ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ขัดดอกครั้งที่2

ชื่อตอน : ขัดดอกครั้งที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2560 17:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขัดดอกครั้งที่2
แบบอักษร

3.00น. ผับNYX

เย้ ผมเลิกงานแล้วผมต้องรีบกลับไปที่บ้านเพื่อนอนเพราะพรุ่งนี้ผมมีเรียนเช้า 'ช่วงนี้ฉันต้องเลิกงานเวลานี้ทุกวันสินะ หรือฉันจะดร๊อปเรียนไว้ก่อน ต้องทำยังไงถึงจะหาเงินเร็วขนาดนั้นกัน'

3อาทิตย์ผ่านไป

8.00น. บ้านพีช

"พีชตื่นได้แล้วไหนบอกมีเรียนเช้าไงลูก"เสียงผู้เป็นแม่ดังขึ้นเหมือนทุกๆวัน

"ผมขอนอนต่ออีกสักหน่อยได้มั้ยแม่ ผมเหนื่อย"ผมตอบเสียงเหนื่อยล้า

"ไม่ได้จะ9โมงแล้ว"

"ห๊ะ!!! อะไรนะแม่"ผมสะดุ้งออกจากเตียงอย่างรวดเร็ววิ่งเข้าห้องน้ำไป

15นาทีผ่านไป

ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็วเพราะกลัวไปเรียนคาบแรกไม่ทัน ผมแหงนหน้าขึ้นไปดูนาฬิกาที่แขวนบนผนังบ้าน ตอนนี้พึ่งจะ8.35น.

"เห้อ แม่โกหกอีกแล้ว"ผมกลับมาทำหน้าเหนื่อยล้าอีกครั้ง

ผมเดินลงมาจากบนบ้านเพื่อมากินอาหารเช้าที่แม่เตรียมไว้ให้ "แม่ครับ อีกอาทิตย์เดียวจะถึงเวลาจ่ายค่าดอกแล้วนะแม่ เขาคิดค่าดอกเท่าไหร่อ่ะแม่"ผมพูดขึ้นสายตาผมยังจ้องอยู่ที่อาหารเช้า

"แม่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะลูก ตอนนี้แม่มีเงินแค่6,700เองถึงอาทิตย์หน้าน่าจะ7,500แล้วลูกมีเท่าไหร่ล่ะ"แม่ถามผมกลับ

"ผมได้14,800ครับแม่เพราะว่าผมทำโอทุกวัน"ผมตอบแม่ไป ผมรู้สึกถึงความอุ่นที่แท่เข้ามากอดผมหลังผมพูดเสร็จ

"เหนื่อยหน่อยนะลูก แม่ขอโทษ"แม่พูดขึ้นพร้อมเอามือลูบหัวผม และน้องของผมก็วิ่งมากอดผม ผมกอดทุกคนตอบ

"ไม่เป็นไรครับแม่ ผมจะดูแลแม่กับน้องเองนะ แม่รอก่อนนะ"ผมลูกหัวน้องทั้งสองของผม

"แม่ครับ ผมต้องไปเรียนแล้วนะตอนเย็นอย่าล็อคบ้านละเดี๋ยวผมเข้าบ้านไม่ได้"ผมบอกพร้อมกับเดินออกจากบ้านไป ผมมองย้อนกลับมามองบ้านของตัวเองบ้านที่เคยอยู่ตั้งแต่เด็กที่ตอนนี้ซุกโทรมมากแต่ก็พออยู่ได้4คนแม่ลูก 'แม่รอผมก่อนนะผมจะหาเงินมาเลี้ยงแม่กับน้องเอง'ผมพูดกับตัวเองไว้อย่างนั้น

มหาลัยBMX

"พีชชช มาทางนี้"เสียงของนาเนียร์ที่ทำเอาผมต้องหันไปอย่างรวดเร็ว

"โอเคกำลังรีบไป"ผมตอบพร้อมกับวิ่งไปหาเพื่อนของผม

"เห็นว่ามันนี้จะมีการรับน้องนะ"เดย์พูดขึ้น

"เออกูก็ว่างั้นแหละ น่าเบื่อชิปหาย"ไนส์ตอบกลับ

"เอาน่า ทำใจเอา"ผมตอบ

"อ้าว!!น้องๆปี1ทุกคนครับ มารวมกันที่หน้าสาขาตอนนี้เลยนะครับ"เสียงพี่ว๊ากดังขึ้น ผมกับเพื่อนรีบวิ่งหาแถวเพราะกลัวจะโดนทำโทษ

"น้องๆทุกคนครับพี่ชื่อจูดาร์นะครับเป็นพี่ว๊ากของน้องปีนี้นะครับ แล้วที่พี่เรียกมาวันนี้นะครับจะมีการรับน้องสาขาเกิดขึ้นเนาะทุกคนคงจะรู้อยู่แล้ว และวันนี้พวกพี่เรียนมาแค่จะแจกเสื้อให้กับน้องๆให้ใส่มาเฉพาะตอนรับน้องเท่านั้นเข้าใจมั้ยครับ"

"เข้าใจครับ"ทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกัน จากนั้นพี่ๆเริ่มถยอยแจกเสื้อทีละแถวๆกว่าจะถึงแถวผมอีกนานเลย

กรี๊ดดดดดดดดดดดด

"หึ้ยมึงๆดูพี่คนนั้นสิ โคตรหล่อเลยมึงงง"เสียงซุบซิบของคนข้างๆดังขึ้นทำให้ผมอยากรู้อยากเห็น

"มึงเขากรี๊ดอะไรกัน"ผมหันไปถามพิ้ง

"น่าจะเป็นพี่เซร์จิกับพี่เรย์จินะ แฝดคู่นี้ดังจะตายมึงไม่รู้จักอ่อ"มันพูดพร้อมกับกวาดตามองกลุ่มคนเยอะๆ

"ใครว่ะ"ผมพูดขึ้นเบาๆ ผมมองดูฝูงชนที่รุมอะไรสักอย่างตรงหน้าตอนนี้เพื่อจะดูให้หายสงสัย ฝูงชนข้างหน้าเริ่มแหวกทางออกเผยให้เห็นร่างสูงดูดีกำลังเดินมาที่หน้าสาขา ผมคิดว่าสองแฝดนั้นหน้าคุ้นมากๆ เหมือนเคยเจอที่ไหน

"เชี่ยยย!!!!" ผมสบถ ผมจำได้แล้วสองคนนี้ผมเคยเจอที่ผับ ผมรีบหันหน้าุเข้าหาเพื่อนทัน

"เฮ้ยพีช มึงเป็นไรทำไมดูมึงรีบ"เดย์ถามผม

"เออน่าไม่มีอะไรหรอก รีบดูเสื้อสิ"ผมตอบไปแบบรีบๆ

"เออๆมึงนี่ก็แปลกคน"มันพูดก่อนจะสนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามัน

17.30น. มหาลัยBMX

ตอนนี้ผมเลิกเรียนแล้ววันนี้ผมต้องรีบไปทำงานให้เร็วที่สุดเพราะตอนนี้มันเลยเวลามาครึ่งหัวโมงแล้ว

"เฮ้ยมึง! กูไปก่อนนะบาย"ผมบอกเพื่อนๆของผมพร้อมกับโบกมือให้พวกมัน "กลับบ้านดีๆนะมึง"พิ้งบอกผม ผมได้แต่พยักหน้าเพราะผมรีบมาก วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ผมจะตอบหาเงินใช้ดอกแล้ว วันพรุ่งนี้เขาต้องมาเก็บเงินแน่ๆ ผมได้แต่คลุ่นคิด

18.00น. ผับNYX

"พีช โต๊ะvip3เรียกแกอ่ะ"พี่แดงบอกผม

"ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้ครับ ขอบคุณมากนะครับ"ผมตอบรับแล้วเดินไปที่โซนvipทันที

"เฮ้ยๆมาแล้วๆ"เสียงของใครสักคนบนโต๊ะเอ่ยขึ้น

"น้องครับ พี่สั่งเหล้าหน่อย เอ้อแล้วเอาเบอร์น้องมาด้วยนะ"ผู้ชายที่นั่งกลางโต๊ะสั่งผม "เอ่อพี่ครับ เบอร์ของผมให้ไม่ได้จริงๆครับ"ผมบอกไปแล้วก้มหัวขอโทษ"ไม่ได้เป็นไรแต่คืนนี้น้องแค่มานั่งดิ้งกับพวกพี่แทนล่ะกัน

"แบบนั้นยิ่งไม่ได้เลยครับผมต้องโทษจริงๆ"

"อะไรว่ะเรียกผู้จัดการมึงด่าดิ้พนักงานแปปนี้มีไว้ทำไมว่ะ"เขาลุกขึ้นยืนเสียงดังโวยวาย

"เอ่อผมๆ ผมขอโทษครับจะรีบมานะครับ ลูกค้าใจเย็นๆนะครับ"ผมพูดรีบๆ

"เออ แค่นี้ก็หมดเรื่อง"เขาพูดทิ้งท้าย ผมรีบเดินลงมาข้างล่างอย่างรีบๆ "เป็นไงบ้างทำไมดูรีบๆ"พี่นนถามผม

"เอ่อลูกค้าสั่งเหล้าครับ แล้งก็....เขาให้ผมไปนั่งดิ้งด้วย"ผมตอบพี่นนไปแบบนั้น

"ถ้าลูกค้าทำอะไรเรา เราต้องบอกพี่นะเข้าใจมั้ย"พี่เขาตอบ

"โอเคครับพี่"แล้วก็เดินถือเหล้าไปเสิร์ฟ ผมเดินไปที่โต๊ะvip3อีกครั้ง

"มานั่งนี้สิ"ผู้ชายที่นั่งริมโต๊ะตบเบาะข้างๆที่นั่งตัวเอง

"ขออนุญาตครับ"ผมพูดพร้อมเดินไปนั่ง

"พี่ชื่อแดนนะ เราล่ะชื่ออะไร"เขาพูดพร้อมเอามื้อมาโอบไหล่ผม

"ผะ...ผมชื่อพีชครับ"ผมได้แต่นั่งก้มหน้าไม่กล้ามองหน้าใคร "ว้าว ชื่อน่ากินจัง"เขาเริ่มเอามืออีกมือมาจับที่ต้นขาผม ผมจะทำยังไงดีผมจะออกจากตรงนี้ยังไงดี

2.00น.

ตอนนี้ผมยังไม่ได้เดินไปไหนเลยเพราะคนชื่อแดนดึงไหล่ผมไว้ตลอด "พี่ครับผมขอกลับก่อนนะครับ" ผมบอกพี่แดน

"อะไรกัน ทำไมรีบจังเลยยยย"เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่มึนเมา "พรุ่งนี้ผมต้องไปเรียนแต่เช้าครับ"

"ให้พี่ไปส่งก็ได้้้"พี่เขาพูดพร้อมเลื่อนมือมาตรงเข็มขัดผมมือที่จับไหล่ผมเลื่อนมาปลดกระดุมผม

"พะ..พี่ครับปล่อยผมนะครับ"ผมรีบปัดมือเขาออก จังหวะที่พี่ๆเขาอึ่งกับการที่ผมปัดมือออก ผมได้โอกาสรีบสิ่งลงไปข้างล่าง 'เห้อออ เกือบไปแล้ว' ผมคิดในใจ

...............................................

อัพแล้วน้าา ช่วยเม้นเป็นกำลังใจให้บัตด้วยนะ

ฝากติดตามด้วยนะจ๊ะะ

ความคิดเห็น