สถานะ : กลับมาเขียนต่อหลังจากอู้เพราะโควิดไปนานนม ตอนต่อไป : ตอนที่38-?? รีไรท์ยังไม่มีในเร็ววันนี้ขอให้อดทนไปก่อน เพราะใจไรท์อยู่กับตอนใหม่มากกว่าตอนเก่า

ตอนที่10 เริ่มต้นเควสต์กวาดล้างฝูงออร์ค

ชื่อตอน : ตอนที่10 เริ่มต้นเควสต์กวาดล้างฝูงออร์ค

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2560 16:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10 เริ่มต้นเควสต์กวาดล้างฝูงออร์ค
แบบอักษร

​"น...นี่ค่ะ แผนที่และข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับโลกใบนี้..."

"ช้ามากเลยนะลิลลี่ ผมนึกว่าเธอลืมไปแล้วซะอีก"

แต่ถ้าเป็นแบบนั้นผมก็คงทวงเอาสิ่งที่ผมให้ไปคืนมาแล้วล่ะนะ แต่ก็ถือว่าเป็นเวลานานพอควรจากที่ขอร้องไป แต่ผลงานนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ ไร้ที่ติเลยล่ะนะ ถ้าจะให้พูดตรงๆเลยคือนี่เป็นแผนที่ชนิดที่ละเอียดสุดๆ มันก็เป็นบัตรคล้ายกับกิลด์การ์ดนั่นแหละ แต่ขนาดนั้นเล็กพอๆกับนามบัตรเลยล่ะ ผมสามารถดูทุกอย่างได้ด้วยนี่แต่...

ผมมีสกิลที่สามารถดูดซึมข้อมูลได้นี่สิ เพราะฉะนั้นแผนที่โลกที่สุดแสนจะละเอียดนี่ก็ถูกผมดูดกลืนเข้าไปในเซลล์สมองเรียบร้อย แบบนี้ก็ค่อนข้างจะสะดวกหน่อยๆล่ะนะ

"ไปได้มาจากไหนกันล่ะนั่น?"

"มันเป็นอะไรที่ทำได้ยากมากเลยนะ ข้อมูลทุกอย่างพวกฉันทำมาจากข้อมูลอื่นๆที่ได้จากการซื้อขายน่ะค่ะ แต่สำหรับเมืองนี้ที่ค่อนข้างจะละเอียดเป็นพิเศษนั้นเป็นข้อมูลที่พวกฉันไปตรวจสอบและเขียนขึ้นมาเองน่ะค่ะ"

นี่มันค่อนข้างสุดยอดเลยนะ แล้วก้นะ ไอ้คนที่พูดอยู่กับผมถึงจะฟังดูสุภาพแปลกๆแต่ยัยนี่คือลิลลี่ บอกเลยว่ามันไม่เข้ากันกับเธอสุดๆไปเลยล่ะนะ โคตรจะไม่เข้ากันสุดๆไปเลยล่ะ..

"ล...แล้วก็นะคะ"

"หืม?"

เธอพูดด้วยอาการที่ค่อนข้างน่ารักโดยที่ใบหน้าจะแดงและลุกลี้ลุกลน จะว่าไปผมยังไม่ได้พูดถึงสถานการณ์ของผมสินะ? ผมกำลังกินข้าวอยู่กับเหล่าภรรยาของผมหลังจากที่อาบน้ำกันน่ะ ซึ่งก่อนหน้านั้นผมจัดหนักจัดเต็มไปกับฮินะและต่อด้วยเอวาที่ตื่นขึ้นมากลางดึก และตอนเช้าที่พวกผมยังไม่ได้นอนก็เป็นนิลล่าที่โดนไปอีกสองดอกตอนนี้ทั้งสามที่ระบมนั่นแทบจะเรียกได้ว่าซูบเว้นแต่เอวาที่ค่อนข้างจะเปล่งปลั่งเป็นพิเศษ

"ค...คืด ก...กำแพงห้องมันค่อนข้างจะบาง พ...พวกเราทุกคนจึงได้ยินเสียงร้องครางค่อนข้างจะชัดเจน...ล...แล้วคราบพวกนั้นมันซักยากน่ะค่ะ..."

"...โทษที"

ลืมให้เอวาใช้เวทย์ทำความสะอาดไปซะสนิทเลย เอวาหน้าแดงก้มหน้าลงต่ำด้วยท่าทีน่ารัก นิลล่าก็ด้วยแต่รายนี้ค่อนข้างจะน่ารักในทางแปลกๆล่ะนะ ว่าแต่คิดยังไงถึงได้พูดแบบนี้กับผมโดยให้ทุกคนได้ยินกันหมดล่ะเฮ้ย?

"วันนี้มีเควสต์ปราบฝูงออร์คไม่ใช่เหรอคะ?"

"จำได้ด้วยเหรอ?"

หลังจากที่พวกเรากินอาหารที่นั่นกันเสร็จ พวกเราก็ลี้ภัยมาอยู่ที่กิลด์ตรงชั้นสองกันทั้งสี่คน โดยที่มียัยโครวมานั่งดื่มพร้อมทั้งน้ำตาและอาการบ่นไปด้วยอยู่ก่อนหน้าแล้ว อยากจะฟังเสียงยัยนี่บ่นไหมล่ะ? บอกตรงๆเลยว่าโคตรจะค่อนข้างน่ารำคาญเลยล่ะ

"ฮึก...ฮือ! ข้าเกลียดแก! ไอ้สารเลวชาติชั่วบ้ากามโรคจิตไร้ยางอายปื่นกระหาย! ฮึก! ไอ้สัตว์เดรัจฉาน! ฮ...ฮือออออ! อ...เอาความบริสุทธิ์ของท่านฮินะคืนมานะ!!!!!!"

"ด...เดี๋ยวเถอะ! อย่าพูดเสียงดังแบบนั้นสิโครวจัง!"

"แง! ท่าฮินะเป็นของข้านะคะ! ท่านฮินะต้องอยู่กับข้าสิคะ!"

"ใจเย็นๆเถอะน่านะ!"

สุดแสนจะน่ารำคาญเลยล่ะ พอเมาแล้วก็โวยวายไปทั่วแถมยังแสดงความเป็นศัตรูใส่ผมอย่างเต็มที่อีกด้วย แอบรักนี่มันน่ารำคาญจังนา...ที่แน่ๆคือยัยนี่คงดักฟังพวกเราอยู่แน่ๆ ผมเองก็เดาได้อยู่พอควรล่ะนะ ด้วยสกิลของผมน่ะ

ก็เห็นได้ชัดว่ายัยนี่นั้นค่อนข้างจะติดฮินะ และรักมาขนาดที่เกลียดผมที่ฮินะเลือก ส่วนผมน่ะเหรอ?

"...หึ"

แสดงชัยชนะอย่างท่วมท้นด้วยการแสยะยิ้มใส่ยัยโครวนั่นให้เงิบหงายกันไป ค่อนข้างจะสะใจสุดๆไปเลยนะเนี่ย ก็ดูสิ ยัยนั่นกำหมัดแน่นทั้งๆที่หน้าแดงเพราะอาการเมาอยู่แบบนั้นน่ะ ถ้าฮินะไม่อยู่ตรงนี้ผมคงโดนเวทย์ของยัยนั่นไปแล้ว

"นี่ๆ เมาตั้งแต่หัววันเดี๋ยวก็ไปเควสไม่ไหวหรอกนะคะท่านโครว"

"หนวกหู! แค่เควสกระจอกๆแบบนั้นข้าแค่คนเดียวก็เพียงพอแล้ว!"

"จ้าๆ"

เป็นฮารุที่เดินเข้ามาใกล้ เพราะใกล้จะถึงเวลานัดแล้วล่ะมั้งยัยนี่ถึงได้เดินเข้ามาหา? แต่เป้าหมายไม่ใช่ผมแต่เป็นนิลล่าต่างหาก เธอยิ้มเยาะแล้วเดินไปข้างๆเธอก่อนที่จะเอามือคล้องคอของนิลล่าโดยที่ทิ้งท่าทีอันสง่างามเมื่อกี้ไปจนหมด

"เป็นไงบ้าง? สุดยอดไปเลยใช่ไหม?"

"อ...อื้ม สุดๆไปเลยล่ะ ยิ่งตอนตื่นเช้ามาโดนจัดไปสองรอบ ทำเอาฉันคลั่งเลยล่ะ"

"โฮะโฮะโฮะ ดีใจด้วยนะ!"

เป็นเธอเองเหรอที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้น่ะ? ผมหรี่ตามองยัยฮารุที่ยิ้มเยาะให้ผมก่อนที่จะยื่ใบประกาศซึ่งก็คาดไว้แล้วว่าจะต้องยื่นมันให้ยัยนิลล่าแน่ๆ

"รับงานนะ?"

"อืม ฉันจะทำให้ดีที่สุด"

"นิลล่าที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าแบบนี้ก็ไม่ได้แย่หรอกนะ~"

"น...น่ารักงั้นเหรอ!?"

เขายังไม่ทันไดพูดอะไรเลยแม่คุณ... แต่แบบนี้ก็น่ารักจริงๆนั่นแหละนะ ไม่รู้หรอกว่าก่อนหน้าเป็นยังไงแต่ขอเดาไว้ว่าต้องเป็นภาพลักษณ์ที่ไม่ค่อยจะดีแน่ๆเลยล่ะนะ เฮ้อ พอมาคิดๆดูแล้วยัยนี่น่ารักกว่าตอนที่เจอกันครั้งแรกเยอะเลยล่ะนะ ซึนแตก? ว่าแบบนี้ก็ไม่แปลกหรอกมั้ง?

"แล้วเธอยื่นงานอะไรให้นิลล่าล่ะ?"

"เป็นงานที่เหมาะกับระดับAเหมือนกับของท่านโครวนั่นแหละ"

"ก็มันงานอะไรล่ะ?"

"คุมประพฤติของพวกนายระดับEทุกคนยังไงล่ะ บางคนบางกลุ่มมันเป็นพวกชอบหาเรื่องเพราะคิดว่าตนเก่งแล้วน่ะสิงั้นเหรอ?"

"แล้วไม่คิดว่าอย่างงั้นรึไง?"

"ก็คิดๆอยู่นะ อาจจะใช่ก็ได้"

คนบนโลกใบนี้ดูถูกไม่ได้เลยล่ะ เพราะพวกนั้นชื่นชอบการข่มขู่ข่มเหงคนอื่นล่ะนะ ผมก็ค่อนข้างจะรำคาญพวกนั้นพอสมควรเลยล่ะ แต่ที่ให้นิลล่ากับโครวมาคุมนี่เพราะต้องการจะให้เกาะกลุ่มกันสินะ? เพราะยังไงฮินะก็ต้องตามมาแน่ๆ ดูจากสีหน้าแล้วน่ะนะ

นิลล่าเองก็อยากจะตามไปเหมือนกัน พอได้ยินแบบนั้นแล้วนิลล่าถึงได้ยิ้มไม่หุบอย่างเห็นได้ชัดเลยน่ะนะ เอวาเองก็ยิ้มดีใจเหมือนกัน สรุปแล้วไปสนิทกันตอนไหนน่ะ?

"ผู้คุมสอบสินะ? โครวกับนิลล่าเหรอ? จะไหวแน่เหรอ?"

"อย่าพูดในสิ่งที่ฉันคิดสิ แต่มันทำให้พวกนายอยู่ด้วยกันได้นะ"

"งั้นเหรอ? ขอบใจนะ"

ผมยิ้มออกมา มันทำให้ฮารุผงะไปหน่อยนึง...นี่รอยยิ้มผมดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ? ช่างมันเถอะแต่ผมอยากจะพาลิลลี่กับรูบี้ไปด้วยจังแฮะ ถ้าจำไม่ผิดตอนนี้พวกนั้นแรงคCนี่นะ? แล้วจะไปทำไมล่ะนั่น?

"ไม่ห่วงหรอก พวกลิลลี่สี่คนจะตามไปด้วย เมื่อวานพวกเธอบอกว่าจะมารับงานซึ่งก็รับไปแล้วล่ะนะ ยังไงก็ตามไปให้ตรงเวลาล่ะ"

"นั่นสินะ อีกเดี๋ยวก็สิบโมงแล้ว ไปกันเลยดีกว่ามั้ง?"

"นั่นสินะ รีบๆไปเลยดีกว่าน่า"

เร่งกันแบบนี้ไม่ดีนะฮารุ แต่ผมก็ลุกขึ้นและตามด้วยทุกๆคน ไม่เว้นแม้แต่โครวที่เห็นฮินะลุกปุ๊บเธอก็ลุกตามทันที แน่นอนว่าด้วยความเร่งรีบพวกผมก็มุ่งหน้าไปยังบันไดเพื่อจะเดินลงไปแต่ทว่า

"ท่านฮารุคะ ก่อนจะไปกรุณาจ่ายเงินค่าเบียร์เหล่านี้ด้วยค่ะ"

"อ๊ะ...ลืมไปซะสนิทเลย"

"จะลืมไม่ได้นะคะ!"

สุดท้ายโครวก็ต้องไปจ่ายเงินอยู่ดี ว่าแต่ค่าเบียร์เมื่อวานก็ไม่ได้จ่ายงั้นเหรอ? นิสัยเสียจริงๆเลยนะยัยนั่น ต้องฝากฮินะอบรมสักหน่อยแล้วล่ะนะ

"ไปกันเถอะ จุดนัดพบอยู่ที่บ่อน้ำพุที่อยู่ตรงหน้าประตูทางออกทางทิศตะวันตกล่ะนะ"

"แต่พวกเราจะไปทางทิศเหนือกันนี่คะ?"

"นิลล่า พอจะรู้อะไรไหม?"

"อ..เอ๊ะ!?"

จะลนลานทำไมกัน?  ไหนจะอาการหน้าแดงแล้วหันหน้าหนีนั่นอีกล่ะ? ตกลงว่ารู้รึเปล่าเนี่ย? ไม่สิ รู้น่ะมันแน่อยู่แล้วแต่ยัยนี่เขินอายสินะ? เธอหันหน้าหนีแบบเบือนหนีไปเลยด้วยใบหน้าที่เขินอายแบบว่าแดงแจ๋จริงๆนะเนี่ย แถมเราอยู่กันด้านล่างของกิลด์ซึ่งคนมองมาเต็มเลยล่ะ คงไม่เคยเห็นเธอในแบบนี้กันสิท่า?

"เฮ้ยยยยยยยยยยยยยย!!!!! ไอ้ท่าทีแบบนั้นมันอะไรกันวะ!!!!? ยัยเถื่อนนั่นทำสีหน้าน่ารักแบบนั้นเป็นด้วยเหรอวะเนี่ย!?"

"ยัยนั่นที่ทำท่าทียั่วยวนชาวบ้านทำสีหน้าน่ารักได้ตลกชิบหายเลยว่ะ! ก๊าก ฮ่าๆๆๆๆๆ!!!"

"น่ารักโคตรๆ!!!!!"

"ยัยนั่นเป็นยัยเถื่อนตัวปลอมแน่ๆเลยฟ่ะ! น่ารักชะมัดเลยเว้ย!"

"รู้งี้วันนั้นตูไปจีบซะก็ดีหรอกโว้ย!"

"ข้ามีโอกาสได้เอากับยัยนั่นตั้งหลายรอบทำไมตูไม่ทำวะ!"

"หือ?"

พอได้ยินทุกอย่างนิลล่าก็เหลือบตาขวางไปทางพวกนั้นด้วยอารมณ์แบบว่าสมกับเป็นแรงค์Aดีล่ะนะ มันก็ทำให้ทุกคนสะดุ้งเฮือก แต่ไม่นานยัยนิลล่าก็กลับไปเป้นเหมือนเดิมแต่ว่าอยู่ในสภาพหดหู่พลางพูดขึ้น

"คงไม่ชอบสินะ? ฉันที่เคยเป็นแบบนั้นน่ะ"

"ตลกน่า เธอชอบผมแล้วจะให้ผมเกลียดเธอได้ยังไงกัน? ถึงก่อนหน้านี้จะไม่ได้ชอบแต่ก็ไม่ได้เกลียดหรอกนะ แต่ตอนนี้เธอเป็นของผม ด้วยศักดิ์ศรีของผู้ชายแล้วผมไม่ทิ้งเธอหรอก อย่าลืมสิตอนนี้เธอเป็นของผม ทั้งครั้งแรกและต่อๆไปจนกระทั่งเธอท้องและคลอดลูกของผมออกมา ผมไม่มีวันให้ใครมาแตะต้องและแย่งชิงเธอไปจากผมแน่ๆ เพราะถ้าเป็นแบบนั้นผมจะพลิกแผ่นดินหามันให้ได้เลยล่ะ"

ด้วยสายตาของผมมันทำให้ทุกคนหวาดผวายิ่งกว่าเดิม แต่ไม่นานเอวาก็เดินเข้ามาใกล้แล้วหยิกที่แขนของผม

"ทำอะไรน่ะ?"

"ถึงจะดีใจที่พี่เข้ากันได้ดีกับพี่นิลล่าแต่ตรงนี้ยังมีพวกหนูอยู่นะคะ แล้วก็ไม่อนุญาตให้ใช้กำลังเกินกว่าเหตุด้วยค่ะ"

"ไม่ได้ทำสักหน่อย รีบๆไปได้แล้ว และก็เล่าเรื่องที่ว่าทำไมต้องเป็นประตูทางทิศตะวันออกให้ด้วยล่ะ"

"อ...อืม"

แล้วพวกเราก็ออกจากกิลด์ตรงไปยังจุดนัดพบที่ว่านั่น

"ประตูวาร์ปสินะ?"

"ราคาค่อนข้างจะแพงแต่พวกเราสามารถใช้ได้วันละครั้งฟรีๆน่ะ แต่ถ้าจะใช้อีกรอบก็ต้องจ่ายเงินตามปกติล่ะนะ เพราะงั้นจึงไม่ค่อยมีคนจะใช้กันเพราะสามารถไปได้ทีละคนด้วยล่ะ แต่มันสะดวกสบายเขาจึงมีมันเอาไว้และใช้งบประมาณส่วนกลางในการจ้างคนมาเฝ้าซึ่งส่วนใหญ่ก็เคยเป็นพนักงานกิลด์มาก่อนเพราะงั้นไม่มีปัญหาอะไรมากเท่าไรหรอก"

"สุดยอดเลยแฮะ ถึงจะไม่ค่อยมีคนมาใช้งานแต่ว่ารายได้ในส่วนนี้ก็เยอะสินะ?"

"อืม เพราะว่าบางครั้งก็จะมีพวกที่ต้องการจะไปเที่ยวที่เมืองอื่นล่ะนะ และอีกอย่างคือเควสต์บางที่มันอยู่ไกลเกินกว่าจะเดินไปหรือขี่ม้าไปน่ะ และบางครั้งก็เป็นการกลับมายังบ้านที่ตนอยู่หลังจากเสร็จเควสต์คุ้มกันแล้วด้วยล่ะนะ"

เควสต์คุ้มกัน มันก็ตรงตัวตามชื่อเลยคือพ่อค้าจะมาจ้างนักผจญภัยไปคุ้มกันรถของตนเพื่อเดินทางไปยังเมืองอื่น ส่วนระหว่างทางกลับหากไม่กลับพร้อมกับพวกพ่อค้าหรือเพราะพ่อค้าจะปักหลักที่นั่นก่อนพวกนักผจญภัยก็ใช้ประตูวาร์ปนี่กลับมายังเมืองเดินหรือบ้านของตัวเองสินะ? เพราะใช้งานได้ฟรีหนึ่งครั้งต่อวันจึงเป็นผลดีสุดๆไปเลยด้วย สบายจริงแฮะ

"เห็นแล้วค่ะ เป็นคนจำนวนสิบสองคนไม่นับพวกลิลลี่ที่อยู่ด้วยล่ะนะคะ"

"ลืมถามไปเลยว่าพวกนั้นจะมาทำไมกัน?"

"พี่เลี้ยงดูแลล่ะมั้ง? เพราะดูๆแล้วคุโระก็เป็นเหมือนกับพี่เลี้ยงของเอวาเหมือนกันล่ะนะ เอวาถึงได้เป็นนักผจญภัยได้ยังไงล่ะ"

ได้ฟังมาว่าถ้าเด็กตัวน้อยอายุไม่เกินสิบห้าปีจะเป็นนักผจญภัยได้จะต้องมีพี่เลี้ยง ดูเหมือนจะจริงสินะ? แสดงว่าพูรินั้นถูกสอนโดยรูบี้ที่เป็นสายเวทย์ผสมสินะ? เป็นการจับคู่และแยกกันได้ดีมากสมกับเป็นพวกนั้น

"ตอนแรกก็ตกใจอยู่ที่คุโระรู้จักกับทั้งคู่ ถึงจะอยู่ระดับแค่Cแต่ความสามารถท่วมท้นสุดๆไปเลยล่ะนะ ดูเหมือนว่าบ่อยครั้งที่พวกนั้นจะสามารถโค่นศัตรูระดับสูงๆได้ล่ะนะ"

"ทำไมตอนเจอกันครั้งแรกยัยพวกนั้นดูไม่เอาอ่าวสุดๆไปเลยกันนะ? ยิ่งปราศจากอาวุธและกอดกันกลมตอนโดนหมาป่าเพลิงล้อมอีก"

"ก็หมาป่าเพลิงที่รวมกลุ่มมันอันตรายกับแรงค์กลางๆและต่ำนี่นะ ถ้ามีมากกว่าสามตัวพวกแรงค์Bก็ลำบากแล้วล่ะน่า ถ้าไปกันเป็นกลุ่มสี่คนยังพอว่าล่ะนะ"

"สถานการณ์เหรอ? น่าปวดหัวซะจริง"

หมาป่าเพลิงมีระดับเท่าๆกับระดับC แต่เมื่ออยู่รวมกลุ่มก็ขึ้นอยู่กับขนาดของกลุ่มซึ่งสูงสุดไปถึงระดับS ก็มีมาแล้ว ยังไงก็ตามไอ้ที่พวกเราจะไปนั้นเกินกว่าที่เด็กๆพวกนั้นจะมาได้นะ คิดยังไงกันถึงได้จับกลุ่มได้แย่แบบนี้?

ข้อมูลคือฝูงออร์คนั้นมีมากกว่าสามพันตัว มีวี่แววว่าจะเพิ่มขึ้นในหลายวันมานี้เพราะนั่นก็เป็นอะไรที่เรียกได้ว่าค่อนข้างจะเก่ามากแต่ดันเลือกกลุ่มระดับต่ำและเด็กมาเนี่ย ดูยังไงมันก็เกินไปหน่อยแฮะ

"ไม่ต้องห่วง พวกนั้นเป็นระดับC และกลุ่มนั้นก็เป็นระดับBซึ่งมีหัวหน้าปาร์ตี้เป็นระดับA และอีกกลุ่มนั้นเป็นกลุ่มระดับD มีแค่นายกับเด็กทั้งสามคนเท่านั้นที่อยู่ระดับE โดยรวมแล้วพลังที่มีในทัพนี้มันมากเกินพอเลยล่ะ"

นิลล่าพูดมาแบบนั้น ตอนที่เธอเป็นแบบนี้ก็ดูดีมาก ทำเอานับถือเลยล่ะนะ ราวๆกับหัวหน้าแผนกหรือประธานนักเรียนดีเด่นเลยล่ะ สมกับเป็นระดับAล่ะนะ สุดยอดจริงๆ

"หือ? พวกแกคือพวกกลุ่มสุดท้ายสินะ?"

คนที่ทักขึ้นเป็นหัวหน้าปาร์ตีระดับCที่นิลล่าได้บอกไป ในกลุ่มมีมันที่เป้นนักดาบกับมือหอกที่เป็นผู้ชายเพียงแค่สองคนเท่านั้น นอกนั้นก็มีแต่ผู้หญิงซึ่งเป็นผู้ใช้โล่กับนักธนู ไม่ค่อยสมดุลแต่ก็ไม่ได้แย่เท่ากับปาร์ตี้ระดับBตรงนั้น ซึ่งหัวหน้าปาร์ตี้เป็ํนผู้หญิงผิวแทนดูเถื่อนที่เป็นผู้ใช้ขวาน และสมาชิกหญิงสองคนที่ใช้หอกและทวนซึ่งไม่สมดุลสุดๆไปเลยล่ะนะ

กลุ่มระดับDตรงนั้นค่อยทำให้อุ่นใจขึ้นมาหน่อย เพราะมีมือดาบสองคนเป็นชายหนึ่งและเอลฟ์สาวหนึ่ง จอมเวทย์ที่เป็นดาร์กเอลฟ์สาวหนึ่งคนและมนุษย์ผู้ชายหนึ่งคนที่เป็นมือธนู รวมไปถึงดวอร์ฟที่เป็นซัพพอร์ตผู้ใช้ทั้งค้อน หน้าไม้ หอก ดาบ คือมีอาวุธหลายอย่างอยู่ที่หลังแต่ดูจากท่าทางแล้วจะใช้ไม่เป็นล่ะนะ เป็นปาร์ตี้ที่มีพลังน้อยที่สุดแต่มีความสมดุลเป็นเลิศที่สุดล่ะนะ

"ก็ใช่น่ะสิ นี่เป็นปาร์ตี้ของเขาคนนั้น ประกอบไปด้วยผู้ใช้ดาบยักษ์หนึ่งคน จอมเวทย์สองคนซึ่งก็คือฉันกับเด็กคนนี้ ผู้ใช้เวทย์ผสมอย่างท่านโครว คุโรมิเน่มือขวาของท่านผู้กล้าที่อยู่ตรงนั้น"

เธอแนะนำทีละคนและผายมือไปชี้ที่ฮินะ ซึ่งนั่นทำให้ทั้งสิบสองคนตกใจมองไปทางฮินะ แต่ไม่ได้ทำท่าทีเวอร์วังเหมือนพวกคนในหมู่บ้านซะเท่าไร

"สวัสดีจ้า ผู้กล้าเองจ้า"

"ก...โกหกสินะ? แล้วทำไมเธอถึงได้อยู่กับพวกนั้นล่ะ? อย่างบอกนะว่าพวกนั้นเป็นระดับA?"

"เปล่า มีสองคนที่เป็นระดับE ท่านผู้กล้าที่ไม่มีระดับกับท่านโครวและฉันที่อยู่ระดับAเหมือนกัน"

"เดี๋ยวนะ? ทำไมถึงพาเด็กแบบนั้นมากัน? แล้วผู้ใช้ดาบยักษ์นั่นมันอะไร? เท่าที่เห้นเจ้านั่นมาตัวเปล่านี่? ไม่ไหวหรอกกลับไปซะ"

ไม่ใช่เจ้านักดาบนั่นแต่เป็นผู้ใช้ความสาวที่ใส่ชุดแหวกอกจนเห็นร่องนมได้ชัดแจ๋ว ถูกหยิกโดยเหล่าภรรยาทั้งสองด้วยแฮะผม อ่อ ลืมบอกไปน่ะพวกเราไปจดทะเบียนกันแล้ว 

ตอนนี้ฮินะได้เปลี่ยนนามสกุลมาใช้เป็นนามสกุลผมคือ คุโรมิเนะ ฮินะ ส่วนเอวานั้นก็เหมือนกันแต่เพราะไม่มีนามสกุลอยู่แล้วมันจึงง่ายกว่า คุโรมิเนะ เอวา น่ารักดีนะ แต่ถึงจะเปลี่ยนนามสกุลแล้วแต่กับเอวาพวกเรายังแค่มั่นกัน แน่นอนว่านิลล่าก็ด้วย คุโรมิเนะ นิลล่า ตอนนี้เรียกให้ถูกล่ะ ว่าแต่ผมไม่ได้จ้องนมนั่นซะหน่อยทำไมหยิกกันแรงขนาดนั้นกัน?

"ว่าแต่นายเป็นใคร?"

"คุโรมิเนะ คุโระ"

"คุโรมิเนะงั้นเหรอ? ชื่อแปลกจังนะ"

"คุโระต่างหาก คุโรมิเนะมันเป็นนามสกุล ชั้นมาจากต่างโลกเหมือนกับผู้กล้านี่แต่ว่าชั้นไม่ได้แกร่งเวอร์เหมือนกับเธอ และแน่นอนว่าชั้นแกร่งกว่าพวกเธอร่วมมือกันซะอีก"

"ปากดีนักนะ อยากรู้ซะจริงว่าแกแกร่งอย่างที่ปากว่า...หือ?"

"ย...อย่าทำอะไรไม่เข้าท่าเชียวล่ะ อัลซุ ฉันขอรับประกันความแข็งแกร่งของเขาเลยล่ะ"

"ทำไมดูลุกลนเชียว? ว่าไงว่าตามกันก็แล้วกัน ว่าแต่...แหวนนั่นมัน?"

"ม...ไม่มีอะไรหรอกน่า!"

นิลล่าซ่อนแหวน อายเหรอ? ทำเป็นสาวน้อยไปได้ยัยนี่...

"รีบไปกันได้แล้ว ผมไม่มีเวลาว่างมากนักเหืมอนพวกเธอหรอกนะ อะไรที่รีบได้อยากจะรีบอยู่เหมือนกัน"

"พูดมากจังเลยนะนายน่ะ ชักจะโมโหแล้วนะเฮ้ย"

"โมโหไปมันก็ไม่ทำให้เธออยู่เหนือผมหรอกนะ"

"พี่คะ! หยุดได้แล้วค่ะ!"

"นิสัยเสีย"

"ตลอดเลยนะนายน่ะ"

โดนภรรยาทั้งสามดุซะแล้วสิ ไม่ต้องมาแสยะยิ้มเลยยัยโครว ผมถอนหายใจแล้วเดินไปยังประตูวาร์ปซึ่งอยู่ในอาคารแ่หงนึง ทุกคนมองมาทางพวกผมที่เดินไปโดยไม่สนอะไรจนกระทั่งมีเสียงดังขึ้นมา

"หยุดเลยนะเว้ย! พวกเรายั---"

"หัวหน้าของกลุ่มพวกเราทั้งหมดคือยัยโครวนี่ โดยที่มีนิลล่าเป็นผู้ช่วยบังคับบัญชา กองหน้าคือพวกที่ใช้อาวุธประเภทวงกว้าง ซับพอร์ตคือพวกที่ใช้ดาบหรือมีดและดวอร์ฟนั่น แนวหลังคือพวกนักเวทย์และนักธนูโดยมีคนคุ้มกันเป็นยัยสองพี่น้องรูบี้และลิลลี่ แค่นี้พอรึยัง?"

"...เออ ก็แค่นี้แหละ"

"รีบไปได้แล้ว ชั้นไม่มีเวลาว่างมากนักหรอกนะ"

"ไม่ชอบแกจริงๆว่ะ"

เป็นหัวหน้ากลุ่มระดับCนั่นสินะ? จากเสียงและน้ำหนักของคำพูด รวมไปถึงลักษณะในกา่รพูดไม่ต้องมองก็รู้เลยล่ะ ยังไงก็ตามการต่อแถวนี่น่ารำคาญจังนะ

และพวกเราก็วาร์ปไปยังเมืองหลวงของเมอร์เซ้นต์แห่งนี้ หรือก็คือไปที่เมอร์ล็อคนั่นแหละนะ ทั้งๆที่เมื่อวานพึ่งไปมาแบบนี้ค่อนข้างจะน่าปวดหัวหน่อยๆแฮะ

"ไปกันได้แล้ว"

คนออกคำสั่ง โครวเดินนำหน้าตามหน้าที่ที่ควรจะเป็นนั้นคือผม แต่ยัยนี่เป็นหัวหน้าแถมเก่งสุดยอดเพราะงั้นไว้ใจได้ และต่อมาคือกลุ่มของผม และยัยสาวเถื่อนแหวกอกนั่นตามลำดับ

"มันค่อนข้างจะไกลมากเพราะงั้นไปแวะเตรียมเสบียงกันก่อนดีกว่ามั๊ย?"

"...ถ้าท่านฮินะพูดอย่างงั้นล่ะก็..."

"แล้วเธอรู้ได้ยังไงกันฮินะ? ว่ามันไกลน่ะ?"

"ก็ตอนอาบน้ำเราถามนิลล่าน่ะสิ!"

...ฮินะนี่มันฮินะจริงๆเลยแฮะ ผมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะยอมปล่อยให้ทั้งสามเข้ามาควงแขนแล้วปล่อยให้พวกเธอทั้งสามคนลากผมไปไหนมาไหนภายในเมืองหลวง

"นี่! นิลล่า! แยกกลุ่มไปแบบนั้นไม่ได้นะ! แล้วไหงไปกอดแขนเจ้าผู้ชายนั่นกันเล่า!?"

นิลล่าสะดุ้งเฮือก แต่ก่อนที่เธอจะหันไปคุยกับยัยนั่นโครวก็หันกลับมาบอกพวกนั้นซะก่อนแล้วล่ะนะ 

"ข้าไม่รู้ว่าพวกแกได้เตรียมตัวทั้งเรื่องเสบียงหรืออะไรหลายๆอย่างรึเปล่าแต่พวกเราต้องการความเตรียมพร้อม ดังนั้นปล่อยให้พวกนั้นไปเตรียมพร้อมซะ ถ้าพวกแกคนไหนยังไม่พร้อมสำหรับการตั้งแคมป์และเดินป่าล่ะก็ไปเตรียมตัวซะ"

เธอพูดจบก็เดินมาทางนี้แต่ไม่เข้าใกล้ผมเลย ยัยโครวอ้อมไปหาฮินะแล้วควงแขนของเธออย่างเขินอายแต่ฮินะหาได้รู้ไม่ว่าโครวรู้สึกยังไงอยู่ ยัยนี่ทำหน้ายิ้มได้เฉยเมยชะมัด...

"อยากได้ชุดใหม่ให้เอวาสักหน่อย มองหาร้านที่มีการเสริมพลังเวทย์หน่อยก็ดีนะ ชุดในตอนนี้ของเอวามันปกติเกินไป และอยากได้มีดสั้นที่ดีๆให้กับเอวาสักเล่มนึงด้วย"

"เอีะ? พี่คะ แค่นี้ยังไม่พออีกเหรอคะ?"

"ไม่หรอก เธอน่ะต้องมีเครื่องป้องกันที่ดีกว่านี้นะเอวา มีดเองก็จำเป็นเพราะพวกเราหวังพึ่งทักษะการชำแหละของเธออยู่เหมือนกัน ยังไงก็ตามอาหารและเสบียงน่ะพร้อมแล้ว บนโลกนี้มีเต๊นต์รึเปล่านะ?"

"เต๊นต์? อะไรล่ะนั่น?"

โฮะโฮ่ โครวเป็นคนตอบกลับผมซึ่งมันหาได้ยากสุดๆไปเลยนะนั่นน่ะ ผมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับยัยโครวไปเพราะดูท่าแล้วไม่น่าจะมีจริงๆแฮะ

"มันจะเป็นอะไรที่คล้ายกับบ้านหลังเล็กที่ทำด้วยผ้าที่มีความหนามาก ประกอบไปด้วยแท่งเหล็กที่เป็นตัวยึดไม่ให้พังเมื่อลมพัดโดที่มันจะเป็นโครงสร้างภายใน และยึดไว้ด้วยลิ่มกับสลิงหรือก็คือเชือกแต่ทำจากเหล็กน่ะ"

"เห ของแบบนั้นบนโลกนี้ไม่มีหรอกนะ แต่นั่นมันค่อนข้างจะสะดวกสบายจังเลยนะ"

"เธอคิดงั้นเหรอนิลล่า?"

นิลล่าพยักหน้าตอบผม แต่ผมไม่ได้คิดแบบนั้นแฮะ เพราะว่ามันชื้นมากๆและพื้นก็จำเป็นต้องปูเสื่อทับเอาไว้ไม่ให้เปียกไปถึงฟูก อีกทั้งมีขนาดไม่เล็กมากสำหรับการตั้งแคมป์ ถึงจะมีขนาดเท่าไรก็ไม่มีปัญหาสำหรับผมก็เถอะนะ

"มันมีปัญหาอะไรอีกล่ะ?"

"ก็นะ...ในกลุ่มพวกเราถ้าจะให้พูดล่ะก็ มีแค่ผมที่กางเต๊นต์เป็นเท่านั้นนี่สิ"

"แล้วมันทำไมล่ะ?"

"ปกติมันต้องมีคนมาคอยช่วยล่ะนะ ถ้าเป็นพวกเธองานอาจจะล่าช้าแต่ได้ชัวร์ๆซึ่งมันก็ค่อนข้างจะลำบาก แตุ่้าเป็นฮินะล่ก็..."

"ท่านฮินะทำไม?"

"...ครั้งนึง เป็นเพราะฮินะจึงทำให้พวกเราทุกคนทั้งเจ็ดคนซึ่งอยู่กลุ่มเดียวกันไม่ได้นอน เพราะยัยนั่นทำเต๊นต์พังแบบใช้งานไม่ได้เลยน่ะสิ"

"""..."""

"อ...ฮะฮะฮะ มีเรื่องแบบนั้นด้วยนี่เนอะ!"

ฮินะลูบหัวแล้วหัวเราะอย่างเขินอาย พวกเรารู้ได้ในทันทีเลยล่ะเมื่อตอนนั้น ได้รับรู้ว่าฮินะนั้นอันตรายกว่าสิ่งใดบนโลก โดยเฉพาะความซุ่มซ่ามของยัยนี่ ซึ่งมันเกินกว่าที่คิดไปสุดๆเลยล่ะ



ร...ไรท์ไม่ได้ติดเกม Fate/GO นะ! ย...ยังไงก็ตามพรุ่งนี้จะใช้เวลาทำNC อันล่าสุดของอีกเรื่อง แล้วเข้าสู่บทสงครามอย่างเต็มรูปแบบแล้วล่ะนะ! ย...ยังไงก็ติดตามกันก่อนก็แล้วกัน ถึงจะดูเหมือนเมาแต่นั่นเป็นอะไรที่ปักธงเอาไว้แล้วนะ!

แล้วก็ บทปิดท้ายตอนนี้ก็สั้นพอๆกับตอนนี้เลยล่ะ บางทีการที่พิมพ์ติดลมมันทำให้งานถูกย่อหน้าลงเหลือน้อยกว่าเดิมทั้งสองเรื่องเลย แน่นอนว่าตอนหน้านั้นไม่ 16 ก็ 18 หน้า ถ้าเกินกว่านี้ก็...ก็ไม่ใช่มนุษย์แล้วล่ะค่ะ ถถถ+



"ในที่สุดก็จะได้ลงไปบนโลกมนุษย์แล้ว!!!"

บนโซฟาที่ตรงหน้าเป็นโต๊ะที่มีเอกสารจำนวนมากจนคาดไม่ถึงวางกองอยู่ เด็กสาวที่เป็นนางฟ้าตัวน้อย ผมสีทองสดใสเอนตัวลงบนโซฟาอย่างยั่วยวน โดยที่มีเด็กสาวผู้เป็นครึ่งมนุษย์และจิ้งจอกสีทองยิ้มเจื่อนพลางเดินถือถ้วยชามาให้

"เหนื่อยหน่อยนะพี่ เอาคุ้กกี้ไหม?"

"ขอแซนด์วิชแทนได้ป่ะ?"

"เรื่องมากจริงๆเลย รอแปปนึงก็แล้วกัน"

เธอวางถ้วยชาเอาไว้แล้วเดินไปยังตู้เก็บของที่ไว้ใช้เก็บพวกอาหารบางชนิด และตู้เย็นที่อยู่ข้างๆเพื่อหยิบแยมมาทาขนมปังที่หยิบมาด้วย

เธอใช้เวทย์ไฟย่างขนมปังที่หยิบออกมาเล็กน้อย พลางทาแยมลงไปซึ่งมันโคตรจะไม่เข้ากันแต่ก็ใช่ว่าจะแย่มากมาย ยังไงซะมันก็อร่อยพอควรสำหรับคนที่ีทำอาหารไม่เป็นแบบนี้

"ชาหอมมากเลยนะ"

"ก็เป็นชาสมุนไพรนี่นะ"

"ขนมปังนี่ก็ด้วย"

"ขอทำหมดเลยได้ไหม? มันจะหมดอายุแล้วน่ะ"

"ฝากซื้อใหม่ด้วยนา"

"ไม่มีปัญหา"

เด็กสาวส่ายหางไปมาแล้วย่างขนมปังทำแซนด์วิชอีกจนกระทั่งขนมปังหมดถุง ส่วนแยมที่เหลืออยู่ครึ่งนึงเธอก็จับยัดเข้าตู้เย็นไปอีกครั้ง

"นี่ ข้าไปหาเขาเลยได้รึยัง?"

"ไม่รู้สิ รอพี่ฮารุกลับมาก่อนก็---"

"ก~ลั~บ~ม~า~แ~ล้~ว~จ้~า~"

พูดปุ๊บก็มาปั๊บ หญิงสาวที่แตกต่างจากสองคนโดยสิ้นเชิง ผมสีบลอนด์และดวงตาที่น่ากลัวราวกับสัตว์ป่า ฟันที่มีเขี้ยวนั้นเป็นเสน่ห์ของเธอ หน้าอกพอประมาณและร่างกายที่สูงดูพึ่งพาได้ เธอมองไปยังเด็กสาวที่กำลังส่ายหางและมีหูจิ้งจอกสีทองดุ๊กดิ๊กไปมา

"วันนี้กลับร่างเดิมเหรออเดล? ถึงสีแดงจะสวยแต่สีทองนี่ยังไงก้สวยกว่าล่ะนะ"

"ฉันไม่ดีใจหรอกนะที่เะอชม เพราะเธอน่ะแย่งเขาไปจากพวกเรา"

"เธอไม่มาทำงานเป้นพนักงานกิลด์กับฉันเองนะเฟ้ย อย่ามาโทษกันสิฟะ"

"ยังไงก็ตามตอนนี้ข้าไปหาเขาได้รึยัง?"

"อ๊ะ! ยังไม่ได้หรอกนะพี่จ๋า พอดีว่าเขาไปทำเควสต์กว่าจะกลับมาไวสุดๆก็พรุ่งนี้ล่ะนะ ถ้าไปเจอกันกลางป่าโดยมุ่งเป้าไปยังเขาคนนั้นมันจะไม่เป็นการเปิดเผยเกินไปรึไง? ถ้าให้ดีเธอไปรอพบกับเขาที่เมืองเมอร์ล็อคก็ได้นี่? ก่อนที่เขาจะกลับเมอร์เซียน่าเธอน่าจะตรวจจับหาเขาเจออยู่แล้วนี่นะ?"

"ก็ได้ ข้าล่ะเกลียดการรอคอยจริงๆ"

"แต่เท่าที่ฉันรู้ เมื่อคืนเธอสำเร็จความใคร่กับอเดลโดยที่ดูพวกเขามีอะไรกันไม่ใช่เหรอพี่จ๋า?"

"ว๊าย!!! ไม่ได้ยิน ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น!!!!!!!"

-ครืด ครืด ครืด ครืด ครืด-

"จ...ใจเย็นๆก่อนพี่จ๋า ใจเย็นๆก่อน!!"

เพียงแค่การโวยวายและการเผลอปล่อยพลังเวทย์ออกมาโดยไม่รู้ตัว เท่านี้ก็แทบจะทำให้สวรรค์ล่มแล้ว ยังไงก็ตามถ้าเธอไม่หยุดไปเมื่อกี้คงโดนดุโดยพระเจ้าสูงสุดที่มีตำแหน่งสูงกว่าเป็นแน่แท้ และนั่นก้คงจะเป็นครั้งที่สามที่เธอถูกตักเตือน บางทีอาจจะถูกลงโทษก็ได้...ถึงเธอจะมีอำนาจมากกว่าพระเจ้าสูงสุดของโลกใบนี้ก็ตามที

"ย...ยังไงก็ตามข้าจะไปพบเขาพรุ่งนี้!"

"น...นั่นสินะ! ฉันจะไปด้วยก็แล้วกันนะพี่ แล้วก็นะพี่ฮารุ...ฉันเองก็เห็นเหมือนกันว่าพี่เองก็ช่วยตัวเองน่ะ!"

"ไม่ขอปฏิเสธ~"

แล้ววันนั้นพวกเธอทั้งคู่ก็ทะเลาะกันขนานใหญ่ โชคดีที่มันไม่หนักหนาจนถูกพระเจ้าสูงสุดดุเอา


**ปล. พระเจ้าสูงสุด/เทพเจ้าสูงสุด คนเดียวกัน บางทีก็พิมพ์เมาๆและขี้เกียจแก้ ถถถ+**

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว