ลงจบเรื่องแล้วถึงจะติดเหรียญนะคะ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนค่า

​บทที่40 ครอบครัวสุขสันต์ The end

ชื่อตอน : ​บทที่40 ครอบครัวสุขสันต์ The end

คำค้น : มาเฟีย , ท้อง , อันดา , นะโม ,ราฟ , เจสัน , มนต์มณี , y , โหด , เถื่อน , mpreg , end , จบ , จบแล้ว

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.4k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2562 07:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​บทที่40 ครอบครัวสุขสันต์ The end
แบบอักษร

บทที่ 40 ครอบครัวสุขสันต์

วันนี้เป็นวันศุกร์สุดหรรษาสำหรับใครหลายๆคนรวมทั้งสองพี่น้องฝาแฝดที่กำลังนั่งรถไปโรงเรียนอย่างอารมณ์ดีเพราะวันนี้พ่อของพวกเขาสัญญาว่าอาทิตย์นี้จะพาไปเที่ยวทะเล

“ดีใจขนาดนั้นเชียว”

อันดาถามเรนนี่ที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่เบาะหลังที่ดูจะตื่นเต้นดีใจกว่าทุกคนส่วนริชาร์ดก็เพียงแค่ยิ้มนิดๆตามผู้เป็นน้องไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมาก เขาดีใจที่เห็นน้องชายตัวน้อยมีความสุขมากกว่า คงเป็นเพราะสายใยของพี่น้องอีกทั้งยังเป็นฝาแฝดกันด้วยแม้นิสัยจะไม่เหมือนกันแต่ทั้งคู่ก็รักกันมาก  อันดาและราฟาเอลก็ดีใจที่ลูกๆทั้งสองคนรักกัน

“ครับ เรนจะได้ไปเที่ยวทะเลกับทุกคนเลย”

เรนนี่พูด้วยน้ำเสียงมีความสุขปากก็ยิ้มกว้างจนคนเป็นแม่และพี่ชายยิ้มตามไปด้วย  ราฟาเอลสัญญากับลูกว่าจะพาไปเที่ยวทะเลรวมทั้งครอบครัวของอันดาด้วย ตอนแรกพ่อแม่และพี่ชายเขาก็ปฏิเสธแต่โดนหลานคนเล็กอ้อนเลยใจอ่อนยอมไปด้วย

“ถึงแล้วครับ ตั้งใจเรียนนะเด็กๆ”

ฟอด

“ครับ สวัสดีครับ”

ริชาร์ดขานแล้วหอมแก้มนุ่มของมารดาก่อนจะลงไปรอน้องชายข้างนอก

“เรนรักแม่ครับ แม่อันสวัสดีครับ”

ฟอด  ก็ปีนไปหอมแก้มแม่ด้านหน้าแล้วยกมือไหว้ตามที่ยายสอนก่อนจะลงจากรถตามคนเป็นพี่ไป  แล้วทั้งสองคนก็พากันเข้าโรงเรียนไปเองโดยที่อันดาไม่ได้ลงไปส่งเพราะเด็กๆบอกว่าโตแล้วไม่ต้องเข้าไปส่งแต่ถึงอย่างนั้นอันก็เลือกจอดหน้าโรงเรียนและรอจนกว่าคุณครูจะพาเด็กๆเข้าโรงเรียน   ซึ่งเรื่องนี้ราฟาเอลเองก็ไม่เห็นด้วยแต่ก็แพ้ลูกอ้อนของลูกชายอีกตามเคย  มองดูลูกๆกำลังเดินเข้าโรงเรียนก็อดขำไม่ได้เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ครานั้นที่ราฟาเอลให้ลูกหยุดเรียนตอนที่กำลังขอเขาคืนดีหลังจากเสร็จกิจกรรมนั้นเขาก็โมโหแทบตายที่คนเอาแต่ใจให้ลูกหยุดเรียนแบบไม่มีเหตุผลสุดท้ายจึงได้รู้ว่าที่คุณพ่อมือใหม่ให้ลูกหยุดโรงเรียนก็เพราะมีคนมาจีบลูกชายคนเล็ก! เป็นเหตุผลที่ทำเอาอันดาพูดไม่ออกเลยแถมคนหวงลูกนั้นเตรียมหาโรงเรียนใหม่ไว้ให้ลูกเรียบร้อยแล้วด้วยโดยมีแนวร่วมเป็นคุณตาและเหล่าคุณลุงทั้งหลายแม้แต่รัตติกาลก็ดูจะเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเมื่อพูดถึงเรื่องนี้  ร้อนถึงจินและอันดาที่ต้องเกลี้ยกล่อมอยู่นานเพราะไม่อยากให้เด็กๆต้องย้ายโรงเรียนตอนกลางเทอมแบบนี้ แม้จะอยู่ชั้นอนุบาลก็เถอะแต่ทั้งคู่ก็เริ่มคุ้นชินกับเพื่อนๆและคุณครูแล้วหากย้ายโรงเรียนก็กลัวทั้งคู่จะมีปัญหาเรื่องการปรับตัว  และเหมือนโชคจะเข้าข้างเมื่อเด็กคนนั้นต้องย้ายออกไปต่างประเทศกับครอบครัวบรรดาคนหวงลูกหวงหลานจึงยอมสงบลงได้  นี่เรนนี่ยังไม่กี่ขวบเองก็หวงกันขนาดนี้แล้วอันดาไม่อยากจะคิดถึงอนาคตเลยจากวันนั้นก็ 4 เดือนมาแล้ว  มีหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปมากมายรัตติกาลพี่ชายเขาก็แต่งงานกับพี่จินแล้วและตอนนี้พี่ชายคนสวยของเขาก็ท้องได้ 4 เดือนแล้วคงเป็นพรจากฟ้าที่มอบสิ่งพิเศษที่ทำให้พวกเขาสามารถให้กำเนิดบุตรได้ แม้เขาจะเป็นผู้ชายแต่สัญชาตญาณความเป็นแม่ก็ไม่ได้ลดลงแต่อย่างใด พรุ่งนี่ก็จะเป็นวันที่ริชาร์ดและเรนนี่ได้ไปเที่ยวทะเลครั้งแรกและยังเป็นวันเกิดของทั้งคู่อีกด้วย  ราฟาเอลอยากให้ของฝันที่ดีที่สุดกับลูกเพื่อชดเชยเวลาที่ผ่านมาให้กับพวกเขา ตอนนี้ราฟาเอล รัตติกาล และรัชวินทร์เข้ากันได้ดีพี่ๆของอันดาต่างก็ยอมรับในตัวราฟาเอล ส่วนพ่อแม่อันดาแอบได้ยินว่าพวกท่านแกล้งให้มาเฟียชื่อดังไปเป็นคนขับรถให้ตั้งสองอาทิตย์แน่ะแถมราฟาเอลยังไม่บ่นสักคำเรียกว่าได้ใจพ่อตาแม่ยายไปเต็มๆ คิดถึงตรงนี้อันดาก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

กริ๊งๆๆๆ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นปลุกอันดาให้ออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง และชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอก็เรียกรอยยิ้มของอันดาได้เป็นอย่างดี  เพิ่งคิดถึงเองแท้ๆพ่อสามีตัวดีก็โทรเข้ามาพอดี

“ครับ”

“อยู่ไหน”

เสียงเหวี่ยงๆอย่างอ่อนเพลียไม่ได้ทำให้อันดาโกรธเลยแม้แต่น้อย

“อยู่หน้าโรงเรียนลูกครับ กำลังจะกลับ”

“ขับรถดีๆนะ คิดถึง”

“ครับ”

อันดายิ้มพร้อมกลับรับคำคนที่ส่งน้ำเสียงออดอ้อนมาตามสายทั้งที่ตอนแรกยังทำเหมือนไม่พอใจอยู่แท้ๆ

“อัน”

“ครับ”

“อยากกินมะม่วง”

“ครับเดี๋ยวผมแวะซื้อให้นะ”

อันดารับคำเสร็จก็กดวางสายทันที เชื่อเถอะว่าถ้ารอให้ราฟาเอลวางสายเองอันดาคงถึงบ้านพอดี

ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าทำไมมาเฟียหนุ่มถึงอารมณ์แปรปรวนอย่างนี้สาเหตุก็มาจากแพ้ท้องแทนเมีย ตอนแรกที่รู้เจ้าตัวก็โอดครวญ  หงุดหงิดตัวเองอยู่พักใหญ่จนพ่อกับแม่เขาบอกว่าสามีที่แพ้ท้องแทนภรรยาแสดงว่ารักภรรยามากเท่านั้นล่ะ เจ้าตัวก็ยิ้มหน้าบานตั้งแต่นั้นมาแถมยังทำตัวออดอ้อนอันดาราวกับลูกคนที่สามอีก ตอนนี้อันดาท้องได้สามเดือนแล้วอ่อนกว่าจินหนึ่งเดือนและเรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่ราฟาเอลไม่พอใจรัตติกาลเพราะพี่ชายคนโตของบ้านอัครเสนาชอบเอามาข่มที่จินท้องก่อนเดือนหนึ่ง  มาเฟียหนุ่มที่อารมณ์แปรปรวนเพราะแพ้ท้องแทนอันดาอยู่ก็เต้นตามไปด้วยจนจินกับอันดาได้แต่ส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ 

เช้าวันเสาร์ที่แสนสดใสของหลายคนเช่นเดียวกับครอบครัวอัครเสนาและครอบครัวเคลย์ตันที่กำลังเดินทางไปทะเลที่หัวหินตามที่ราฟาเอลสัญญากับลูกชายเอาไว้ รถตู้ครอบครัวคันใหญ่ถูกเลือกใช้โดยการเดินทางครั้งนี้โดยมีลีโอเป็นคนขับและรัชวินทร์นั่งข้างคนขับ ทั้งคู่กลายเป็นเพื่อนซี้กันตั้งแต่วันที่ราฟาเอลกับรัตติกาลมีเรื่องกัน โดยเฉพาะเรื่องเที่ยวและเรื่องผู้หญิงทั้งสองคนเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียวล่ะ ถัดมาก็เป็นคุณเกริกพล คุณหญิงศรีมาลาและเรนนี่ที่วันนี้อารมณ์ดีจนน่ามันเขี้ยวเพราะจะได้ไปเที่ยว ถัดมาก็เป็นอันดาและจินที่นั่งด้วยกันโดยมีริชาร์ดนั่งแถวเดียวกันแต่ไม่ได้ติดกันเพื่อเว้นไว้สำหรับทางเดินและแถวสุดท้าย 4 ที่นั่งโดนจับจองโดยราฟาเอลและรัตติกาล  จริงๆแล้วทั้งคู่อยากนั่งกับภรรยาที่รักมากกว่าแต่เพราะที่นั่งข้างหลังของรถตู้มันกระแทกแรงทั้งสองจึงต้องมานั่งด้วยกันแล้วก็ให้ภรรยาทั้งสองนั่งตรงกลางด้วยกัน  เพราะเป็นรถตู้ครอบครัวที่ราฟาเอลสั่งนำเข้ามาเป็นพิเศษจึงมีพื้นที่พอสมควรทำให้ไม่อึดอัดมากนัก  ลีโอขับไปเรื่อยๆเพราะเกรงว่าจะกระทบต่อคนท้องอ่อนทั้งสองที่ต้องรับการยืนยันจากหมอว่าสามารถเดินทางได้แต่ต้องระวังอย่างใกล้ชิดเท่านั้นและถ้าหากมีอาการผิดปกติก็ให้โทรปรึกษาหมอ คุณพ่อจอมเห่อทั้งสองถึงได้ยอมไม่อย่างนั้นสองแฝดคงไม่ได้มาเที่ยวในวันเกิดปีนี้แน่เพราะวันนี้เป็นวันเกิดครบ 5 ขวบของพวกเขา  ใช้เวลาประมาณสามชั่วโมงครึ่งก็ถึงบ้านพักตากอากาศที่หัวหินของรัตติกาลเพราะออกเดินทางตอนแปดโมงพอมาถึงก็ได้เวลาอาหารเที่ยงพอดี

“สวัสดีค่ะคุณไนท์”

“สวัสดีครับ”

มะลิ หญิงวัยกลางคนที่เป็นคนดูแลบ้านให้รัตติกาลออกมาต้อนรับพร้อมเจตผู้เป็นสามีและรินลูกชายของทั้งสอง

“ครับ เดี๋ยวลุงเจตกับรินช่วยขนกระเป๋าเข้าไปในบ้านทีนะ”

“ครับ”

เจตรับคำแล้วก็ไปช่วยลีโอกับรัชวินทร์ที่กำลังหยิบกระเป๋าออกมาจากหลังรถ

“ป้ามะลิเตรียมอาหารเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”

“สวัสดีครับ ริช เรนทำอย่างไรบ้าง”

จินและอันดากล่าวสวัสดีผู้สูงวัยกว่าแล้วก็บอกเด็กๆก่อนที่สองแฝดจะยกมือไหว้ทักทักผู้ที่สูงวัยกว่าบ้าง

“สวัสดีครับคุณยาย”

“จ้า”

มะลิยิ้มด้วยความเอ็นดูและอดชื่นชมอันดาไม่ได้ แม้จะมีฐานะสูงกว่าแต่ก็ไม่ได้ถือตัวซ้ำยังสอนให้ลูกหลามมีสัมมาคารวะอีกด้วย

“ค่ะ เชิญคุณๆข้างในก่อนเถอะค่ะ ข้างนอกแดดร้อน”

แล้วทั้งหมดก็พากันเข้าบ้านเพื่อรับประทานอาหารกลางวันก่อนจะแยกย้ายกันพักผ่อนในห้องที่มะลิจัดไว้ให้  หลังจากที่ราฟาเอลนอนหลับไปเนื่องจากอ่อนเพลียจากอาการแพ้ท้องแทนเขา อันดาจึงลงมาดูลูกๆบ้าง  เพราะท้องเพียงแค่สามเดือนท้องจึงไม่ออกมากเช่นเดียวกับจินที่มองแทบไม่ออกว่ากำลังท้องอยู่คงเพราะเป็นท้องแรกและพวกเขาก็เป็นผู้ชาย

“ทำอะไรอยู่ครับ”

อันดาถามเรนนี่ที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาอยู่ในห้องนั่งเล่นโดยมีคนเป็นพี่นอนหลับอยู่บนโซฟาข้างๆกัน  ห้องนั่งเล่นของที่นี่เป็นลักณะเปิดโล่งไปสู่สระว่ายน้ำที่อยู่ใกล้กับทะเลทำให้สามารถมองเห็นน้ำทะเลและวิวด้านนอกที่สวยงามชวนให้ผ่อนคลายลมทะเลพัดโชยมาอ่อนๆทำให้ได้บรรยากาศไม่น้อย

“วาดรูปครับ”

เด็กน้อยตอบเสียงเบาเพราะกลัวพี่ชายจะตื่น

“รูปอะไรครับ”

อันดาถามพลางนั่งลงข้างๆลูกชายตัวน้อยที่ยังไม่ละความสนใจจากรูปที่ตัวเองวาด

“รูปครอบครัวครับ”

ตอนนี้เรนนี่พูดชัดขึ้นแล้ว มือเล็กยื่นผลงานของตนเองให้ผู้เป็นแม่ดูเรียกรอยยิ้มเอ็นดูได้ไม่น้อย

“ทำไมมี 5 คนล่ะครับ คนนี้ใครเอ่ย”

ถามในขณะที่มองรูปภาพที่พอมองออกว่าเป็นรูปคน 5 คนพลางชี้ไปที่ผู้ชายหัวเหลืองที่ตัวใหญ่สุด

“แด๊ดดี้”

เด็กน้อยตอบอย่างภาคภูมิใจ ความจริงแล้วราฟาเอลไม่ไดมีผมสีเหลืองหรือสีทองแต่คงเพราะเรนนี่คิดว่าพ่อเป็นฝรั่งต้องมีผมทองจึงออกมาเป็นแบบนี้ล่ะมั้ง  อันดาขำด้วยความเอ็นดูจินตนาการของลูกชายคนเล็กแล้วถามต่อ

“แล้วนี่ล่ะครับ”

ถามพลางชี้ไปที่คนที่มีหัวสีชมพู แล้วก็ได้คำตอบที่ทำให้อันดาอดหัวเราะไม่ได้

“แม่อันครับ”

“แล้วคนผมสีน้ำตาลสองคนนี่ริชกับเรนใช่ไหมครับ”

“ใช่ครับ”

เรนนี่หันมาตอบด้วยรอยยิ้ม

“คนนี้ริช”

ชี้ไปที่เด็กที่ตัวใหญ่กว่า

“คนนี้เรน”

แล้วก็ชี้ไปที่เด็กที่ตัวเล็กกว่า

“แล้วคนนี้ล่ะครับ”

ถามพลางชี้ไปที่เด็กผมสีดำที่ตัวเล็กที่สุดที่ยืนอยู่อยู่ข้างเรนนี่

“คนนี้น้อง”

“น้องเหรอครับ”

อันดาถามอย่างสงสัยแล้วก็ต้องกระจ่างเมื่อนิ้วเล็กชี้มาที่หน้าท้องแบนเรียบของตน เรนนี่คงวาดตอนที่เจ้าตัวเล็กในท้องเขาโตแล้ว

“น้องเป็นผู้ชายเหรอครับ”

“ครับ”

“แล้วเรนรู้ได้ไงลูก”

“น้องบอกครับ”

แล้วเจ้าตัวน้อยก็เอาหูแนบท้องของตนคุยกะหนุงกะหนิงอยู่คนเดียวไม่นานก็หลับไป อันดาลูบหัวลูกชายอย่างเอ็นดูนึกขอบคุณตัวเองที่ให้โอกาสราฟาเอลไม่อย่างนั้นพวกเขาคงไม่มีความสุขและไม่มีครอบครัวที่สมบูรณ์อย่างทุกวันนี้


#####################################

 ตอนจบอาจจะน่าเบื่อต้องขออภัยนะคะ แต่มันเป็นการเคลียร์ปัญหาและเป็นการปิดเรื่องอย่างแฮปปี้นะคะ

ขอบคุณที่คอยสนับสนุบและติดตามกันมาจนจบนะคะ  รักรีดทุกคน สุดท้ายนี้ไรท์กับหนูอันต้องขอลาไปก่อนจ้าา

เจอกันเรื่องหน้าอยากอ่านเรื่องไหนที่ไรท์ค้างอยู่ เม้นได้น้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว