email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โซ่รักพันธะหัวใจ >>>>ตอนจบ ....ครบ

ชื่อตอน : โซ่รักพันธะหัวใจ >>>>ตอนจบ ....ครบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.1k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2560 03:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โซ่รักพันธะหัวใจ >>>>ตอนจบ ....ครบ
แบบอักษร

*** 3 เดือนต่อมา ***

บ้านหัวหิน

ตวงพรนั่งร้องไห้เสียใจกับข่าวของบิดาที่เสียชีวิตลงตั้งแต่เช้าจนตอนนี้ก็เกือบบ่ายโมงเข้าไปแล้ว แต่คนเป็นมารดากลับนั่งนิ่งดูทีวีปล่อยลูกสาวให้คนเป็นยายอย่างราตรีปลอบขวัญอายุตวงพรแค่นี้ไม่อาจรับความเจ็บปวดจากการสูญเสียได้มากเท่าผู้ใหญ่ การที่บิดาจากไปโดยไม่มีแม้แต่คำลาหรือกอดเป็นครั้งสุดท้ายยิ่งสร้างความเสียขวัญเข้าไปอีก

“เพราะพิ้งค์ใช่ไหมค่ะคุณยาย เพราะว่าพิ้งค์เข้ามาบ้านเราคุณตาถึงไม่รักตวง อาติณก็ไม่รักตวงแล้ว แล้วที่คุณพ่อเสียก็เพราะต้องหาเงินมาให้ตวงจนโดนรถชน ใช่ไหมคะ”

“ใช่ เพราะมันฟังแม่นะตวง เพราะอีเด็กนั่นลูกกับแม่ถึงเป็นแบบนี้คุณยายถึงต้องมาอยู่แบบนี้”

“หยุดสักทีตา...มันเป็นเพราะพวกเราทั้งนั้น เป็นเพราะพวกเราทั้งนั้น”

“แต่ตวงเกรียดมัน!!!...ฮือ ๆ ๆ มันทำให้คุณพ่อตวงตาย...ฮือ ๆ”

“แกปลอบลูกแกไป ฉันจะขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดเพราะต้องไปงานสวด แกก็พาลูกแกไปด้วย”ราตรีเดินขึ้นข้างบนไม่สนใจมองดวงตากับลูกสาวอีกต่อไป เพราะสิ่งที่ตวงพรคิดมันมาจากดวงตาทั้งสิ้นการบอกว่าพิ้งค์มาแย่งทุกอย่างไปมันเป็นเรื่องที่ไม่เป็นความจริงเพราะพวกเธอไม่มีสิทธิ์ในบ้านนั้นตั้งแต่แรก มันเป็นความผิดของเธอเองที่ทำทุกอย่างให้เป็นแบบนี้ เธอเสียลูกชายที่รักเธอ เสียสามีที่ดีคู่ชีวิตที่ผู้หญิงทั้งประเทศอยากได้ เธอเสียความรักที่บริสุทธิ์ของครอบครัว ตัวเธอสำนึกแล้วกับผลกรรมที่ทำลงไป แต่ทำไมดวงตาไม่สำนึกได้บางการถ่ายทอดความแค้นสู่ลูกสาวของเธอมันสร้างความอิจฉาให้เด็กมีต่อกัน และในวันข้างหน้ามันจะเป็นไฟที่เผาตวงพรเองเธอคงทำได้แค่ภาวนาให้ตัวเองหมดลมหายใจก่อนถึงวันนั้น เธอไม่อาจทนเห็นได้

ประเทศญี่ปุ่น

ติณพาครอบครัวมาเที่ยวพักผ่อนหลังจากเด็ก ๆ สอบเสร็จและพาไตรมานอกสถานที่บางอยู่แต่ในบ้านก็หน้าเบื่อ ช่วงอายุหลังเกษียณเป็นเวลาที่ต้องการอยู่กับลูกหลานหรือพักผ่อน เพราะตลอดเวลาวัยรุ่นเข้าสู้วัยกลางคนนั้นไตรเองก็ทำงานอย่างนักมามากพอแล้ว สายตาคมมองภรรยาที่กำลังคุณปู่ที่พาหลานแฝดออกไปตัดดอกไม้หรือที่เรียกว่าเทศการตัดดอกลาเวนเดอร์ พิ้งค์ชูกำดอกไม้สีม่วงให้ปู่ดูผลงานของเธอก่อนจะเข้าไปจูบแก้มอาจเพราะได้รับคำชม ตามด้วยพอลที่หัวเราะชอบใจกับดอกไม้ของน้องสาวที่กำเล็กและมีก้านยาว

“ไม่ออกไปตัดบางเหรอ หรือว่ารอผม”ติณเดินเข้ามากอดเอวบางที่ยืนอยู่หน้าตรงหน้าต่างแล้วพาดข้างลงไปที่ไหล่

“อยากดูลูกอยู่กับคุณพ่อมากกว่าค่ะ คุณพ่ออารมณ์ดีจนหน้าอิจฉามากเลยนะคะ”

“ผมรักคุณนะ”

“ฉันก็รักคุณ เมื่อเช้าฉันดูข่าวที่ไทย สามีมีสาวคุณถูกยิงเสียชีวิตพร้อมหมอนวด คุณคงรู้แล้วใช่ไหมคะ”จูนเล่าสิ่งที่เธอได้รับรู้มาให้สามีฟังและเขารับฟัง

“ติดหนี้ฝั่งกัมพูชา ก็พวกพนันคุณคงเดาได้”

“ค่ะเรื่องนั้นฉันเข้าใจ..”

“จูนทุกวันนี้ครอบครัวเราก็ดีอยู่แล้ว เรื่องของแม่ผมกับพ่อมันเป็นเรื่องของเขาสองคน ตอนนี้เรามีครอบครัวของเราและมันไปได้ดี ทุกคนมีความสุข ลูกมีความสุข มีชีวิตที่ดีเท่านี้ผมก็ว่าพอแล้ว เรื่องนอกบ้านครอบครัวคนอื่นก็ต้องปล่อยเขาไป มันเป็นวิถีชีวิตของพวกเขา ผมอาจเยือกเย็นนะแต่ชีวิตมันก็แบบนี้ อดีตแก้ไขไม่ได้มีแต่ต้องปล่อยมันผ่านไป ทุกอย่างผมจะรับมันเก็บเอาไว้เอง ขอแค่ให้คุณกับลูกมีความสุขในทุก ๆ วันก็พอ”

“และต้องมีคุณในทุก ๆ วันด้วยนะคะ”ร่างบางกลับตัวมาสบตาคมพร้อมส่งสายตาหวาน ๆ

“ครับ คุณจะมีผมมีลูก มีครอบครัวของเราตลอดไป”หน้าผากกว้างชนหน้าผากเล็กของภรรยาที่ยิ้มหวานอย่างมีความสุข ทุกวันนี้เขาและเธอมีครอบครัวที่ดีมากมีลูกที่น่ารัก ฉลาด โดยที่มือเขาอาจแปดเปื้อนไปบางแต่มันทำให้ครบครัวของเขาอยู่กันอย่างมีความสุขสำหรับเขามันคุมมาก คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ให้กำเนิดเขาตอนนี้เธอก็กำลังใช้ชีวิตไปอย่างปกติสุข มีเงินใช้แค่ให้พ้นไปแต่ละเดือน ด้วยค่าเทมอของตวงพร ค่าใช้จ่ายในบ้านดวงตาเองก็ไม่คิดที่จะทำงานอะไรยิ่งเป็นภาระให้ตัวเธอมากเท่านั้น แต่เธอก็ยังดีที่มีเงินของบิดาที่ให้ไว้ก้อนสุดท้ายกับเงินที่เขาส่งเสียให้ทุกเดือนก็พอที่จะหมุนต่อไปได้ การตัดสินใจตัดพันธะใด ๆ กับมารดามันเป็นเรื่องเจ็บปวดแต่เหมือทำไปแล้วเห็นผลดีเขาก็ต้องทำ การที่มารดาทำร้ายครอบครัวเขาด้วยความรักที่เขามีให้พร้อมหัวใจภักดีของคนเป็นลูก วันนี้ตัวเขาจึงตัดโซ่ที่คล้องหัวใจเขากับมารดาออกจากกันเหลือเพียงความเป็นแม่ลูกที่ต้องทดแทนตามประเพณีที่สืบทอดต่อกันมาเท่านั้น


​***************

ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยจ้า....ใครที่บอกน้องพิ้งค์จัดให้แล้ว.......>>>>พรมลิขิตจุดไฟรัก nc20+

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว