ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เก็บหลักฐานNC วาบหวาม

ชื่อตอน : เก็บหลักฐานNC วาบหวาม

คำค้น : yuri,เลสเบี้ยน,อิโรติก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2560 09:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เก็บหลักฐานNC วาบหวาม
แบบอักษร

กัญญาเดินอยู่ในบริเวณบ้านก่อนที่สักพักจะสังเกตเห็นรถยนต์สีขาวของใครบางคนจอดอยู่ที่บริเวณ หน้าบ้าน เธอจ้องมองไปที่รถยนต์คันนั้น สักพักประตูกระจกรถก็เลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่ง ดิษยาอมยิ้มเล็กๆ ก่อนที่จะถอดแว่นสีดำออก ใบหน้าสวยจ้องมองไปที่กัญญา เธอยกนิ้วมือขึ้นมาแล้วกระดิกนิ้วเรียกอีกฝ่าย กัญญารู้ในทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการพบเธอแน่ๆ

กัญญาเดินออกจากประตูบ้านตรงมาหยุดที่รถสีขาวของดิษยา ก่อนยกมือขึ้นกอดอก ไม่นาเจ้าของรถก็จากรถเปิดประตูเดินมาทางเธอ

“ไง..ฟื้นตัวได้ไวดีนิ ผ่านไปอาทิตย์กว่าๆก็เดินเหินได้สะดวกเชียวนะ” ดิษยาเอ่ยแซว

“เธอต้องการอะไร...” กัญญาไม่อ้อมค้อมเธอเปิดประเด่นคำถามใส่อีกฝ่าย

“แหม..เมื่อหนึ่งอาทิตย์ก่อนชั้นได้ว่า ได้ช่วยใครบางคนให้ไปช่วยใครบางคนอีกทีอยู่นะ แต่จู่ๆพอช่วยกันเสร็จละเนี้ย คนๆนั้นก็หายไปเลย ไม่มีมาขอบคงขอบคุณสักคำ” ดิษยาเอ่ยแซวขึ้นอีกด้วยใบหน้ายิ้มๆ กัญญาทำหน้าคิดตามสักพัก จริงอย่างที่อีกฝ่ายว่าเธอลืมไปซะสนิทว่าต้องขอบคุณผู้หญิงคนนี้ที่ช่วยเธอในวันนั้น

“อืม..ขอบคุณค่ะ...และก็ขอโทษด้วยทีไม่ได้ขอบคุณเธอตั้งแต่วันนั้น”  กัญญาเอ่ยขอบคุณอีกฝ่าย ดิษยาเลิกคิ้วขึ้นสูงก่อนที่เอื้อมมือไปเปิดประตูแล้วพูดว่า

“ไปด้วยกันหน่อยซี่..ขึ้นรถค่ะ” ดิษยาเอ่ยบอกกัญญาพรางผายมือไปที่รถ

“ขึ้นรถ...” กัญญาเอ่ยด้วยสีหน้าสงสัยก่อนพูดต่อไปว่า

“ไปไหนอะ” เธอเอ่ยถามอีกฝ่าย

“เดี๋ยวก็รู้...มาเถอะค่ะ...” ดิษยาเอ่ยพรางเบือนหน้าหันไปทางรถ กัญญายืนคิดอยู่สักพักก่อนที่หันไปมองเข้าไปในบ้านแล้วพบว่าไม่มีใครเห็นเธอ จึงหันกลับมาแล้วเดินเข้าไปนั่งในตัวรถของดิษยาในทันที ดิษยาฉีกยิ้มอย่างพอใจก่อนที่จะเข้ามาในตัวรถแล้วออกรถไปในทันที



------------------------------------------------------------------------------







คอนโดของดิษยา


ดิษยาเดินมาตามทางก่อนหยุดอยู่ที่หน้าห้องในคอนโดหรูย่านธุรกิจชุมชนแห่งหนึ่ง การทำงานเป็นเจ้าที่หญิง DSI มอบรายได้ให้เธอมากโข จนสามารถซื้อคอนโดหรูแห่งนี้ได้โดยง่าย เธอใช้การ์ดรูดเปิดประตูห้อง ไม่นานประตูก็ถูกเปิดออก ดิษยาหันมามองที่กัญญาแล้วพูดว่า

“เข้ามาสิ...” กัญญาทำหน้าครุ่นคิดอยู่สักพักแต่ก็ยอมเดินตามอีกฝ่ายเข้าห้องไปโดยดี ภายในห้องดูสวยหรูมากด้วยการตกแต่งที่ดูทันสมัย แต่หากว่ามันอาจจะดูด้วยสวยกว่านี้ถ้าไม่มีพวกเอกสารงานการสอบสวนคดีต่างๆ กับรูปภาพและก็ข้อมูลเกี่ยวกับคดีแปะไว้ที่ฝาพนังห้อง กัญญาเดินไปนั่งลงที่โซฟา เธอเริ่มไม่ค่อยรู้สึกชอบบรรยากาศแบบนี้เอาซะเลย บรรยากาศที่วนเวียนอยู่กับแวดวงตำรวจ แต่เธอก็หลวมตัวมากับผู้หญิงคนนี้จนได้ ดิษยาเดินไปรินน้ำใส่แก้วมาให้กัญญา กัญญารับมันมาเธอดื่มน้ำไปนิดหน่อยแล้ววางมันไว้ที่โต๊ะกระจกใส

“สรุปว่าเธอพาชั้นมาทำไมที่นี่..” กัญญาเอ่ยถามอีกฝ่ายตรงๆ ดิษยาทิ้งตัวลงนั่งโซฟาอีกตัวก่อนยกมือขึ้นกอดอก

“จริงๆก็ไม่มีอะไรหรอก ก็อย่างที่บอกอุส่าช่วยวันนั้นไม่เห็นจะขอบคุณกันสักคำเลย” ดิษยาเอ่ยพรางอมยิ้มให้กัญญา

“ก็ชั้นขอบคุณไปแล้วไง ละไอ้ที่ชั้นยอมมากับเธอเนี้ยก็คิดว่าจะมีอะไรพิเศษถึงให้ขึ้นรถมาที่นี่...เธอจะเอาอะไรอีกอะ” กัญญาเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบเฉย

“ก็ใช่ไง...” ดิษยาเอ่ยก่อนที่ลุกขึ้นเดินมาหยุดอยู่ที่ตรงหน้าของกัญญา ก่อนที่เธอจะขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของอีกฝ่ายในทันที

“นี่...เธอ..” กัญญาเอ่ยเบาๆด้วยใบหน้าที่ตกใจเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะจู่โจมเธอด้วยความรวดเร็วแบบนี้ ดิษยาคล้องแขนไปที่ต้นคอของกัญญาพรางจ้องเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายแล้วพูดว่า

 “ชั้นน่ะ..ทำงานเป็นเจ้าที่ของ DSI มาก็หลายปีแล้ว ตั้งแต่ชั้นอายุ 21 จนตอนเนี้ยปาเข้าไป 30 ละวันๆทำแต่งาน คิดดูสิว่าต้องทำงานหนักขนาดไหนถึงได้เป็นหัวชุดปฏิบัติการ ตำแหน่งขนาดเนี้ยถ้าไม่มีฝีมือจริงๆละก็ คงขึ้นมาถึงขั้นนี้ไม่ได้หรอก ทุกวันมันโครตเหงาเลยรู้ป่ะ..” ดิษยาเอ่ยก่อนที่จะเอื้อมมือไปแกะกระดุมเสื้อของกัญญาออกทีละเม็ดช้าๆ กัญญาไม่ปฏิเสธการกระทำนั้นเธอนั่งนิ่งจ้องใบหน้าของอีกฝ่าย ก่อนทีดิษยาจะพูดต่อไปว่า

“หึๆๆ ชั้นนะเอาแต่ทำงาน ทำซะจนไม่มีเวลาหาแฟนรึแม้แต่คนจะคุยด้วยยังไม่มีเลย...” ดิษยาเอ่ยยิ้มๆ ก่อนที่กระดุมเม็ดสุดท้ายจะถูกแกะออก เธอค่อยๆเปิดเสื้อของกัญญาออกเผยให้เห็นผิวสีขาวเนียนที่ซ่อนอยู่ และเนินอกสวยที่ครั้งนั้นเธอเคยได้สัมผัสมัน ดิษยาลูบไล้ที่เนินอกสวยภายใต้บราสีดำนั่นอย่างโหยหา ก่อนยื่นใบหน้าเข้าไปกระซิบบางอย่างที่ข้างของหูกัญญาเบาๆว่า

“ชั้นยังจำบทรักอันเร้าร้อนของเธอในวันนั้นได้นะ มันทำให้ชั้นเสียวซ่านขั้นสุดยอดมากๆ ถ้าวันนี้เธอไม่ว่าอะไร เรามาทำกันแบบวันนั้นอีกได้มั๊ย..ชั้นโหยหามันมาตลอดเลย ช่วยเห็นใจคนที่ไม่ค่อยได้มีอะไรกับใครอย่างชั้นได้มะหล้า...” ดิษยาเอ่ยก่อนที่จะใช้ริมฝีปากจูบสัมผัสเบาๆที่ใบหูของอีกฝ่ายพราพ่นลมร้อนใส่หูของกัญญา

“อ้า...ชั้นอยากโดยเธอเ_ดอีกสักครั้งจริงๆนะ..” ดิษยาเอ่ยเสียงกระเส่าใส่กัญญา ก่อนที่จะผะใบหน้าออกมาจ้องมองใบหน้าของกัญญาด้วยใบหน้าที่เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ก่อนที่เธอจะรีบปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกเช่นกัน ดิษยายื่นมือไปจับที่มือของกัญญาทั้งสองข้างให้ขึ้นมาจับที่หน้าอกของตัวเอง ก่อนจะใช้มือจับมือของกัญญาบีบคลึงไปที่หน้าอกของตัวเอง กัญญารู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าขึ้นมาในทันที การกระทำของอีกฝ่ายทำให้เธอเกิดอารมณ์ความรู้สึกไม่ใช่น้อย ด้วยท่าทางที่แสนจะยั่วยวนแซกซี่ บวกกับใบหน้าสวยๆของอีกฝ่าย เรียวปากสีแดงชาดนั่นก็ด้วย ทุกอย่างมันดูลงตัวน่าสัมผัสไปหมด จนเธอต้องเผลอใจ ดึงใบหน้าของอีกฝ่ายเข้ามาจูบอย่างดูดดื่มในทันที ดิษยาเองก็จูบดูดดื่มกลับเช่นกัน ดิษยารีบถอดเสื้อของตัวเองออกแล้วโยนทิ้งไปในทันที ก่อนที่กัญญาจะเอื้อมมือไปปลดตะขอบลาของอีกฝ่าย ไม่นานสองเต้านู้นสวยของอีกฝ่ายก็โผล่พ้นออกมาให้เห็น กัญญาก้มลงดูดดุนส่วนยอดหน้าอกที่ตั้งขึ้นจนมันแข็งเป็นไตในทันที ดิษยาเชิดใบหน้าขึ้นด้วยความเสียวซ่าน

“อ้า...ซีดด  อ้า” ดิษยาเอ่ยเสียงครางออกมา กัญญาดูดเลียส่วนยอดหน้าอกของอีกฝ่ายสักพัก ก็ผะริมฝีปากออกมา ก่อนที่เธอจะจับอีกฝ่ายให้นอนลงไปโซฟา ดิษยานอนลงไปบนโซฟาด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อจากแก้มไปจนถึงใบหูอย่างเห็นได้ชัด ส่วนยอดของหน้าอกยังคงมีคราบของเหลวสีใสจากริมฝีปากของกัญญาเยิ้มเปื้อนอยู่ กัญญาจ้องมองใบหน้าอันหื่นกระหายของอีกฝ่ายอยู่อย่างนั้น

“หยุดทำไมล่ะ..ทำต่อสิ” ดิษยาเอ่ยขึ้นหลังเห็นว่าอีกฝ่ายเอาแต่จ้องมองเธอ

“ไม่ได้..ชั้นทำไม่ได้..” กัญญาเอ่ยบอกอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่หนักใจ

“ทำไมล่ะ..ชั้นกำลังมีอารมณ์มากๆเลยนะตอนนี้ เธอไม่มีแฟนไม่ใช่เหรอ..ไม่เห็นต้องมีใครให้แคร์เลยนิ” ดิษยาเอ่ย กัญญาค่อยๆพยุงตัวลงนั่งที่โซฟาข้างๆดิษยาที่นอนอยู่ก่อนเอื้อมมือไปหยิบเสื้อของอีกฝ่ายที่กองอยู่ที่พื้นยื่นขึ้นมาส่งให้ดิษยา ดิษยาค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นอย่างงงๆเช่นกันที่อีกฝ่ายหยุดการกระทำขึ้นมากลางคันซะงั้น เธอรับเสื้อจากกัญญามาปิดไว้ที่หน้าอกสวย ก่อนพูดขึ้นว่า

“รึว่าเธอ..มีคนที่คบแล้วเหรอ...” ดิษยาเอ่ยด้วยความสงสัย กัญญาไม่ตอบอะไรเอาแต่นิ่งเงียบ จะว่าคบก็อาจจะใช่ แต่ในฐานะของแฟนหรือไม่ เธอเองก็ยังพูดไม่ได้เต็มปาก

“ขอโทษนะ..ชั้นแบบนั้นไม่ได้จริงๆ แล้วก็ขอบคุณนะคะ ที่วันนั้น..เธอช่วยชีวิตชั้นไว้ตอนที่ชั้นถูกยิงอะ ถ้าไม่ได้เธอชั้นคงเลือดไหลหมดตัวนอนตายอยู่ตรงนั้นไปแล้ว ขอบคุณนะ..” กัญญาเอ่ยอย่างจริงใจพรางจ้องเข้าไปที่ใบหน้าของอีกฝ่าย ดิษยาหรี่ตาลงเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

“ไม่เป็นไร..ถ้าไม่อยากทำชั้นก็จะไม่ฝืนเธอ..ว่าแต่ว่าเจอกันมาตั้งหลายครั้งแล้ว น่าตลกที่ชั้นยังไม่รู้จักชื่อเธอเลย..” ดิษยาเอ่ยพรางจ้องหน้าอีกฝ่ายเพื่อรอคำตอบ

“การต์ค่ะ ชั้นชื่อการต์..” กัญญาเอ่ยตามความจริง

“ชั้นชื่อเดียร์ค่ะ...” ดิษยาแนะนำตัวเองบ้าง กัญญาพยักหน้ารับรู้ก่อนที่จะลุกขึ้นจากโซฟาแล้วลุกขึ้นติดกระดุมเสื้อให้เข้าที่

“ถ้าอย่างงั้น..ชั้นว่าชั้นกลับดีกว่าค่ะ ไม่ต้องไปส่งนะ เดี๋ยวชั้นหาทางกลับเองได้” กัญญาเอ่ยบอกอีกฝ่ายก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูห้องแล้วออกไปในทันที ดิษยาค่อยๆลุกขึ้นหลังจากที่กัญญาไปแล้ว ถึงแม้ว่าเธอจะเสียดายที่ไม่ได้ร่วมรับนอนกับอีกฝ่ายอีกครั้งแต่เธอเองยังติดใจในรสสวาทของกัญญาอยู่มากแต่เธอก็แสยะยิ้มออกมาอย่างพอใจ ก่อนลุกขึ้นไปสวมถุงมือยางที่วางอยู่ข้างโต๊ะ ก่อนที่จะเดินมาหยิบแก้วน้ำที่กัญญาดื่มไปเมื่อครู่ขึ้นมามองอย่างพอใจ

“แค่นี้ก็พอแล้วล่ะ...ชั้นจะได้รู้สักทีว่าเธอคือจะใช่คนที่ชั้นคิดไว้รึเปล่า ...การต์” ดิษยาพูดกับตัวเองพรางอมยิ้มให้กับแก้วน้ำ



-------------------------------------------------------------------------------------






กัญญากลับมาบ้านเธอเดินเข้ามาในบ้านก่อนที่จะต้องชะงักเมื่อเห็นว่าสินียืนกอดอกยืนคอยเธออยู่ที่ห้องโถง กัญญาเดินเข้าไปใกล้ๆแล้วก้มศีรษะให้สินีเล็กน้อย

“ไปไหนกับใครมาเหรอการต์..ชั้นเห็นรถคันสีขาวนั้นจอดอยู่หน้าบ้านแล้วเธอก็ไปเค้า..” สินีเอ่ยถามด้วยใบหน้าเรียบเฉย

“เธอชื่อเดียร์..เป็นเจ้าหน้าที่ DSI น่ะคะ วันนั้นที่ชั้นถูกเด็กที่ชื่อแจนยิง เธอเข้ามาช่วยชั้นไว้พาชั้นไปโรงพยาบาล แล้วก็วันนั้นเธอก็ไปช่วยชั้นให้ช่วยคุณสิจนสำเร็จ วันนี้ก็เลยมีธุระพูดคุย ขอบคุณกันนิดหน่อยน่ะค่ะ..” กัญญาเอ่ยอธิบาย

“ยังไงๆก็ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะการต์ ถึงแม้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะช่วยเรา แต่เธอก็เป็นเจ้าหน้าที่ DSI ซึ่งทำงานอยุ่คนละฝั่งกับเราอยู่ดี” สินีเอ่ยเตือนด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง

“ค่ะ คุณสิ..ชั้นจะระวังตัวค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วง” กัญญาเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง



--------------------------------------------------------------------------------------

อุ๊ย!!! เกือบเสียท่าให้เดียร์แล้วมั๊ยหล้า คุณการต์...คุณนี่มีเสนห์กับผู้หญิงคนอื่นไปทั่วเลยจริงน้า หุๆๆ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว