นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

น้ำตาลูกผู้ชาย (ปลาย) ผู้หญิงสมัยนี้น่ากลัว รู้ว่าเขามีเมียมีลูกแล้วก็ยังจะเอา -"-

ชื่อตอน : น้ำตาลูกผู้ชาย (ปลาย) ผู้หญิงสมัยนี้น่ากลัว รู้ว่าเขามีเมียมีลูกแล้วก็ยังจะเอา -"-

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 86.1k

ความคิดเห็น : 74

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2560 18:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
น้ำตาลูกผู้ชาย (ปลาย) ผู้หญิงสมัยนี้น่ากลัว รู้ว่าเขามีเมียมีลูกแล้วก็ยังจะเอา -"-
แบบอักษร

โปรสำหรับนิยายเล่มรอบแรกหมดแล้วนะคะ ตอนนี้เป็นการเปิดจองรอบที่สอง รายละเอียดตามนี้ค่ะ

ถ้าใครอยากเก็บนิยายเรื่องนี้แบบเป็นเล่ม ยังหาซื้อได้นะคะ ขอบคุณค่ะ

sds


ระหว่างที่บุญฤทธิ์ไปอาบน้ำ สัตตบงกชก็นั่งอยู่บนเตียง คิด...คิดถึงผู้หญิงต่างวัยสองคนที่จู่ๆ ก็จะมาอยู่ในบ้านหลังนี้ร่วมกันกับเธอ

ไม่ต้องบอกก็รู้ในเจตนา ผู้หญิงที่เพียบพร้อม ถูกพามาอยู่ร่วมกับผู้ชายวัยพร้อมออกเรือน มันก็คือการดูตัวนั่นแหละ

ผู้หญิงคนนั้น...ไม่ได้สวยสะอะไร หากเทียบกับแฟนเก่าของบุญฤทธิ์ที่เธอเคยพบมานับว่าเทียบกันไม่ติด หรือหากจะนำผู้หญิงชื่อแปลกคนนั้นมาเทียบกับเธอ สัตตบงกชที่ไม่เคยหลงตัวเองยังพูดได้เต็มปากว่า เธอชนะใสๆ

แต่...ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เธอถึงได้มีความรู้สึกเสียวปลาบที่หัวใจ

มันมีสังหรณ์บางอย่าง สังหรณ์ที่ไม่ดี ไม่ดีมากๆ เสียด้วยรบกวนใจเธอ

- - - - - - - - - -


อาหารมื้อเย็นเป็นมื้อที่ทั้งสี่ได้มาอยู่พร้อมหน้ากันอีกหน คุณนวลอนงค์เป็นคนคอยชวนพูดคุย รวมถึงเอ่ยชมฝีมือการทำอาหารของป้าเจียมซึ่งยืนคอยรับใช้อยู่จนป้าเจียมยิ้มแป้น

ส่วนบุญฤทธิ์ก็เออออไปตามเรื่อง แม้เขาจะรำคาญที่มีบุคคลที่สามและสี่มาอยู่คอยเป็นก้างขวางคอทำให้เขากับสัตตบงกชไม่ได้มีเวลาส่วนตัว เขาก็ยังมีมารยาทพอที่จะไม่ชักสีหน้าตึงมากๆ ใส่แขกที่ไม่ได้รับเชิญพวกนั้นจนเกินไป เขาทำให้สัตตบงกชรับรู้ว่าคนที่เป็นผู้ดีนั้นเขาทำกันอย่างไรเวลาไม่พอใจ

มันดูดีงาม เหมาะสม ตำหนิติเตียนแทบไม่ได้จนสัตตบงกชหงุดหงิด เพราะตอนนี้เธอนึกอยากจะวางช้อนส้อมและหันกลับขึ้นไปบนห้องเสียเหลือเกิน

เพียงแต่พอเห็น 'ผู้ดี' ซึ่งทำตัวอย่างเหมาะสมให้ดูตรงหน้า จะให้เธอไพร่ใส่จนคนเขายิ้มเหยียดเธอก็ทำไม่ลง

สาเหตุที่ทำให้สัตตบงกชหงุดหงิดก็ไม่ใช่อะไร ไม่มีใครด่าว่าเธอ กระแนะกระแหนทั้งทางตรงและทางอ้อม ไม่แม้แต่จะใช้สายตาเชือดเฉือนใส่เธอ

'ผู้ดี' เขามีวิธีทำให้เรารู้สึกว่าต่ำต้อยได้ผู้ดีกว่านั้น

คุณนวลอนงค์ไม่ใส่ใจเธอ ไม่มอง ไม่พูดด้วย ทำราวกับเธอนั้นมีตัวตน ในขณะที่ผู้หญิงชื่อแปลกคนนั้นแค่ยิ้มให้เธออย่างสุภาพ ไม่ได้พูดจา ไม่ได้วางปึ่ง ทว่าสิ่งที่พวกผู้หญิงสองคนนั้นทำกลับทำให้เธอรู้สึกว่าต่ำต้อยจนไม่อยู่ในสายตา

"ทำไมกินน้อย หรือว่าแพ้ขึ้นมาอีก"

คำถามของบุญฤทธิ์ที่หันไปถามคนซึ่งนั่งอยู่ข้างเขาเหมือนกับการโยนระเบิดลงไปกลางโต๊ะกินข้าวมากกว่า 'ผู้ดี' ซึ่งอายุมากถึงกับอดรนทนไม่ได้และถามขึ้นทันควัน

"แพ้ แพ้อะไรกันจ๊ะ กุ้งเหรอ"

เหมือนบุญฤทธิ์รอที่จะตอบอยู่แล้ว เพราะพอได้รับคำถามก็สวนกลับไปทันควัน "แพ้ท้องครับ บัวท้องได้สามเดือนแล้ว"

หลังจากระเบิดตู้มไปแล้วก็บังเกิดความเงียบขึ้นมาชั่วขณะ ก่อนอรัญญานีจะยิ้มและเอ่ยขึ้นมาว่า

"ยินดีด้วยนะคะ แบบนี้คงใกล้จะแจกการ์ดแล้วสินะคะ"

คราวนี้เป็นฝั่งบุญฤทธิ์ที่เงียบ เขาจ้องอรัญญานีที่ยิ้มสุภาพราวกับไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองได้ถามคำถามที่ไม่สมควรออกมา แต่...ไม่สมควรตรงไหน เธอก็ยินดีด้วยก่อนถามเรื่องงานแต่ง มันคือคำถามปกติที่ควรถามได้ เพียงแต่...ความสัมพันธ์ของคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอนี่สิที่มันไม่ปกติ

"เหนื่อยไหม" บุญฤทธิ์เลี่ยงที่จะตอบโดยหันมาถามสัตตบงกชแทน "พี่ว่าพี่พาบัวไปนอนเอนหลังสักหน่อยดีกว่า"

สัตตบงกชที่ตั้งแต่ลงมาร่วมโต๊ะยังไม่ได้พูดอะไรสักคำพยักหน้าแทนคำพูด ก่อนจะทำตัวอ่อนแอ ยอมให้บุญฤทธิ์ประคองเธอขึ้นไปพักผ่อน

- - - - - - - - - -


"แล้วเราจะเอายังไงกันต่อดีหนูพันตอง ป้าต้องขอโทษจริงๆ ที่ทำให้หนูต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้า...ถ้าหนูคิดจะถอนตัว ป้าก็จะไม่ว่าอะไรเลย"

ร่างสองร่างเดินเคียงคู่กันไปตามทางเดินลงสู่ชายหาดส่วนตัวที่สงบเงียบ กระโปรงยาวของอรัญญานีถูกลมพัดปลิวไสวไปพร้อมเรือนผมยาวสยายสีเข้ม

หญิงสาวยกมือขึ้นมารวบผมที่ปลิวเอาไว้ที่บ่าข้างหนึ่ง ในระหว่างที่เธอบรรจงรวบผม เธอก็คิด และคิดตกอย่างรวดเร็ว

"หนูคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติของผู้ชายค่ะ หนูไม่ถือ คุณบอสเธออายุก็ไม่ใช่น้อยแล้ว ก็ต้องมีอะไรแบบนี้อยู่บ้าง เพียงแต่...หนูไม่คิดเท่านั้นว่าเขาจะพลาดปล่อยให้เด็กของเขาท้อง หนูนึกว่าคุณบอสจะเป็นผู้ชายเนี้ยบกว่านี้ซะอีก ที่ไหนได้...ก็มีมุมชุ่ยเหมือนกัน"

พอได้ยินหลานบอกว่าจะไม่ถอนตัว นวลอนงค์ดีใจยิ่งนัก ทว่าไม่กล้าแสดงออกมามาก ได้แต่ส่ายหน้าแล้วถอนหายใจ "นั่นสิ ตาบอสไม่เคยมีนิสัยหรือมีประวัติเสียหายนะ เขาคบใครไม่เค้ยไม่เคยไข่เรี่ยราด เอ๊ะ หรือว่าแม่นั่นมันคิดจับตาบอสก็เลยตั้งใจให้พลาด"

อรัญญานียิ้มอ่อน "ก็เป็นไปได้ทั้งพลาดและตั้งใจ แต่หนูไม่สนใจหรอกค่ะ ถ้าตรวจดีเอ็นเอแล้วเป็นลูกคุณบอสจริง หนูก็ไม่รังเกียจที่จะเลี้ยงให้"

ได้ยินดังนั้นคุณนวลอนงค์ก็ยกมือทาบอก โล่งใจ รีบชมหญิงสาวที่มาเดินย่อยอาหารเป็นเพื่อนเป็นการใหญ่ "หนูพันตองนี่มีเหตุมีผล เข้าอกเข้าใจอะไรได้ง่ายจริงๆ นี่ถ้าผู้ชายคนไหนไม่เห็นค่าของหนูก็คงตาบอดแล้วล่ะ หนูไม่ต้องเป็นห่วงนะ ป้าจะช่วยดันหนูเต็มที่เลย"

อรัญญานียังคงยิ้มทั้งที่ในใจนึกดูถูกคนที่เดินอยู่ข้างตนเอง ผู้หญิงแบบเธอจำเป็นหรือที่ต้องให้ใครอื่นมาช่วยดัน เธอมีปัญญาที่จะปีนป่ายขึ้นมาเอง ไม่อย่างนั้นลูกเมียน้อยแบบเธอมีหรือจะขึ้นมาชูคอเตรียมเป็นเมียของผู้นำตระกูลปุญญะวานิช

ตำแหน่งนี้จะดันเธอให้ขึ้นมาอยู่เหนือพวกลูกเมียหลวงทุกคน ดังนั้นอรัญญานีไม่มีทางปล่อยบุญฤทธิ์ไปแน่ ไม่ว่าเขาจะมีเมียน้อยหรือเมียมาก เธอล้วนแต่ไม่สนทั้งนั้น ขอแค่ให้เธอขึ้นไปเป็นเมียหลวง เป็นเมียที่เชิดหน้าชูตา ให้ลูกเธอได้สืบทอดตระกูลเก่าตระกูลแก่แบบปุญญะวานิชต่อไป เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

- - - - - - - - - -

**เด็กกระต่ายเชื่อฟัง **

ตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายแล้วนะคะที่จะลงให้ทดลองอ่าน

แกมแก้วต้องขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามอ่านกันมาจนถึงตอนนี้

หากชอบพี่บอส ติดใจหนูบัว หาซื้ออีบุ๊กได้ที่ MEB นะคะ

ส่วนท่านใดอยากได้แบบเป็นเล่ม ก็สั่งจองกันมาได้ตามข้อมูลด้านบนค่ะ

รักคนอ่านทุกคนค่า

ปล.แล้วเจอกันใหม่เรื่องหน้าน้า ^ ^

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว