นิยายเรื่องนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้าคนเขียนอยากให้เป็น "งดมาม่า" ในงานเขียนของไรท์ อย่าจริงจังถึงขั้นโลกแตก ^^ (ถ้า"ไม่ชอบ" อย่าอ่าน!! และกรุณาอย่าอ่านด้วยความอคตินะคะ) หึหึ

1.ข่มขืน...nc (มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม 25+)

ชื่อตอน : 1.ข่มขืน...nc (มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม 25+)

คำค้น : Un friend เพื่อนกันไม่ทำแบบนี้... 3P Yaoi (มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม 25+)

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 91.8k

ความคิดเห็น : 113

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ต.ค. 2560 01:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
1.ข่มขืน...nc (มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม 25+)
แบบอักษร

​ตอนที่ 1



พรึ่บ!


"ไอ้วี กูขอ มึงอย่าทำกูเลย" ผมพูดขอร้องเสียงสั่นเมื่อถูกไล่ต้อนจนจนมุม ไม่มีทางหนีอีกแล้ว ไม่มีที่ให้หันหลังกลับไป และก็ไม่สามารถเดินต่อไปด้านหน้าได้อีกเช่นกัน


"มึงจะมาขอร้องกูทำเหี้ยอะไร? ตอนมึงทำ ทำไมมึงไม่คิด? พวกกูไว้ใจมึงขนาดไหนไอ้วา เชื่อใจมึงมาตลอด แต่ทำไมมึงถึงหักหลังพวกกูได้ห๊ะ!!?" ไอ้วีมันรั้งคอเสื้อของผมเข้าไปประชิดตัวแล้วตะคอกใส่หน้าเสียงดัง ตอนนี้ผมกลัวไปหมด ขาสั่นเลยด้วยซ้ำ 


"กะ...กูไม่ได้ตั้งใจ กูไม่รู้จริงๆ ว่าในกระเป๋ามึงจะมีของ กูแค่ไปเอาสมุดการบ้านของกูคืน กูไม่ได้คิดจะบอกอาจารย์เลยนะ" ผมพูดบอกรัวๆ ลิ้นแทบจะพันกันไปมา ไอ้วีมันมองหน้าผมเหมือนจะฆ่าให้ตาย และผมคิดว่าถ้าผมยังไม่พยายามหนี ผมคงได้ตายจริงๆ


"จุ๊ๆ ไม่มั้งเอวา... กูว่ามึงรู้อยู่แล้วว่าในกระเป๋าของพวกกูมีอะไร มึงคงจะตั้งใจพาอาจารย์ไปดูเพราะต้องการจะทำให้พวกกูโดนไล่ออกใช่มั้ย?" กายเดินเข้ามาในห้องแล้วพูดขึ้น ผมถูกพวกมันหิ้วมาในห้องโกโรโกโสแห่งนี้ตั้งแต่เรื่องที่โรงเรียนจบ ผมเป็นเพียงเด็กม.หก ชีวิตแสนลำบากยากเข็น ไม่ได้ตั้งใจจะหาเรื่องให้ใคร แค่ผมต้องการจะเอาสมุดการบ้านของตัวเองคืนจากเพื่อนผู้เป็นที่รัก(มันเรียกตัวเองกันว่าแบบนั้น ทั้งๆที่ผมไม่เคยรักมันเลย) แล้วเรื่องราวใหญ่โตก็เกิดขึ้นเมื่อผมเจอเข้ากับเม็ดยาบางอย่างและอาจารย์ก็เผลอมายืนอยู่ด้านหลังของผมพอดี ผมถูกเรียกไปสอบสวน และวีกับกายก็ถูกเรียกตัวไปรับโทษเช่นกัน การมียาเสพติดไว้ครอบครองแบบนี้ต่อให้โรงเรียนจะใหญ่แค่ไหนก็คงไม่รับไว้ ใช่....วีกับกายโดนไล่ออก โดยที่ผมไม่ถูกทำโทษอะไรเลย ผมไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันเกิดขึ้นแบบนั้น ผมแค่...ต้องการของๆผมคืน 


ครอบครัวของพวกมันสองคนออกจากใหญ่โตเพราะเป็นลูกของนักการเมือง แล้วทำไมพวกมันสองคนจะต้องมาโยนทุกอย่างให้กับผม ผมคิดว่าแค่อาศัยอำนาจในครอบครัวของตัวเอง พวกมันก็สามารถที่จะกลับมาเรียนได้ตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้ว แต่ทำไมมันกลับบอกว่าผมหักหลังพวกมัน เพราะคำว่าเพื่อนหรอ? เพื่อนกันไม่ทำแบบนี้หรอก


"กูขอร้อง พวกมึงปล่อยกูไปเหอะ อย่าทำอะไรกูเลย" ผมยกมือไหว้น้ำตาเอ่อคลอ... ไอ้วีมันยิ้มเยาะ ก่อนจะเสยหมัดใส่หน้าของผมเต็มๆ ผมล้มลงมากองกับพื้น เจ็บร้าวไปทั้งแก้ม ไม่พอแค่นั้น มันเดินตามเข้ามาเตะเข้าที่ซี่โครงของผมอีก ผมตัวงอและน้ำพุ่งออกมาจากปากเพราะโดนอัดใส่อย่างแรง เจ็บร้าวจุกและโคตรทรมาน


"พวกกูคิดว่ามึงเป็นเพื่อนกูมาตลอดนะเอวา... แต่มึงหักหลังพวกกูก่อน เพราะฉะนั้นพวกกูก็คงจะเก็บเพื่อนอย่างมึงไว้ไม่ได้" วีมันกระชากหัวผมขึ้นมาจากพื้น ตัวผมยังงอไม่หายเพราะเจ็บและจุกเหมือนซี่โครงร้าว ผมมองหน้ามันด้วยความกลัว ผมก็มองพวกมันเป็นเพื่อนคนหนึ่ง เพื่อนที่ผมไม่สนิทด้วยแค่นั้นเอง เพียงแค่เพื่อนร่วมห้อง


"ฮึ่ก กู...ขอโทษ ปล่อยกูไปเถอะนะ" ผมยกมือไหว้ทั้งน้ำตา ผมไม่อยากโดนทำร้ายร่างกายอีกแล้ว ผมกลัว...ผมไม่อยากเจ็บตัว...


เพียะ!


"น่ารำคาญ!! กูจะเอาไหว้มึงไปทำไมห๊ะ!! ไหนๆก็ไหนๆแล้ว กูว่าเราเลิกเป็นเพื่อนกับมันเลยดีกว่ามั้ยไอ้กาย" วีพูดพร้อมแสยะยิ้มร้ายออกมา ผมส่ายหน้าดิ๊ก พยายามยกมือขึ้นมาไหว้มันอีกครั้ง


"ฮึ่ก ไม่เอา พวกมึงอย่าทำอะไรกูเลย" ผมขอร้องออกมาทั้งน้ำตาที่ไหลพราก ศักดิ์ศรีอะไรตอนนี้มันไม่มีอีกต่อไป ผมพอแล้วจริงๆ ไม่กล้าที่จะมองหน้าพวกมันด้วยซ้ำ


"ก็ดีนะ ไอ้วาหุ่นมันก็น่าฟัดอยู่เหมือนกัน หึหึ" กายบอกออกมาเสียงเจ้าเล่ห์ ผมเริ่มขยับตัวถอยหนี แต่แรงก็แทบไม่มี พยายามคลานออกมาให้ห่างจากพวกมัน ก่อนจะชะงักเมื่อเท้าหลังของผมถูกเท้าใหญ่ๆของมันเหยียบและขยี้อย่างแรง ผมร้องด้วยความเจ็บ


"อย่ะ อย่า อ๊ากกก!!!" เจ็บ มันเจ็บสุดๆ มันยังสวมรองเท้าอยู่เลย แล้วขยี้เท้าของผมไปมาทั้งๆที่เท้าผมมีเพียงแค่ถุงเท้าที่กันเนื้อหนังเอาไว้แค่นั้น


"ฮือออ ไม่ อย่าทำกู กูขอร้อง ปล่อยกูไปเถอะ" ผมหันหน้าไปไหว้มันอีกครั้ง ลุกไม่ขึ้นแล้วตอนนี้ เจ็บไปหมดทั้งตัว ปากที่แตกจากการถูกต่อยยังคงมีเลือดแห้งกรังเกาะติดอยู่ ผมเองก็รับรู้ได้รสเฝื่อนในปาก ไอ้วีเดินตรงเข้ามากระชากเสื้อผ้าของผม ผมตาเบิกกว้างเริ่มดิ้นขลุกขลักเพื่อหนี จนเล็บของเผลอปัดไปเกี่ยวใส่ใบหน้าของมัน


"สัสเอ้ย!!"


พลั๊วะ!!!


และนี่ก็คือรางวัลที่ผมได้รับ หลังมือหนาฟาดใส่แก้มของผมอย่างแรง จนผมหน้าคว่ำลงมากับพื้น เจ็บร้าวไปหมดจนรู้สึกว่าตัวเองแทบจะง้างปากไม่ได้ด้วยซ้ำ ไอ้วีมันกระชากเสื้อผ้าของผมต่อ ดึงจนกระดุมขาดออกจากกัน กางเกงนักเรียนก็ถูกไอ้กายเดินมากระชากออกจากขาทั้งๆที่มันแทบจะไม่ปลดกระดุมให้ผมเลยด้วยซ้ำ มันครูดจนสะโพกและขาของผมแดง พวกมันสองคนตอนนี้ทำหน้าตาโรคจิตเป็นอย่างมากเมื่อเห็นร่างกายอันกึ่งเปลือยของผม ผมยกมือขึ้นมามาพนมเอาไว้ หลับตาปี๋พึมพำขอร้องออกมา ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อเรียวขาถูกแยกออก


"อย่าทำกันเลย ฮืออออ เราเป็นเพื่อนกันนะ เพื่อนกัน" น้ำตาไม่ได้ช่วยอะไรในตอนนี้ มือทั้งสองคู่ลูบไล้บีบเค้นร่างกายของผมอย่างรุนแรง ผมตัวสั่นระริก ส่ายหน้าดิ๊กพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม


"ฮึ่ก ไม่เอา กูขอร้อง ปล่อยกูไปเถอะ" คำขอร้องของผมเหมือนไม่มีเสียง เพราะมันสองคนทำเป็นไม่ได้ยิน วีกับกายลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าของตนเองและกลับเข้ามาหาผมที่พื้นอีกครั้ง พื้นปูนแข็งๆและสกปรก ผมรู้สึกขยะแขยงไปหมด


"มึงไม่ต้องห่วงเอวา ต่อไปนี้พวกกูขอ un friend แต่จะมาเป็นผัวของมึงแทน​" ไอ้กายบอกผมด้วยน้ำเสียงเย็น ผมส่ายหน้าไปมา ยิ่งเห็นแก่นกายของพวกมันที่เริ่มแข็งชูชันจนชี้ใส่หน้าของผม ผมยิ่งกลัว ร้องไห้ออกมาเหมือนคนเสียสติ ผมไม่อยากโดนทำอะไรแบบนี้ พวกมันกำลังจะข่มขื่นผม


"ฮึ่ก อย่า ไม่!!!" ผมรวบแรงฮึดสุดท้ายปัดการถูกสัมผัสจากพวกมัน ไอ้กายชะงักไปนิด มันคว้าเข้าที่ลำคอของผม ก่อนจะชกใส่ที่หน้าท้องของผมเต็มแรง ผมอ้าปากค้างเพราะจุกและเจ็บจนพูดไม่ออก ไม่มีเสียงใดๆเล็ดรอดออกมา คราวนี้ผมไม่มีแรงหนีแล้วจริงๆ ทำได้แค่ปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มอยู่แบบนี้


"หยุดดิ้นซะที ทำตัวน่ารักๆ แล้วพวกกูจะมอบความสุขให้กับมึงเอง" ไอ้กายบอกออกมาอย่างพอใจเมื่อเห็นผมไม่มีแรงเหลืออีกแล้ว  มือของผมหมดเรี่ยวแรงที่จะปัดสัมผัสจากพวกมัน ไอ้วีก้มลงมาจู่โจมที่ยอดอกของผมเต็มแรง มันดูดดุนดันและกัดดึงจนเหมือนหัวนมของผมจะหลุดติดปากมันไปให้ได้ ไม่มีความรู้สึกดีอยู่เลย ผมเจ็บ...


"ฮึ่ก อย่ะ อย่ากัด โอ๊ย!" ผมสะดุ้งเฮือกอีกเมื่อกายก้มลงมางับที่ติ่งหูของผมเต็มแรง ผมร้องไห้ออกมาอย่างหนัก น้ำตาไหลทะลักออกมาด้วยความเจ็บ ร่างกายของมันสองคนสูงใหญ่กว่าผมมาก ถ้าให้สู้กันด้วมือเปล่ายังไงผมก็ไม่มีทางชนะอยู่ดี ทำได้แค่ภาวนาให้พวกมันไม่ฆ่าผมก็พอ


"ตัวมึงหวานชิบส์" ไอ้วีสบถออกมาเมื่อได้ลิ้มลองรสชาติเลือนร่างของผม ผมร้องไห้และเริ่มดิ้นอีกครั้ง แต่มันก็เป็นเพียงการดิ้นด้วยแรงอันน้อยนิด พวกมันแทบจะไม่รู้สึกว่าผมขัดขืนเลย


"ไม่! ปล่อยกู ฮึ่ก ฮืออออ อย่าทำกูเลย" ผมร้องไห้ออกมาลั่นเมื่อไอ้วีขยับมาจับขาของผมอ้าออกกว้างแล้วใช้มือลูบไล้ต้นขาด้านใน ผมไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้ มันไม่เต็มใจ มันมีแต่ความเจ็บปวดไปหมด


"ฮึ่ก ฮืออออ อึ่ก!" ปากของผมถูกปิดด้วยปากหนาของไอ้กาย มันบดขยี้ริมฝีปากลงมาอย่างรุนแรง ปากของผมที่เจ็บอยู่แล้วตอนนี้เหมือนแผลมันจะปริจนเลือดซึมออกมาทำให้ได้รสชาติคาวอีกครั้ง ไอ้กายมันขบเคี้ยวปากของผมอย่างเมามัน ผมพยายามยกมือดันต้นแขนของมันให้ออกไป แต่ตัวมันแทบไม่ขยับหรือเป็นเพราะแรงของผมอาจไม่มากพอ


"ไม่เคยสินะ ตรงนี้น่ะ" ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อไอ้วีใช้นิ้วของมันแทรกเข้ามาในช่องทางคับแคบ จุดที่ไม่เคยถูกใครล่วงล้ำเข้ามาก่อน ผมเจ็บจนเริ่มดิ้นพล่าน ไอ้กายมันถอดปากออกและก้มหน้าลงไซร้ซอกคอของผม มันตวัดลิ้นเลียก่อนจะทำรอยกัดทั่วลำคอ กัดจนเลือดซิบ ผมเจ็บร้าวไปหมด


"แฮ่กๆ พอแล้ว กูขอร้อง ฮึ่ก พวกมึงอย่าทำกูเลย อยากได้อะไร เดี๋ยวกูหามาให้ แต่พวกมึงปล่อยกูไปเถอะนะ" ผมพยายามพูดขอร้องมันอีกครั้งด้วยเสียงอันน้อยนิด ไอ้วีมันก็ถอนนิ้วออกไปเหมือนอารมณ์เสียที่ผมยังขอร้องมันไม่หยุด ทำให้ผมสะดุ้งด้วยความเจ็บ


"ปล่อยมึงไป แล้วคืนนี้พวกกูจะไปหาที่ระบายได้จากไหนล่ะวะ?" 


"กูขอโทษ ให้กูกราบเท้ากูก็ยอม ฮึ่ก แต่อย่าทำแบบนี้เลย" น้ำเสียงช่างน่าสงสารแต่มันกลับขัดหูสำหรับกายและวี กายยกมือขึ้นไปคว้าเสื้อตัวเองแล้วมายัดปากของผมเอาไว้ ผมส่ายหน้าดิ๊ก น้ำตาไหลไม่หยุด ไอ้วีมันปลุกปั่นแท่งร้อนของมันให้แข็งขื่น แทรกตัวเข้ามาระหว่างกลางของเรียวขาผม ผมล่นสะโพกหนี มือก็พยายามผลักดันมันเอาไว้ แต่ไอ้กายกลับมานั่งอยู่เหนือหัวของผม และรั้งมือทั้งสองข้างของผมกดลงกับพื้น ทำให้ผมหมดหนทางที่จะดิ้นหนี 


"คืนนี้ยังไงพวกกูก็จะเปลี่ยนสถานะให้มึงก่อนชั่วคราว แล้วพรุ่งนี้ไว้กูจะกลับไปเป็นเพื่อนของมึงอีกครั้งนะเอวา" ไอ้วีบอกผมก่อนจะจับแท่งร้อนของตัวเองจ่อที่ปากทางเข้า ไม่มีตัวช่วย ไม่มีอารมณ์ร่วมใดๆ เพราะมีแต่ความเจ็บที่พวกมันมอบให้ ผมขืนตัวเองสุดฤทธิ์ 


"ฮื้ออออ!!!"


กึด!!


"ฮึ่ก! ฮ๊ากกก!!!" ผมร้องอู้อี้ออกมาผ่านผ้าที่อุดอยู่ในปาก ร้องเหมือนจะขาดใจเมื่อถูกไอ้วีดันแท่งร้อนเข้ามาในร่างกาย แค่เสียงกึดที่ผ่านหูรูดเข้ามาก็ทำให้ผมรู้ได้ทันทีว่ามันฉีกขาดออกจากกัน ผมเจ็บร้าวไปทั่วไขสันหลัง น้ำตาทะลักออกมาอย่างไม่ขาดสาย ความฝืดเคืองเกิดขึ้นทันทีเมื่อไอ้วีพยายามดันมันเข้ามาให้ลึก แต่มันก็ทำไม่ได้เพราะร่างกายของผมเกร็งไปทั้งตัว


"อย่าเกร็งสิวะ!!" ไอ้วีมันตะคอกใส่ผมเสียงดัง ผมส่ายหน้าเร่าๆเหมือนจะขาดใจ ไอ้วีถอนแท่งร้อนออกไปและกระแทกกลับเข้ามาอย่างแรงสุดลำ ผมตัวชาวาบนิ่งค้างอยู่แบบนั้น ความจุกสุดร้าวไปทั่วช่องทางด้านหลัง มือของผมที่ถูกไอ้กายกดไว้กำเข้าหากันแน่น ไม่ไหวแล้ว...ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะตาย


"อ๊าาาา แน่นดีว่ะ ซี๊ดดด" ไอ้วีครางออกมาอย่างพอใจ ผมส่ายหน้าไปมาช้าๆ สะอึกสะอื้นเหมือนใจจะขาดตายให้ได้


"เร็วๆสิวะ กูจะได้เอาบ้าง แม่ง น่ากระแทกให้ครางปากสั่นชิบหาย" ไอ้กายบ่นพึมพำออกมา ร่างกายของผมเริ่มโยกคลอนตามแรงส่งของไอ้วี ผมส่ายหน้าเร่าๆด้วยความเจ็บ ไอ้วีเริ่มขยับแท่งร้อนเข้าออกช้าๆ ก่อนจะเร่งจังหวะเร็วขึ้นเรื่อยๆ


"ฮึ่ก ฮึ่ก ฮืออออ อุ่ก อุ่ก อุ่ก" ไอ้กายมันก้มหน้าลงมาตวัดลิ้นเลียน้ำตาของผม จนผมต้องหันหน้าหนีด้วยความรังเกียจที่โดนเพื่อนกันทำแบบนี้


"มึงรังเกียจกูมากนักหรอห๊ะ!!!" ไอ้กายตะคอกใส่ผมอย่างไม่พอใจ มันดึงผ้าออกจากปากของผมแล้วยัดแท่งร้อนของมันเข้ามาแทน ใช้มือบีบกรามของผมด้วยความโกรธ ผมเจ็บร้าวไปทั่วทั้งปาก ไอ้วีก็กระแทกใส่ช่องทางของผมอย่างไม่เบาแรงเลย


"ไอ้ อุ่ก อื้อออ" ผมจะผละหน้าออก แต่ไอ้กายก็จิกหัวของผมเอาไว้แล้วเป็นฝ่ายเด้งเอวยัดแท่งร้อนสวนใส่ปากของผมเอง มันทั้งใหญ่และยาวจนคับไปทั่วทั้งปากของผม ผมพยายามใช้เล็บจิกข่วนใส่หน้าขาของไอ้กายเพราะผมหายใจไม่ออก แต่เหมือนมันไม่รู้สึกด้วยซ้ำ สีหน้ามันดูพอใจอย่างมากที่แท่งร้อนของมันอยู่ในปากของผม


"ง่ำ!!"


"โอ๊ย! สัสเอ้ย!!"


พลั๊วะ!!


หน้าของผมหันเต็มแรงเมื่อไอ้กายมันสวนหมัดใส่หน้าผมที่เผลอไปงับเข้าที่แก่นกายของมัน ผมไม่ได้เผลอหรอก ผมตั้งใจ เลือดไหลออกทางจมูกจนผมหายใจไม่ทัน สำลักออกมา ไอ้วีก็ไม่สนใจกระแทกเอาๆ ไม่ลดจังหวะ 


"บังอาจกัดของกูนะมึง อยากตายหรือไง!!" ไอ้กายตะคอกแล้วบีบคอผมที่ยังถูกไอ้วีกระแทกใส่ไม่ยั้ง ผมส่ายหน้าไปมาน้อยๆ เลือดออกจากจมูกจนเปรอะเปื้อนทั่วแก้มของผม


"อ่า...ใกล้แล้วมึง อีกนิด ซี๊ดดด" ไอ้วีครางบอกออกมา เร่งจังหวะจนตัวของผมสั่นคลอนเสียดสีไปกับพื้นอย่างรุนแรง ผมแทบจะหายใจไม่ทันเมื่อมันเร่งจังหวะแบบไม่บอกกล่าว


"ฮึ่ก พะ...พอแล้ว....ฮือออ พอแล้ว" ผมร้องไห้อย่างหนักออกมาอีกครั้ง ตอนนี้ดวงตาของผมแทบจะมองไม่เห็นอะไร มันเบลอและเต็มไปด้วยน้ำตา ร่างกายของผมโดนพวกมันกระทำอย่างป่าเถื่อน ไอ้กายมันก้มหน้าลงมางับที่ยอดอกของผมแล้วออกแรงดึงอย่างแรง มันเจ็บจนผมร้องลั่น


"อ๊ากกก!!!" 


พั่บๆๆๆๆ


"หึหึ" ไอ้กายหัวเราะในลำคออย่างพอใจเมื่อเห็นยอดอกของผมมีเลือดซึมออกมาจากปลายยอด ไอ้วีก้มตัวลงมากอดรัดร่างกายผมเอาไว้เมื่อกายผละหน้าออกห่างไป มันรัวกระแทกใส่ร่างกายของไม่ยั้งจนเกร็งกระตุกปลดปล่อยเข้ามาในร่างกายของผม


"อ่ะ อ่า......ฮึ่มมมม"


ผมสะดุ้งเฮือกรู้สึกอุ่นวาบ ไอ้วีทรุดตัวกอดผมเอาไว้ ก่อนจะผละออกไป ไอ้กายก็เข้ามาแทรกที่แทนทันที


"อย่ะ อย่า ขอร้อง กูไม่ไหวแล้ว มันเจ็บ" ผมบอกมันออกไปทั้งน้ำตา ผมรู้สึกเหมือนจะวูบหลายต่อหลายครั้ง แต่พวกมันสองคนก็ไม่คิดจะปล่อยให้ผมหลับ


"กูไม่สน ยังไงคืนนี้มึงก็ต้องเป็นเมียกูไอ้วา" ไอ้กายมันบอกใส่ผมเสียงดัง จับขาของผมอ้าออกกว้างเผยให้เห็นช่องทางที่บวมช้ำจากการถูกทารุณจากแก่นกายของวี กายเลียปากอย่างคนหื่นกระหาย จับแท่งร้อนของตัวเองถูไปมาที่ปากทางเข้า 


"ถ้ารู้ว่าร่างกายของมึงมันน่าเอาขนาดนี้ พวกกูจัดมึงไปนานแล้วไอ้วา" กายพึมพำออกมา จับแท่งร้อนกระแทกเข้ามาทีเดียวจนผมผวาเฮือก


"อ๊า!! เจ็บ!!" ผมร้องเสียงแห้ง ไอ้กายไม่เว้นช่วงหรือปรับตัวเหมือนไอ้วี มันเร่งสะโพกอัดใส่ช่องทางรักของผมไม่ยั้ง ไอ้วีมันเดินไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาใส่ ก่อนที่ผมจะชะงักเมื่อหลังจากที่มันใส่เสื้อผ้าเสร็จ มันก็ควักมือถือเครื่องหรูของมันมากดถ่ายวีดีโอเอาไว้ ผมยกมือขึ้นปิดหน้าของตัวเองทันที


"อย่ะ อย่า...อึ่ก อย่าถ่าย....ฮึ่ก....ฮืออออ" ผมบอกไปสะอื้นไป น้ำตาไหลพรากๆอย่างหยุดไม่อยู่ บิดหนีด้วยความทรมาน จนไอ้กายต้องกดแขนของผมทั้งสองข้างเอาไว้กับพื้นแล้วเร่งสะโพกรัวใส่ไม่ยั้ง ตัวของผมโยกคลอนอย่างรุนแรง ช่องทางรักแสบและเจ็บไปหมด ผมไม่มีทีท่าแม้แต่จะเสร็จ ผมรู้สึกอย่างนั้นไม่ลง ร่างกายจุกไปหมดตั้งแต่ถูกทำร้าย ตอนนี้ใจของผมก็ไม่ไหวแล้ว...


"จุ๊ๆ มองกล้องสิวะ ให้เขารู้กันหน่อยว่ามึงเป็นของพวกกูแล้วเอวา" วีบอกออกมา จ่อกล้องเข้าไปใกล้ๆหน้าเพื่อนรัก ผมส่ายหน้าไปมา หวังว่าเลือดที่ไหลเปอะหน้าของผมจะช่วยบดบังไว้ได้ อย่าให้ใครรู้เลยว่าเป็นผมที่ถูกกระทำแบบนี้


"ซี๊ดดดด ตื่นเต้นหรอวะ? ขมิบใหญ่เลยนะมึง" ไอ้กายบอกออกมา อัดกระแทกจนผมจุกไปหมด ตอนนี้เหมือนสติของผมไม่อยู่กับตัวอีกแล้ว มันล่องลอยไปไกล


"แม่งหน้าตาโคตรได้อารมณ์เลยว่ะ" ไอ้วีบอกออกมา มองภาพในมือถือของตัวเองอย่างพอใจ 


"ฮึ่ก อ๊ะ อ๊ะ ฮือออ กูเกลียดพวกมึง เกลียด!! อ๊า!!!" ผมร้องด่าออกมา ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อไอ้กายมันกระแทกเน้นๆ เจ็บ มันเจ็บจนจะไม่ไหวแล้ว


"แม่งรัดแน่นชิบหาย อ่าาาา" ร่างกายของผมสั่นคลอนอย่างรุนแรง ไอ้กายไม่เบาแรงและไม่คิดจะทนุถนอมผมเลยสักนิด ผมก็ไม่ได้หวังให้เป็นแบบนั้น ร่างกายบอบช้ำไปหมด ไม่มีแรงเหลืออีกแล้ว เหมือนตุ๊กตาไร้ชีวิตเข้าไปทุกที


"อึก อ่ะ โอ๊ย! ฮือออ" ผมร้องลั่นเมื่อไอ้วีมันก้มหน้าลงมากัดยอดอกอีกข้างของผม มันกัดอย่างแรงจนผมแสบไปหมด ผมร้องไห้สะอื้นหนักมากขึ้นไปอีก


"ฮืออออออ" 


"จุ๊ๆ ไม่ร้องสิที่รัก" ไอ้วีบอกแล้วใช้มือเช็ดน้ำตาปนเลือดที่เปื้อนแก้มออกให้กับผมอย่างแรง ตัวของผมยังคงสั่นคลอนอย่างรุนแรง ผมได้แต่หวังขอให้มันจบสิ้นกันซะที แต่ผมอาจจะคิดผิด หลังจากที่กายเสร็จ ไอ้วีก็ซ้ำรอบสองกับผมอีกครั้ง และกายก็เข้ามาซ้ำต่ออีก จนผ่านพ้นไปทั้งคืน พวกมันสองคนถึงได้หยุด และปล่อยทิ้งร่างกายอันเปลือยเปล่าของผมไว้กับพื้นที่แสนโสโครกแห่งนี้ 


"พรุ่งนี้กลับไปเจอกันที่โรงเรียนนะที่รัก คงรู้นะว่าถ้ามึงไม่ไปจะเจออะไร" ไอ้กายมันกระซิบบอกผมในตอนที่พวกมันกำลังจะออกไป ตอนนี้ผมไม่มีสติหรือแรงอะไรเหลือให้ตอบโต้มันอีกแล้ว มันโยนเศษเสื้อผ้าคลุมตัวให้กับผมราวกับสมเพช ก่อนที่พวกมันสองคนจะเดินหายออกไปจากห้องนี้ ผมได้แต่นอนจมกองน้ำตาและคราบน้ำรักบวกกับเลือดที่ผสมกันไปหมด กลิ่นคราวคละคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง มันน่าสะเอียดสะเอียน แต่ผมไม่มีแรงจะลุกไปไหนจริงๆ ผมไม่เคยคิดเลยว่าเพื่อนกันจะทำกันแบบนี้....



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

หนึ่งเม้นเท่ากับหนึ่งล้านกำลังใจ

อ่านแล้วไม่เม้น ก็ไม่เขียนต่อนะ

ไรท์ดูที่คนติดตามนะ ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว