ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มี.ค. 2563 13:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

ฉันได้พบกับผู้ที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้า 

ซึ่งพระเจ้านั้นก็ได้บอกกับชั้นว่า จะมอบชีวิตที่2ให้ แต่เป็นชีวิตในต่างโลก และถามความต้องการของฉันว่า 

"เจ้ามนุษย์เจ้ามีความต้องการไรก็บอกมาสิ" 

ชั้นไม่ได้พูดไรไปได้แต่มองผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้า แล้วเริ่มพูดความต้องการของฉัน 

"ความต้องการของชั้นคือ......." 

ย้อนกลับกลับก่อนหน้านี้ 

ผม มาโอ ชายหมุ่นธรรมดาคนหนึ่ง อายุ 18ปี หน้าตาก็ธรรมดา เพื่อนสักคนก็ไม่มี แถมตอนนี้ยังเป็นโรค โรคหนึ่งที่ไม่มีทางรักษา และกำลังจะตาย 

เปลือกตาของผมเริ่มหนัก แต่ก่อนที่ดวงตาจะปิดลง ผมได้พูด ความต้องการบางอย่าง ของตัวเองออกมา แล้วสติของชั้นก็ได้ดับลง 

ชายหนุ่มที่ชื่อ มาโอ ได้เสียชีวิตแล้ว 

กลับมาปัจจุบัน 

"ความต้องการของชั้นคือ พลังชั้นอยากได้พลังที่สามารถทำให้ความต้องการของฉันเป็นจริงได้" 

ผู้หญิงที่เป็นพระเจ้าทำท่าครุ่นคิด เมื่อได้ยินคำตอบของฉัน 

"คิก คิก ช่างเป็นความต้องการที่โลภมากจริงๆนะ แต่ได้สิฉันจะตอบรับความต้องการนั้นของนายเอง" 

มีเสียงผู้หญิงพูดขึ้นมาแต่ไม่ใช่ เสียงของผู้หญิงที่ เรียกตัวเองว่าพระเจ้า แน่นอน แถมเหมือนเธอจะไม่ได้ยินเสียงที่ฉันได้ยินเมื่อกี้ด้วย 

"คุณได้รับ สกิล แย่งชิงสมบูรณ์" 

เอ๊ะ ชั้นเหมือนได้ว่าชั้นจะได้รับสกิลมา 

"เอาละทำไมนายไม่ลองใช่สกิล ที่ฉันให้ไป กับผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้านายดูละ" 

เสียงนั้นอีกแล้ว  และด้วยอะไรบางอย่างมันดลใจให้ชั้น ทำตามที่เสียงนั้นบอก 

ชั้นใช้สกิลใส่ หสาวที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้า 

"ใช้งานสกิล แย่งชิงสมบูรณ์" 

เมื่อสิ้นคำพูดชั้นเหมือนรู้สึกมีอะไรบางอย่าง พุ่งเข้ามาหาชั้น รู้สึกว่าร่างกายแข็งแกร่งขึ้น 

"ด้วยผลของสกิล แย่งชิงสัมบูรณ์ ทำให้ท่านได้รับ สกิล รังสรรค์สมบูรณ์" 

ว่าได้สกิลใหม่ด้วยแฮะ 

"ด้วยสิ่ง รังสรรค์สมบูรณ์ ได้ทำการสร้าง สกิล ???? ขึ้นมาได้สำเร็จ" 

"ด้วยสกิล ???? กับ รังสรรค์สมบูรณ์ ได้สร้างสกิล สภาวะจอมมาร ขึ้นมาสำเร็จ" 

"ด้วยสกิล ???? กับ รังสรรค์สมบูรณ์ ได้สร้างสกิล ตรวจสอบสมบูรณ์ ขึ้นมาสำเร็จ" 

'ว้าวสุดยอดเลยได้สกิลมาเต็มเลยเหอะ' 

ชั้นมองไปที่เด็กสาวตรงหน้าชั้น แล้วมีหน้าต่างแสดงข้อมูลของเด็กสาวคนนั้นขึ้นมา 

ซาคุยะ Lv ??? 

อายุ 3499 เพศ หญิง 

สถานะ : เทพ 

"นี่มันอะไรกันทำไมพลังของฉัน มันหายไปไหนหมดกัน" 

พระเจ้านี่ชื่อซาคุยะนี่เอง และจ้องเธออีกสักพัก ก็มีการเป็นแปลงเกิดขึ้น 

ซาคุยะ  

อายุ3499 เพศ หญิง 

เผ่า​ : มนุษย์(เทพ)​ 

หืมทำไม เผ่าของหญิงสาวถึงเปลี่ยนไปหล่ะเนี่ย 

#เรื่องนั้นฉันจะตอบเองคะนายท่าน# 

'เอ๊ะใครกันเสียงเมื่อกี้นะ ไม่ใช่เสียงของผู้หญิงก่อนหน้านี้หนิ' 

#ฉันเกิดจากสกิล ???? ที่นายท่านสร้างขึ้นมาคะ ส่วนเรื่องที่เด็กสาวตรงหน้า ที่เลเวลกับสถานะ เปลี่ยนไปเพราะ นายท่านได้ใช่สกิล แย่งชิงสมบูรณ์ แย่งชิงเลเวล สกิล และ สถานะ มาจากเธอจนหมดคะ​ ส่วนเผ่าที่กลายเป็นมนุษย์นั้นเพราะเธอเสียพลังของเทพ​ แต่ยังก็มีโอกาสกลับไปเป็นเทพได้อีกครั้ง# 

เมื่อชั้นได้ยินสิ่งที่สกิล ??? พูดทำให้ชั้นรู้ทันที ว่าเจ้าสกิล แย่งชิงสมบูรณ์ มันน่ากลัวมาก 

'แต่เสียงจากสกิล ???? ไม่มีชื่อเหรอ คงต่องลองถามดูละนะ' 

#ฉันไม่มีชื่อหรอกคะ นายท่าน ถ้าไงให้นายท่านตั้งชื่อให้ฉันหน่อยนะคะ ถ้านายท่านต้องการจะคุยกับฉัน นายท่านแค่คิดก็พอแล้วคะ# 

'งั้นหรอ งั้นชื่อของเธอคือ เรย์ ละกัน ' 

#คะ งั้นนายท่านต่อไปกรุณาเรียกฉันว่าเรย์นะคะ แล้วนายท่านหญิงสาวที่ชื่อซาคุยะกำลังเรียก นายท่านอยู่นะคะ# 

"นี่ นายนะเฮ้" 

"หือเธอเรียกฉันหรอ" 

"ก็ในนี้มีแค่ฉันกับนายนะจะให้เรียกใครละ แล้วที่สำคัญ ที่พลังกับสกิล ชั้นหายไปเนี่ยเพราะนายใช่ไหม" 

'อืมฉันควรตอบเธอว่าไงดีละ เรย์' 

#ควรตอบไปตามจริงคะ นายท่าน แต่ปิดเรื่องสกิล แย่งชิงสัมบูรณ์ไว้คะ# 

"ใช่ชั้นเองละแล้วจะทำไมเหรอ" 

"แล้วนายทำได้ยังไงกันละในเมื่อฉันยังไม่ได้ให้สกิลนายไปเลย นายนะควรเป็นแค่จอมมารที่มีร่างกายเป็นออร์คน่ารังเกียจให้พวกผู้กล้าฆ่าทิ้งเท่านั้นสิ" 

'หือจอมมารหรอหมายความว่าไงเรย์" 

#นายท่านถูกอัญเชิญมาที่โลกนี้ด้วยการท่านมีสถาน จอมมารคะ# 

สิ้นเสียงของเรย์ฉันก็ตรวจสอบ สเตตัสตัวเองดู 

มาโอ  Lv???? 

อายุ 18 เพศชาย 

เผ่า : จอมมาร 

'ห้ะ จอมมารไม่ใช่ว่าชั้นควรเป็นผู้กล้าหรอกหรอ' 

#ไม่คะ นายท่านถูกอัญเชิญมาในฐานะ จอมมารคะ แถมยังเป็น ออร์ค ที่มีรูปร่างน่าเกลียดด้วยคะ เดียวฉันจะแสดงให้ดูคะ# 

"ท่านได้รับสกิล แปลงกายสัมบูรณ์" 

#ใช้ช้งานสกิลแปลงกายสัมบูรณ์และสภาวะจอมมาร# 

สิ้นเสียงของสกิล ร่างกายชั้นก็เริ่มเปลี่ยนแปลง 

และเมื่อเปลี่ยนแปลงเสร็จก็มีกระจกโผล่มาตรงหน้าชั้น สิ่งที่ฉันเห็นคือ ร่างที่มีหน้าตาหน้าเกลียดเป็นหยั่งมาก 

ชั้นมองไปยังซาคุยะที่มองชั้น เหมือนมองสิ่งที่น่าขยะแขยง มันทำให้ชั้นโกรธมาก ที่เอาชีวิตชั้นมาเหมือนเป็นของเล่น 

แต่พอชั้นมองซาคุยะไปสักพักมันมีความรู้สึกบางอย่างผุดขึ้นมา ซึ่งฉันไงม่รู้ว่ามันคือความรู้สึกอะไร 

#นายท่านคะ สกิล แปลงกายสมบูรณ์ จะทำให้นายท่านเปลี่ยนเป็นสิ่งนั้นแล้วยังทำให้ได้รับสัญชาติญาณของสิ่งนั้นมาด้วยคะ โดยกรณีนี้ คือการผสมพันธ์คะ# 

เมื่อชั้นได้ยินเช่นนั้น ก็ยิ้มออกมา แต่เพราะ อยู่ในร่าง ออร์ค มันทำให้รอยยิ้มชั้นดูชั่วร้ายไปอีก 

#นายท่านฉันได้สร้างสกิล คนเสเพ ไว้แล้วคะ มันจะทำให้ปราบใดที่ยังเปิดสกิลนี้ไว้จะทำให้ผู้หญิงไม่สามารถมีบุตรได้คะ เชิญสนุกตามสบายเลยคะ# 

ชั้นเดินเข้าไปหาซาคุยะอย่างช้าๆ 

"อี๊ อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา อย่ามา" 

ชั้นเดินต่อไปจนถึงจุดที่ซาคุยะอยู่ แล้วจับซาคุยะขึ้นมาแล้วนำปากของฉันไปจูบปากของซาคุยะ 

"นี่หยุดนะปล่อยฉันลงนะ ไอ้ตัวตัว อือ อือ อือ " 

ดูจากท่าที่ซาคุยะแสดงแล้วคงรังเกียจชั้นจริงๆสินะ ก็ขนาดตัวชั้นเห็นตัวเองยังรังเกียจตัวเองเลย 

ชั้นทำการดันลิ้นของฉันเข้าในปากของซาคุยะ ด้วยการที่ชั้นอยู่ในร่างออร์คมันทำให้ลิ้นชั้นมีขนาดที่ใหญ่ ทำให้ลิ้นเข้าไปในปากของซาคุยะได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น 

"ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ" 

ซาคุยะใช้มือทั้งสองข้างทุบชั้น  แต่ชั้นไม่รู้สึกอะไรต่อการกระทำของซาคุยะ 

ฉันยังคงจูบต่อไปสักพัก ซาคุยะเปลี่ยนจากการทุบมาเอาเล็บจิกที่หลังของชั้น แต่ฉันยังจูบต่อไป 

มือของซาคุยะ  ค่อยๆคลายออกแล้วตกลงไปข้างลำตัวของเธอ 

#นายท่านถ้านายท่านยังทำต่อไปซาคุยะได้หมดสติแน่นอนคะนายท่าน# 

เมื่อชั้นได้ยินเรย์เตือนชั้นก็ผละปากของชั้นออกจากปากของซาคุยะ 

"แฮ่ก แฮ่ก แกทำกับฉันหยั่งงี้ได้ไง ฉันเป็นพระเจ้านะ" 

"หึ หึ เธอดูสภาพของตัวเองสิ ท่านพระเจ้าหรือจะให้เรียกว่าซาคุยะดีละ" 

"แก แกไม่มีสิทธ์เรียกชื่อฉันไอ้ปีศาจ แล้วแกรู้ชื่อฉันได้ไง" 

"หึ หึ คิดว่าฉันจะบอกหรอ เรามาเริ่มขั้นต่อไปกันเลยดีกว่า" 

พูดจบชั้นก็ใช่ สกิล รังสรรค์สัมบูรณ์ สร้างเตียงขึ้นมาแล้ว ผลักซาคุยะลงบนเตียง 

"นี่ แกจะทำไรฉัน ปล่อยฉันนะไอ้ปีศาจ" 

"คำก็ปีศาจ สองคำก็ปีศาจ ชั้นก็มีชื่อนะ ชื่อชั้นคือ มาโอ ไม่ใช่ปีศาจเรียกให้ถูกหน่อยสิ ซาคุยะ" 

"ฉันยอมตายดีกว่าให้เรียกชื่อแก ไอ้ปีศาจ ถุ้ย" 

น้ำลายของซาคุยะมาโดนแก้มของชั้น ชั้นใช่ลิ้นเลียน้ำลายของซาคุยะ 

ชั้นใช่มือฉีกเสื้อของซาคุยออก 

"ว้ายย แกจะทำอะไรนะ" 

"ไม่ทำไรมากหรอกแค่จะทำให้เธอมีความสุขไงละ" 

ชั้นใช้มือข้างซ้ายรวบแขนทั้งสองข้างของ และใช้มือขวา ล้วงไปสัมผัสกับกลีบดอกไม้ของซาคุยะ 

"ย หยุดนะจะทำไรนะ อ่า อ่า หยุดนะอย่านะ อ่า อ่า หยุดนะฉันขอร้องละ" 

ขณะที่ฉันกำลังเล่นกลีบดอกไม้ของซาคุยะ ซาคุยะพยายามขร้องให้ชั้นหยุด โดยที่ตาเริ่มมีน้ำตาไหลออกมา 

เมื่อชั้นเห็นน้ำตาของซาคุยะมันยิ่งทำให้ชั้นรู้สึกดีมากขึ้นไปอีก 

ชั้นนำลิ้นไปเลียน้ำตาที่ไหลออกมาของซาคุยะ และใช้มือขวาฉีกกางเกงในของซาคุยะ 

"หยุดนะ อย่านะ เอามือของแกออกไปนะ" 

แหว่ก 

เมื่อชั้นฉีกกางเกงในของซาคุยะ ชั้นก็ได้เห็นกลีบดอกไม้ของเธอ ที่มีน้ำไหลออกมา 

"อะไรกันปากบอกให้หยุดแต่ ตรงนี้เธอแฉะไปหมดเลยนี่น่า" 

ชั้นนำแกนกายของชั้นออกมาซึ่งมันมีขนาดถึง 7นิ้ว และนำมันมาที่กลีบดอกไม้ของ ซาคุยะเพื่อเตรียมพร้อมที่จะเสียบเข้าไป 

"นี่หยุดนะจะทำไรหนะ" 

"ก็จะใส่มันเข้าไปในตัวเธอหนะสิ" 

"นี่อย่าเอามันเข้าไปนะ ฉันขอละถ้านายหยุดอยู่แค่นี้ฉันจะยกโทษให้เรื่องที่นายจูบฉัน โอ้ยยย " 

ชั้นไม่สนใจสิ่งที่ซาคุยะพูดแล้วนำแกนกายของชั้นเสียบเข้าไปในรูสวาทของซาคุยะ 

โดยที่ขณะชั้นเสียบแกนกายเข้าไปได้มีเลือดไหลออกมาจาก ร่องสวาทของเธอ 

"ฮือ ฮือ หยุดเถอะนะฉันขอร้องละ ถ้านายอยากได้อะไร ฉันจะทำให้ทุกอย่าง เพราะฉะนั้นขอละนะหยุดเถอะ ฮือ ฮือ" 

"ทำไมชั้นต้องหยุดละในเมื่อพอเสร็จเรื่องนี้เธอก็ต้องเป็นของชั้น และทำตามที่ชั้นสั่งอยู่แล้วหนิ" 

#นายท่านคะ ฉันขอแนะนำว่าควรปรับขนาดแกนกายของท่านคะ เพราะมันมีขนาดใหญ่เกินกว่า ที่จะทำกับซาคุยะได้คะ# 

'หือทำแบบนั้นได้ด้วยหรอ งั้นช่วยปรับให้ทีละกัน' 

#รับทราบคะนายท่าน# 

แกนกายของชั้นมีขนาดเล็กลง จาก7นิ้วเหลืออยู่5นิ้ว 

ชั้นเริ่มขยับเอวของชั้นให้แกนกายเข้าออกเข้าออก 

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ 

"อ่า หยุดนะ อ่า หยุดเถอะนะ อ่า" 

ยิ่งได้ยินซาคุยะบอกให้หยุดมันยิ่งทำให้ชั้นอยากทำมากขึ้นไปเรื่อยๆ 

แจ๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

"อ่า อ่า อ่า อ่า อ่า อ่า ห อ่า อ่า หยุดนะ" 

"ซาคุยะชั้นใกล้เสร็จแล้วนะ ชั้นจะปล่อยในร่องสวาทของเธอละนะ" 

"หยุดนะ อ่า อย่านะ อย่าปล่อยข้างในฉันนะ" 

แจ๊ะ แจ๊ะ พรวด พรวด พรวด 

"ไม่นะ หยุดนะ อ่า อ๋าาาาาาาาาาาา" 

ชั้นปล่อยน้ำขาวขุ๋นของชั้นพุ่งออกจากแกนกายของชั้นเข้าไปในรูสวาทของซาคุยะ 

"ไม่นะแกปล่อยใส่เข้ามาในตัวฉันทำไม แล้วยังปล่อยมาตั้งขนาดนี้ " 

ชั้นยิ้มกับท่าทางที่ซาคุยะแสดงออกมา 

"แฮ่ก แฮ่ก ถ้าพอใจแล้วก็ออกไอ้ของน่าขยะแขย๋งนั้นออกไปได้แล้ว" 

"ฮืมใครบอกว่าชั้นพอใจกับแค่ครั้งเดียวกันละ" 

"แฮ่ก แฮ่ก นี่แกยังจะต่ออีกหรอ อ่า อ่า" 

ชั้นเริ่มขยับแกนกายของชั้นต่อไป 

"อ่า หยุดนะไม่เอาแล้วอ่า อ่า" 

ชั้นขยับแกนกายไปเรื้อนขณะที่ฟังซาคุยะ พยายามขอร้องให้ชั้นหยุด 

ชั้นแตกออกมาถึง5น้ำแล้ว โดยในตอนซาคุยะไม่ได้พูดไรอีกแล้ว 

#นายท่านคะ กรุณาหยุดก่อนเถอะคะ ซาคุยะคงรับมากกว่านี้ไม่ไหวแล้วละคะ# 

ชั้นหยุดตามที่เรย์เตือน 

ซึ่งตอนนี้ซาคุยะหมดสติไปแล้ว 

'ของเล่นมันจะไปสนุกไร ถ้ามันเป็นของเล่นที่พังไปแล้ว' 

ชั้นตกใจกับสิ่งที่ชั้นคิดไว้ ทำไมชั้นถึงคิดแบบนั้นได้ละ มันเหมือนกับไม่ใช่ตัวชั้นเลย 

#มันเป็นเพราะสกิล สภาวะจอมมาร คะ มันจะทำให้ตัดความรู้สึกที่ไม่จำเป็นบางอย่าง ของนายท่านทิ้งไปคะ แต่พอปิดใช่งานก็จะกลับมาเหมือนเดิมคะ# 

"ปิดสกิล สภาวะจอมมาร " 

เมื่อปิดสกิล ชั้นมองไปที่ซาคุยะ ในตอนที่สกิลยังทำงานชั้นมองเธอเหมือนของเล่นชิ้นหนึ่ง แต่ตอนนี้ชั้นมองเธอเป็นหญิงสาวคนหนึ่งที่น่าสงสาร 

#งั้นนายท่านคะ ฉันว่าเรามาเริ่มพิธีอัญเชิญที่ค้างไว้เถอะคะ# 

"นี่แล้วพออัญเชิญเสร็จชั้นต้องอยู่ในสภาพออร์คนี่ตลอดไปเลยเหรอ" 

#ไม่คะ เพราะนายท่านได้แย่งชิงพลังของซาคุยะมาทั้งหมดทำให้ นายท่านจะอยู่ในร่างมนุษย์แทนที่จะเป็นออร์คคะ# 

"งั้นหรอ นี่แล้วถ้าชั้นพาซาคุยะไปด้วยจะไม่เป็นไรใช่ไหม" 

#ไม่มีปัญหาไรคะ แต่ถ้าไม่พาเธอไปด้วยเธอจะต้องตายเพราะอดอาหารแน่นอนคะ เพราะก่อนหน้านี้เธอเป็นเทพ เลยไม่จำเป็นต้องกิน แต่ตอนนี้เธอต้องกินเพราะเป็นมนุษย์คะ# 

เมื่อเรย์ พูดจบชั้นก็ใช้สร้างผ้าผืนนึงออกมา คลุมร่างของซาคุยะไว้ แล้วอุ้มเธอ 

"เอาละเรย์ชั้นพร้อมแล้วละ" 

#เดียวก่อนคะนายท่าน  ฉันว่านายท่านควรทำให้ซาคุยะเป็นทาสของนายท่านก่อนนะคะ เพราะมีโอกาสที่เธอตื่นขึ้นมาแล้วจะทำร้ายนายท่านนะคะ# 

"เรื่องนั้นไม่เห็นเป็นไรเลย ถ้าเธออยากฆ่าฉันก็เป็นธรรมดาละนะ ไงเธอก็ทำไรฉันไม่ได้ละนะ" 

#แต่เธอมีสิทธ์ที่จะฆ่าตัวตายด้วยนะคะ# 

"นั้นก็จริงละนะงั้นฝากด้วยละกัน" 

"ท่านได้รับสกิล ทาส " 

หลังจากที่ชั้นได้รับสกิล ทาส มา มีตราปรากฏขึ้นมาที่ท้องน้อยของซาคุยะ 

#เรียบร้อยแล้วคะ นายท่าน ฉันใส่คำสั่งว่าห้ามเธอฆ่าตัวตายไว้แล้วคะ# 

"ดี เอาละเรามาเริ่มพิธีให้จบเหอะ ชั้นเบื่อที่นี่แล้วละ" 

#รับทราบคะนายท่าน เริ่มต้นการส่งตัว จุดหมายทวีปดำ จะเริ่มใน 3 2 1 ทำการเคลื่อนย้าย# 

จบตอน 

ความคิดเห็น