ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

"ร้อนรักอันตราย" ตอนที่ 6 Big Trouble Is Coming (100%)

ชื่อตอน : "ร้อนรักอันตราย" ตอนที่ 6 Big Trouble Is Coming (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 60.1k

ความคิดเห็น : 72

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2558 22:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
"ร้อนรักอันตราย" ตอนที่ 6 Big Trouble Is Coming (100%)
แบบอักษร

 

 

ร้อนรักอันตราย ตอนที่ 6 Big Trouble Is Coming

 

 

                     ตะวันยืนมองผู้มาเยือนแปลกหน้าอย่างตื่นตะลึง หน้าร้อนไปหมดเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้ตัวเองกับพจน์นัวเนียกันอยู่ในรถ แล้วผู้ชายคนนี้มายืนมองตั้งแต่เมื่อไหร่? แล้วเห็นมั้ย? โอยย!...สารพัดจะอายจนอยากจะเอาหน้ามุดดินหรือไม่ก็ให้ธรณีสูบให้หายวับไปจากตรงนี้เลย 

 

                   หนุ่มหล่อร่างสูงที่อยู่ในสูทสีน้ำตาลเข้ม ผมสีดำเหลือบน้ำตาลตัดเข้ารูป ขยับเอามือซุกกระเป๋ากางเกงแล้วเดินเข้ามาใกล้ ตาคมมองมาที่ตะวันอย่างพิจารณาจนคนโดนจ้องทำอะไรไม่ถูก 

 

                   "เป็นอย่างนี้นี่เอง..." จู่ๆหนุ่มนิรนามก็เปรยขึ้นลอยๆแล้วหันไปมองพจน์ 

 

                  "นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่" พจน์ถามผู้มาใหม่หน้าตาเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

                  "ก็ซักพัก..นั่งรออยู่ในบ้านนะแหละ ได้ยินเสียงรถมาแล้ว..แค่สงสัยว่าทำไมไม่เข้าบ้านซักที.." ตะวันยิ่งหน้าร้อนหนักเข้าไปอีกก่อนจะรู้สึกตัวเมื่อพจน์ดึงเข้าไปใกล้

 

                   " ตะวัน....ฉันขอแนะนำนะ..คนนี้คือ ภีม พงษ์สกุลธร เป็นผู้บริหารระดับสูง ผู้กุมบังเหียนทั้งหมดของพงษ์สกุลธรกรุ๊ป" พอพจน์แนะนำเท่านั้นแหละ ตะวันก็เบิกตากว้าง รีบยกมือไหว้แทบไม่ทัน

 

                  "อย่ามาโบ๊ยให้ผมคนเดียวสิ! ผู้บริหารก็รวมพี่ด้วยไม่ใช่หรือไง? ทำไมพี่ไม่รับโทรศัพท์ ไม่ติดต่อกลับ เมลมาก็ไม่ตอบ ถามใครก็ไม่ได้ความซักคน จนผมต้องออกโรงถ่อมาดูให้เห็นกับตาเนี่ย " ภีมโวยวาย "เชื่อแล้วว่ายุ่งจริงๆ"  ประโยคสุดท้ายภีมมองมาที่ตะวัน

 

                   "แล้วนายมายังไง " พจน์ถามก่อนจะมองตามภีมที่พยักเพยิดไปที่ทุ่งกว้างด้านหลัง เห็นเฮลิคอปเตอร์สีขาวจอดนิ่งอยู่  ตะวันมองเฮลิคอปเตอร์ ก่อนจะหันกลับมามองภีมอีกครั้ง มิน่าละเห็นแว๊บแรกก็รู้สึกว่าคุ้นตา เหมือนเคยเห็นที่ไหน? ที่แท้ก็คล้ายกับพจน์นี่เอง

 

                   เมื่อยืนเทียบกันแล้วความสูงที่เกือบเท่ากัน ผิดกันตรงที่พจน์หน้าคมดุผิวสีแทน บ่ากว้างและกล้ามเนื้อสวยของพจน์ทำให้ดูหนากว่าอีกคน ใบหน้าหล่อเหลาของภีมที่ขาวกว่าพจน์ ร่างสูงเพรียวเมื่ออยู่ในชุดสูทแบบนี้ทำให้ดูหล่อสมาร์ทน่าหลงไหล สองพี่น้องหล่อกินกันไม่ลงเลยจริงๆ

 

                 "แล้วมาทำไม นายอุตส่าลงทุนขับฮอมาเองเพื่ออยากรู้แค่นี้นะ?" พจน์ถามขณะที่ช่วยตะวันขนของที่ซื้อมาวันนี้ แล้วเดินนำเข้าบ้าน ให้ตะวันจัดการที่เหลือเอง

 

                 "ผมอยากพักร้อน อยากให้พี่ไปเฝ้าบริษัทซักพัก" 

 

                 "ก็พักไปสิ ให้ใครเฝ้าก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นฉันหรอก"

 

 

                 "ไอ้ได้มันก็ได้อยู่ แต่ผมขี้เกียจยุ่งหนักตอนกลับมา..พี่เล่นให้ผมดูแลบริษัทอยู่คนเดียวแล้วพี่ก็มีความสุขอยู่กับเลขาหน้าหวานที่นี่ ไม่แฟร์เลยจริงๆ" 

 

                 "รู้ได้ยังไงว่ามีความสุข" พจน์ถามยิ้มๆ

 

                "โอ้โห ผมไม่ได้ตาบอด พี่มองเขายังกับจะกลืนกิน" ภีมพูดพร้อมกับมองไปรอบๆห้องทำงานของพจน์ ขยับลุกขึ้นยืนเอามือซุกกระเป๋า เดินไปหยุดอยู่ที่หน้าต่างแล้วมองไปทั่วทุ่งหญ้ากว้างสีเขียว

 

                 "แล้วเรือนหลังเล็กของแม่ที่นายบอกจะซ่อมละเป็นไง?" พจน์ถามเมื่อเห็นภีมนิ่งไป

 

                "ผมให้เลขาติดต่อมัณฑนากรให้เข้าไปดูแล้ว" 

 

                "ไปทำอีท่าไหนเขาถึงเซเยสกับพี่ได้" ภีมถามพจน์พร้อมกับพยักเพยิดไปที่ร่างบางของตะวันที่เดินเทียวเข้าเทียวออกถือของเข้าบ้าน

 

               "ยังไม่เยสเท่าไหร่หรอก นี่ก็บังคับเอา " พจน์มองไปที่ร่างบาง คิดถึงตอนอยู่ด้วยกันในรถเมื่อกี้ นี่ถ้านายภีมไม่มาขัดจังหวะละก็นะ..ได้ต่อแน่ๆ....

 

                "อะแฮ่ม" เสียงของภีมทำให้พจน์หันไปมอง 

 

                 "ขอโทษที่มาขัดจังหวะ" 

 

                 "เปล่า" 

 

                "เปล่าอะไร?...ออกนอกหน้าขนาดนั้น! "  ภีมยิ้มน้อยๆมองหน้าพี่ชาย

 

                "แต่ยังไงวันนี้พี่ต้องกลับกับผม" น้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นจริงจังของภีมทำให้พจน์มองหน้า

 

                "นายนี่น้า เอาแต่ใจไม่เปลี่ยน" พจน์เปรยก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน 

 

                "ไม่ใช่วันนี้ นายกลับไปก่อน อีกสองวันฉันจะตามไป" พจน์เอนหลังพิงเก้าอี้บุหนังตัวใหญ่มองหน้าภีม

 

                "อะไรกัน! อุตส่าเอาฮอมารับถึงที่ ไม่เห็นใจกันบ้างเลย ผมก็มีเรื่องที่ผมอยากทำบ้างสิ" ภีมโวยวาย 

 

                "เรื่องของนายก็ไม่พ้นเรื่องผู้หญิง จะตามสาวหรือไง?" พจน์พูดยิ้มๆ มองหน้าภีมที่หงุดหงิดเวลาไม่ได้ดังใจ

 

                "เปล่า เอาเถอะน่าแค่ไปด้วยกันวันนี้ก็พอนะ" ภีมขยั้นขยอแต่ดูเหมือนพี่ใหญ่จะไม่เล่นด้วยเมื่อพจน์ส่ายหน้า

 

                 "งั้นผมจะอยู่ที่นี่ด้วย..รออีกสองวันค่อยไปด้วยกัน..ไหนๆก็มาแล้วเปลี่ยนบรรยากาศหน่อยก็ดี.." ภีมที่ยืนกอดอกดื้อแพ่งทำให้พจน์ส่ายหน้า ระอากับนิสัยที่ไม่เคยเปลี่ยนของภีม เอาแต่ใจ ชอบบังคับ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นภีมก็ไม่เคยบังคับพจน์ได้ซักที 

 

                   ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ......  สองหนุ่มหันไปมองพร้อมกัน เห็นหน้าหวานๆที่ยืนยิ้มอยู่ที่ประตู

 

                  "ผมจะมาถามว่า คุณภีมจะอยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันมั้ยครับ? ผมจะได้ทำเผื่อ..." ตะวันถามอย่างไม่แน่ใจ

 

                  "อยู่ "  ภีมตอบ "จะอยู่อีกสองวัน ทำเผื่อได้เลย "  ก่อนจะหันมามองหน้าพจน์ พร้อมกับยักคิ้วให้พี่ชาย "ผมไปห้องดีกว่า ของีบแป๊บนึงนะพี่ จะกินข้าวก็ไปปลุกด้วยนะ"ประโยคสุดท้ายหันมาบอกตะวันแล้วก็เดินเลยออกประตูไป 

 

                  ตะวันมองตามหลังภีมก่อนจะหันมามองพจน์ แล้วก็หน้าแดงเมื่อพจน์ทำมือเป็นสัญลักษณ์ว่าให้เข้าไปหา มือบางดึงประตูปิด ก่อนจะเดินเข้าไปช้าๆหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่

 

                   "มานี่มา" เสียงนุ่มๆของพจน์พร้อมกับตบที่ตักกว้างของตัวเองเล่นเอาตะวันส่ายหน้าดิก

 

                  "มาสิ....มีอะไรจะบอก" พจน์พูดย้ำ ร่างบางจึงเดินเข้าไปหาช้าๆหยุดยืนไม่ห่างนัก "มีอะไรครับ? " คนตัวเล็กทำหน้างง เมื่อพจน์ขยับปากแต่ไม่มีเสียงออกมา

 

                  "ห๊ะ..อะไรนะครับ?"  เลยก้มลงไปหวังจะฟังใช้ชัดๆ

 

                  "อ๊ะ" แขนแข็งๆเกี่ยวเอวบางใด้ก็ลากให้นั่งคล่อมตักกว้างแล้วกอดไว้แน่น ร่างบางดิ้นขลุกขลักพยายามลุกขึ้นมือก็ดันอกกว้างเต็มแรง เพราะความที่มีบุคคลที่สามอยู่ด้วยไม่คิดว่าพจน์จะทำอะไรรุ่มร่าม แต่ดูเหมือนพจน์จะไม่แคร์ใครนอกจากคนตัวเล็กในอ้อมแขน

 

                  "อย่า!...เดี๋ยวคุณภีมเข้ามา!..." ปากบางๆบอกเสียงสั่นพร้อมกับเอียงคอหนีใบหน้าของพจน์ที่พยายามซบลงมาที่ซอกคอขาวๆ

 

                  "ไม่หรอกน่า..ป่านนี้หมอนั่นเข้าห้องถอดเสื้อผ้าอาบน้ำไปแล้ว" เสียงอู้อี้ของพจน์พร้อมกับที่ไล้เลียลำคอขาวอย่างคลั่งไคล้ ก่อนจะค่อยๆเล็มเลยขึ้นหาปลายคางเล็กๆแล้วใช้ฟันกัดเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว มือใหญ่ช้อนเข้าที่ท้ายทอยเล็กไว้แน่นก่อนจะกดจูบอย่างหนักหน่วง ลิ้นร้อนๆของพจน์ไล้ไปทั่วทั้งไรฟัน กระพุ้งแก้มก่อนจะเกี่ยวพันลิ้นเล็กๆไว้แน่นแล้วกดจูบลงมาอย่างกระหาย ลำแขนเรียวของตะวันไต่ขึ้นคล้องต้นคอ นิ้วเรียวบางเสยเข้ากลุ่มผมนุ่มตรงท้ายทอยพจน์อย่างลืมตัว ริมฝีปากบางขยับจูบตอบ ลิ้นเล็กๆขยับเกี่ยวพันลิ้นใหญ่อย่างเสียวซ่าน

 

                 "อืม..." เสียงหวานกครางในลำคอ มือร้อนๆอีกข้างของพจน์สอดเข้าชายเสื้อ แล้วลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังบอบบางเบาๆ ไล้ลงช้าๆจนปลายนิ้วเรียวยาวขยับสอดเข้าขอบกางเกงยีนส์

 

                   "พี่!!!!"

                   เสียงของภีมดังขึ้นพร้อมกับเปิดประตูเข้ามาทันที ทำเอาตะวันที่กำลังเคลิ้มสะดุ้งสุดตัว..ซุกหน้าเข้ากับแผงอกกว้าง รู้สึกอายจนอยากมุดดินหนี

 

                  "อะไรวะ!?" พจน์ตวาดพร้อมกับโอบร่างบางไว้แน่น ส่งสายตาดุๆไปหาภีม แต่อีกฝ่ายกลับไม่เดือดร้อน

 

                 "ปล๊าว!...แค่จะมาบอกว่า...ตามสบายเลยนะไม่ต้องสนใจผม..." ว่าแล้วก็ออกไปพร้อมกับปิดประตูดัง ปั๊งงงง!!!

 

                "ไอ้น้องบ้า..อย่าเข้ามาอีกนะโว้ย!!"   ตะวันขยับดิ้นทันที "เดี๋ยว! อย่าพึ่งสิ! หมอนั่นมันไปแล้ว...." เสียงทุ้มกระซิบบอกอ้อมแขนใหญ่ไม่ยอมปล่อยเอวบาง  "ต..แต่ผมยังไม่ได้ทำกับข้าวเลยนะ..." 

 

                 "อีกเดี๋ยวก็ได้ยังไม่หิวตอนนี้หรอก...นะ"  ร่างสูงอิดออด

 

              "ปล่อยผมเถอะครับแค่นี้ก็อายจะแย่อยู่แล้ว" ใบหน้าหวานพยายามหลบปากร้อนๆที่ตามจูบไปทั่วแก้มเนียน 

 

               "ไม่เห็นน่าอายตรงไหน คนรักกัน" 

 

              " ใคร?..ใครรักใคร? " ตะวันถลึงตาใส่พจน์ที่เอาแต่ยิ้มเจ้าเล่ห์ พร้อมกับดิ้นเต็มแรง "ปล่อยได้แล้ว อื้อ.. ปล่อย ปล่อย" ร่างบางขยับยืนขึ้นแต่แขนแข็งๆของพจน์ก็กอดเอวบางไว้แน่นไม่ยอมปล่อย พร้อมกับรั้งให้ลงนั่งเหมือนเดิม 

 

               "ปล่อยก็ได้ แต่มีข้อแม้"

 

            " ข้อแม้อะไร? " ตะวันยกมือบางขึ้นปิดปากพจน์ แล้วดันไว้

 

             "จูบฉันก่อน"  พจน์พูดยิ้มๆ

 

            "หรือไม่งั้นก็ให้ฉันจูบซะดีๆ เลือกเอา นายจะจูบฉันเอง หรือว่าให้ฉันจูบนาย" พจน์พูดหน้าตาย 

 

            "แล้วมันต่างกันตรงไหนเล่า" 

 

           "ต่างสิ....ต่างที่ว่าใครเป็นคนเริ่มไง" เสียงพจน์จริงจัง

 

            "เมื่อกี้นี้ก็...จูบไปตั้งเยอะแล้ว" ตะวันอ้อมแอ้ม "แล้วไหนจะก่อนหน้านั้นอีกละ" พูดเองก็หน้าแดงเองเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในรถ

 

            "ฮึ้ย!...พอแล้ว!..มีคนอื่นอยู่ด้วยแบบนี้อย่าทำอะไรรุ่มร่ามได้มั้ย? อายเค้า"  ตะวันพูดออกไปแล้วแทบจะกัดลิ้นตัวเองเมื่อพจน์ยิ้มกว้าง

 

             "งั้นถ้าไม่มีคนอื่นอยู่ด้วยก็ทำได้สิ" 

 

              "ปล่าวนะ..ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น "คนตัวเล็กอ่อนใจกับการรุกแบบโจ่งแจ้งของพจน์ ชนิดที่ไม่สนใจใครหน้าไหน

 

              "โอเค โอเค แค่จูบก็พอใช่มั้ย?" คนตัวเล็กตัดบท พจน์พยักหน้าพร้อมกับแหงนหน้าหลับตารอ ตะวันกัดปากบาง มือเรียวเล็กทั้งสองข้างค่อยๆยกขึ้นประคองใบหน้าคมของพจน์ไว้ ก่อนจะค่อยๆก้มลงจูบที่ริมฝีปากสีเข้มช้าๆ กดนิ่งไว้แล้วก็ปล่อย

 

               "ลิ้นละ? ขอลิ้นด้วย" พจน์พูดแต่ไม่ยอมลืมตาวงแขนใหญ่กอดเอวร่างบางที่นั่งคล่อมบนตักของตัวเองไว้แน่น เรียกว่าถ้าไม่ถูกใจไม่ยอมปล่อยเด็ดขาด จนตะวันหน้าร้อนวาบ มองใบหน้าที่หลับตานิ่ง แล้วเริ่มใหม่

 

               ริมฝีปากเล็กบางทาบจูบลงเบาๆ ปลายลิ้นเล็กค่อยๆไล้ริมฝีปากพจน์ ก่อนจะค่อยๆแทรกเข้าไปแตะลิ้นใหญ่ของพจน์อย่างลังเล ลิ้นเล็กๆเกี่ยวดึงปลายลิ้นใหญ่แล้วใช้ฟันขบเบาๆรั้งให้เข้ามาในปากบาง  

 

              "อืม..." พจน์คราง ขยับปลายลิ้นตอบ มือใหญ่ของพจน์ขยับลูบแผ่นหลังคนตัวเล็กเบาๆ ตะวันแทรกลิ้นเล็กๆเข้าหาปลายลิ้นใหญ่อย่างที่พจน์ชอบทำ ก่อนจะใช้ฟันขบริมฝีปากพจน์แล้วดึงเบาๆ จนพจน์กระตุกทั้งตัว และแล้วฝ่ามือใหญ่ก็เข้ากระชับท้ายทอยเล็กๆแล้วกดลง ตาโตเบิกกว้างเมื่อปลายลิ้นใหญ่ที่นิ่งอยู่เมื่อครู่ เริ่มออกลาย รุกไล่เกี่ยวเข้ากับลิ้นบางอย่างหนักหน่วง

 

              พจน์แทรกลิ้นใหญ่เข้ามาดูดดึงลิ้นเล็กๆอย่างกระหาย วาดลิ้นไปทั่วโพลงปากบางอย่างประกาศความเป็นเจ้าของ มือบางจิกนิ้วเข้าที่ไหล่กว้างอย่างกระสัน เมื่อพจน์ขยี้จูบหนักหน่วงจนหายใจหายคอไม่ทันนี่ถ้าไม่ได้นั่งอยู่บนตักกว้าง คงเข่าอ่อนพับลงไปกองกับพื้นแน่ๆ 

 

               "อื้ออ" ตะวันตาโต ดันอกกว้างเต็มแรง โหย่งตัวจะลุกขึ้นเพราะรู้สึกว่าไอ้ตรงที่ร่างบางนั่งทับไว้เต็มๆนั้น ตอนนี้รู้สึกอุ่นจนร้อน และมันทำท่าจะขยับตัว  กำปั้นเล็กๆทุบลงบนไหล่กว้างปั๊กๆ เมื่อมืออีกข้างของพจน์รั้งสะโพกคนตัวเล็กไว้แน่นกดให้บดเบียดหน้าตักกว้างอย่างหวามในอารมณ์ ร่างบางโดนโจมตีทั้งข้างบนข้างล่าง ปากบางถูกจูบอย่างกระหาย หนำซ้ำข้างล่างยังบดเบียดกับความต้องการอย่างแรงกล้าของพจน์จนร่างบางรับมือไม่ทัน ตัวอ่อนราวกับมึนเมาในอารมณ์เสน่หาที่พจน์มอบให้

 

                ตะวันอ้าปากหอบหายใจ ตัวอ่อนซบหน้าลงกับไหล่กว้างสองแขนพจน์โอบรัดรอบลำตัวตะวันแน่น ปากร้อนๆ จูบซับไปทั่วขมับบางเรื่อยลงมาที่แก้มใส กัดเบาๆที่ติ่งหูเล็กน่ารัก

 

                "พอเถอะครับ " ตะวันเอียงตัวหลบปากร้อนๆ ที่ตามติดไม่ห่าง คราวนี้พจน์ปล่อยแขนอย่างว่าง่าย ร่างบางจึงขยับตัวลุกขึ้น แต่ก็ต้องชะงักเมื่อมือบางถูกมือใหญ่รั้งไว้แน่น

 

                "ไว้ต่อกันคราวหน้าก็ได้ "พูดจบพจน์ก็จูบที่หลังมือบางเบาๆ เงยหน้าขึ้นมองสบตาหวานๆอย่างมีความหมาย จนตะวันหน้าร้อนวาบ รีบดึงมือออกมา พร้อมกับเดินเร็วๆออกจากห้องทำงานของอีกฝ่าย พอหลุดออกมานอกห้องได้มือบางก็ยกมือขึ้นกุมหัวใจไว้แน่นเมื่อมันเต้นรัวราวกับกลองเพล 

 

            ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

 

                ภีมนั่งมองกับข้าวที่เหลืออย่างละนิดละหน่อยบนโต๊ะอาหาร แล้วเหลือบตามองหน้าตะวันที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม  ตะวันเองก็แทบจะกลืนข้าวไม่ลงคออยู่แล้ว เมื่อภีมใช้สายตามองมานิ่งๆ แบบนี้ มันเป็นพันธุกรรมดีเอนเอของพี่น้องคู่นี้หรือไงนะ? ที่ชอบใช้สายตาดุๆจ้องคนเนี่ย ให้ตายเถอะ!!

 

             "นายจะจ้องให้เขาทะลุเลยรึไง?!" เสียงของพจน์ทำให้ภีมหันไปมอง

 

             "หวงด้วยเหรอ" ภีมถามยิ้มๆ

  

              "คนนี้หวง" คำพูดตรงๆของพจน์ยิ่งทำให้ตะวันหน้าร้อนหนักขึ้นไปอีก... โอย!... ช่วยพูดเรื่องอื่นที่มันไกลๆตัวหน่อยได้มั้ย?

 

               "น่า..มองนิดมองหน่อยเป็นไร ไม่ต้องห่วง นุ่มนิ่มแบบนี้ไม่ใช่เสป็กผมหรอก" ภีมพูดพร้อมกับหันมาหาตะวัน

 

                "แค่สงสัยว่านายทำกับข้าวอร่อย ไปเรียนมารึไง? "    ภีมชวนตะวันคุย

 

               "ไม่ได้เรียนครับ คือ...ผมแค่ชอบทำกับข้าวกินเอง มันอร่อยกว่าซื้อ "   ค่อยยังชั่ว คุยเรื่องอื่นกันซะที

 

               "นั่นสิ ปกติฉันกินยากนะ แต่กับข้าวฝีมือนายผ่าน "  ภีมพูดพร้อมกับลุกขึ้นบิดตัว

 

               "อิ่มละ! ขอตัวก่อนนะ " ว่าแล้วภีมก็เดินออกไปทันที ตะวันมองตาม ไปไวมาไวจริงๆ คนๆนี้  พอหันกลับมาก็เห็นพจน์มองมาพอดี เลยแกล้งหลบตา ขยับลุกขึ้นลงมือเก็บโต๊ะอาหาร ร่างบางยืนล้างจานไปด้วยชำเลืองมองหลังไปด้วย ก่อนจะเร่งมือให้มันเสร็จเร็วๆ แล้วก็รีบเผ่นเข้าห้องตัวเองก่อนจะกดล็อคประตูแน่นหนา

 

             "ฮู๊!..ค่อยยังชั่ว.. " ร่างบางเดินอารมณ์ดีเข้าห้องน้ำ จัดการอาบน้ำอาบท่า เสร็จแล้วเข้านอนเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน 

 

              ตะวันนอนคิด รู้สึกรำคาญตัวเองที่นับวันจะใจอ่อนเข้าหาพจน์ บางครั้งกลับรู้สึกชอบที่ร่างสูงเข้ามาคลอเคลีย แต่จะให้บอกยังไง แค่เผลอไผลไปด้วยแค่นี้ก็อายจะแย่อยู่แล้ว คนตัวเล็กคิดหนักนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนที่นอนกว้างๆคนเดียว 

 

           ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

 

             เช้าตรู่วันใหม่

 

            อากาศที่ค่อนข้างเย็นในตอนเช้าแบบนี้ทำให้ตะวันขยับตัวเข้ามุดผ้าห่มอย่างขี้เกียจ "อืม.. อุ่นดีจัง..." พึมพำแล้วยิ้มคนเดียวก่อนจะเผลอหลับไปอีกครั้ง 

           เสียงนกตัวเล็กๆที่เกาะขอบหน้าต่าง แสงอาทิตย์ของยามเช้าปลุกร่างบางให้ลืมตาขึ้น ขยับตัวยุกยิกซุกเข้าหาความอบอุ่นทางด้านหลัง แล้วต้องเบิกตากว้างเมื่อมันกอดตอบ

 

             หือ?......

            ผ้าห่มจะกอดได้ยังไง?! ตะวันกลืนน้ำลาย! คอแห้งขึ้นมาทันที โอย!!ไม่อยากจะคิด..ก่อนจะค่อยๆเอี้ยวคอมองไปข้างหลัง..ช้าๆ นั่นไงล่ะ! ว่าแล้วเชียว มองเห็นแผงอกกว้างสีแทนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นคุ้นๆ ก่อนจะค่อยๆไล่สายตาขึ้นจากปลายคาง จมูกโด่ง จนสบกับตาคมดุที่มองมานิ่ง 

 

             ร่างบางลุกพลวดขึ้น แต่ก็ต้องล้มลงมาอีกครั้งทันทีเมื่อแขนแข็งๆเกี่ยวเอวบางไว้แน่น

 

               "อื้ออ เข้ามาได้ยังไง ผมล็อคห้องแล้วไม่ใช่เหรอ?" เสียงหวานโวยวายพร้อมกับดิ้นเต็มแรง หลับตาปี๋เมื่อพจน์กดจูบที่แก้มนุ่มหนักๆ แขนที่กระชับเอวไว้ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย

 

              "นายลืมไปรึปล่าว ฉันเป็นเจ้าของบ้าน" พจน์กระซิบอยู่กับแก้มนุ่มไถลลงเข้าหาซอกคอ ตะวันรีบตะครุบมือใหญ่ไว้แน่นเมื่อฝ่ามือร้อนๆขยับลงหาหน้าท้องเนียน ร่างบางพยายามดึงตัวเองออกมาจากพจน์ที่ช้อนเข้ากอดทางด้านหลัง ก่อนจะหมดสิทธิ์ เมื่อพจน์แทรกขาหนักๆเข้ามาเกี่ยวขาเพรียวไว้แน่น วงแขนใหญ่รั้งเอวบางให้เข้ามาชิดจนตาโตเบิกกว้างเมื่อก้นชนเข้ากับความแข็งขึงข้างหลังเต็มๆ

 

                 "เดี๋ยว อย่าพึ่ง เจ้านาย คุยกันก่อน" คนตัวเล็กพยายามดิ้นเต็มที่ คว้าผ้าห่มมาปิดที่หน้าพจน์ไว้แน่น

 

                  "หึๆ คิดรึว่าจะได้ผล?" เสียงพจน์อู้อี้ในผ้าห่ม

 

                  "อ๊าา " คนตัวเล็กมืออ่อนเท้าอ่อน เมื่อมือร้อนๆขยับสอดเข้าขอบบ๊อกเซอร์เนื้อบางแล้วขยับมือเบาๆ "อย่า " ตะวันเสียงสั่น ละมือจากผ้าห่มมาคว้ามือร้อนๆของพจน์พยายามดึงออกจากหน้าขา

 

                 "ปล่อย! เจ้านาย...อ๊าา ผม..ผม" 

 

                 "ผมปวดฉี่ ปวดฉี่จะราดอยู่แล้ว " คนตัวเล็กดิ้นเต็มแรง คราวนี้พจน์ปล่อยมือ ร่างบางได้ทีลุกพรวดขึ้นจากที่นอน วิ่งไปคว้าผ้าขนหนู แล้วเผ่นแน๊บเข้าห้องน้ำทันที ไม่หันมามองพจน์ที่นอนมองร่างบางวิ่งหนีไปอย่างขำๆ

 

                  ^^^^^^^^^^^^^^^

 

                แล้วในบ่ายวันเดียวกันนั้นเอง

 

                ตะวันยิ้มบางๆ มองบ่าวสาวที่ยิ้มให้กันอย่างมีความสุข ทั้งคู่เดินจูงมือเข้าไปขอบคุณผู้อาวุโสในงาน ที่ต่างนั่งล้อมวงกินเลี้ยงอย่างง่ายๆ กับข้าวที่ต่างช่วยกันทำคนละไม้ละมือ อร่อยรสจัดเผ็ดร้อนเข้ากับบรรยากาศสไตล์ลูกทุ่งแบบนี้

 

               ตะวันชำเลืองมองดูพจน์ที่นั่งคู่กับภีมห่างออกไปอีกวงล้อมนึง รอบๆ ตัวพจน์ มีนายสังข์ พ่อแม่ของบ่าวสาว ญาติเจ้าของงานและคนอื่นอีกหลายคน ต่างพูดคุยกันเสียงดังสนุกสนาน

 

              ตะวันมองเสี้ยวหน้าของพจน์นิ่งก่อนจะชะงักหันกลับมาเมื่อไหล่บางโดนสะกิดเบาๆ

 

             " พี่ตะวันลองกินนี่ " ตะวันมองหน้าเล็กๆของนรินแล้วมอง "นี่ " ที่ยื่นมาตรงหน้า

 

              "อะไรเนี่ย " ตะวันรับมาอย่างงงๆเพราะใหเล็กๆพร้อมกับหลอดดูดปักไว้ไม่เคยเห็น

 

             "เหล้าอุ อร่อยนะ ลองกินดู " นรินบอกพร้อมกับยกเหล้าของตัวเองขึ้นแล้วดูดเป็นตัวอย่าง ตะวันลองทำบ้าง แล้วก็ต้องทำหน้าหยี เมื่อรสชาติที่ผ่านลำคอมันแปลกๆไม่คุ้นเคยเอาซะเลย

 

              "ฮ่า ฮ่า ฮ่า อร่อยมั้ยครับคุณเลขา " เสียงไอ้ชิดที่นั่งล้อมวงอยู่ด้วยถามขึ้น 

 

              " ผมว่าคุณตะวันกินนี่ดีกว่า " ว่าแล้วไอ้โทนก็รินน้ำสีส้มอ่อนๆไส่แก้วใบเล็ก

 

               "ดองกล้วย อร่อย หวาน กินง่าย สูตรผมเอง" ไอ้โทนบรรยายสรรพคุณน้ำสีอำพันแก้วเล็กๆ แล้วยื่นให้ตะวัน

 

               มือบางรับมาอย่างลังเล ก่อนจะยกขึ้นดม อืม มันมีกลิ่นกล้วยจริงๆด้วย คนตัวเล็กยกขึ้นจิบเบาๆ พร้อมขยับปากจิ๊บๆ

 

               "อืมม อร่อย หวานจริงๆด้วย " ว่าแล้วคนตัวเล็กก็ดื่มพลวดเดียวหมดแก้ว เล่นเอาพวกที่นั่งล้อมวงด้วยกันตาเหลือก

 

               "เฮ้ยยยย!!! เบาๆ ใครบอกให้ดื่มแบบนั้น" เสียงนรินที่นั่งอยู่ใกล้ๆ เตือน 

 

                "ทำไมละ?" ตะวันไม่เข้าใจ 

 

                 "อร่อยดี ขออีก " มือบางยื่นแก้วกลับไปให้โทนที่มองมาอย่างขำๆ 

 

                 "ได้เลยลูกพี่ โทนจัดให้ " มันรับแก้วมาพร้อมกับรินให้ตะวันอีกอย่างนึกสนุก

 

               "เฮ้ย! พอแล้ว มึงรินเยอะไป..เดี๋ยวก็ได้โดนด่า " ไอ้ชิดมองจำนวนน้ำที่ไอ้โทนรินให้คุณเลขา เพราะตอนนี้หน้าขาวๆเริ่มออกแดงเรือๆ

 

               "พี่ตะวัน ค่อยๆจิบนะ ดองกล้วยมันหวานก็จริง แต่มันแรงนะพี่ " เสียงนรินเตือนอยู่ใกล้ๆ

 

                ตะวันพยักหน้ารับค่อยๆจิบอย่างที่นรินว่า เพราะตอนนี้รู้สึกลอยๆชอบกล มือบางตักกับแกล้มกินอย่างอร่อย ฟังเรื่องราวของคนงานที่ต่างเอาเรื่องตลกมาเล่าสู่กันฟังอย่างเพลินๆ 

 

                 จนเวลาผ่านไป จนตะวันเริ่มรู้สึกตึงๆ หน้าร้อนไปหมด 

 

                  "........."

 

                  "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า" 

 

                  เสียงหวานๆที่หัวเราะเสียงดังทำให้พจน์หันขวับไปมอง แล้วก็ต้องลุกพรวดวิ่งเข้าไปหาร่างบางราวกับลูกธนูออกจากแหล่ง มือใหญ่รั้งชายเสื้อยืดลงก่อนจะยึดมือบางคนตัวเล็กไว้แน่น เมื่อเจ้าตัวพยายามจะถลกเสื้อตัวเองขึ้น หน้าท้องขาวๆ เนียนๆ โชว์ให้เห็นเป็นบุญตาก่อนถูกปิดลงอย่างน่าเสียดาย 

 

                  "ทำอะไร " เสียงพจน์ดุคนตัวเล็ก ก่อนจะหันไปมองพวกที่ล้อมวงอยู่ด้วย

 

                  "พวกมึงเอาอะไรให้เขากิน "  พจน์ถามพร้อมกับมองกวาดไปทั่ววงล้อมนั้นเห็นเหล้านาๆชนิดทั้งสาโท เหล้าอุ พจน์เบิกตากว้างเมื่อเห็นเหล้าดองกล้วย ก่อนจะหันมามองคนตัวเล็กที่คอพับคออ่อน เพราะรู้สรรพคุณเหล้าชนิดนี้ดี มันหวานกินง่าย แต่อันตรายสุดๆ อันตรายยังไงนะเหรอ? พจน์เคยลองครั้งนึง กินแล้วมันมึนๆเบลอๆ รู้เรื่องทุกอย่าง แต่บังคับตัวเองไม่ได้......

 

                 "แค่กินดองกล้วยเองนาย " เสียงไอ้โทนบอก

 

                 "สองแก้วเองครับ" เสียงนรินต่อให้ 

 

                "ร้อน เจ้านาย ผมร้อน "ว่าแล้วคนตัวเล็กก็พยายามถอดเสื้อออก มือใหญ่ยึดไว้แน่นก่อนจะรั้งร่างบางขึ้น

 

                ภีมเดินมาหยุดยืนมองพจน์ แล้วก็มองร่างบางของตะวันที่พจน์ยึดมือไว้แน่น

 

               "หึๆ"  ภีมยืนกอดอกมองพจน์

 

               "ขำอะไรวะ!?" 

 

              " พี่พาเขากลับเร็วหน่อยก็ดีนะผมว่า ก่อนที่จิตใต้สำนึกจะสำแดงเดช "  ภีมพูดภาษาที่ฟังยาก แล้วล้วงกางเกง

 

               "เอานี่กุญแจ อาปาเช่ทิ้งไว้ให้ผม พี่เอารถกลับไปเลย " บอกพร้อมกับหยอดกุญแจใส่กระเป๋าให้พี่ชาย เมื่อเห็นว่าพจน์มือไม่ว่าง

 

              "งั้นฉันกลับก่อน ฝากที่เหลือด้วยนะ " พจน์พูด ก่อนจะจับแขนเรียวให้คล้องคอ

 

              "จุ๊ย์ๆ...เดินดีๆ " พจน์รั้งเอวพยายามประคองให้ร่างบางยืน แต่ตะวันก็ทำตัวเหมือนคนไม่มีกระดูก ร่างบางอ่อนปวกเปียก ทำท่าจะทรุดลงไปกองอยู่กับพื้น ถ้าเป็นแบบนี้คงวนกันอยู่แถวๆนี้ละ คิดแล้วพจน์ก็อุ้มคนตัวเล็กขึ้นเดินเร็วๆไปหารถที่จอดห่างออกไป

 

             ภีมกอดอกยืนมองพี่ชายขับรถออกไป พร้อมกับหัวเราะ หึๆ 

 

              "ลูกพี่ภีมครับ เชิญทางนี้หน่อยครับ " เสียงไอ้โทนเรียก ทำให้ภีมหันกลับ เดินเข้าไปร่วมล้อมวงด้วย

 

                  !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

                  ตะวันรู้สึกลอยๆ ตัวเบาโหวง มือบางยกขึ้นลูบหน้าตัวเองเมื่อรู้สึกว่าหน้าร้อนวูบวาบไปหมด ใช้หลังมือเช็ดปากตัวเองแรงๆ แล้วทำไมปากมันร้อนแปลกๆ ตาหวานปรือมองพจน์ที่ตั้งหน้าตั้งตาขับรถ แล้วก็ยิ้ม กระเถิบเข้าไปชิดร่างสูงโดยไม่รู้ตัว 

 

                มือนุ่มนิ่มขาวนวลยื่นไปแตะหลังมือใหญ่ที่กุมพวงมาลัยอย่างเบลอๆ เล่นเอาพจน์ที่กำลังตั้งใจขับรถกระตุกเหยียบเบลคอัตโนมัติ หันมามองร่างบางที่ตอนนี้นั่งพับขาบนที่นั่งข้างคนขับ อิงศรีษะกับพนักพิงตาปรือฉ่ำหวาน ปากบางๆที่ตอนนี้แดงก่ำยิ้มเย้ายวนอย่างไม่รู้ตัว

 

               "เจ้านายมือใหญ่จัง " ว่าแล้วก็ทาบมือเล็กบางของตัวเองเข้ากับมือใหญ่ก่อนจะประสานไว้แน่น

 

               " ชอบเหรอ? " พจน์มองการกระทำของคนตัวเล็กแล้วยิ้มร้ายๆ อีกฝ่ายพยักหน้า  "ชอบ.. ตรงนี้ก็ชอบ " มือขาวๆยกขึ้นแล้วทาบฝ่ามือบางสัมผัสแผงอกกว้างของพจน์ กล้ามเนื้อหน้าอกกระตุกรับสัมผัสเผลอไผลนั้น พจน์กัดฟันกรอดอย่างข่มอารมณ์ เมื่อศรีษะเล็กโน้มเข้ามาชิด

 

                " ตรงนี้ก็ชอบ " ว่าแล้วปากบางก็ซบเข้าจูบต้นคอใหญ่หนักๆ " หึๆ อุ่นดีจัง "   แล้วก็ซบนิ่งอยู่อย่างนั้น ริมฝีปากเล็กๆไล่จูบต้นคอแกร่งไล่เรื่อยไปที่ติ่งหูก่อนจะขบเบาๆ เล่นเอาพจน์กระตุก มือใหญ่เกี่ยวเอวบางไว้แน่น เมื่อคนตัวเล็กเกาะบ่ากว้างไว้ แล้วจูบซบไล้เลียลำคอใหญ่อย่างที่พจน์ชอบทำ

 

                 "เจ้านายใจร้าย " 

 

                  อ่าว?!  จู่ๆก็งอน ผละออกห่าง พร้อมกับทำหน้าบึ้งใส่พจน์ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นนั่งหันหลังให้ 

 

               พจน์มองแผ่นหลังบางอย่างงงๆ กำลังจะเอื้อมมือไปหาหมายจะให้หันกลับมาคุยกัน แต่ก็เปลี่ยนใจหันไปสตาร์ทรถหมุนพวงมาลัยให้รถวิ่งไปที่บ้านริมบึงแทนที่จะกลับบ้านไม้ใหญ่ พอจอดรถ ก็เดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งคนที่นั่งข้าง

 

                "ลงมา ถึงแล้ว " พจน์บอก มองคนตัวเล็กที่ปรือตาขึ้นมองแล้วยิ้มหวานให้ เล่นเอาพจน์ใจสั่น

 

                ตะวันมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างหลงไหล เรียวนิ้วบางยกขึ้นแตะไปที่ริมฝีปากสีเข้มแล้วยืนหน้าเข้าไปจูบเบาๆทำเอาพจน์คราง อืม อย่างพอใจ นี่เป็นครั้งแรกที่คนตัวเล็กเป็นฝ่ายจูบเขาก่อนไม่นับรวมกับที่โดนบังคับไปเมื่อวาน

 

                 ปากบางกดจูบที่ริมฝีปากร้อนๆเบาๆ ก่อนจะไถลไปซบที่ซอกคออุ่นแทน " หึๆรู้ละ ทำไมเจ้านายชอบทำแบบนี้"

 

                "ชอบทำอะไร " พจน์หลอกถาม เริ่มรู้สึกว่าตอนนี้ร่างบางตรงหน้าไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังทำอะไรอยู่ 

 

                "ชอบทำแบบนี้ "ว่าแล้วปากบางสีระเรือก็ขยับจูบไปทั่วลำคอของพจน์ แถมขบเบาๆแล้วลากลิ้นไปทั่วอย่างที่พจน์ทำบ่อยๆ

 

                 " จั๊กจี้มั้ย? หึๆ  ผมชอบ "

 

               แจ่มแจ้งแดงแจ๋ ชัดซะยิ่งกว่าชัดเลยคราวนี้ พจน์แน่ใจเลยว่าตะวันไม่รู้ตัวจริงๆ 

 

               "ชอบก็บอกว่าชอบสิ แล้วทำไมถึงต่อต้าน? " พจน์เล่นตามน้ำ 

 

               "เจ้านายใจร้าย " 

 

             "ใจร้ายยังไง " เสียงทุ้มถามพร้อมกับซบเข้าหาลำคอขาวๆอย่างอดใจไม่ไหวอีกต่อไป

 

              "ชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อยเลย ผมเขินนะ " เสียงที่บอกออกมาทำให้พจน์ชะงัก

 

             " เพราะเขินหรอกเหรอ? " คนตัวใหญ่ถามย้ำ ตะวันพยักหน้ารับกัดริมปากตัวเองแน่น 

 

               พจน์ยิ้มกว้าง ก่อนจะหัวเราะออกมา

 

              " ขำอะไร "   ถามแล้วตะวันก็หัวเราะตามพจน์ไปด้วย 

 

              หึๆ พจน์ตอบในใจ...ก็ขำนายนั่นแหละ เมาจนเผลอพูดสิ่งที่ตัวเองคิดออกมาอย่างไม่รู้ตัว ต้องกลับไปขอบใจเหล้าดองของไอ้โทนซะแล้ว

 

              "ผมชอบเจ้านายจัง " เสียงหวานบอกออกมาทำให้พจน์สะท้านอย่างตื่นเต้น รั้งเอวบางเข้ามาชิด กดริมฝีปากร้อนๆเข้าหาปากบางๆ ที่ตอนนี้แดงเรืออย่างอดใจไม่ไหวแทรกลิ้นร้อนๆเข้าไปเกี่ยวลิ้นบางๆอย่างกระหาย ฝ่ามือใหญ่ช้อนท้ายทอยไว้แล้วกดจูบอย่างหนักหน่วง แขนเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นเหนี่ยวต้นคอแกร่งพร้อมกับรั้งเข้ามา เอียงหน้ารับจูบจากพจน์อย่างเต็มใจ

 

               "อืม!..." เสียงทุ้มครางในลำคอ มือเกี่ยวเอวบางไว้แน่นแล้วลากร่างบางออกจากรถ พจน์บดเบียดสะโพกตัวเองเข้ากอดจนหลังของตะวันแนบไปกับประตู มือใหญ่จับขาเรียวให้พาดเกี่ยวสะโพกแกร่งไว้ ตะวันทำตามอย่างว่าง่ายหนำซ้ำยังเบียดตัวเองเข้าหาร่างสูงแนบแน่น ครั้นปากร้อนๆจูบไซ้ใต้คาง คนตัวเล็กก็หวายหน้าเพื่อให้พจน์ได้เล้าโลมได้ถนัดขึ้น

 

               "อ๊าาา " เสียงครางของตะวันทำให้พจน์อุ้มกระเตงสะโพกขึ้น แล้วเดินเข้าในบ้านหลังเล็กริมบึง มือใหญ่เปิดประตู อุ้มร่างบางไปวางไว้ขอบเตียง ก่อนจะถอยออกมา

 

                 ตะวันที่ตอนนี้ไม่เป็นตัวของตัวเอง ตาหวานๆมองสบตากับพจน์อย่างไม่สะทกสะท้าน ปากบางๆที่ตอนนี้แดงก่ำไปด้วยรสจุมพิตนั่งมองพจน์ถอดเสื้อยืดออกทางศรีษะ เผยให้เห็นแผงอกกว้างสีแทน กล้ามเนื้อแข็งแกร่งเป็นลอนตั้งแต่หน้าอกจรดหน้าท้อง ซิกแพคที่ตะวันอิจฉาเรียงตัวลงมาจนหายเข้าไปในขอบกางเกง มือใหญ่ขยับปลดเข็มขัดแล้วเลื่อนลงไปหากระดุมกางเกง

 

                พจน์ถอดกางเกงยีนส์ออกเหลือแต่กางเกงในแบบผู้ชาย ตะวันกลืนน้ำลายคอแห้งขึ้นมาทันที เมื่อสายตาไปปะทะกับความแข็งขึงที่มันโป่งพองดันเป้ากางเกงในจนตุงเป็นรูปร่างอย่างตะลึง

 

                 ร่างสูงขยับเข้ามาใกล้อีกฝ่ายที่นั่งหน้าแดง ปากแดงๆเผยออ้าอย่างไม่รู้ตัว มือใหญ่ถลกดึงเสื้อยืดออกให้แล้วเหวี่ยงทิ้งอย่างไม่ใยดี จนลำตัวขาวๆ เปิดเปลือยตรงหน้า  

 

               ร่างสูงขยับนั่งคุกเข่า ใบหน้าเสมอกับอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ริมเตียง มือใหญ่กระชับเข้าท้ายทอยเข้ามาแล้วกดจูบที่ปากบาง เรียวแขนกลมกลึงขยับขึ้นคล้องคอพจน์พร้อมกับดึงหน้าคมเข้ามาหาเอียงหน้าให้รับจูบถนัดถนี่ยิ่งขึ้น มือใหญ่ดึงทึ้งเข็มขัดของร่างบางออกพร้อมกับรูดซิป ฝ่ามือร้อนๆสั่นขึ้นมาทันทีเมื่อขยับสอดเข้าขอบกางเกงบ๊อกเซอร์เนื้อบางทางด้านหลัง สัมผัสแก้มก้นนุ่มๆก่อนจะบีบไว้เต็มฝ่ามือ"ยกสะโพกซิ " พจน์สั่งเสียงพร่า และร่างบางก็ทำตามอย่างว่าง่าย กางเกงกับบ๊อกเซอร์ตัวนั้นกระเด็นไปทางไหนพจน์ไม่สน

 

              ลิ้นร้อนๆไล้เลียไปทั่วลำคอขาว ไล่ลงลากวนไปทั่วก่อนจะดึงทึ้งยอดอกสีชมพูสวยเบาๆ " อ๊า!.. " มือบางขยุ้มผมดกหนาไว้แน่นเมื่อลิ้นร้อนๆ ขบกัดยอดอก แล้วลากลิ้นต่ำ ความเสียวแล่นปล๊าบไปทั่วหน้าท้อง

 

             " อ๊าาา อ๊า อ๊า เจ้านาย อ๊า อูยส์" ร่างบางบิดเป็นคลื่นเมื่อพจน์ขยับปลายลิ้นเข้าหาต้นขาด้านใน ก่อนจะดูดเลียไปทั่วไม่เว้นแม้กระทั่งลำเนื้อสีสวยที่กำลังตื่นตัว มือบางละมือจากผมนุ่มของพจน์ ขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่น ขาขาวเพรียวตวัดรัดพาดบ่ากว้าง เด้งสะโพกเข้าหาปากร้อนๆ อย่างเสียวเสียด

 

               " อ๊าา อ๊า อ๊า เจ้านาย อื้ออ อ๊า " พจน์ละปากขยับตัวลุกขึ้น

 

               "เดี๋ยว อย่าพึ่งหยุด " คนตัวเล็กร้องขอ ร่างบางนอนหงายเสียวซ่าน ปรือตามองพจน์ถอดกางเกงใน ปลดปล่อยความใหญ่โตออกมาจากพันธนาการ 

 

              พจน์ยืนอวดร่างกายกำยำต่อหน้าต่อตา ก่อนจะโน้มตัวลงจูบไซ้ร่างขาวๆที่นอนระทวยตรงหน้า ฝ่ามือร้อนลูบไล้แก้มก้นขาวๆ  จนตะวันรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ทั้งเย็นๆเหนียวๆ ก่อนที่นิ้วเรียวยาวของพจน์ขยับคลึงช่องทางแล้วสอดนิ้วเข้าช้าๆ

 

              " อ๊ะ อ๊า อืออ.. " ปากบางถูกประกบปิด ลิ้นร้อนๆไล้วนเกี่ยวพันลิ้นเล็กๆแล้วดูดดื่มหนักหน่วง ปลายนิ้วเรียวยาวขยับเข้าๆออกๆในช่องทางด้านหลัง ก่อนจะเพิ่มนิ้วอีกเป็นสองแล้วก็สามนิ้วเรื่อยๆ 

 

             " อืม" มือเล็กๆ นุ่มนิ่มขยับลูบไล้หน้าอกกว้างบ้าง ค่อยๆไล้มือนุ่มลงต่ำช้าๆผ่านกล้ามเนื้อหน้าท้องแข็งๆ พจน์กระตุกทั้งตัว " อ๊าา... " ใบหน้าคมซบลงกับซอกคอขาว " ฮืมม... " มือนุ่มนิ่มกอบกำท่อนลำที่มันร้อนซะยิ่งกว่าร้อนไว้เต็มสองมือก่อนที่จะขยับรูดเบาๆ

 

              " อ๊าา.. ตะวัน... อืมม... " พจน์เรียกเสียงพร่าขยับเบียดหน้าขาเข้าหามือบางที่ทั้งขยับไล้วนทั้งรูดทั้งดึงทั้งบีบ เล่นเอาพจน์ขาสั่น รีบดึงตัวเองออกมา ก่อนที่มือใหญ่จะจับร่างบางพลิกให้นอนคว่ำในท่าหมอบคลานสี่ขา จับขาเรียวให้ถ่างกว้างขึ้นอีกแล้วสอดหน้าขาตัวเองยึดร่างบางไว้ จดจ่อความใหญ่โตเข้าหาช่องทางเล็กๆสีสวย แล้วกระดกหน้าขาส่งความแข็งขึงลงช้าๆ.......

 

             " ซี๊ดดด!..." พจน์ครางเสียงแหบเมื่อส่งความแข็งขึงเข้าหาช่องทางคับแคบที่ตอดรัดหนุบหนับ 

 

              "อ๊าาา..... " ร่างบางหลังแอ่น ซุกหน้าหวานลงกับที่นอนนุ่ม ก้นโด่งขึ้นอีกเมื่อมือใหญ่เกี่ยวเอวบางไว้แน่น

 

               "อ๊า.. อ๊าา... อื๊ออ....อ๊า " มือบางจิกเล็บขยุ้มที่นอนแน่น เมื่อท่อนเนื้อร้อนๆ ดึงดันยัดเข้าหาความคับแคบที่ตอดรัดถี่ๆ

 

              "อ๊าา...อ๊า...อ๊า... ฮื๊อ...อ๊า...." 

 

              " ฮืมมมม...ซี๊ดดด....อ๊าา.." พจน์ทิ่มแท่งเนื้อร้อนเข้าหา เสียวซ่านไปทั้งตัวเมื่อร่างบางขยับสะโพกตอบรับ

 

              " อ๊า... อ๊าา...อ๊าาา....อ๊า...."  ตะวันซุกหน้าครางกระเส่าเมื่อมือร้อนๆ เอื้อมมือมาปรนเปรอลำเนื้ออ่อนด้านหน้าไปด้วย แผ่นหลังที่ทั้งขาวทั้งเนียน ช่องทางสีสวยที่ตอดหนุบๆ พจน์เสียวเสียดไปทั้งตัวเมื่อทิ่มทะลวงเข้าออกอย่างรุนแรง ก่อนจะโน้มตัวลงไปซุกไซ้ลำคอขาวๆทางด้านหลัง ฟันขบกัดไหล่บางแล้วลากลิ้นเลียไปทั่วแผ่นหลัง มือสองข้างกอดเอวเล็กไว้แน่น กระแทกท่อนลำร้อนๆเข้าหาช่องทางจนเกิดเสียงดังพั่บๆ

 

             "อ๊า.. อ๊า.. อ๊าา... อ๊า.." 

 

             " อืมมม...ซี๊ดด...อ๊า... ตะวัน อ๊า..." ฝ่ามือใหญ่ร้อนขยับลูบไล้ไปทั่วแผงอกบางๆแล้วรั้งเข้ามากอดไว้แน่น ก่อนจะซอยสะโพกเขาหาก้นขาวๆถี่ยิบ

 

            " อ๊า..อ๊าา...เจ้า..นาย.. ผม...อ๊าา..." ตะวันแหงนหน้าเหยเก ก่อนจะซบหน้ากับที่นอนเมื่อความเสี่ยววิ่งพล่านไปทั้งตัว มือบางจิกดึงทึ้งผ้าปูที่นอนราวกับจะให้มันขาดคามือ เมื่อพจน์ไม่ปราณี ทิ่มทะลวงแทงท่อนลำเนื้อร้อนผ่าวเข้าหาจนร่างบางสั่นไหว

 

             ร่างบางสะดุ้งสุดตัวเมื่อพจน์ถอดแท่งร้อนๆออกกระทันหัน จนร่างบางฟุบหน้าลงกับที่นอนอย่างหมดแรง แต่มือใหญ่ก็จับพลิกให้นอนหงายกะทันหัน แล้วขยับเข้าหาร่างบางจับขาเรียวให้ถ่างกว้าง มือใหญ่จับท่อนเนื้อร้อนๆเข้าจ่อ ก่อนจะกดพลวดเข้าไปหนักๆอย่างกระสัน

 

            " อ๊ะ..อ๊า..อ๊า..อื๊ออ.." ร่างบางบิดเป็นเกรียว เมื่อพจน์กอดเอวบางไว้แน่น กระแทกกระทั้นเข้าหา ถอดท่อนลำเนื้อออกมาช้าๆ แล้วกระแทกเข้าไปหนักๆ ดึงแท่งร้อนๆออกมาแล้วทิ่มเข้าหาร่างบางที่นอนสั่นไหวไปกับแรงกระแทก

 

            ตะวันหูอื้อ ตาลาย เมื่อพจน์ไม่ผ่อนแรง หนำซ้ำมือใหญ่ยังขยับรูดแท่งเนื้อสีแดงสวยตรงหน้า ปรนเปรอร่างบางไปด้วยจนเกือบจะทนไม่ไหว

 

             " อ๊า..อ๊า...อื๊ออ..อ๊า.."

 

             " อ๊า..อ๊าา..อ๊า....อ๊าาา...."

 

             " ฮ๊าา..เร็ว..อีก..อ๊าา อ๊าา...." 

 

              ร่างบางหลังแอ่นแหงนหน้าเหยเก เมื่อความเสียวเสียดจู่โจมรุนแรง มือบางขยุ้มที่นอนจนข้อขาว ขาเพรียวตวัดเกี่ยวรัดสะโพกแกร่งแน่น เมื่อมือใหญ่ปรนเปรอจนแทบหายใจไม่ออก 

 

              พจน์เห็นอาการของร่างบางที่นอนหงาย บวกกับช่องทางคับแคบที่ตอดรัดแท่งลำเนื้อร้อนๆหนุบหนับ วงแขนใหญ่จึงกอดเอวบางไว้แน่นแล้วเร่งจังหวะถี่ขึ้น ทะลวงท่อนลำเนื้อร้อนๆเข้าไปจนมิดด้าม ถอดออกมาแล้วกระแทกซ้ำเข้าไปจนมิด จนเกิดเสียงเฉาะแฉะอย่างอยาบโลน

 

              "อ๊าา!....ซี๊ดดด!.... อ๊าา!..." พจน์ครางเสียงแหบ สะโพกซอยถี่ยิบส่งท่อนเนื้อร้อนๆเข้าหาร่างบางที่ไหวสะท้าน

 

              " อ๊าา!.. อ๊า!....อ๊า! อื๊อออ!..... " ตะวันตัวเกร็ง หมดความควบคุมตัวเองความเสียววิ่งพล่านฉีดพุ่งไปทั่วตัว ช่องทางด้านหลังตอดรัดถี่ยิบ พจน์กัดฟันเมื่อเห็นอีกฝ่ายบิดตัวครางระงม ขาเพรียวรัดแน่นรอบสะโพกเกร็ง อ้อมแขนใหญ่ของพจน์สอดเข้าโอบคนตัวเล็กยกขึ้นนั่งทับหน้าตัก ฝ่ามือร้อนอุ้มสะโพกเล็กไว้แล้วจะสอดเสยแท่งเนื้อเข้าออกถี่ยิบ เสียงดังพั่บๆ 

 

             "อ๊า!..อ๊า!..อ๊า!..อ๊าา!.....อ๊าา! " ใบหน้าแหงนเงยเหยเกเมื่อพจน์อัดแท่งร้อนๆเข้ามาจนจุก

 

              " อ๊า!..อื๊ออ!.... อ๊าา!...."

 

                " ฮืมม!  " 

 

                " อ๊า!.. อ๊าา!..... เจ้านาย!... อ๊า!...อ๊า!...."  แขนเรียวกอดต้นคอพจน์ไว้แน่นเมื่อเลือดร้อนๆ ฉีดพุ่ง ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นนออกมาอย่างรุนแรง

 

                 "ฮืมม! " พจน์ครางเสียงแหบ ช่องทางตอดรัดถี่ยิบทำให้ยื้อต่อไปไม่ไหว 

 

                " ฮืมมมม! อ๊าาาา!..." พจน์สอดเสยแท่งเนื้อร้อนๆเข้าหาร่างบางถี่ยิบ พลางหลับตาแหงนหน้า เส้นเลือดปูดโปนรอบลำคอ กัดฟันกรอด อ้อมแขนใหญ่วางร่างบางลงบนที่นอน ก่อนจะฟูบหน้าลงซบซอกคอขาวๆ ไล้ลิ้นเลียดูดกัดไหล่บางอย่างคลั่งไคล้ สะโพกเพรียวยังขยับสอดเสยบดบี้ลำเนื้อไม่หยุด มือใหญ่ขยับลูบไล้ไปทั่วสีข้างขาวๆบางๆ แล้วขยับสอดเข้ากอดเอวบางไว้แน่น

 

                 พจน์บดสะโพกแกร่งให้แนบกระชับซะยิ่งกว่าแนบ บดบี้เข้าหาร่างบางอย่างไม่คลายความเสียวเสียด 

 

 

 

 

ความคิดเห็น