ลงจบเรื่องแล้วถึงจะติดเหรียญนะคะ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนค่า

บทที่36 ให้รู้ซะบ้างว่าใครใหญ่

ชื่อตอน : บทที่36 ให้รู้ซะบ้างว่าใครใหญ่

คำค้น : มาเฟีย , ท้อง , อันดา , นะโม ,ราฟ , เจสัน , มนต์มณี , y , โหด , เถื่อน , mpreg

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.8k

ความคิดเห็น : 55

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2562 12:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่36 ให้รู้ซะบ้างว่าใครใหญ่
แบบอักษร

บทที่ 36 ให้รู้ซะบ้างว่าใครใหญ่

หลังจากนั่งสงบสติอารมณ์ได้ไม่นานร่างสูงของรติกาลก็เดินเข้ามานั่งข้างน้องชายด้วยท่าทีสบายสบายใบหน้าเรียบเฉยจนคนรอบข้างเดาความคิดไม่ออก

“เห็นแก่ที่นายช่วยหลานเอาไว้ ฉันจะยอมปล่อยเรื่องของอันดาไป”

น้ำเสียงเรียนนิ่มตามแบบฉบับประจำตัวพี่ชายทำให้รัชวินทร์แอบกุมขมับอย่างคิดไม่ตก โอย พี่เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่เพิ่งอุ้มน้องชายคนอื่นในสภาพอ่อนแรงขึ้นห้องไปเนี่ยนะ แล้วดูหน้าตาพี่ชายของคนถูกอุ้มสิสายตาอำมหิตชิบ ส่วนพี่ชายเขาน่ะเหรอเหอะ นั่งจ้องตาตอบอย่างไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด โอยเขาจะโดนลูกหลงไหมนี่ ไม่นะ เขายังไม่มีเมียเลย รัชวินทร์คิดไม่ตก

“เอ่อ งั้นฉันว่านายกลับไปก่อนดีกว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยพาอันดามาใหม่”

เพราะต่างฝ่ายต่างเงียบ เอาแต่นั่งฟาดฟันกันทางสายตาคนอารมณ์ดีเลยหาทางแก้ไขสถานการณ์ก่อนที่จะมีคนตายจริงๆ

“ผมจะเอาน้องชายผมกลับด้วย”

หลังจากที่เงียบมานาน มาเฟียหนุ่มจึงเอ่ยความต้องการออกมาบ้าง

“ไม่ได้”

และรติกาลก็ตอบทันทีเช่นกัน

“ทำไม”

“เพราะฉันไม่อนุญาต”

“คุณไม่มีสิทธิ์ จินเป็นน้องชายของผม”

“ทำไมจะไม่มี สิทธิ์ความเป็นสามีไง”

ผลั่ว

“เฮ้ย”

เอ่ยจบใบหน้าเรียบเฉยก็ต้องหันไปตามแรงหมัดของมาเฟียหนุ่มทันทีท่ามกลางเสียงร้องตกใจของรัชวิทร์และลีโองานนี้คงไม่จบง่ายๆแน่ความอดทนถูกโยนทิ้งจนสิ้นเมื่อพี่เมียตอบอย่างหน้าตาเฉยว่าเป็นสามีน้องชายเขา! แถมยังไม่ยอมให้เขาพาน้องชายกลับอีก เหอะ พี่เมียก็พี่เมียเถอะ!

“พูดบ้าอะไรวะ”

ราฟาเอลถามอย่างเหลืออด รติกาลเช็ดคราบเลือดที่มุมปากตัวเองออก หึ น้องเขยควบตำแหน่งพี่เมียของเขาหมัดหนักใช่ย่อยแต่มีเหรอที่คนอย่างรติกาลจะยอมเจ็บตัวคนเดียว ไม่ทันให้ใครได้ตั้งตัวร่างสูงไม่แพ้มาเฟียหนุ่มก็สวนหมัดกับไปไม่ยั้งแรงจนราฟาเอลได้เลือดเหมือนกัน

“เฮ้ย”

เป็นอีกครั้งที่สองผู้ชมร้องอย่างตกใจ เอาเถอะ เสือกัดกันนายพรานอย่างพวกเขาไม่เข้าไปยุ่งให้เจ็บตัวฟรีหรอก ราฟาเอลหันมองคนที่ต่อยเขาและถ่มเลือดตัวเองลงพื้นแล้วทั้งสองก็กระโจนเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง

นาทีนี้รัชวินทร์และลีโอได้แต่ร้อนรนเพราะเกรงว่าจะเกิดเรื่องบานปลายไปมากกว่านี้

“พี่ราฟ!”

“พี่ไนท์!”

สองเสียงดังแทรกช่วยให้เหตุการณ์สงบลงได้โดยเร็วร่างสูงใหญ่ผละออกจากกันราวกับโดนของร้อนแล้วหันไปมองตามเสียงที่ตนได้ยินทันที

“อัน”

ราฟาเอลเผลอเรียกคนรักเสียงสั่นยิ่งเห็นหน้าหวานนิ่งเรียบจนน่ากลัวใจเขาก็ยิ่งฝ่อเพิ่งจะง้อสำเร็จไปแท้ๆ อันดาแทบเป็นลมเสียตรงนั้นเมื่อเห็นสภาพพี่ชายและคนที่ตนรัก เขาอุตส่าห์รีบมาหาทันทีที่พ่อโทรไปบอกเรื่องทั้งหมดดีใจแทบตายที่ลูกชายและคนรักไม่ได้เป็นอะไรแถมที่บ้านยังยอมรับราฟาเอลแล้วอีกแต่ภาพที่เห็นตรงหน้ามันทำให้เขาไปไม่ถูกเลยจริงๆ

“จิน”

รติกาลเองก็เผลอเรียกเมียป้ายแดงของตนเสียงแผ่ว แล้วดูแววตาดื้อรั้นเหมือนลูกแมวที่ตอนนี้ดูน่ากลัวราวกับแม่เสือนั่นสิ คดีเก่ายังไม่ทันเคลียร์คดีใหม่ก็เข้ามาอีกแล้วเขาจะได้เมียไหมนี่ จินมองสภาพใบหน้าฟกช้ำของพี่ชายสลับกับคนที่รังแกตนก่อนหน้านี้แล้วก็ถอนใจเฮือกใหญ่ มันอะไรกันนักหนา ที่แน่ๆคนที่รังแกตนคงเป็นพี่ชายที่อันดาเคยเล่าให้ฟังอย่างแน่นอนเพราะเมื่อกี้น้องชายตัวเล็กเรียกอีกคนดังลั่นไม่ต่างจากที่เขาเรียกพี่ชายเลย

“มันเกิดอะไรขึ้นครับ”

อันดาเดินไปนั่งตรงกลางระหว่างพี่ชายทั้งสองหลังจากที่เหตุการณ์เริ่มสงบลงแล้วไม่ต่างจากจินที่เดินไปนั่งข้างราฟาเอลแต่เพราะโซฟาที่มาเฟียหนุ่มนั่งอยู่ตัวไม่ใหญ่มากบวกกับที่ราฟาเอลตัวใหญ่คนตัวเล็กเลยต้องเบียดผู้เป็นพี่ชาย เรียกสายตาไม่พอใจจากคนที่นั่งข้างอันดาได้ไม่น้อยซึ่งเจ้าตัวก็เห็นสายตานั้นแต่ก้มหลบไม่ยอมมองจนอีกคนหงุดหงิดยิ่งขึ้นอีก จินนั่งเกร็งไปหมด อะไรกันผู้ชายคนนั้นเป็นอะไรทำไมถึงมองเขาด้วยสายตาโกรธกันแบบนั้นด้วยเขาไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย ผู้ชายคนนั้นต่างหากที่ผิดโทษฐานที่ทำร้ายเขา

การกระทำทั้งหมดไม่สามารถรอดพ้นจากสายตาของราฟาเอลไปได้ เฮ้อ มาเฟียหนุ่มลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นสายตาของพี่เมียที่มองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อแถมยังแอบส่งสายตาคาดโทษให้คนตัวเล็กที่นั่งก้มหน้าเบียดเขาอยู่นี่อีก สายตาแบบนั้นมันเหมือนเขาตอนที่มองผู้ชายที่มายุ่งกับอันดาไม่มีผิด แม้ว่ามันจะไวเกินไปหน่อยแต่เรื่องแบบนี้มันควบคุมกันได้เสียที่ไหน เอาเถอะ อย่างไรก็พี่เมีย เขาจะยอมให้ก็ได้แต่ถ้าทำน้องเขาเสียใจล่ะก็เขาจะฟ้องเมีย เอ้ย! เขาจะจัดการให้กระอัก ราฟาเอลคิดอย่างสบายใจแล้วก็ต้องสะดุ้งเหมือนหันไปเห็นสายตาของเมียตัวเองเข้า นี่สิปัญหาโลกแตกของจริง เมียเอาตายแน่

“จะไม่มีใครพูดใช่ไหม”

เพราะไม่มีใครยอมตอบคำถามของตนสักคน อันดาเลยส่งสายตาคาดคั้นคนรักแทน แถมยังเอ่ยเสียงเย็นอีก

“เอ่อ ฉันกับพี่เธอแค่วัดฝีมือกันตามประสาผู้ชายน่ะ”

“ไม่ใช่ว่าทะเลาะกันอยู่เหรอ”

อึก เมียรู้ทันอีก มาเฟียหนุ่มลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ น่ากลัวกว่าศัตรูทั่วโลกก็เมียโหมดโหดนี่ล่ะ

“ไม่ใช่หรอกน่า ใช่ไหมคุณไนท์”

ราฟาเอลหันไปหาตัวช่วยทันทีแล้วอันกับจินก็หันไปมองรติกาลอย่างรอคำตอบ เห็นสายตาน้องชายและแมวน้อยของตนมองมาอย่างคาดคั้นก็ปฏิเสธไม่ออก นาทีนี้เข้าพวกกับไอน้องเขยมาเฟียน่าจะเข้าท่าที่สุด

“อืม อย่างที่คุณราฟบอกนั่นล่ะ”

สายสองคู่ที่เคยมองงอย่างฟาดฟันแต่ตอนนี้กลับมองอย่างรู้กัน สองหนุ่มมาดนิ่งจับมือเป็นพันธมิตรทางสายตากันเรียบร้อย มาคิดดูอีกทีทะเลาะกันไปคงไม่ทำให้อะไรดีขึ้นสู้จับมือกันพิชิตเมียดีกว่า ท่าทีราวกับหน้ามือเป็นหลังเท้าของสองหนุ่มเลือดเย็นเล่นเอารัชวินทร์กับลีโอที่นั่งเงียบเพื่อรอดูสถานการณ์ถึงกับอึ้ง นี่มาเฟียหรือนักแสดงตีบทแตกกระจุยแล้วไหนจะพี่ชายเขาอีก เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย แถมอันดาและจินก็ดูเหมือนจะเชื่อสนิท อานุภาพเมียมันทำได้ถึงขนาดนี้เชียวเหรอ เปลี่ยนคนที่ฟัดกันแทบตายให้กลับมากอดคอกันภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง แล้วรัชวินทร์ก็ช่วยยืนยันอีกเสียง

“จริงอย่างที่พี่ไนท์กับคุณราฟบอกนั่นแหล่ะ อันไม่ต้องกังวลหรอก”

ได้ยินคำยืนยันจากทุกคนแบบนี้อันกับจินก็สบายใจขึ้น แต่ยังไม่วายหันมาสำเร็จโทษมาเฟียหนุ่มที่มองตนอย่างออดอ้อนอย่างที่ไม่เหมาะกับมาเฟียอย่างเขาเลยสักนิด

“แต่อันว่ายังไงก็เล่นกันแรงไป คราวหลังอย่าเล่นแบบนี้อีกนะครับ”

พูดพร้อมกับมองแผลฟกช้ำบนหน้าของทั้งสองคนอย่างเป็นห่วง ซึ่งจินก็พยักหน้าตามอย่างเห็นด้วย ทั้งพี่ชายตนเองแล้วก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตนก็เป็นห่วงอีกคนเหมือนกัน แล้วคนหน้านิ่งก็มองเขาอยู่ได้

“ครับ”

ทั้งสองรับปากพร้อมกัน

“นี่ก็ดึกมากแล้ว งั้นผมขอไปนอนก่อนนะครับดูท่าพี่จินคงเหนื่อยแย่แล้ว”

อันดามองหน้าจินที่อ่อนเพลียอ่างเห็นได้ชัดด้วยความสงสารที่วันนี้คงเจอเรื่องทั้งวันจึงรีบเข้าไปพยุงพี่ชายคนโปรดเพื่อพาไปพักผ่อนด้วย

“เดี๋ยว อันจะพาจินไปไหน”

รติกาลเอ่ยถามทันทีเมื่อเห็นน้องชายจะพยุงเมียเขาไป

“นั่นสิ”

ราฟาเอลเอ่ยถามขึ้นอีกคน

“ก็พาไปพักผ่อนไงครับ”

“จะให้จินนอนกับอัน?”

คนเป็นพี่ยังถามต่อจนอันดาเริ่มแปลกใจ ปกติพี่ชายคนโตไม่เคยสนใจเรื่องของคนอื่นแบบนี้ แล้วจินกับรติกาลก็เพิ่งรู้จักกัน หรือว่าเขาพลาดอะไรไป

“แล้วฉันล่ะ”

ราฟาเอลโวยวายบ้าง

“คุณก็นอนห้องรับแขกสิครับ”

“ได้ไงล่ะอัน ”

มาเฟียหนุ่มโอดครวญ

“ไม่รู้ล่ะครับ ถือว่าลงโทษที่เล่นอะไรไม่รู้เรื่องแล้วกัน ไปนะครับฝันดี”

พูดจบก็พาจินขึ้นไปชั้นสองของบ้านทันที ราฟาเอลกับรติกาลหันมามองหน้านิ่งกันราวกับกำลังปรึกษากัน

“เฮ้อหมดเรื่องแล้ว งั้นผมขอตัวไปนอนก่อนแล้วกัน เหนื่อยจะแย่”

รัชวินทร์พูดขัดข้นก่อนจะหันไปถามลีโอที่ยังนั่งเงียบอยู่

“นายจะไปนอนเลยไหม เดี๋ยวฉันพาขึ้นไป”

บ้านอัครเสนาเป็นคฤหาสน์ที่ใหญ่ไม่แพ้คฤหาสน์เคลย์ตันเลย ดังนั้นจึงมีห้องหับเยอะพอสมควร

“ดีเลยครับผมเองก็เหนื่อยเหมือนกัน”

ลีโอรู้สึกไม่ต่างจากรัชวินทร์เลยสักนิด เดิมนายของเขาก็น่ากลัวอยู่แล้วพอมาเข้าคู่กับรติกาลแล้วเหมือนอาวุธสงครามโลกไม่มีผิด มีอย่างที่ไหนถูกคอกันเพราะเรื่องเมียแถมยังพูดคุยกันผ่านทางสายตาอีก

แล้วตอนนี้ทั้งสองคนก็กำลังทำอยู่หลังจากที่รัชวินทร์และลีโอไปกันแล้วห้องนั่งเล่นก็ตกอยู่ในความสงบ มีเพียงร่างหนาสมส่วนพอกันที่นั่งมองหน้ากันอยู่อย่างนั้น ใบหน้าหล่อคมเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดราวกับกำลังประชุมผู้ถือหุ้นรายปีกันอยู่แต่ความจริงแล้วทั้งสองกำลังปรึกษากันเรื่องเมียต่างหาง และไม่กี่นาทีต่อมาใบหน้าเคร่งขรึมของทั้งสองก็ปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

#######################################

แหม่ ลงติดๆกันแบบนี้กลัวรีดจะเบื่อจัง โถมาเฟียก็มาฟียเถอะ แม้แต่คนหน้านิ่งอย่างพี่ไนท์ก็เสร็จเมีย

อะไรมันจะขนาดนั้นไม่คิดจะพูดกันเลย ส่งกระแสจิตเอ้ยคุยกันทางสายตาแบบนี้มันน่ากลัว 55+

ว่าแล้วเชียวว่าต้องมีคนจิ้นลีโอกับวิน 55 ตอนแรกไรท์ไม่คิดแต่พอแต่งตอนนี้แล้วก็อดคิดไม่ได้ จะแต่งอีกคู่ดีไหมนะ ถามรีดๆก่อนดีกว่าถ้าเห็นด้วยเยอะค่อยแต่ง ตอนหน้าจะเป็นโหมดคนโหดกินเมียนะจ๊ะ อิอิ บ่นยาวแล้วไปดีกว่า

ขอบคุณที่ติดตามและให้กำลังใจเสมอจ้า ปล. มนต์มณีบ้ายอนะจ๊ะ อย่าชมมากกดิ เนี่ยพอบอกใจดีเขียนอีกตอนเลย 55 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว