email-icon

ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ 🙏

ตอนที่ 4 ได้แค่เพื่อนก็เท่าไหร่

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 ได้แค่เพื่อนก็เท่าไหร่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2560 16:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 ได้แค่เพื่อนก็เท่าไหร่
แบบอักษร

ตอนที่ 4   ได้แค่เพื่อนก็ดีเท่าไหร่

​ความเดิมตอนที่แล้ว........

"คุยไรกันเสียงดัง"ไลลินที่เพิ่งเดินไปส่งงานถามขึ้นแล้วมองหน้าคริสไปด้วย 

"ก็น้องคนที่ชอบไอคริส แอบถ่ายรูปมันลงไอจี พร้อมแคปชั่น รออยู่ตรงนี้แล้วต่อท้ายด้วยหัวใจเค"ซานตอบแทน  ไลลินเงยหน้าขึ้นมองคริสอีกครั้งแล้วอมยิ้มแซว 

"พอเลยไลลิน พูดเชี้ยไร กูจับจูบแม่ง"

"ฮ่าๆ นี่เพื่อนไง คริส"

-------------------------------------------

​"เออ รู้แล้วว่าเพื่อน กูเพื่อนมึง กูจำได้"คริสพูดหลบตา  มือใหญ่หยิบมือถือออกมาเช็คเฟสบุ๊คไปพลางๆ 

"อูย เจ็บ"ซานพูดแล้วทำท่ากุมหัวใจ  ร่างสูงตวัดสายตาขึ้นจิกๆ

Rrrrrrrrrrrr

เสียงมือถือดังที่ข้างกาย สายตาคมกริบเหลือบมองร่างบางที่กำลังล้วงมือถือในกระเป๋า 

"ลืมปิดเสียงตลอดเลยมึงเนี่ยอิไล"ไพรส์กระดิกเท้าเล่นเกมส์ในมือถือแล้วพูดว่าหญิงสาว  

"ก็กูลืมไง ด่ากูจัง"ไลลินตอบแล้วเลื่อนหน้าจอเพื่อรับสาย   ทุกการกระทำของไลลินตกอยู่ในสายตาของคริสเสมอ 

ปึ่ก

มือถือไอโฟนเครื่องบางถูกวางกระแทกกับโต๊ะเรียนเสียงดังจนเพื่อนๆในคลาสหันมามอง รวมทั้งไลลินที่กำลังคุยโทรศัพท์ด้วย  ร่างสูงผ่อนหายใจแล้วหลับตา​ลงช้าๆ  

"เอ่อ พวกมึงเดี๋ยวกูไปกับแฟนนะ วันนี้ไอเบ๊บมันเลิกไว"ไลลินพูดทั้งที่มือยังคงกวาดหนังสือและข้าวของต่างๆใส่กระเป๋า  คริสลืมตามองแล้วรีบรั้งข้อมือเล็กนั้นไว้เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายจะเดินออกไปแล้ว  หญิงสาวชะงักเท้าแล้วหันมามองหน้าร่างสูงพลางเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม  ทั้งสองคนตกเป็นเป้าสายตาของเพื่อนๆในกลุ่มทันที โดยเฉพาะคริส ที่ทุกคนก็พอจะรู้เหตุผลตรงนี้ดี 

"เปล่า ไม่มีไร"คริสพูดแล้วปล่อยข้อมือหญิงสาวออก 

"งอนกูไง๊  เดี๋ยวเสาร์นี้ไปดูหนังกานนน"ไลลินที่เห็นว่าคริสทำหน้าตึงใส่ตัวเองก็รีบพูดง้อแล้วหยิกแก้มร่างสูงอย่างหยอกๆ 

"อืม"ครางตอบในลำคอแล้วลุกขึ้นยืนเต็มตัว เขามองหน้าหญิงสาวเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปเลย  ไลลินหันมองหน้าเพื่อนคนอื่นๆทันที  เจอาร์ยักไหล่เป็นเชิงบอกว่าไม่รู้เช่นกันว่าร่างสูงเป็นอะไร  จริงๆพวกเขาก็รู้แหละ แต่ไม่อยากให้ไลลินรู้  หญิงสาวสลัดความคิดออกจากหัวแล้วสะพายกระเป๋าเดินออกไป


สวนพฤกษศาสตร์หลังมหา'ลัย

"ไอสัส หาตัวมึงตั้งนาน โทรมาก็ไม่รับสายพวกกู"เอ็มเจ เดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อนคนอื่นๆ แล้วทิ้งตัวนั่งลงที่โต๊ะไม้หินอ่อน  ร่างสูงนั่งเงียบไม่ได้พูดตอบอะไร  ในมือถือกีตาร์แล้วดีดเล่นแบบไม่เป็นเนื้อเพลง 

อีกด้านหนึ่ง

"กรี๊ดมึง พี่คริส ฮือ"ตัวนิ่มสะกิดแขนวาวาแล้วชี้นิ้วไปทางโต๊ะไม้หินอ่อนที่มีกลุ่มนักศึกษาวิศวะนั่งกันอยู่ผ่านหน้าต่างของห้อง  วาวาละสายตาจากใบงานแล้วมองตามนิ้วของเพื่อนสนิท 

"อืม"วาวาตอบครางในลำคอแล้วหันมาเขียนงานต่อ

"มึง ทำใบงานให้กูที เพื่อนรัก"ตัวนิ่มพูดต่อ มือยกขึ้นบีบไหล่เพื่อนที่นั่งอยู่ด้านข้างอย่างออดอ้อน 

"อิเวร เห็นผู้ชายสำคัญกว่าการเรียน"

"โหย มึงเพื่อนกูมั้ยอ่า นานๆทีจะเจอพี่เขานะ"

"หรอ ได้ข่าวว่ามึงเจอทุกวันนะ"

"ง่ะ >///////<"

"ง่ะ แม่มึงสิ คิดว่าน่ารักหรอ"

"วาวา กูรู้ว่ามึงชอบพี่เอ็มเจ  ถ้ากูได้พี่คริสมา กูจะสานต่อให้"

"กูไม่ได้แรดขนาดนั้นมั้ย"

"หรอ แล้วใครมันเอารูปพี่เขามาตั้งหน้าจอโทรศัพท์ แล้วใครมันเอารูปพี่เขาไปใส่หมอนข้างแล้วนอนกอดทุกคืน  อิเวรนั่นคือใคร ตอบกูทีค่า"

​"จังไร!!!"วาวาจิกตามองเพื่อนสนิทแล้วดึงใบงานของตัวนิ่มมานั่งเขียนให้

"อร้ายย น่ารักมากจ้า เดี๋ยวจะขอไลน์พี่เอ็มเจให้นะ"

"เอาของมึงให้รอดก่อนเถอะ อิดอก"

หลังจากที่พูดคุยกับวาวาเสร็จแล้ว ตัวนิ่มก็รีบเก็บของใส่กระเป๋าแล้วเดินกึ่งวิ่งลงบันไดมา  แค่เห็นหน้าก็กระชุ่มกระชวย  

------------------------------------------------

"ไอคริส มึงทำใจเหอะ มึงก็รู้ว่ามันคบกับแฟนมาหลายปีแล้ว"ซานพูดแล้วมองหน้าเพื่อนไปด้วย 

"........."

"สองปีแล้วนะเว้ยที่มึงชอบมันอะ"

"อืม"ร่างสูงตอบแล้วดีดกีตาร์แล้วร้องเพลงๆหนึ่ง 

【ถูกที่ผิดเวลา】

>>>.ดีเพียงใด ที่ได้ยืนข้างเธอ ได้พูดได้คุยได้พบได้เจอ ได้ใกล้ชิดกัน ดีเกินพอ กับคนอย่างฉัน ความรักในใจคงไม่พูดมัน ไม่ให้สร้างปัญหา

>>> .ใจ เธอมีเจ้าของ คงต้องโทษที่พรหมลิขิต ให้ฉันมีสิทธิ์แค่รักเธอผิดเวลา ได้แค่เพื่อนก็ดีเท่าไหร่ แม้จะได้แค่เพียงใกล้กัน ใครคนนั้นคงไม่ว่า

>>> .ช่วยไม่ได้ถ้ารักเขาก่อน ฉันต้องซ่อนอาการมากมาย ไม่ให้เธอรับรู้ได้ จากสายตา

------------+++++++++++------------

สองเท้าเล็กหยุดยืนที่ด้านหน้า  แล้วมองร่างสูงที่ดีดกีตาร์แล้วร้องเพลงออกมา  นัยน์ตาคมกริบกำลังซ่อนความรู้สึกบางอย่างไว้ในส่วนที่ลึกที่สุด  ตัวนิ่มกระชับกระเป๋าสะพายที่ด้านหลังแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ  ดูก็รู้ว่าร่างสูงอินกับเพลงที่ร้องมากแค่ไหน  พี่เขาคงไม่ได้ชอบใครอยู่ใช่มั้ย.....

"พี่คริส"ร่างบางเม้มปากแน่นเพื่อสะกดอารมณ์และความรู้สึก  ตัวนิ่มฉีกยิ้มแล้วเดินเข้าไปหาร่างสูงทันที  คริสวางกีตาร์ไว้ข้างตัวแล้วช้อนสายตาขึ้นมองคนที่มาใหม่  ส่วนคนอื่นๆก็มองหน้ากันแล้วยักคิ้วให้กันและกันอย่างรับรู้  

"ห๊าววว ง่วงโว้ย  ไปนอนห้องกูกันไอสัส"เอ็มเจทำท่าหาวแล้วพูดชวนเพื่อนคนอื่นๆ  

"เอ่อพี่เอ็มเจ"ร่างบางเอยเรียกชื่อคนที่เพื่อนสนิทเขาคลั่งหนักมาก  เอ็มเจเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วเลิกคิ้วถามตัวนิ่ม  คริสมองเหตุการณ์ตรงหน้าแล้วลุกขึ้นยืน  เขาเสยผมอย่างหงุดหงิด  วันนี้เขาหงุดหงิดทุกอย่างเลย  

"คือขอไลน์พี่หน่อยได้มั้ยอะ"

"ฮิ้ว จีบไม่คริสไม่ติดจะมาจีบไอเอ็มเจแทนอ่อน้อง"

"เปล่าพี่ คือเพื่อนผมชอบพี่น่ะ มันคลั่งพี่มากเลยนะ ห้องมันอะมีแต่รูปพี่คนเดียว ประหนึ่งว่าพี่เป็นโอปป้าเลยอะ"

"เชี้ย ใครหลงผิดขนาดนั้นวะ"ซานพูดกลั้วหัวเราะแล้วขำกับเพื่อนๆในกลุ่ม

"ไปบอกวาวา ว่าพี่ให้มาขอเอง"เอ็มเจพูดแล้วยักคิ้วให้ก่อนจะเดินออกไป  ตัวนิ่มอึ้งนิดๆ ที่อีกฝ่ายรู้จักเพื่อนเขาด้วย   

"พี่คริส"หลังที่เอ็มเจเดินออกไป ทุกคนก็เดินออกไปทันที  คริสก็เช่นกัน  เขาเก็บกีตาร์เสร็จก็ทำท่าจะเดินออกไปแต่ร่างบางก็รีบวิ่งไปรั้งข้อมือใหญ่ไว้   คริสมองตามมือแล้วผ่อนลมหายใจเบาๆ  

"วันนี้กูอารมณ์ไม่ดี กลับไปไป"พูดไล่ แล้วเมินหน้าหนี 

"พี่คริส นิ่มหิวข้าว"ประโยคถัดมาเรียกสายตาร่างสูงทันที  หิวข้าวแล้วมาบอกกูทำไม

"กูไม่ได้ถาม"

"โห ทำไมใจร้ายจัง"พูดอ้อนแล้วกัดปากตัวเองมองหน้าร่างสูงไปด้วย  

"จิ๊ น่ารำคาญ ไปไหนก็ไปไป กูจะกลับห้อง"

"ไปด้วยดิ ผมเลิกเรียนแล้ว"ตัวนิ่มรีบเสนอตัว  มือก็หลอกจับมือร่างสูงไปแบบเนียนๆ   

​"กูไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า"

ฮือ คนหล่อใจร้าย 

"พี่คริส ให้โอกาสผมบ้างไม่ได้หรอ แค่ลองคุยกันหน่อยไม่ได้หรอ"พูดเว้าวอนเผื่อว่าอีกฝ่ายจะรับรู้ได้ถึงความรู้สึกนึกคิดของเขาบ้าง  แต่ก็ไม่ ร่างสูงดึงมือนิ่มออกแล้วทำท่าจะเดินออกไป

"หากเพียงแค่ลอง หันมองหน่อย ฉันยังคอย แอบรอคอยเธออยู่ตรงนี้ และมีรักเต็มปรี่ พร้อมยอมพลี และฉันเองๆ ช่วยลอง หันมองหน่อย ฉันยังคอย แอบรอคอยเธออยู่ตรงนี้ และมีรักเต็มปรี่ พร้อมยอมพลี แค่อยากมีรักซักที ขออยู่ตรงนี้นะคนดี ฉันเอง" สองขาเล็กวิ่งเข้าไปกอดคนตัวสูงจากทางด้านหลัง คริสชะงักขาอย่างตกใจ  ร่างบางซุกเข้ากับแผ่นหลังแล้วร้องเพลงนั้นให้ได้ยินแค่สองคน


******************************************.

​อาจจะหายไปบ้าง พอดีติดสอบค่ะ  😁😁

ขอโทษที่ต้องให้รอนะคะ 

To be continued.........


ความคิดเห็น