วันนี้มีงานการกุศลที่โรงแรมฟอร์จูนตอน2ทุ่มนะ คุณจะไปกับฉันไหมคุณเดช

งานยุ่งทั้งปีแหละคุณนะฉันไปคนเดียวก็ได้

ไม่ต้องให้นายกล้ามาดูแลฉันหรอกฉันดูแลตัวเองได้ไปส่งฉันถึงโรงแรมแล้วจะไปไหนก็ไป

ชิ...เดี๋ยวฉันให้เพื่อนฉันมาส่งก็ได้เผื่อจะไปมิดไนท์ปาร์ตี้กันต่อ

คุณหนูพลอย.....คุณหนูพลอยคะ แต่งตัวเสร็จรึยังคะคุณหนู อาหารเช้าพร้อมแล้วค่ะเดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะคะคุณหนู

ปะ....ไปทานอาหารเช้ากันคะ

ลูกพลอยมาทานอาหารเช้าเร็วเดี๋ยวไปโรงสายนะคะลูก

นี่...นังน้อยรีบตักข้าวซิ

อิ่มแล้วคะคุณแม่

หนูไปโรงเรียนก่อนนะคะคุณแม่...

มาแล้วครับคุณหนูเดี๋ยวผมถือกระเป๋าให้ ขึ้นรถเลยครับ

เอ้า....ทำไมละครับคุณหนู

ถ้าคุณนายรู้ว่าผมไม่ได้ไปส่งคุณหนูที่โรงเรียนผมตายแน่เลยครับคุณหนู

ก็ได้ครับคุณหนูแต่คุณหนูต้องให้ผมมารับเวลาเดิมที่โรงเรียนเลิกนะครับ

นี่นังน้อย....ฉันจะขึ้นไปพักผ่อนหน่อยนะ ทำความสะอาดให้เรียบร้อยนะ

......

เสียงอะไรวะ??? ตาคำที่กำลังถางหญ้าอยู่หลังห้องน้ำคิดในใจ และปีนผนังห้องน้ำมองผ่านช่องลม

เมื่อตาคำปีนขึ้นมองลอดผ่านช่องลมก็เห็นที่มาของเสียง ภาพของน้อยแม่บ้านสาวใหญ่เป็นหม้ายผัวตายที่ค่อนข้างจะเรียบร้อยแต่งตัวมิดชิดไม่เคยเล่นหูเล่นตากับผู้ชายคนไหนวันๆทำแต่งานบ้านบัดนี้ได้อยู่ในสภาพเปลื่อยล่อนจ้อนนั่งอยู่บนชักโครกกำลังใช้ฝักบัวฉีดไปที่ร่องหอยพร้อมกับใช้นิ้วสองนิ้วล้วงเข้าล้วงออก

เสียงดัง แจ๊ะๆๆๆ พร้อมกับร้องครวญครางอย่างสุดสยิว ทำให้ท่อนเนื้อของตาคำวัยเข้าเลข70เริ่มแข็งตัวขึ้นลำเป็นแท่งขนาดเขื่อง

นังน้อยนี้ซ่อนรูปไม่เบาเลยนะเนี่ย 2เต้าอวบใหญ่หอยใหญ่ขาวเนียนไปหมดทำงานด้วยกันมาตั้งปีกว่าไม่คิดว่ามึงจะร่านแบบนี้

หะ...ปึ๊ก เสียงของตาคำพลัดตกลงมาที่พื้น ปะ.ปะ.ป่าวไม่มีอะไร....กำลังรื้อหญ้าที่มันเลื้อยขึ้นไปที่กำแพงห้องน้ำนะ อูยยย...

อูย...ไม่เป็นอะไรมากหลอก เจ็บนิดหน่อย ไอ้เวนเอ้ย...มารแท้ๆมาขัดจังหวะได้ ตาคำคิดในใจ

เอ้อๆๆ...เด๋วข้าก็จะถางหญ้าต่อ

เมื่อนายยอดเดินลับตาไป ตาคำรีบปีนกำแพงห้องน้ำอีกครั้ง แต่ก็ไม่เห็นอะไรแล้ว เฮ้อ....กำลังเข้าได้เข้าเข็มเลยเสียดาย....

อีนังแม่บ้านนี่ร่านนักต้องหาทางจับทำเมียให้ได้ ตาคำเริ่มมีความคิดชั่วร้าย

ตาคำเฝ้าจับตาดูน้อยแม่บ้านสาวใหญ่อารมณ์เปลี่ยวอย่างใกล้ชืดเพื่อหาทางเข้าตีสนิทกับเธอ

ตาคำเดินออกมาจากสวนต้นไม้ทันที เอ้า...จะไปไหนรึคุณแม่บ้าน

อ๋อ...ไม่เป็นไร ไม่เอาอะไรหรอก ข้าก็ทักทายตามประสานะ เอ่อ...แล้วเอ็งไม่มีลูกผัวรึข้าอยู่ที่นี่มาปีหนึ่งแล้วไม่เห็นเอ็งลาหยุดไปไหนเลย

อ่อ...หรอ อยู่เดียวก็สบายดีเนอะไม่ต้องมีใครมาทำให้ปวดหัวไม่ต้องมานั่งทะเลาะกับใคร ใช่ไหมละ

แล้วทำไมเอ็งไม่หาผัวใหม่ละ ตาคำเรื่มพูดเข้าเรื่อง

ใครว่าละ เอ็ง..ทั้งขาว ทั้งสวย เนียนไปทั้งตัว กิริยามารยาทก็ดีแบบนี้ ถ้าข้าหนุ่มกว่านี้ข้าจีบเอ็งไปแล้ว...ตาคำพูดแกมหยอก

เอ้อ... ข้าก็จะเอาเศษต้นไม้ไปทิ้งเหมือนกัน

นังแม่บ้านนี่มันน่าฟัดชะมัด ตาคำคิดในใจ

ไม่สงสัยหรอกน่า...คุณแม่เขาสนใจแต่งานการกุศลเท่านั้นแหละ ส่วนคุณพ่อก็สนใจแต่งานไม่มีใครสนใจฉันหรอก

รักและห่วงฉันหรอ...ตั้งแต่ฉันจำความได้ คุณพ่อกับคุณแม่ไม่เคยพาฉันไปเที่ยวที่ไหนแบบที่พ่อแม่คนอื่นเขาพาลูกไปเที่ยวเป็นครอบครัวเลย

ใช่ซินะ ฉันผิดเองแหละที่เกิดมาในครอบครัวนี้

แต่ฉันอยากเกิดมาในครอบครัวธรรมดาๆมากกว่าครอบครัวที่อบอุ่นที่พ่อแม่เขามีเวลาพาฉันไปเที่ยวและได้ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันในทุกๆวัน ฮึ๊ก...เสียงสะอื้น พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม

ไม่เป็นไรนายกล้าไปพักผ่อนเถอะ

เดี๋ยวผมไปเอาให้ครับคุณผู้หญิง

....เดินขึ้นบันไดหายไป

ตึกๆๆๆ

ขอโทษคะคุณผู้หญิงอิฉันไปจ่ายตลาดเพิ่งกลับมาค่ะ

อิฉันป่าวนะคะคุณผู้หญิง

คะคุณผู้หญิง

คุณหนูคะ ข้าวต้มร้อนๆมาแล้วคะ

ทานหน่อยนะคะคุณหนู คุณผู้หญิงบอกว่าคุณหนูไม่ค่อยสบายทานข้าวจะได้ทานยานะคะคุณหนู

นังน้อย....นังน้อย...อยู่ไหนของมันนะ

คอยดูลูกพลอยด้วยละ ฉันอาจจะกลับดึกหน่อย

เตรียมอาหารไว้ให้คุณเดชด้วยละเผื่อคุณเดชไม่ได้ทานนอกบ้านมา

ไปกันได้แล้วนายกล้า

......วันนี้ทางสะดวกแล้วโว้ย นังน้อยกูจะจับมึงทำเมียให้ได้วันนี้

ไอ้ยอด...นี่ข้าเอาเหล้ายาดองมาฝากของดีนะโว้ยเอาไว้กรึ๊บแก้ง่วง

หึหึหึ....เสร็จกูละมึงนังน้อย....

....ตาคำเดินไปที่กำแพงห้องน้ำ

ซ่าๆๆๆเสียงน้ำจากฝักบัว ตาคำปีนขึ้นไปมองลอดช่องลม

อื้อหือ หุ่นนังนี่มันน่าฟัดซะจริงๆคืนนี้แหละกูจะกระแทกให้หอยบานเลยมึง...

ตาคำแอบย่องไปซ่อนตัวในตู้เสื้อผ้าในห้องของน้อยเพื่อรอจังหวะที่จะจับแม่บ้านสาวใหญ่ทำเมีย

แก๊ก...เสียงเปิดประตู พรืดๆๆ เสียงเช็ดตัว

ว้าย....เสียงน้อยร้องอุทาน เมื่อมีใครมาโอบกอดจากด้านหลัง ใครนะ ปล่อยฉันนะ แขนของใครบางคนโอบกอดรัดเธอ จากด้านหลังพร้อมกับลูบไล้ไปทั่วเลือนร่างของเธอ

ปล่อยนะอย่าทำแบบนี้ใครนะ เป๊ะ เสียง สวิทไฟถูกปิดลง อย่านะปล่อยฉันนะไอ้บ้า อย่าทำอะไรฉัน

ในความมืดได้ยินแต่เสียงของน้อยแม่บ้านสาวที่ร้องขอให้ใครบางคนปล่อยเธอจากพันธนาการ

พรึด...อย่านะ มือของใครบางคนลูบไล้ไปทั่วเรือนร่านของน้อย พร้อมกับใบหน้าที่ไซร้มาที่ซอกคอของเธอรู้ตัวอีกทีผ้าถุงที่เธอใส่อยู่ก็หลุดหายไปแล้ว