เอ๊ะ..😯

ดอกพุดซ้อน…

ทำไม…

ถึงหอมแบบนี้ล่ะ…//สูดดมกลิ่น

เอ๊ะ..😃

จริงสิ..

เอาไปไหว้พระดีกว่า..☺️

👀

อ้าว…

ไปไหนมาล่ะลูกหื้มมม

☺️

ตั้งแต่เด็ก

เราชอบไม่เปลี่ยนเลยนะ…😊

ใช่ลูก..//ลูบหัวหลานสาว

ตอนเด็กหนูชอบมสกเลยล่ะ

วันไหนที่ไม่มีดอกพุดซ้อนที่ห้องนอนนะ..

หนูเป็นต้องร้อง

จนเเม่เราต้องไปลงมาเก็บไว้ให้บนหัวนอนทุกคืนเลยล่ะ

ผู้ชายอ่ะดิ๊..!!

🤭

โอ๊ย…😖

น้ารสเขกหัวหนูทำไมมมม.😫

เจ็บชะมัดเลย…//เอามือถู ๆ หัวข้างที่ถูกเขก

เห้อ..

ทะเลาะกันเป็นเด็ก ๆ ไปได้ ๆ

อ้าววว

ก็จริงนิ่..😁

เมื่อคืนก่อนนะที่หนูไปนอนกับน้ารส

น้ารสเพ้อหาใครก็ไม่รู้

ชื่ออะไรนะ…🤔

ไม่มั่วนะ!

หนูพูดจริง..

หนูขอเวลานึกแป๊ป…🤔

อ่อ…😃

ปิ่นภักดิ์

(คุณปิ่นงั้นหรือ)

(…….)

อะไรภักดิ์ ๆ นี่แหละ

ปิ่นภักดิ์..?

โอ๊ะ..😮

คุณยายทวดรู้จักหรอคะ

อ..อ่อ

มันเคยมีเรื่องเล่าของคุณปิ่นภักดิ์นะลูก

ได้สิลูก

งั้นเราไปทานข้าวกันก่อนไหม..?

เดี๋ยวยายจะเล่าให้ฟังก่อนนอน เหมือนตอนเด็ก ๆ ไงลูก.😊

หนูแน่ใจ หรือลูก

อ่ะ ๆ

ตามใจ ๆ แล้วกัน

☺️

อ้าว..

มาแล้วหรือลูก

แล้ว…

งั้นหนูจะยังฟังไหมล่ะลูก

อ่ะงั้นยายเล่าให้ฟังนะ

เขาเล่ากันมาว่าเรื่องนี่เป็นเรื่องราวของคุณปิ่นภักดิ์กับผู้หญิงท่านหนึ่ง

ที่มีวงศ์ตระกูล เเละชื่อเสียงดังในสมัยนั้น…

แม่พุดซ้อน

แม่พุดซ้อน

ตื่นเสียเถิดหนา

เจ้าได้ยิน หรือไม่

ลืมกันเสียนี่

เจ้าจำพี่ไม่ได้ หรือ..

สงสัยเจ้าจำพี่ไม่ได้

พี่ชื่อปิ่นภักดิ์

ปิ่นภักดิ์ ลูกท่านพระยาดำรงค์อย่างไรเล่า

😳

(ก..กอดข้าเช่นนี้เลย หรือ..)

//กอดตอบ

(น..นี่ข้า..)

😄

ช..เช่นนั้นเลยฤา

อย่างเจ้าไม่น่าเหงากระมัง

เจ้าออกจะมีเพื่อนเยอะเเยะปะไร

(😳)

หึ..

ไม่เจอกันเสียนาน

คำพูด คำจาเจ้าช่างฉ้อเลาะเสียจริง

//เอามือขยี้หัวพุดซ้อน

อ๊ะ..😦

ท..ทำไมเจ้าหน้าแดงเช่นนั้นฤา

จ..เจ้ามิสบายรึ..//เอามือแตะหน้าผากพุดซ้อน

เอ้า..//ลุกขึ้นยืนตาม

ถ้าเจ้าไม่ได้เป็นไร…

ที่เจ้าหน้าแดง..

เป็นเพราะเจ้าเขินอายพี่งั้นฤา(😊)

//ขยับเดินเข้าไปใกล้ ๆ

พี่ก็จะดูหน้าคนพูดปลดใกล้ ๆ นั้นหนา

ว่าไม่ได้เขินอายพี่

//คว้าเอวพุดซ้อน

อื้มมม..//จับมือพุดซ้อนลง

นี่..//ขยับหน้าเข้าไปใกล้

หยุดดิ้นเสียเถิด

ถ้าเจ้าไม่หยุดดิ้น

พี่จะเอาปากของพี่

ไปจูบที่ปากของเจ้าหนา

หื้มมม

ว่าไง

เจ้าอยากโดนเช่นนั้นฤา…(☺️)

//ขยับหน้าไปใกล้อีก

หึ..🙂‍↔️

หยุดดิ้นใช่ว่าเจ้าจะไม่โดนเสียเมื่อไหร่กันเล่า

💋

จ้ะ ๆ

พุดตาลไปก่อนเลยนะ

เดี๋ยวน้าตามไปป

จ้าาา

😮‍💨

ฝันบ้าไรเนี่ยใยรส

ฝัน….😳

…//สลัดความคิดไปมา

หึ่ยยยยย

ยายทวดค๊าา

น้ารสลงมานู้นแย้ววว😗

👀

มีหลายอย่างเลยล่ะลูก

มีแต่ของชอบหนูทั้งนั้น

อะไรกัน

น้ารสตื่นสายฝุด ๆ

ปกติไม่ยักก่ะตื่นสาย..//ตักข้าวเข้าปาก

ไม่หร๊อกกก

ฝันหวานจนไม่อยากตื่นอ่ะสิ..🙂‍↔️

😗

เอ้า ๆ เลิกเถียงกันก่อนลูก

กินข้าวเถอะ

เดี๋ยวก็ไปถึงกรุงเทพค่ำมืดดึกดื่นหรอก

เห้อออ..😮‍💨//นอนแผ่หลาที่เตียงนอน

กว่าจะถึงเหนื่อยชะมัดเลยแห๊ะ..😮‍💨

ขอนอนสักงีบแล้วกันนะ..😪

//ลืมตาตื่น

ห..หึ่ย

ท..ที่ไหนเนี้ย

ทำไม…

//แกล้งหลับ

(อย่าเข้ามาใกล้นะ..🫣)

😴..(เอ๊.? แม่หญิงพุดซ้อน..? ใครว่ะ)

😴..//(เมื่อไหร่จะออกไปว่ะ..😫)

😳

//ลุกขึ้นนั่ง

นี่คุณ!!

ทำบ้าอะไรเนี้ย

มาแอบหอมแก้มฉันได้ไงกัน..😤

ก็ภาษาไทยเนี้ยแหละคุณ

ไม่น่าจะฟังอยากนะ

ฉันก็ไม่พูดสปีคอิงลิชซะหน่อย

โอ๊ยยย

ก็ไม่เห็นจะต้องเข้าใจยา…

//หันมองไปที่กระจกปลายเตียง

เอ๊ะ..?

ตอนหลับไปไม่ใช่..//

(ค..ใครว่ะ.😩)

ค..คุณเรียกฉันว่าอะไรนะ

พุดซ้อน..?

บ้าน่าาา..😄

ฉันชื่อรสสุคนธ์

ไม่ได้ชื่อพุดซ้อน

😆

คุณ!!

จะพูดภาษาโบร่ำ โบราณทำไม

ภ..ภาษาบ้านคุณ..?

(อ..อะไรว่ะเนี้ย..//เกาหัว)

(จริงสิ..😃)

คุณ…

ฉันถามหน่อยนี่มัน พ.ศ. อะไรกัน

2567 ใช่ไหม

(😳)

ร..เร็วสิ

ตอบฉันมาก่อนเถอะ

ห..ห๊ะ!!!

2467 บ้าไปแล้ว!!

ร..ร้อยปีเลยหรอ

อร๊ายยยย

อะไรเนี้ย!!

บ้ารึไง!!

นี่!!

คุณพาฉันกลับไปที!!

กรุงเทพอ่ะ

รู้จักไหม..?

ใช่

โอ๊ยยยยย

กูจะบ้าตายยยย..🤦🏻‍♀️