ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนครับ 😘😘

ตอนที่ 2 ในโลกที่ไม่รู้จัก

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 ในโลกที่ไม่รู้จัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2560 21:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 ในโลกที่ไม่รู้จัก
แบบอักษร

​ตอนที่ 2 ในโลกที่ไม่รู้จัก


ท้องฟ้าที่สดใส ฝืนป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้ที่ดูสูงใหญ่ เสียงน้ำตกดังกระทบหินช่างเต็มไปด้วยพลังจากแรงน้ำที่ตกลงมา ด้านล่างน้ำตกข้างริมธารมีโรงศพยักษ์สีทองแผ่กลิ่นอายที่น่าเกรงขามออกมาจนสัตว์อสูรลมปราณระต่ำไม่กล้าเข้า แม้พวกมันสัมผัสถึงพลังที่เกรงขามได้ แต่พลังที่แผ่ออกมาช่างแตกต่างจากพลังลมปราณยิ่งนัก


ขณะที่ช่วงเวลาค่อยๆผ่านไปโรงศพยักษ์ค่อยๆหายไปอย่างช้าๆเผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง ร่างชายหนุ่มผมสีดำยาวเล็กน้อยผิวที่ขาวราวกับหยกมีสีซีดน้อยแต่กลับเพิ่มเสน่ห์ให้กับชายหนุ่มยังไม่ได้สติ แม้สตรีได้พบเห็นยังต้องอายกับผิวกายของชายหนุ่มที่ดูผ่องใส เสื้อผ้าชายหนุ่มที่ขาดราวผ้าขี้ริ้วกับกางเกงขายาวสีดำธรรมดา แม้สภาพที่อนาถเช่นนั้นแต่ไม่สามารถกลบใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาได้เลยทันได้นั้นชายหนุ่มก็ลืมตาฟื้นคืนสติ 


”หืม นี่เรายังไม่ตายเหรอเนี่ย”ชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ใครนอกจากอเล็กซ์หลังจากถูกดูดเข้าไปในโรงศพยักษ์ก็หมดสติมา 2 วันแล้ว


หลังจากอเล็กซ์รู้ว่าตนยังไม่ตายก็เริ่มสำรวจร่างกายตนเองว่ามีบาดแผลจากการต่อสู้ที่ผ่าน   มารึไม่  ก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้แผลทั้งหมดหายเป็นปลิดทิ้งแล้ว หลังจากเขาสำรวจรอบข้างก็พบว่าตนเองอยู่ในป่าแต่ป่านี้ช่างแตกต่างจากที่ตนเคยถูกไล่ล่ามา เพราะต้นไม้มันดูใหญ่โตมากเขาไม่เคยพบเห็นต้นไม้ที่ดูใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้มาก่อน เขาเดินไปอย่างเรื่อยเปื่อย ยิ่งเดินเหมือนกับว่าเขายิ่งหลงป่าขึ้นไปทุกที 


ขณะเดินอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงเหมือนสัตว์ป่ากำลังต่อสู้กันเขารีบวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดก็พบสิงโตกับหมีที่ห่างจากเขา ครึ่งลี้ ตัวที่ใหญ่โตของสิงโตร่างขนาดของมันเทียบได้กับช้างก็ว่าได้ตามร่างกายของมันมีบาดแผลรอยกรงเล็บเต็มตัว ขนของมันมีมันสีทองราวกับว่าขนมันส่องสว่างได้เลือดสีแดงไหลออกตามบาดแผลของมันอย่างไม่หยุดหย่อน 


ส่วนหมีนั้นมันมีร่างกายที่เล็กกว่าสิงโตมาก ทว่าแรงกดดันของลมปราณที่แผ่ออกมานั้นดุดันราวกับเป็นราชาแห่งฝืนป่า ช่างแตกต่างจากสิงโตแถมตามร่างกายของมันยังปรากฏบาดแผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้น


หลังจากอเล็กซ์เห็นสัตว์สองตัวนั้นก็ตกใจมาก เพราะขนาดตัวมันนั้นใหญ่อย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนและทักษะการต่อสู้ของพวกมันก็ผิดแปลกจากการต่อสู้ของสัตว์ธรรมดา  หลังจากสงบสติอารมณ์แล้วเขาแอบดูการต่อสู้ของพวกมัน ผ่านไป 1 ชั่วยาม สิงโตตัวใหญ่ก็พ่ายแพ้พร้อมกับร่างที่ล้มลงนอนแน่นิ่งสิ้นใจตายไปในที่สุด


“โฮ๊กกกกกก”


เสียงคำรามของหมีที่ประการว่าตนเป็นผู้ชนะ มันคำรามได้ไม่นานก็ทิ้งร่างสิ้นลมของสิงโตไวโดยไม่แยแส หลังจากที่หมีจากไปอเล็กซ์ก็ค่อยๆก้าวไปหาร่างสิงโตอย่างเงียบๆพร้อมกับเลียลิมฝีปากเล็กน้อยเหมือนกับสัตว์ร้ายที่เจอเหยื่อ 


อเล็กซ์นั้นถึงจะกลายเป็นแวมไพร์สายเลือดบริสุทธ์แต่ก็เรียกได้ว่ายังไม่สมบูรณ์ ตั้งแต่ได้รับพลังมานั้นเขาไม่เคยจะดื่มเลือดมนุษย์เลยสักครั้ง และนี่เป็นหตุผลหนึ่งที่เขาสู้พวกบิชอปสูงสุดไม่ได้  เพราะเขากลับดื่มเลือดสัตว์แทนเลือดมนุษย์ซึ่งสามารถอยู่ได้ประมาณหนึ่งเดือนแล้วแต่ขนาดตัวของสัตว์ว่าจะตัวโตขนาดไหน ส่วนอาหารของมนุษย์นั้นเขาสามารถกินได้อย่างสบายใจแต่อเล็กซ์จะกินอาหารมนุษย์โดยไม่ดื่มเลือดนั้นมันจะทำให้ร่างกายเขาอ่อนแรงลง 


“อาหารมาอยู่ตรงหน้าโดยที่ไม่ต้องไปหาให้เสียเวลา! เรานี่โชดดีจริงๆเลย”พออเล็กซ์เข้าใกล้สิงโตยักษ์ก็กล่าวอยากมา พร้อมก็สูดดมกลิ่นเลือดที่มีกลิ่นหอมเย้ายวนชวนให้ลิ่มลอง  แต่ถ้าให้มนุษย์ธรรมดามายืนดมกลิ่นเลือดสัตว์เหมือนอเล็กซ์คงจะหันหน้าหนีทันที่ที่ได้กลิ่นคาวเลือดนี้


พอถึงร่างสิงโตเขาก็สำรวจร่างมันอย่างละเอียด พร้อมกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่เขาเดินไปที่คอของมันอ้าปากกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมเล็กน้อย เขากัดไปที่คอของมันทันทีที่ได้เลือดสิงโตเข้าสู่ปากเขา”อร่อยจริงๆนี้มันเลือดของสัตว์จริงๆหรอเนื่ย”เขาอดไม่ได้ที่อุทานคิดในใจ ทันใดนั้นก็รู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่ ท้องของเขา ใช่มันคือพลังปราณที่เพื่มขึ้น


ลมปราณกำเนิด ขั้น 1


ลมปราณกำเนิด​ ขั้น2


ลมปราณของอเล็กซ์เพิ่มขึ้นอย่างรวดร็วแต่เขานั้นไม่รู้เลยว่าพลังที่เพิ่มขึ้นนั้นคือพลังอะไร สิงโตยักษ์ที่เขากินเลือดอยู่นั้นคือสัตว์อสูรลมปราณราชสีห์ทองคำยักษ์ลมปราณหลอมรวมขั้น 9 ถ้ามนุษย์ธรรดแบบเขากินเลือดสัตว์อสูรเข้าไปคงร่างระเบิดตั้งแต่เลือดไหลเข้าสู่ร่างกายแล้ว แต่กลับร่างกายที่เป็นอมตะไม่แก่ไม่ตายอย่างเขานั้นไม่ใช่  หลังจากนั้นเขาดื่มเลือดอย่างรวดเร็ว "อึก อึก"เสียงเขาที่กลืนกินเลือดราชสีห์ทองคำยักษ์ไม่หยุด แต่ผ่านไปไม่ถึง 1เค้อ(1 เค้อ = 15นาที) ตัวสิงโตที่ใหญ่โตแต่ตอนนี้มันกลับเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูกเท่านั้น


“ทำไมเราดื่มเลือดสิงโตตัวนี้แล้วรู้สึกได้ถึงพลังบางอย่างที่เพิ่มขึ้น แต่พลังมันช่างแตกต่างจากพลังเดิมมาก”


อเล็กซ์กล่าวออกมาด้วยความสงสัย เพราะพลังที่ได้รับจากการดื่มเลือดสิงโตนั้นแตกต่างจากพลังของแวมไพร์เหมือนกับพลังแยกออกเป็น 2 ส่วน หลังจากครุ่นคิดได้สักพัก ก็เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง


“หรือว่า!! นี่เป็นโลกอื่นเหมือนกับในนิยายที่เราเคยอ่าน ใช่แล้วมันต้องใช่แน่ๆ ”


อเล็กซ์กล่าวจบก็พยักหน้ารัวๆ ดูจากป่าแห่งนี้ก็แปลกกว่าโลกที่เคยอยู่เพราะขนาดต้นไม่มันใหญ่กว่าปกติแล้วยังสัตว์ที่ตัวใหญ่โตมโหฬาร หลังจากคิดสักพักเขาก็เดินสำรวจอย่างระมัดระวังมากขึ้นเนื่องจากไม่รู้ว่าจะมีอันตรายอะไรรออยู่


 หลังจากสำรวจมาทั้งวันผ่านอย่างโดยไม่หยุดพักจนไปถึงยามค่ำคืนก็ยังไม่พบเจอคน หรือบ้านเมืองเลยและเขายังออกจากป่านี้ไม่ได้เลยไม่รู้ว่าป่านี้มันกว้างเพีบงใด อเล็กซ์เลยหาที่สำหรับนอนในช่วงค่ำคืนด้วยความเคยชินกับการเป็นมนุษย์มาก่อนเขาเลยยังไม่ชินกับการไม่ต้องนอน  เขาหลับตาเพีียงหลับตาเท่านั้นแต่สติเขาก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม ขณะอเล็กซ์หลับตาอยู่นั้นเขาก็ได้ยินเสียงร้องของสตรีดังขึ้น


“ข้าขอร้องปล่อยพวกข้าไปเถอะ ฮือๆ ฮือๆ”


โปรดติดตามตอนต่อไป

ความคิดเห็น