เสน่หา สารวัตรโหด NC 18 +
EP. 1 คืนขมขื่น nc
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

EP. 1 คืนขมขื่น nc


เจสัน แกมเมอร์ สารวัตรหนุ่ม วัย 32 ปี หัวหน้าแผนกคดีฆาตกรรมและโจรกรรมประจำกรมตำรวจลอสเเอนเจลิส  ชะลอรถจากัวร์เข้ามาจอดยังโรงจอดรถก่อนดับเครื่องยนต์เมื่อรถจอดสนิท

ตีสองกว่าแล้วแต่ไฟในห้องนั่งเล่นยังคงสว่างโล่ สารวัตรหนุ่มอดถอนหายใจไม่ได้เมื่อนึกถึงใครบางคนที่กำลังนอนขดตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มบนเตียงไม้ปาเก้ของเขา  สามเดือนกว่าแล้วที่มิเชล แกมเมอร์ มารดาของเขาจากไปพร้อมกับมอบของขวัญสุดล้ำค่าไว้ให้ แต่ทว่า เจสันไม่ได้ต้องการมันเลยสักนิด

เขาทำตามคำขอสุดท้ายของมารดาโดยการจดทะเบียนสมรสแบบลับๆกับเด็กสาวอายุ 18 ที่เพิ่งเรียนจบมัธยมปลายมาหมาดๆ ทั้งเขาและเธอไม่เคยรู้จักหรือรักใคร่กันมาก่อน แค่ทำตามความปรารถนาสุดท้ายของผู้มีพระคุณของตัวเอง ก็เท่านั้น ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นเปรียบเสมือนกับเส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบกัน เจสันเอาแต่หมกหมุ่นอยู่กับงาน  เขาทำงานหามรุ่งหามค่ำ ไม่ค่อยได้มีเวลากลับมาซุกหัวนอนที่บ้าน ปล่อยให้ มาริลิน แกมเมอร์ ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของตัวเองต้องนอนเดียวดายอยู่คนเดียว

สารวัตรหนุ่มเปิดประตูลงจากรถโดยไม่ลืมคว้าแฟ้มเอกสารคดีฆาตกรรมที่ยังปิดไม่ลงติดมือมาด้วย เขาปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตออกสองเม็ด ร่างกำยำเจ้าของความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบสามเซนติเมตรพาตัวเองก้าวเข้าไปในบ้าน         กองเอกสารถูกโยนลงบนโซฟาขณะที่สารวัตรหนุ่มเดินเข้าห้องครัวไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบขวดเชมเปญออกมารินใส่แก้ว เขาดื่มมันรวดเดียวจนหมดก่อนจะเติมมันอีกครั้งอย่างไม่ลังเล รสชาติของเชมเปญชั้นเลิศช่วยทำให้รู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมานิดหน่อย

" กลับมาแล้วหรอคะ "

เสียงหวานใสของมาริลินดังมาจากทางด้านหลัง เจสันจรดริมฝีปากลงบนแก้วเชมเปญอีกครั้ง

" ยังไม่นอนหรอ "

เขาไม่ตอบแต่ถามเธอกลับ  ร่างบอบบางภายใต้เสื้อยืดตัวโข่งของเขาเดินไปหย่อนก้นลงบนเก้าอี้ไม้หน้าเคาเตอร์

" หนูนอนไม่หลับน่ะค่ะ "

ที่จริงแล้วมาริลินรอคอยให้สามีจอมเย็นชาของเธอกลับมาถึงบ้านต่างหาก ตั้งแต่ที่ย้ายมาอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับเขา ไม่มีคืนไหนเลยที่เธอจะหลับได้สนิท  เจสันคว่ำแก้วไว้หลังตู้เย็นก่อนหันใบหน้าหล่อคมที่รายล้อมไปด้วยหนวดเครามองภรรยาสาว  เธอดูสดใสสมวัย สัดส่วนชวนน่าหลงไหล แต่กระนั้นเจสันกลับไม่เคยแตะต้องตัวเธอแม้แต่ปลายเล็บ

" ช่วงนี้งานฉันยุ่งนิดหน่อย เลยไม่ค่อยได้กลับบ้าน "

ดวงตาสีเทาประกายเขียวของเด็กสาวฉายแววเป็นประกาย เธอคลี่ยิ้มอ่อนๆให้สามีก่อนยกมือทั้งสองข้างถูกันไปมาแล้วเอามาแนบใบหน้า

" คุณคงจะเหนื่อยน่าดู ให้หนูชงนมอุ่นๆให้ดื่มดีมั้ย  "

มาริลินถามเสียงสดใสแต่คำตอบที่ได้กลับมีเพียงการส่ายหัวปฏิเสธจากสารวัตรหนุ่ม เธอยกยิ้มเจื่อนๆให้เขาพลางพยักหน้าเข้าใจ

" ฉันอยากอาบน้ำสักหน่อย เธอไปเตรียมน้ำอุ่นใส่อ่างให้ทีได้ไหม "  เขาบอกเสียงเหนื่อยๆขณะยกนิ้วขึ้นนวดสันจมูกตัวเองเบาๆ  

มาริลินรีบทำตามคำสามีอย่างกระตือรือร้น  เธอเดินไปที่ห้องน้ำแล้วจัดการเปิดน้ำอุ่นใส่อ่างอาบน้ำ เธอนั่งลงตรงขอบอ่างขณะมองมวลน้ำไหลรวมกันหมุนเป็นเกลียวราวกับกำลังจะเกิดสึนามิ วินาทีเดียวกันนั้นไหล่บอบบางก็ถูกสัมผัสอย่างแผ่วเบา

 ร่างกำยำที่ตอนนี้ช่วงบนเปลือยเปล่ายืนอยู่ด้านหลังเธอ

มาริลินหันไปสบตากับสารวัตรหนุ่ม แววตาที่เคยเยือกเย็นและน่ากลัวของเขาตอนนี้ถูกแทนที่ด้วยสายตาหยาดเยิ้ม เจสันย่อตัวชันเข่าลงกับพื้นให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกันกับภรรยา  เขามองใบหน้าขาวเนียนซึ่งพวงแก้มเริ่มแดงระเรื่อโดยที่เจ้าตัวไม่ทันรู้ตัว

"  หนูเตรียมน้ำให้คุณแล้วค่ะ  "

มาริลินคล้ายตื่นตระหนก เธอยิ้มแห้งๆให้เขา เผลอมือสั่นเล็กน้อยอย่างไม่ตั้งใจ

" อาบด้วยกันสิ "

เขาบอกอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ขณะยืดตัวขึ้นเต็มความสูงแล้วปลดเข็มขัดหนังสีดำออกจากกางเกงสแล็ค ก่อนถอดมันออกจากสะโพกแข็งแกร่ง 

บอกเซอร์สีน้ำเงินลายทางปรากฏอยู่ตรงหน้ามาริลิน

" ไม่ดีกว่าค่ะ "

เธอบอกปัดเสียงสั่น ดีดตัวจากขอบอ่างเพื่อเตรียมจะเดินออกจากห้องน้ำแต่ถูกเจสันคว้ารอบเอวเอาไว้เสียก่อน เขาช้อนเธอขึ้นไว้ในอ้อมแขนก่อนหย่อนร่างระหงลงในอ่างทั้งๆอย่างนั้น

" ว๊าย คุณ หนูเปียกหมดแล้ว "

มาริลินร้องอย่างตกใจ เสื้อยืดตัวใหญ่สีขาวที่สวมใส่เปียกแนบไปกับร่างกายบอบบาง เธอไม่ได้ใส่ชั้นใน มีเพียงเสื้อยืดของเจสันและแพนตี้ตัวน้อยเท่านั้น 

เจสันก้าวเข้ามาในอ่างโดยที่ยังไม่ได้ถอดบอกเซอร์  เขานั่งเหยียดขาในอ่างอาบน้ำก่อนยกก้นภรรยาสาวให้ขึ้นมานั่งอยู่บนหน้าแข้งแข็งแกร่งของตัวเองแล้วยกฝ่ามือหยาบกระด้างลูบแผ่นหลังเธอเบาๆ

" กลัวฉันหรอ มาริลิน  "

เจสันถามเสียงต่ำขณะเลื่อนนิ้วขึ้นกรีดกรายพวงแก้มของเธอไปมา เขามองใบหน้าสวยคมสลับกับหน้าอกอวบอิ่มภายใต้เสื้อยืดเปียกชุ่ม มาริลินใบหน้าแดงฉาน รีบหลบสายตาสามีจอมเย็นชาของเธอ

" ปะ..เปล่าค่ะ "  เธอพยายามขยับหนี สีหน้าบ่งบอกว่ารู้สึกอึดอัดเต็มทน 

 มาริลินได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นตึกตักราวกับจะกระเด็นออกมาจากอก เธอกลัว กลัวเหลือเกินว่าจะนึกถึงมัน..      

เพียงชั่วอึดใจ  ริมฝีปากหนาหยักของเจสันก็ประกบลงบนกลีบปากของเธออย่างรวดเร็ว เขาบดขยี้เรียวปากเล็กอย่างหื่นกระหาย กระชับแผ่นหลังเธอให้แนบชิดกับแผงอกขณะที่มาริลินดิ้นรนขัดขืน เสียงประท้วงดังอู้อี้ยู่ในลำคอแต่ตอนนี้เจสันกลับไม่ได้ยินอะไรใดๆทั้งนั้น เขาต้องการเธอ เขาต้องการปลดปล่อย...

" อื้อออ "  เธอส่งเสียงพลางทุบกำปั้นน้อยๆลงบนอกแข็งแกร่งของเขา

 เจสันผละออกจากริมฝีปากอวบอิ่มก่อนจรดปลายจมูกสูดดมกลิ่นกายสาวจากซอกคอขาวระหง กลิ่นครีมอาบน้ำยังคงหลงเหลือยู่บนผิวหนังนวลเนียน

" อย่าค่ะ  "

เสียงเล็กๆนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวาดกลัว เธอตัวสั่นเทิ้มอยู่ในอ้อมอกของเขาระหว่างที่เจสันกำลังรุกล้ำร่างกายของเธออย่างหื่นกระหาย

" ได้โปรด หยุดเถอะนะคะ "  ปลายประโยคคล้ายกับว่าเธอหวาดผวาเต็มที 

เจสันหยุดชะงักโดยอัตโนมัติก่อนตวัดสายตาขึ้นจ้องหน้าภรรยาเด็ก

"  ทำไม มาริลิน เธอเป็นเมียฉันนะ ไม่ให้ฉันมีอะไรกับเธอแล้วจะให้ไปมีกับโสเภณีที่ไหนห้ะ "  เขากำแขนเธอแน่น รู้สึกกรุ่นโกรธที่โดนขัดใจ

 ตลอดเวลาเกือบสี่เดือนที่ผ่านมาเขาไม่เคยล่วงเกินเธอเลยสักครั้ง แต่ตอนนี้เมื่อเขาต้องการเธอ เธอกลับปฏิเสธ 

ความเงียบงันครอบงำอยู่ชั่วอึดใจก่อนที่สารวัตรหนุ่มจะพ่นลมหายใจของทางจมูกแรงๆ เขาลุกพรวดออกจากอ่างโดยอุ้มเธอพาดบ่าพาเดินสาวเท้าฉับๆขึ้นไปชั้นสองของตัวบ้าน

มาริลินเงียบมาตลอดทาง เธอกัดเล็บตัวเองเบาๆราวกับไม่มีสติสตังอยู่กับเนื้อกับตัว ร่างระหงถูกโยนลงบนเตียงจนตัวเธอกระเด้งขึ้นจากที่นอนสปริง 

เจสันมองหน้าขาวเนียนแวบหนึ่งก่อนปลดบอกเซอร์เปียกโชกออกจากสะโพก ผ้าปูที่นอนสีน้ำตาลอ่อนพลันเข้มขึ้นทันทีที่ร่างเปียกปอนของมาริลินกระทบพื้นที่นอน

เธอนอนแน่นิ่งทว่าตัวสั่นจ้องเขาตาไม่กระพริบ  เจสันก้าวขึ้นไปบนเตียงขณะเลื่อนมือสาวแท่งรักที่เริ่มขยายใหญ่เต็มที่  เขารู้ว่าเธอกำลังกลัวแต่เขาไม่อาจหยุดยั้งไฟปรารถนาที่กำลังเล่นงานจนท้องไส้ปั่นป่วนได้

" อ๊ะ "

ร่างเล็กกระตุกเล็กน้อยเมื่อฝ่ามือหนาใหญ่สัมผัสลงบนสะโพกกลมกลึงของตน  

 เจสันถลกชายเสื้อยืดที่เปียกโชกขึ้นไปเกยไว้บนหน้าอกเปลือยเปล่าของมาริลิน  เด็กสาวสั่นเทิ้มด้วยความกลัวอยู่เงียบๆขณะปิดเปลือกตาสนิทราวกับไม่อยากรับรู้สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ 

 นิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือของเขาหยอกเย้ากับยอดปทุมมาลย์ ใบหน้าสวยคมเริ่มเหยเก เจสันไม่รู้ว่าภรรยาสาวเสียวซ่านหรือกำลังสั่นผวากันแน่...

ปลายจมูกโด่งเป็นสันเลื่อนขึ้นซุกไซร้ใบหูขาวละเอียดก่อนลามเลียไปยังต้นคอของภรรยา เจสันสัมผัสได้ว่าคนใต้ร่างตัวสั่นระริก  เขาจูบขมับเธอเบาๆราวกับพยายามจะปลอบประโลม 

มาริลินไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆตอบสนองนอกจากนอนแน่นิ่งสั่นเทาราวลูกนก

หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจรุนแรงของเด็กสาว เขางับริมฝีปากครอบครองเม็ดบัวสีอ่อนอย่างแผ่วเบา ตวัดปลายลิ้นลิ้มรสความหอมหวานจากเต้างามสะพรั่ง  มาริลินไม่ยอมลืมตาขึ้นมองใบหน้าสามีเลยสักครั้ง  

แพนตี้ตัวน้อยถูกเกี่ยวออกจากสะโพกผายอย่างรวดเร็ว

ขณะที่เจสันจับท่อนลำของเขาถูไถกับดอกไม้งามของเด็กสาว เธอสั่นระริกพร้อมจิกเล็บลงบนท่อนแขนของเขาแน่นจนรู้สึกเจ็บ เจสันเตรียมตัวจะส่งน้องชายเข้าไปยังช่องทางคับแน่น ทว่า จู่ๆ ภรรยาเด็กของเขาก็เบิกตากว้างแล้วกรีดร้องขึ้นมาสุดเสียง

" ไม่ ออกไป อย่ามาแตะต้องตัวฉัน "

  เธอผลักเขาสุดแรงพร้อมกับกระถดตัวหนีเตรียมที่จะก้าวลงจากเตียง แต่ช้ากว่าเจสันที่สามารถคว้าร่างเธอไว้แล้วจับให้นอนคว่ำลงกับพื้นที่นอน เขาขึ้นทับร่างบางของเธอไว้ จับสะโพกกลมมนให้ยกขึ้นสูงพร้อมกับกดศรีษะของภรรยาลงกับหมอน  เธอดิ้นรนสุดฤทธิ์แต่กระนั้นอะไรก็ไม่อาจมาทัดทานเขาได้อีกต่อไป

เจสันดึงเส้นผมยาวสลวยของภรรยาให้เธอเชิดหน้าขึ้นก่อนยัดเยียดท่อนลำใหญ่โตของตนเข้าสู่ช่องทางสวรรค์ มาริลินกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง สะอื้นไห้จนร่างสั่นระริก  

เจสันพยายามอยู่อึดใจกว่าจะแทรกผ่านความคับแน่นของร่างกายเธอ เขาแอบเสียใจที่รู้ว่าตัวเองไม่ใช่ผู้ชายคนแรกของภรรยา....

เจสันออกแรงกระหน่ำสะโพกซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยไม่สนใจเสียงอ้อนวอนจากภรรยา เขาทำอยู่อย่างนั้นจนตัวเองพบพานกับสรวงสวรรค์ 

 ร่างบอบบางฟุบลงกับพื้นที่นอนอย่างอ่อนแรง  สารวัตรหนุ่มหอบหายใจด้วยความเหน็ดเหนื่อย  เหงื่อเม็ดเล็กๆหยดติ๋งลงจากสันจมูก  เขาลูบแผ่นหลังเธอเบาๆก่อนพรมจูบไปที่หั่วไหล่บาง จากนั้นจึงลงจากเตียงแล้วเดินลงบรรไดไปเข้าห้องน้ำที่ชั้นล่าง....



แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น