ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ รับรองสนุกชัวร์. You don't worry because My novel is fun.Of cause.

พบเจอ....อีกครั้ง

ชื่อตอน : พบเจอ....อีกครั้ง

คำค้น : Stop lust now!!!! หยุดหื่นเดี๋ยวนี้นะ , น่ารัก , ซัน , เควิล , เชน , หื่น , 4P , ตอนที่สอง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2560 21:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พบเจอ....อีกครั้ง
แบบอักษร

................06:05น.[วันอาทิตย์]...............​

........กริ๊งๆๆ.......แกรก..

"ฮ้าวววว......เช้าแล้วหรอเนี่ย....ฮ่ะ!!ตื่นสายไปตั้ง 5 นาที.....รีบๆดีกว่า เดี๋ยวสาย...."

...พรึบ!!!....แกรก...

ร่างบางตื่นขึ้นมา แต่วันนี้ดันตื่นสายไป 5 นาที เลยอาจจะทำให้ไปทำงานสายได้ ร่างบางเลยรีบลงจากเตียงนอน แล้วก็พุ่งตรงไปยังห้องน้ำทันที...

"โอเค....เสร็จสักที......ยังทันเวลาอยู่ รีบไปทำงานดีกว่า"

ร่างบางแต่งตัวในชุดสีฟ้าอ่อนแขนยาว และ กางเกงสามส่วนขาสั้นสีขาว รองเท้าผ้าใบสีขาว ด้วยเพราะร่างบางผิวขาวอมชมพู เลยทำให้ดูน่ารักมากๆ........และในระหว่างทางที่ร่างบางกำลังลงจากหอเพื่อออกไปทำงานนั้น ร่างบางเองก็ได้สะดุดตา กับรถคันหรูสีแดงที่เค้าเจอเมื่อวานที่ตอนนี้จอดอยู่หน้าหอของเค้า พร้อมทั้งร่างสูงที่วันนี้ใส่เสื้อกล้ามสีดำ กางเกงขาสั้นประมาณหัวเข่า นาฬิกาข้อมือที่ดูเข้ากับเค้ามากๆ สวมแว่นตากันแดด แต่!!...มาสะดุดตรงที่ร่างสูงนั้นใส่รองเท้าแตะยาง.....แต่ก็ดูดีและดูหล่อไปอีกแบบนะ แต่ว่าช่างเรื่องแตะยางก่อนเถอะ เพราะตอนนี้ ร่างสูงที่ยืนพิงรถคันหรูของเค้าอยู่นั้น มองมาที่ร่างบาง และ กำลังเดินมาหาร่างบางด้วย.........ร่างบางเองก็งงไม่น้อยว่าทำไมต้องมุ่งตรงมาทางเค้า แต่เพราะความที่ร่างบางมีมารยาทที่ดีมากนั้น จึงได้เดินเข้าไปหาร่างสูงด้วยเช่นกัน พร้อมทั้งไหว้สวัสดีร่างสูง....ซึี่งนั่นทำให้ร่างสูงหลุดขำออกมา...

"สวัสดีครับ คุณเชน....มาที่นี้มาหาใครหรอครับ"

"5555555.....น่ารัก นายนี่มันมารยาทดีจริงๆเลยนะ.....นายเห็นว่าฉันแก่ขนาดนั้นเลยหรอไง ถึงได้ยกมือไหว้ฉันน่ะ.......ฉันอายุ 23 นะ....ไม่ต้องไหว้ฉันก็ได้ แล้วก็ ไม่ต้องเรียกฉันว่า คุณ ด้วยเหมือนกัน....เรียกว่า พี่ ​ก็พอแล้ว"

"เอ๋....จะให้เรียกว่า พี่ หรอครับ"

"อืม...ใช่ เพราะว่า ฉันน่ะ เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยของนายด้วยนะ"

"เอ๋!!...จริงหรอครับ......แล้วรู้ได้ยังไงครับว่าผมอยู่ที่มหาลัยไหน"

"เอ่อออออ...เอาเป็นว่าฉันรู้แล้วกันล่ะหน่าาา.......ไหนลองเรียกฉันว่า ​พี่เชน ซิ....ส่วนพี่ จะเรียกเราว่า รัก เฉยๆนะ"

"อ๋อ...งั้นก็ได้ครับ....​พี่เชน"

".............อืม...รัก"

."ครับแล้ววันนี้พี่เชนมาหาใครหรอครับ"

"อ้าว...ก็มาหารักไง....จะไปที่ไหน เดี๋ยวพี่ไปส่ง"

"ฮ่ะ!!!...มาหาผมเนี่ยนะ....มาหาทำไมครับ"

"เอ้า...ก็บอกแล้วไงว่าไปไหน เดี๋ยวพี่ไปส่งเอง"

"ไม่เป...."

"หยุด!! ห้ามพูดว่าไม่เป็นไร เพราะวันนี้พี่ว่าง และพี่ก็อยากไปส่งรักด้วย ถ้ารักจะไม่ไป พี่ขอใช้สิทธิ์ในนามรุ่นพี่ที่มหาลัย ดังนั้นรักจึงต้องไปกับพี่ ห้ามขัดพี่นะ เพราะพี่เป็นรุ่นพีี่เรานะ"

"งั้นก็ได้ครับ....รบกวนด้วยนะครับ"

ร่างสูงพูดขัดร่างบางทั้งที่ร่างบางยังพูดไม่จบ เพราะ รู้ว่าร่างบางจะต้องบอกว่าไม่เป็นไร เลยต้องขัดเอาไว้ เพราะวันนี้เค้าเองก็ว่าง และเค้าก็อยากไปส่งรักด้วย ถ้าถามว่าทำไมร่างสูงจึงรู้ว่าร่างบางเรียนอยู่ที่ไหน...หึ คนอย่างเขาไม่มีอะไรที่อยากรู้แล้วไม่ได้รู้หรอก เค้ารู้ทุกๆอย่างของร่างบางแล้ว ก็แน่ละซิ...ให้คนไปสืบมานิจะไม่รู้ได้ยังไง และ มันก็บังเอิญจริงๆที่ร่างบางเรียนอยู่ที่มหาลัยที่เดียวกันกับเค้า และ พวกเพื่อนสนิทของเค้าที่เรียนจบกันมาแล้วในตอนนี้ แต่นั่นก็ทำให้ร่างสูงยังถือว่าตัวเองเป็นรุ่นพี่อยู่ดีเลยทำให้ได้ใช้สิทธิ์รุ่นพี่บังคับให้ร่างบางมากับเค้านี่แหล่ะ ก็ไม่อยากให้ร่างบางไปไหนคนเดียว น่ารักๆแบบนี้เดี๋ยวโดนฉุด เพราะ ตอนนี้เค้าเริ่มจะชอบร่างบางขึ้นมาแล้วซิ เลยทำให้อยากเรียนรู้นิสัย และเรื่องราวหลายๆอย่างของร่างบางมากขึ้น เพราะเค้าอยากจริงจังกับใครสักคนและก็ไม่อยากรุกเร็วจนเกินไปนั่นอาจจะทำให้ร่างบางไม่ชอบเค้าได้ และที่ให้ร่างบางเรียกตนเองว่าพี่นั้นก็ไม่ใช่เหตุผลที่ว่าเพราะเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนหรอก นั่นมันแค่เหตุผลที่สอง แต่เหตุผลหลักคือ อยากให้ร่างบางเรียก ใช่!!...แค่อยากให้เรียก เพราะมันจะทำให้ดูสนิทกันมากยิ่งขึ้น และตอนที่ร่างบางเรียกเค้าว่าพี่นั้น ทำให้เค้าหยุดนิ่งไปชั่วครู่ หัวใจก็เริ่มเต้นแรง....ร่างสูงจึงคิดได้ว่า นี่แหล่ะ แม่ของลูก!!!

ส่วนร่างบางเองนั้น ก็เห็นว่าร่างสูงพูดขนาดนี้แล้ว ก็ไม่อยากให้ร่างสูงเสียหน้า บวกกับเวลาตอนนี้ก็ใกล้ขึ้นทุกที เลยทำให้ร่างบางตัดสินใจตอบตกลงไป

"โอเคดีมาก.....งั้นไปกัน"

"คะ...ครับ"

ร่างสูงทำให้ร่างบางตัวเกร็งอีกแล้ว เพราะเค้าทำเหมือนเมื่อวาน นั่นก็คือ เปิดประตูรถ จับร่างบางยัดใส่ประตู รัดเข็มขัดให้ จบท้ายด้วยปิดประตูรถ.......นั่นทำให้ร่างบางเกรงใจอีกแล้ว เพราะ ร่างสูงทำกับร่างบางดีเกินไป

ส่วนร่างสูงนั้นก็เดินอ้อมไปยังฝั่งคนขับ และก็สตาร์ทรถ.....เริ่มขับออกจากหอทันที..

"แล้วรักจะไปไหนล่ะ บอกมาเลย"

"อ๋อ...ไปร้าน Coffee Club ​ครับ"

"เฮ้ยจริงดิ!!!....เพื่อนพี่ก็เคยไปซื้อกาแฟที่นั่นนะ มันบอกว่ากาแฟที่นั่นอร่อยมาก เค้กก็อร่อย พนักงานร้านก็น่ารัก มันบอกพี่แบบนี้....ว่าแต่เราเป็นพนักงานที่ร้านนั่นใช่มั้ย"

"เอ๋!!!...พี่รู้ได้ไงครับว่าผมทำงานอยู่ที่นั่น....แล้วเพื่อนของพี่บอกว่าผมน่ารักจริงๆหรอครับ"//////

"หึหึ...ใช่มันบอกพี่แบบนั้น.....เอาเป็นว่าพี่รู้แล้วกัน......โอเค.....ถึงร้านแล้วนะ"

"โอ๊ะ!!จริงด้วย......ขอบคุณที่มาส่......เอ๋!!"

ร่างบางจะพูดขอบคุณร่างสูงที่มาส่ง แต่ยังพูดไม่ทันจบ ร่างบางก็ต้องงงอีกครั้ง...เพราะร่างสูงลงจากรถมา และก็เดินมาเปิดประตูให้ร่างบางที่นั่งอึ้งๆอยู่

"มีไรหรอ...ลงมาซิ"

"อ๋อ....ครับๆ" ร่างบางก็ลงมาตามคำของร่างสูง แต่ยังไม่ทันที่ร่างบางจะได้พูดอะไร ร่างสูงก็พดขึ้นมาว่า..

"เดี๋ยววันนี้พี่จะอยู่เป็นเพื่อนรักเองนะ เพราะวันนี้พี่ว่างทั้งวันเลยยย"

"ฮ่ะๆ!!!.....อะ...อะไรนะครับ จะมาอยู่เป็นเพื่อนรักหรอ....ไม่เป็นไรครับ รักอยู่เองได้ เดี๋ยวพี่จะเบื่อป่าวๆ"

"ถ้าพี่อยู่กับรักที่ไหนก็ได้ พี่ไม่เบื่อหรอก....นะนะนะนะนะ..น้าาา.....พี่จะไม่กวนเราทำงานเลยนะ"

"งั้นก็...โอเคครับ.....แต่พี่จะเบื่อได้นะเพราะที่ร้านไม่ค่อยมีไรทำมากหรอก"

"ไม่เป็นไรพี่โอเค"

"ครับๆ...งั้นเข้าร้านกันครับ"

......กริ๊งๆ.....

"พี่จ๋าาา...หวัดดีครับ"

"จ้าา...มาเช้าเหมือนเคยเลยนะ....ว่าแต่นั่นใครอ่ะ"

"อ๋อ...เค้าคือ รุ่นพี่ที่มหาลัยน่ะครับ วันนี้เค้าจะมาอยู่เป็นเพื่อนรักที่นี่.....ได้มั้ยครับพี่จ๋า"

"ได้ซิ...งั้นพี่ไปทำงานก่อนนะ ฝากร้านด้วยน้าาา"

"ครับผม"

พี่จ๋าพูดจบก็เดินออกไปจากร้าน และขึ้นรถมุ่งตรงไปทำงานทันที.....ส่วนทางด้านร่างบางนั้นก็หันไปหาร่างสูงพร้อมพูดว่า......

"เดี๋ยวพี่เชนนั่งตรงนี้ก่อนนะครับ.....เดี๋ยวผมไปทำงานก่อนครับ"

"ให้พี่ไปช่วยมั้ย"

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง...ไว้ถ้าผมทำงานเสร็จ เดี๋ยวผมมานั่งคุยกับพี่นะ"

"โอเค..."

ร่างบางให้ร่างสูงนั่งที่เก้าอี้หน้าแคชเชียร์ก่อน ตนจึงเริ่มทำงานที่เป็นกิจวัตรของตนเองทุกวันที่มาทำงานนั่นคือ เอาขนมมาจัดใส่ตู้โชว์ขนม เปิดร้าน รดน้ำต้นไม้ กวาดขยะ.....ซึ่งทุกการกระทำที่ร่างบางทำนั้น ทำให้ร่างสูงมองอยู่ตลอด เพราะเมื่อเวลาที่ร่างสูงมองร่างบางทีไรทำให้เค้ามีความสุขอย่างบอกไม่ถูก....และไม่นานนักร่างบางก็กลับมานั่งที่โต๊ะแคชเชียร์กับร่างสูง.....ร่างสูงจึงเริ่มถามคำถามที่อยากรู้เกี่ยวกับร่างบาง..

"เออ...พี่ถามไรหน่อยดิ"

"ครับ...ว่ามาเลย"

"ทำไมถึงมาทำงาน ทั้งๆที่ยังเรียนไม่จบล่ะ"

"อ๋อ...แค่อยากช่วยทางบ้านบ้างน่ะครับ ทางบ้านจะได้ไม่เหนื่อยมาก"

"แล้ววววทางบ้านเรา....เอ่อ..."

"พี่จะถามเรื่องฐานะทางบ้านใช่มั้ยครับ....ทางบ้านผมก็ฐานะปานกลางครับ...ทางบ้านส่งเงินมาแค่ค่าเทอม ส่วนที่ผมทำงานที่นี่ ก็เอาไว้จ่ายค่าหอ แล้วก็ค่าอาหารการกินน่ะครับ เพราะผมบอกที่บ้านแล้วว่าไม่ต้องส่งเงินอื่นๆมานอกจากค่าเทอม ผมทำงานหาเงินเองได้ จ่ายให้แค่ค่าเทอมพอ.....ที่บ้านผมไม่ได้ลำบากนะครับ.....ถ้าที่บ้านผมลำบากผมคงไม่มาเรียนที่กรุงเทพ แล้วเรียนมหาลัยที่มีค่าเทอมแพงๆแบบนี้หรอกครับ เพราะ พวกท่านอยากให้ผมได้เรียนมหาลัยที่ดีๆ และผมก็สอบติดที่นี่ด้วย ทางบ้านเลยอนุญาตและส่งผมมาเรียนที่นี่ครับ"

"อ๋อ....พี่ก็นึกว่าที่่บ้านเราลำบาก แต่ก็จริงเหมือนที่เราพูดนะ ถ้าที่บ้านลำบากคงส่งมาเรียนที่นี่ไม่ได้หรอกเน่อะ....แล้วว...พี่ก็ขอโทษที่ถามแบบนี้นะ"

"ไม่เป็นไรครับผมเข้าใจ"

......กริ๊งๆ......

"Coffee Club ยินดีต้อนรับครับ"

"เฮ้ย!!!...​ไอเควิล"

"เชี่ยย!!!...​​ไอเชน"

"หืม!!" ร่างบางที่นั่งงงๆอยู่ ว่าทั้งสองคนนี้รู้จักกันได้ยังไง ร่างบางจำได้ว่าลูกค้าคนนี้เป็นลูกค้าคนแรกที่มาเมื่อวานและได้ทำให้ร่างบางจดจำได้ดี เพราะว่าเค้าคือคนที่ดูหนังโป๊ในร้าน และก็สั่งเค้กสตอเบอรี่ [ผู้ชายหวานๆอะเน่อะ]  และวันนี้เค้าก็คือ ลูกค้าคนแรกอีกด้วย แต่ที่งงไปกว่านั้น นั่นคือ สองคนนี้รู้จักกันได้ยังไง

"มึงมาได้ไงว่ะ ไอเควิล"

"กูมั้ยละ...ที่ต้องถามมึงว่ามานั่งทำไรอยู่ที่นี่"

"กูรู้จักกับน่ารักไงล่ะ กุเลยมานั่งอยู่ที่นี่...วันนี้กูว่างด้วยกูเลยจะอยู่ทั้งวัน....แล้วมึงง่ามาทำไม"

"เอ้า!!.....กูก็มาซื้อกาแฟไง"

"อ๋อ....เออ..น่ารักนี่เพื่อนสนิทพี่ ที่พี่เล่าให้ฟังว่ามันอยู่บ้านเดียวกับพี่ แล้วมันก็คือคนที่ชมเราว่าน่ารักนั่นแหล่ะ มันชื่อ เควิล นะ.......ส่วนมึง นี่ น่ารัก เป็นรุ่นน้องที่มหาลัยเดียวกับพวกเรา"

"หวัดดีครับ คุณเควิล"

"อ่าๆ...หวัดดีๆเรียกพี่ก็ได้นะ.......เดี๋ยวพี่เรียกเราว่า รัก นะ"

"ครับ..พี่เควิล"

".......อะ..อืม..."  'โอ้ยยย...ทำไมกูใจเต้นแรงวะสาสสสสส' เควิลคิดในใจ

.........ตื้ด.....ตื้ด......ตื้ด.....แกรก

"ฮาโหล....อืม........อยู่ที่ร้าน ​Coffee Club....​อืมๆ"

"มีไรว่ะไอเควิล....ใครโทรมาว่ะ"

"ไอซัน...วันนี้มันว่าง.....มันเลยถามกูว่าอยู่ไหน แล้วมันก็บอกว่าจะมาหา ให้รอแปปนึง"

"อ๋อ....แล้ววันนี้มึงก็ว่างด้วยป่ะว่ะ เห็นแต่งชุดธรรมดามา"

"Yeah...กูว่าง มึงว่าง ไอซันว่าง.....ว่างหมด"

"เออ...ดี....งั้นก็อยู่ที่นี่ด้วยกันทั้งหมดนี่แหล่ะ ได้แนะนำซันให้น้องรู้จักด้วย....พวกพี่อยู่ที่นี่ได้ใช่มั้ยรัก"

"ได้เลยครับ....ไม่มีปัญหา......"

........กริ๊งๆ.......

"อ้าว...ไอซัน"  "เอ้า....เชี่ยซันมาแล้วหรอว่ะ" เควิล และ เชน พูดขึ้นเมื่อเจอหน้าเพื่อนสนิทของตน

"เออ.....กูเอง"

"เออนี่...กูจะแนะนำน้องให้รู้จัก...น้องชื่อ น่ารัก...รักนี่เพื่อนพี่นะ ชื่อไอซัน เรียกมันว่าพี่ได้เลยไม่ต้องเรียกคุณ"

"หวัดดีครับพี่ซัน"

"หวัดดีคับน้องน่ารัก"  'เชี่ยเอ้ยยยยย....น่ารักสาสสสส' ซันคิดในใจ

"ครับ....ยินดีที่ได้รู้จักพี่ๆทุกคนนะครับ"

.............กริ๊งๆ.............

"โอ๊ะ!!...สวัสดีครับคุณลูกค้าเชิญนั่งก่อนนะครับ.......พี่ๆครับเดี๋ยวพี่ๆหาโต๊ะนั่งกันก่อนนะครับ...เดี๋ยวผมทำงานก่อน...อ้อ!!...แล้วก็พี่ๆจะกินอะไรมั้ยครับ เดี๋ยวผมทำให้"

"พี่เอาคาปูชิโน่ กับ เค้กสตอเบอรี่" เควิลพูดคนแรก

"พี่เอาเอสเปรสโซ่ กับ เค้กดาร์กช็อกโกแล็ต" ซันพูดคนที่สอง

"พี่เอามอคค่า กับ คุกกี้เนย" เชนพูดเป็นคนสุดท้าย

"ได้ครับ...แต่พี่ๆรอแป๊บนึงนะ ผมขอทำให้ลูกค้าก่อนนะครับ"

"OK".....ทั้งสามหนุ่มพูดออกมาพร้อมกัน.....และจากนั้นร่างบางก็เดินไปรับเมนูที่ลูกค้าทันที

"โอ้ยยยย.....มึงเอ้ยยย....น่ารักสาสสส" ซันพูด

"กูเห็นด้วย" เควิล และ เชนตอบพร้อมกัน

"กูว่ากูชอบน้องมันว่ะ"

​"........................."

______________________________________________________________________________

​โย่วๆ....หวัดดีค่าทุกคน วันนี้มาต่ออีกตอน เป็นไงกันบ้าง เอ๊ะ!!! แล้วใครเป็นคนที่คิดว่าตนเองชอบน้องกันล่ะ ฝากติดตามด้วยน้าาา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว