ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่7 (มีเลือดสาดนิดหน่อย)

ชื่อตอน : ตอนที่7 (มีเลือดสาดนิดหน่อย)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 17:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่7 (มีเลือดสาดนิดหน่อย)
แบบอักษร

มุมมองของซาคุยะ 

พวกเรากำลังเร่งรีบไปยังเมืองบริตัน 

ตั่งแต่แยกคุโระนี่ก็ผ่านมา 20นาทีแล้ว 

"ข้างหน้ามีคนกำลังขี่ม้ามาทางนี้ครับองค์หญิง" 

นายทหารคนหนึ่งเดินมารายงานยูริ 

กุบกับ กุบกับ กุบกับ 

ฮี่ๆๆๆๆๆๆ 

"น นั่นท่านผู้กล้าหนิ" 

"ท่านผู้กล้าจริงด้วย" 

"ทุกคนไม่เป็นไรนะคะ" 

ท่านผู้กล้าสาวถามขึ้น 

"ครับ พวกเราปลอดภัยดีครับ" 

"ถ้างั้นก็ดีแล้วคะที่ไม่มีใครเป็นไร ตอนนี้พวกเรารีบกลับเมืองกันเถอะคะ" 

"เดี๋ยวก่อน ยาเอะ พวกเรายังไปตอนนี้ไม่ได้นะ" 

"มีอะไรงั้นเหรอยูริ" 

"คือว่า มีคน คนหนึ่งกำลังสู้กับปีศาจอยู่ เพื่อให้พวกเราหนีมาหนะ" 

"ไม่ต้องห่วงนะ ยูริฉันจะไปช่วยเค้าเอ-" 

"เรื่องนั้นไม่จำเป็นหรอกคะ" 

"ท ทำไมเหรอคะ อ เอ่อคุณ" 

"ฉันชื่อซาคุยะคะ" 

"ยินดีที่รู้จักนะ ซาคุยะ ฉันชื่อยาเอะ เป็นผู้กล้า" 

"ยินดีที่ได้รู้จักคะ ท่านผู้กล้ายาเอะ" 

"เรียกฉันแค่ ยาเอะก็พอนะ ซาคุยะ" 

"งั้นก็ยินดีที่ได้รู้จักนะ ยาเอะ" 

"อืม แล้วที่เธอบอกว่าไม่จำเป็นนั้นหมายความว่าไงหรอ ซาคุยะ" 

"เพราะคุโระบอกว่าให้พวกเราไปที่เมืองก่อนได้เลย เดี๋ยวหมอนั่นจะตามมาทีหลัง" 

"แล้วคุโระนี่คือ" 

"เค้าคือคนที่กำลังสู้กับปีศาจอยู่ไงละ" 

"แต่ฉันว่า-" 

"เราควรทำตามที่หมอนั่นบอกนะ หมอนั่นหนะไม่ตายง่ายๆหรอกนะ" 

"ถ้า ซาคุยะว่างั้นก็" 

"เรารีบเดินทางกันดีกว่านะ" 

"นั้นสินะ อีกเดียวจะมีรถม้ามา" 

ย้อนกลับมา20 นาทีก่อนหน้านั้น 

มุมมองของมาโอ 

"เจ้าคิดจะทำอะไร" 

"หืมก็เห็นๆอยู่แล้วหนิ ชั้นจะไม่ให้นายตามพวกนั้นไปไงละ" 

"หึ หึ ฮ่า ฮ่า ฮ่า แกเนี่ยนะจะหยุดข้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า" 

"....." 

"อย่าพูดให้ขำหน่อยเลย แกนะหรอ จะหยุดข้า ข้าขอแค่10วิ ข้าจะฉีกร่างของเจ้าทิ้งเป็นชิ้นๆ" 

"โห้หน้ากลัวจังน้ะ" 

"หลังจากข้าฆ่าแกเสร็จ ข้าจะไปฆ่าเจ้าพวกที่หนีไป" 

"....." 

"ในพวกที่หนีไปข้าเห็นมีหญิงสาวอยู่คนหนึ่งด้วยนี่นะ ยัยคนที่มีผมสีดำหนะ(ซาคุยะ) ข้าจะเอายัยนั่นมาเป็นของเล่น" 

"......." 

"ชักอยากรู้แล้วสิว่าตอนยัยนั่นร้องออกมาจะเป็นยังไงหนะ แค่คิดก็สนุกแล้ว ที่จะได้ยินเสียงร้อง" 

ปีศาจยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่น่าขยะแขยง 

"แล้วจะรอไรละรีบเข้ามาสิ" 

"หึ " 

ปีศาจพุ่งเข้าหาชั้น โดยมันเรียกดาบขนาดยักษ์มาที่มือขวา 

เมื่อมามันมาหยุดอยู่ตรงหน้าชั้น มันตวัดดาบจากด้านซ้าย 

หวับ 

ชั้นกระโดดหลบไปข้างหลังของเจ้าปีศาจ 

เจ้าปีศาจหันหลังกลับมาแล้วฟันมาที่ชั้น 

แต่ชั้นก็หลบได้ด้วยการกระโดดถอยหลัง 

"หึ หลบเก่งดีหนิ" 

"ขอบคุณ แต่นี่มันเลย10วิแล้วนะ" 

"กรอดดดด เป็นแค่แบล็ควูล์ฟอย่ามาทำเป็นพูดดีนัก เจ้ามอนเตอร์ชั้นต่ำ โฮกกกกกกก" 

ปีศาจฟันชั้นอย่างบ้าคลั่ง 

หวับ หวับ หวับ หวับ 

แต่ชั้นก็หลบได้อย่างสบายๆ 

ชั้นอ้อมไปด้านหลังของปีศาจ แล้วพุ่งเข้าไปหาปีศาจ 

ชั้นกัดไปที่คอของปีศาจ 

"อ้ากกก" 

ตุบ 

ชั้นกระโดดถอยออกมาจากปีศาจ 

"ก แก แก แกทำให้ข้าตนนี้ต้องมีบาดแผล ข้าจะฆ่าแก " 

รอบๆตัวของปีศาจมีหมอกสีดำปรากฏขึ้นมา 

#นายท่านคะดูเหมือนเจ้าปีศาจนั้นจะเอาจริงแล้วนะคะ# 

'ก็คงเป็นแบบนั้นละนะ งั้นทางนี้ก็คงเล่นไม่ได้ละสินะ' 

ชั้นเปลี่ยนร่างจากแบล์ควูล์ฟเป็นมนุษย์ 

"หืม ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าแบล์ควูล์ฟแบบแกจะแปลงร่างได้ แต่ถึงจะแปลงร่างไปมันก็ไม่ช่วยไรแกอยู่ดี" 

"แกบ้าหรือปล่าวชั้นเคยบอกแกไปตอนไหนว่าชั้นเป็นแบล็ควูล์ฟ" 

"หืม ผมสีดำแบบนั้นหรือว่าแกคือผู้กล้างั้นเหรอ แต่ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีผู้กล้าที่แปลงร่างเป็นมอนเตอร์ได้เลยนะ" 

"ไม่อะ ชั้นไม่ใช่ผู้กล้า " 

"งั้นแกเป็นตัวอะไรกันแน่" 

"ถ้าแกชนะชั้นได้ชั้นจะบอกแกละกัน" 

"อย่ามาอวดดีนักนะ โฮกกกกกกก" 

เจ้าปีศาจพุ่งเข้ามาฟันชั้น ด้วยความเร็วที่สูงมาก 

บน บน ล่าง ล่าง ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา 

แต่ชั้นก็ได้อย่างสบายๆ เพราะสำหรับชั้นมันเป็นการฟันที่ช้ามาก 

ชั้นยื่นมือไปจับที่ใบดาบของปีศาจ 

หมับ 

ผลคือดาบหยุดนิ่งไม่ขยับเขยินไป 

ไม่ว่าปีศาจจะพยายามออกแรงเท่าไรดาบก็ไม่ขยับ 

ชั้นถีบเจ้าปีศาจ 

ตุบ 

ตู้มมม 

แต่ดูเหมือนชั้นจะใส่แรงมากไปหน่อยเจ้าปีศาจเลยลอยกระเด็นไป20เมตร 

" อ อัก แกมันเป็นปีศาจ" 

"โดน ปีศาจอย่างนายเรียกว่าปีศาจนี่ มันทำให้รู้สึกแปลกๆแหะ" 

"ชิช่วยไม่ได้ ออกมาสะ พวกทาสที่น่ารักของข้า" 

สิ้นเสียงของปีศาจ ก็มีเงากลุ่มคนที่ใส่ชุดคลุมสีดำออกมายืนอยู่หน้าของปีศาจ 

มีจำนวน10คน โดยทุกคนเป็นผูหญิง โดย9คนแรกมีอายุ23-25ปี แต่คนสุดท้ายมีอายุแค่18ปี โดยทุกคนมีคลาสเป็นนักฆ่า 

โดยที่ทุกคนยกเว้นเด็กสาวอายุ18ปี นั้นดวงตานั้นเหมือนกับคนตาย 

มีเพียงหญิงสาวที่ดวงตาข้างขวาของเธอที่ยังมีประกายอยู่ แต่ตาข้างซ้ายนั้นกลับเหมือนของคนที่ตายไปแล้วเช่นเดียวกับของคนอื่นอีก9คน 

"จงไปกำจัดเจ้านั้นสะ" 

""ค่ะ"" 

"คะ" 

หญิงสาวทั้ง10คนเตรียมท่าพร้อมสู้ 

แต่สิ่งที่ทำให้ชั้นต้องตกใจคือสิ่งที่หญิงสาวหยิบออกมา 

มันคือปืน ปืนสีดำ 

ปากกระกอบปืนนั้นหันมาทางชั้น 

กริ๊ก 

แซ่ดดด 

ชั้นกระโดดหลบไปด้านข้าง 

ชั้นใช้สกิลตรวจสอบปืนที่หญิงสาวถือ 

ดาบปืนเวทย์: ใช้พลังเวทย์(MP)ในการยิงออกไป 

ความสามารถ 

ฟื้นฟูHp(เล็กน้อย) 

ฟื้นฟูMp(เล็กน้อย) 

เพิ่มพลังโจมตี(เล็กน้อย) 

เพิ่มความเร็ว(เล็กน้อย) 

สกิล 

เปลี่ยนเป็นโหมดดาบ 

เปลี่ยนเป็นโหมดปืน 

ยิงต่อเนื่อง (คำเตือน : เมื่อใช้การยิงต่อเนื่องจะใช้Mpมากขึ้นในการยิงนัดต่อๆไปหลังจากยิงนัดแรก) 

'ไม่น่าเชื่อนะว่าที่โลกนี้จะมีปืนด้วยนะเนี่ย' 

#ปืนในโลกนี้นั้นเรียกว่าหาได้ยากมากเลยคะนายท่าน# 

'งั้นเหรอ' 

#คะ ถึงจะเป็นโลกอื่นนอกจากโลกนี้กับโลกที่นายท่านจากมาก็ยังไม่แน่ว่าจะมีคะ# 

'หืม เมื่อกี้เธอพูดว่าโลกอื่นงั้นเหรอ นี่แสดงว่านอกจากโลกนี้ยังมีโลกอื่นอีกงั้นเหรอ' 

#เรื่องโลกอื่นนั้นยังไม่ถึงเวลาที่จะต้องรู้คะ# 

'งั้นเหรอ งั้นก็ชั่งมันก่อนละกัน' 

ในขณะที่ชั้นคุยกับเรย์ไปชั้นก็หลบการโจมตีไปด้วย 

"หึๆ เป็นไรไปละ ทำไมถึงเอาแต่หลบสะละ หรือเพราะว่าอีกฝั่งเป็นมนุษย์เหมือนกัน เลยไม่กล้าลงมือสินะ" 

ชั้นยังคงหลบการโจมตีของเล่านักฆ่าต่อไปเรื่อยๆ 

นักฆ่าสาวคนนึงฟันมาจากจุดบอดของชั้น 

แต่ชั้นก็หลบการโจมตีจากจุดบอดได้แล้ว แย่งมีดมา แล้วนำมีเนั่นแทงเข้าไปที่หัวใจของเธอ 

แล้วดึงมีดออกทำให้เลือดนั้นพุ่งออกมาโดนเสื้อชั้น 

"อ อั่ก" 

ตุบ 

ชั้นปล่อยร่างของเธอลงบนพื้น แล้วก็แตะร่างของเธอไปหานักฆ่าคนที่อยู่ใกล้ที่สุด 

นักฆ่าสาวที่โดนชั้นแตะร่างของเพื่อนใส่ก็ล้มลงบนพื้น 

ชั้นพุ่งไปหานักฆ่าสาวที่ล้มลง แล้วใช้เท้ากระทืบไปที่หัวของเธอ 

ผลที่ออกมาคือหัวของเธอโดนบี๋เละคารองเท้าของชั้น 

"ชิ สกปรกชะมัด" 

พวกนักฆ่าที่เหลืออีก8คน กับเจ้าปีศาจกำลังอึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น 

"ช่างเถอะเดียวค่อยทำความสะอาดที่เดียวเลยก็แล้วกัน" 

ชั้นหันหน้าไปหาเจ้าปีศาจ 

"เอาละมาต่อกันดีกว่า" 

ชั้นพุ่งเข้าไปหานักฆ่าที่เหลือรอด 

ตัดภาพแปป 

ตุบ 

ร่างของหญิงสาวร่วงลงพื้น โดยที่หน้าอกของเธอมีรู่โหว่อยู่ 

ตึก ตึก ตึก ตึก 

ในมือขวาของชั้น มีหัวใจของมนุษย์ที่กำลังเต้นอยู่ มันคือหัวใจของผู้หญิงคนที่หน้าอกมีรูโหว่อยู่ 

ชั้นบีบหัวใจในมือของชั้น แตกเละคามือของชั้น 

สภาพของชั้นตอนนี้คือตั้งแต่หัวจนถึงเท้านั่นเต็มไปด้วยเลือดของเหล่านักฆ่าสาว ทั้ง9คน 

ชั้นมองไปที่นักฆ่าสาวคนสุดท้าย หญิงสาวที่ใช้ปืน 

"อย่า อย่า เข้ามานะ" 

"หืม เธอพูดได้ด้วยละ ทั้งๆที่คนอื่นๆนอกจากตอนที่รับคำสั่งจากเจ้าปีศาจก็ไม่มีส่งเสียงไรออกมาเลยแท้ๆ" 

ชั้นเข้าไปใกล้ๆ 

"อ อย่าเข้ามานะ" 

กร็อบบ 

"อ้ากกกกก" 

ชั้นหักแขนขวาของของเด็กสาว ทำให้ปืนของเธอหล่นลงพื้น 

โดยที่ดวงตาข้างขวาของเธอมีน้ำตาไหลออกมา เพราะความเจ็บ 

แต่ข้างซ้ายนั้นไม่มี 

ตุบ 

เธอล้มลงนอนตรงหน้าชั้น 

เธอพยายามใช้มือซ้ายหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากชุดของเธอ 

มันคือปืนอีกกระบอก ปืนสีขาว 

ปืนเวทย์: ใช้พลังเวทย์(MP)ในการยิงออกไป 

ความสามารถ 

ฟื้นฟูHp(เล็กน้อย) 

ฟื้นฟูMp(เล็กน้อย) 

เพิ่มพลังโจมตี(เล็กน้อย) 

เพิ่มพลังโจมตีเวทย์(เล็กน้อย) 

สกิล 

โหมดปืนใหญ่(คำเตือน : เมื่อใช้แล้วปืนจะไม่สามารถใช้งานได้สักพัก) 

ยิงต่อเนื่อง (คำเตือน : เมื่อใช้การยิงต่อเนื่องจะใช้Mpมากขึ้นในการยิงนัดต่อๆไปหลังจากยิงนัดแรก) 

ชั้นเหยียบลงไปที่แขนซ้ายของเด็กสาว 

"อ้ากกกกก" 

ด้วยความเจ็บเด็กสาวจึงปล่อยมือจากปืน 

ชั้นจึงก้มลงไปเก็บปืนทั้งสองอันแล้วเดินไปหาเจ้าปีศาจ 

"ก แก แกเป็นตัวอะไรกัน-" 

ชั้นเรียกดาบของเจ้าปีศาจออกมาแล้วฟันไปที่หัวของมันสะ 

ตุบ ตุบ 

หัวของเจ้าปีศาจร่วงลงพื้น 

เคล้ง เคล้ง เคล้ง เคล้งงงง 

เสียงดาบของเจ้าปีศาจแตกละเอียด 

"ชิ เปราะบางชะมัด" 

ชั้นใช้สกิลแย่งชิงสัมบูรณ์ เอา เลเวล กับเสเตตัสของเจ้าปีศาจมา 

หมับ 

ระหว่างที่ชั้นกำลังเอา เลเวลกับสเตตัสมาอยู่นั้น ก็ได้มีมือมาจับที่ขาชั้น 

มันคือมือของหญิงสาว ที่คลานเข้ามาหาชั้น 

โดยที่ดวงตาข้างขวาของเธอยังคงมีน้ำตาไหลออกมา 

"คืนมานะ เอามันคืนมานะ" 

ชั้นมองลงไปที่หญิงสาว 

"เอาอะไรงั้นหรอ" 

"เอาปืนคืนมาน- อั้ก" 

หญิงสาวพูดไม่จบประโยคเพราะชั้นเตะไปที่ท้องเธอ 

"อ อั้ก ค แค่ก แค่ก เอาปืนคืนมานะ" 

หญิงสาวยังพยายามขอให้ชั้นคืนปืนให้เธอ แต่ชั้นก็ไม่สนใจแล้วเตะไปที่ทองเธออีก2-3ครั้ง 

" อ อั้ก อ อ้วกกกกก แค่กๆๆ" 

ดูเหมือนชั้นจะเตะแรงไปหน่อย ทำให้หญิงสาวนั้นอ้วกออกมา 

"อ เอาปืนคืนมานะ" 

หญิงสาวนอนคว่ำหน้า 

ชั้นเบื่อที่จะฟังสิ่งที่หญิงสาวพูดจึง นำเท้าข้างซ้ายที่ยังไม่ค่อยเปื้อนเลือดสักเท่าไร วางไว้บนหัวของเด็กสาว 

"ชั้นจะให้โอกาสเธอ ใน5นาที ถ้าเธอลุกขึ้นมายืนได้ชั้นจะปล่อยเธอไปพร้อมกับคืนปืนให้เธอ แต่ถ้าครบ5นาทีแล้วหัวของเธอยังไม่ขยับชั้นจะทำให้หัวของเธอเละสะ" 

ชั้นเพิ่มแรงกดที่เท้า 

"เอาละ เริ่มได้" 

หญิงสาวพยายามดันหัวของตัวเองขึ้นแต่มันกลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย 

ผ่านไป4นาทีกว่าแล้ว 

หัวของหญิงสาวก็ยังคงไม่ขยับเหมือนเดิม 

5วินาทีสุดท้าย 

หัวของของหญิงสาวขยับขึ้นมานิดหน่อยแต่ก็กลับลงไปอย่างรวดเร็ว 

"หมดเวลาแล้ว" 

"......." 

"เอาละได้เวลาเธอต้องไปอยู่กับเพื่อนเธอแล้วละ" 

ชั้นยกเท้าขึ้นแล้วกระทืบลงไปอย่างแรง 

ตูมมมมมม 

จุดที่ชั้นกระทืบลงไปไม่ใช่ที่หัวของหญิงสาวแต่เป็นพื้นดินข้างๆของหญิงสาว 

ชั้นนั่งลงบนพื้นข้างๆเด็กสาว 

แล้วจับเธอยกขึ้นมานั่งบนตักของชั้น 

โดยให้เธอหันหน้ามาหาชั้น 

"จ จะทำอะไรหนะ อ โอ้ย" 

ชั้นจับไปที่แขนขวาของหญิงสาว 

ชั้นพยายามจะทำให้แขนขวาของเธอกลับมาสภาพเดิม 

"เงียบสะ" 

"อโอ้ย จ เจ็บนะ" 

เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเงียบ ชั้นจึงต้องพุ่งเข้าไปจูบปากของหญิงสาวเพื่อทำให้เธอเงียบ 

หญิงสาวตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ชั้นจึงใช้จังหวะนั้นจัดการกับแขนขวาของหญิงสาว 

"อืม อืม อืมมมมมมมมมม ......." 

หญิงสาวร้องในลำคอ ด้วยความเจ็บปวด 

#นายท่านคะเธอสลบไปแล้วคะ# 

'ถ้างั้นก็ดี' 

ชั้นใช้สกิลทาส กับหญิง​สาว 

ริน Lv 8 

อายุ 18 ปี เพศ หญิง 

คลาส นักฆ่า ,ทาส(เจ้าของคุโระ) 

มนุษย์(???)  

"หืมชื่อรินงั้นเหรอเนี่ย" 

"ให้ตายสิชั้นตั้งแต่แยกกับพวกซาคุยะมา นี่ก็ผ่านมา20นาทีแล้วเหรอเนี่ย รีบไปที่เมืองดีกว่า" 

ชั้นใช้คลีนใส่ตัวเองกับริน 

แล้วอุ้มรินขึ้นมาแล้วเริ่มเดินทางไปที่เมือง 

"อ๊ะ เกือบลืม เปลี่ยนสีผมกับสีตาก่อนดีกว่า" 

ชั้นเปลี่ยนสีผมกับสีตาของชั้นจากสีดำเป็นสีน้ำตาล ซึ่งผู้คนส่วนใหญ่ในโลกนี้จะมีผมสีน้ำตาล 

แต่ก็ยังมีสีผมสีอื่นๆอีก 

เอาละเดินไปที่เมืองแบบช้าๆละกัน รีบไปก็ไม่ได้อะไรนี่หนะ 

########### 

จบตอน 

ขอโทษด้วยที่ตอนนี้มาช้ามาก เพราะกำลังคิดชื่อตัวละคร 

ความคิดเห็น