ยินดีที่ไม่รู้จัก EP2
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
ผมใช้ชีวิตกับคนแปลกหน้าที่ หน้าตาน่ารักเกินผู้ชายไปมากเลยครับ นิสัยของเธอก็ยังน่ารักอีกด้วย
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
เธอซัพพอร์ตผมทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆครับ เพราะผมไม่เหลืออะไรเลย
-
สนุกดีครับ ครั้งแรกในชีวิตเลยที่ได้ทำอะไรแบบนี้
-
สุดเขต
-
เที่ยวแบบสุดเหวี่ยง ไม่รู้จักใคร ตะโกนพูดกับสายลม แสงแดด ก็ไม่มีใครสนใจเพราะเราตะโกนเป็นภาษาไทยครับ
-
เธอพาผมทำอะไรสนุกๆ เยอะมาก
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
ไปตามโปรเจคโอปป้าของเธอ
-
เที่ยวสวนสนุก
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
ไปเกาะนามิ ตามรอยซีรี่ย์เกาหลีของเธอ
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
เพลินดีครับ จากที่ไม่เคยเที่ยวอะไรหรือทำอะไรแบบนี้ พอได้ลองดูถึงกับติดใจ
-
ตลาดกลางคืนทงแดมุน (Dongdaemun Night Market ) ที่เธอตระเวนพาผมหาอะไรอร่อยๆ กิน
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
ชีวิตของผมที่มักจะเป็นคนให้พึ่งพิงทั้งเรื่องงาน ส่วนตัว และความรัก
-
ผมเป็นผู้นำ คอยช่วยเหลืออุ้มชูคนรอบข้างมาตลอด
-
มีเพียงแค่น้าของผมคนเดียวที่ผมไม่ต้องทำแบบนั้น ผมถึงรู้สึกสบายใจเวลาอยู่บ้าน เพราะผมอ่อนแอได้ ร้องไห้เป็น
-
ผมแทบไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของการพึ่งคนอื่นมากนัก ว่า.....รู้สึกยังไง
-
แต่ตอนนี้คนแปลกหน้าตรงหน้าที่ผมไม่รู้จักแม้กระทั้งชื่อ ทำให้ผมรู้สึกแบบนั้น
-
เธอยื่นมือช่วยผมตั้งแต่วินาทีแรกที่เราเจอกัน ผมอ่อนแอ สิ้นหวังให้เธอเห็นตั้งแต่วินาทีแรก
-
ผมหัวเราะ ดีใจ ไปกับเธอ
-
สุดเขต
-
และร้องไห้เป็นเพื่อนเมื่อเธอดูซีรี่ย์ถึงตอนขมปี๋
-
น่าแปลกนะครับ แค่เพียง 3 วัน ผมกลับได้ความรู้สึก ความทรงจำ จากคนแปลกหน้าคนนี้มากมายเหลือเกิน
-
จนเวลาล่วงเลยมาถึงวันสุดท้ายก่อนที่เราสองคนจะแยกกัน
-
สุดเขต
-
โฟนกรี้ดดดดดดด โอปป้า
-
โฟน
-
โฟนคุณมานี่เร็ววววว // ลากสุดเขตให้เดินตาม
-
โฟนอัน ยอง ฮา เซ โย……… // คุยกับรูปโปรเจค
-
โฟนโอ้ยยย พ่อคุณเอ้ย กินอะไรเข้าไปถึงได้หล่อขนาดนี้..........ซารางเฮโยน๊า โอปป้าแจฮยอน // คุยกับรูปโปรเจค
-
โฟน
-
สุดเขต// มอง ยิ้มตาม // กดชัตเตอร์เก็บภาพ
-
สุดเขต
-
สุดเขตคุณคุยกับภาพโปรเจคนี่นะ
-
โฟนเห็นแค่โปรเจคก็ฟินแล้วคุณ กดบัตรไม่ทันหน่ะ
-
สุดเขตความสุขคุณ หาง่ายดีจัง
-
โฟนถ่ายรูปให้เราที // ยื่นโทรศัพท์ให้
-
สุดเขต1 2 3
-
สุดเขตสวยงาม // มองภาพ // อมยิ้มคนเดียว
-
โฟนคุณอยากไปไหนต่อมั้ย วันสุดท้ายแล้วนะ พรุ่งนี้เราก็แยกย้ายแล้ว // ยิ้ม
-
สุดเขตผมเกาะคุณอยู่นะ ไม่กล้าออกความเห็นหรอก มีชีวิตรอดมาได้ขนาดนี้ ก็แต้มบุณสูงแล้วคุณ แล้วแต่คุณเลย
-
โฟนงั้นแฮงค์เอ้าท์กัน ซื้อไปดื่มที่ห้อง เมาจะได้หลับไม่เป็นภาระใคร // ยิ้ม น่ารัก
-
สุดเขตเราคนละไฟล์ทบินใช่ป่ะ
-
โฟนคุณบินก่อนเรา 2 ชั่วโมง
-
สุดเขตอืม....... ( รู้สึกใจหาย )
-
โฟนแฮงค์เอ้าท์กัน ไปคุณ.......ตามมา
-
สุดเขตเดินตามทำไม เดินไปด้วยกันเลยดิ // เดินข้างๆ โฟน
-
เป็นคืนสุดท้ายที่จะอยู่ในความทรงจำของผมตลอดไปเลยครับ
-
คนแปลกหน้าที่ผมกล้าเเชร์เรื่องราวทั้งความสุข ความทุกข์ ให้ฟัง
-
เธอก็ตั้งใจฟัง
-
เวลาเธอคุยเจื้อยแจ้ว ก็น่าฟังสุดๆ เราสองคนไม่ได้เมานะครับแล้วก็ไม่ได้นอนด้วย
-
นั่งอยู่ นั่งคุยกันจนถึงเช้า ราวกับว่าเสียดายเวลาที่จะกำลังจะผ่านไป
-
.
-
.
-
วันต่อมา
-
สนามบินอินชอน (Incheon Airport) ประเทศเกาหลีใต้
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขต
-
สุดเขตคุณไม่เอากล้องจริงๆ เหรอ PENTAX 645Z เลยนะ
-
สุดเขต
-
โฟน// ยิ้ม
-
โฟนคุณเก็บไว้เถอะ เราว่ามันจำเป็นกับคุณมากกว่าเรา
-
โฟนแล้วคุณก็ดูรักน้องมาก แล้วคุณก็ถ่ายรูปสวยด้วย // ยิ้ม
-
สุดเขตแต่ผมใช้เงินคุณเยอะเลยนะ เกรงใจหว่ะ
-
โฟนงั้น.....เราจะถือว่า เราเช่าคุณเป็นเพื่อนเที่ยว คุณจะได้สบายใจ // ยิ้ม น่ารัก
-
สุดเขตเราจะไม่รู้จักกันต่อ จริงๆ ใช่มั้ย...........( แอบเสียดาย )
-
โฟน// พยักหน้า
-
โฟนคุณรู้ความลับเรามากเกินไป เดี๋ยวคุณแบล็กเมล์กับเรา
-
สุดเขต// กลั้นขำ
-
สุดเขตแหม....คุณก็เป็นผู้กุมชะตาผมเหมือนกันนั้นแหล่ะ
-
โฟนอ้าวเหรอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
-
โฟนไม่ต้องห่วงนะ เพราะเราจะไม่เจอกันอีก // ยิ้ม
-
สุดเขต..............( รู้สึกใจหาย )
-
สุดเขตยินดีที่ไม่รู้จักนะครับ คุณคนแปลกหน้าที่คุ้นเคย // ยื่นมือ เช็คแฮนด์
-
สุดเขตขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่เกิดขึ้นอีกครั้งนะ
-
สุดเขตผมขออนุญาตไม่คืนให้นะ ความทรงจำที่ดีแสนดีนี้ จะเก็บไว้....// ยิ้ม
-
โฟน.................. // ยิ้ม
-
โฟนยินดีที่ไม่รู้จักเช่นกัน คุณคนแปลกหน้าที่คุ้นเคย // เช็คแฮนด์
-
สุดเขตงั้น......เราแยกกันตรงนี้เลยนะคุณ
-
โฟนอืม............. // ยิ้ม
-
สุดเขตขอบคุณสำหรับเงินอีกก้อนที่ให้ติดตัวด้วยนะ คุณแม่ง เจ๋งหว่ะ // ยกนิ้วให้
-
โฟนด้วยความยินดี บ๊ายบาย // โบกมือบ๊ายบาย
-
สุดเขตบ๊ายบาย // โบกมือบ๊ายบาย
-
สุดเขต
-
ทั้งที่เป็นคนเสนอเองว่า เราจะไม่รู้จักกันต่อ
-
แต่กลับเป็นผมซะอีก ที่เหลียวมองเธอจนคอแทบเคล็ด
-
.
-
.
-
ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร ไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
-
ไม่รู้ว่าโลกความจริง ของเรานั้นเป็นอย่างไร
-
สิ่งที่สำคัญที่สุด อาจไม่สำคัญเท่าไหร่
-
เท่าวันที่เรา ได้เจอ ได้คุย ได้อยู่ใกล้กัน
-
ให้เธอลืมโลกที่กว้างใหญ่
-
ลืมมันไปให้เหลือแค่เพียงเรา
-
เก็บทุกความสุข ให้เหมือนวันสุดท้าย
-
ยินดีที่ไม่รู้จัก ไม่รู้จัก แค่รู้ว่ารักก็พอใจ
-
แค่คำว่าไม่รู้จัก ไม่รู้จัก
-
รักเราก็ไม่ได้น้อยลงจริงไหม
-
แค่มีเธอใกล้ๆ มันก็ใช่ ที่สุดแล้ว
-
สุดเขต
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง
แต่งฟิคด้อมไบร์ทวินเท่านั้นนะคะ
หัวใจของไรต์ คือ ไบร์ทวิน ค่ะ
ไรเตอร์ นามปากกา KaNoM ClUb ZaaAa


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()