facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่9 เฮียรักหนู2 (Rewrite)

ชื่อตอน : ตอนที่9 เฮียรักหนู2 (Rewrite)

คำค้น : เสือปะทะแรด,เฮียเสือ,นะโม,นิยายวาย,yaoi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.8k

ความคิดเห็น : 150

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2563 23:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่9 เฮียรักหนู2 (Rewrite)
แบบอักษร

ตกเย็น... 

หนูทำการบ้านจนเสร็จแล้วเผลอหลับไป ตื่นมาอีกทีก็ตอนเย็นเลย พอหันไปมองบนเตียงแล้วเห็นว่าเฮียเสือยังไม่ตื่นหนูเลยลงไปเอาข้าวขึ้นมาเพื่อที่จะป้อนเฮีย พี่หนุนทำเตรียมไว้ให้หมดเรียบร้อยหนูเลยแค่ยกขึ้นมาทีเดียว 

"ขี้เซาจังเลยนะจ๊ะ" 

หนูขึ้นมาบนเตียงแล้วโน้มตัวไปจ้องหน้าของเฮียในระยะใกล้ ผู้ชายอะไรไม่รู้น่ารักน่าชังจริงๆ ขนาดหลับยังหล๊อหล่อ จมูกโด่งเป็นสัน ปากน่าจูบ หุ่นก็กำยำน่ากอด 

ฮือ~หนูอยากโดนเฮียกอดจังเลย 

จ้องได้ไม่นานเฮียเสือก็เริ่มรู้สึกตัวลืมตาขึ้นมา ดวงตาของเฮียเบิกกว้างเมื่อเห็นหนูจ้องหน้าเฮียอยู่ หนูก็เลยยิ้มด้วยและส่งแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความรักไปให้ ทำเอาเฮียผงะตกใจเลยยกเท้าขึ้นมาถีบหน้าท้องหนูจนหนูหงายหลังตกเตียง 

ตุบ!! 

"โอ๊ย!! ฮืออ เฮียถีบหนูทำไม นะโมเจ็บนะ" 

หนูร้องโวยวายออกมาเสียงดังด้วยความเจ็บก่อนจะค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้น มือก็ใช้ลูบก้นตัวเองที่พึ่งกระแทกกับพื้นไปด้วย ทำไมเฮียที่รักถึงทำกับหนูแบบนี้ 

ถึงจะไม่ได้ถีบแรงมากแต่หนูก็เจ็บนะ! 

"เฮ้ย กูขอโทษ กูแค่ป้องกันตัว กะ... ก็มึงจะปล้ำกูนี่" 

พอเห็นเฮียเสือขยับตัวลุกขึ้นแล้วมองหนูด้วยสีหน้าหวาดหวั่นพร้อมทั้งพูดขอโทษผสมกับคำด่า หนูก็เลยเดินเข้าไปพูดกับเฮียเสือใกล้ๆ เฮียชอบมองหนูในทางที่ไม่ดีแบบนั้นตลอด 

ถึงหนูจะอยากได้อยากโดนเฮียมาก แต่หนูก็ไม่คิดจะทำอะไรมิดีมิร้ายกับคนป่วยหรอกนะ!! 

"ฮึก หนูคิดไม่ได้จะปล้ำเฮียสักหน่อย แค่อยากดูเฮียหลับใกล้ๆ แค่นั้นเอง" 

"มึงอย่ามาตอแหล! กูรู้ว่ามึงคิด!! พอเลย หยุดร้องได้แล้ว ขอโทษๆ ดีนะที่กูไม่ถีบแรง" 

พอเฮียเสือโวยวายหนูก็เลยร้องไห้หนักพร้อมกับใช้มือลูบสะโพกตัวเองไปด้วย เฮียจึงเลยนิ่งไปก่อนจะดึงตัวหนูเข้าไปกอดและพูดขอโทษที่ถีบหนู 

"ฮึก หนูเจ็บ นะโมไม่ป้อนข้าวเฮียแล้ว เฮียกินเองเลย" หนูสะอื้นร้องไห้พร้อมกับใช้มือปาดน้ำตาตัวเองออกไปด้วย ถีบมาได้ไง นี่ว่าที่เมียในอนาคตของเฮียทั้งคนนะ 

"โอ๋ๆ กูขอโทษมึงไง กูแค่ตกใจ เจ็บตรงไหนบอกกูซิเด็กดี" 

"ฮืออ ตีนถีบแล้วลูบหลัง แบบนี้ก็ได้เหรอจ๊ะ? " หนูสะอื้นถามเฮียเสือด้วยแววตาน้อยใจ เฮียก็กอดเอวหนูไว้แล้วใช้มือลูบหลังปลอบหนูให้หยุดร้องไห้ 

"มึงเจ็บตรงไหน บอกกูซิ" 

"หนูเจ็บตรงนี้..." 

หนูบอกพร้อมกับชี้ตรงสะโพกที่กระแทกลงไปเต็มแรง เฮียก็ใช้มือลูบตรงที่หนูเจ็บแผ่วเบาแล้วพึมพำพูดขอโทษ หนูก็กอดขอเฮียไว้แน่นซบหน้าลงกับอกกว้างของเฮียเพื่อเรียกคะแนนสงสารจากเฮียเยอะๆ 

จากที่ลูบสะโพกของหนูอยู่ดีๆ มือเฮียก็เริ่มไล้ต่ำลงไปลูบก้นของหนู แถมลมหายใจของเฮียก็เริ่มแรงขึ้นจนหนูรู้สึกได้ 

"เฮียลูบนานไปแล้วนะจ๊ะ นะโมไม่ได้เจ็บตรงนั้น" 

หนูเงยหน้าพูดกับคนตัวโต ซึ่งพอหนูพูดแบบนั้นออกไปเฮียเสือก็รีบเอามือตัวเองออกไปจากก้นหนูทันที 

"ดะ เดี๋ยวกูกินข้าวเองก็ได้ มึงไปอาบน้ำเถอะ จะได้มาเช็ดตัวให้กูต่อ" 

เฮียเสือดันร่างของหนูออกจากอ้อมกอดพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักก่อนจะใช้มือปัดไล่หนูให้ออกไป หนูล่ะงงกับอารมณ์เฮียวันนี้จริงๆ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายจนหนูปรับอารมณ์ตามไม่ทัน 

"เฮีย..." 

"นะโมออกไปเร็วๆ " 

หนูยังไม่ทันจะได้พูดอะไรเฮียก็เร่งไล่หนูออกไป หนูเลยเบะปากมองหน้าเฮียเสือด้วยความน้อยใจก่อนจะเดินออกมา 

ฮึก! หนูจะไม่มาเช็ดตัวให้เฮียแล้ว หนูงอน!! 

 

... 

หลังจากที่หนูกลับมาถึงห้องหนูก็เข้าไปแช่น้ำอุ่นอยู่นานด้วยความน้อยใจเฮีย พออาบน้ำเสร็จหนูก็เดินออกมาใส่ชุดชุดนอนตัวใหญ่ใส่สบาย แล้วขึ้นมากอดเจ้าเมี๊ยวที่นอนอยู่บนเตียง แทนที่จะหลับให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยแต่หนูกลับกระวนกระวายใจเพราะเป็นห่วงเฮีย แบบว่ารักมากก็ห่วงมากประมาณนี้ 

เฮียกินยาแล้วรึยังนะ? 

เฮียจะเช็ดตัวให้ตัวเองก่อนนอนรึเปล่า? 

คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัวของหนูทำให้หนูทนข่มตาหลับต่อไปไม่ไหว สุดท้ายก็ต้องลุกจากเตียงแล้วเดินมายังห้องนอนของเฮียก่อนจะถือวิสาสะเปิดประตูที่ไม่ได้ล็อกเข้าไปด้านใน 

พอเห็นหนูเปิดประตูห้องเข้ามาเฮียก็หันมายิ้มให้หนู สีหน้าเฮียดูเหมือนดีใจที่เห็นหน้าหนูหรือว่าหนูคิดเข้าข้างตัวเองมากไปก็ไม่รู้ 

"นะโมมาเช็ดตัวให้กูหน่อยสิเด็กดี" 

ฮื้อ~ ใจหนูอ่อนยวบยาบไปกองที่ตาตุ่มทันทีเมื่อได้ยินประโยคขอร้องจากปากเฮีย ยิ่งมีคำว่า 'เด็กดี' ต่อท้ายมันเป็นอะไรที่ทำให้หนูรู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจมากเลย 

แบบนี้หนูหายงอนเฮียแล้วก็ได้... 

"เฮียกินยารึยังจ๊ะ? " หนูถามเฮียเสือหลังจากเดินไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เฮีย 

"กูกินหมดแล้วเหลือแค่เช็ดตัว" 

"งั้นเดี๋ยวนะโมเช็ดให้นะจ๊ะ" 

หนูพูดกับเฮียเสือก่อนจะค่อยๆ เอาผ้าชุบน้ำเช็ดไปตามร่างกายของเฮีย ตอนนี้ตัวเฮียยังดูอุ่นๆ อยู่เลย ใบหน้าหนูเห่อร้อนเมื่อเฮียจ้องหน้าหนูที่คอยเช็ดตัวให้ มองกันขนาดนี้ไม่เขินก็บ้าแล้ว 

"เช็ดข้างล่างด้วยสิ" 

เฮียบอกแล้วเลื่อนสายตามองส่วนล่างที่ถูกผ้าห่มคลุมอยู่ของตัวเองให้หนูเช็ด หนูก็เอาผ้าชุบน้ำใหม่แล้วบิดให้หมาดก่อนจะดึงผ้าห่มที่คลุมท่อนล่างของเฮียออก 

 

"อึก! เฮีย!! " 

ดวงตาของหนูเบิกกว้างก่อนจะแหกปากร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อส่วนล่างของเฮียไม่ใส่อะไรเลย 

"จะจะแหกปากทำไมวะ รีบเช็ดสิ" เฮียเสือตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบนิ่งอย่างไร้ความอายแล้วรั้งตัวหนูเข้าไปใกล้จนหนูต้องเบือนหน้าหนี 

"ฮะ เฮียต้องถอดขนาดนี้เลยเหรอจ๊ะ" 

หนูถามเสียงสั่น มือก็สั่นตามไปด้วย หนูไม่กล้ามองตรงนั้นของเฮียเลย หนูอาย ถึงจะมีเหมือนกันแต่ขนาดมันคนละเรื่องเลย ขนาดสงบอยู่ยังดูออกว่าไม่ธรรมดา ทำไมของเฮียมันใหญ่จัง 

อ๊ากกก!! 

ไม่มองสิๆ ๆ อย่ามองนะโม (ท่องในใจ) 

"อ้าว? ก็เช็ดตัวก็ต้องถอดหมดสิ มึงจะได้เช็ดตัวให้กูได้ทุกซอก... ทุกมุม" 

เฮียเสือสบตาพร้อมกับกระตุกยิ้มพูดกับหนูจนหนูต้องเบือนหน้าหนีด้วยความเขิน ใบหน้าก็เห่อร้อนจะแทบจะไหม้อยู่แล้ว 

หนูหลับหูหลับตารีบเช็ดตัวให้เฮียแบบลวกๆ พยายามไม่ให้มือไปโดนของสงวนของเฮียเสือโดยเด็ดขาด ใจตอนนี้เต้นเร็วราวกับจะกระเด็นออกมานอกอก มือไม่ก็สั่นไปหมด แรดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยจ้ะ 

"เดี๋ยว! เช็ดตรงนี้ด้วยสิ" 

เฮียเรียกจนหนูสะดุ้งเมื่อหนูเช็ดเสร็จแล้วและกำลังจะลุกออกไป แต่เฮียกลับดึงมือหนูไปวางแหมะลงตรงนั้นของเฮีย 

"เฮียไม่เอา อย่าแกล้งหนูแบบนี้" หนูส่ายหน้าพูดพร้อมกับจะชักมือกลับแต่เฮียไม่ปล่อยมือหนู 

"แกล้งอะไรเล่า! ก็มึงลืมเช็ดตรงนี้" 

ฮือ~ หนูไม่ได้ลืม หนูแค่ไม่อยากยุ่งกับตรงนั้น แค่เว้นนิดเว้นหน่อยจะเป็นอะไรไป หนูคร่ำครวญในใจและตอนนี้กำลังสบตามองหน้าเฮียด้วยสีหน้าไม่สู้ดี 

"เฮียปล่อยมือหนู" 

"หึ! มึงคงรังเกียจ ถ้ามึงไม่อยากเช็ดตัวให้กูก็ไม่เป็นไร" 

พอเห็นว่าหนูไม่ยอมทำให้ เฮียก็ฟึดฟัดทำหน้าโกรธใส่หนูก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมแล้วพลิกตัวหันหลังใส่หนูเหมือนเด็กเวลางอน 

เฮียโกรธหนูอีกแล้ว... 

"เฮียจ๋า หนูไม่ได้รังเกียจเฮีย เดี๋ยวนะโมเช็ดให้นะจ๊ะ" 

หนูเอาผ้าไปชุบน้ำแล้วบิดพอหมาดมาถือไว้ในมือก่อนจะสะกิดเรียกเฮีย เฮียเสือก็ขยับตัวนอนหงายเหมือนเดิมแต่ยังทำสีหน้าขุ่นเคืองใส่หนูอยู่ หนูก็เลยพยายามยิ้มหวานส่งให้เฮียแล้วใช้มือสั่นๆ ของตัวเองดึงผ้าห่มลงไปก่อนจะเอาผ้าชุบน้ำเช็ดตรงนั้นโดยไม่ก้มลงไปมองมือตัวเอง 

หนูก็แค่หลับหูหลับตาเช็ดไปทั้งอย่างนั้น 

"สะ เสร็จแล้วจ้ะเฮีย อ๊ะ! " 

หนูยิ้มเจื่อนบอกเฮียก่อนจะต้องตกใจเมื่อเฮียดึงตัวหนูขึ้นมานอนทับบนตัวของเฮีย จากนั้นก็กดจมูกลงมาหอมแก้มหนูฟอดใหญ่ราวกับจะฝังจมูกลงไปในนั้น 

ฟอด~ 

"ทำไมมึงน่ารักอย่างนี้ หืม? " 

"อื้อ~ เฮียปล่อยหนู" หนูดิ้นหนีเมื่อคิดว่าตัวเองอยู่ในท่าที่ล่อแหลมมากเกินไป แถมเสื้อที่หนูใส่ก็ยังคอกว้างมากอีกด้วย 

"ใส่เสื้อแบบนี้กะมายั่วกูรึไง เห็นนมมึงหมดแล้วเนี่ย! " 

หนูตกใจเบิกตากว้างเมื่อเฮียใช้มือดึงคอเสื้อของหนูลงก่อนจะมองหน้าอกทั้งสองข้างของหนูสลับข้างกันไปมา หนูก็ต้องใช้มือยื้อคอเสื้อตัวเองไว้แล้วส่ายหน้าปฏิเสธคำกล่าวหาของเฮีย 

"เฮียปล่อยสิ หนูไม่ได้มายั่วสักหน่อย! " 

"สีโคตรสวยเลยว่ะ" 

เฮียจ้องหน้าอกแบนราบของหนูแล้วพูดหน้าตายจนหนูทำตัวไม่ถูก แค่พูดไม่พอยังแกล้งใช้นิ้วสะกิดเขี่ยเล่นจนหนูรู้สึกเสียวแปลบขึ้นมา 

"เฮียเอามือออกไปเลย! " 

หนูจับมือหนาที่ป้วนเปี้ยนอยู่แถวหน้าอกออกไปจนได้ยินคนตัวโตหัวเราะเสียงต่ำในลำคอ ใบหน้าหล่อเลื่อนเข้ามาใกล้มากขึ้นตามมาด้วยเสียงพูดและลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่ตรงใบหู 

"กูอยากลองกินนมมึงจัง" 

"เฮีย..." 

หนูก้มหน้าพูดเสียงแผ่วเบาด้วยความอายเมื่อโดนเฮียไล่ต้อน พอรู้สึกว่าแก้มทั้งสองข้างเห่อร้อนขึ้นมาจนหนูก็เริ่มเม้มปากแน่น ไม่ต้องมองกระจกก็รู้ว่าตอนนี้หน้าของหนูคงแดงมากแน่ 

"อึก! เฮียปล่อยนะโม เฮียเป็นไข้อยู่นะจ๊ะ" 

ร่างของหนูสั่นสะท้านเมื่อใบหน้าของเฮียเสือเริ่มซุกไซร้ไปตามซอกคอ หนูพยายามใช้มือดันหน้าอกเฮียไว้เพื่อจะขืนตัวออกมา แต่ว่าเอวถูกท่อนแขนแข็งแกร่งกอดรัดไว้ไม่ให้ขยับลุกหนีไปไหน คนตัวโตใช้จมูกไซร้ไปทั่วซอกคอหนูโดยไม่ฟังเสียงร้องห้ามของหนูสักนิด 

"ฮึ่ม! ตัวมึงหอมน่าฟัดชะมัด" 

"อ๊ะ! เฮียอย่าแกล้งหนู..." 

หนูกัดปากร้องห้ามเสียงสั่นเมื่อเฮียเสือสอดมือเข้ามาใต้เสื้อแล้วใช้นิ้วสะกิดตรงปลายยอดอกสีหวานจนมันเริ่มหดเกร็งแข็งเป็นตุ่มไตตอบรับสัมผัส ได้แต่พูดขอร้องแบบเดิมเสียงแผ่วเบาเพราะคิดว่าเฮียคงแกล้งหนูแน่นอน ยิ่งถูกปลายนิ้วสากถูคลึงตรงส่วนปลายยอดนานเข้าหนูก็ยิ่งรู้สึกวูบวาบภายในช่องท้องจนหน้าท้องหดเกร็ง 

แผล่บ~ 

"อึก! ยะ อย่า... อื้ออ เฮีย...." 

ร่างของหนูสั่นระริกเมื่อเฮียขยับใบหน้าลงมาอยู่ในระดับเดียวกับหน้าอกหนู จากนั้นเขาก็ใช้ตวัดลิ้นเลียยอดอกของหนูผ่านเสื้อสีขาวตัวบางจนเนื้อผ้าบริเวณนี้มันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย พอเป็นแบบนี้ยิ่งเห็นตุ่มไตที่ชูชันดันผ้าตัวบางออกมาอย่างชัดเจน 

เฮียเสือมองตรงยอดอกของหนูด้วยแววตาพอใจก่อนจะใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางมากดทาบไว้ให้เม็ดอกที่อยู่ตรงกลางระหว่างนิ้วทั้งสองนูนเด่นออกมา จากนั้นก็ตวัดลิ้นปาดเลียสลับดุนดันย้ำๆ สัมผัสจากลิ้นร้อนชื้นและเนื้อผ้าที่เสียดสีกับตรงปลายยอดทำให้หนูสึกเสียวในช่องท้องจนต้องร้องครางออกมา 

"ฮึก เฮียพอแล้ว อย่าทำนะโม อ๊ะ อื้ออ หนูเสียว..." 

ยิ่งเฮียตวัดลิ้นเร็วขึ้นเนื้อผ้าตัวบางที่เปียกชุ่มก็ยิ่งเสียดสีไปกับปลายยอดอกของหนูทำให้หนูเสียวจนต้องใช้มือจิกหมอนของเฮียไว้ ร่างของหนูสะท้านเฮือกเมื่อเฮียใช้ฟันงับยอดอกของหนูผ่านเนื้อผ้าแล้วเริ่มใช้ริมฝีปากครอบครองดูดดุนจนหนูหอบหายใจแรง 

มืออีกข้างของเฮียก็เริ่มสอดเข้ามาในกางเกงขาสั้นใส่นอนของหนูก่อนจะนวดคลึงกลางกายเล็กของหนูจนมันตื่นตัวขึ้นมา เฮียจับส่วนอ่อนไหวของหนูขยับรูดเบาๆ ในขณะที่ปากก็สลับหยอกล้อกับยอดอกของหนูทั้งสองข้างอยู่อย่างนั้น 

"อ๊ะ!! เฮียพอแล้ว ปล่อยหนู..." 

หนูร้องออกมาเมื่อเฮียพลิกตัวหนูให้นอนใต้ร่างแล้วเลิกเสื้อหนูขึ้นไปกองไว้ด้านบนเผยให้เห็นยอดอกสีชมพูที่แข็งเป็นตุ่มไตทั้งสองข้างชัดเจน เฮียแลบลิ้นเลียริมฝีปากด้วยท่าทางหื่นกระหายก่อนจะก้มหน้าลงมาใช้ริมฝีปากดูดนมหนูอีกครั้ง มือก็ล้วงกลางกายของหนูออกมาแล้วขยับรูดเป็นจังหวะไปด้วย 

"อะ อ๊าา เฮียจ๋า... นะโมเสียว" 

หนูเชิดหน้าแอ่นอกรับสัมผัสจากโพรงปากร้อนชื้นของเฮียด้วยความเสียวซ่าน เวลาถูกเฮียใช้ริมฝีปากปากเม้มขยี้ตรงปลายยอดหนูยิ่งเสียวจนแผ่นหลังแทบไม่ติดกับเตียง 

"มึงน่าฟัดฉิบหายเลยเด็กแรด" 

"ฮึก! เฮียหนูปวด... อื้ออ มันจะออก" หนูบิดตัวครางเร่ารู้สึกปั่นป่วนตรงท้องน้อย ปวดหนึบตรงส่วนอ่อนไหวจนอยากปลดปล่อยออกมา เฮียทำหนูเสียวจนแทบทนไม่ไหว 

"อืม ปล่อยออกมาเลยเด็กดี" เฮียสบตาพูดเสียงแหบพร่าก่อนจะใช้ลิ้นเลียดุนดันยอดอกของหนู มือก็เร่งขยับรูดเร็วๆ จนหนูทนไม่ไหวกระตุกปลดปล่อยออกมา 

"อื้อ เฮียจ๋า... อ๊ะ อ๊าา!! " 

ร่างของหนูเกร็งกระตุกหลั่งน้ำสีขาวขุ่นออกมาเลอะเต็มมือเฮีย หนูหลับตาลงนอนหอบหายใจอยู่ใต้ร่างคนตัวโตด้วยหัวใจที่เต้นแรง ภาพในหัวตอนนี้เป็นสีขาวโพลนจนหนูทำตัวไม่ถูก หนูไม่กล้าลืมตาขึ้นมาสบตากับเฮียในเวลานี้ด้วยซ้ำ 

"กลับห้องไปนอนซะ" 

เสียงเฮียเสือกระซิบข้างหูของหนูก่อนที่เฮียจะลุกออกไปจากเตียงเป็นสิ่งที่ดึงสติหนูกลับมา พอลืมตามาเห็นว่าเฮียเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ หนูก็รีบลุกขึ้นมาจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองให้อยู่สภาพเรียบร้อยก่อนจะเดินออกมาจากห้องนอนของเฮียด้วยหัวใจที่เต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง 

เชื่อว่าเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นคงทำให้หนูนอนไม่หลับทั้งคืนอีกแล้วเป็นแน่... 

ความคิดเห็น