email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ช่วยกดติดตามกันหน่อยน่ะคะ😛😛😛

THE BROTHEL [ซ่อง] 🎃🎃🎃 :ภารกิจที่ 2 100%

ชื่อตอน : THE BROTHEL [ซ่อง] 🎃🎃🎃 :ภารกิจที่ 2 100%

คำค้น : The brothel 🎃🎃🎃

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ต.ค. 2560 21:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
THE BROTHEL [ซ่อง] 🎃🎃🎃 :ภารกิจที่ 2 100%
แบบอักษร

"ท่านบอกพวกข้ามาเลยดีกว่าว่าภารกิจต่อไปของพวกข้าคืออะไร"ซามูเอลเอ่ยขึ้น ริโครมองหน้าทั้งสามและแอบยิ้มมุมปาก

"ภารกิจต่อไปของพวกเจ้าคือ....ถ่านทมิฬในกล่องแก้วพาคาเทอรำ"หลังจากที่ริโครพูดจบ ทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด ทั้งสามหันมามองหน้ากัน ก่อนจะส่ายหน้า

"ภารกิจบ้าอะไรของท่าน!ข้าไม่เห็นเคยได้ยิน!"ชาเกอร์เหวลั่น ริโครมองดุๆ

"หยาบคาย..เจ้าไม่เคยมีคนสั่งสอนหรือไงว่าห้ามตะคอกใส่ผู้ใหญ่"ริโครตำหนิ ชาเกอร์มองริโครอย่างหงุดหงิด รานดิสจับมือของชาเกอร์เบาๆ บอกให้ใจเย็น

"ข้าว่าพวกเราทุกคนหยุดทะเลาะกันเถอะ...ริโครท่านช่วยบอกข้าทีว่าถ่านทมิฬที่ท่านกล่าวมันอยู่ที่ใด"ซามูเอลเป็นคนทำลายความครุกรุ่นภายในห้อง

"มันอยู่ที่เมืองยักษ์..พาคาเทอรำเป็นทั้งชื่อเมืองและชื่อกษัตริย์..เท่าที่ข้ารู้ตอนนี้นะ...เมืองแห่งนั้นเป็นเมืองต้องมนตร์ พวกเจ้าจะไม่สามารถเข้าไปได้ถ้าไม่มีคาถาเบิกเนตร แต่ถ้าพวกเจ้าสามารถเข้าไปได้แล้ว ถ่านทมิฬจะอยู่ในกล่องแก้วบนหัวพระแท่นบรรทมของราชาพาคาเทอรำ...ข้า...รู้...แค่...นี้.."

"แล้วคาถาเบิกเนตรนั่นเราจะรู้ได้ยังไง..ท่านรู้หรือไม่"รานดิสถาม

"ข้าไม่รู้"ริโครตอบอย่างไม่แยแสและหนหลังไปทำความสะอาดโต๊ะหนังสือของตัวเองต่อ ชาเกอร์ชักสีหน้าใหญ่จนรานดิสต้องบีบมือชาเกอร์ไว้เบาๆอีกครั้ง

"แล้วเมืองแห่งนั้นอยู่ที่ใดเล่าท่าน"ซามูเอลถาม

"เอาไป"ริโครพูด ก่อนจะโยนถุงผ้าสีแดงใส่มือของชาเกอร์ ร่างบางคว้ารับเอาไว้ด้วยความว่องไว

"ออกไปจากห้องข้าได้แล้ว"ริโครเอ่ยปากไล่ ทั้งสามรีบเดินออกจากห้องของริโครและตรงดิ่งไปยังห้องพักของพวกเขาเองทันที

"เฮ้อ~ข้าจะบ้าตายกับตาแก่นั่นจริงๆ"ชาเกอร์บ่นพึมพำเบาๆ รานดิสเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

"เจ้าก็อย่าไปถือสาเลย..ริโครก็แก่มากแล้ว..สมองอาจจะฟั่นเฟือนไปบ้าง"รานดิสพูดเชิงเย้าหยอก ซามูเอลหันมาทำหนาดุใส่

"พวกเจ้าสองคนไม่ควรว่าริโครแบบนั้นนะรู้มั้ย...เจ้ารู้รึเปล่าว่าสิ่งที่พวกเจ้ากำลังคิดมันผิด......เพราะจริงๆแล้วริโครนั้นทั้งบ้า!และบ๊อง!ต่างหาก!ไม่ได้ฟั่นเฟือนอย่างเดียว!ฮ่าๆๆๆ"และทั้งสามก็หัวเราะลั่น เหมือนไม่เคยเจอเรื่องอะไรตลกแบบนี้ โดยไม่รู้เลยว่าเสียงของพวกเขาทั้งสามคนดังเข้าไปในโสตประสาทของริโครทุกคำพูด ทุกกิริยาบท

"อีเด็กนรก!"ริโครสบถด่าเบาๆ ก่อนจะหันไปนั่งพับนกใส่ขวดโหลแก้วต่ออย่างไม่สนใจสิ่งมีชีวิตรอบกาย ไม่ว่าจะเป็นหนูแฮมเตอร์ที่เลี้ยงไว้ ที่ตายแห้งกรังคากรงเพราะไม่ได้รับอาหารและน้ำมาเป็นเวลานาน ปลาในบ่อก็ขึ้นอืดจนเหม็นคาว งูที่เลี้ยงไว้ก็ขโมยกินนกฮูกที่ริโครเลี้ยงไว้ เพราะริโครไม่ยอมให้อาหารมัน

     สรุปแล้ว สิ่งมีชีวิตรอบกายริโครค่อนข้างจะชิปหายพอควร^_^

กลับมาทางฝั่งของซามูเอล ชาเกอร์ และรานดิส

"ชาเกอร์ไอถุงผ้าสีแดงที่ริโครให้เจ้า..ข้างในมันมีอะไรอยู่"รานดิสถาม ชาเกอร์ยกมือเกาหัวก่อนจะยื่นมันให้กับซามูเอล

"ขี้นก!!!"ซามูเอลโพล่งขึ้นมาอย่างหัวเสีย

"สงสัยจะเป็นขี้นกของอีตาริโครแหงๆ!สมน้ำหน้าดีแล้วที่มันถูกเจ้างูยักษ์ของตัวเองกินไป..."ซามูเอลพูด

"อย่าบอกนะว่านายก็เห็น"รานดิสถาม

"ก็เห็นนะซิ..หึ"ซามูเอลยู่หน้า ทำเสียงขึ้นจมูก ชาเกอร์หัวเราะเบาๆ เขาเองก็เห็นเหมือนกันตอนที่เจ้างูนั่นแอบเขมือบเจ้านกแสนรักของอีตาริโครแต่พวกเขาแค่ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นแค่นั้น

"เอ๊ะ!..แต่เดี๋ยวนะ..นี่มันไม่ใช่ขี้นกของอีตานิโคร..ข้าจำได้"อยู่ๆรานดิสก็พูดขึ้นมา

"มันคือขี้นกของนก...เอ่อ...มันชื่ออะไรน่ะชาเกอร์..ชื่ออีซา..อะไรซักอย่าง"

"อีซาปารากัส"ชาเกอร์ตอบ

"เออนั่นแหละ!"รานดิสตบมือเข้าหากันอย่างดีใจ

"อะไรอ่ะ???"ส่วนซามูเอลก็นั่งทำหน้างง  มือบางยกขึ้นเกาหัว

"ก็ในหนังสือคลีโอปุสเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิต..ข้ากับชาเกอร์เคยอ่านเจอมา..มูลนกชนิดนี้จะมีมูลที่แตกต่างจากนกชนิดอื่นจะอาศัยอยู่บริเวณใต้ปล่องภูเขาไฟ..มันจะอาศัยอยู่ที่นี่ที่เดียว..พวกมันไม่สามารถปรับตัวไปอยู่ที่อื่นได้........ซึ่งที่ข้ากำลังจะพูดถึงคือ.....ไอเมืองพาคาเทอรำอาจจะตั้งอยู่ใต้ปล่องภูเขาไฟก็เป็นได้"รานดิสบรรยามายาวเหยียด แต่สีหน้าของซามูเอลก็ยังดูมึนงง ชาเกอร์ไม่เคยคิดว่าเพื่อนสุดสวยของเขาจะหน้ามึนได้ขนาดนี้ ชาเกอร์เลยพูดให้ซามูเอลกระจ่าง

"เอางี้ดีกว่านะซามูเอล.คือที่รานดิสหมายถึงข้าเข้าใจ..รานดิสหมายถึงว่าเมืองพาคาเทอรำอาจจะอยู่ใต้ปล่องภูเขาไฟซึ่งปล่องภูเขาไฟที่ใกล้ซ่องเรามากที่สุด..คือมุ่งตรงไปทางฝั่งใต้ 600 ไมล์ และถ้าเราถอดคำทายคาถาเบิกเนตรอะไรนั่นได้..เราอาจจะพบเมือง"

"อ๋อ"ซามูเอลพยักหน้าเข้าใจ แต่กำลังทำสีหน้าครุ่นคิด

"รานดิสเจ้ารู้ภาษาโบราณใช่มั้ย"อยู่ๆซามูเอลก็ถามขึ้นมา

"อือ"รานดิสพยักหน้ารับ แต่ซามูเอลก็ไม่ได้พูดอะไร

"งั้นข้าว่าเราไปหาเมืองพาคาเทอรำกันดีกว่า..มานั่งให้เสียเวลาทำไม"ชาเกอร์พูดและรีบลุกขึ้นทันที

"นี่เจ้าไม่คิดจะอาบน้ำจริงๆรึไง..ลงไปในนรกร้อนจะแย่แล้วยังไปมีอะไรกับเฮดิสอีกตัวข้าเหนียวหมดแล้ว"

                              ☆☆☆30%☆☆☆

"นี่รานดิส..ถ้าคิดจะทำงานใหญ่สิ่งอื่นไม่สำคัญหรอก"ชาเกอร์พูดอย่างมาดมั่น ซามูเอลส่ายหน้าไปมา

"เหงื่อเจ้าออกเยอะขนาดนี้ชาเกอร์..พวกเราพึ่งขึ้นมาจากนรกไม่ถึงชั่วโมง..เจ้าไม่เหนื่อยบ้างรึไง..หัดพักผ่อนซะบ้าง..อาบน้ำและนอนก่อน...พรุ่งนี้เราค่อยออกเดินทางก็ไม่แปลก"ซามูเอลพูดเตือนสติ ชาเกอร์ทำหน้าครุ่นคิด ก่อนจะพยักหน้าตกลง

"งั้นข้าไปอาบน้ำก่อนนะ..."ชาเกอร์พูดจบ ร่างบางก็หันหลังและตรงดิ่งไปยังบ่อน้ำที่รอบๆถูกตกแต่งไปด้วยต้นไม้หลากหลายพันธุ์ อยู่ห้องพิเศษ เป็นคนพิเศษ ทุกสิ่งก็ต้องพิเศษ แม้กระทั่งห้องน้ำ ยังพิเศษเลย

"อ่าห์...น้ำเย็นสบายจัง~~"ร่างบางพูดอย่างอารมณ์ดี ใบหน้าหวานเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ชาเกอร์ปล่อยตัวจนจมลงไปใต้น้ำ ความเย็นไหลผ่านไปทั่วทั้งร่าง

"อ่า..มาซิรานดิส"ชาเกอร์สะบัดผมเงยหน้าขึ้นจากน้ำลอยคอและเอ่ยชวนเพื่อนคนสวย

"ข้าว่างั้นข้าอาบก่อนนะซามูเอล"รานดิสหันมาบอกร่างบางอีกคนก่อนจะตรงดิ่งไปยังบ่อน้ำ ร่างบางถอดชุดออกและกระโดดลงไป

"เจ้าสวยจัง/เจ้าก็สวย"ทั้งสองพูดชมกันไปมาสลับกับเสียงหัวเราะอย่างถูกใจ ชาเกอร์และรานดิสนั่งเล่นกันในน้ำเหมือนเด็ก มือบางของชาเกอร์ลูบไล้ไปตามเส้นผมสีชมพูยาวสลวยของรานดิสอย่างอิจฉา

"ผมเจ้าช่างสวยงามเหลือเกินรานดิส"ชาเกอร์พูดขึ้นมาอย่างเพ้อฝัน มือบางลูบไล้และขยุ้มเส้นผมของรานดิสเบาๆอย่างเคลิบเคลิ้ม

"ข้าก็อิจฉาสีผิวของเจ้า..มันเป็นสีที่วับวาวและงดงามมากเมื่อปะทะกับแสง..."รานดิสลูบไล้ไปตามผิวกายของชาเกอร์อย่างหลงใหล ทั้งสองปล่อยตัวให้เข้ามาใกล้ชิดกัน มือของทั้งสองลูบไล้ไปตามตัวของแต่ละฝ่าย

  ตาทั้งสองจ้องกันอย่างต้องมนตร์ ใบหน้าเริ่มเคลื่อนมาใกล้กันมากขึ้นจนปากของทั้งสองประกบกันไม่เหลือที่ว่างให้อากาศผ่าน

"อื้อ...อืม...อือ"รานดิสและชาเกอร์แลกจูบกันอย่างดูดดื่ม น้ำภายในสระกระเพื่อม ซามูเอลไม่อยากจะเข้าไปขัดจังหวะเลยเลี่ยงเดินแยกออกมาจากห้อง ร่างบางเดินออกมาข้างนอกเพื่อมานั่งเล่นใต้ต้นไม้ต้นใหญ่ที่แสนร่มรื่น ลมพัดเย็นสบาย ซามูเอลค่อยๆหลับตาพริ้มรับแรงลมอ่อนๆที่มาปะทะกับใบหน้า

"ฮะแฮ่ม...ข้าเข้ามาขัดจังหวะการรับลมของเจ้ารึเปล่า"ซามูเอลลืมตามองไปตามเสียง

"ครูใหญ่เฮมัสท่านมาทำอะไรดึกดื่นป่านนี้"ร่างบางมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างสงสัย

"ข้าต่างหากที่ต้องถามเจ้า..มาทำอะไรที่นี่"เฮมัสถามกลับ ซามูเอลไม่ได้ตอบเพราะกำลังเคลิบเคลิ้มกับใบหน้าอันหล่อเหลาของเฮมัส

"อึก"ครูใหญ่เฮมัสสะอึกในลำคอ เมื่อมือบางของซามูเอลจับผมที่ปรกหน้าทัดหูให้

"อ๊ะ!ข้าขอโทษ..ข้าแค่ไม่อยากให้เส้นผมของท่านบดบังใบหน้าอันหล่อเหลา"เพียงแค่ซามูเอลพูด เฮมัสก็โกรธไม่ลง

"เจ้ายังไม่อาบน้ำรึไง..ลงไปในนรกมา..คงร้อนน่าดู..ไปอาบน้ำและพักผ่อนเถอะ"เฮมัสทำท่ากำลังจะลุกขึ้น แต่มือบางจับชายเสื้อของชายหนุ่มเอาไว้เสียก่อน

"ข้าขอไปอาบน้ำที่ห้องท่านได้หรือไม่..บังเอิญว่าห้องข้า..เอ่อ..รานดิสกับชาเกอร์..กำลัง..เอ่อ..คือ.."เฮมัสพยักหน้าเข้าใจ ซามูเอลยิ้มตอบซึ่งรอยยิ้มนั้นมันทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าหยุดชะงัก

   คนอะไรช่างยิ้มได้งดงามถึงเพียงนี้ เฮมัสได้แต่นึกในใจ

"ตามข้ามา"ซามูเอลเดินตามเฮมัสอย่างว่าง่ายจนมาถึงบนยอดของปราสาทหรือชั้นบนสุดของซ่อง

   ภายในห้องของเฮมัสประดับตกแต่งแนวปราสาทโบราณ ผนังทำจากอิฐสีเทา มีหน้าต่างและกระจกบานใหญ่ ระเบียงกว้างไว้สำหรับชมวิวทิวทัศน์ มีเตียงนอนเล็กๆอยู่ภายนอกระเบียง ส่วนเตียงภายในห้องเป็นเตียงขนาดคิงส์ไซส์ ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีเทาอย่างเรียบง่าย

"เจ้าเข้าไปอาบก่อนเลย..ข้าจะหาชุดไว้ให้เจ้า"ร่างบางพยักหน้า ก่อนถอดชุดออกทันทีโดยลืมไปว่านี่คือห้องของเฮมัสไม่ใช่ของตนเอง

"จะเจ้ารีบเข้า...ปะไปในห้องน้ำเถอะ"เฮมัสพูดเสียงสั่นก่อนจะหันหน้าหนี

   ซามูเอลพยักหน้ารับอีกครั้ง มือบางน้ำชุดไปใส่ไว้ในตะกร้าหน้าห้องน้ำ ในห้องน้ำห้องนี้ก็ไม่ได้ต่างจากห้องน้ำจากห้องพวกเขามากหรอก เพียงแต่ว่าห้องน้ำของครูใหญ่เฮมัสจะใหญ่กว่าและมีพืชพรรณไม้มากกว่าเท่านั้นเอง

"เอ๊ะนั่นมันชุดคลุมนี่"ร่างบางเหลือบตาไปเห็นชุดคลุมอาบน้ำสีเทาบริเวณราวเหล็กที่ยึดติดไว้กับผนังห้องน้ำ

  ซามูเองหยิบชุดมาใส่ มือบางผูกเชือกไว้เบาๆ จับปกเสื้อให้มาอยู่บริเวณไหล่ ร่างบางเดินออกมาจากห้องน้ำ พร้อมปรายตามองเฮมัส

"ท่านเข้ามาอาบกับข้าเถอะ..ช่วงนี้อากาศหนาว..ข้าอยากมีคนมากอดข้า"ซามูเอลขยิบตาให้ครูใหญ่ทีนึงก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้องน้ำ สักพักชายหนุ่มก็เดินตามร่างบางเข้ามา พอได้จังหวะร่างบางก็ปลดเสื้อออกจนชุดคลุมอาบน้ำร่นลงไปกองอยู่ที่พื้น 

ร่างบางก้าวขาลงไปในบ่อ ย่อตัวจนหัวมิดน้ำ และสะบัดผมขึ้นมาอย่างเซ็กซี่ ยอดอกสีสวยที่แข็งชูชันเพราะอากาศและความหนาวเย็นของน้ำ มันเป็นสิ่งที่ยั่วสายตาร่างสูงเป็นอย่างมาก

"เจ้าช่างยั่วเสียจริงๆ..หึหึ"เฮมัสยกยิ้ม ร่างสูงพุ่งตัวเข้าไปกอดร่างบางและหอมแก้มร่างบางไปหนึ่งที

"ข้าให้เจ้าได้แค่กอดเท่านั้นนะ..."เฮมัสกระซิบข้างใบหูของร่างบาง ฟันคมกัดติ่งหูของซามูเอลเบาๆ

"ทำไมหรอท่าน"ซามูเอลทำหน้ายู่ เฮมัสหัวเราะในลำคอ

"ข้ากลัวว่าเจ้าจะไม่ไหวนะซิ...พรุ่งนี้ต้องเดินทางไกล"เฮมัสเด็ดขาดจนซามูเอลคิดว่าถ้าจะเอาคนนี้ มันยากใช้ได้ แต่เฮมัสก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น ร่างสูงเป็นคนชำระร่างกายให้ร่างบาง ลูบไล้ทำความสะอาดทุกซอกทุกมุม ก่อนที่เฮมัสจะอุ้มซามูเอลในร่างที่เปลือยเปล่ามาแต่งตัวภายในห้องนอน

"ทำไมเจ้าขี้อ้อนขนาดนี้"เฮมัสบ่นออกมาเบาๆ ขณะที่กำลังใส่ชุดชีฟองสีทองให้แก่ร่างบาง

"แล้วทำไมท่านถึงมีชุดข้า"ซามูเอลถาม

"ข้าเป็นครูใหญ่นะ..ข้ารู้และสามารถทำทุกอย่างได้เจ้าไม่ต้องสงสัย"เฮมัสตอบ

"นอนเถอะพรุ่งนี้เจ้าต้องทำงานหนัก..ตอนหัวรุ่งข้าจะอุ้มเจ้าไปส่งที่ห้องเองแต่ตอนนี้นอนเถอะนะคนดี..จุ๊บ"เฮมัสอุ้มร่างบางมานอนบนเตียง พร้อมจูบไปที่หน้าผากของร่างบาง

"อื้อ..เฮมัส...แล้วเมื่อไหร่ท่านจะสามารถกอดข้าได้หล่ะ"ซามูเอลอ้อน ขยับเข้าหาอ้อมกอดของเฮมัสมากกว่าเดิม ร่างสูงยิ้มกับความขี้อ้อนของร่างบาง

"ก็ข้ากำลังกอดเจ้าอยู่นี่ไง..หื้ม.."จมูกโด่งคลอเคลียกับแก้มของร่างบาง ทั้งสองมองหน้ากันก่อนจะยิ้มอย่างมีความสุข

"ท่านนี่หล่อจังเลยเนอะ..กว่าจะมาเป็นครูใหญ่ได้..ท่านต้องผ่านด่านมามากเลยทีเดียว..ข้าขอเดา"ซามูเอลพึมพำเบาๆคนเดียว มือบางวางแนบไว้บนอกแกร่ง เฮมัสเงยหน้ามองออกไปด้านนอก

"เจ้าก็สวยเหลือเกิน......เจ้าสวยเหมือนดาวดวงนั้น....ดวงที่ข้าไม่สามารถจะเอื้อมถึง...."สายตาที่ดูเพ้อฝัน ดูโศกเศร้ามันทำให้ความรู้สึกของซามูเอลวูบไหว ซามูเอลกอดเฮมัสกลับแน่น

    ตอนนี้เขาก็ไม่รู้หรอกว่าเฮมัสกำลังเพ้อถึงอะไร แต่แค่เขาอยากให้กำลังใจครูใหญ่คนนี้เท่านั้นเอง

"ไม่เอาท่านไม่เศร้านะ...หาววว...อือ..ข้าอยู่นี่...อืม..หาวว...Zzz~~"เฮมัสยกยิ้ม ริมฝีปากของร่างสูงประทับลงบนปากสีชมพูสวยของร่างบางแผ่วเบา


ชาตินี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...ข้าจะไม่ยอมให้อะไรมาพรากเจ้าไปจากข้าเหมือนอดีตชาติแน่นอน...ข้ารักเจ้านะซาวิเนีย..และข้าจะรักเจ้าตลอดไป



อุ๊!ใครคือซาวิเนีย^_^ ลองสังเกตดู เฮมัสไม่ค่อยจะเรียกซามูเอลว่าซามูเอล อุ๊บ!ปากลั่น

Comment กันบ้างซิเธอ 😁😁😁

ความคิดเห็น