ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 7 ไต่สวน (nc)

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 ไต่สวน (nc)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2560 19:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 ไต่สวน (nc)
แบบอักษร


             พิษร้อยวิญญาณทำให้หลิวชุ่ยเสียมีอาการร้อนผ่าวทั่วตัว นางยังไม่ได้สติสัมปชัญญะกลับคืนมา แต่ร่างกายนางก็ตอบสนองต่อการกระทำของหวังเสี่ยวหลง

หวังเสี่ยวหลงก้มหน้าลงจูบปาก ไซร้ที่ซอกคอ ติงหู หลิวชุ่ยเสียก็ครางออกมา โดยที่นางไม่มีสติ

หวังเสี่ยวหลงถอดชุดของตนออก เขาจับหลิวชุ่ยเสียแยกขาออกจ่อดุ้นเสียบทะลวงเข้าไปในร่องสาว

ร่องสาวไม่เคยผ่านการเจาะไข่แดงมาก่อน มันจึงคับแน่นมากๆ ดุ้นเนื้อถูกรัดตอดโดยแรง แต่มันก็เจาะทะลวงเข้าไปเรื่อยๆลึกเข้าไปๆ

พรหมจรรย์หญิงสาวที่รักษามาหวงแหนก็ถูกเจาะฉีกขาดเสียแล้ว

เลือดสาวพรหมจรรย์ไหลออกมา

คุ้นเนื้อเจาะลึกเข้าไปจนสุดมิด

ความเจ็บปลุกหญิงสาวให้ตื่นขึ้นมา นางรับรู้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น นางรู้สึกเจ็บที่ท้องน้อยมาก และจุดแน่นภายในท้อง นางสัมผัสได้ว่ามีดุ้นเนื้ออยู่ในร่างกายนางและดุ้นเนื้อก็ใหญ่มากยาวมากด้วย มันเข้าไปลึกจนชนเข้ากับผนังกั้นมดลูกด้านในของนาง

เมื่อนางลืมตาขึ้นก็พบร่างกายเปลือยเปล่าของหวังเสี่ยวหลง เขาวางมือที่หน้าอกของนางบีบนวดอยู่ต่อเนื่องตลอดเวลา มันทำให้นางรู้สึกเสียวซ่านมาก นางรับรู้ว่านางรู้สึกสบายขึ้นมากที่ถูกบีบนวด

สิ่งที่กระตุกอยู่ข้างในร่างของนางมันเริ่มขยับแล้ว

นางยังไม่มีสติแจ่มใส นางคิดว่านี้คือความฝัน นางเคยฝัน(เปียก)เช่นนี้บ่อยๆ แต่ก็ไม่ชัดเจนเท่าครั้งนี้ ทุกครั้งนางจะไม่อาจรู้ได้ว่าใบหน้าของชายนั้นคือใคร แต่ครั้งนี้มันชัดเจนมาก ใบหน้าชายหนุ่มนี้เป็นหวังเสี่ยวหลง หรือว่านางคิดกับหวังเสี่ยวหลงเช่นนี้จึงได้เก็บมาฝัน

จังหวะของดุ้นที่เข้าออกในร่างกายนางก็แตกต่างในความฝันก่อนๆนี้มาก นางเสียวมาก และเจ็บนิดหน่อยด้วย

“อา อา อา ซี๊ด อา อา ซี๊ด อา โอ อา อูย อา ซี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ”

“ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

นางครางออกมาด้วยความเสี่ยวซ่าน ผสานกับเสียงกระแทกดุ้นเนื้อเป็นจังหวะ

น้ำสีขาวไหลเยิ้มออกมาติดลำดุ้น

นางโอบกอดชายหนุ่มและจูบปากชายหนุ่มรับเอาความรู้สึกที่แสนวิเศษผ่านสัมผัสของลิ้น

นางดูร้อนแรงมาก ไม่ว่าชายหนุ่มจะกระแทกมาแรงเพียงใดนางก็เด้งรับอย่างลืมตัว

ชายหนุ่มยกขาหญิงสาวขึ้นสูง และอัดกระแทกดุ้นเนื้อเข้าออกรุนแรงมากขึ้น

“ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

ร่องสาวตอดรัดถี่ๆ สร้างความเสียวดุ้นมากๆ

ชัวครู่ใหญ่ๆ เขาก็ถอดดุ้นออกมา น้ำสีขาวไหลตามร่องออกมาด้วย

เขาจับหญิงสาวให้นอนหันข้าง และเขาก็นอนซ้อนด้านหลัง ยกขาข้างขวาของหญิงสาวขึ้น ในมุม 120 องศา เขาเสียบดุ้นเข้าร่องสาวจากด้านหลังอีกครั้ง

มือเขาก็สวมกอดหญิงสาวไว้แน่น เอวเริ่มขยับซอยช้าๆ และเร็วๆ เป็นจังหวะสลับกันไปมา

หญิงสาวเด้งสวนรับ และครางอยู่ตลอดเวลา

โกวซูซิน ที่นั่งดูก็ไม่อาจควบคุมอารมณ์ความต้องการได้ นางเริ่มถอดชุดของตัวเองออก และใช้มือกับเรือนร่างของตัวเอง ข้างหนึ่งบีบนวดที่เต้านม อีกข้างก็วนเวียนอยู่รอบๆติ่งเสียวของตน นางอยากเข้าร่วมด้วย แต่นางก็ไม่อาจเข้าร่วมได้ เพราะนางจะถูกพิษ นางมองเห็นชัดว่ามีกระแสพิษไหลผ่านเข้าร่างกายหวังเสี่ยงหลงตลอดเวลา

จากความรู้สึกที่ได้รับ หลิวชุ่ยเสียเริ่มประติดประต่อความคิดได้แล้ว นางรู้ตัวแล้วว่านี้ไม่ใช่ความฝัน แต่นางก็ไม่ร้องเอะอะโวยวาย นางปล่อยให้เหตุการณ์นี้ดำเนินต่อไป เพราะนางก็ควบคุมอารมณ์ความต้องการนี้ไม่ได้เช่นกัน นางไม่นึกเลยว่านางจะมีความต้องการมากขนาดนี้ และร้อนแรงเช่นนี้

ใบหน้านางแดงเรื่อขึ้น เสียงนางก็ครางเร้าอารมณ์มากๆ นางปล่อยให้หวังเสี่ยวหลงจัดหนักนางอย่างไม่หยุดพักเลย

แรงตอดรัดภายในร่างหลิวชุ่ยเสียทำให้ชายหนุ่มเร่งจังหวะขึ้น

“ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

น้ำรักถูกปล่อยพุ่งเข้าในท้องหญิงสาว นางรู้สึกแปลกๆและชอบความรู้สึกนี้มาก

ชายหนุ่มถอนดุ้นออก พลิกนางขึ้นนั่งซ้อนกัน เสียบดุ้นเข้าในร่องสาวอีกครั้ง

“อา อา ซี๊ด อา อา...” หญิงสาวส่งเสียงครางไม่หยุด

หลายยกผ่านไป เวลาก็ไหลไปช้าๆ  1 ชั่วยามผ่านไปหญิงสาวน้ำแตกไปนับครั้งไม่ถ้วน จากนั้นนางก็หลับไปอีกครั้ง การรักษาพิษร้อยวิญญาณสิ้นสุดลงแล้ว

หวังเสี่ยวหลงผละจากหลิวชุ่ยเสีย และหันมาหาโกวซูซิน เขาอุ้มเธอไปนอนที่เตียง และเริ่มบรรเลงเพลงรักกับโกวซูซินอีกครั้ง

หวังเสี่ยวหลงจัดการกับโกวซูซินไปอีก 3 ยก จากนั้นก็นอกพักผ่อนพร้อมกัน

เช้าวันใหม่ หลิวชุ่ยเสียยังไม่ตื่นขึ้น หวังเสี่ยวหลงและโกวซูซินตื่นขึ้นมาแล้ว หวังเสี่ยวหลงบอกกับโกวซูซินว่า

“ข้าต้องการเวลาส่วนตัวเพื่อฝึกวิชายุทธ ซูซินเจ้าช่วยดูแลหลิวชุ่ยเสียด้วย นางจะตื่นขึ้นมาหลังจากผ่านไปแล้ว 1 วัน เมื่อนางตื่นขึ้นนางจะอ่อนโยนกับเจ้า, อ้อ อย่าพึ่งปลดผ้ายันต์ตัดวิญญาณมิติที่ปิดที่ประตูบ้านนี้ออก หลิวชุ่ยเสียถูกตราเครื่องหมายติดตามไว้ ข้ายังไม่อาจแก้ไขทำลายเครื่องหมายติดตามนี้ได้ บอกนางว่าอย่าออกไปจากบ้านหลังนี้, 3 เดือนเครื่องหมายติดตามก็จะหายไปเอง, ช่วงนี้เจ้าทั้งสองก็ปรับความเข้าใจกัน, เจ้าทั้งสองใช้บ้านหลังนี้ได้ มันเป็นบ้านของข้า แต่ข้าปกติจะไม่อยู่ที่บ้านนี้ ข้าจะไปนอนที่บ้านน้าอี้แทน

น้าอี้เป็นหญิงรับใช้ที่เลี้ยงข้ามาตั้งแต่ข้าเป็นเด็กทารก และตอนนี้นางก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งของข้า ภายในบ้านมีห้องครัวและห้องน้ำอยู่”

“เจ้าจะไปฝึกวิชาที่ไหน”

“มันเป็นที่ที่ไม่ใครที่จะสามารถหาพบได้และเข้าไปได้ นอกจากข้า มันเป็นแดนมิติลับ ไว้ข้าจะบอกเล่ารายละเอียดภายหลัง อีกสามวันข้าจะกลับมา”

“ข้าจะรอ”

“อือ, อ้อ, นี้ยารวมปราณเที่ยงแท้ ข้ามอบให้เจ้า ส่วนนี้ยารวมปราณวิญญาณข้าให้เจ้ามอบให้หลิวชุ่ยเสีย และนี้ชุดพฤกษาสวรรค์ให้เจ้ามอบให้หลิวชุ่ยเสีย ชุดพฤกษาสวรรค์นี้จะช่วยฟื้นฟูลมปราณได้เร็วขึ้น 2 เท่า นางใช้ลมปราณเกินขีดจำกัดตัวเอง ทำให้พลังลมปราณแห้งหายไปเกินครึ่ง ตอนนี้นางมีระดับลมปราณวิญญาณขั้น 3 จากที่เคยมีระดับลมปราณขั้น 7 เมื่อนางสวมชุดนี้นางจะใช้เวลา 3 เดือนเพื่อฟื้นฟูให้กลับมาเช่นเดิมจากที่ต้องใช้เวลานางเกิน 6 เดือน ประกอบกับมียารวมปราณวิญญาณก็จะประหยัดเวลาขึ้นอีก 2 เดือน นางจะใช้เวลา 1 เดือนในการกลับมาที่ระดับลมปราณวิญญาณขั้น 7 เช่นเดิมที่นางมีก่อนหน้านี้   ส่วนนี้เนื้อเสือเขี้ยวดาบ สัตว์อสูรระดับ 2 เนื้อมันอร่อยมาก เอาไว้ทำอาหารกิน”

หวังเสี่ยวหลงเอารายการต่างๆออกมามอบให้แก่โกวซูซิน จากนั้นเขาก็จูบปากนาง และเดินไปเปิดประตูบ้านแล้วจากไป

หวังเสี่ยวหลง ไม่ได้กลับไปหาน้าอี้ ก่อนที่จะออกมาตามนัดโกวซูซินเขาได้เขียนจดหมายไว้แล้วว่า เขาจะจากไปชั่วคราว อีกระยะหนึ่งจึงจะกลับมาไม่ต้องเป็นห่วง เขามุ่งหน้าไปป่าที่ลับไร้คนสัญจรผ่านเรียกกระบี่สวรรค์ออกมาและปักกระบี่สวรรค์ลงหินจมมิดด้ามแล้วเข้าไปในดินแดนมิติกระบี่สวรรค์เพื่อเริ่มฝึกวิชายุทธ


ตระกูลหวัง

หวังฉินได้เรียกหาหวังเสี่ยวหลงทันทีที่เขาว่างจากการส่งแขก

แต่หวังเจียวอี้ได้เข้าไปในห้องหวังเสี่ยวหลง นางก็พบจดหมายที่หวังเสียวหลงวางไว้

ในจดหมายบอกว่าเขาจะออกไปภายนอกชักระยะหนึ่ง นางจึงได้นำจดหมายมอบให้หวังฉิน

หวังฉิน จึงสอบสวนหวังเจียวอี้แทนว่า หวังเสี่ยวหลงฝึกวิชายุทธได้อย่างไร ใครรักษาโรคชีพจรพิการให้เขา

หวังเจียวอี้ก็บอกทุกอย่างที่นางรับฟังจากหวังเสี่ยวหลงเท่าที่รู้ทั้งหมด

เมื่อหวังฉินฟังว่า หวังเสี่ยวหลงถูกรังแกถูกซ้อมจากหวังเสี่ยวหมิงเกือบตาย เขาก็เรียกหวังเสี่ยวหมิงมาสอบถามยืนยัน

หวังเสี่ยวหมิงกลัวหวังฉินมาก พ่อเขาไม่เคยคำนึงว่าเขาเป็นลูกเลย หากทำผิดก็จะถูกลงโทษตามกฎตระกูล เขาก็รับว่าได้ซ้อมหวังเสี่ยวหลงจริง

หากเป็นเมื่อก่อนเขาจะไม่ถูกลงโทษมากนักเพียงถูกลงโทษตัดเงินค่าใช้จ่ายหรือถูกตีเบาๆ 3 ครั้งเท่านั้น แต่ครั้งนี้หวังเสี่ยวหลงมีอิทธิพลหนุนหลังเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่นิรนาม ที่สามารถทำให้คนที่ไร้ประโยชน์กลายเป็นอัจฉริยะได้ในชั่วเวลาไม่กี่วัน เพื่อเอาใจหวังเสี่ยวหลง หวังฉินสามารถอำมหิตต่อลูกคนอื่นได้ เขาสั่งลงโทษหวังเสี่ยวหมิง ตีอย่างหนัก 9 ครั้ง และจำคุกมืด 1 เดือน และเมื่อออกจากคุกแล้วให้เขาไปคุกเข่าขอโทษหวังเสียวหลงด้วยเมื่อหวังเสี่ยวหลงกลับมาที่ตระกูลอีกครั้ง

หวังฉินคิดว่าหวังเสี่ยวหลงต้องไปหาอาจารย์ของเขา จึงเพียงสั่งคนรับใช้ไว้ว่าเมื่อเห็นหวังเสี่ยวหลงกลับมาเมื่อไหร่ให้รีบรายงานเขาทันที

หวังเสี่ยวหมิงถูกเฆียนตีอย่างหนักจนบอบซ้ำภายในบาดเจ็บสาหัส ยังถูกจับขังคุกอีก 1 เดือน เขาแทบจะเสียชีวิตเพราะการลงโทษนี้ นับแต่นั้นเขาก็รู้ว่าเขาไม่อาจสู้หวังเสี่ยวหลงได้ทั้งวิชายุทธ และความรักจากพ่อเขาก็คงไม่อาจได้รับมาอีก เขาร้องไห้อย่างเงียบๆในคุกมืดใต้ดินและสำนึกผิด เขาหวนนึกถึงตอนเด็กๆเขาไม่เคยคิดจะทำเรื่องชั่วร้ายกับหวังเสี่ยวหลงมาก่อน แต่เขาก็ถูกยุยงจากพี่รอง เพื่อจะเข้ากับพี่น้องอื่นได้เขาจึงเริ่มลงมือกับหวังเสี่ยวหลง และจากนั้นเขาก็เริ่มลงมือทุกครั้งที่ถูกยุยงจากพี่น้อง นานเข้าก็เริ่มเคยชิน สุดท้ายทุกครั้งที่เขารู้สึกหงุดหงิดโกรธใครสักคน ก็จะใช้หวังเสี่ยวหลงเป็นที่ระบาย เขาไม่เคยคิดจะทำให้หวังเสี่ยวหลงถึงตายเลย แต่ไม่รู้เพราะอะไรครอบงำจิตใจเขาในตอนนั้นจึงได้ลงมือกับหวังเสี่ยวหลงหนักแรงกว่าทุกครั้ง

อาจเป็นเพราะหญิงสาวคนนั้น คนที่เขาไปนอนกับนางบ่อยๆ นางคนิกาซ่องนางโลมหอร้อยบุบผา ซุนปินปิน นางยั่วยุเขาและกล่าวคำพูดที่ทำให้เขาโกรธว่า เขาไร้น้ำยาสู้ไม่ได้แม้คนไร้ประโยชน์หวังเสี่ยวหลงที่เป็นน้องชายของเขา ซึ่งหญิงสาวในหอนางโลมมักจะเปรียบคนที่นกเขาไม่ขัน, นกกระจอกไม่ทันกินน้ำ, ล้มปากอ่าว, ดุ้นเล็ก ว่าไร้น้ำยาสู้ไม่ได้แม้คนไร้ประโยชน์หวังเสี่ยวหลง    

นี้เองที่ทำให้ชื่อเสี่ยงของหวังเสี่ยวหลงแพร่ขจายไปไกลมาก แม้เขาไม่เคยไปเที่ยวหอนางโลมเลยชักครั้งก็ตาม

ไม่ว่าใครทำสิ่งไหนก็ตามหรือวงการอาชีพไหนก็ตาม มักจะเอาหวังเสี่ยวหลงไปเปรียบเทียบกับของที่คนที่ทำอย่างใดอย่างหนึ่งผลงานออกมาเป็นที่น่าผิดหวังมากว่าสู้ไม่ได้แม้กับคนไร้ประโยชน์หวังเสี่ยวหลง

เพราะเหตุนี้หวังเสี่ยวหมิงจึงรู้สึกโกรธหวังเสี่ยวหลงมาก คิดว่าหากไม่มีหวังเสี่ยวหลงอยู่ในโลกนี้ เขาก็จะไม่ถูกนำไปเปรียบกับหวังเสี่ยวหลง ด้วยความคิดนี้วูบเข้ามาเขาจึงได้ลงมือหนักกว่าปกติ เป็นเหตุให้หวังเสี่ยวหลงตาย(เกือบตาย)

หวังเสี่ยวหมิงเจ็บแค้นซุนปินปิน ที่ทำให้เขาตกอยู่สภาพนี้ เมื่อเขาออกไปได้ เขาจะไปจัดหนักนางให้หายแค้นดูสิว่านางจะกล้าว่าเขาไร้น้ำยาอีกหรือไม่

คิดไปมา เขาก็ก้มลงมองระหว่างข้าของตน ทำไมพ่อช่างให้เขามาน้อยเหลือเกิน ขนาดเพียง 4 นิ้วกว่านี้จะทำให้หญิงสาวร้องครางได้อย่างไร เขาคงสู้ไม่ได้แม้หวังเสี่ยวหลงจริงๆ เขาเคยได้ยินเสียงร้องครางของหวังเจียวอี้ลอดผ่านผนังบ้านออกมาด้วย เมื่อเขาเดินไปหาหวังเสี่ยวหลงครั้งหนึ่งเพื่อจะลากมันมาซ้อมตี แต่เมื่อเขาได้ยินเสียงร้องครางจึงได้ผละจากมาเลย

“มียาอะไรไหมที่จะทำให้เจ้าหนูน้อยของข้าขยายใหญ่เป็นมังกรผงาดฟ้าได้ ข้าจะยอมทำทุกอย่าง หากใครมียาเช่นนี้แม้ต้องขายชีวิตให้ข้าก็ยอม” เขาพึมพำกับตัวเอง และจากนั้นเขาก็เริ่มเกิดอารมณ์ขึ้นมา ล้วงมือลงไปในกางเกงเริ่มกิจกรรมช่วยตัวเองทันที ไม่กี่ลมหายใจเขาก็เริ่มหน้าแดง มือเขาเร่งความเร็วขึ้น น้ำสีขาวพุ่งออกมาเล็กน้อย เขาหลับตาลงอย่างพึงพอใจ และล้มตัวลงนอนหลับไป




จบตอนที่ 7

ความคิดเห็น