ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่ 1 : บทนำ

บทนำ 



พี่เซนพร้อมไหมครับ

“แปปนะ ซีโน่กำลังกินนมอยู่น่ะ”

“อย่าช้านะพี่ แฟนๆรอกันนานแล้วครับ”

“อืมๆๆ”

..

“หมูอ้วนกินเร็วๆสิลูก แม่ต้องไปร้องเพลงแล้วนะครับ”

“จ๊วบๆๆๆ~~ แง๊บ~~” นิ้วมือน้อยๆบีบปากคุณแม่เหมือนจะบอกว่าให้หยุดพูดได้แล้ว ในขณะที่ปากเล็กยังคงดูดดึงน้ำนมจากเต้าสวยไม่หยุด

“เล่นแล้วเนี่ย อิ่มแล้วใช่ไหม”

“เต้าๆๆ มามา” เด็กผู้ชายตัวอ้วนกลมอายุขวบกว่ายังคงกอดผู้เป็นแม่ไม่ปล่อย จากที่ปล่อยปากออกมาแล้วเมื่อถูกถามจึงกลับไปดูดอีกครั้ง ทำราวกับรู้ว่าอีกไม่นานแม่จะไม่ได้อยู่เล่นด้วยแล้ว

“อิ่มแล้วก็พอนะ เดี๋ยววันนี้กลับบ้านจะให้กินจนพุงกางเลย”

“จ๊วบๆๆ งึมๆๆ”

..

..

เซน ชลธร นักร้องนำของวงดนตรีชื่อดังแห่งยุค

ชีวิตลุ่มๆดอนๆในช่วงแรกที่เริ่มอาชีพนี้ เพราะดนตรีที่ไม่ใช่แนวนิยมของตลาดเพลงในบ้านเรา มีหลายคนบอกว่าเสียงของเขาไม่เหมาะกับการร้องเพลงที่ต้องใช้พลังสูง หรือ บางคำวิจารณ์ที่บอกว่าเซนยังหาความเป็นตัวเองไม่เจอ

“แต่แล้วยังไงล่ะ … ถ้าผมจะทำ ถึงไม่มีคนฟังผมก็ยังจะทำมันอยู่ดี” .. คำพูดที่คนใกล้ตัวได้ยินเสมอ หลังจากที่นักร้องหนุ่มอ่านคำวิจารณ์เสร็จ

นอกจากเดินสายร้องเพลงตามงานเทศกาลดนตรีกับวง อีกอาชีพที่ชอบก็คืองานดีเจ และงานนี้ … ที่ทำให้ชีวิตเซนเปลี่ยนไป

คืนหนึ่งในงานวันเกิดเจ้าของสถานีวิทยุ มีคนดังมากมายมาร่วมงาน ทั้งนักแสดง คนทำงานเบื้องหน้าเบื้องหลัง เซนได้ขึ้นไปเปิดแผ่นเป็นคนสุดท้ายด้วยสติที่ไม่เต็มร้อยนัก และกว่าจะรู้ตัว ก็เป็นเช้าวันรุ่งขึ้นในห้องชุดสุดหรูของใครบางคน

ความเจ็บที่ช่องทางด้านหลังแล่นริ้วขึ้นมาพาลให้น้ำตาไหล มองไปรอบๆมีเพียงเสื้อผ้าของตัวเองที่กระจายอยู่บนพื้น กลิ่นคาวเลือดเริ่มผ่านเข้าจมูก พร้อมกับน้ำรักที่ไหลย้อนลงเปรอะที่นอนทันทีที่เขาขยับตัว

“อย่าให้กูรู้นะว่าใครทำกับกูแบบนี้ จะยกพวกกระทึบแม่งให้ตาย!!”

เซนไม่ได้บอกให้ใครรู้ถึงความผิดพลาดที่เกิดขึ้น จนกระทั่ง2เดือนผ่านไป ความวิงเวียนหน้ามืดทุกครั้งหลังเล่นคอนเสิร์ตเสร็จ อาการคลื่นไส้ในทุกๆเช้าทำให้เซนต้องไปหาหมอ แล้ววันนั้นเซนก็ได้รู้ว่าตัวเอง

ท้อง …

เซนตัดสินใจเก็บเด็กเอาไว้ และอีก7เดือนต่อมาเขาก็ให้กำเนิดมนุษย์จิ๋ว น้ำหนักแรกเพียง2.68กิโลกรัม …  

ซีโน่

ลูกชายสุดที่รักที่ถอดแบบแม่มาเกือบหมด ยกเว้นแค่คิ้วเข้มๆที่เหมือนใครสักคนแต่เซนกลับนึกไม่ออก

คงจะเป็นพ่อของเขา

แต่ก็นั่นล่ะ … จำไม่ได้ว่าใคร

ซีโน่เกิดจากความสัมพันธ์เพียงชั่วข้ามคืน ... ท้องโดยที่ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อของเด็ก แต่ในขณะนั้นชีวิตการทำงานในวงการกำลังไปได้ดี อย่างน่าประหลาด จากที่มีงาน4-5งานต่อสัปดาห์  ตั้งแต่ท้องกลับมีงานจ้างมีมาแทบทุกวัน  นั่นทำให้หลายคนที่รู้เรื่องนี้บอกให้ไปเอาเด็กออก

และถึงเขาจะไม่ใช่คนดีมากนัก แต่การฆ่าเลือดเนื้อตัวเองมันไม่ใช่ทางเลือกที่ต้องทำ

เซนแบกท้องขึ้นเวทีจนอายุครรภ์7เดือน และประกาศพักการแสดงไปอย่างไม่มีกำหนด ด้วยเหตุผลด้านสุขภาพ

พักฟื้นพอให้แข็งแรงเขาก็กลับไปทำงานเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้เซนไม่ได้ทัวร์แค่กับเพื่อนในวงอีก3คน แต่เขามีแม่และลูกชายตามไปให้กำลังใจแทบจะทุกที่ ยกเว้นงานในผับหรือแหล่งอโคจร

ไม่มีใครรู้ว่านักร้องหนุ่มสุดฮอตในเวลานั้น แท้จริงคือคุณแม่ลูกอ่อนที่ถึงเวลาต้องเปิดเต้าให้ลูกกินนมทุกๆ4ชั่วโมง น้อยคนที่จะรู้จักคนในครอบครัว  แต่มีหลายครั้งที่ต้องทำเป็นไม่รู้จักกันเมื่อมีแฟนคลับบังเอิญเห็นเซนกำลังเล่นกับลูกอยู่หลังเวที ยิ่งตอนนี้ซีโน่เริ่มพูดได้และติดแม่มาก จะไม่พาไปทำงานด้วยก็ร้องโวยวาย เฉะนั้นเวลามาคอนเสิร์ตซีโน่จึงอยู่ได้แค่หลังเวทีหรือห้องพักศิลปิน

แม้จะสงสารลูกแต่เซนเองก็มีทางเลือกไม่มากนัก ถ้าเขาไปทำผู้หญิงท้องมันคงจะดีเสียกว่าที่ต้องมาเป็นแม่ซะเองเซนไม่ได้อาย แต่เขาไม่รู้ว่าจะต้องเริ่มต้นบอกกับสังคมที่พร้อมจะบลูลี่ชีวิตเขาอย่างไร ผลกระทบของเรื่องนี้ไม่ใช่แค่เซนและครอบครัว แต่เพื่อนร่วมวงอีก3คนอย่างเก็ทจัง มะพร้าว  ม่อนแจ่ม … 3คนนี้ร่วมหัวจมท้ายมาด้วยกันกับเขา เซนจะไม่มีวันยอมให้ทุกอย่างต้องพังลงเพราะเขาแน่นอน

..

..

..

..

ฮัดเช้ยยย!!!

“จามดังแบบนี้ต้องมีใครนินทามึงแน่ๆไอภีม”

“น่าจะเป็นคนจากเมืองไทยว่ะ อ่า... 2ปีแล้วสินะที่กูไม่ได้กลับบ้าน”

“ยังคิดถึงคนนั้นอยู่ป่ะ”

“ใคร?”

“คนที่มึงไปเปิดซิงเขาก่อนไปปารีสไง”

“ไม่รู้สิ ให้นึกหน้าตอนนี้ก็นึกไม่ออก”

“นึกหน้าไม่ออกแต่เพ้อไปนานเลยนะมึง”

“เออ จำได้ว่าหลายน้ำถ้าเป็นผู้หญิงคงท้อง โชคดีที่เป็นผู้ชาย”

“มึงว่า … ถ้าเห็นหน้ากันอีกครั้งมึงจะจำคนคนนั้นได้ไหม”

“อาจจะได้ หรือ อาจจะไม่ … ถามทำไม”

“เผื่อโชคชะตาเล่นตลกให้มึงมาเจอกันอีกครั้งไง”

“เจอกันอีกครั้ง?”

“ไม่ได้อ่านล่ะสิ รายละเอียดงานที่มึงต้องไปน่ะ”

“เออ ไม่ได้อ่าน”

“คุณชานนท์เจ้าของสถานีวิทยุนั้นน่ะ ประสบอุบัติเหตุ งาน

ที่มึงไปก็เป็นปีสุดท้ายที่เขาจัด ได้ยินว่ารายชื่อแขกในงานเป็นรายชื่อเมื่อ2ปีที่แล้ว เพราะความทรงจำของเขาหายไปบางส่วน เลยอยากเจอคนที่รู้จักหรือเคยร่วมงานกัน เป็นการช่วยฟื้นความทรงจำกลายๆ”

“แล้วไง รายชื่อแขกชุดเดิมไม่ได้หมายความว่าคนคนนั้นจะไป”

“แต่หนึ่งในรายชื่อทั้งหมดก็ยังมีมึงที่ตอบตกลงมาร่วมงาน กูว่างานนี้  .. เผลอๆมึงจะได้ย้อนคืนความทรงจำกับหนุ่มปริศนา ที่เล่นรักกันจนเลือดสาด!!! แม่บ้านคอนโดกูคิดว่ามึงฆ่าใครตาย ไอห่า”

“หึหึ กูไม่ได้ฆ่า … กูแค่ทำให้เขาสำลักความสุขมากไปหน่อยเท่านั้นเอง”

..

..

..

..

​ซีโน่ชอบทำคิ้วตกเวลาจะอ้อนแม่เซน 

---------------------------------

หอมชอบทุกครั้งที่นึกพล็อตอะไรออกแล้วได้ลงมือทำ นั่งยิ้มกับภาพในหัวที่มันมาเป็นฉากๆจนเพื่อนที่ทำงานถามว่าเป็นอะไร ทำไมยิ้มฝันหวานแบบนั้น 555555  เรื่องนี้อาจจะไม่มีใครชอบ หรือชอบน้อยมากๆ แต่เช่นเดิม … เมื่อเปิดเรื่องมาแล้วก็จะเขียนจนจบ

บางครั้งก็เหมือนคนโรคจิต เป็นบ้าเหรอที่เขียนคู่นี้อีก เวลานอยก็นอยเพราะแฟนคลับเขาไม่อ่านนี่ แล้วทำไมถึงยังเขียน  .. ไม่รู้เหมือนกันนะคะ หอมมีความสุขที่ได้เขียน ถึงชิปเปอร์นัมซงจะไม่อ่านก็ตาม ถ้าวินเนอร์เป็นลูกเป็ดขี้เหร่ของวายจี นิยายของหอมคงจะเป็นแกะดำล่ะค่ะ ลูกเป็ดขี้เหร่วันหนึ่งยังได้เป็นหงส์ แต่แกะดำเนี่ยนับวันยิ่งมีแต่คนเกลียด แย่เนอะ … แต่หอมก็รู้สึกแย่ได้แค่แปปๆละคะ 555555 คือบ่นก็หาย ไม่ก็ให้คุณรันจิกหัวดึงสติกลับมา แล้วก็...ยังไงมือก็ยังพิมนิยายตลอดด้วย ไม่มีอะไรที่ทำให้รู้สึกแย่จนเลิกเขียนได้ กล้าพูดเลยนะคะ ถึงแม้นิยายจะกาก แต่หอมเขียนทุกเรื่องได้เพราะความรักที่มีต่อเด็กๆ ฮิ้ววว~~

ตามอ่านงานเขียนหอม … หอมไม่มีภาษาสวยๆให้หรอก หอมมีให้แต่คำผิด คำตก คำซ้ำ คำซ้อน T_____T  แต่รับรองว่าหอมไม่ทิ้งนิยายตัวเองแน่นอน อ่านแล้วเมนต์บ้าง ติชมบ้าง ก็เหมือนเพิ่มเชื้อไฟให้รีบปั่น อ่านแล้วเฉยๆมีแต่ยอดวิวหอมก็จะติดเหรียญค่ะ

อื้ม!!

ถือว่าเป็นกติกาดีไหม …

ตอนไหนคนอ่านมีส่วนร่วมเยอะหอมจะไม่ติดเหรียญ ถ้าอ่านแล้วเฉยๆก็300เหรียญกันไป แลกกันนะคะ แฟร์ๆ ^^ … ไม่ต้องพิมนะ คุณหอมเขียนดีนั่นนี่ หอมแค่อยากรู้ว่าอ่านแล้วคุณสนุกกับตอนนั้นๆไหม ภีมเป็นยังไง เซนเป็นยังไง เพื่อที่หอมจะได้เอามาปรับปรุงค่ะ … ตอนนี้ยืดไป เวิ่นไป บอกกันนะ

แต่ … อย่าบอกให้ทอล์คน้อยๆค่ะ เป็นเรื่องที่ขอแล้วให้ไม่ได้จริงๆ 😝😝

ใช้แท็ก ​#เล่ห์รัตติกาล ... เผื่อใครอยากสกรีมในทวิตเตอร์นะคะ ในเฟซก็ได้ ที่ไหนก็ได้ ถ้าเราเห็นจะไปรีไปไลค์ค่าาา

 

 

 

ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่โลกแห่งจินตนาการ



FICTION DE CANDLE
(ฟิคชั่น เดอ แคนเดิล)

 

ชอบอ่านเคะท้อง จึงเขียนเคะท้อง

 

พระเอกเลวทุกเรื่อง

 

นายเอกมีหลายบุคลิกในแต่ละเรื่อง หลักๆคือทุกเรื่องจะรักพระเอกมาก

 

ภาษา … ไม่สวย

 

ไม่มีพล็อตหลัก

 

หลายๆครั้งก็ด้นสด

 

อิมเมจหลักคือนัมซง(Taehyun x Minho)

 

..

 

..

 

..

สนุก ไม่สนุก แนะนำกันได้นะคะ ทุกคนคือคนสำคัญของเรา ถ้าไม่มีคนอ่าน นักเขียนก็ไม่มีความหมาย ทุกเรื่องคือความตั้งใจของไรต์ อ่านแล้วรู้สึกอย่างไร คอมเมนต์บอกกันบ้างนะ



*ผมงานที่ผ่านมา(จบแล้ว)*

 

“บำเรอรัก”

 

ซ่อนรักร้อน...คุณลูกชายตัวร้าย”

 

“ธาราฤทัย”

 

"เล่ห์รัตติกาล"

 

"จ้าวธารา"

(ภาคต่อรุ่นลูก ธาราฤทัย)

 

ทัณฑ์เมียทาส

 

" รักเอย " 

 

---

 

มีเรื่องสั้นด้วยนะ เปิดเรื่องแยกไว้

 

“รวมเรื่องสั้น”

"ผงวิเศษ เดอะซีรีย์"

---

มีเพจด้วยจ๊ะ : FICTION DE CANDLE

 

ลิงก์ : fiction de candle 

 

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/735894/1889583873-member.jpg

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น