ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Step Father : Ep.16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.8k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2560 21:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Step Father : Ep.16
แบบอักษร

Step Father ep.16

"น้องไทม์ผิดไปเลี้ยววว"​



“พ่อ เบลล์” ผมตกใจนิดหน่อยที่เห็น 2 คนนี้เดินมาพร้อมกับพวกชุดดำเดินตามหลังประมาณ 20 คน


“เออ ไง” พ่อทักผมก่อนจะมองไปที่ไทม์ พร้อมกับเบลล์ที่มองไปหาไอ้หน้าหล่อที่น้อยกว่าผม ก่อนจะมองไทม์ที่นั่งตัวเปียอยู่บนพื้น


“ขอเสื้อสูท” เบลล์พูดพร้อมกับแบมือไปทางด้านหลัง ก่อนจะมีลูกน้องคนสนิทชื่อว่าโอถอดเสื้อสูทนอกออกก่อนจะยื่นให้เบลล์ พอเบลล์รับเสื้อมาแล้วก็เดินไปหาไทม์ แล้วคลุมเสื้อนั้นให้ไทม์ทันที ก่อนจะพยุงตัวไทม์ให้ยืน “ทำแบบนี้ทำไม” เบลล์พยุงไทม์ไปนั่งที่เก้าอี้ ก่อนจะเดินมาข้างหน้าไอ้หล่อ


เพี๊ยะ!


“ติดต่อไม่ได้นี่คือมาทำอะไรไร้สาระแบบนี้นะหรอ” เบลล์พูดก่อนจะง้างมือตบหน้ามันอีกครั้ง เพี๊ยะ! ผมผละสายตาไปมองรอบข้าง พวกลูกน้องออกไปตอนไหนไม่รู้ แต่ก็ดี จะได้คุยอะไรง่ายๆหน่อย ผมเดินไปหาไทม์ก่อนจะอุ้มไทม์ท่าเจ้าสาว เพราะ เหมือนไทม์ยังเจ็บก้นอยู่ “เบลล์เคยบอกแล้วไงว่าเบลล์กับพี่เดฟไม่ได้เป็นอะไรกัน เคยฟังกันบ้างไหม” เบลล์พูดจบก็ตบไอ้หล่ออีกครั้ง เพี๊ยะ! ไอ้นั้นโคตรดวงซวย มาทำให้น้องสาวผมโกรธ


“ขอโทษ” ไอ้หล่อทำหน้าสำนึกผิดก่อนจะส่งสายตาขอโทษไปให้เบลล์


“เบลล์เห็น เบลล์เห็นว่าอาร์คทำอะไรกับไทม์” เบลล์พูดจบน้ำตาก็ไหลออกมา แม่ง มีซัมติงกันชัว น้องผมนีไวไฟจริงๆ


“เบลล์” อาร์คเห็นเบลล์ร้องก็เข้าไปกอดทันที ก่อนจะหันไปหาพ่อผมที่ยืนหน้านิ่งอยู่


“พ่อไทม์ไม่ได้ฆ่าแม่เบลล์แบบที่คนอื่นเข้าใจ” พ่อผมพูดขึ้นก่อนที่เบลล์จะผละออกจากอกอาร์ค ผมกับไทม์รู้แล้วครับ แม่ของเบลล์นะ.. “เธอฆ่าตัวตาย” พ่อยังคงความนิ่งในการพูด เบลล์ได้ยินแบบนั้นก็ทรุดตัวลงทันที


“แปลว่า แม่ตั้งใจจะฆ่าเบลล์ด้วยสิ ฮึก” เบลล์ปิดหน้าร้องไห้


ถ้าฟังเครื่องอัดเสียงกับอ่านจดหมายจะเข้าใจครับ แม่เบลล์ฆ่าตัวตายจริง แถมยังจะพาเบลล์ตายไปด้วย เพราะ มีคนมาขู่ว่าจะแฉเรื่องที่เธอท้อง


“ถ้าเบลล์ไม่ได้พ่อกับพี่เดฟ ฮึก เบลล์คงไม่รอด ฮึก” เบลล์พูดจบพ่อก็เดินไปหาแล้วพยุงตัวเบลล์ให้ลุกขึ้น ก่อนจะมีเสียงเสียงหนึ่งทำให้ทุกคนต้องตกใจ


“ฉันว่าแล้ว” แม่ผมกับแม่ไทม์เดินเข้ามาข้างใน


ศูนย์รวมครอบครัวหรอครับ ใครรู้ตอบผมหน่อย


“แม่” ไทม์เรียกน้าอรเบาๆ ก่อนจะตีแขนผมบอกให้ผมปล่อย ผมก็ทำตามอย่างว่าง่าย ทันทีที่ผมปล่อยให้ไทม์ลง ไทม์ก็รีบเดินไปหาน้าอรทันที


“เฟียส” พ่อผมดูตกใจเล็กน้อยที่เห็นน้าอร


“วันนี้ต้องเคลียให้ครบ” แม่ผมพูดก่อนจะมองจิกพ่อ


 คิดหรอว่าพ่อผมจะกลัว


“คะ.. ครับ”  เปล่ากลัว แค่เกรงใจ


“เริ่มดิ รอกูตัดริบบิ้นหรอ” แม่ขู่พ่อเบาๆ แม่แม่งฮาร์ดคอ


“เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะฉัน ถ้าฉันไม่ 2 ใจ เรื่องพวกนี้คงไม่เกิดขึ้น” พ่อพูดก่อนจะมองไปทางแม่ที่ทำหน้าบึ้งอยู่ “ฉันกับแม่เบลล์เจอกันในงานเลี้ยง แล้วเราก็ติดต่อกันตั้งแต่ตอนนั้น แต่ว่าฉันก็มีพรีมกับเดฟอยู่ด้วย จะใหเลิกกับพรีมก็ไม่ได้ เพราะ มันทั้งรักทั้งผูกพัน แต่กับแม่เบลล์ มันก็รัก ในแบบหลง ตอนแรกก็ว่าจะเลิกติดต่อ สุดท้ายแม่เบลล์ก็มาบอกว่าท้อง” พ่อพูดจบผมก็เห็นแม่บึ้งขึ้นกว่าเดิมอีก


“เลว” แม่ผมพูดออกมาเพียงพยางค์เดียวก็ทำให้ทุกคนเสียงสันหลังได้


“เอ่อ.. แล้วแม่เบลล์ก็หนีไปต่างประเทศ แล้วก็เกิดอุบัติเหตุขึ้น ทุกคนคิดว่าเป็นการฆาตกรรมโดยพ่อของไทม์” ผมหันไปหาไทม์ที่ตอนนี้กำลังกอดกับแม่อยู่ “น้องของแม่เบลล์ มาขอให้ช่วยเรื่องล้างแค้น ฉันที่ตอนนั้นคิดน้อยไปก็เลยตอบตกลง แต่พอจะทำจริงกลับไม่กล้า ให้ฆ่าเพื่อนสนิทตัวเองหรอ ทำไม่ได้หรอก แต่สุดท้าย ไอ้เบนก็ทนไม่ไหวเลยยิงเอง” ผมที่กำลังมองไทม์อยู่ก็เห็นว่าแมวกอดแม่แน่นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาเหมือนกันน้าอรที่ปิดปากไม่ให้ร้องไห้ พ่อทำเมียผมร้องไห้หรอวะ แม่ง


“โง่ มีสมองไว้คั่นหู” เอาเลยแม่


“จ้ะ.. เท่านั้นไม่พอ มันกลับยิงน้องแมวของไอ้เดฟ ฉันเลยยิงเบนตาย” พ่อผมหันไปทางเฟียสก่อนจะส่งคำขอโทษผ่านทางสายตา “แต่ดวงดีหรืออะไรไม่รู้ แมวน้อยไม่ตายโดยกระสุน แต่ตายเพราะรถระเบิดพร้อมกับเฟียส” ผมรู้แล้วว่าทำไมพ่อถึงตกใจ คงเพราะ คิดว่าเจอผีน้าเฟียส “ทุกคนคิดว่าทั้ง 2 ตายแล้ว เลยทำเหมือนมันจบ” พ่อผมพูดจบก็ก้มหน้าสำนึกผิด


“เพราะความโง่ โกรธ หลง ของคุณ ทำให้ทุกอย่างถลำไปไกล” แม่พูดจบก็เดินเข้าไปบิดหูพ่อ ก่อนจะหันไปหาเบลล์ที่ตอนนี้กำลังแกะมือของไอ้อาร์คออก “เบลล์น่าจะบอกแม่ว่าเป็นลูกมัน แม่อยากมีลูกผู้หญิงนานแล้ว อีกอย่างเบลล์ไม้ต้องกลัวว่าแม่จะรังเกียจหรือเกลียดเบลล์นะ เรื่องนี้เป็นเรื่องผู้ใหญ่ เด็กไม่เกี่ยว แม่ไม่โยงหรอกจ้ะ มาอยู่กับเรานะลูก มาเป็นลูกจริงๆของแม่” แม่เปลี่ยนน้ำเสียงที่ใช้กับพ่อเมื่อกี้ไปเป็นเสียงนุ่มหวานคุยกับเบลล์แทน


“ขอบคุณค่ะแม่” เบลล์น้ำตาคลอเบาๆ ก่อนจะไหว้แม่ทีหนึ่ง เรามีเสี้ยวไทยครับ แล้วก็ชอบคนไทย-..-


“เคลียซักที เฮ้อ” ผมหายใจแรงๆทีหนึ่งก่อนจะหันไปหาไอ้อาร์คที่ยืนเสร่อทำอะไรไม่รู้ “มึง” ผมใช้นิ้วกลางชี้มัน “จูบเมียกู” ผมพูดก่อนเดินไปหามันช้าๆ


“เดี๋ยวเบลล์จัดการเอง ถ้าพี่เดฟจัดการ อาร์คตายแน่ๆ” เบลล์พูดก่อนจะลากอาร์คออกไปข้างนอกก่อนจะได้ยินเสียงรถสตาร์ทแล้วขับออกไป จัดการยังไงวะ


“ตอนไหนแม่จะบอกความจริงไทม์ซักที” ไทม์พูดด้วยเสียงงอนๆ มันสามารถดึงความสนใจให้ผมหันไปมองมัน


“ลูกก็รู้อยู่แล้วนิ ใช่ไหม ฟอด” แม่ไทม์พูดก่อนจะหอมแก้มขาวหนักๆ


“ไทม์ก็ว่าอยู่ ทำไมไทม์ถึงผูกพัน แล้วก็รักแม่มากขนาดนี้ ที่แท้ไทม์ก็เป็นลูกแม่นี่เอง” ท์พูดจบก็กอดน้าอร “ไทม์รักแม่นะ”


“แม่รักไทม์” น้าอรพูดก่อนจะร้องไห้


จบแล้วสินะ ทุกอย่าง


TimeLine Talk


ตอนนี้ทุกอย่างจบแล้วครับ จบหมดแล้ว แต่ตั้งแต่วันนั้น ผมก็กลับมาไทยครับ ไม่ได้เจอเดฟมาหลายวันแล้ว ไอ้คิดถึง ก็คิดถึงอยู่ครับ แต่ก็ดีที่ไม่มีเดฟคุม


ใช่ครับ ผมอยู่ผับ K ครั้งนี้ไม่เอาผับไอ้เม้าท์หรอก เพราะ สายเดฟมันเยอะ แต่ก็ไม่ได้มากันทั้งหมดนะครับ มากันแค่ 2 คน ผมกับ ปาร์ค


หนีผัวเที่ยว


โสดหนึ่งวัน เชียสสสส” มันตะโกนแข่งกับเสียงเพลงในผับ


“ขอเบอร์หน่อยค่ะ” แล้วก็มีผู้หญิง 2 คนเดินมาหาพวกผมที่โต๊ะ ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้ผมกับปาร์คคนละเครื่อง


“อ่า ได้ครับ” ผมมองหน้าปาร์คทีหนึ่งก่อนจะขยิบตาให้สัญญาณ แล้วหยิบโทรศัพท์จากมือผู้หญิงพวกนั้นมากดเบอร์ลงไป


เบอร์อาร์ทอ่ะครับ


“ขอบคุณค่ะสุดหล่อ” เธอพูดเสร็จก็เดินออกไปทันที


“กูให้เบอร์อาร์ท” ผมบอก


“กูด้วย” ปาร์คตอบกลับมา ก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมา


“หวังว่าจะไม่ทะเลาะกับคนๆนั้นนะ” มันพูดก่อนจะชงเหล้าใหม่


“เราต้องขอโทษมันไหมวะ” ผมยิ้มให้ปาร์คทีหนึ่งก่อนจะถามขึ้น


“ไม่/ไม่” ผมกับปาร์คพูดออกมาพร้อมกัน ดูที่มันทำกับพวกผมไว้ก่อนครับ หึหึ ได้เวลาแก้แค้นแล้วเว้ยยย


“กลับไหม” ผมถามหลังจากดูนาฬิกาเสร็จ


“แวะเว่นก่อน หาไรกิน หิว” มันก็พยักหน้าก่อนที่พวกผมจะเดินออกจากผับไปอย่างสวยๆ


Seven Eleven


“มึงกูมีพลังวิเศษ มึงดู ประตูจงเปิด” ไอ้ปาร์คที่เดินลงรถมาก่อนผม ก็ทำท่าพลังคลื่นเต่าแล้วหันไปทางประตูหน้าเซเว่น ประตูมีเปิดอัตโนมัตเว้ยย โอ้ยยย สมสมอง


“ปัญญาอ่อน” ผมบอกก่อนจะเดินเข้าไปในเซว่นตามด้วยไอ้อาร์ทที่เดิมตามมาติดๆ ผมไม่ลืมที่จะหยิบตะกล้าสีเหลืองข้างทางออกมาถือไว้


“กินไรดี” มันพูดเสร็จก็เดินไปหยิบตะกล้าแล้วก็เดินไปจับนู้นจับนี่ยัดลงตะกล้า


วันนี้ผมไม่กลับบ้านเด็กกำพร้าครับ วันนี้พักคอนโดเดฟ ไอ้อาร์ทก็จะมาพักด้วย เหตุผล เบื่อผัว(ที่จริงก็เหงา ผัวไม่อยู่) เออ กูเก็ท


“ทุเรียนทอดด” ผมเดินไปหยิบทุเรียนทอดเข้าตะกล้าหลายซอง ลองจากเค้กก็ทุเรียนทอดนี่แหละครับ ที่ผมชอบ อย่อยยย


ผมกับอาร์ทเลือกซื้อของในเซเว่นนานกว่า 15 นาที


จากที่คิดเงินเสร็จ ก็มานั่งอยู่ในรถ และยังคงอยู่หน้าเซเว่นอยู่


“มึงกับเฮียเดฟ ถึงไหนแล้ววะ” มันถามทั้งๆที่ขนมยังเต็มปากอยู่


“ไม่เจอกันจะเป็นอาทิตย์แล้วเนี่ย ตอนนี้ก็แบบ เออ ผัวเมีย” ผมบอกก่อนจะหัวเราะหน่อยๆ “มึงกับเม้าท์ละ” ผมถามมัน


 “มันไปหาพ่อแม่กูตอนอาทิตย์ก่อน ตอนแรกก็กลัวว่าพ่อกับแม่จะรับไม่ได้ แต่เพราะอะไรไม่รู้ แม่กับพ่อกูแม่งแบบ ดีใจอะที่ได้มันเป็นเขย พอมันไปบ้านกูทีไร แม่แม่งทำอาหารที่แม่งแบบ เลี้ยงคนได้ทั้งหมู่บ้านอ่ะ กูลูกป่ะ คือไร” ผมขำหน่อยๆกับเรื่องที่มันเล่า ก็อย่างว่าแหละครับ พวกผมสนิทกันตั้งแต่เล็กตั้งแต่น้อย ไปมาหาสู่กับบ้านกับพ่อแม่แต่ละคนก็บ่อย


“เออ แม่งดีไปอีก” ผมบอกชมมันก่อนจะสตาร์ทเครื่อง “กลับกันเถอะ อยากดูหนัง” ผมพูดก่อนจะขับรถออกจาเซเว่นแล้วมุ่งหน้าไปที่คอนโดทันที


“มึงดูนี่ๆ” มันสะกิดผมทันทีที่ผมจอดรถเพราะติดไฟแดง “ยูคยอมหล่อมากอ่ะ” มันยื่นโทรศัพท์มาให้ผมดู เป็นรูปที่คยอมย้อมผมสีเหลือง “คนอื่นทำไม่รอดนะเนี่ย”


“ก็มันขาวอ่ะมึง” ผมพูดติดขำๆ “ไงละ ตั้งแต่มาไอแคนซี คยอมก็มีชื่อใหม่แล้วชะ น้องเสื้อเหลือง” ผมพูดก่อนจะคิดถึงคอมเม้นต่างๆทั้งในเฟซ ในไอจี ในยูทูป ทวิตเตอร์อีก


เอาตรงๆ ผมนอยด์หน่อยๆนะ เรื่องนี้อ่ะ ผมแค่ต้องการคนที่ชอบพวกเขาจริงๆ ไม่ใช่ชอบเพราะตามกระแส ถ้ารักถ้าชอบจริงๆ ด้อมอากัซก็ยินดีต้องรับ


ข้ามๆ ผมไม่อยากหัวร้อน ฮ่าฮ่าฮ่า


คอนโด X


ผมจอดรถเสร็จก็ดับเครื่องทันที


“รถคันนั้นคุ้นๆวะ เหมือนรถผัวกูเลย” มันบอกก่อนจะชี้ไปที่ BMW สีดำ เออ ผมว่าเหมือนอยู่นะ “ช่างเหอะ มันไปทำงานตางจังหวัด ไม่มาง่ายหรอก” มันพูดก่อนจะเปิดประตูลงรถไป


**ติ๊ง! **

เสียงไลน์ดังมาจากโทรศัพท์ปาร์ค มันมองหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะทำหน้าตกใจแล้วหันแชทมาให้ผมดู


คุณผัวขี้เอา : อยู่ไหน อยู่กับใคร            

คุณผัวขี้เอา : ไม่ได้ไปเที่ยวใช่ไหม            

คุณผัวขี้เอา : ถ่ายรูปมาให้ดูหน่อย


แหมมม คุณผัวขี้เอา


“บอกว่านอนแล้วๆ”ผมบอกมันก่อนจะเดินมาก่อน แต่ต้องตกใจเมื่อเจอคน 2 คนที่คุ้นตาที่อยู่ตรงหน้าล็อบบี้


“กูตอบแล้วๆ” แล้วมันก็ยื่นโทรศัพท์มาให้ผมดู


 นอนอยู่อ่ะ ปิดไฟแล้ว: คุณเมียขี้ยั่ว



ผมมองนิดหน่อยก่อนจะสะกิดให้มันหันไปมองคน 2 คนที่นั่งอยู่หน้าล็อบบี้ และ กำลังยิ้มให้เราอยู่ แถมไอ้เม้าท์ก็กำลังชูโทรศัพท์ พร้อมกับโบกไปโบกมา


พอไอ้ปาร์คหันไปเท่านั้นแหละ ก็ต้องรีบเดินกลับไปทางเดิม แต่ช้ากว่าเม้าท์อยู่เยอะ เมื่อตัวมันถูกอุ้มขึ้นไปที่รถ


ผมรู้สึกถึงสายตาที่มองผมจากด้านหลัง จนต้องหันกลับไปมองอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มแห้งๆไปให้ทีหนึ่ง


“มาตอนไหนเนี่ย แฮะๆ” ผมถามเดฟก่อนจะรีบเดินไปที่ลิฟโดยที่มีคนตัวสูงเดินตามมาไม่ห่าง “มาเหนื่อยๆเนาะ ไปอาบน้ำได้แล้ว” ผมพูดขึ้นเมื่อเข้ามาในห้องเรียบร้อยแล้ว


“ชุดนี้มัน อ่าาา ไปผับมาละสิ หึ” เดฟยิ้มเย็นๆส่งมาให้ผมทำให้ผมต้องเบือนหน้าหนี แล้วเดินลี่ยงเข้ามาในห้อง แต่พอหันกลบไปก็ต้องเจอกับสายตาหื่นของคนตัวสูงจนต้องหันหน้าหนีไปอีกทาง ไอ้เดฟบ้า


“อย่าคิดว่าจะรอด” คนตัวสูงโผล่มาจากไหนไม่รู้ตรงเข้ามากระซิบเข้าที่หูผมก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป


ดูจากสายตาของเดฟก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำไป


ไม่รอดอะครับ ไม่รอดแน่ๆ


..........................................................

Writer

ทุกอย่างคลายหมดแล้วเด้อออ อิ้อิ้

ตอนหน้าก็จบแล้วม้างงง-..-

ฝากติดตามเพจด้วยจ้าาาาาา >>> Miemieyg <<< นิยายในจอย >>> ..ช็อป เกียร์ เมียวิดวะ.. <<<

ทั้ง 5 ถึงเกาแล้วเย่เย่ ดีที่ปลอดภัย เหลือแต่เมกันไทยกงที่อยู่ LA จั๊นออกปายยยย เมไทยได้อยู่ด้วยกันสิ คริคริ อุ้ย! ความยัยงูถ่ายรูปกับป๋าม๊าต้วน >< แกกก ชั้นไม่ได้ชิปจีๆ

ความคิดเห็น