email-icon facebook-icon Line-icon

เริ่ม รีไรท์ 25/12/63

บทที่ 1 ผิงเจียวเหม่ยคนใหม่ (รีไรท์ 5/11/63)

ชื่อตอน : บทที่ 1 ผิงเจียวเหม่ยคนใหม่ (รีไรท์ 5/11/63)

คำค้น : นิยายจีน ย้อนยุค

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2563 21:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 ผิงเจียวเหม่ยคนใหม่ (รีไรท์ 5/11/63)
แบบอักษร

บทที่1 

 

ผิงเจียวเหม่ยคนใหม่ 

 

"ข้าต้องการถอนหมั้นกับเจ้า" 

 

พระพักตร์คมคายเย็นชามองดูสตรีตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับเจ้าชายน้ำแข็ง เขามาพบนางเพียงเพื่อต้องการถอนหมั้นกับนางเท่านั้น 

 

"ไม่เพคะหม่อมฉันไม่ถอนหมั้น เพราะหม่อมฉันรักพระองค์" ผิงเจียวเหม่ยเอ่ยปฏิเสธด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและส่งสายตาตัดพ้อไปให้ 

 

"แต่เปิ่นหวางมิเคยรักเจ้า" หยางหมิงจื้อกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา 

 

"เป็นเพราะ ผิงเจียวเฟ่ยใช่มั้ยเพคะ ที่ทำให้พระองค์ทรงเปลี่ยนไป พระองค์ทรงรักนาง และอยากได้นางมาเป็นพระชายาใช่มั้ยเพคะ?" ผิงเจียวเหม่ยเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตัดเพ้อและเจ็บปวดเมื่อนึกถึงสตรีอีกคนที่พระองค์มีใจให้ "ไม่เกี่ยวกับผิงเจียวเฟ่ย เพียงแค่เปิ่นหวางมิเคยคิดรักเจ้าเลยแม้แต่น้อย" เสียงเย็นชาเอ่ย 

 

"ถึงขนาดนี้ พระองค์ก็ยังทรงปกป้องนาง" ผิงเจียวเหม่ยเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด 

 

"วันนี้เจ้าดูอารมณ์ไม่สู้ดี ไว้ข้าจะมาคุยเรื่องนี้้กับเจ้าใหม่" เอ่ยจบก็หันหลังเดินจากไป ไม่แม้แต่จะชายตาแลมองสตรีตรงหน้าที่ร้องไห้ฟูมฟายอยู่ที่เดิม 

 

"ทะ ท่าน เพคะ อึก" อยู่ๆผิงเจียวเหม่ยก็รู้สึกเจ็บน่าอก นางพยายามตะโกนเรียกชายคนรัก แต่สติของนางก็เลือนลางลงเต็มที ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง... 

 

 

 

 

.................... 

 

"คุณหนูเจ้าค่ะ คุณหนูฟื้นแล้ว"น้ำเสียงที่แสดงถึงความดีใจของบ่าวรับใช้นางหนึ่ง 'ใครคือคุณหนู?' 

 

"นี้ข้าเป็นอะไรไป ทำไมพวกเจ้าถึงต้องดีใจกันมากมายนัก" นางเอ่ยถาม เล่นเอาพวกบ่าวถึงกับชะงักค้างไปตามๆกัน 

 

"เอ้า ว่าไงล่ะ จะบอกข้าได้รึยัง"  

 

"คุณหนูเป็นลมเจ้าค่ะ เพียงเพราะท่านฉินอ๋องทรงต้องการถอนหมั้นกับคุณหนู" เสี่ยวอี้สาวใช้คนสนิทเป็นคนเอ่ยออกมาพลางก้มหน้าด้วยแววตาสั่นระริก 

 

"แล้วข้ายอมหรือไม่" 

 

"ไม่เจ้าค่ะ คุณหนูไม่ยอมถอนหมั้น" 

 

"งั้นรึ" นางนิ่งเงียบพลางใช้ความคิดทบทวน ทำไมเหตุการณ์มันช่างคล้ายกับนิยายที่นางอ่านเลยล่ะ เพราะเหตุการณ์แบบนี้ หลังจากนางร้ายไม่ยอมถอนหมั้น นางก็เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายจนกระทั่งตัวเองเป็นลม ชายคนนั้นก็ไม่แม้แต่จะชายตาแลมองนางเลย "เอ๊ะหรือว่า" 

 

"เจ้าชื่ออะไร" 

 

"โถ!!คุณหนู บ่าวชื่อเสี่ยวอี้ไงเจ้าคะ" 

 

"ทุกคนออกไปก่อน ข้าไม่ได้เป็นอันใดแล้ว" นางหันไปสั่งบ่าวไพร่คนอื่นๆด้วยสีหน้าเรียบเฉยและเย็นชา "เสี่ยวอี้เจ้าอยู่ก่อน และไปนำคันฉ่องมาให้ข้าที" อี้หวาในร่างของผิงเจียวเหม่ยหันไปสั่งสาวใช้ของตน ไม่นานนางก็นำคันฉ่องมาให้ตามคำสั่ง 

 

"ขอบใจมาก เจ้าไปเตรียมน้ำอาบให้ข้าที ข้าอยากอาบน้ำ" 

 

"เจ้าค่ะคุณหนู" แม้จะมีอาการมึนงงและตกใจที่คุณหนูของตนมีท่าทีเปลี่ยนไป เมื่อก่อนคุณหนูของนางจะโมโหร้าย และชอบทุบตีบ่าวไพร่อยู่เสมอ นางเองก็โดนอยู่บ่อยครั้งแต่ครานี้มันผิดปกติ แถมคุณหนูยังเอ่ยปากขอบใจนางด้วย 

 

"อะไรกันเนี้ย!!!." อี้หวาสำรวจใบหน้าตัวเองอย่างตกตะลึง พลางยกมือรูปใบหน้าที่งดงามอย่างกับภาพวาดในนิยายที่เธอชอบอ่าน ผิงเจียวเหม่ยคือชื่อนางร้ายที่เธอชื่นชอบและสงสารในคราเดียวกัน ซึ่งนางเป็นสตรีที่บูชาเรื่องความรักเป็นที่ตั้ง ยามผิดหวังนางจึงกลายเป็นตัวร้ายที่คนอื่นๆพากันรังเกียจ เมื่อพระเอกกับนางเอกครองคู่กัน เธอก็ถูกต้องโทษและถูกประหารชีวิตด้วยน้ำมือคนที่นางรัก นี้ละบทสรุปของนางร้าย 

 

'ผิงเจียวเหม่ยเจ้าอย่าได้กังวลใจไปเลย ในเมื่อเจ้ามอบร่างนี้ให้กับข้า ข้าจะพลิกบทบาทให้เจ้าเอง เพราะฉะนั้นเจ้าอย่าได้ห่วง เจ้าจะต้องเก่งและเข้มแข็งขึ้น' อี้หวาปฏิภาณอย่างแน่วแน่ ว่าจะเป็นคนเปลี่ยนแปลงชีวิตของผิงเจียวเหม่ยให้เอง 

 

"แต่ก่อนอื่นข้าคงต้องแต่งหน้าเองซินะ" อี้หวาพึมพำกับตัวเองเบาๆ เพราะดูจากการแต่งหน้าแล้ว สำหรับอี้หวา นางไม่ผ่านเลย พอกหน้าซะขาวขนาดนี้ ปากก็แดงแจ๋ ไหนจะคิ้วที่ถูกขีดเขียนซะอย่างกับปลิงควาย ทำยังกับจะไปเล่นงิ้วที่ไหน อี้หวาหลุดขำออกมา เมื่อสำรวจใบหน้าตัวเองอีกครั้ง 

 

"คุณหนู บ่าวเตรียมน้ำไว้ให้แล้วเจ้าคะ" 

 

เสียงเรียกจากเสี่ยวอี้สาวใช้ประจำตัวทำให้นางสะดุ้งตื่นจากภวังค์ 

 

"อืม เจ้าออกไปได้ เดียวข้าอาบเองพวกเจ้าจะไปทำอะไรก็ไปทำเถอะ" น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาช่างนุ่มนวลอ่อนหวานยิ่งนักทำให้ สาวใช้ถึงกับเบิกตาโพลงอย่างไม่อยากจะเชื่อ คุณหนูของเราโดนถอนหมั้นถึงกับสติเลอะเลือนถึงเพียงนี้เชียวรึ 

 

เมื่อสาวใช้ออกไปแล้ว นางค่อยๆถอดชุดออกอย่างช้าๆ ก่อนจะค่อยๆก้าวขาลงอ่างด้วยท่าทีที่สง่าผ่าเผย กลิ่นหอมจากดอกไม้ทำให้จิตใจของนางรู้สึกผ่อนคลาย ก่อนอื่นนางคงต้องสร้างมิตรและหาสาวใช้ประจำตัวเพิ่มอีกคน และคงต้องถอนหมั้นกับฉินอ๋องบ้านั้น พร้อมกับคอยสนับสนุนให้พระเอกกับนางเอกสมหวังกันเร็วๆ เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นนางเองก็จะรอดจากความตายในตอนจบ และมีชีวิตอยู่อย่างอิสระ 

 

หลังอาบน้ำเสร็จนางจัดการให้เสี่ยวอี้สาวใช้ประจำกายเป็นคนผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ โดยวันนี้นางเลือกที่จะใส่ชุดสีฟ้าอ่อนเรียบๆ ก่อนจะเดินมานั่งบนโต๊ะเครื่องแป้งโดยมีเสี่ยวอี้ลงมือประทินและแต่งหน้าให้ "เสี่ยวอี้แต่งแบบธรรมดาก็พอ ไม่ต้องแต่งแบบเมื่อก่อนแล้ว" เสี่ยวอี้ชะงักลงแต่ก็ทำตามที่คุณหนูบอกถึงแม้ว่าจะแปลกใจอยู่ไม่น้อย แต่นางก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกมา 

 

ผ่านไปยามสองเค่อ(30นาที) ทุกอย่างก็เสร็จสิ้นเรียบร้อยดี ผิงเจียวเหม่ยมองดูใบหน้าของตัวเองอย่างชื่นชม นางไม่คิดว่า เสี่ยวอี้สาวใช้ประจำกายจะแต่งหน้าให้นางงดงามเพียงนี้ 

 

"คุณหนูช่างงดงาม"เสี่ยวอี้เอ่ยปากชมคุณหนูของตนอย่างชื่นชม นางทำได้เพียงยิ้มน้อยๆโดยที่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา 

 

เอาละหลังจากที่นางครุ่นคิดมาพักใหญ่ นางคงต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่ทั้งหมด อันดับแรกก็คงไม่พ้นยอมถอนหมั้นกับบุรุษที่ไม่เคยมีใจให้นาง และคอยสนับสนุนให้สองพระนางได้รักกันง่ายๆโดยที่จะไม่มีผิงเจียวเหม่ยเข้าไปขัดขว้างหรือตามรังควานแต่อย่างไร 

 

'แต่ก่อนอื่นข้าคงต้องไปพบท่านพ่อก่อนซินะ' เพื่ออ้อนขออะไรบ้างอย่าง อย่างว่าผิงเจียวเหม่ยก็คืออี้หวา ร้อยตำรวจเอกหญิง เก่งด้านวิชาการต่อสู้ เพราะฉะนั้น ในเมื่อเอาดีด้านหาคู่ไม่ได้ ก็ขอเอาดีด้านการต่อสู้ละกัน 

 

"เสี่ยวอี้เตรียมตัวให้พร้อมข้าจะไปพบท่านพ่อ" 

..................................... 

ความคิดเห็น