ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Technology [Stony]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2560 00:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Technology [Stony]
แบบอักษร

Paring :  Steve Grant Rogers x Anthony Edward Stark 

Rate and  Gen :  Romance / Comedy

Written by : 

Transalate from English Version by : P.Soltz

Follow English Version here : 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

        "โทนี่ครับ"

     "จ๋า ว่างายพ่อยอดขมองอิ่มของฉัน?"

     สตีฟจ้องเจ้าตัวแสบอย่างสงสัย (ซึ่งตอนนี้กำลังจ้วงแพนเค้กที่เขาบังคับให้กินเข้าปากอย่างเอาเป็นเอาตาย) เกี่ยวกับอุปกรณ์ที่โทนี่ยัดมันใส่มือของเขา สตีฟเดาว่ามันเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดของสตาร์คโฟน ถ้ามันจะเป็นโทรศัพท์มือถือแล้วล่ะก็มันจะใหญ่ไปไหน และเขาไม่แน่ใจว่าต้องต้องเปิดมันยังไง ปุ่มกดอยู่ที่ไหนกัน?

     สตีฟวางมันลงอย่างยอมแพ้ เขาเงยหน้าขึ้นและเลิกคิ้วอย่างตั้งคำถามไปที่คนรักของเขา

     "นี่คืออะไร? และเอามันให้ผมทำไม?"

     เจ้าตัวเล็กกัดริมฝีปาก ความรู้สึกผิดปรากฏขึ้นในตาสีอำพันวูบเดียวก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว และถูกแทนที่รอยยิ้มโง่ๆแทน มันไม่ได้ช่วยในอะไรดีขึ้นแถมแพนเค้กยังเต็มปากอยู่เลย ถึงอย่างนั้นสตีฟก็คิดว่ามันน่ารักมาก

     "เอ่อ...สตีฟที่รักของฉัน ดวงใจของฉัน ค..."

     "ผมไม่เชื่อคุณหรอก" สตีฟพูดพร้อมรอยยิ้ม

     "ตอนนี้คุณคิดจะทำอะไรอยู่กันแน่?" โทนี่ดูไม่พอใจกับคำพูดของสตีฟอย่างที่สุด

     "ไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น จริงๆนะ อย่ามองฉันดวงสายตาอย่างนั้นสิ นี่นายให้ความสำคัญกับฉันจริงๆหรือเปล่าเนี่ย? อาทิตย์นี้ฉันเกือบตายสิบสี่ครั้ง ลืมนัดตอนวันพุธ นั้นเป็นเหตุผลที่ฉันเอาโทรศัพท์ให้นายไงล่ะ" เจ้าตัวแสบเอาส้อมชี้มาทางคนตัวโต

     "และก็นะ นายทำให้ฉันสงสัยจริงๆว่าทำไมฉันต้องรักนายมากด้วย แต่ฉันรักนายจริงๆนะ..."

     "โทนี่" สตีฟคำราม

     "แค่ตอบผมมาว่าโทรศัพท์นี่มีไว้เพื่ออะไร?" เจ้าตัวเเสบพองแก้ม

     "ฉันแค่อยากให้นายมีวิธีคุยกับฉันน่ะ เวลาเราไม่ได้อยู่ด้วยกันหรือนอกจากนั้น..." โทนี่ก้มหน้ามองจานเปล่าของตัวเอง

     "ยิ่งไปกว่านั้นนายสามารถติดต่อกับคนอื่นๆได้ด้วยนะถ้านายมีไว้สักเครื่องอ่ะ นายเป็นคนเดียวเลยนะที่ไม่มีมือถือ ตอนนี้เป็นฤกษ์งามยามดีที่นายจะพกมัน"

     สตีฟขมวดคิ้ว เจ้าตัวเล็กนี่คิดจริงเหรอว่าเขาจะเชื่อ?ขนาดวิธีใช้เครื่องปิ้งขนมปังเขายังไม่รู้เลย นับประสาอะไรกับโทรศัพท์มือถือที่ยุ่งยากซับซ้อนยิ่งกว่า เห็นได้อย่างชัดเจนว่าโทนี่ซ่อนอะไรไว้

     "โทนี่ พวกเราก็อยู่ด้วยกันตลอดนี่ แล้วพวกเราก็อาศัยอยู่กับเอเวนเจอร์สคนอื่นด้วยนะ แล้วประเด็นคือ?" คนตัวเล็กไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง เอาแต่ใช้ส้อมเขี่ยจานไปมาและไม่พูดอะไร พฤติกรรมทั้งหมดของเจ้าตัวเล็กเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด โทนี่เป็นคนที่โกหกไม่เก่งเอาเสียเลย 

     "แอนโทนี่" สตีฟเรียกอย่างกดดัน

     "อย่าฆ่าฉันเลยนะสตีฟฉันรักนายนะ!!" โทนี่พูดออกมาก่อนจะกระโดดจากเก้าอี้ไปคร่อมสตีฟเอาไว้ เขาไม่ได้ตกใจหรอกมันก็เหมือนเจ้าตัวแสบนี่แอบลงมือสร้างหุ่นไอรอนแมนขนาดยักษ์นั่นแหละ สตีฟไม่พูดอะไรออกมา

     'ขู่แบบนี้แล้วได้ผลแฮะ' ชายหนุ่มคิด เขาถอนหายใจและรอโทนี่พูดต่อ

     "แคป...คิดดูสิ" โทนี่ยกแขนคล้องคอของสตีฟแล้วดึงเขาเข้ามาใกล้ๆ

     "นายรู้ไหมไหมว่าสุดสัปดาห์นี้จะถึงวันครบรอบของเราแล้ว?"

     "แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นกันในวันครบรอบหนึ่งปีของเรา?" สตีฟถามและรู้สึกสับสนเล็กน้อย

     "เอ่อ...ฉันวางแผนว่าจะไปดินเนอร์แบบไม่ธรรมดาที่ร้านอาหารสุดหรูใจกลางเมือง และนั้นถึงนายจะไม่เต็มใจไปแต่นายต้องไปกับฉันเพราะฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว แล้วก็สุดท้ายมันก็จะจบลงด้วยเซ็กส์ที่สุดแทนจะตื่นเต้นกับฉัน บางทีฉันอาจจะขอนายแต่งงานที่นั้นถ้าฉันอยากจะทำ เอ่อ...สมมติว่าฉันไม่ได้บอกนายล่ะกัน แต่ที่จริงฉันกำลังพูดอยู่ แล้ว..."

     สตีฟเบิกตากว้าง เขาฟังสิ่งที่โทนี่พูดตามมาไม่รู้เรื่องเพราะคำว่า 'ขอแต่งงาน' ดังก้องอยู่ในหัว

     โทนี่ยอมรับว่าอยากแต่งงานกับเขา

     อันที่จริงนี่ไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะโทนี่มักจะสารภาพรักกับเขาเสียงดังต่อเนื่องกันอย่างไม่รู้จักจบประจำ (และบางครั้งมันก็ค่อนข้างน่ารำคาญ ถึงจะรู้สึกดีมากๆก็เถอะ) โทนี่มักหาทางเสนอแนะเรื่องงานแต่งงานประจำเหมือนกัน เขาก็ทำแค่ปฏิเสธอย่างสุภาพส่วนเจ้าตัวแสบก็ทำปากยื่นใส่อย่างน่ารักเสมอ

     ก็นะโทนี่ก็คือโทนี่ ไม่รู้ว่าจริงจังหรือเปล่า แต่นี่มันแตกต่างกันมากๆ ถ้าโทนี่วางแผนที่จะขอแต่งงานจริงๆ (ซึ่งจริงๆแล้วเขาต่างหากที่ต้องขอโทนี่แต่งงาน) นั้นหมายความว่าต้องมีแหวน นั้นหมายความว่าโทนี่จริงจัง และนั้นหมายความว่ามันมีความหมายอย่างมากกับโทนี่คนที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตกหลุมรักตอนไหน

     "และ...เอ่อสตีฟนายทำท่าเหมือนเห็นผีเลยอ่ะ และฉันก็สงสัยว่าทำไมนายไม่ฟาดฉันสักทีหลังจากฉันยอมรับว่าฉันกำลังทำเรื่องบ้าอะไรอยู่ แต่ฉันว่ามันดีกว่าก่อนหน้านี้ตั้งเยอะเลยนะ ฉันไม่ได้บ่นนะ แต่ถ้านายโกรธมากนายจะตี..." สตีฟโน้มตัวไปด้านหน้าและจูบเจ้าตัวแสบ รุนแรงและต้องการที่จะทำให้โทนี่เงียบแค่สักครู่

     เมื่อเขาถอนจูบออกมาในที่สุด เจ้าตัวเล็กก็วุ่นวายกับการงับอากาศเพื่อที่จะพูดต่อแต่สตีฟก็ยึดโอกาสนั้นไป

     "คุณอยากแต่งงานกับผม?" เจ้าตัวแสบหน้าแดงก่ำ ซุกหน้าลงกับคอของสตีฟหวังว่ามันจะซ่อนปฏิกิริยาของตัวเองได้

     "ไม่" สตีฟยิ้มและจูบหัวกลมๆของโทนี่

     "จริงเหรอ? คุณเพิ่งพูดออกมาเองนะ" เขาหยอกล้อ

     "หุบปากไปเลย" โทนี่คร่ำครวญก่อนจะถูกกอดอย่างรักใคร่

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

     สตีฟไม่ได้อยากจะบ่นหรอก จริงอยู่ที่โทนี่มีแผนการจะขอเขาแต่งงานเร็วๆนี้ แต่เขาไม่ชอบความจริงที่ว่าเขาถูกบังคับให้อยู่คนเดียวในวันครบรอบตามลำพัง แน่นอนเขาเข้าใจว่าเจ้าเด็กดื้อมีงานที่ต้องเข้าไปดูแล และโทนี่ก็มีประชุมกับบุคลระดับโลก นั้นเป็นเหตุผลที่ทำงานฉลองครบรอบหนึ่งปีของพวกเขาถูกยกเลิก

     สตีฟนอนอยู่บนเตียง วุ่นวายอยู่กับมือถือเครื่องใหม่ เขากำลังพยายามใช้มันอยู่ โทนี่สอนวิธีใช้ขั้นพื้นฐานให้เขาแล้วและรวมไปถึงติดตั้งจาร์วิชลงไปด้วย เพื่อความสะดวกในการใช้งานของเขา แถมยังมี 'แอปส์' ที่ดูไร้ประโยชน์อยู่ด้วยอีกมากมาย เขากำลังทำความเข้าใจกับมัน ช้าหน่อยแต่ว่ารู้เรื่องแน่นอน เทียบกับการออกไปเที่ยวกับธอร์แล้วคนล่ะเรื่องเลย ของที่ธอร์ทำมีแค่กินป๊อปทาร์ต[1] ดูทีวี และบ่นเกี่ยวกับน้องชายที่หายตัวไป เล่นโทรศัพท์นี่ดีกว่าเยอะ

     นาตาชาและคลินท์มีภารกิจลับบางอย่างที่โคลสันมอบหมายให้พวกเขาไปทำและเอเวนเจอร์สที่เหลือไม่ได้ถูกรับเชิญ บรูซปฏิเสธเขาตอนที่เขาชวนออกไปหากาแฟดื่มข้างนอก สตีฟคิดว่าคงเป็นเพราะบรูซตกหลุมรักห้องแลปที่โทนี่สร้างให้มากกว่าเลยไม่อยากจะจากมันไป

     อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ว่าสตีฟไม่ตั้งใจหัดใช้โทรศัพท์มือถือนะ แต่เพราะโทนี่ทำให้เขาเสียสมาธิต่างหาก

     "โทนี่ คุณนี่มันเป็นวายร้ายตัวน้อยๆจริงๆ" สตีฟคิดด้วยความรักใคร่ หลังจากเขาทำใจให้สงบจากความคิดของตัวเองที่ว่า 'เฮ้ ผมรู้มาว่าแฟนผมจะขอผมแต่งงานล่ะ' เจ้าตัวเล็กยกเลิกมันเพราะต้องไปทำงานเป็นเวลาบ้าๆตั้งอาทิตย์หนึ่ง และทำให้พลาดวันครบรอบของพวกเขา แน่นอนว่าพวกเขาจะฉลองกันทีหลัง หลังจากที่โทนี่กลับมาแล้ว แต่ก็อดเคืองไม่ได้นั้นแหละ สตีฟไม่ชอบเลยที่เจ้าตัวแสบเห็นงานสำคัญกว่าเขา

     เขาคิดไปถึงตอนที่โทนี่กลับมาถึงที่บ้าน คิดถึงช่วงเวลาที่ได้อยู่ใกล้ๆกัน ตัวน่ารักที่แสนจะน่ารำคาญ

     [กัปตันโรเจอร์สครับ ดูเหมือนว่าเจ้านายจะโทรหาคุณ คุณต้องการให้ผมรับสายไหมครับ?] ตายยากจริงๆ

     "ครับ" สตีฟตอบรับทันที ก็เขารอสายนี้มาทั้งวันแล้วนี่

     "ว่าไง พ่อคุณทูนหัวของฉันคนที่แสนจะสมบูรณ์แบบที่ฉันรักจะเป็นจะตาย สุขสันต์วันครบรอบของเรา!" เจ้าตัวเล็กพูดอย่างร่าเริง เสียงน่าเวียนหัวดังก้องในห้อง สตีฟยิ้มและกรอกตา

     "ครับโทนี่ สุขสันต์วันครบรอบ เป็นยังไงบ้างครับวันนี้?" สตีฟพูดพร้อมรอยยิ้มแต่โทนี่เงียบไปสักพัก

     "ฉันพูดถึงมันได้เหรอ?" สตีฟขมวดคิ้ว

     "เกิดอะไรขึ้นโทนี่?" และนั่นก็ทำให้เจ้าตัวแสบเริ่มบ่น

     "สตีฟ มันแย่มากเลยอ่ะ พวกเวรนั้นบ่นเกี่ยวกับทุกอย่างเลย หยาบคายชะมัด แถมพวกนั้นไม่สนใจการประชุมครึ่งหลังด้วย แถมพอฉันบอกว่าไม่มีแผนการที่จะไปดูงานที่บริษัทไหนทั้งนั้น พวกนั้นก็ว่าฉันใหญ่เลยล่ะ"โทนี่คราง

     "โทนี่นั้นมันไม่เป็นมืออาชีพเลยนะ คุณก็ไม่ได้นิสัยดีเท่าไหร่หรอก ที่สำคัญคุณทิ้งผมไว้ในวันครบรอบของเราด้วย ก็นะมันไม่สำคัญนี่" สตีฟพูดเสียงแกนๆนอนลงบนเตียงของเขาและโทนี่ก่อนจะจ้องเพดาน

     "ที่รักนายก็รู้นี่ ฉันขอโทษ ฉันพูดมันเป็นล้านๆครั้งแล้วนะ ฉันรักนายนะ ฉันรักนายมากด้วย และฉันสาบานกับพระเจ้าเลยฉันจะขึ้นเจ็ทกลับไปเดี๋ยวนี้เลย ไปหานายและฉันจะคุกเข่าอ้อนวอนให้นายแต่งงานกับฉันให้ได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม ฉันเสียใจจริงๆนะ แล้วก็..." สตีฟหัวเราะขัดจังหวะเจ้าตัวเล็ก

     "คุณไม่ต้องทำแบบนั้นหรอกโทนี่ ผมแค่แกล้งคุณเท่านั้นเอง" หลังจากนั้นสตีฟก็หยอดคำหวาน

     "ผมก็รักคุณ คุณก็รู้ ผมคิดถึงคุณ"

     "เอ๋? สตีฟนี่แค่สามวันเองนะ นายคิดว่านายมีความสุขที่ได้อยู่ห่างจากฉันเป็นบางครั้งล่ะสิท่า" เจ้าตัวแสบตอบกลับอย่างร่าเริง

     "เปล่าหรอกครับ ผมแค่เคยชินที่มีคุณอยู่ใกล้ จากนี้ไปคุณไม่ได้รับอนุญาตให้ทิ้งผมไปอีกแล้วมีประชุมผมก็ต้องไปด้วย เข้าใจไหมครับ?" สตีฟพูดอย่างจริงจัง โทนี่กลับหัวเราะคิกคัก

     "นั้นก็คล้ายที่นายทิ้งฉันไปทำภารกิจตั้งสามเดือนนั้นล่ะ" สตีฟหัวเราะ

     "นายก็รู้นี่ ว่านายช่วยตัวเองได้ถูกม่ะ? ฉันรู้ว่ามันอาจจะฟังดูลามกไปหน่อยไปคุณปู่ที่ถูกแช่แข็งมาตั้งแต่ปี 1940 น่ะนะ แต่เชื่อฉันเถอะมันดีจริงๆนะ ฉันอ่ะวันหนึ่งตั้งสามครั้งเลยนะเพราะนายน่ะ วันนี้ฉันใช้เวลาครึ่งหลังในการประชุมคิดถึงนาย พวกเราน่าจะ..."

     "ถ้าคุณจะชวนผมเล่นเซ็กส์โฟนคำตอบคือไม่" สตีฟยืนยัน

     "อะร๊ายยย? ทำไมอ่ะ? นายรู้ได้ไง?" เจ้าตัวแสบโวยวาย สตีฟถอนหายใจ

     "ผมคิดว่าผมอยู่กับคุณนานพอที่จะรู้ว่าคุณพูดถึงอะไร ขอร้องล่ะโทนี่ ผมไม่ได้ถูกแช่แข็งมาเกือบจะสองปีแล้วนะ แล้วผมก็เรียนรู้เรื่องพวกนี้มาจากคุณล้วนๆ และไม่มีทาง ผมไม่มีวันทำมันแน่นอน คุณรอได้อยู่แล้วจนกว่าจนจะกลับมาบ้าน"

     "แต่ สตีฟฟฟฟฟฟ ได้ไหมอ่ะ?"

     "คุณรู้ไหมนี่มันดึกมากแล้ว มัน...โห...ห้าทุ่มแล้ว คุณน่าจะไปพักได้แล้วนะโทนี่ ผมต้องวางสายก่อนล่ะ พรุ่งนี้เช้าผมจะโทรหาคุณนะ ผมรักคุณ"

     "สตีฟฟฟฟฟฟ"

     'ขออภัยด้วย หมายเลขที่ท่านเรียกถูกโอนสายให้ระบบตอบรับอัตโนมัติ กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินสัญญาณ'

     ปี๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ

     "สตีฟ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยนายไม่รับสายฉัน โทรกลับหาฉันด้วยถ้านายยังไม่นอน"

     คลิ๊ก

     'ขออภัยด้วย หมายเลขที่ท่านเรียกถูกโอนสายให้ระบบตอบรับอัตโนมัติ กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินสัญญาณ'

     ปี๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ

     "โอเคไม่ทำ ฉันล้อเล่น ทำไมฉันจะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้มีอะไรกับนายเป็นอาทิตย์เล่า สามเดือนฉันยังนอนคนเดียวมาแล้วเลย ฉันล้อเล่น! ขอร้อง ขอร้อง ขอร้องล่ะ โทรกลับนะ ฉันคิดถึงนาย ฉันยังอยากคุยกับนายอยู่"

     คลิ๊ก

     'ขออภัยด้วย หมายเลขที่ท่านเรียกถูกโอนสายให้ระบบตอบรับอัตโนมัติ กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินสัญญาณ'

     ปี๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ

     "สตีฟนายปิดโทรศัพท์หรือไง? นายมันหยาบคาบ แต่ฉันก็รักนายนะ ยังไงก็โทรกลับด้วยล่ะ"

     คลิ๊ก

     'ขออภัยด้วย หมายเลขที่ท่านเรียกถูกโอนสายให้ระบบตอบรับอัตโนมัติ กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินสัญญาณ'

     ปี๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ

     "สตีฟฟฟฟฟ นี่มันไม่โอเคเลยนะ ไม่ทำแล้วเซ็กส์โฟนอ่ะ ฉันผิดเองที่ทำนายโกรธ! นายทำร้ายจิตใจฉันอยู่นะ เร็วเข้า นายก็รู้ว่าฉันรักนายนะ ขอร้องล่ะรับสายฉันสิ!"

     คลิ๊ก

     'ขออภัยด้วย หมายเลขที่ท่านเรียกถูกโอนสายให้ระบบตอบรับอัตโนมัติ กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินสัญญาณ'

     ปี๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ

     "ฉันจะไม่กลับบ้านนะถ้านายไม่รับสาย"

     คลิ๊ก

     'ขออภัยด้วย หมายเลขที่ท่านเรียกถูกโอนสายให้ระบบตอบรับอัตโนมัติ กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินสัญญาณ'

     ปี๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ

     "ก็ได้ เข้าใจแล้ว โทรกลับด้วย ขอร้องงงงงง!"

     คลิ๊ก

     'ขออภัยด้วย หมายเลขที่ท่านเรียกถูกโอนสายให้ระบบตอบรับอัตโนมัติ กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินสัญญาณ'

     ปี๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ

     "ฉันจะร้องเพลงแล้วนะถ้านายยังไม่รับสาย นายก็รู้ว่าฉันร้องเพลงห่วยแค่ไหน"

     คลิ๊ก

     'ขออภัยด้วย หมายเลขที่ท่านเรียกถูกโอนสายให้ระบบตอบรับอัตโนมัติ กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินสัญญาณ'

     ปี๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ

     "ฉันเอาจริงนะ ฉันจะร้องเพลงจริงๆแล้วนะ อย่ายั่วฉันนะ"

     คลิ๊ก

     'ขออภัยด้วย หมายเลขที่ท่านเรียกถูกโอนสายให้ระบบตอบรับอัตโนมัติ กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินสัญญาณ'

     ปี๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ

     "นายจะต้องเสียใจหึ! นายมันบ้า ฉันรักนาย"

     ขออภัย กล่องบันทึกข้อความเสียงเต็มแล้ว กรุณาโทรใหม่อีกครั้ง

     โฮววววววววววววว (T[]T)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว