที่นำแขนตั้งฉากก่อนจะใช้มือใหญ่นั้นเท้าใบหน้าหล่อของตัวเองไว้ ลูอีส แมกซิมและอาร์โตที่ได้ยินดังนั้นก็ต้องหันมามอง จนสุดท้ายคนที่ตอบก็ต้องเป็นคนใกล้ตัวอย่างลูอีสอยู่ดี

“ขนาดฉันเดินตามหลังเธอไป ยังคิดไม่ถึงว่าจะโดนประตูปิดใส่หน้าเลย” น้ำเสียงหล่อที่เอ่ยออกมาอย่างเหนื่อยก่อนจะชันตัวลุกขึ้นพิงพนักโซฟาอย่างเบื่อๆ ใบหน้าหล่อที่ตาเริ่มจะปิดแต่มือใหญ่นั้นกลับคว้าแก้วไวน์องุ่นแดงที่วางอยู่บนโต๊ะห่างจากอาร์นิดนึโตและกระดกเข้าปาก

“ประตูบานเดียวไม่พอ ไหนจะกรงเหล็ก มันคิดว่าฉันเป็นกระทิงที่จะโง่วิ่งชนกรงออกไปเลยหรือไงวะ”

“และทำไง” อาร์โตที่เอ่ยขึ้นมาด้วยใบหน้าที่อยากรู้อยากเห็น

“โทรหาเจ้านั่นให้ไปฆ่าคนควบคุมแผงไฟฟ้า”

“ฉลาดได้อีก” แมกซิมที่พูดต่อบทของลูอีส ด้วยสีหน้าหวั่นๆ ทำให้อาร์โตที่ได้ยินดังนั้นก็ถึงกับขำออกมาเมื่อหันไม่มองเห็นใบหน้าของชายทั้งสองและเอ่ยขึ้นอย่างขำๆ

“ที่หายกันไปนานเพราะเหตุผลนี้ใช่ไหมเนี่ย”

“แหงล่ะ” แมกซิมที่ตอบขึ้นมาพร้อมกับวางแขนลงบนพนักโซฟ้าพร้อมกับยกขายาวนั้นวางลงตักของลูอีสอย่างถือวิสาสะ เอเธนส์ที่ได้ยินดังนั้นจึงถอนหายใจออกมายาวพรืดกับพฤติกรรมของชายหนุ่มตรงหน้า ที่ทำท่าทางเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย

“ส่วนเรื่องที่ฉันเล่าให้แกฟังน่ะ สามต่อนะครับรอบนี้ ถ้าเป็นแกฉันไม่ห่วงเท่าไหร่ ไม่ห่วงเลยดีกว่าเพราะอย่างน้อยแกคนนึงก็เท่ากับพวกฉันสองคนอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเอาช้อยส์ที่จะช่วยเหลือแกออกไปได้” แมกซิมที่พูดพร้อมกับชูสามนิ้วขึ้นมา โดยใช้อีกมือดันนิ้วกลางลงเปรียบเสมือนว่า เอเธนส์นั้นเป็นหลักให้กับทุกคน

“ฉันมันไม่น่าปกป้องขนาดนั้นเลยเหรอวะ”

“เออสิครับ” ลูอีสที่ตอบก่อนจะเอนตัวพิงพนักโดยที่สายตาทุกคู่นั้นต่างมองไปทางหนุ่มหล่อตรงหน้าที่ทำท่าเหมือนกับจะลุกขึ้นมาบีบคอพวกเขาทั้งสองให้รู้แล้วรู้รอดถ้าไม่ติดว่าอาร์โตเอ่ยขึ้นมาก่อน

“ฉันคิดว่า แกไม่น่าเป็นห่วงเลย เด็กน้อยที่ชื่อโมริน่าอะไรนั่นอีก แต่คนที่น่าเป็นห่วงตอนนี้คือคนที่แกไม่คิดเป็นห่วงเธอเลยมากกว่านะไอ้เธนส์” หนุ่มหล่อที่ลุกขึ้นจากโต๊ะทานอาหารและหันหน้าไปมองน้องชายของตนที่เม้มปากเป็นเส้นตรงพร้อมกับนัยน์ตาสีน้ำตาลสวยนั้นหันไปมองทางประตูแทนที่จะฟังแทน

“และแกจะให้ฉันทำยังไงล่ะ” น้ำเสียงที่เริ่มสั่นเมื่อนึกถึงภัยอันตรายที่ค่อยๆคลืบคลาน สิ่งที่อาร์โตพูดมาก็ถูก โมริน่าก็มีมาตินกับเมราดิกส์คอยดูแล แต่ฮาเวียร์เขาแทบจะไม่ได้ดูแลอะไรเธอเลยสักครั้ง

“ฉันคงไม่สั่งให้แกไปฆ่าเธอหรอกนะ” แมกซิมที่เอ่ยก่อนจะใช้มือใหญ่คว้าแก้วไวน์ที่วางอยู่ตรงหน้าลูอีสและกระดกรวดเดียวจนหมด โดยมีอาร์โตที่ถือขวดไวน์แดงไว้อยู่ในมือพร้อมกับรินแก้วใหม่ให้เขาทั้งคู่อย่างเพลินใจ

“เออขอโทษทีครับ” เอเธนส์ที่ตอบออกมาอย่างเซ็งบวกกับใบหน้าที่ตอนนี้ไม่ค่อยจะรับแขกสักเท่าไหร่  ทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่ถึงกับขำออกมาพร้อมกับส่งขวดไวน์ที่อาร์โตเทหมดแล้ววางไว้ตรงหน้าชายหนุ่มทั้งสาม

“เอางี้ อย่างน้อยมันก็มีสองงาน งานที่หนึ่งปลายทางคือฝรั่งเศสและงานที่สองคือเจ้าเด็ก เดวาเนีย ถ้าหัวขวดไวน์หันไปทางใครหรือใกล้เคียงงานแรก รับไปนะครับ” อาร์โตที่พูดพร้อมกับยิ้มเมื่อเห็นท่าทางของทุกคนที่เริ่มแย้งขึ้นมาแต่คนอย่างเขานะหรือจะสนใจ

“ตีหัวฉันถ่วงแม่น้ำเถอะ” ลูอีสที่แย้งขึ้นมาคนแรกโดยมีแมกซิมที่เอ่ยตามขึ้นมาคนที่สองบ่งบอกว่าเขาจะไม่ร่วมแน่นอน

“เอาจริงดิ”

“เอาที่ทำแล้วพวกแกสบายใจเถอะ” เอเธนส์ที่เอ่ยขึ้นมาเป็นคนสุดท้ายพร้อมกับมองค้อนไปยังพี่ชายของตนที่ใช้มือใหญ่นั้นจับไปที่กลางขวดไวน์และพร้อมจะหมุนมัน หนุ่มหล่อฝาแฝดที่ใจจดใจจ่อและต่างส่งสายตาอาฆาตไปยังขวดไวน์ไม่เว้นแม้แต่เอเธนส์ที่กรนด่าในใจทั้งขวดไวน์และคนหมุนอย่างอาร์โต

พรุบ !!!!!!!

“เฮ้ย !” แมกซิมที่ถึงกับร้องออกมาอย่างหัวเสีย เมื่อขวดที่ค่อยมาหยุดลงระหว่างกลางเขาและอาร์โตนั้นมันบ่งบอกถึงการเดินทางครั้งใหม่แล้วนะสิ

“เป็นไง ขอบคุณที่ร่วมมือนะครับ ฮ่าๆๆ” เอเธนส์ที่ถึงกับขำออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อเห็นว่าคนที่ต้องลงไปทำงานแรกคืออาร์โตและแมกซิม โดยแมกซิมนั้นถึงกับอยากจะเขวี้ยงขวดนั้นแตกให้รู้แล้วรู้รอดซึ่งก็ไม่ได้ต่างอะไรจากจีโอเลยสักนิด

“เอาใหม่ได้ป่ะวะ เมื่อกี้ฉันเหวี่ยงมันแรงเกินไป” น้ำเสียงที่ดูไม่ค่อยอยากจะไปเท่าไหร่ ทำให้ลูอีสที่ได้ยินดังนั้นถึงกับคว้าขวดไวน์และลุกขึ้นพร้อมกับพูดทันที

“ลูกผู้ชายพูดแล้วไม่คืนคำ ขอตัวไปนอนล่ะเชิญพวกแกคุยกันตามสบายเถอะ” สิ้นคำนั้นหนุ่มหล่อร่างสูงที่เดินหมุนขวดไปมาและก้าวขาเดินยังด้านในคฤหาสน์หรือตรงไปยังห้องของเขาโดยทิ้งให้หนุ่มหล่อที่นั่งมองตาละห้อยอย่างหมดอารมณ์ยกเว้นเอเธนส์

“โธ่ ฉันบอกแกแล้วใช่ไหมจีโอ ว่าอย่า อย่า อย่า !” แมกซิมที่เอ่ยขึ้นพร้อมกับทำท่าทางเหมือนกับเด็กสิบขวด ไหนจะใบหน้าหล่อที่ย่นคิ้วเข้าหากัน ริมฝีปากที่เม้มเป็นเส้นตรงราวกับกำลังด่าอาร์โตอยู่ในใจ

 

08:00 AM

ในห้องกว้างใหญ่สีครีมโดยมีเตียงนอนคิงไซส์วางตระหง่านอยู่ด้านในพร้อมกับร่างเล็กของหญิงสาวที่นอนตะแคงข้างหันหน้าไปทางผ้าม่านอย่างไม่รู้ว่ามีคนกำลังเดินเข้ามาและตรงไปกระจก มือใหญ่ที่ตัดสินใจดึงผ้าม่านออกส่งผลให้แสงแดดยามเช้านั้นกระทบเข้ามายังเปลือกตาของหญิงสาวจนเธอต้องเอามือขึ้นบังเลยเอ่ยอย่างงงๆ

“อะไรของนายเนี่ย” เอเธนส์ที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ไม่ได้ติดกระดุมสักเม็ด และสิ่งที่ทำให้เธออารมณ์เสียสุดๆคือเขานั้นกระชากผ้าม่านให้เปิดกว้างออกราวกับว่าไม่ได้เสียงของเธอที่เอ่ยแย้งเลยสักนิด

“นี่นาย ! เมื่อคืนกลับมาตั้งตีสอง ไม่คิดจะให้เวลาพักผ่อนกันบ้างเลยหรือไง ฉันไม่ใช่เจ้าหญิงที่จะมานอนดึกและตื่นเช้าหรอกนะ”

“ถ้าคนอย่างเธอเป็นเจ้าหญิง ฉันจะฆ่าเจ้าชายทุกคนที่คิดจะมาช่วยชีวิตเธอ จะได้ไม่ต้องตื่นมาแหกปากโวยวานน่ารำคาญอะไรแบบนี้ ตื่น !!!

หมับ !!

“กรี๊ด !!!!” สิ้นเสียงทุ้มของเอเธนส์ร่างสูงจึงเดินเข้าไปดึงแขนเล็กให้ลุกขึ้นมาจากเตียงนอนแต่เธอกลับกระชากมือกลับ ทำให้ร่างสูงที่ไม่ได้กะแรงไว้จึงเสียหลักล้มลงทับร่างเล็กอย่างจัง

ตุ้บ !

เอเธนส์ที่รีบเอามือใหญ่นั้นเท้าเตียงนุ่มไว้เนื่องจากถ้าเขาปล่อยให้ล้มไปมากกว่านี้ริมฝีปากที่ด่าเขาอยู่เมื่อกี้นี้คงจะไม่มีที่ว่างให้พูดอีกต่อไป ฮาเวียร์ที่แทบจะไม่กล้าหายใจแรงเพราะชายหนุ่มที่ยังไม่ขยับตัวหรือกำลังตกใจในสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

“เฮ้ย ! จะจูบกันแต่เช้าเลยหรือไง” น้ำเสียงทะเล้นของร่างสูงที่ยืนพิงพนักประตูห้องเชื่อมของเอเธนส์โดยที่นัยน์ตาสีฟ้าคู่สวยนั้นจ้องมายังเขาทั้งสองที่รีบผละออกมาอัตโนมัติ ฮาเวียร์ที่รีบลุกมาอยู่ข้างเตียงตรงข้ามกันกับเอเธนส์ที่ยังคงทำหน้าตาไม่เข้าใจตัวเอง

“ฮ่าๆๆ เห็นเกลียดๆกันแบบนี้ ก็เสร็จกันมาทุกคู่แล้วนะ” คำพูดของอาร์โตที่เอ่ยขึ้นมาก่อนจะเอียงคอมองไปยังหญิงสาวที่เอ่ยปากตอบไปทันทีเมื่อสิ้นคำพูดนั้น

“เสร็จอะไรของนาย”

“ก็อย่างที่เธอเข้าใจนั่นแหละ มัวแต่สวีวี้หวีกันอยู่ได้ ลงไปข้างล่างได้แล้ว คริสมาและมีเรื่องจะคุยกับแก เรื่องนั้นแหละ อิทธิพลแกกำลังสั่นคลอน ฉันคิดไว้แล้วว่า...”
“เฮ้
!! เอเธนส์” ยังไม่ทันที่อาร์โตจะได้พูดจบก็มีเสียงขี้เล่นอีกคนที่เอ่ยขึ้นเมื่อเปิดประตูห้องของหญิงสาว หนุ่มหล่อร่างสูงที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำและกางเกงยีนส์ นัยน์ตาสีเขียว ซึ่งเป็นคนสนิทของอาร์โต

“เจคิว ??”

“เฮ้ย ! เธอ ฮาเวียร์” ชายหนุ่มอีกคนที่เอามือใหญ่พาดไปที่บ่ากว้างของเจคิวก่อนจะมองไปยังเอเธนส์และฮาเวียร์ที่กำลังสับสนกับการมาของเขาทั้งสอง

“อย่าบอกนะว่า..”

“ไม่ใช่เว้ย พวกแกลงไปรอฉันข้างล่างและเดี๋ยวจะตามลงไป แกด้วยไอ้จี” เอเธนส์ที่พูดขึ้นมาคำแรกตั้งแต่ที่มีอาร์โตเข้ามา พร้อมกับหันไปมองหน้าหญิงสาวที่ยังคงสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“ไปอาบน้ำและรีบตามลงไปละกัน”

“มีเป็นห่วงกันด้วย คู่นี้ยังไงๆ เอ้ะ !” เทมัชที่เอ่ยแซวเมื่อเห็นว่าหญิงสาวหันไปทำท่าจะด่าแต่ก็ต้องเงียบและเดินไปทางอื่นเพื่อหยุดบทสนทนาระหว่างกันไว้แค่นี้

“ลงไปได้แล้วน่า”

“คร้าบ !!! เขาไล่แล้วลงไปเด่ !!!” น้ำเสียงขี้เล่นของเทมัชที่หันไปเอ่ยกับเจคิวที่ทำสีหน้าคิดไม่ถึง โดยอาร์โตที่ยืนมองอยู่ต้องหันมาตอบแทน

“แกด้วย ไอ้เทมัช”

“พวกแกทุกคนแหละ ลงไปได้แล้ว !!

 

อีกด้าน

หญิงสาวร่างเล็กที่กำลังเดินอยู่ในโรงแรมโดยไม่รู้อะไรเลยว่ากำลังมีภัยคลืบคลานเข้ามาใกล้ตัว แต่ในทุกๆครั้งนั้นมักจะมีหนุ่มหล่ออย่างมาตินและเมราดิกส์เข้ามาแทรกก่อนเสมอ

“โมริน่า” น้ำเสียงทุ้มของมาตินที่เดินมาหาหญิงสาว โดยที่เธอนั้นก็มีอาการตกใจอยู่เล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าจะได้มาเจอเขาในโรงแรมแบบนี้ เพราะตั้งแต่วันนั้นเธอแทบจะไม่ได้เห็นเขาเลย

“อ้าว พี่มาได้ไง” แม้เธอจะดูตกใจแต่หัวใจดวงเล็กก็กำลังพองโตขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ก่อนจะสะดุ้งเมื่อจู่ๆก็มีแรงวางลงมาที่ไหล่เล็กของเธอพร้อมกับเสียงน่ารักที่เอ่ยด้านหลัง

“ตามเธอมาไง สาวน้อย” เมราดิกส์ที่เอ่ยขึ้นแทน โดยที่โมริน่านั้นก็มีสีหน้าแปลกใจก่อนจะหันไปหามาตินที่เม้มปากพร้อมกันส่งสายตาอาฆาตไปหาเพื่อนรักของตนที่กลั้นขำอยู่

“จริงเหรอพี่” เมราดิกส์ที่ไม่ได้สนใจคำตอบนั้นแต่ใบหน้าหล่อที่เงยหน้ามองไปยังด้านบนเมื่อรู้สึกถึงโดยเป็นเป้า ก่อนจะใช้ลิ้นดุนกระพุงแก้มอย่างกวนประสาท

“พาเธอออกไปก่อน ฉันมีอะไรต้องทำสักหน่อย”

“มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า” โมริน่าที่หันมาถามหนุ่มหล่อที่เดินไปทางอื่นและไม่สนใจที่จะหันมาตอบคำถามเธอเลยสักคำทำให้มาตินที่ยืนนิ่งราวกับคิดอยู่นั้นต้องรีบดึงมือเธอเมื่อเห็นว่ามีชุดดำปริศนาเจ็ดถึงแปดคนกำลังเดินมาทางเขา

“มานี่ รีบวิ่ง” มาตินที่ดึงหญิงสาวให้วิ่งตามโดยที่เธอนั้นก็ยังงงแต่ยังไม่ทันที่จะได้ไปไหนไกลมืออีกข้างของโมริน่าก็ถูกชุดดำคนหนึ่งจับไว้ โดยที่เธอนั้นก็ต้องร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

“โอ้ย !

พลั่วะ !!

มาตินที่หมุนตัวกลับก่อนจะใช้สันมือกระแทกลงไปที่แขนและซัดหมัดลงไปที่ใบหน้าชุดดำคนแรก จนในตอนนี้คนมากมายที่มุงดูจากด้านบนราวกับให้ความสนใจ

“นี่มันอะไรกันเนี่ย”

“อยู่เฉยๆอย่าวิ่ง อย่าอยู่ห่างจากฉัน เข้าใจไหม” มาตินที่หันมาเอ่ยกับหญิงสาวที่ตกใจกับการทะเลาะวิวาทของชายหนุ่มตรงหน้าและชุดดำที่มากมาย

“แฮ็คเกอร์ ส่งพวกแกมาหรือไง”

“ลูกเนรคุณอย่างแก ใครเขาอยากจะปล่อยให้อยู่กันล่ะ”

หวืด ตุ้บ !!!
สิ้นคำพูดนั้นมาตินที่กระชากเก้าอี้และเหวี่ยงใส่หน้าของเจ้าของคำพูดเมื่อกี้นี้โดยที่มันก็แทบจะไม่ได้ตั้งตัวเลยทีเดียว

“จัดการมัน !

หนุ่มหล่อที่ถกแขนเสื้อขึ้นก่อนจะจับไปที่เก้าอี้และฟาดไปที่ระเบียงโรงแรมทำให้เก้าอี้นั้นแตกแยกออกมาเป็นส่วนๆ ก่อนจะใช้มืออีกข้างดึงขาเก้าอี้ออกมาและตีไปยังท้ายทอยของอีกฝ่ายที่กำลังจะวิ่งไปจับตัวหญิงสาวที่ยืนดูอย่างลุ้น สงครามย่อมๆที่เกิดขึ้นโดยที่ชุดดำอีกห้าถึงหกคนที่วิ่งมาโดยที่มาตินนั้นมีแค่ขาเก้าอี้อยู่ในมือ

อั่ก !!

“เพื่อนผมโหดนะครับ” เชือกเส้นใหญ่ที่รัดไปคอของชุดดำคนหนึ่งก่อนจะใช้ขานั้นแตกไปที่ข้อพับ และถีบไปที่ใบหน้าอีกครั้ง ทำให้อีกฝ่ายต้องหันมามองอย่างไม่เชื่อสายตา

“อ่อ ฉันชื่อ เมราดิกส์ เคลัส ดันเซส เผื่อพวกแกยังไม่รู้จัก”

พลั่วะ ตุ้บ !!

 

ทางด้านเอเธนส์

“ฉันเตรียมคนให้แกแล้ว ถ้ามีอะไรก็เรียกใช้ได้เลย แต่อย่าปล่อยให้มันลามไปมากกว่านี้ล่ะ ตอนที่ทางนั้นติดต่อพ่อมา ฉันคิดว่าพวกแกกำลังเล่นอะไรอยู่ซะอีก” คริสโตเฟอร์ที่เอ่ยขึ้นอย่างหนักใจเมื่อเห็น เอเธนส์ อาร์โต ลูอีส แมกซิม เจคิว และ เทมัช ที่กำลังนั่งฟังอย่างใจจดใจจ่อ

“ผมจะจัดการให้เร็วที่สุด พ่อไม่ต้องเป็นห่วง” เอเธนส์ที่เอ่ยขึ้นก่อนที่จะมองไปยังหญิงสาวที่กำลังเดินลงมาเป็นและจุดสนใจของทุกๆคนที่นั่งอยู่บริเวณนี้

“หนูฮาเวียร์ ทานข้าวหรือยังน่ะพาเธอไปกินอะไรหน่อยสิ พ่อจะกลับแล้วถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็รีบรายงานมาละกัน”

“ครับ” หนุ่มหล่อทั้งหกที่เอ่ยรับคำก่อนที่คริสจะลุกขึ้นพร้อมกับบอดีการ์ดส่วนตัวที่เดินตามอย่างจงรักภัคดีออกจากบ้านไปแต่คนเป็นพ่ออย่างเขานะหรือ จะไม่เอะใจเรื่องที่เห็นเธอนั้นอยู่ในบ้านของเอเธนส์

“เธอนี่ทำเป็นแต่กินกับนอนจริงๆ” เอเธนส์ที่เป็นคนเริ่มบทสนทนาขึ้นเมื่อเห็นว่าฮาเวียร์ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่หัวบันไดและมองมาทางพวกเขา

“ทำอย่างกับว่าที่ผ่านมามีอะไรให้ฉันทำงั้นแหละ” เธอที่ยังคงเถียงคำไม่ตกฟากทำให้หนุ่มๆที่นั่งอยู่ถึงกับฮือฮาทันที

“ฉันมีแน่ มานี่ !!

หมับ !

“พูดเฉยๆก็ได้ ไม่ต้องมาจับหรอก !” เอเธนส์ที่จับมือของหญิงสาวก่อนจะออกแรงดึงให้เธอนั้นเดินออกไปจากที่ตรงนี้แต่เธอก็ยังคงยื้อแรงของเขาไว้อยู่ดี

“พอใจจะจับฉันก็จับ ทำไมเดี๋ยวนี้หวงเนื้อหวงตัว ??” น้ำเสียงประชดประชันของเอเธนส์ที่เอ่ยขึ้นก่อนจะผายมืออีกข้างไปทางด้านหนุ่มที่นั่งมองพวกเขาทั้งสองอย่างไม่เข้าใจ

“อยากจะเข้าไปคุยกับใครล่ะ เอาสิ ไอ้จี ไอ้แมก หรือ ไอ้ลูอีสล่ะ”

“มันเรื่องของฉัน ! ฉันอยากจะคุยกับใครฉันก็จะคุย แต่หนึ่งในนั้นมันไม่มีนาย ! ถอยไป” หญิงสาวที่เดินกระแทกไหล่ชายหนุ่มออกไปแต่ยังไม่ทันจะก้าวขาก็ถูกมือใหญ่ของเอเธนส์ดึงมายืนที่เดิมอีกครั้งพร้อมกับคำพูดที่น่าตกใจและสามารถทำให้ทุกคนที่อยู่ในนี้ถึงกับลืมหายใจกันเลยทีเดียว

“อะไรของนายอีกห้ะ !

“หวงว่ะ”

..................................................

“หึงด้วย”

“อะ.....อะไรนะ” ฮาเวียร์ที่ถึงกับอ้าปากค้างอย่างตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม แต่แล้วเขาก็เลิกคิ้วขึ้นและเอ่ยตอบกลับไปอย่างไม่ใส่ใจพร้อมกับปล่อยมือออก

“จริงจังไปหรือเปล่า ฉันชอบพูดเล่น ไม่รู้เลยเหรอ” คำพูดนั้นทำให้สาวสวยอย่างเธอถึงกับหน้าชา มือเล็กที่กำเข้าหากันอย่างแน่นราวกับอยากจะระเบิดใส่คนที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้า

“เธอคิดว่าฉันจะหึงคนที่เคยทำร้ายครอบครับฉันหรือไง”

...................................................

“เป็นไปไม่ได้ว่ะ”

เพียะ !!!!

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว