คุณหนู ลงมาเดี๋ยวนี้นะครับ

ทำไมถึงดื้อแบบนี้ครับ ไม้เรียวในมือพี่ไม้สั่นแล้วนะครับ // มองดุ

// เดินผ่านมาพอดี

ตายแล้ว คุณหนู....ขึ้นไปทำอะไรบนนั้นคะ

ไม้ ทำไมถึงปล่อยให้คุณหนูขึ้นไปปืนต้นมะม่วงแบบนั้นล่ะลูก // โวยวาย

นั้นไง.............// มองดุ

ลงมาค่ะ ลงมา คุณท่านกำลังจะถึงบ้านแล้วนะคะ

หยุด ...... หยุดความคิดที่จะกระโดดลงเดี๋ยวนี้เลยนะครับ

ให้มันได้ยังงี้สิ ลงมาเรามีเรื่องต้องคุยกันยาวนะครับ คุณหนูภีมธาดา อัครวัชรโยธิน // เสียงเข้ม หน้าดุ

แหน่ะ......ตัวเองก่อเรื่องแท้ๆ

ไม้ ไม้......พอแล้วลูก อย่าดุคุณหนู เธอกลัวจะแย่แล้ว

กลัวจะแย่............หึหึหึ // ส่ายหน้า เอ็นดู

ลงมาครับ ปืนขึ้นทางไหน ค่อยๆ กลับมาทางนั้น ปฏิบัติ.............

มันใช่เวลาต่อรองหรือเปล่าครับ

คุณท่านจะมาถึงแล้วนะคะ // ลุ้น

หว๋าย.......รถเลี้ยวเข้าบ้านแล้วคะ

// รับไว้ทัน // กอดไว้แนบอก

// ส่ายหน้าเอ็นดู

เป็นไงมั้งคะคุณหนู // ประคองให้ลุก

ทีหลัง ถ้าคุณหนูอยากทานมะม่วง บอกป้านะคะ ไม่ปืนแบบนี้สิคะ ป้าหายใจไม่ทั่วท้องเลย

คุณหนูของแม่อยากกินซะเมื่อไหร่ล่ะ อยากเล่นซนสิไม่ว่า // หน้าตึง

// กำลังจะอ้าปากพูด

น่าเอ็นดูจริงเชียว // ยิ้ม เอ็นดู

แม่จะไปรับคุณท่าน ไม้เอามะม่วงไปไว้ในครัวด้วยนะลูก เดี๋ยวแม่จะมาทำน้ำปลาหวานให้คุณหนูเอง // ยิ้ม

ครับแม่

// เดินออก

// โอบกอด

ปู่ตาฝาดหรือเปล่า หนูภีมอยู่บ้านเวลานี้

ปู่ล้อเล่น

อ้าว....แล้วพี่ไม้ไม่ได้ทำงานหรือไง

วันนี้วันหยุดของไม้ค่ะคุณท่าน

วันหยุดทั้งที สงสัยจะไม่ได้พักหรอก เพราะคุณหนูของพี่ไม้อยู่บ้าน // มอง รู้ทัน

มะม่วงจากไหน // มองไปหลังบ้าน

หนูไม่ได้ปืนใช่มั้ย // หรี่ตามอง

เอาล่ะ ยังครบ 32 ปู่ไม่ถามดีกว่า จะสร้างความกดดันเปล่าๆ

// อมยิ้ม เอ็นดู