ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ELP 5

คำค้น : Yaoi, NC, 18+, SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ต.ค. 2560 22:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ELP 5
แบบอักษร

ELP 5


          “ถึงเวลาสอบสวนอย่างจริงจังแล้ว”


          "คุณจะทำอะไรอ๊ะ" ปูนถูกกระชากแชนอย่างแรงจนร่างบางปลิวไปติดแผงอกของอีกคนครามไม่ตอบแต่กลับใช้อีกมือที่ไม่ได้จับแขนเรียวไว้ลูบไล้ที่ตัวของปูนปูนขนลุกซู่ทันทีกับการกระทำของอีกคน


          "อ๊ะ...คุณทำอะไรสอบสวนอะไรของคุณอ๊ะ..." ปูนสะดุ้งทันทีเมื่อนิ้วของอีกคนสะกิดยอดอกของเขาปูนพยายามใช้อีกมือดันอีกคนออกแต่ดูเหมือนแรงอันน้อยนิดของเขาจะสู้คนตรงหน้าไม่ได้เลย


          "อย่านะ!" ปูนร้องออกมาทันทีที่มือหนาทำท่าจะปลดเข็มขัดเขา


          "มึงขัดขืนแบบนี้เท่ากับมีพิรุธ" ครามว่าเสียงเข้มซึ่งนั่นทำให้ปูนชะงักทันทีกำลังค้นตัวเขาอยู่เหรอ? แต่การค้นตัวแบบนี้มัน...


          "จะเป็นคนถอดเองหรือจะให้กูถอด?" ครามกลั้วลิ้นในปากถามขึ้น


          "คือผม...ผมไม่ได้ข้องเกี่ยวอะไรเลยนะครับจริงๆนะ" ปูนพยายามพูดโน้มน้าวจิตใจให้อีกคนเชื่อ


          "ก็พิสูจน์สิแก้ผ้าออกให้กูค้นตัวถ้าไม่มีกูจะเชื่อ" ครามว่าออกมาเสียงเรียบปูนกัดปากอย่างครุ่นคิดว่าเขาควรทำอย่างไรต่อดีเขาไม่ได้ทำผิดแน่นอนนักอ่านทุกคนเป็นพยานให้เขาได้แต่ถ้าเขาขัดขืนการค้นตัวก็เท่ากับว่าเขามีพิรุธแต่จะให้แก้ผ้าต่อหน้าคนอื่นแบบนี้มันก็...


          "ลีลางั้นกูถอดเอง" ปูนเบิกตากว้างกับคำพูดของคนตัวสูงทันทีพร้อมกับรีบเอ่ยปากห้าม


          "ผม...ผมถอดเองๆเดี๋ยวผมถอดเอง" ครามชะงักมือก่อนจะพยักหน้ารับร่างสูงเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ก่อนจะสั่งเสียงเข้ม


          "จะถอดเองก็เร็วๆ" ปูนค่อยๆลุกขึ้นก่อนที่มือบางจะค่อยๆถอดเข็มขัดออกเอาวะไอ้ปูน...คิดเสียว่ากำลังแก้ผ้าอาบน้ำในห้องน้ำซะคิดเสียว่าคนตรงหน้าเป็นจิ้งจกตุ๊กแกเกาะฝาผนังห้องน้ำซะแต่...ทำไมจิ้งจกตุ๊กแกหล่อวะ? เอ้ยๆนั่นใช่เรื่องที่ต้องคิดมั้ย!?! หลังจากที่ถอดเข็มขัดออกมือบางก็ปลดกระดุมกางเกงก่อนจะรูดซิบกางเกงนักเรียนความยาวเสมอเข่าถูกระเบียบค่อยๆหลุดออกจากขาเรียวทำให้ทั้งร่างกายปูนเหลือเพียงชั้นในสีเข้มปิดบังร่างบางเท่านั้นฮืออออทำไมชีวิตของเขามันบัดซบแบบนี้ปีนี้ปีชงใช่มั้ยมาแลกเปลี่ยนที่แอรีสไม่พอถูกแกล้งถูกกระทืบแล้วยังต้องมาแก้ผ้าต่อหน้าคนอื่นอีกฮืออออสัญญาสามนิ้วเลยว่าหากหลุดพ้นไปได้จะไปทำบุญแก้ชง 7 วัน 7 คืน 7 วัดเลย!


          "มานี่ดิ๊" ครามเรียกขึ้นทำให้ปูนที่กำลังยืนบิดไปบิดมาอย่างช่างใจว่าต้องถอดชั้นในจริงๆเหรอชะงัก


          "กูบอกให้มานี่" ครามพูดอีกครั้งทำให้ปูนค่อยๆเดินเข้าไปหาอีกคนด้วยสภาพที่เจ้าตัวอยากจะร้องไห้เป็นภาษาเอสกิโม (ว่าแต่ภาษาเอสกิโมร้องไห้ยังไง?)


พรึ่บ


          "คุณ!" ปูนร้องออกมาอย่างตกใจเมื่ออีกคนกระชากเขานั่งลงบนหน้าตักเขาที่มีเพียงชั้นในปกปิดร่างกายเท่านั้นWTF!


          "ผิวมึงนี่เนียนดีว่ะ" พูดไม่พอมือหนาก็ยังลูบคลำแขนของเขาและหน้าท้องของเขาจนปูนเสียววาบในช่องท้องเดี๋ยวๆนิยายเรื่องนี้ตอนนี้ไม่ใช่อยู่ในฉากสืบสวนเหรอ? ทำไมอยู่ๆเข้าฉากอิโรติก


          "สงสัยกูคงต้องค้นทุกซอกทุกมุมแล้ว" พูดจบมือหนาก็ค่อยๆสอดเข้าไปในชั้นในของปูนปูนเบิกตากว้างด้วยความตกใจพร้อมกับพยายามจับมืออีกคนออก


          "ทำอะไรของคุณ! เป็นโรคจิตหรือไงอ๊ะ...ไม่..." ปูนร้องออกมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อนิ้วของครามสะกิดเข้ากับส่วนหัวของแก่นกายปูนบายามทึ้งมือจิกมืออีกคนออกแต่ครามก็รวบมือบางทั้งสองข้างไขว้ไปข้างหลัง


          "คุณ...อึก...ทำไม...อ๊ะ"


          "กูกำลังค้นตัวมึงอยู่ไง" เสียงทุ้มว่าพร้อมกับมือหนาค่อยๆเลื่อนไปทางด้านหลัง


          "อึก...คุณทำแบบนี้กับคนที่เคยช่วยคุณงั้นเหรอ? อ๊ะ...คนนิสัยไม่ดี!" คำด่าของปูนทำให้ครามชะงักมือทันทีครามเอามือออกจากชั้นในของอีกคนก่อนจะคว้าคางปูนให้หันหน้ามามองตัวเองอย่างแรง


          "เมื่อกี้ว่าไงนะ?"


          "ผมบอกว่าทั้งๆที่ผมเคยช่วยคุณแต่คุณกลับทำเรื่องทุเรศๆกับผมผมรู้ว่าคุณรู้ว่าผมไม่ได้ผิดเรื่องยาเสพติดแต่คุณทำแบบนี้เพราะจงใจจะรังแกผมเพราะผมเป็นเด็กอาร์เธน่า!" ครามกระตุกยิ้มมุมปากนิดๆกับคำพูดของร่างบางอืม...ฉลาดสมกับเป็นเด็กอาร์เธน่าดีนี่


          "ถ้ามึงรู้ดีงั้นไหนบอกต่อสิว่ากูจะทำอะไรต่อจากนี้" ครามถามเสียงเรียบพร้อมมองหน้าปูนอย่างจริงจัง


          "คุณก็จะ...จะ..."


พลั้ก


          "โอ๊ย!" ไม่ทันที่ปูนพูดจบครามก็ปล่อยอีกคนแล้วผลักอีกคนลงจากหน้าตัก


          "กูเบื่อละเล่นไม่สนุกในเมื่อของเล่นรู้ทัน" พูดจบครามก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะเดินออกไปทันทีปูนมองตามร่างสูงไปด้วยความไม่พอใจไม่น้อยเขาคนนะเว้ยไม่ใช่สิ่งของถึงจะเป็นของเล่นแบบที่อีกคนว่า! ให้ตายสิ! เด็กแอรีสนี่นิสัยเสียตั้งแต่นักเรียนยันประธานนักเรียนเลยสินะแม่งๆๆๆเกลียดโว้ยยยยว่าแต่...เขาจะนั่ง(เกือบ)เปลือยทำไมวะเนี่ยเผ่นสิ! ว่าแล้วปูนก็รีบคว้ากางเกงนักเรียนมาใส่ก่อนจะหยิบเสื้อนักเรียนที่สภาพขาดวิ่งมาดูก่อนจะถอนหายใจเบาๆดีนะเมื่อเช้าเขาใส่เสื้อคลุมมาและอยู่ในกระเป๋าไม่อย่างนั้นคงได้เปลือยอกโชว์ไขมันหน้าท้องกลับบ้านแน่ๆ! ...หลังจากที่ออกมาจากห้องสภานักเรียนครามก็ตรงกลับคอนโดเขาไม่ได้อยู่บ้านหรอกบ้านออกจะน่าเบื่อออกมาใช้ชีวิตคนเดียวที่คอนโดดีกว่ามีอิสระเยอะเลยถึงแม้ว่าเขาจะอายุเพียง 17แต่โลกภายนอกมันสอนให้เขาโตกว่าอายุไปแล้วเมื่อมาถึงคอนโดครามก็โยนกระเป๋าไปที่โซฟาร่างสูงเดินออกไปริมระเบียงก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเขาค่อนข้างที่จะติดบุหรี่เพราะเวลาสูบแล้วสมองมันโล่งดี


ครืดๆ

เสียงโทรศัพท์ของครามดังขึ้นมือหนาล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงนักเรียนออกมาก่อนจะกดรับเพราะสายที่โทรมาเขาคุ้นเคยดี


          "อืม"


          ("มึงช่วยรับโทรศัพท์ให้เหมือนชาวบ้านชาวช่องหน่อย") นิลพูดพร้อมหัวเราะนิดๆกับคำพูดติดปากที่ใช้ในการรับโทรศัพท์ของเพื่อนสนิท


          "นี่ปกติของกู" ครามตอบเรียบนิ่งๆพร้อมกับพ่นควันบุหรี่ออกจากปาก



          ("หึๆเอาที่สบายใจว่าแต่...น้ำเสียงเหมือนหงุดหงิดทำไมวะ? ไม่ได้สักน้ำ?") ครามร้องเหอะออกมาในลำคอเป็นคำตอบซึ่งนั่นทำให้นิลหัวเราะออกมาทันที


          ("กูบอกมึงแล้วมึงเอาไม่ลงหรอกเด็กอาร์เธน่าเห่ยไม่พอแถมยังเฉิ่มจะตายแค่เห็นของกูก็หดแล้ว") นิลว่าขำๆซึ่งตอนแรกเขาดูออกว่าครามดูสนใจไอ้เด็กอาร์เธน่าคนนั้นเนื่องจากมันเคยช่วย(มั้ง)เพื่อนเขาเขาเลยแซวๆมันแล้วบอกไปว่าถึงแม่งสนใจยังไงก็เอาไม่ลงแหงแหละ...ใส่แว่นท่าทางเด็กเรียนขนาดนั้นสเปคคนอย่างสงครามอนันตเมฆา...ที่ไหนล่ะระดับมันถ้าเป็นผู้หญิงก็ต้องหน้าอกใหญ่จับทีเต็มไม้เต็มมือถ้าเป็นผู้ชายก็ต้องขาวๆหน้าหวานหุ่นบางๆเหมือนผู้หญิงอะไรแบบนั้น


          "คงงั้น" ครามตอบสั้นๆทำเหมือนไม่ใส่ใจในขณะที่ในหัวยังคงมีภาพร่างขาวๆของอีกคนวนเวียนอยู่ในหัวตลอด


          ("งั้นคืนนี้ไปกับกูกูนัดกับพวกไอ้ชาเอาไว้ร้านเดิม") นิลนัดแนะขึ้นถึงแม้ว่าพวกเขาจะอายุ 18 แต่มีเส้นสายเยอะพอจะสามารถเข้าร้านเหล้าได้อย่างสบายๆ


          "เออๆ" พูดจบครามก็กดวางสายไปปากหนาพ่นสายนิโคตินออกมาอีกครั้งก่อนจะมองวิวทิวทัศน์ตรงหน้าให้สมองมันโล่งขึ้น...ร้านELP...ครามมาถึงร้านในตอนสามทุ่มนิลโบกมือเรียกครามร่างสูงก้าวไปยังโต๊ะกลุ่มเพื่อนซึ่งตลอดทางเดินก็มีสายตาของสาวๆและหนุ่มน้อยร่างบางมองครามเป็นตาเดียวแหงแหละ...ใครจะไม่รู้จักสงครามอนันตเมฆา...กันบ้างลูกชายคนเล็กของคุณคมเดชอนันตเมฆา...เจ้าของบริษัทนำเข้ารถรายใหญ่ของประเทศความจริงฐานะอย่างครามสามารถเรียนที่อาเบลได้สบายซึ่งเขาก็เคยไปเรียนที่นั่นตอนเกรด 10 แต่เรียนได้สามวันก็ทะเลาะกับประธานนักเรียนของที่นั่นและเขาก็ขอย้ายโรงเรียนเองเขาไม่ชอบสังคมอวดรวยไม่ชอบสังคมหรูหราชอบอะไรที่มันธรรมดาๆแต่เต็มไปด้วยความเร้าใจแบบแอรีสซึ่งการย้ายโรงเรียนอย่างตามใจตัวเองของครามทำให้เขาทะเลาะกับพ่อจนเขาออกมาอยู่คอนโดคนเดียวแม้ว่าจะเข้าบ้านใหญ่ไปหาผู้เป็นแม่สัปดาห์ละครั้งสองครั้งก็ตามแต่เขาก็ยังไม่คิดจะกลับไปอยู่ถาวรอยู่ดี


          "ไอ้ครามสาวคนนั้นมองมึงว่ะ" คำพูดของนิลทำให้ครามเหลือบไปมองตามที่นิลบอกนิดๆและก็พบว่ามีสาวเดรสแดงหน้าอกหน้าใจเกินตัวกำลังมองมาที่เขาอย่างยั่วยวน


          "ของชอบมึงเลยนี่" ครามยักไหล่นิดๆก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปทางห้องน้ำนิลมองตามเพื่อนสนิทอย่างรู้ทันเพราะเขาเองก็เห็นว่าหญิงสาวลุกออกแล้วเดินตามครามไปเช่นกันหึๆสงสัยจะได้หลายน้ำ...ครามเดินมายังห้องน้ำชายที่ตอนนี้ไม่มีคนสาวเดรสแดงที่ใจกล้าไม่น้อยเดินตามครามเข้ามาในห้องน้ำพร้อมกับใช้มือไล้เบาๆที่กระดุมเสื้อร่างสูง


          "เราชื่อเดียร์นะชื่ออะไรเหรอ?"


          "คราม" ครามตอบสั้นๆพร้อมกระตุกยิ้มมุมปาก


          "เราสนใจครามนะและเราก็หวังว่าคราม..." เดียร์เว้นวรรคก่อนจะค่อยๆโอบรอบคอร่างสูง


          "...จะสนใจเราเช่นกัน" สิ้นเสียงครามก็ประกบริมฝีปากลงไปทันทีร่างสองร่างกอดกันนัวเนียเข้าไปในห้องน้ำครามปิดประตูล็อคกลอนพร้อมกับมือหนาที่ขย้ำหน้าอกคัพซีของหญิงสาวเดียร์เองก็ไม่ยอมน้อยหน้าใช้มือที่โอบรอบคอมาปลดกระดุมเสื้อร่างสูงจนแผ่นอกแกร่งปรากฏแก่สายตา


          "ให้เดียร์ทำให้ก่อนนะ" เดียร์ว่าหลังจากที่ทั้งคู่ถอนริมฝีปากครามไม่ตอบรับใดๆเพียงแค่ยืนนิ่งเดียร์ใช้มือปิดฝาชักโครกก่อนจะค่อยๆนั่งลงบนนั้นมือบางรูดซีดกางเกงของครามออกพร้อมกับลูบคลำแก่นกายใหญ่ผ่านชั้นในสีเข้ม


          "ใช้ปากสิ" ครามว่าเสียงเรียบเดียร์พยักหน้ารับอย่างไม่เขินอายหญิงสาวถอดกางเกงพร้อมชั้นในของชายหนุ่มลงมาก่อนจะใช้มือลูบแก่นกายใหญ่เบาๆจนมันเริ่มตื่นตัวก่อนจะจัดการเอาเข้าปาก


          "อื้มม" ครามครางในลำคออย่างพึงพอใจในความเป็นงานของหญิงสาวก็นะ...ดูก็รู้ว่าเจนจัดขนาดไหน...เดียร์ใช้ปากทำให้ครามเสร็จหนึ่งน้ำก่อนที่ครามจะเป็นฝ่ายรุกบ้าง

        "อ๊ะ...อ๊า...ซี๊ดด...อ๊า" เดียร์ครางไม่ขาดปากเมื่อครามกระแทกสะโพกใส่แรงและรัวครามพยายามระบายอารมณ์ที่มีกับหญิงสาวจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นทั้งๆที่กำลังมีเซ็กส์กับหญิงสาวคัพซีแต่ในหัวของครามกลับมีภาพร่าง(เกือบ)เปลือยของใครบางคนลอยขึ้นมาเสียอย่างนั้นครามหงุดหงิดตัวเองไม่น้อยก่อนจะจัดการระบายความหงุดหงิดโดยการกระแทกสะโพกใส่เดียร์ที่ยืนหันหลังเท้าผนังห้องน้ำให้จนเดียร์แทบทรุดไปกองกับพื้น

     "อ๊า!" ครามปลดปล่อยออกมาเต็มถุงยางอนามัยเมื่อถึงปลายทางร่างสูงผละออกจากหญิงสาวทันทีมือหนาดึงชั้นในและกางเกงขึ้นมาก่อนจะเปิดประตู้เดินออกไปอย่างไม่สนใจเดียร์ที่ตอนนี้ล้มกองกับพื้นห้องน้ำไปแล้ว










...

โอ๊ยยยยย นังสงคราม!!!!!!!! พระเอกเรื่องนี้ของเราน่าด่ามากขอบอกไว้ก่อนเลย ด่าได้แต่อย่าแรงมากนะคะ สงสาร 55555

___จางบิวตี้___

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว