ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

Chapter :: 00 :: Prologue

00

Prologue



“อ่ะ...อ๊ะ อ๊ะ อ๊า...แรงๆ ค่ะ โอ้ว...สุดยอด อ๊า”

เสียงครางแหลมดังไปทั่วห้องนอนของคอนโดสุดหรู หญิงสาวรับแรงกระแทกกระทั้นจากชายหนุ่มร่างใหญ่ที่เธอเห็นหน้าแล้วก็ได้แต่ไม่พอใจอยู่ในใจ หากแต่ก็ยังร้องครางดังลั่นด้วยความเสียวซ่านเมื่อความใหญ่โตของผู้ชายที่ไม่ว่าใครๆ ก็ทราบกิตติศัพท์ดีว่าร้อนแรงและรุนแรงแค่ไหน

หญิงสาวที่มาก็ล้วนแต่คัดมาอย่างดีแล้วว่าสามารถรองรับความรุนแรงของชายหนุ่มได้ เพราะนอกจากเร่าร้อน รุนแรง ก็คือใบหน้าหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่ไม่ว่ายังไงก็ดูไม่เหมือนคนที่กำลังมีอารมณ์ มันเรียบนิ่ง ว่างเปล่า บางครั้งก็หงุดหงิดหรือโมโห และที่สำคัญ หญิงสาวทุกรายถูกเรียกมาเพื่อให้เขากระแทกระบายอารมณ์เท่านั้น

ปราศจากการจูบ ปราศจากการเล้าโลม และสัมผัสเดียวที่พวกเธอได้รับนอกจากช่องทางร่วมเพศแล้ว ก็มือแค่มือแกร่งที่คอยประคองไม่ให้มันหลุดเท่านั้น

“อ๊า...อ๊ะ มัน อ๊า มันจะแล้วค่ะ อ๊า”

ถึงแม้ว่าจะไม่มีการเล้าโลม การจูบ แต่พวกเธอก็มีอารมณ์ร่วมได้ง่ายเพียงแค่มองร่างกายของชายหนุ่มร่างใหญ่ หรือถ้าไม่มีอารมณ์เลย เขาก็จะสั่งให้พวกเธอเหล่านั้นช่วยตัวเองให้พร้อมก่อน พร้อมตอนไหนเขาถึงจะมาจัดการ

สาวๆ ทุกคนเพียงแค่แปลกใจ สงสัย แต่ไม่กล้าถาม รอทำตามหน้าที่เท่านั้น ไม่ได้เป็นแม้แต่คู่นอน เพราะสิ่งที่พวกเธอเหล่านี้ได้รับก็แค่ที่ ‘ระบาย’ อารมณ์เท่านั้น

“อ๊าาาาา”

เธอครางลั่นเมื่อถึงจุดหมายปลายฝัน เห็นแบบนั้นร่างสูงก็ถอดแก่นกายของตัวเองออกมารูดรั้งอีกสามรอบก็ปลดปล่อยออกมาใส่ถุงยาง…

“อื้อ...ร้อนแรงมากค่ะคุณ ‘พุฒิ’ ถ้าต้องการอีกนีน่าก็พร้อมนะคะ” เธอลุกขึ้นนั่งก็ส่งสายตายั่วยวนให้กับชายหนุ่มที่เดินหันหลังไปสูบบุหรี่อย่างไม่แยแสอะไร

“กลับไปได้แล้ว” เขาพ่นควันสี่หม่นในห้องแอร์ก่อนจะพูดขึ้นมาเรียบๆ

“คุณพุฒิคะ นีน่ารู้ว่ารอบเดียวมันไม่พอสำหรับคุณหรอก”

ขวับ!!!

ร่างสูงตวัดสายตาคมดุมามองเธออย่างราบเรียบแต่สายตานั้นก็เป็นเหมือนใบมีดที่พร้อมจะทำร้ายทุกคนที่ทำให้เขาไม่พอใจ

“ไป!!!”

ตึก ตึก ตึก

เสียงเท้าของผู้มาใหม่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มบางๆ ประตูห้องนอนที่ไม่ได้ปิดทำให้คนที่รออยู่ข้างนอกรับรู้ได้ว่า ผู้เป็นเจ้านายได้ทำธุระของตนเสร็จแล้ว และนั่นก็เป็นหน้าที่ของเขาที่จะต้องเข้ามาจัดการส่งเธอกลับออกไป

“เสร็จงานแล้วครับคุณนีน่า ผมได้จัดการโอนเงินเข้าบัญชีคุณลีลาเรียบร้อยแล้ว คุณควรที่จะรีบสวมเสื้อผ้าแล้วก็ออกไปจากที่นี่เถอะครับ”

“เอ่อ...ค่ะ ได้ค่ะ”

ถึงแม้ว่าอาชีพของเธอจะเป็นแบบนี้ก็ใช่ว่าจะไม่อายที่จะต้องมาแก้ผ้าให้ผู้ชายหน้าตาหล่อมากทั้งสองคนดู อีกคนก็หนุ่มไทยแท้คมสัน ร่างใหญ่ผู้เป็นเจ้านาย กับหนุ่มหล่อขาวลูกครึ่งสุดเซ็กซี่ แม้ตัวจะบางกว่านิดหน่อย แต่ ‘ส่วนนั้น’ คงไม่ต่างกันมากนักแน่ๆ

เห็นแล้วอยากพลีกายให้เลย…

“ไหวไหมครับ ผมจะได้ไปส่ง”

“เอ่อ...คือ ไม่ค่อยไหวเท่าไหร่น่ะค่ะ รบกวนไปส่งได้ไหมคะ” เธอไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไปแน่ๆ

หนุ่มลูกครึ่งยิ้มยั่ว ทำเอาใบหน้าขาวของเธอแดงซ่านทันที

คุณพุฒิ...ทำให้เธอรู้สึกสุดยอดมากกับเซ็กส์นั้น แต่ชายตรงหน้าเธอนี้กลับทำให้เธอรู้สึกสั่น ตัวสั่น ใจสั่น สติพร่างพราวไม่เคยเป็นมาก่อน ตัวอ่อนอยากจะทอดกายให้เขา เธอมีอารมณ์ได้เพียงแค่เห็นรอยยิ้มของผู้ชายคนนี้

ให้ตายสิ...ถ้าได้มีเซ็กส์จะได้อารมณ์ขนาดไหนนะ

เสน่ห์ของพุฒิคือความดิบเถื่อน ดุร้าย เหมือนสัตว์ป่า แต่ชายตรงหน้ามีเสน่ห์ที่แสนจะเซ็กซี่ กลิ่นรัญจวนใจ แค่มองตาก็เหมือนได้ร่วมรัก

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ คุณตัวสั่นมากเลย” ร่างสูงโปร่งเข้าไปประคองเธอทันทีตามวิสัยของผู้ชายสุภาพบุรุษ ร่างกายสาวพอโดนสัมผัสก็ระทวย เอนกายซบกับร่างชายหนุ่มอย่างยั่วยวน หมดแรง มือยกเกาะไหล่แล้วลูบไล้ไปที่แผ่นอกของชายที่กำลังโอบประคองเธอ

มันควบคุมไม่ได้...ร่างกายของเธอเหมือนโดนวางยา…

“อื้อ...ฉันเพลียๆ น่ะค่ะ ช่วยพาฉันไปส่งที่คอนโดทีนะคะ”

“รู้สึกไม่ดีตรงไหนครับ”

“อ่า...ทั้งร่างเลยค่ะ ที่สุดก็ตรงนี้” ว่าแล้วก็เบียดกายเข้าหา ส่วนล่างแล้วก็หน้าอกสัมผัสกับร่างกายของเขาอย่างแนบชิด นั่นทำให้เธอรู้คำตอบทุกอย่าง ‘ขนาด’ ที่เธอคิดเอาไว้ มันไม่ต่างกันจริงๆ

กลิ่นกายของชายคนนี้...เหมือนยาปลุกเซ็กส์ สายตาสามารถใช้เล้าโลมร่างกายได้แม้ไม่สัมผัสกัน

“ร่าน!!! ออกไปจากห้องฉันแล้วอย่ามายุ่งกับคนของฉัน”

หญิงสาวสะดุ้ง ผละออกจากชายหนุ่มทันทีอย่างตกใจ ตัวสั่นงันงกด้วยความกลัว มองหน้าของพุฒิแล้วรีบวิ่งออกไปทันที ไม่งั้นเธออาจจะได้ตาย

ร่างสูงโปร่งส่ายหน้าไปมายิ้มๆ เดินเข้าไปหาเจ้านายของตนที่มองอยู่อย่างไม่พอใจ

“อะไรครับ ยังไม่หายเครียดอีกเหรอ ได้ปลดปล่อยแล้วนี่”

“จิ๊” พุฒิส่งเสียงอย่างไม่พอใจ คว้าบุหรี่มาจุดแล้วสูบต่อแล้วพ่นใส่หน้าหล่อของลูกน้องอย่างต้องการระบายความหงุดหงิดในใจ ดวงตาที่ไม่เคยทอประกายให้ใครกลับมองหน้าของร่างโปร่งด้วยแววลึกซึ้ง ใช่ว่าหนุ่มลูกครึ่งจะไม่เห็นหรือไม่เข้าใจในความหมายของดวงตา แต่เขาก็แสร้งทำเป็นไม่รู้ต่อไป

“รีบแต่งตัวเถอะครับคุณพุฒิ จะได้กลับบ้าน จะตีหนึ่งแล้ว ผมง่วง”

“มาแต่งให้ฉัน”

“เฮ้อ...ทุกทีสิน่า”

เขาถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เดินไปหยิบกางเกงที่เจ้าตัวถอดทิ้งไว้มาหาร่างสูงใหญ่ที่กายแกร่งยังมีเสื้ออยู่ครบ…

มือขาวนุ่มเอื้อมไปจับแก่นกายใหญ่ที่นอนสงบอยู่ รูดรั้งถุงยางที่เต็มไปด้วยน้ำกามของเจ้านายออกมาเหมือนเป็นเรื่องที่เคยชิน และนั่นมันก็ทำให้ส่วนที่สงบ ผงาดขึ้นมาอีกครั้ง เช่นทุกที…

หนุ่มลูกครึ่งแอบยิ้มในใจ แต่สีหน้าก็ราบเรียบไม่รู้สึกอะไร พุฒิมองการกระทำและสีหน้าของลูกน้องแล้วกัดฟันกรอด หงุดหงิดอย่างที่เคยเป็น...มองร่างนั้นเอาถุงยางไปทิ้งที่ถังขยะ แล้วกลับมานั่งลงตรงหน้าของเขาเพื่อที่จะสวมกางเกงให้

“มันยังโด่อยู่แบบนี้จะให้ใส่ไง!”ตวาดอย่างหงุดหงิด

“งั้นคุณพุฒิก็จัดการให้มันสงบสิครับ” คนที่นั่งอยู่เงยหน้าขึ้น ยิ่งทำให้ร่างแกร่งรู้สึกปวดหนึบที่ส่วนแข็งขืนนั่น ท่าทางของร่างโปร่งตอนนี้ มันเหมือนว่าเจ้าตัวกำลังใช้ปากให้เขาอยู่ แล้วก็เงยหน้าขึ้นมายั่วเย้า

ชิ!!! กระชากเสื้อผ้าออกแล้วกระแทกเลยดีไหมเนี่ย

“ทำให้หน่อย ขี้เกียจ”

“มันไม่ใช่หน้าที่ของผมครับ แค่มาดูแลคุณพุฒิแบบนี้ก็เกินกว่าหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายแล้ว”

“ปากดี”

“ครับ ผมปากดี เพราะฉะนั้นถ้าคุณพุฒิไม่จัดการมัน ก็ใส่กางเกงทั้งอย่างนี้แหละครับ ผมอยากกลับบ้าน พรุ่งนี้มีเรียนด้วย แล้วต้องเข้าบริษัทตอนบ่ายอีก ไม่ได้ทำตัว ‘ว่าง’ และ ‘เสเพล’ อย่างคุณพุฒิหรอกนะครับ”

“ปากร้าย”

“บางทีคุณพุฒิควรที่จะเข้าไปทำงานในบริษัทได้แล้วนะครับ อย่าให้คุณพัฒน์รับภาระคนเดียวแบบนี้เลย ทั้งเรียนทั้งทำงาน ไม่รู้เหรอครับว่าเหนื่อยขนาดไหน”

“ทำไม? ห่วงมันมากหรือไง”

“ครับ ผมเป็นห่วงคุณพัฒน์ เป็นห่วงมากด้วย คุณพัฒน์เป็นทั้งเพื่อนและเป็นทั้งเจ้านายของผม ทำไมผมจะไม่เป็นห่วงล่ะครับ” คนที่ยังนั่งอยู่ท่าเดิมพูดออกมา

แต่คนตัวใหญ่ก็ไม่ได้โกรธอะไรทั้งนั้น เพียงแต่ไม่พอใจที่อีกคนดูจะห่วงน้องชายของตนมากเสียเหลือเกิน

“เฮอะ! คงจะรักมัน อยากเป็นเมียมันล่ะสิ ไม่ต้องเอาเพื่อนเอาเจ้านายมาอ้างหรอก ฉันไม่เชื่อ!!”

“ก็เรื่องของคุณครับ ผมไม่ได้มีหน้าที่มาอธิบาย แล้วกางเกงเนี่ย จะใส่ไม่ใส่ครับ ไม่ใส่ผมกลับละ”

“เจ็ม!!!”

“จำชื่อตัวเองได้ ไม่ต้องมาเรียกเสียงดัง เฮ้อ...ทำไมไม่สลับให้คุณพัฒน์เป็นพี่นะ พึ่งพาได้กว่าตั้งเยอะ แล้วแบบนี้จะไปมีหน้า ‘ดูแล’ ใครเขาได้กันล่ะครับ อย่าเรียกร้องความสนใจด้วยวิธีเด็กๆ แบบนี้เลยครับคุณพุฒิ ผม ‘ชอบ’ ผู้ชายที่มีความรับผิดชอบ ทำงาน เป็นเสาหลักให้กับครอบครัว ไม่ใช่ทำตัวเป็นเด็ก เสเพลไปวันๆ” เจ้าของชื่อเจ็มลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับเจ้านายที่มีศักดิ์เป็นพี่ชายของเจ้านายอีกคน

“เจโรมี!!!”

“ครับ...ผมชื่อ เจ็ม เจโรมี วงศ์ไพบูลย์กิจ เป็นลูกชายของนายเจษฎา กับนางซานดรา วงศ์ไพบูลย์กิจ มีน้องสาวสองคนชื่อ เจมิลากับเจนิเซีย ผมเป็นคนโต โอเคนะครับ ผมรู้จักตัวเองดีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นไม่ต้องมาเรียกเสียงดัง อ้อ! สรุปแล้วจะกลับหรือไม่กลับ”

ไม่มีใครกล้าขัดใจเขาเลยสักคน ไม่ว่าจะน้องหรือพ่อแม่ ที่มีก็จะมีแค่เจ็มคนเดียวเท่านั้นแหละ แล้วพุฒิเองก็ยอมที่จะให้อีกคนมีอิทธิพลต่อตัวเองต่อไปนี่แหละ…

“งั้นผมกลับ”

“เดี๋ยว…”

“ครับ?”

“ที่บอกว่าชอบคนที่มีความรับผิดชอบหมายความว่าไง”

“ก็ตามนั้นแหละครับ มีใครบ้างล่ะที่ไม่ชอบคนมีความรับผิดชอบ”

“เอาดีๆ”

เจ็มมองสบกับตาคมแล้วถอนหายใจออกมา ถ้าไม่เด็ดขาดสักที มีหวังคุณหญิงกับคุณท่านปวดหัวแน่ๆ

“คุณพุฒิ เรียนจบมาสองปีแล้วนะครับ คุณพัฒน์เองก็เข้าทำงานในบริษัทตั้งแต่อยู่มอห้าตอนนี้ก็ปีหนึ่งแล้ว ถ้าคุณพุฒิไม่เข้าทำงานสักที คุณพัฒน์อาจจะลำบากเอาได้นะครับ ไม่สงสารน้องของคุณบ้างหรือไง”

“ถ้าฉันทำงาน นายจะสนใจฉันไหมล่ะ”

“ทุกวันนี้ผมก็ต้องสนคุณอยู่แล้วล่ะครับ”

“ไม่เอาตามหน้าที่สิ”

ก็แล้วว่าใครบอกว่าผมทำตามหน้าที่อย่างเดียว…

ไม่รู้สึกอะไรด้วยจะมาทนแบบนี้ไหม? โง่จริงๆ

“ต้องดูไปเรื่อยๆ ครับ ถ้าดีแตกก็ต้องบาย”

“แล้วถ้าอยากจะยอมให้ ‘เอา’ ไหม” สุดท้ายก็วกมาเรื่องนี้อีกจนได้

เจ็มได้แต่ทำหน้าเบื่อโลก

“ถ้าแค่ ‘อยาก’ ผมก็จะหาผู้หญิงมาให้แบบที่ผ่านๆ มานี่แหละครับ”

ถ้าคุณไม่พูดคำนั้น ไม่แสดงออกให้ชัดเจนกว่านี้

ก็ทนต่อไปเถอะครับ คุณพุฒิ...ร่างโปร่งยิ้มในใจ

“โว้ย!!! จับแหกขาแล้วกระแทกเลยดีกว่า เล่นตัวฉิบหายเลยแม่ง” พุฒิโวยวายอย่างหัวเสีย คว้าคนตรงหน้าเข้ามาชิดอกแล้วประกบจูบลงไปอย่างเร่าร้อน รุนแรง อย่างให้ร่างผอมกว่าตรงหน้ารับรู้ถึงความรู้สึกของเขา

ความรักและความปรารถนาที่มันมีมาตลอด และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกวัน

ส่วนเร่าร้อนที่ยังคงแข็งขืนดุนดันเข้ากับส่วนกลางกายของเจ็มที่ตอนนี้พยายามหักห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ให้มีอารมณ์กับผู้ชายดิบเถื่อนคนนี้

แต่ก็ไม่ได้หลบหลีก หรือดิ้นหนีแต่อย่างใด หากปลายลิ้นร้อนแทรกเข้ามาเขาก็เผยปากให้แต่โดยดี เจ็มจูบตอบกลับไปอย่างร้อนแรงไม่แพ้กัน ตาสบตา ไม่มีใครยอมแพ้ มือใหญ่หยาบกร้านลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลัง บดจูบลงไปอีก เบียดกายกำยำกับคนตรงหน้า กลิ่นกายของเจ็มร้ายกาจแค่ไหน พุฒิรู้ดีแก่ใจ สายตาของเจ็มน่าหลงใหลแค่ไหนพุฒิก็รู้ดีแก่ใจเช่นกัน

ปากหนาผละออกไปแล้วประกบลงไปใหม่ ร้อนแรง รุนแรงกว่าเดิม ก่อนจะผละออกแล้วซุกไซ้ไปตามลำคอขาวที่กลิ่นกายยิ่งหอมรัญจวนใจจนอยากจะบดขยี้อีกคนให้สมกับความต้องการ

“จะหยุดไหมครับคุณพุฒิ” เจ็มถามเสียงเรียบ

“ไม่!!!”

“ผมให้โอกาสคิดอีกที”

“อะไรนักหนาวะ ก็แค่ ‘ผัว’ อยากจะเอา ‘เมีย’ อยากกระแทกเมีย อยากปล่อยข้างในตัวเมีย ทำไมถึงไม่ให้สักทีวะ ปฏิเสธอยู่ได้ เล่นตัวอยู่ได้ เอากับผู้หญิงไม่มันเท่ากับให้ผัวกระแทกหรอกนะ”

เจ็มล่ะอยากกระโดดเตะปากคนห่ามอย่างพุฒิจริงๆ เลย ถึงจะอายแต่ก็ต้องเก็บอาการ ไม่งั้นจะได้ใจ

“คุณพุฒิ ปากเหรอนั่น หยาบคายจริงๆ นี่คุณคือว่าที่ประธานนะครับ พูดให้ดูมีการศึกษาหน่อยได้ไหม”

“ถ้าให้เอาจะยอมทำตามทุกอย่างเลย”

“ไม่ต้องมาต่อรองเลยครับ”

“โว้ย!!! หลังจากครั้งนั้นนี่ก็แปดปีเต็มๆ เลยนะที่นายเล่นตัวเนี่ยเจ็ม ทำไมวะ?”

“ผมรู้ว่าคุณเป็นยังไงน่ะสิ ถ้าได้อีกมันก็ต้องมีครั้งต่อไป แล้วคุณก็จะเอามันมาแลกเปลี่ยนกับผมตลอด มันเคยตัวครับ”

“เหอะ!” ได้แต่ส่งเสียงขัดใจ แต่มือหยาบก็เลื่อนจากแผ่นหลังลงไปที่ก้นตึงๆ ของเจ็มแล้วบีบมันแรงๆ

“อ๊ะ…”

“หึหึ เนี่ย...ปฏิกิริยาของนายดูก็รู้ว่าคิดถึง ฉันขอเตือนนายเอาไว้เลยนะเจ็ม นายจะไปเอากับผู้หญิงกี่คนฉันก็ไม่ว่า แต่ถ้าให้ใครบังอาจมายุ่งกับ ‘ตรงนี้’ ของนาย คนแรกที่ตายก็คือมัน ส่วนนาย...ตายคาเตียงแน่!!” คำว่าตรงนี้ของพุฒิ มือใหญ่ลูบมันไปตามแนวร่องของกางเกงสแล็คสีดำของเจ็ม ปากแดงเม้มแน่น ระงับความเขินอายที่เริ่มจะทนไม่ไหวขึ้นทุกที

“คุณพุฒิ เอามือออกไปเลยครับ”

“หึ...มันเขี้ยวว่ะ ชอบทำให้มีอารมณ์ แล้วก็ตามผู้หญิงมาให้กระแทก บอกเลยนะ ต่อให้เอวดี นมใหญ่ หน้าสวยแค่ไหน ฉันก็ไม่มีอารมณ์ทั้งนั้น มีแต่กับคนเดียวคือเมีย จูบแค่คนเดียวก็คือเมีย ซุกไซ้ ไล่เลียตั้งแต่ตีนยันหัวก็มีแค่เมีย อยากเอา อยากมองก็มีแค่เมีย ขนาดกระแทกคนอื่นก็ต้องเอามาหลั่งนอกแม้จะใส่ถุงเพราะอยากแตกในใส่เมียคนเดียว นายก็รู้...จูบแรก จูบสอง จูบสาม จูบที่ร้อย พัน หมื่นแสน ก็ให้แค่เมีย มีเมียคนเดียว...และได้เอาเมียแค่ครั้งเดียว มีเมียตอนอายุสิบเจ็ดจนตอนนี้ยี่สิบห้าแล้ว จะลงแดงตายห่าเข้าสักวัน”

ได้ฟังแบบนั้นเจ็มก็ถึงกับหัวเราะออกมา

“ฮะฮะ”

ทำไมจะไม่รู้ว่าพุฒิรัก...รักมาด้วย หลงมากด้วย หื่นกามตั้งแต่เด็กๆ เลย จับเขาปล้ำตอนที่ยังอายุแค่สิบสอง เจ็มใจแตก เสียตัวให้ผู้ชายตอนอายุสิบสอง ก่อนหน้านั้นอย่าถามเลย

คุณพุฒิอายุสิบห้า เขาอายุสิบขวบ โดนจับจูบเอาจับจูบเอา

คุณพุฒิอายุสิบหก เขาอายุสิบเอ็ด โดนเล่นกับน้องชายและใช้นิ้วเข้าไป พอเจ็มร้องว่าเจ็บก็หยุด เจ็มเลยหลบเจ้านายตลอดปีเต็ม

คุณพุฒิอายุสิบเจ็ด เขาก็โดนจับปล้ำ เพราะคุณพุฒิไม่พอใจที่เขามีเพื่อนผู้ชายมาหอมแก้ม แต่ตอนที่เอาเข้ามาคุณพุฒิก็กระซิบบอกว่าดูวิดีโอศึกษามาดีแล้ว…

เจ็บร้าวไปทั้งตัว ร้องไห้หนัก เป็นไข้นอนซมไปเป็นอาทิตย์ พ่อกับแม่ไม่อยู่ คุณหญิงกับคุณท่านก็ไม่อยู่ คนที่ดูแลเขาก็คือคนที่ทำให้เจ็บนั่นแหละ เขาเข็ดมาก พอคุณพุฒิขึ้นมหาวิทยาลัยก็พยายามที่จะปล้ำอีก แต่เขาขัดคืนไม่ยอม ก็เลยยอมใช้แค่มือกับ...ปากช่วยเท่านั้น

และเมื่อเขาขึ้นมหาวิทยาลัย ก็จัดการหาผู้หญิงมาประเคนให้กับคุณพุฒิเองเลย เอาจริงๆ คนที่ทำให้คุณพุฒิมีชื่อเสียงเรื่องผู้หญิงก็คือเขานี่แหละ ช่วยไม่ได้ ตอนนั้นมันเลวร้ายจริงๆ ไม่อยากเจ็บแล้ว กลัว...ถามว่ารู้สึกอะไรไหมที่เห็นพุฒิทำกับคนอื่น บอกตรงๆ เลยว่าไม่...เพราะคนแรกที่เขาหามานั้น เจ็มอยู่บนเตียงด้วย พุฒิจูบเขาไป ส่วนนั้นก็ทำกับผู้หญิงคนนั้นไป เขายอมให้แค่จูบกับซุกไซ้พอให้มีอารมณ์เท่านั้น ส่วนเจ็มเองก็มีปลดปล่อยบ้างกับผู้หญิงเวลาไปเที่ยวหรือไปส่งหญิงสาวที่เขาพามาเป็นที่ระบายอารมณ์ของพุฒิ ไม่บ่อยถ้าไม่มีใครยั่วหรือให้ท่า...

เรียนรู้ไป เก็บเกี่ยวประสบการณ์ไป เผื่อได้ใช้...เอาไว้มัดใจใครบางคน เจ็มรู้ดีว่ารสนิยมทางเพศของพุฒิรุนแรงมาก ฉะนั้นผู้หญิงที่เลือกมาก็คัดมาอย่างดีโดยเอเย่นต์รายใหญ่

ไม่อยากจะภูมิใจหรอกนะ แต่คนที่ปลุกอารมณ์ของพุฒิได้มีแค่เจ็มคนเดียวเท่านั้นแหละ

หึหึ…

เจ็มยิ้มร้ายในใจ เชิดหน้าขึ้นให้ใบหน้าคมซุกไซ้ซอกคอของตัวเองง่ายขึ้น เสียงครางต่ำอย่างพึงพอใจดังออกมาเป็นระยะๆ เสียงคราง...ที่ไม่มีใครเคยได้ยิน นอกจากเขา…

“อา...หอมจัง”

“จะกลับบ้านกันได้หรือยัง”

“ยัง...อยากอยู่ อื้อ”

“พรุ่งนี้...ไปทำงานด้วยนะครับ” เจ็มกระซิบข้างหูเสียงพร่า ยั่วยวนให้อีกคนสติเตลิด และนั่นมันก็ได้ผล

“ได้...อา ได้ โอ้ว...เร็วๆ เลยเมีย อ๊า” มือที่เล็กกว่า นุ่มกว่าขยับแก่นกายใหญ่รัวเร็วราวกับให้รางวัลแก่เด็กดีที่ยอมรับปากไปทำงานในวันพรุ่งนี้

ปาก จมูกก็ซุกไซ้ จูบไล่ใบหน้าซอกคอแรงขึ้นตามที่ความเร็วในการชักของเจ็ม

“ซี้ด...อยากแตกใส่ปาก อ้า ได้ไหม”

“แค่มือพอครับ”

“โอ้ว...เร็วไป อึก ยังไม่อยากเสร็จ อ้า อยากให้เมียชักนานๆ” เสียงคำรามทุ้มต่ำครางบอกอย่างเสียวซ่าน ใบหน้าคมแสดงถึงความรู้สึกกระสันอย่างที่เห็นชัด ต่างจากตอนที่ทำกับผู้หญิงเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว

“รีบเสร็จเลยครับ ง่วงมาก”

“อึก...อ่า” และแล้วร่างสูงก็ปลดปล่อยออกมาเต็มฝ่ามือของเจ็ม ร่างโปร่งมองมือตัวเองอย่างไม่นึกรังเกียจอะไรทั้งนั้น สบตากับพุฒิที่มองกันราวกับจะกลืนกินทันที

“ใส่กางเกงให้เรียบร้อย ผมจะไปล้างมือ”

“ถ้าฉันไปทำงาน ต้องมาเป็นผู้ช่วยฉันนะ”

เจ็มไม่ตอบ เดินเข้าห้องน้ำไปเหมือนไม่ได้ยิน ทั้งๆ ที่ใบหน้ายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

“เจ็ม!! ได้ยินไหมเนี่ย”

“...”

“ตอบสิ อย่ามาทำเป็นไม่ได้ยินนะ”

“ใส่กางเกงเรียบร้อยหรือยังครับ” เสียงจากห้องน้ำถามขึ้น

ไม่สนใจตอบคำถามของพุฒิเลยแม้แต่นิดเดียว

“เออ!!! จะกลับบ้านไปนอนก็รีบออกมา แม่ง เล่นตัวเก่งฉิบหาย นี่ถ้าไม่ใช่เมียจับไปถ่วงทะเลให้ฉลามมันแดกแล้ว ไม่ให้มายืนเถียงฉอดๆ แบบนี้แน่ๆ”

เจ็มที่ออกมาจากห้องน้ำก็ส่ายหน้าอย่างระอา มองดูทุกอย่างในห้องให้เรียบร้อยแล้วก็ปิดห้องคอนโดพาเจ้านายกลับบ้านไปทันที พอถึงบ้านพุฒิก็ดับรถถอดกุญแจโยนให้คนงานเดินหน้าบูดบึ้งตามร่างโปร่งไปยังข้างบน แม้ว่าเจ็มจะเป็นเพียงลูกน้อง แต่คุณท่านกับคุณหญิงก็เอ็นดูเขาเหมือนลูกเหมือนหลาน พ่อกับแม่และน้องๆ ก็อยู่อังกฤษกันหมด เขาในฐานะลูกชายของพ่อก็ต้องมาคอยรับใช้ตอบแทนพระคุณสืบต่อไป




“เดี๋ยว…”

“อะไรอีกล่ะครับ”

“ดูดปากก่อนนอน”

“เฮ้อ...นี่มันบ้านนะครับคุณพุฒิ เดี๋ยวใครก็มาเห็นหรอก”

“ใครสนวะ” ว่าแล้วก็ดึงเจ็มเขามาแล้วจูบปากทันที เขาทั้งดึง ทั้งดูด แล้วสอดปลายลิ้นเข้าไปอย่างเร่าร้อนรุนแรง เจ็มเองก็จูบตอบไปเหมือนกัน แต่ก็กลัวจะมีคนมาเห็นด้วย

ซวยแน่ๆ ถ้ามีใครมาเห็นเข้าน่ะ

แกร็ก...

ปัง!

“เลือกเอาสักห้องนะ พ่อแม่เห็นอาจจะช็อก”

พรึ่บ!!

“ค่ะ คุณพัฒน์” เจ็มรีบผลักอกแกร่งของพุฒิออกแล้วมองหน้าพัฒน์อย่างกังวล แต่ใบหน้าของพัฒน์ก็เรียบเฉย ไม่มีความรู้สึกอะไร เหมือนจะไม่ได้ตกใจเลยกับเรื่องนี้

“ทำไมยังไม่นอน” พุฒิถาม เอามือล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางสบายๆ ไม่ได้ตกใจหรือกังวลอะไร

“ทำงานแทนหมาอยู่ มันไม่ยอมทำงาน เอาแต่เรียกร้องความสนใจจากเจ้าของ” คำว่าเจ้าของพัฒน์หันมามองหน้าของเจ็มนิดๆ แล้วสบตาคมกับพี่ชายตัวเองต่อ

“ปากแกนี่นะ เฮ้อ...เสร็จยังล่ะ”

“เหลือสามสี่แฟ้ม”

“งั้นเอามาให้ฉันเลย เดี๋ยวทำเอง”

“อืม…”

เจ็มยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ แล้วขอตัวเข้าห้องนอนตัวเองไป ปล่อยให้พี่น้องคุยกันตามประสา…ถึงจะทำงานกับพัฒน์ เป็นลูกน้องคนสนิทของพัฒน์ แต่เจ็มกลับรู้จักพัฒน์น้อยกว่ารู้จักพุฒิเสียอีก คนน้องปิดกั้นตัวเองอย่างกับอะไรดี แต่คนพี่แสดงออกมาอย่างชัดเจนเลยว่าคิดอะไร ทำอะไร ไม่พอใจใคร หรือว่ารักใคร…


ห่ามๆ ร้ายๆ ดิบเถื่อน ไม่มีความสุภาพบุรุษ

คนที่อยู่กับความร้ายกาจของพุฒิได้ ก็มีแต่เจ็มเท่านั้นแหละ...



แต่ก็อย่างว่าล่ะนะ ศีลไม่เสมอกัน ยังไงก็อยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก...





++++++++++ P U T X J E R O M E ++++++++++

ตอนแรกเองนะยูวววว ไม่สิ บทนำเองงง งือ...อ่านแล้วเม้นท์ให้ด้วยนะคะ เป็นกำลังใจ ยูกิแต่งทั้งคิดและพิมพ์ ก็ขอแลกกับคอมเม้นท์จากคนอ่านละกันเนาะ ^_^

ใครอยากจะพูดคุยกับยูกิ หรือติดตามการอัพเดทข่าวสารการลงนิยายต่างๆ ก็ไปที่แฟนเพจเลยนะคะ https://www.facebook.com/sawachiyuki/

แพลนนิยายที่จะแต่งของ Sawachi Yuki

บอกเอาไว้ก่อนนะคะว่าเป็นเพียงแพลนคร่าวๆ เท่านั้นค่ะ ที่โพสก็เพื่อจองชื่อเรื่องเอาไว้ด้วย ฮ่าๆ แล้วก็ไม่ได้จะแต่งเรียงลำดับด้วยนะคะ อยากแต่งเรื่องไหนก็จะแต่ง...

 

เรื่องที่จบแล้ว

1.      Beautiful Boy [Project] สยบรักราชินีซึนเดเระ (ฟลาวน์ X แอล) นิยายวัยเด็กน้อยขาดประสบการณ์สุดๆ

2.      Double Husband มีสามีทั้งที...ได้ฟรีถึงสอง (ดิน X ดรีม X เพลิง)

3.      เสพติดอันตราย...รักผู้ชายพันธุ์โหด (พัฒน์ X ธีร์)

4.    Hidden Love วาโยซ่อนรัก (นอร์ท วาโย)

5.    Heartless แค้นนี้...มิอาจห้ามรัก (ราม อิน,จักร จอม,ขรรค์ เงิน)

6.    พ่อเลี้ยงอาทิตย์ (อาทิตย์ X หมู)

7.    อาณาเขตรัก (เขต X เมฆ)

8.    He is mine ที่ร้าย เพราะนายเป็นของฉัน!!! (พุฒิ เจ็ม)

 

 

Sawachi Yuki

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น