email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กินนรกับพรานป่า EP2

ชื่อตอน : กินนรกับพรานป่า EP2

คำค้น : นิยายy NC+ ชายรักชาย ดราม่า นิยาย กินนรี กินนร เรื่่องลี้ลับ ตำนาน ป่าหิมพานต์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ธ.ค. 2560 17:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,000
× 0
× 0
แชร์ :
กินนรกับพรานป่า EP2
แบบอักษร

บนผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่หลากหลาย มีพืชพันธุ์ไม้ต่างๆเยอะแยะมากมาย ทั้งไม้ยืนต้นและไม้ดอก มีสัตว์ป่าหลากหลายสายพันธุ์​ ความงดงามของธรรมชาติ ความอดุมสมบูรณ์ของป่า สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่มีคุณค่า ควรแก่การปกป้องรักษา หากขาดสิ่งเหล่านี้ไปไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ต้องอยู่ไม่ได้แน่ เพราะการดำรงชีวิตอยู่ของสรรพสัตว์ทั้งหลาย นอกจากจะต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันแล้ว เรายังจะต้องพึ่งพาอาศัยธรรมชาติเป็นองค์ประกอบในการดำรงชีวิตอยู่ต่อไป

ป่าให้ทั้งอากาศที่บริสุทธิ์ ให้ทั้งอาหาร และมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่เราสามารถหาได้จากธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์เหล่านี้ แต่เพราะในปัจจุบันนั้นความโลภของมนุษย์มันมีมากขึ้นเรื่อยๆ ความต้องการที่มีไม่สิ้นสุด การอยากได้ อยากมี จนทำให้มนุษย์ขาดสติยั้งคิด มนุษย์บุกรุกพื้นที่ตัดไม้ทำลายป่า ฆ่าสัตว์เพื่อเอาไปขาย จนสัตว์บางชนิดนั้นได้สูญพันธุ์ไปจากโลกใบนี้แล้ว การตัดไม้ทำลายป่านั้นส่งผลเสียต่างๆเยอะแยะมากมาย หากป่าต้นน้ำถูกทำลายลง ผืนป่าก็จะเสื่อมโทรม สุดท้ายคนที่เดือดร้อนก็คือมนุษย์และสรรพสัตว์ทั้งหลายนั่นเอง


​กระท่อมชายป่า...

​"พี่แก้วๆ พี่แก้วตื่นได้แล้ว พ่อกลับมาจากในป่าแล้วจ้า" น้องชายตัวเล็กของแก้วรีบวิ่งมาปลุกพี่ชายที่นอนอยู่บนฟูกที่นอนในกระท่อม ก่อนคนที่โดนปลุกจะค่อยๆขยับตัวแล้วลืมตาขึ้นมาดูช้าๆ

"อืม...มีอะไรหรอน้ำค้าง ถึงได้มาปลุกพี่แต่เช้าเชียว" เมื่อแก้วลืมตาขึ้นมาก็เห็นน้องชายตัวเล็กนั่งอยู่ข้างๆ แก้วจึงเอ่ยถามน้องชายตัวเล็กของตัวเองออกไป

"พี่แก้ว พ่อกลับมาจากในป่าแล้วจ้า รีบไปดูเร็วเข้า พ่อได้ไก่ป่ามาด้วยตั้งหลายตัว" น้องชายตัวเล็กของแก้วพูดออกมาอย่างตื่นเต้น เมื่อพ่อของตัวเองเข้าไปล่าสัตว์ในป่าตั้งหลายวันแล้ว พึ่งจะกลับออกมาวันนี้เอง แถมยังได้ไก่ป่าติดไม้ติดมือกลับมาด้วยตั้งหลายตัว

​"อืม...เดี๋ยวพี่ลุกไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะ"

"รีบๆลงมานะจ๊ะพี่แก้ว"

หลังจากน้องชายตัวเล็กของแก้ววิ่งลงไปจากกระท่อมแล้ว แก้วก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตา ก่อนจะเดินลงไปด้านล่าง ก็เห็นพ่อกำลังยืนอยู่ แก้วดีใจจึงรีบวิ่งเข้าไปก่อนพ่อตัวเอาไว้ด้วยความเคยชิน

"พ่อกับมาตั้งแต่เมื่อไหร่จ๊ะ แก้วคิดถึงพ่อที่สุดเลย"

"เองนี้ก็...ทำตัวเป็นเด็กๆไปได้ อายน้องมันมั้ยนั่น ฮ่าๆๆ"

"พ่ออ่ะ ไม่ต้องมาหัวเราะพี่เลยนะน้ำค้าง เดี๋ยวเถอะ" แก้วหันไปดุน้องชายตัวเล็กของตัวเองที่กำลังหัวเราะตนอยู่

"พ่อ พี่แก้วดุน้องด้วยแหละ"

"หน๋อยแน่ เดี๋ยวนี้แอบเป็นเด็กขี้ฟ้องตั้งแต่เมื่อไหร่กัน"

"พอเลยๆ พอทั้งสองคนนั้นแหละ" ผู้เป็นพ่อรีบห้ามทั้งสองคนเอาไว้ ก่อนที่ทั้งสองจะถกเถียงกันไปมากกว่านี้

"พี่แก้วๆ มาดูนี่สิจ๊ะ พ่อได้ไก่ป่ามาด้วยตั้งหลายตัว มันยังไม่ตายนะพี่แก้ว" น้องชายตัวเล็กของแก้วพูดออกมาอย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นไก่ป่าที่พ่อของตัวเองเป็นคนจับมันมา

​"น้ำค้างอย่าไปจับที่ปากมันสิ เดี๋ยวก็โดนมันจิกเอาหรอก" แก้วรีบพูดห้ามน้องชายตัวเอง เมื่อเห็นน้องชายตัวเล็กกำลังใช้มือไปเขี่ยเล่นที่ปากของมัน

"จ่ะพี่แก้ว พี่แก้วมาดูกับน้องเร็ว"

"อืม ไหนพี่ดูหน่อยสิ"

"เป็นไงล่ะพี่แก้ว พ่อเก่งมากเลยนะจับไก่ป่ามาได้ตั้ง 5 ตัว แต่พี่แก้วดูนี่สิจ๊ะ ไก่ป่าสีขาวเผือกตัวนี้มันยังไม่ตาย"

"อืม...นั่นน่ะสิ ทำไมไก่ป่าสีขาวเผือกตัวนี้สวยจังเลยล่ะ มันยังไม่ตายจริงๆด้วย" ไก่ป่าที่พ่อเป็นคนจับมันมามีทั้งหมดอยู่ 5 ตัว แก้วใช้มือเขี่ยๆดูที่ไก่ป่าตัวสีขาวเผือกที่ถูกเถาวัลย์มัดอยู่ที่ข้อเท้า ปรากฎว่าไก่ป่าสีขาวเผือกตัวนี้มันยังไม่ตายจริงๆ เพราะว่ามันยังดิ้นได้อยู่ คงเหลือแต่ไก่ป่าสีขาวเผือกตัวนี้ตัวเดียวที่ยังไม่ตายกับเพื่อน ส่วนที่เหลือทั้ง 4 ตัวนั้น ตายไปหมดแล้ว

"พี่แก้ว น้ำค้างอยากเลี้ยงมันจังเลยจ้า" น้องชายตัวเล็กบอกกับแก้ว

"อืม ลองไปขอพ่อดูสิ แล้วเราจะเลี้ยงมันไหวหรอห๊ะ" ที่จริงข้าก็อยากจะเลี้ยงมันเหมือนกันนะ มันเป็นไก่ป่าสีขาวเผือกสวยมากๆ แค่ขอพ่อไว้สักตัวคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง เพราะยังไงพ่อข้าก็ต้องเข้าป่าไปล่ามาใหม่อีกอยู่ดี

"พี่แก้ว พี่แก้วลองไปขอพ่อให้น้ำค้างหน่อยสิ น้ำค้างอยากเลี้ยงไก่ป่าสีขาวเผือกตัวนี้จริงๆนะ นะๆ...นะพี่แก้วนะ" น้องชายตัวเล็กของแก้วพยายามขอร้องอ้อนวอนพี่ชายตัวเองให้ไปขอพ่อให้

"แล้วทำไมเราไม่ลองไปขอพ่อดูเอาเองล่ะ ก็ได้ๆเดี๋ยวพี่จะลองขอพ่อให้นะ" เมื่อทนเห็นสายตาที่กำลังอ้อนวอนของน้องชายตัวเล็กไม่ไหว แก้วจึงยอมรับปากกัับน้องชายตัวเล็กว่าจะยอมขอพ่อให้

"เย้ๆๆ พี่แก้วของน้ำค้างน่ารักที่สุดเลย" น้องชายตัวเล็กของแก้วกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ จนดูหน้าหมั่นไส้ยิ่งนัก

"อยากเลี้ยงมันขนาดนี้เลยหรอห๊ะเราน่ะ" แก้วถามน้องชายตัวเล็กของตัวเองอีกครั้ง เผื่อน้องชายตัวเล็กอาจจะอยากเปลี่ยนใจไม่อยากเลี้ยงมันแล้วก็ได้

"น้ำค้างจะเลี้ยงมัน ดูมันสิพี่แก้วน่าสงสารจะตายที่ต้องถูกจับมัดขาเอาไว้อย่างนี้"

"อืม นั่นสินะ"

"พี่แก้วพ่อนั่งอยู่ที่ใต้ร่มไม้ใหญ่ตรงนั้นน่ะ พี่แก้วเดินไปขอพ่อให้น้ำค้างตอนนี้เลยสิ" เมื่อเห็นพ่อนั่งอยู่ที่ใต้ร่มไม้ใหญ่ข้างกระท่อม น้องชายตัวเล็กของแก้วจึงรีบบอกพี่ชายให้เดินเข้าไปหาพ่อ เพื่อไปขอไก่ป่าสีขาวเผือกตัวนี้มาเลี้ยงเอาไว้

"ตอนนี้เลยหรอน้ำค้าง"

"ตอนนี้แหละพี่แก้ว ถ้าหากช้ากว่านี้ไก่ป่าสีขาวเผือกตัวนี้มันต้องตายแน่ๆเลย"

"งั้นน้ำค้างรอพี่อยู่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะลองเดินเข้าไปขอพ่อดู"

"เย้ๆ ขอบคุณนะพี่แก้ว น้ำค้างรักพี่แก้วที่สุดในโลกเลย"

หลังจากที่ทนความรบเร้าจากน้องชายตัวเล็กของตัวเองไม่ไหว แก้วจึงยอมเดินเข้ามาหาพ่อตัวเองที่ใต้ร่มไม้ใหญ่ข้างกระท่อม เพื่อไปขอไก่ป่าตัวสีขาวเผือก ตัวที่พ่อเป็นคนจับมันมาได้จากในป่าตอนออกไปล่าสัตว์ แต่ไก่ป่าสีขาวเผือกตัวนี้มันยังไม่ตายกับเพื่อน เพื่อให้น้องตัวเล็กของตัวเองเลี้ยงแก้วจึงเดินมาขอไก่ตัวนี้จากพ่อ





ขอบคุณสำหรับการติดตาม โปรดติดตามต่อใน Ep ถัดไป

1 เม้นท์ = 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว