email-icon facebook-icon Line-icon

เริ่ม รีไรท์ 25/12/63

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 15k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2562 21:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

 

 

บทนำ 

โลกปัจจุบัน 

"นั่งอ่านอะไรอยู่เหรอลูก " เสียงชายวัยกลางคนเอ่ยทักบุตรสาว ที่นั่งจมปรักอ่านหนังสือเล่มหนาอยูในห้องนั่งเล่น อย่างจริงจัง เขาจึงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปหาบุตรสาว 

"อ่านนิยาย จีนแนวยุคสมัยก่อน น่ะค่ะคุณพ่อ" หญิงสาวยิ้มให้ผู้เป็นพ่อก่อนจะปิดหนังสือเล่มหนาลง แล้วหันมากอดเอวผู้เป็นพ่อไว้หลวมๆพร้อมกับเอาหน้าซุกกับพุงนุ่มๆ จนผู้เป็นพ่ออดที่จะเอามือ มาลูบหัวบุตรสาวมิได้ 

"อ่อ..แล้วมันสนุกถึงขนาดที่ลูกไม่ยอมไปไหนเลยงั้นเหรอ" ผู้เป็นพ่อเอ่ยแซวบุตรสาว "ค่ะ" เธอตอบรับอย่างอายๆ 

"ไหนลองเล่าให้พ่อฟังซิ ว่าเป็นยังไง" ผู้เป็นพ่อเอ่ยถามเพราะอยากรู้เนื้อเรื่อง ที่ทำให้บุตรสาวของเขาติดถึงขนาด ลาพักร้อนจากงานเพื่อมาอ่านนิยายเรื่องนี้ เขาก็เลยอยากที่จะรู้ตามไปด้วย เธอพยักหน้ารับ พร้อมกับเริ่มบรรยายเนื้อเรื่องให้ฟังแบบง่ายๆ 

"ก็พระเอกขอถอนหมั้นกับนางร้าย เพียงเพราะไม่ได้รักนาง แต่รักหญิงสาวอีกคนซึ่งเป็นนางเอกของเรื่อง เพราะไม่สมหวังในความรัก เลยทำให้นางเป็นตัวร้ายของเรื่องไป ตอนหลังนางได้วางยาพิษเพื่อฆ่านางเอก แต่ถูกจับได้ พระเอกก็เลยสั่งประหาร เธอทันที ลูกคิดว่า นางน่าสงสารน่ะค่ะคุณพ่อ ร้ายเพราะรัก นางรักของนางมาก่อน  และมันก็เป็นรักที่บริสุทธิ์ นางอดทนรอเพื่อที่จะเป็นชายาเอก แต่ตอนจบนางก็ต้องตาย ลูกสงสาร" เธอเอ่ยออกมา เมื่อเล่าเนื้อเรื่องจบ 

"เป็นธรรมดาลูก พระเอกจะต้องคู่กับนางเอก เราเปลี่ยนชะตาของนางไม่ได้หรอก" ผู้เป็นพ่อเอ่ยอย่างอ่อนโยน ซึ้งเธอก็พยักหน้าเห็นด้วย แต่ถ้าเป็นเธอ เธอจะยอมถอนหมั้นและเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตไม่ให้จมปักอยู่กับรักที่ไม่สมหวังแน่นอน 

พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดกับผู้เป็นพ่ออยู่พักใหญ่ๆ อี้หวาก็ได้รับโทรศัพท์จากลูกน้องว่า เกิดเหตุวางระเบิดอยู่ในย่านชื่อดังแห่งหนึ่ง เธอจึงเก็บหนังสือนิยายลงไว้ก่อนแล้วรีบขึ้นไปอาบน้ำ เพื่อออกปฏิบัติหน้าที่ 

ร้อยตำรวจเอก อี้หวา คือชื่อของเธอ เธอสอบบรรจุเข้ารับราชการตำรวจด้วยวัยเพียง 20 ปี และเธอก็ใช้ความสามารถทั้งหมดที่เรียนมา จนได้เลื่อนตำแหน่งในวัยเพียง27 ปี เธอเก่งรอบด้าน ทั้งปืนที่ยิงแม่นถึงจะอยู่ระยะ คาราเต้สายดำเธอก็คว้ามาแล้ว หรือวิชาแม่ไม้มวยไทยเธอก็ทำได้ สาเหตุที่เธออยากเป็นตำรวจก็แค่อยากจะเป็นเหมือนพ่อของเธอ อี้หว๋าเป็นลูกคนโตของบ้าน มีน้องชายที่กำลังศึกษาต่ออยู่เมืองนอก นานๆถึงจะกลับมาบ้านสักที ส่วนแม่ของเธอเสียไปตั้งแต่ เธออายุเพียง 15 ปีเท่านั้น 

"ผู้กองครับ ขนาดนี้หน่วยเก็บกู้ระเบิดอีกชุดหนึ่งกำลังมาครับ" ตำรวจนายหนึ่งเข้ามารายงานเธออย่างเร่งรีบ ซึ่งเธอก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ เธอสังเกตุจากสถานการณ์แล้ว คนร้ายจงใจที่จะระเบิดที่นี้ คิดจะสังหารหมู่ซินะ แต่ถ้านี้เป็นกับดักละ เธอครุ่นคิดอยู่คนเดียว แต่แล้วเธอเดาความคิดของคนร้ายออก  'แย่แล้ว จะทำให้คนอื่นแตกตื่นไม่ได้' 

"สั่งทุกหน่วยให้ออกห่างจากตรงนั้น ฉันจะเข้าไปสำรวจข้างใน ว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่" เธอกล่าวออกมา แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะหันไปสั่งลูกน้องของตนให้ทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด "และบอกให้ทุกคนอย่าทำอะไรโดยพลการจนกว่าหน่วยเก็บกู้ระเบิดจะมา เข้าใจที่ฉันสั่งใช่มั้ย!!" 

"ครับผู้กอง" 

หลังจากสั่งการเรียบร้อย เธอก็เดินเข้าไปในตัวอังคาร ในความคิดของเธอ มันเป็นไปไม่ได้ ที่อยู่ๆพวกมันจะวางระเบิดไว้โจ่งแจ้งขนาดนั้น ถ้ามันคิดจะทำจริงๆ งั้นแสดงว่าด้านนอกก็เป็นแค่กับดัก คนที่มันต้องการสังหารก็คือเธอ "แย่แล้ว" 

ตูมมมมมมมมมมม!!! 

ร่างของอี้หว๋าถูกสะเก็ดระเบิด ปะทะเข้าอย่างจัง แต่เธอยังพอมีสมาธิอยู่บ้าง หึ..ระเบิดแค่นี้ทำไรเธอไม่ได้หรอกนะ อี้หวาใช้ความว่องไวในการหลบเศษซากปรักหักพัง แม้เธอจะบาดเจ็บแต่เธอก็ไม่หวั่น 

ปัง..ปัง..ปัง 

เสียงสาดกระสุนใส่สามนัดซ้อนจากทางด้านหลัง ทำให้เธอที่ไม่ทันระวังตัว  เพราะไม่คิดว่าเธอจะโดนลอบกัด "อึก.." เธอกัดฟันกรอดอย่างแค้นใจ เธอประมาท ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครกันที่กล้าลงมือสังหารเธอระยะเผาขนเช่นนี้ได้ ร่างของเธอล้มลงอย่างช้าๆ ความรู้สึกช้าเข้ามาแทนที่ความรู้สึกเจ็บ อ่า...นี้เธอกำลังจะตายแล้วซินะ หึ อย่างน้อยก็ยังภูมิใจที่ได้เกิดมารับใช้ชาติ เธอคิดในใจ 

"มันตายแล้วครับหัวหน้า" 

"ดีกำจัดเสี้ยมนามได้หนึ่งคน ต่อไปก็ไม่มีใครมาขัดขวางงานของฉันได้อีก" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างโหดเหี้ยม พร้อมกับเดินมาดูผลงานของตัวเองที่ลงมือยิงหญิงสาวอย่างเลือดเย็นและหญิงสาว "ขอโทษด้วยนะ ผู้กองสาว ถ้ามึงไม่มาขัดขวางกู ชีวิตมึงคงไม่ตายอนาถขนาดนี้" เอ่ยเสียงยิ้มเยาะเมื่อเห็นร่างของหญิงสาวจมอยู่กับกองเลือด ก่อนจะเดินผละออกไปอย่างไม่สนใจ แต่ใครจะไปรู้ว่า ความประมาทของมันจะฆ่าตัวมันเองเช่นกัน 

ปัง...ปัง...ปัง..ปัง 

เสียงกระสุนสี่นัดซ้อนทะลุกระโหลกศีรษะของชายฉกรรจ์ทั้งสี่คน ได้อย่างแม่นยำ โดยที่มันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ "หึ..ถ้าอี้หวาจะตายก็ขอลากพวกแกไปลงนรกด้วยกัน อัก!!"  อี้หว๋าฝืนร่างกายยกปืนคู่ใจเล็งเป้าไปที่พวกมัน อย่างว่องไว ก่อนที่ตัวเธอจะทรุดลงอีกครั้งพร้อมๆกับสติที่เลือนลางเต็มที 

"ธานิน พี่ฝากแกดูแลคุณพ่อด้วยนะ" น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดลง 

.............. 

อี้หวาลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เธอไม่รู้ว่าวิญญาณของเธออยู่ที่ไหน เพราะมันมืดและเงียบเหงามาก  ตัวของเธอล่องลอยไปทั่ว จนกระทั่งพบแสงสว่างที่สอดส่องเข้ามา เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะถูกดูดเข้าไปในแสงนั้นชั่วพริบตา 

"อี้หวา...เจ้าหมดอายุขัยที่โลกนั้นแล้ว ต่อไปข้าจะส่งเจ้าไปอยู่อีกภพหนึ่ง เพื่อแก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาดเมื่อภพชาติที่แล้ว" เสียงแก่ๆของใครบางคนดังขึ้น อี้หวาหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาต้นเสียงที่ดังขึ้น 

"ท่านเป็นใคร..หรือจะเป็นท่านพยายมมารับตัวข้าไปชดใช้กรรม" อี้หวาตะโกนตอบออกไป 

"ข้าไม่ใช่พยายม แต่ข้าคือผู้กุมชะตาของเจ้าไว้ เมื่อชาติภพที่แล้ว" 

"หมายความว่ายังไงข้าไม่เข้าใจ" อี้หวายังคงถามกับเพราะเธอไม่เข้าใจกับเสียงปริศนา 

"ข้าจะส่งเจ้าไปอยู่อีกร่างที่สิ้นอายุขัยเหมือนเจ้า แต่ว่านางนั้นจะอายุอ่อนกว่าเจ้าถึงเจ็ดปี ซึ้งดูแก่มากในอีกภพหนึ่ง" เสียงปริศนายังคงเอ่ยขึ้นเรื่อยๆ "ยังไงข้าไม่เข้าใจ" 

"ชะตาชีวิตที่เหลือเป็นของเจ้าแล้ว" 

เมื่อสิ้นสุดคำพูดเกิดแสงสว่างขึ้นวูบหนึ่ง สติของอี้หวาก็ค่อยๆหายไปพร้อมกับสติที่ดับลงเช่นกัน 

......... 

 

ปล. คำเตือนนิยายเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับยุคจีน ไรท์โง่งมไม่มีความรู้การใช้ภาษา ใครไม่ชอบกดออกเลย มีกลิ่นอายคำพูด ยุคจีนนิดหน่อย นอกนั้นไม่ใช่  ฮ่าๆๆๆ 

ความคิดเห็น