facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 15 ออพติมัส ไพร์ม (ในคราบหมา) (50%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 ออพติมัส ไพร์ม (ในคราบหมา) (50%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ต.ค. 2560 19:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 ออพติมัส ไพร์ม (ในคราบหมา) (50%)
แบบอักษร

15

ออพติมัส ไพร์ม (ในคราบหมา)

“ให้ฉันช่วยไหมล่ะ แต่ถ้าติดต่อแม่ได้ นายต้องกลับบ้าน” นิคาโอยื่นข้อเสนอก่อนจะถามย้ำอีกครั้ง “ว่ายังไง ให้ฉันช่วยไหม”


“แด๊ดไม่ต้องหาเรื่องมาหลอกล่อหรอกน่า ถึงเวลาเดี๋ยวผมก็กลับเอง” ซีโน่บอกอย่างรู้ทัน “ที่สำคัญ...ผมไม่อยากให้แด๊ดเจอแม่ฝันไวๆ หรอก”


“ทำไม” นิคาโอถามอย่างสงสัย ใช่ว่าเขาอยากเจอแม่ของเจ้าตัวแสบหรอกนะ ไม่เข้าใจกับความคิดของมันเท่าไรนัก หรือบางทีอาจจะยังมั่นใจกับการท้าครั้งนั้นอยู่


‘ถ้าเจอแม่ฝัน...แด๊ดอย่ามาขอจากผมก็แล้วกัน’


‘หึ ไม่มีวันนั้นแน่เจ้าเด็กน้อย’


“ผมก็แค่ไม่อยากเห็นแด๊ดแพ้ไวไปก็เท่านั้น” เด็กหนุ่มบอกอย่างมั่นใจ เพราะถ้าพ่อเห็นความน่ารักของแม่ฝัน รับรองว่านิคาโอก็นิคาโอเถอะ ตายราบคาบ!


“ไม่มีทาง” คนถูกปรามาสก็ไม่ยอมเช่นกัน เพราะมั่นใจว่าเขาไม่มีทางพิศวาสแม่ของหนุ่มลูกครึ่งแน่นอน เนื่องจากตอนนี้หัวใจของเขามีไว้เพื่อผู้หญิงที่ชื่อ ‘นิรดา’ เพียงคนเดียวเท่านั้น ทว่านิคาโอก็หารู้ไม่ว่าตนนั้นได้แพ้พนันไปตั้งแต่สิบปีก่อนแล้ว


“เรื่องนั้นให้ผมเป็นคนจัดการเองดีกว่า” ซีโน่บอกอย่างสนใจข้อเสนอ เพราะคนที่เขาจะขอความช่วยเหลือได้ก็ยิ่งใหญ่ไม่แพ้ผู้เป็นบิดา


“ให้ตายเถอะ ไอ้นิสัยปากดีนี่ได้มาจากใคร” ชายหนุ่มสบถอย่างหมั่นไส้ความปากดีและอวดดีสม่ำเสมอของเด็กหนุ่มลูกครึ่ง ตั้งแต่วันแรกที่เจอกันจนถึงตอนนี้ ความปากดีของมันก็ไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย มีแต่เพิ่มมากขึ้น


“พ่อล้วนๆ ฮ่าๆ” คนถูกว่าไม่ได้สำนึก ยังต่อปากต่อคำอย่างนึกสนุก


“ซีน!” นิคาโอเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงลอดไรฟัน นั่นละเด็กหนุ่มลูกครึ่งจึงเงียบเสียงหัวเราะลงอย่างจำยอม ก่อนจะเริ่มพูดเรื่องที่ตั้งใจโทร. หาบิดาตั้งแต่ต้น


“ผมเหงา อยากเจอแด๊ด” ซีโน่เริ่มอ้อน


“ฉันเห็นนายชวนไมเคิลออกเที่ยวเล่นทุกวันจนหมอนั่นไม่เป็นอันทำงาน แล้วนายจะมีเวลาไหนมาเหงา”


“มันไม่เหมือนกันนะแด๊ด” เด็กหนุ่มแก้ตัว


“ฉันไม่เห็นว่ามันแตกต่างกันตรงไหน”


“ก็ผมอยากใช้เวลากับแด๊ดบ้าง...ตามประสาพ่อลูกไง”


ท้ายประโยคเด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี ส่วนหนึ่งเพราะอยากล้อคนเป็นพ่อด้วย เพราะรู้ว่านิคาโอไม่ชอบคำพูดทำนองนี้ แต่มีหรือลูกพ่อจะสนใจ


“ให้ตายเถอะซีน ฉันบอกนายกี่ครั้งแล้ว” นิคาโอบ่นอีกครั้ง


คุยกับมันทีไรมีอันต้องปวดสมองทุกทีไปสิ แต่ไม่รู้ทำไมถึงชอบเวลาคุยกับมันนัก แม้ปากบอกรำคาญ แต่ใจกลับเต้นแปลกๆ ยามมันเรียกว่า ‘แด๊ด’


“ผมเหงาจริงๆ นะฮะ”


แม้จะมีอะไรให้เล่นสนุกทั้งวัน ทว่าพอกลับมาถึงเพนต์เฮาส์หรูที่แสนกว้างขวางของพ่อ ความเงียบเหงาก็คืบคลานเข้ามา ถึงห้องข้างๆ จะมีไมเคิลนอนอยู่เป็นเพื่อน แต่ก็ไม่เหมือนเวลาที่มีคนเป็นพ่ออยู่ข้างๆ


“โอเค ฉันรู้ๆ” นิคาโอตอบรับอย่างอ่อนใจ และรับรู้ได้ว่าเด็กหนุ่มลูกครึ่งพูดความจริง ตั้งแต่เจอนิรดาเขาก็ไม่ได้แวะไปที่เพนต์เฮาส์สักครั้ง เพราะมัวแต่ไล่ต้อนแม่กระต่ายน้อยอยู่หลายวัน แต่จะให้กลับไปหาซีโน่แล้วปล่อยหญิงสาวไว้ลำพังเขาก็ทำไม่ได้ ฉะนั้นต้องหาตัวช่วย


“เดี๋ยวจะส่งเพื่อนไปให้”


“แด๊ดมาหาผมไม่ได้หรือฮะ” ซีโน่อ้อนหนักกว่าเดิม


ระยะเวลาสองเดือนที่เคยขอพ่อไว้ใกล้เข้ามาทุกที เขาจึงอยากอยู่ใกล้นิคาโอให้มากที่สุด เพื่อวันที่จากกันไปจะได้ไม่เสียดายเวลาที่ยอมทุ่มเท


“ซีน...นายก็รู้ว่างานฉันยุ่ง”


คนถูกอ้อนบอกอย่างรักษาน้ำใจ จะบอกว่าจะไม่ไปหาเลยก็กลัวอีกฝ่ายจะน้อยใจ แต่เขาก็ไม่อาจทิ้งโอกาสที่จะได้ใกล้ชิดนิรดาไปได้ ทว่าในใจกลับคิดไม่ตก กลัวว่าเด็กหนุ่มจะน้อยใจขึ้นมาจริงๆ


“ถ้าฉันว่างจะเข้าไปหาก็แล้วกัน”


“แด๊ดจะมาหาผมจริงๆ ใช่ไหมฮะ” ซีโน่ถามกลับอย่างมีความหวัง


นี่เป็นครั้งแรกที่คนเป็นพ่อไม่คิดผลักไส แม้นิคาโอจะลดอาการมึนตึงต่อเขาลงบ้าง แต่เขาก็ยังไม่ได้เปิดใจให้ร้อยเปอร์เซ็นต์


การเปิดโอกาสให้ครั้งนี้ทำให้ซีโน่อดคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่า พ่อยอมรับเขาบ้างแล้วไม่มากก็น้อย ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดี ความทุ่มเททั้งหมดกำลังจะสัมฤทธิผล


“อืม” ชายหนุ่มตอบรับในลำคอ ได้ยินเสียงตื่นเต้นดีใจของอีกฝ่ายก็พลอยให้ยิ้มขันไปด้วยอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะพูดต่อ “แต่นายต้องไม่ดื้อและสร้างเรื่องให้ฉันต้องวุ่นวาย”


นิคาโอดักไว้ก่อน หากซีโน่รู้เรื่องนิรดาขึ้นมาจะได้ไม่โวยวาย เนื่องจากหลายครั้งที่เขาควงผู้หญิงหรือนัดแนะกับพวกหล่อน เด็กหนุ่มลูกครึ่งคนนี้มักจะเข้าไปป่วนเสียจนวงแตก


“สัญญาลูกผู้ชายฮะ” ซีโน่รับปากก่อนจะวกกลับมาเรื่องเดิมที่ยังสงสัยอยู่ “ว่าแต่แด๊ดจะส่งใครมาหรือฮะ”


“พรุ่งนี้เดี๋ยวนายก็รู้” ชายหนุ่มไม่เฉลย


“ได้รู้ชื่อก็ยังดี” เด็กหนุ่มต่อรอง และคนเป็นพ่อก็ไม่ได้ใจดำสักเท่าไร


“ไพร์ม...ออพติมัส ไพร์ม”


นิคาโอไม่ปล่อยให้เด็กหนุ่มลูกครึ่งยิงคำถามใส่ ชิงตัดสายเสียก่อน เขาละอยากรู้จริงๆ ว่าหากทั้งสองเจอหน้ากันจะเป็นอย่างไร ก่อนจะต่อสายไปหาคนที่จะพา ‘เพื่อนใหม่’ ของซีโน่ไปส่งได้


“ว่าไงนิค” ปลายสายตอบกลับมาทันที


“สวัสดีเอซ”


‘เอซ’ ที่ชายหนุ่มทักทายไม่ใช่ใคร แต่เป็น ‘เฮอร์คิวลีส เอซ แรตเนอร์’ มหาเศรษฐีน้ำมันแห่งรัสเซีย และยังเป็นผู้บริหารแรตเนอร์กรุ๊ป ผู้ผลิตและส่งออกก๊าซธรรมชาติ รวมถึงธุรกิจน้ำมันรายใหญ่ที่สุดแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย


เฮอร์คิวลีสเป็นเพื่อนสมัยที่เขาเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ที่อเมริกา และแน่นอนว่าเป็นเพื่อนกับรอสส์เช่นกัน พวกเขาสามคนยังคงติดต่อกัน แม้ว่าจะต่างคนต่างก็กลับไปทำหน้าที่ของตัวเองเมื่อเรียนจบ ทว่ามิตรภาพของคำว่าเพื่อนก็ไม่ได้หายไปไหน แต่กลับแน่นแฟ้นยิ่งกว่าเดิม เนื่องจากคอยช่วยเหลือกันเสมอยามที่ธุรกิจของอีกฝ่ายมีปัญหา


“ว่างนักรึไงถึงโทร. หาฉันได้ นึกว่ากำลังตามจีบแม่กระต่ายน้อยอยู่”


เฮอร์คิวลีสถามกลับอย่างชวนหาเรื่อง เพราะตั้งแต่ที่รอสส์โทร. มาเล่าให้ฟังว่ามาเฟียหนุ่มแห่งอิตาลีกำลังมีความรัก แถมยังรักคนมีเจ้าของ เจ้าพ่อแห่งท้องทะเลก็เงียบหายไปเลย มีเพียงหนุ่มเจ้าสำราญว่างงานอย่างรอสส์ที่คอยไปสืบเรื่องถึงกรุงโรม และแวะเวียนโทร. มาเล่าให้ฟังอยู่บ่อยๆ


“หมาคาบข่าวคงไม่พ้น รอสส์ ทาดิโอ” นิคาโอเดาอย่างรู้ทัน หากรอสส์รู้ โลกก็ต้องรู้ด้วยเช่นกัน


“ต้องขอบคุณรอสส์มันที่อุตส่าห์ไปหาข่าวถึงโรม แทนที่จะเอาเวลาไปทำการทำงานของตัวเอง” เฮอร์คิวลีสแก้ตัวแทนเพื่อน ทว่าออกแนวไปทางแขวะเสียมากกว่า เพราะดูเหมือนว่ารอสส์จะว่างสุดในบรรดาเพื่อนสามคน ตัวเขาเองแทบจะไม่มีเวลานอน แต่เจ้าพ่อกาสิโนอย่างรอสส์กลับมีเวลาว่างมากมาย


“หึ แกไม่ทันมันแล้วละเอซ”


“หมายความว่ายังไง” เฮอร์คิวลีสถามกลับอย่างสงสัย แสดงว่านิคาโอต้องรู้อะไรดีๆ มาแน่


“รอสส์มันติดหญิง ไม่ใช่ว่าคิดถึงเพื่อน” นิคาโอเฉลย 


======================================================================


ใครที่อยากรับซีนกลับบ้าน 

สามารถหาซื้อได้ที่ร้านหนังสือทั่วไปนะคะ 

เรื่องนี้ไรท์จะลง 60-70%

ส่วนที่เหลือจะติดตามต่อในเล่มนะคะ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว