email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Look Like 10

คำค้น : Look Like รักเราใกล้กัน nana nanaกะหอยทาก ลุงอิน อินทร น้องพู่ พู่กัน เบาสมอง น่ารัก หวานมุ้งมิ้ง อบอุ่น เป็นผู้ใหญ่ ไร่ส้มไร่องุ่น ใส่ใจ ดูแล ดราม่านิดหน่อย ฟิน หวานละมุน นิยาย ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2560 20:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Look Like 10
แบบอักษร

​Look Like 10​



“พี่อิน!!” เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้ฉันกับพี่อินชะงักเท้าแล้วหันกลับไปมองอย่างสงสัย ร่างบางสูงโปร่งยืนใส่ชุดสีขาวฟูฟ่อง เธอคนนั้นจ้องมองพี่อินอย่างมีความหมายรอยยิ้มใสซื่อถูกส่งมาให้ร่างสูงข้างๆฉัน พี่อินมองคนตรงหน้าอย่างตกใจ มือหนาหลุดล่วงจากเอวฉัน ใจฉันชาวาบเมื่อผู้หญิงคนนั้นโผเข้ามากอดพี่อินไว้ ร่างสูงยืนนิ่งไม่ได้ยกมือขึ้นกอดเธอเลย

“ฟาคิดถึงพี่อินจังเลยค่ะ” ร่างเล็กพึมพำบอกพี่อิน แต่ร่างสูงก็ยกมือผลักผู้หญิงคนนั้นออกแล้วรีบเข้ามาดึงฉันเข้าไปกอดกั้นผู้หญิงคนนั้นไว้

“มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ คุณลุงอยู่ข้างในเข้าไปสิ” พี่อินบอกเสียงแข็ง ผู้หญิงคนนั้นเลยมองอย่างตัดพ้อก่อนที่เจ้าหล่อนจะสะบัดหน้าหนีไป

“คนนั้นเป็นลูกเลี้ยงของคุณลุงน่ะ พี่ไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่หรอกเหมือนเธอจ้องจะกินพี่เลยพี่ไม่ชอบ” พี่อินเล่าระหว่างที่ประคองฉันเข้าไปในงานและพาเดินไปที่โต๊ะที่อาร์ตนั่งอยู่แต่นั่งได้ไม่นานก็ถูกเชิญขึ้นไปบนเวทีพอผู้ใหญ่อวยพรเสร็จเราถึงได้นั่งพักทานข้าวยาวๆอาจจะมีบ้างที่เดินไปถ่ายรูปกับแขกผู้ใหญ่

“นั่งก่อน คิมเอาโทรศัพท์กูมาหน่อย” พอเรานั่งพี่อินก็หันไปบอกพี่คิม ส่วนฉันก็นั่งคุยนั่งถ่ายรูปกับเพื่อนพี่อินยื่นมือมาสะกิดที่แขนเบาๆพอหันไปก็เห็นเขายกโทรศัพท์เครื่องหรูของเขาขึ้นมืออีกข้างก็ยื่นมารั้งเอวฉันให้นั่งชิดกับเขา ชิดในแบบที่แทบจะสิงกัน

“ถ่ายรูปกันหน่อยคนสวย” พี่อินบอกพร้อมกับรอยยิ้มละมุน เราถ่ายรูปกันเล่นรอระหว่างที่ทานข้าว พี่อินยื่นโทรศัพท์เขามาให้ดูเมื่อเขาอัพรูปลงโซเชียล เพียงแค่ไม่กี่นาทีรูปที่อัพลงมีทั้งยอดไลค์และยอดเม้นเยอะมากคนที่เม้นส่วนมากก็เป็นเพื่อนพี่อิน


Intorn  Akkarawarin with PHU-GUN Nararin

​2mins

“วันที่มีความสุข”

For ever happy

91 likes 23 comment

“อายไหมเนี่ย” ฉันเงยหน้ามองพี่อินเขินๆแต่คนตรงหน้ากับยิ้มแล้วส่ายหน้าแทน มือหนายกขึ้นมาประคองใบหน้าฉันแล้วเกลี่ยด้วยนิ้ว สายตาอบอุ่นถูกส่งมาให้จนรู้สึกอุ่นที่หัวใจ ฉันยิ้มให้เขาเช่นเดียวกัน

“ไม่อ่ะ”

“ต่อไปนะครับ อันนี้เป็นเซอร์ไพรท์จากฝั่งเพื่อนเจ้าบ่าว เดี๋ยวเราไปชมกันเลยครับ” เสียงพิธีกรในงานดังขึ้นพร้อมกับไฟในงานค่อยๆหรี่ลงจนดับไป มีเพียงแสงสว่างจากจอโปรเจ็คเตอร์ รูปที่โชว์ขึ้นมาคือกลุ่มผู้ชายกลุ่มใหญ่ที่นั่งอยู่ในร้านอาหาร และกลุ่มคนในรูปไม่ใช่ใครที่ไหนพวกเขาคือพวกพี่คิมนี่แหละค่ะมีพี่อินแล้วก็เพื่อนสนิทของเขา แต่เหมือนพี่อินกำลังจ้องอะไรสักอย่าง

“วันนี้วันที่สิบเก้าเดือน...วันนี้โดนไอ้คนนี้...” พี่คิมแพลนกล้องไปยังพี่อินที่กำลังนั่งเหม่อจ้องไปยังตรงข้าม

“มันตามคนๆหนึ่งอยู่ครับ” พี่คิมพูดต่อ

“ไอ้อิน” พี่คิมเอ่ยเรียกพี่อินพรางแพลนกล้องไปให้เห็นใบหน้าหล่อน้อยๆ ดูก็รู้ว่าแอบถ่าย

“อะไร” คนถูกเรียกขานรับเสียงแข็ง

“ทำไมมึงไม่เข้าไปทักน้องเขาวะ กูเห็นมึงลากพวกกูมาตามน้องวันนี้วันที่สามแล้วนะเว้ย” พี่คิมยังพูดต่อ

“ถ้ากูกล้ากูจะอยู่อย่างนี้ไหมล่ะ” พี่อินตอบเสียงแผ่ว

แล้วภาพก็ตัดไปพร้อมกับขึ้นคลิปใหม่ และยังคงเป็นพี่อินแต่คราวนี้พี่อินเดินอยู่ข้างหน้าแล้วคนที่ถือกล้องอยู่ก็เดินตาม แต่ทำไมคนที่เดินอยู่ตรงหน้าเฉียงๆจากพี่อินถึงได้ดูคุ้นๆแบบนี้ล่ะ

“วันนี้มันก็ตามครับ”

“มันตามน้องจะครบเดือนแล้วตอนนี้ และที่สำคัญมันลากเพื่อนมาทำไม*!”*

เสียงใครคนหนึ่งดังเข้ามาพร้อมกับกดเสียงเล็กเสียงน้อยอย่างไม่พอใจ

“อยากรู้ล่ะสิว่าคนที่ไอ้เพื่อนเลวมันตามคือใคร” เสียงหนึ่งแทรกเข้ามาพร้อมกับกล้องที่แพลนไปยังผู้หญิงนั้น

เธอคนนั้นที่กำลังเดินอย่างไม่เร่งรีบใส่หูฟังๆเพลงพรางเดินไปเรื่อยๆ

“น้องชื่ออะไรนะไอ้อิน” เสียงคุ้นๆถามอีก

“น้องชื่อพู่กัน

พอได้ยินชื่อตัวเองฉันก็หันไปมองหน้าพี่อินอย่างตกใจ อย่าบอกนะว่าคนที่เพื่อนเขาถ่ายและยังเคยพูดว่าเขาเคยตามคือฉันน่ะ พี่อินกระแอมอายเอียงหน้าหลบสายตาฉัน ฉันเลิกสนใจเขาและดูคลิปต่อ จากคลิปที่พี่อินบอกว่าคนที่ตามคือฉันจากนั้นก็มีเสียงเพลงดังขึ้นพร้อมๆกับรูปภาพหลายอิริยาบถทั้งของฉันและของพี่อินและยังมีรูปของเราทั้งสองคนด้วย ไม่รู้ว่าไปถ่ายกันตั้งแต่ตอนไหนมีตั้งแต่ที่ฉันอยู่มหาลัย เดินที่ห้าง ไปทานข้าวกับอาร์ตหรือเดินซื้อของคนเดียว อยู่บ้านก็ยังมี แต่รูปคู่ก็จะเป็นส่วนที่ออกไปซื้อดอกไม้ที่ตลาดดอกไม้ ช่วงที่เดินซื้อของกันที่ห้าง

รูปมันเยอะมากจนฉันเริ่มจะตาลายและท้ายคลิปจะเป็นคลิปวีดีโอที่เพื่อนๆพี่อินอวยพรเราทั้งสอง เพื่อนพี่อินน่ารักมากเลยที่ทำแบบนี้ให้ พวกเขาดูรักและผูกพันกันมากจนฉันน้ำตาซึมออกมา

“อ้าวเฮ้ย! ใครทำน้องพู่กูร้องไห้วะ”

“ไอ้อิน! มึงใช่ไหม” เสียงพี่ๆจะว่าล้อก็ล้อจะว่าปลอบก็ปลอบแต่ส่วนมากจะล้อมากกว่า พี่อินหันมามองแล้วยิ้มเอ็นดูส่งมาให้ ท่อนแขนหนักยกขึ้นโอบไหล่ฉันก่อนจะรั้งเข้าไปกอดปลอบ

“เสียใจอะไรไหนบอกพี่ซิ” พี่กระซิบถามเสียงนุ่ม

“ไม่ได้เสียใจสักหน่อย” ฉันตอบเสียงอุบอิบ พี่อินเลยหัวเราะเบาๆ ฉันผละออกห่างจากคนตัวสูงก็เจอกับสายตาเอ็นดูส่งมอบมาให้ พี่อินยกนิ้วเกลี่ยน้ำตาออกให้เบาๆ

“คุณอินทรคุณพู่กันครับเชิญบนเวทีครับ”

“ครับ พู่กันป่ะเดี๋ยวก็ได้พักแล้ว” พี่อินประคองฉันให้เดินขึ้นไปบนเวที แสงแฟลชสว่างวิบวับมาจากทุกสาระทิศคงไม่พ้นจากช่างถ่ายรูปที่แม่พี่อินจ้างมา เรายืนยิ้มอยู่บนเวทีนานกว่าทุกครั้งกว่าจะถึงเวลาส่งตัวเข้าหอและตอนนี้ฉันก็เริ่มหิวอีกครั้งตอนที่เดินเข้ามาถึงห้องที่ถูกจัดเป็นห้องหอฉันก็ต้องร้องไห้อีกครั้ง เพราะภายในห้องถูกจัดตกแต่งไปด้วยดอกกุหลาบขาวที่ฉันชอบและถูกตกแต่งไปด้วยรูปน่ารักๆทีเผลอของฉันกับพี่อิน คนทำเซอร์ไพรท์นี้ไม่ใช่ใครที่ไหนันว่าอาร์ตกับแฟนมันนั่นแหละ

วันนี้ฉันร้องไห้กี่ครั้งแล้วเนี่ย ทำไมดูขี้แยขนาดนี้กัน...

พ่อกับแม่อวยพรอะไรบ้างไม่รู้เหมือนกันเพราะฉันเอาแต่ร้องไห้พอทุกคนออกจากห้องพี่อินก็ปลอบแล้วบังคับให้ไปอาบน้ำ แต่กว่าที่ฉันจะได้อาบก็ปาเข้าไปครึ่งค่อนคืนเพราะทั้งชุดทั้งผมทำให้การอาบน้ำฉันมันช้าลง ชุดเจ้าสาวตัวสวยถูกแขวนไว้หน้าตู้ ฉันนั่งซับผมที่ปลายเตียงพรางจ้องมองชุดอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ว่านี่มันเป็นชุดของฉันจริงๆ

“กรี๊ด!!”

“...”

“พี่อิน!” ฉันเอ่ยเรียกคนตัวสูงเสียงดังเมื่อเขาพุ่งเข้ามากอดฉันและดันตัวให้นอนบนเตียงอย่างรวดเร็วแถมยังโน้มเข้ามาจูบโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัวอีก เขาดูไม่ได้กลัวที่ฉันดุเขาไปเลยสักนิดเพราะใบหน้าหล่อเปื้อนยิ้มจนฉันอดที่จะหมั่นไส้ไม่ได้

“อื้อ!!” ริมฝีปากร้อนฉกจูบลงมาอีกครั้งและครั้งนี้มันทั้งนุ่มนวลและเร่าร้อนในคราเดียว หยดน้ำจากกลุ่มผมของพี่อินหยดลงกระทบหน้าฉันหยดแล้วหยดเล่า ความเย็นของหมดน้ำพอได้สัมผัสกับผิวหนังมันทำให้ฉันร้อนวูบแทนที่จะรู้สึกเย็น

“อื้อ พี่อิน พี่อินคะ” ฉันเอ่ยเรียกคนตัวโตเสียงสั่นหลังจากที่เขาผละริมฝีปากออกห่างแล้วระจูบตามซอกคอ มือหนาก็รั้งถอดชุดออกอย่างรวดเร็วและฉันก็เพิ่งสังเกตว่าเขาไม่ได้สวมเสื้อและท่อนล่างมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่พันท่อนล่างของเขาอยู่

“อื้อ” พี่อินครางรับใครคอระหว่างที่ก้มจูบต่ำลงไปตามร่องอกนิ้วร้อนลูบวนที่ขอบบลาฉันไปมา

“พี่อิน อ๊ะ” ฉันสะดุ้งตกใจเมื่อฝ่ามือร้อนของเขากำลังลูบวนที่ต้นขาและเลื้อยขึ้นมาเรื่อยๆ

“แต่งงานแล้วนะ จดทะเบียนแล้วนะ ตอนนี้...”

“...”

“พี่ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ” พี่อินจ้องตาฉันไม่กระพริบ หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นเมื่อเขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้เรื่อยๆ กระทั่งปลายจมูกเราชนกันเบาๆ

“ได้ไหมพู่กัน” พี่อินกระซิบถามเสียงแหบพร่า ฉันชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพยักหน้าเบาๆพรางกัดริมฝีปากตัวเองแน่น

“แต่ป้องกันได้ไหมคะ พู่ยังไม่รับปริญญาเลย”

“ครับ แต่หลังจากนั้นพี่จะไม่ป้องกันนะ...” ร่างสูงผละออกเพียงเสี้ยววิก่อนจะกลับเข้ามาคร่อมร่างฉันไว้อีกครา

คนตัวสูงจูบรับมือก็เริ่มถอดบลาและอันเดอร์แวร์ออกไม่รู้ว่าแสงไฟในห้องถูกหรี่ลงตั้งแต่เมื่อไหร่เพราะตอนนี้ในห้องมีเพียงแสงไฟจากโคมไฟบนตัวเตียงทั้งสองข้าง ไฟหลอดใหญ่ในห้องนอนถูกปิดไปตั้งก็แต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้



==================------------------===================

เดี๋ยวลุง!!!!! ให้น้องพันกก่อนไหม อร้ายยยยยยยยยย

ความคิดเห็น