[End+อีบุ๊ก] Hate เราไม่ได้รักกัน 25+
HATE ||คำโกหกที่0 [อัพครบ]
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

HATE ||คำโกหกที่0 [อัพครบ]

HATE++

-Our first step and Fake wedding-

[ก้าวแรกของเราและงานแต่งงานที่แสนหลอกลวง]

เสียงเปียโนสีดำเงาถูกบรรเลงเพลงวิวาห์ดังไปทั่วโบสถ์ที่ถูกจัดตกแต่งด้วยดอกไม้และสิ่งของสวยงามหรูหราสไตล์ยุโรปสะท้อนให้เห็นถึงเอกลักษณ์ของเจ้าของงานเป็นอย่างดี แขกในงานค่อนข้างบางตาทุกคนล้วนแต่งตัวดูดีตามฐานะของตนประโคมทั้งเพชรนิลจินดาแบบไม่น้อยหน้ากันทั้งนั้นเพื่อให้สมแก่งาน ณ ตอนนี้ คงไม่ต้องสัยเลยว่าคู่บ่าวสาวนั้นมีฐานะแค่ไหนกันเชียว

แอด

บัดนี้ประตูโบสถ์ได้ถูกเปิดออกทำให้คนในงานเงียบเสียงลงกว่าที่เคยเป็น

แสงแดดอ่อนสาดสะท้อนร่างบางเจ้าของสัดส่วนโค้งเว้ากำลังเดินเข้ามาในโบสถ์อย่างสง่าผ่าเผยจนคนในงานต่างพากันนึกชมในใจ ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ถูกสั่งตัดเป็นอย่างดีได้อยู่บนตัวของเธอนั้นมันช่างเหมาะกับเธอเสียเหลือเกิน

มือบางถือช่อดอกกุหลาบแดงสดส่วนอีกข้างได้ควงชายวัยกลางคนหน้าตาคล้ายคลึงกันแทบไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้ชายคนดังกล่าวคือใครถ้าไม่ใช่คุณพ่อของเธอ

ตรงหน้าหญิงสาวที่ใกล้จะเดินไปถึงในไม่ช้าประกอบไปด้วยบาทหลวงและชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีขาวบริสุทธ์ไม่ต่างจากเธอ เขานั้นหล่อราวเทพบุตรเพราะมีใบหน้าคมคาย ผิวขาว จมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากที่น่าประทับรอยจุมพิต ทุกอย่างที่เป็นเขามันชวนน่าหลงไหลไปซะหมด แต่สุดท้ายทุกอย่างของเขากำลังจะเป็นของเธอในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าแล้ว

ณ ตอนนี้เจ้าบ่าวและเจ้าสาวได้มายืนอยู่เคียงข้างกันพร้อมสำหรับทำพีธีเรียบร้อยแล้ว

“คู่บ่าวสาวที่รัก ท่านทั้งสองมาในโบสถ์นี้เพื่อขอพระเจ้าประทับตราศักดิ์ศิทธิ์ปกป้องคุ้มครองความรักของท่าน  พระคริสตเจ้าทรงอวยพรความรักของท่านอย่างอุดมสมบูรณ์ และเพื่อช่วยให้ถือสัตย์ต่อกันตลอดไป ฉะนั้นข้าพเจ้าจะขอถามเจตจำนงของท่านต่อหน้าพระศาสนจักร” บาทหลวงอ่านบทพูดหน้าแท่นพลางเปรยตามองทั้งสองที่ช่างเหมาะสมกันตรงหน้าเพื่อจะเข้าสู่พิธีสำคัญของเจ้าบ่าวเจ้าสาวและกล่าวต่อ

“นายวายุภักตร์ เทพบดินทร และนางสาววิมวิรา ลิมานนท์ดำรงกูลท่านทั้งสองมาที่นี้โดยไม่ถูกบังคับ แต่มาโดยสมัครใจใช่อย่างแท้จริงเพื่อเข้าสู่พิธีสมรสใช่หรือไม่” บาทหลวงเอ่ยถาม ผู้คนโดยรอบเงียบเพื่อรอฟังคำตอบจากเขาทั้งคู่

“ครับ/ค่ะ” เสียงของเขาและเธอตอบไปอย่างมั่นคงหนักแน่นทำเอาหลายคนปลื้มให้กับความรักของหนุ่มสาวของพวกเขา

“เมื่อเข้าสู่พิธีสมรสเช่นนี้แล้วท่านทั้งสองพร้อมที่จะรักและยกย่องให้เกียรติแก่กันจนตลอดชีวิตหรือไม่” บาทหลวงถามขึ้นอีกคราตามบทในมือและแน่นอนว่าคำตอบยังคงเป็นเช่นเดิมไม่ว่าถามอีกสิบรอบก็ยังเป็นเช่นนี้เสมอ

“ครับ/ค่ะ”

เมื่อสิ้นคำตอบของทั้งสองแาดงให้เห็นว่าเขากับเธอต่าง เต็มใจ เพราะงั้นก็ดำเนินพิธีต่อไปคือพิธีปฏิฏานคำสัตย์ของทั้งคู่ที่จะต้องปฏิญานต่อกันซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อพิธีดังกล่าว

“ท่านทั้งสองมีเจตจำนงที่จะสมรสกันขอให้ท่านจับมือ ของกันและกันและแสดงความสมัครใจต่อหน้าพระเจ้าและพระศาสนจักรของพระองค์” สองมือของทั้งคู่จับกันและกัน ต่างคนต่างจ้องลึกลงไปในนัยน์ตาแสนยากจะคาดเดาก่อนร่างสูงตรงหน้าเธอจะกล่าว

“ข้าพเจ้านาย วายุภักตร์ เทพบดินทร ขอรับ นางสาววิมวิรา ลิมานนท์ดำรงกูล เป็นภรรยาและขอสัญญาว่าจะถือซื่อสัตย์ต่อเธอทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย เพื่อรักและยกย่องให้เกียรติเธอจนกว่าชีวิตจะหาไม่... ตลอดไป” เสียงทุ้มน่าฟังเอ่ยอย่างหนักแน่นและน่าเชื่อถืออาจทำให้คนฟังใจสั่นครอนไปด้วย สายตาเขาจ้องไปที่ร่างบางตรงหน้าไม่ละสายตาไปไหนเลยแม้แต่เสี้ยวนาทีเดียว มันช่างน่าอิจฉา 

และต่อไปก็ถึงตาเธอกล่าวบ้าง...

“ข้าพเจ้านางสาววิมวิรา ลิมานนท์ดำรงกูล ขอรับนายวายุภัตร์ เทพบดินทร เป็นสามีและขอสัญญาว่าจะถือซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย เพื่อรักและยกย่องให้เกียรติคุณจนกว่าชีวิตจะหาไม่...ตลอดไป

สิ้นคำปฏิฏานของเธอกล่องบรรจุแหวนสีเงินฝังเพชรเรียบหรูได้หยิบมาอยู่ในมือของร่างสูง มันกำลังถูกสวมใส่นิ้วนางด้านซ้ายของหญิงสาวช้าๆพร้อมกลับกล่าวว่า

“นางสาววิมวิรา ลิมานนท์ดำรงกูล ขอให้รับแหวนวงนี้เป็นเครื่องหมายแสดงความรักและความซื่อสัตย์ของผม”

แหวนอีกวงนึงก็ถูกทำแบบเมื่อครู่อีกเช่นกันแต่ถูกทำโดยเจ้าสาว

“นายวายุภักตร์ เทพบดินทร ขอให้รับแหวนวงนี้เป็นเครื่องหมายแสดงความรักและความซื่อสัตย์ของดิฉัน” เมื่อแหวนอีกวงถูกสวมลงบนนิ้งเรียวยาวของชายหนุ่มนั่นมันหมายถึงว่าเขาและเธอ...เป็นคนคนเดียวกันแล้ว

“ทั้งสองได้เป็นสามี-ภรรยาอย่างถูกต้องนับแต่บัดนี้” สิ้นคำของบาทหลวงทุกคนภายในงานลุกขึ้นปรบมือดังสนั่นยินดีให้กับคู่รักข้าวใหม่ปลามันรวมทั้งพ่อแม่ของพวกเขาด้วย

“จูบเลยๆๆๆๆ” เสียงเชียร์เสริมขึ้นมาอีกแรงทำเอาเข้าชายหนุ่มหญิงสาวต่างมองหน้ากัน

มือหนาเอื้อมไปประคองหน้าสวยและประสานสายตากันอย่างน่าอิจฉาก่อนจะค่อยๆประทับรอยจูบลงบนริมฝีปากบาง

คนในงานโห่ร้องกันยกใหญ่แต่หารู้ไม่ว่าทั้งเขาและเธอต่างไร้ความรู้สึกยินดีปรีดาไปกับแขกในงานกลับกันหญิงสาวอยากจากร้องไห้ออกมาให้รู้แล้วรอดแต่ก็ต้องฝืนทน

สำหรับชายหนุ่นนั้นจูบนี้ที่เขามอบให้เธอมันช่าง...ไร้ความรู้สึกสิ้นดี

เขาและเธอไม่มีความรู้สึกรักไม่มีความรู้สึกตามคำสัตย์และไม่มีความรู้สึกอะไรทั้งสิ้น!

เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่มีใครรู้เลยจริงๆว่ามัน...

โคตรจะหลอกลวงและมีบางอย่าง

#อัพครบ

มาแล้วค่ะตามคำเรียกร้อง เจอกันคืนนี้ รีไรท์ใหม่ไฉไลกว่าเดิม

ใครรออยู่มาเม้นตรงนี้ด่วนนนน

 

 

#

ทำความเข้าใจไรท์แต่งนิยายที่นี่ที่แรกไม่มีในเว็บอื่นๆและนิยายของไรท์มีตีพิมพ์หรือe-book อีกหนึ่งอย่างที่สำคัญคือถ้านิยายเรื่องนั้นไรต์ทำการตีพิมพ์ไรต์แต่งไม่จบเพราะต้องติดตามในรูปเล่มเอาค่ะ

 

เรียกอุ้มก็ได้ ตามใจนักอ่าน

เป็นไรต์ที่อัพนิยายตามอารมณ์ วอนรีดโปรดเข้าใจเจ๊ด้วย กราบบบบ

 

Irene | Red Velvet ☼ Pinterest policies respected.( *`ω´) If you don't like what you see❤, please be kind and just move along. ❇☽

 

ไปกดไลค์เพจจิ้มรูปเลยhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/16.gif

#

 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น