Love of Chick สุดหัวใจนายไก่อ่อน [Yaoi]
บทที่ 6 – เข้าใจผิด
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
บทที่ 6 – เข้าใจผิด

บทที่ 6 – เข้าใจผิด 

 

มันเป็นอุบัติเหตุที่ผมไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดขึ้น 

 

เคยเห็นแต่ในละครหลังข่าว ยังคิดอยู่เลยว่าอะไรจะเว่อร์ขนาดนั้น มันเป็นไปไม่ได้หรอก.....ตกใจฉิบหายเลยครับ พอรู้ตัวผมก็รีบถอนหน้าออกมาทันที ไม่ใช่รังเกียจสุดหรอกนะ ตรงกันข้ามเลย ถ้าให้ผมวิ่งรอบมหาวิทยาลัยสักสิบรอบแลกกับการหอมแก้มสุดแค่ครั้งเดียวผมก็ยอม แต่ที่ผมกลัวคือกลัวเขาจะมองว่าผมเป็นพวกโรคจิตมากกว่า เพิ่งรู้จักกันวันแรกผมก็ทำอะไรแบบนี้ซะแล้ว 

พอผมมองดูหน้าสุด เขาเองอยู่ในอาการตกใจไม่แพ้กัน ผมรีบมองไปทางไอ้ชัตและไอ้ภีมทันที โชคดีเหลือเกินที่ไอ้สองคนนั้นก้มหน้าก้มตาทำงานเลยไม่ทันได้เห็นช็อตช็อคโลกเมื่อครู่ ไม่อย่างนั้นมีหวังผมคงโดนไอ้ชัตจอมหวงเพื่อนต่อยปากแตกแน่ๆ แต่เรื่องไอ้ชัตไม่ใช่ปัญหาหรอก ปัญหาสำคัญที่ผมห่วงตอนนี้คือสุดจะมองผมเป็นคนแบบไหนไปแล้ว 

"เอ่อ.....ขอโทษ" 

ผมตอบเสียงอ่อย ไม่กล้ามองหน้าสุดเลย ผมรู้สึกผิดจริงๆ ตอนนี้เขาจะเกลียดผมหรือเปล่านะ 

"ก.....ก็นั่นแหละ ส่วนที่ต้องใช้ในรายงาน" 

สุดเปลี่ยนเรื่องมาที่รายงานแล้วก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องเมื่อกี้อีกเลย แต่ท่าทางก็ยังดูตกใจไม่หาย ใช่สิ เป็นใครก็ต้องตกใจ ผมเป็นผู้กระทำเองยังเหวอแดกทำตัวไม่ถูก แล้วสุดเป็นผู้ถูกกระทำจะตกใจก็ไม่แปลก ผมไม่รู้จะทำยังไงต่อเลยตัดสินใจเดินกลับไปนั่งที่เดิมแล้วหยิบถุงขนมที่ไอ้ภีมยื่นให้ก่อนหน้านี้มานั่งกิน ในหัวมันโล่งไปหมด คิดไม่ออกว่าจะพูดหรือทำอะไร นึกถึงแค่เรื่องเดียว.....กลิ่นแก้มของสุดหอมมาก 

"หอมเนอะ" 

เชี่ย ! ! ! ไอ้ชัตพูดแบบนี้ขึ้นมา ถึงตอนนี้มันจะก้มหน้าอยู่ที่จอคอมก็เถอะ แต่แปลว่าเมื่อกี้มันเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างนั้นเหรอ ซวยแล้วผม สงสัยคงโดนมองว่าเป็นไอ้เลวแน่นอน 

"เฮ้ย.....คือ.....กูไม่ได้ตั้งใจจริงๆ มันเป็นอุบัติเหตุ" 

ไอ้ชัตเงยหน้าจากจอคอมแล้วหันมามองที่ผม ส่วนผมก็เตรียมรับมือเผื่อมันพุ่งเข้ามาโจมตีเต็มที่ อย่างน้อยก็คงเจ็บไม่มากหรอก 

"อุบัติเหตุอะไรของมึง? กูหมายถึงขนมที่มึงแกะถุงเนี่ย หอมเนอะ เอามากินบ้าง" 

เหวอเลยผม นึกว่ามันจะรู้เรื่องเมื่อกี้ ค่อยโล่งใจหน่อย ผมยื่นถุงขนมไปให้มัน แต่ถึงจะโล่งใจจากไอ้ชัตแต่ยังไงผมก็ไม่สบายใจอยู่ดีว่าสุดจะโกรธไหม แล้วสุดจะมองผมยังไง ถึงเมื่อกี้เขาจะเปลี่ยนเรื่องมาคุยเรื่องงานก็เถอะ แต่ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังคิดอะไรอยู่ 

"เออไอ้สุด แล้วไอ้เบิร์ดล่ะ" 

อยู่ๆไอ้ชัตก็ทักขึ้นมาจนสุดทำหน้าตกใจขึ้นมาทันที เบิร์ด เหรอ เบิร์ดคือใครกัน ถึงทำให้สุดดูเหวอได้ขนาดนั้น 

"ท.....ทำไมอยู่ๆ มึงถึงถามขึ้นมาวะ" 

"ก็กูอยากรู้ความคืบหน้าของมึงกับไอ้เบิร์ดว่าถึงไหนแล้ว" 

ความคืบหน้า? ผมนี่ต่อมเผือกทำงานขึ้นมาทันทีเลยครับ ไอ้ชัตมันหมายถึงอะไรกันแน่นะ ทำไมฟังแล้วผมรู้สึกใจแป้วยังไงไม่รู้ แถมสุดยังมีท่าทีแปลกๆขึ้นมาอีก ผมเลยยื่นหน้าไปใกล้ๆไอ้ภีมกะจะแอบกระซิบถามมันสักหน่อย 

"เฮ้ย เบิร์ดนี่ใครเหรอ" 

"อ๋อ คนที่ไอ้สุดมันแอบชอบนะ" 

ไอ้บ้าเอ๊ย ไอ้ภีมตอบเสียงดังลั่น ทั้งสุดและไอ้ชัตหันมาทางผมกับไอ้ภีมทันที ผมสังเกตเห็นว่าสุดหน้าแดงขึ้นมาด้วย แสดงว่าเป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย สุดมีคนที่แอบชอบแล้วจริงๆเหรอ เหมือนสวรรค์ในหัวผมได้พังทลายลง อะไรกัน ผมคิดว่าวันนี้ได้เจอแต่เรื่องดีๆแล้วแท้ๆ แต่อย่างกับหนังหักมุมตอนจบ นี่ผมจะต้องแห้วแดกแล้วจริงๆสินะ แล้วไอ้เบิร์ดนี่เป็นใครมาจากไหน? เรียนคณะอะไร? คนแบบไหนกันนะที่สุดแอบชอบ 

"ภีม พูดอะไรเนี่ย" 

"แหม อย่ามาอายเลยไอ้สุด ยอมรับเถอะน่า" 

"ก.....ก็" 

"ว่ายังไง ความคืบหน้ามึงกับไอ้เบิร์ดน่ะ" 

"ก.....ก็.....ดี" 

สุดหน้าแดงชัดเจนแถมยังดูเขินอายมากอีกด้วย นี่แสดงว่าสุดคงชอบไอ้บ้านั่นมากสินะ จบแล้วไอ้แทนเอ๋ย เตรียมพับเสื่อกลับบ้านได้เลย แต่เอาวะ ถือซะว่าได้รู้จักกับสุด ได้เป็นเพื่อนกันก็ดีเท่าไหร่แล้ว 

ไอ้ภีมยกนาฬิกาขึ้นมาดูแล้วโวยวายเพราะตอนนี้มันใกล้เวลาสามทุ่มแล้ว มันเลยรีบเก็บข้าวของทันที ส่วนผมเองก็ไม่มีหน้าที่อะไรแล้ว แถมรู้สึกท้อนิดๆกับเรื่องที่เพิ่งรู้มาเมื่อกี้ด้วย ผมเลยขอตัวกลับเช่นกัน ไอ้ชัตจึงอาสาจะเดินไปส่งข้างล่าง พอดีโทรศัพท์มันก็ดังขึ้นมา 

"ยี่หวาโทรมา งั้นเดี๋ยวกูไปคุยโทรศัพท์ก่อน ไอ้สุด วานไปส่งไอ้แทนที่ด้านล่างหน่อย" 

"เฮ้ยไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง กูขับรถมาด้วย" 

สุดลุกขึ้นจากที่นั่ง แล้วเดินมาทางผมโดยไม่ได้สนใจที่ผมพูดเลย 

"ไม่เป็นไร เราเดินไปส่งได้" 

"เฮ้ย เกรงใจไม่ต้อง" 

"เราอยากคุยเรื่องเมื่อกี้ด้วย" 

เชี่ยแล้ว ! ! ! เรื่องเมื่อกี้งั้นเหรอ หรือว่าจะหมายถึงเรื่องอุบัติเหตุนั่น ผมไม่ได้พูดอะไรแต่ก็เดินตามสุดที่กำลังเดินนำไปนอกห้องก่อนแล้ว จะเอายังไงดี จะโดนด่าหาว่าเป็นไอ้โรคจิตหรือเปล่าวะเนี่ย เอาวะเป็นไงเป็นกัน พอเดินไปห่างจากห้องได้นิดหนึ่ง สุดก็หยุดเดินแล้วหันมาทางผม ทำเอาผมสะดุ้งตกใจ.....โดนด่าแน่กู 

"คือเรื่องเมื่อกี้....." 

สุดพูดขึ้นมาแล้ว ถึงจะบอกว่าเป็นไงเป็นกันก็เถอะ แต่ผมก็ไม่อยากโดนด่าจากปากของสุดเลย ผมจึงตัดสินใจรีบชิงพูดขึ้นมาก่อน 

"เมื่อกี้กูไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุจริงๆ กูขอโทษ" 

ผมนี่ถึงกับก้มหน้าแล้วยกมือไหว้ขึ้นมาเลย ก็มันสุดวิสัยจริงๆนี่หว่า พอเห็นว่าสุดนิ่งไปแปบหนึ่ง ผมเลยชำเลืองมองหน้าเขาดูว่าตอนนี้เขาอยู่ในอารมณ์ไหน แล้วอยู่ๆสุดก็หัวเราะขึ้นมา 

"ฮ่าๆๆ เรื่องนั้นน่ะเหรอ เราไม่ได้คิดมากสักหน่อย" 

"เอ๋?” 

เหวอสิครับ ที่บอกอยากคุยเรื่องเมื่อกี้ ไม่ได้หมายถึงเรื่องหอมแก้มหรอกเหรอ 

"เรื่องนั้นน่ะเรารู้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุ เราเข้าใจดี แต่นี่อย่าบอกนะว่าแทนเอาไปคิด" 

"เฮ้ย ไม่ได้เอาไปคิดนะ แค่...กลัวจะหาว่ากูเป็นพวกโรคจิตน่ะ" 

"จะบ้าเหรอ คิดมากไปหรือเปล่า" 

โอ๊ย โล่งใจเลยครับที่สุดเข้าใจและไม่มองว่าผมเป็นไอ้โรคจิต เพราะตัวผมบริสุทธิ์ใจกับเรื่องนี้ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มแน่นอน งั้นเรื่องเมื่อกี้ที่พูดถึง หรือว่า..... 

"งั้น.....เรื่องที่จะคุยคือ?" 

"เอ่อ.....คือ.....เรื่องเบิร์ดน่ะ" 

เฮ้อ พูดถึงแล้วก็แอบปวดใจ ไอ้เบิร์ดคนที่สุดแอบชอบนั่นสินะ 

"อ่อ เรื่องคนที่มึงแอบชอบน่ะเหรอ" 

"อืม" 

เจอคำตอบที่ไม่ได้ปฏิเสธอะไรเลยแบบนี้เข้าไป ยิ่งเจ็บจี๊ดในใจเหลือเกิน 

"คือ.....มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้หรอก" 

อยู่ๆสุดก็ทำหน้าเศร้าขึ้นมา 

"เราชอบเขาก็จริง แต่เขาไม่ได้ชอบเราหรอก" 

อยู่ๆก็เหมือนมีแสงจากปลายอุโมงค์เล็กๆส่องประกายออกมา แปลว่าผมยังมีหวังสินะ แปลว่าถ้าผมสู้ต่อก็มีโอกาสที่สุดจะมองเห็นผมในสายตาบ้าง แล้วไอ้หมอนั่นมันเป็นคนแบบไหนกันนะ ถึงได้ไม่ชอบคนน่ารักแบบสุด ว่าแต่ผมมีข้อสงสัยบางอย่าง 

"ว่าแต่.....ทำไม มึงถึงมาบอกกูเรื่องนี้ล่ะ" 

สุดมองหน้าผมแบบแอบตกใจนิดหน่อย 

"คือ.....เราแค่ไม่อยากให้แทนเข้าใจผิดน่ะ" 

 

.....เอ๊ะ? 

 

**************************************** 

กลับหน้าเรื่อง

 

ชื่อ ตั้ม นะครับ

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายกันนะครับ

ฝากแสดงความคิดเห็นติชม เพื่อนำไปปรับปรุงและเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ

รักคนอ่านทุกท่านครับ ^_^

 

  

********************************************

 

Facebook

Line ID : crosstum

Twitter

 

*********************************************

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น